Od dzidziusia..

[clio_1]

Ale dramat, nie mogę, kto wymyślił coś tak głupiego?
>Pod serduszkiem Twym siedzę,Owoc Twojej miłości,A
> o moim istnieniu Świadczą Ci nudności.

[antyka]

nie, no cos Ty! przeciez to takie... piekne

Kotulaaa!!

[astra161]

Nie mogę..."Daremne męki-stóp obrzęki","Rajskie ptaki-
żylaki".Umarłam.....Proszę o więcej strof w Twoim wykonaniu.

Postaram się coś spłodzić na tę okoliczność :)

[mama_kotula]

astra161 napisała:

> Nie mogę..."Daremne męki-stóp obrzęki","Rajskie ptaki-
> żylaki".Umarłam.....Proszę o więcej strof w Twoim wykonaniu.

Albo Dziumdzię poproszę, ona jest w tym lepsza ode mnie DD

[sylaba_01]

No właśnie, Dziumdzia stworzyłaby bardziej wiekopomne dzieło. Wtedy poznacie, czym jest poezja

Dziumdziaaaaaaaaaaaaaaaa!

[mama_kotula]

Gdzieżeś ty? Chodże tu, aby prędko, potrzebują cię!

Sabiptysia

[antyka]

zejdzmy juz z sabiptysi, bo sie dziewczyna zestresuje i potem bedzie watki na
CiPie mnozyc: tak sie zdenerwowalam, ze przeplakalam cala noc, czy to nie
zaszkodzi mojej fasolce?

[sabiptysia]

Dziekuje za twoja troskliwosc... uspokoje cie- nie bede plakac...

Skonczcie

[sabiptysia]

Skonczcie juz ta parade fatalnego poczucia humoru i madrosci wschodu!
Jesli chcecie sie powyzywac to polecam wibrator przed snem, bo niestety ja juz
ide spac i nie pouzywacie sobie juz na mnie... przepraszam ze te wiadomosci,
ktora pewnie zepsula wam humory... dobranoc!

[tu.acha]

A gdzie się podziała poetka??? Może tworzy kolejne wiekopomne dzieła?

[sineira]

Powyższy post w pełni usparwiedliwia to, co zaraz napiszę:
DOtóz dawno nie miałam nie-przyjemności obcować z równie nadętą, pełna
pretensji, pozbawioną choćby śladu poczucia humoru osobą!
Współczuję jej dzieciom, mężowi, psu, śasiadom, znajomym oraz bliższej i
dalszej rodzinie

Analiza

[kai_30]

Dziewczyny!

Wyrodne matki!

Wstyd!

Przecież to dzieło jest pełne głębi! I wcale nie tak trudno do niej dotrzeć,
prosze bardzo, oto interpretacja po łebkach, z braku czasu:

> Czuły dotyk, pieszczota,Pocałunek namiętny,Później chwila uniesień,...

Poetka bardzo sprawnie buduje napięcie, jak u Hitchcocka - pierwszy wers
wprowadza nas w świat erotyki, czytelnik może spodziewać się, iż napięcie będzie
rosło i dowie się nieco więcej o głębi przeżyć cielestych podmiotu lirycznego.
Sadowi się zatem wygodnie na fotelu...

i już
> jestem poczęty.

A tu kontrapunkt - czytelnik z zaskoczeniem dowiaduje się, iż wiersz nie jest
śmiałym erotykiem, a podmiotem lirycznym bynajmniej nie jest rozgorączkowana
namiętnością kobieta, lecz zarodek, w pewnych kręgach literaturoznawczych zwany
fasolką. Cóż za mistrzostwo formy!

Początkowo żem mały,Niczym zboża ziarenko

W tym wersie autorka ucieka od wyświechtanych metafor związanych z roślinami
strączkowymi, sięgając śmiało po skojarzenia bardziej codziennie - zboża
ziarenko - chleb - jedzenie - życie. Język również zasługuje na uwagę -
niepozorne słówko "żem" kojarzy się natychmiastowo z żęciem (nie mylić z
rżnięciem), co dodatkowo wzmacnia analogię do zboża.

Z każdym jednak
> tygodniemRosnę Ci mateńko

Adresatem wypowiedzi jest Matka Polka Zafasolkowana, czyli mamy tu do czynienia
z dialogiem pomiędzy nosicielem fasolki a tąże. Osoba i jej wnętrze - cóż za głebia!

