przeczytaj prosze

[mama1dawidka]

a mam jesze jedno pytanko czy jest na tym forum mama która zostawiła
dziadkom dzidzie na ok 3 miesiące
a sprawa jest taka bardzo bysmy z mężem chcieli wyjechać na
zachód na ok 3 mieśiące do pracy aby podreperować
nasz budżet z którym ostatnio jest nie wesoło
mieszkamy u mojej mamy i chcemy sobie wybudować
góre a do tego potrzeba dużo pieniążków i mam problem
jechac zarobić wybudowac czy zostać z moim 8-mio miesięcznym
dzieckiem? czy nie pozostanie to w jego psychice że mama opuśiła?
poprostu mam wyrzóty sumienia co wy myślicie na ten temat? prosze ao wasze
opinie!!

i jak nie macie żadnych opini na ten temat?

[mama1dawidka]

[aleksik2]

Ja na przykład bym nie pojechała,nie mogę wytrzymać jak malutki pójdzie z
dziadkami na spacer a co dopiero mówić 3 miesiące!ale może dlatego tak mówię bo
nie jestem w Twojej sytuacji,może gdyby życie mnie do tego zmusiło to kto
wie...Dlatego nie potępiam Cię i jeżeli czujesz że dasz radę i dzięki temu
wyjazdowi będzie Wam się żyło lepiej to jedź.Pewnie Ci nie pomogłam,ale życzę
słusznej decyzji.Pozdrawiam

[mmala6]

ja mam taka,ze jezeli naprawde musisz, maz nie moze sam jechac i zarobic, to jedz.
Nie sadze aby dziecku stala sie wielka krzywda, pod warunkiem ze zostanie w
dobrych kochajacych rekach oczywiscie.
Ja bym nie pojechala ale ja tez nigdy nie stalam przed takim dylematem, wiec
dosc trudno jest mi sie wczuc w Twoja sytuacje.

[larakrofft]

ja bym wzięła mame i dzidzie ze sobą i pojechała
taki maluch sam z babcia na 3 mies to troszkę za długo moim zdaniem

[mmala6]

tylko ze jak wezmie mame i dzidzie to bedzie musiala je tam utrzymywac i wtedy
wyjazd moze sie okazac zupelnie bez sensu.

[larakrofft]

na zachodzie zycie nie jest duzo droższe wiec na to samo wyjdzie
a zaoszczedzi np na telefonach bo pewnie codziennie by dzwoniła

ja bym kombinowała w ta strone bo malucha bym nie zostawiła
ewentualnie mąż sam by pojechal

[mmala6]

ja bym dziecka tez nie zostawila ale jadac sama z mezem moze wynajmowac no jeden
pokoj bez specajlnych wygod,zabierajac mame i dziecko potrzebny bedzie jeszcze
jeden pokoj-a to juz nie jest takie tanie, no i w miare warunki sanitarne...
Ciezki wybor, nie zazdroszcze.Ja bym meza samego wyslala.Trudno.

[mama1dawidka]

ale nie moge brc mamy i dziecka tak mi go szkoda i włśnie nawet jakbym
wyjechała to boję sie żebym nie wyczymała...

[111a4]

ja nie pojechałabym.tez jestesmy w ciezkiej sytuacji.mieszkamy w małym
mieszkanku i zbieramy ze tak powiem na nowe.w tym celu maz wyechał za
granice.ja w kazdej chwili mogłabym pojechac,znam jezyk wiec problemów ze
znalezieniem pracy nie miałabym.mimo wszystko zostaje z córeczka.nie wyobrazam
sobie takiego rozstania.wystarczy mi widok kiedy maz po 2 miesiacach przyjezdza
a mała go nie rozpoznaje....wielki ból.dla niego i dla mnie,ja nie
pojechałabym.ale to tylko moje zdanie.

[mama1dawidka]

ale ja nie myśle o żadnej angli czy irlandii ja tylko mm poprostu "czerwony
paszport' a mąz nie i myśleliśmy o pracy w cholandii

[111a4]

rozstanie jest rozstaniem.dla dziecka nie ma znaczenia gdzie jestes.oczywiscie
sami podejmiecie decyzje.

[hony]

Nie mogłabym zostawić małego 10 miesięcznego na tak długi okres, nawet z 3
dniami miałabym problem. Myślę że takie maluszki bardzo potrzebują mamy, ale to
jest Twoja decyzja i musisz kierować się swoją intuicją.

[mamakruszynki]

ja jestem zmuszona zostawic dziecko moim rodzicom, ale widuję małą w każdy
weekned, jestem z nią wtedy non stop i widze że mnie poznaje, cieszy się na moj
widok, kiedy wchodze do domu; mimo wszystko ciężko mi radzić czy takie
rozwiazanie jest dobre, bo... wszytsko ma plusy i minusy; z jednej strony
milosc do dziecka z drugie twarda rzeczywistosc, brak pieniedzy i chęć
zapewnienia dziecku lepszej przyszlosci; sama to znam, bo muszę się w czasie
wakacji przygotowac do b waznego i b trudnego egz od ktorego zalezy moja
zawodowa przyszlosc i przyszlosc mojej rodziny; na meza narazie liczyc nie
moge, jest zawodowym oficerem marynarki i wyjezdza na klika miesiecy na
kontrakt za granice; moja mała na dziadków, jest oswojona, byłam u nich przez
pierwsze jej 3 miesiace zycia, teraz widze, że jest jej tam dobrze, a
dziadkowie jej nieba przychylaja, więc jestem troche spokojniesza, choc smutno
mi w tej sytuacji; zaciskam zęby i idę do przodu, juz we wrzesniu bedziemy
razem, ta myśl pomaga mi przetrwac;
jedeny co moge napisac to to, że nie powinnas sie martiwc że dziecko zapomni i
bedzie sie ciebie bało, bo jak wrocisz i znow z nim bedziesz to sie "przestawi"
i znow zaadaptuje, a im młodsze dziecko tym lepiej, bo roczniaki już są na tyle
mądre że będą bardziej odczuwać brak mamy; to moje zdanie ale życie jest twoje
i to twoja decyzja; i nikomu nic do tego więc nie zwracaj uwagi na dziewczyny
które krzyczą że wyrodna z ciebie matka; to nieprawda, w konuc robisz to dla
dziecka a nie la swojego kaprysu; powodzenia

[ivanna28]

Nie zostawiłabym takiego maleństwa ,nigdy.
Maż niech jedzie sam ,Ty zostań z dzieckiem. Budowa "góry" może poczekac...

[niuczka1]

Serce mi się skroiło, jak to przeczytałam...3 miesiące dla takiego Malca to
wieczność!! Decyzja będzie nalezała do Ciebie - ja bym nie zostawiła.

[leonada1]

Witaj,
Ja mam fioła na punkcie swojego synka i nawet na 1 dzień bym go nie zostawiła
ale u mnie to przegięcie w drugą stronę Ostatnio moja znajoma opowiadała
mi,że gdy jej córeczka miała 6 miesięcy też musiała wyjechać do pracy za
granicę, córa została u dziadków (znała ich bardzo dobrze bo razem mieszkali)
po jej powrocie, w pierwszej chwili córka zachowywała się jakby jej nie
poznała, po godzinie nagle złapała ją za spódnicę i zaczęła płakać, przytuliła
się i tak już zostało... jakby się nie rozstawały. Ona twierdzi,że dziecko
zawsze pozna mamę.
Powodzenia

[mamakruszynki]

własnie tego sie obawiałam, że (z całym szacunkiem dziewczyny) odezwą się
tzw. "Matki Polki" - tzn "ja nie zostawie dziecka nawet na 5 minut; dziewczyny
opamietajcie się!!!!! dziecko musi się w zyciu wielu rzeczy nauczyć i nauka
samodzielnosci tez jest b przydatna, nie mowie o zostawianiu dziecka na 3
mieisace, bo to juz ekstremalny przypadek ale nawet na 5 minut?? i co do 18
roku życia maluch będzie uwieszony u spodnicy??? proszę nie przesadzajcie w
druga stronę; znam dzieci które spia z rodzicami i wisza u spodnicy mamy, a
potem w wieku przedszkolnym nie umieja nawiązac kontaktów z rowniesnikami, wola
bawić się z mama niz kolegami - a to na pewno nie jest normalne, zreszta niech
sie wypowiedzą psychologowie - jest takie forum psychologia dziecięca, wiele
mądrego mozna tam wyczytać; więc jeszcze raz proszę pozwolcie na samodzielnośc
swoim dzieciom, nie bądzcie nadopoekuncze bo wychowujecie kaleki społeczne;
mama nadzieje że tym postem nie wywołam burzy bo nie taki jest mój zamiar
pozdrawaiam

[mama1dawidka]

dziekuje mamo kruszynki podnosisz mn ie na duchu..