Pod serduszkiem Twym siedzę

Ten fragment ma wielki walor edukacyjny, zwłaszcza dla czytelników nieobeznanych
zbytnio z anatomią człowieka

Owoc Twojej miłości

Kolejna metafora spożywcza, i znów odejście od nasion strączkowych - doprawdy,
wielorakość narzędzi stylistycznych wykorzystywanych przez autorkę musi budzić
podziw.

A
> o moim istnieniu Świadczą Ci nudności

Tu już nie ma wątpliwości - trudno ukryć autorce duchowe pokrewieństwo z
Wojaczkiem i Bursą. Stara, dobra szkoła. Turpizm w czystej postaci.

I tak dzionek za dzionkiemCoraz
> większy się robię

Na uwagę zasługuje mocne zakorzenienie wiersza w ścisłe ramy czasowe - wcześniej
mieliśmy "z każdym tygodniem", tutaj "dzionek za dzionkiem". Autorka podkreśla,
że panta rhei a czas mija, zatem seize the day.

Wkrótce na ekranie Oglądniesz mnie sobie

W świat metafizycznych przeżyć wkracza zimna technologia - jednak nie występuje
tu w roli wroga, a sprzymierzeńca adresatki wypowiedzi podmiotu lirycznego,
która dzięki zdobyczom współczesnej techniki będzie w stanie nawiązać bardziej
namacalny kontakt ze swym wnętrzem.

Jak leżę cichutko...i jak moje serduszko,Bije mi szybciutko.

Autorka zdecydowanie zadaje tutaj kłam stawianej często tezie o tzw "kopniakach
fasolki". Jedynym przejawem ruchliwości podmiotu lirycznego jest bicie jego
serduszka.

Kiedy
> będę już "duzi",Zacznę ruszać się mamo

Jak widać z tego fragmentu, podmiot liryczny dopiero na pewnym etapie rozwoju
uzyskuje cechy istoty żywej, ruchliwej. Poetka znów wykazuje się niezwykłą
znajomością biologii.

A Ty będziesz przez brzuszekGłaskać
> mnie co rano. Będziesz mówić mi czule Że jestem kochanyI przez Ciebie tak
> bardzo Już oczekiwany.

Następuje tu wyraźne zaproszenie podmiotu lirycznego do dialogu. Przy oakzji
można zwrócić uwagę na nowatorskie użycie wielkich liter i interpunkcji -
czyżbyśmy mieli do czynienia z narodzinami nowej formy białego wiersza?

A gdy pierwszym krzykiem Swoje przyjście zaznaczeŁzy
> radości i uśmiechTwe mamusiu zobacze.

Punkt kulminacyjny utworu - dialog zostaje nawiązany. Prosze jednakże zwrócić
uwagę na wyraźne podkreślenie przez autorkę wagi komunikacji pozawerbalnej,
czyli tzw mowy ciała.

I na piersi Twej legnę Byś utulić mnie
> mogła

Zakończenie wiersza wyraźnie nawiązuje stylistycznie do początku - dobór słów
ponownie mógłby nasuwac skojarzenia z erotykiem, i ponownie jest to świadomy
zabieg autorki.

by ten moment w pamięci,na zawsze pozostał. Twój dzidziuś

Jedyne moje zastrzeżenie budzi ten właśnie fragment - podpis podmiotu lirycznego
wydaje się zupełnie zbędny, jednak wyraźnie jest to ukłon poetki w stronę mniej
obytych literacko czytelników.

Jeszcze słowo na temat użytych rymów - autorka celowo stosuje dobrze
zakorzenione w tradycji rymy dokładne (namiętny - poczęty, miłości - nudności),
jednak nie ucieka również od śmielszych zbitek wyrazowych (mogła - pozostał). W
wierszu przeplata się sfera metafizycznych uniesień z czystą biologią, a nawet
technologią.

Mam nadzieję, że tą skromną próbą analizy uda mi się zamknąc usta szydercom, nie
dostrzegającym oczywistych walorów utworu.

Pozdrawiam.

[tu.acha]

Och! Fenomenalna analiza typu co autor miał na myśli. Kai, bardzo ci jestem
wdzięczna w tym ubranku! To zmienia postać rzeczy!

Padłam i rotflnęłam :DDDD

[mama_kotula]

A co z użyciem infantylnego zdrobnienia "duzi"? Co ono wyraża?

[kai_30]

mama_kotula napisała:

> A co z użyciem infantylnego zdrobnienia "duzi"? Co ono wyraża?