[anetakor]

nie, na 3 miesiące nie zostawiłabym dziecka

[kmalina]

ja też nie zostawiłabym dziecka na tak długo. Gdyby wam na chleb brakowało to
rzeczywiście mozna jechać, a tak. zastanów sę co dla ciebie jest ważniejsze
finanse czy dobro dziecka.

[alexandraja]

To chyba zart. Po przeczytaniu scisnelo mi zoladek. Sama mam synka w tym wieku i
wiem jak reaguje na krotkie rozstania typu kilka godzin.Poza tym 8 - 9 m-cy to
okres w ktorym dziecko najbardziej potrzebuje matki nawet odradzaja zaczynaniz
zlobka w tym czasie, poczytaj o tym. Zreszta nie ma ceny dla ktorej moglabym to
zrobic.

[novanka]

Ja sama zostałam przez moich rodziców oddana pod opiekę dziadków jak miałam 4 m-
ce i to na okres 2 lat. Oczywiście odwiedzali mnie jak tylko mogli, ale z uwagi
na dużą odległość wcale nie często. Żyję normalnie, nie mam żadnych odchyłów i
jakoś specjalnie na mojej psychice to się nie odbiło.
Pewnie, że ciężko jest zostawić dziecko i nie widzieć go przez taki długi okres
czasu. Ale różne są w życiu sytuacje. 3 miesiące to znowu nie tak strasznie
długo, nie przesadzajmy.

[mamakruszynki]

gratuluje spokojnego spojrzenia na problem novanka; i nie piszę tego, żeby
siebie samą usprawiedliwic ale po to, żeby uświadomic niektórym "ortodoksyjnym"
mamom, że nadopiekunczośc jest czasem gorsza niż faszyzm

[adsa_21]

dla mnie tez jest to gruba przesada. jak moj synek mial pol roku pojechal na 2
tyg. na dzialke z moja mama. Teraz tez czesto rozstajemy sie na kilka lub
wiecej dni jak go ojciec zabiera.
synek ma 3 lata.

[adsa_21]

a pozniej mamy sie dziwia, ze dziecko trudno adoptuje sie w przedszkolu, nie
chce do niego chodzic..nie dziwie sie skoro przez 3 lata bylo non - stop z mama.

[moofka]

novanka napisała:

> Ja sama zostałam przez moich rodziców oddana pod opiekę dziadków jak miałam 4
m
> -
> ce i to na okres 2 lat. Oczywiście odwiedzali mnie jak tylko mogli, ale z
uwagi
>
> na dużą odległość wcale nie często.

ja nie widze w tym nieczego dobrego
ani dla matki ani dla dziecka
dla mnie jest to porzucenie
co z tego, ze t.y.l.k.o (???) na dwa lata
dziecko potrzebuje matki
matka potrzebuje dziecka
i mniejsze dziecko tym silniejsze wiezi, ktore powinny stopniowo byc
rozluzniane
oczywiscie mozna
dziecko bedzie karmione myte i regularnie spacerowane
ale czy to tylko o to chodzi?

[domiwika]

mysle że zrobiłabyś sobie krzywde takim długim rozstaniem z dzidziusiem, pewnie
nie widziałabyś jego pierwszych kroczków itp...Ja przynajmniej zwiędłabym z
tęsknoty,ale każdy jest inny.musisz sama przemyśleć wszystkie za i przeciw i
nie sugerować się za bardzo tym co mówią inne mamy, bo kazda z nas jest inna,
ma różne podejscie do wychowywania dziecka i różną wrażliwość na niektóre
sprawy, a to dotyczy CIEBIE I TWOJEGO DZIECKA

[kaliaa]

nie zostawilabym na pewno

[lila1974]

Mając już doświadczenie po 2 dzieci, wiem, że nie zostawiłabym 8-9 miesięcznego
malucha, bo to okres kiedy moje dziewczyny przechodziły "lęk separacyjny". Moje
wyjście z domu wiązało się z paniką moich dzieci. Koniczynka, ktora była zawsze
niemowlakiem pogodnym i nie potrzebowała robić za rzep, w tym wlaśnie okresie
pilnowała mnie jak Cerber. Budzila się na 5 minut przed moim budzikiem i od
razu uderzala w ryk. Z Nelką byo jeszcze gorzej. U Konstancji wszystko wróciło
do normy po jakichś 2 miesiącach, ale u Nelki dopiero chyba po pół roku.
Koniczynka uspokajala się dosyć szybko w ramionach taty, czy babci, ale Nela
potrafila ryczeć przez 1,5-2 godziny.

Dlatego wyjazd akurat w tym okresie życia bym odpuścila, jeśli nie przymieram
glodem. Szkoda byloby mi tez nie widziec pierwszych kroków, nie slyszeć
szczebiotu malucha.

Poczekalabym z tym wyjazdem przynajmniej do roku.
Rozumiem, ze perspektywa jest kusząca, wszak własne miejsce na ziemi jest
równie ważne jak jedzenie, czy sen, więc nie potępiam Twojego wyjazdu.

[verdana]

Musisz liczyć się z tym, ze Twoje dziecko nie będzie cię już po powrocie
pamiętać - ani Ty go nie będziesz znała - trzy miesiące w tym wieku to ogromnie
długo. Babcia będzie lepszym "ekspertem" niż Ty.
Poza tym powinnaś liczyć się z tym, że dziecko w tym wieku stosunkowo często
choruje - czy jesteś pewna, ze babcia zauważy dostatecznie wczesnie wszystkie
zmiany w zachowaniu, że bedzie kontrolowała, czy dziecko rozwija się prawidłowo.
To ogromne ryzyko - dla dziecka, dla Twoich kontaktów z dzieckiem i z babcią.
Zostawiłabym dziecko tylko, gdyby mi nie starczało na chleb. Dla poprawienia
warunków mieszkaniowych - nigdy.

[moofka]

do autorki
ja bym nie jechala
niech jedzie tylko maz jesli az tak jest ciezko, ze musicie sie rozstac
albo jedzcie wszyscy razem i tam probujcie jesli tu nie ma perspektyw
a moze wcale az tak ciezko nie jest, tylko ten dom sie wam wymarzyl?
no to niech poczeka troche dluzej
naprawde odchorujecie to
i maly bez mamy
i ty - bez dziecka na obczyznie
w zyciu takiego malucha kazdy miesiac jest inny
i z kazdym miesiacem dziecko bedzie coraz lepiej rozstania znosilo

[g0sik]

Wolałabym, żeby mąż spędził za granicą pół roku albo rok niż zostawiać tak małe
dziecko. Apetyt rośnie w miarę jedzenia i jak znam życie z 3 miesięcy zrobi się
4,5,6...O wyjeździe i budowie trzeba było myśleć przed narodzeniem dziecka...

[melka_x]

Moim zdaniem taki wyjazd to ostateczność, rozumiem tylko w sytuacjach
ekstremalnych, kiedy naprawdę brakuje na chleb. Nie widzę nic złego w
wyjechaniu bez dziecka na urlop, ale 3 miesiące bez możliwości widywania się w
weekendy to zdecydowanie za dużo. 8miesięcznemu dziecku niczego jeszcze nie
wytłumaczysz, nie zadzwonisz do niego, nie wyślesz listu. Dziecko będzie czuło
się opuszczone. Po 3 miesiącach bardzo możliwe, że dziecko Cię nie pozna i
będziesz musiała długo odrabiać tę nieobecność.

[aaasta]

moja mama zostawiła mnie na 2 miesiące u babci jak miałam 6 mies.
Nie wiem jak to odbiło się na mojej psychice, ale chyba generalnie jest ok
Natomiast strasznie boję się samotności - nie lubię być sama (może to być tłum
ludzi, których nie znam, mogę być w supermarkecie - ale po prostu nie lubię być
sama). Mogę być sama przez kilka godzin, ale jak się czymś zajmę.

Nie wiem czy to ma związek z tym co się stało. Byłam u mojej najcudowniejszej
pod słońcem babci.
Jak mama wróciła (opowiadała mi o tym kiedyś) podobno trzymałam się jej
kurczowo i nie chciałam puścić.
Mysle, ze to też kwestia komu (jak dobrzy sa rodzice i teściowie) zostawiasz
dziecko i kwestia Twojej psychiki, czy sobie po prostu poradzisz.

[jusienka]

W zyciu bym nie pojechala, za zadne pieniadze.

[izabela_741]

Ja musze czesto jezdzic w delegacje wiec wtedy "zostawiam" dziecko ale to jest
nieporownywalne z rozstaniem na 3 miesiace z tak malym dzieckiem.
Ja bym nie wytrzymala tyle bez mozliwosci widzenia dziecka, chocby w weekendy.
Nie wiem tez jak maly by to wytrzymal, bo w tym wieku dziecko jeszcze strasznie
potrzebuje mamy.
Ale jesli musisz to sprobuj, najwyzej wrocisz wczesniej.
W kazdym razie dziecko Cie moze nie poznac.
Czy bedzie to pamietalo-watpie.