No cóż, nie jestem pewna, czy dobrze odczytuję intencje poetki, jednakże wydaje
mi się, iż jest to ponowne nawiązanie do sfery erotycznej - duzi - buzi.
Wiadomo, co do buzi. Nie jest to bynajmniej infantylizm, raczej eufemizm.

[mama_kotula]

kai_30 napisała:

> Wiadomo, co do buzi. Nie jest to bynajmniej infantylizm, raczej eufemizm.
A co do buzi? ;-PPPPP

[kai_30]

mama_kotula napisała:


> A co do buzi? ;-PPPPP

Żołnierzyki

[tu.acha]

Poetka wykazuje się tu głęboką empatią oraz znajomością języka niemowląt. Wbrew
pozorom, nie jest to określenie infantylne, a zabieg mający na celu
identyfikację czytelnika z podmiotem lirycznym i wniknięcie w jego umysłowość.

[kai_30]

tu.acha - być może masz rację. Może posunęłam się w swoich domysłach za daleko.

[kira_koslin]

lęże i sie turlam po prostu.............

[latouche]

kira_koslin napisała:

> lęże i sie turlam po prostu.............
ja tez zajrzalam tu calkiem zmordowana ciezkim dniem i najpierw sie
uchachalam nad samym wierszem, potem nad komentarzem mamy kotula i
kontr-wierszykiem strawberry, a teraz nad analiza kai.
Nie ma jak forum zeby sobie humor poprawic

[edorka1]

No dobra. A co z tymi wielkimi literami, jaka pełnia rolę w dziele : czy mają
przykuć czytelnika i wymusić szacunek, czy też maja może jakieś piętno w
podświadomości wywrzeć ??? Bo mi sie to rzuciło, te litery znaczy, i mnie
zafrapowało czemu one tak dziwnie są duże ... Czy ja się jasno wyrażam????Czy
to jest może jakieś drugie dno w dziele???

Wielkie litery

[mama_kotula]

Oznaczają kolejne wersy poematu

[kai_30]

edorka1 napisała:

> No dobra. A co z tymi wielkimi literami, jaka pełnia rolę w dziele :

Proszę zwrócić uwagę, jakie słowa zostały podkreślone wielką literą - po
pierwsze te, które winny stanowić poczatek wersu (lecz nie stanowią,
niewątpliwie jest to świadomy zabieg autorki, by wyrwać się ze sztywnych ram
formy), a poza tym krótkie, proste zaimki, partykuły itd (Ty, Byś, Już).
Niewątpliwie jest to odniesienie do maleńkich rozmiarów podmiotu lirycznego, a
jednocześnie podkreślenie jego wielkiej wagi dla Każdej Matki.

Świadomy, dobrze przemyślany zabieg.

[edorka1]

Dzięki za wyjaśnienie, bom w tępocie mej myślała, że mam jakiś oczopląs ...

[tygrysica2208]

Wg mnie podmiot liryczny pomaga w zrozumieniu dalszych myśli autora. Ten
znakomity utwór wskazuje nam, że bohater pierwszoplanowy ustosunkowuje się do
swiadomości narodowej. Autor miał na myśli to, iż rozbudowana fabuła zmusza do
przeanalizowania słowotwórstwa w języku polskim...

))))

[linkaa3]

Toz to talent wielki wyrosl na gruncie forum gazetowego, niedlugo Autorka
publikowac sie szerzej zacznie. Chyba zacznie od parafialnej gazetki? A potem
piechota na konkurs poezji do Czestochowy walczyc o laur 'Prosto i do rymu'.

Widze potencjal, naprawde, Autorka nad wyraz zgrabnie operuje
siedniozgloskowcem, do tego rymy pelne zenskie, a melodia rzuca na kolana. No i
te przerzutnie...

Turlalismy sie rodzinnie ze smiechu, dzieki ))))

[marcik77]

Kiedyś również mnie natchnęło:

"Siedzi sobie Kajtek w brzuchu,
Już 19 tydzień, a on dalej w bezruchu.
Matka co wieczór rękę trzyma na swym łonie,
By poczuć cokolwiek w swym wielkim balonie.
Wtem coś burknęło jej w środku znienacka
Cieszy się, że poczuła swojego Robaczka...
A zapomniała, że to efekt zjedzonego kabaczka.
Smrodek rozszedł się po całym pokoju,
Ale ona nie powie o tym nikomu.
Za to chwalić się będzie w każdym prawie wątku,
Że czuje motylki już od zeszłego piątku..."