[kajka04]

Decyzja jakakolwiek ona będzie - będzie dobra - bo to Twoja decyzja. To Ty
musisz sama odpowiedzieć na swoje pytanie.
Ja bym nie zostawiła, ale nie jestem na Twoim miejscu.
Pozdrawiam

[bozenka12]

Jejku, rzadko sie tu wypowiadam (choc czesto czytam), ale musze Ci cos napisac.
Moi znajomi zostawili synka rocznego pod opieka dziadkow na okolo 2 miesiace.
fakt byl, ze maly przed tym rozstaniem nie bywal az tak czesto z dziadkami,
takze nie byl z nimi bardzo zwiazany. No i cos sie stalo w czasie ich
nieobecnosci. Maly przestal mowic, pojawily sie tez inne problemy w jego
rozwoju. Mieli i nadal maja z nim teraz duzo problemow. Zaden lekarz im w sumie
nie powiedzial, ze tak sie wszystko potoczylo przez to rozstanie. Nie ma
dowodow na to, i byc moze przyczyna byla w 100% inna. Pewnie byla inna. Ale
jego mama zyje w ciaglych wyrzutach sumienia, ze moze jej synek doznal jakiegos
szoku z rozlaki, albo moze nawet nie, ale gdyby ona byla przy nim wczesniej
zauwazylaby pojawijace sie problemy, wczesniej zaczelaby terapie i byloby teraz
lepiej. Nie wiemu w sumie co sie stalo, ale goraco przestrzegamy nasze inne
znajome przed zostawianiem dzieci. Oczywiscie jej przypadek jest skrajny.

[joa_nnap]

nie,nie,nie.
nie wyobrazam sobie,że mogłabym coś takiego zrobić swojemu dziecku i sobie.
i wcale nie jestem zwariowaną "matką polką" z dziecięciem u spódnicy, bo mój
syn od 4 msc-a życia chodzi do żłobka, ale po tych kilku godzinach ja JESTEM
dla niego.

[a.lenard]

ja bym za chiny nie pojechała bez dziecka a już mówie dlaczego. Właśnie
wróciłam z weekendu na którym byłam tylko z mężem bez córeczki, małą oddałam
pod opiekę mojej siostrze. Córeczka super się bawiła z kuzynkami, spała w łóżku
z ciocią , przytulała się , nie marudziła, w nocy też ok. Jak wróciłam
wieczorem to ja ją już kładłam spać, poprzytulałyśmy się ale miałysmy mało
czasu zeby się sobą nacieszyć bo mała była zmęczona. W nocy obudziła się ze
strasznym płaczem, to był nie ryk, histeria, ale poprostu płacz żalu. Płakała
do 3 nad ranem, nie mogłam jej uspokoić. Przechodziła z rąk moich do męża i nie
mogła sobie znależć miejsca. Normalnie serce mi się krajało. Z mężem
stwierdziliśmy ze już nigdy więcej nie zostawimy tak małego dziecka. Córeczka
ma ponad 15 miesięcy. Nie każde dziecko płacze wtedy kiedy je się zostawia,
czasami ten płacz i żal pokazuje dopiero póżniej. Dodam, ze dzisiaj byłam w
odwiedzinach u siostry i mała nie chciała wejśc, a na widok cioci poprostu się
rozpłakała. Pewnie myślała, ze znów ją zostawię. Długo trwało zanim dała się
namówić na pójście na ogród i zabawę. Ale do cioci podejść nie chciała. Jak ją
zagadywała, to córeczka odrazu wieszała mi się na szyje. Do siostry mam 100%
zaufanie, katowanie dziecka nie wchodzi w grę dlatego wiem ze poprostu moja
córeczka nie nadaje się jeszcze na taką rozłąkę.

[mamcia25]

Ja jestem mama prawie rocznego dziecka i nie wiem jak bym sie zachowala w takiej
sytuacji. 3 misiące to troche dlugo, ale gdy sytuacja finansowa jest zla coś
trzeba robić. Piszesz, że mieszkasz u mamy, to pewnie dziecko ma z nią duży
kontakt, więc nie bedzie czuło sie opuszczone. Myśle, że gorzej bedzie z toba.
Zastanów się, czy ty wytrzymasz 3 miesiące bez dziecka.

Zdolne dziecko

Szczęśliwe macierzyństwo

nie pojechałabym

[michalina7]