dziś A.I. - najpiękniejszy film o miłości:)

[be.em]

ciekawa jestem jak będzie mi się ogladało, gdy mam już dziecko..? poprzednim
razem ryczałam jak bóbr i myślałam bardzo długo.... włazi w serce

[siasiuszek]

Jak się ma dziecko jest jeszcze gorzej. Ja tam nie oglądam oglądnęłam raz i nie
mam ochoty na więcej.

[moofka]

kiedy i gdzie?

[joasiiik25]

ogladalam jak bylam w ciazy...plakalam strasznie
teraz tez pewnie bede plakac
film leci na TVN po 20

jakie to szczescie,ze nie mam TV

[liwilla1]

bo jestem mama malego chlopczyka i chyba umarlabym z zalu... a ostatnio mam
spore odchyly od normy, chyba hormony

[hratli]

najgorszy film jaki w zyciu widzialam

[j_aga]

Nie wiem czy najgorszy, ale mnie też się nie podobał. A juz dłużyzny pod koniec
brrrrrrrryyy.
Ogladałam go już mając dziecko.

[olushia]

suuuper film. Haley Joel Osment genialny (jak zwykle).Powstrzymywałam się aby
nie płakać. Uwielbiam właśnie takie filmy po których człowiek jeszcze wiele
godzin o nich myśli

[be.em]

co nie..? )

[moofka]

a jak sie skonczyl?
ogladalam do momentu jak przylecial balonik krwi i kosci
i dalej nie wiem
i ten robot kochanek sie pojawil
napiszcie w paru slowach co mnie ominelo, co?

[atra1]

Kobietki, a dla mnie koszmar i gwałt przez oczy. NIe dość, ze dłużył mi się jak jasna cholera, to jeszcze strasznie sentymentalny i nie mogłam wykrzesać z siebie współczucia dla maszyny zaprogramowanej na kochanie. Większe emocje wzbudził we mnie terminator w części 2!
A z AI najciekawszy był Jude Law, mimo, ze paskudny, ze hej!

[mamadominika3]

A mnie też chwyciło. Pół kartonika chusteczek wysmarkałam. Ten dzieciak jest
naprawdę niesamowity. Najgorsza chyba była scena, jak "mamusia" zostawiała go w
tym odrażającym lesie. Dobrze, że oglądałam sama, bo chłop miałby niezły ubaw
ze mnie. Szlochałam i szlochałam.

[atra1]

Dla mnie było nielogiczne zostawienie Davida w lesie. Lepiej byłoby gdyby został zutylizowany w korporacji niż przez 2000 lat (2000!!!!!!!!!) czekać na Niebieską Wróżkę i mamusię, którą potem miał na dzień. Koszmar po prostu.

[ibulka]

Oglądałam.
Mam troje dzieci, męża, psa i papużkę - błagam, nie pytać o okoliczności
posiadania papużki

Scena zostawienia Davida w lesie była okropna - jedyna, która mnie wzruszyła.
No, może nie jedyna - bo jeszcze jak ten biedny miś Teddy nie wiedział, do
którego chłopaka ma iść i tak łapki rozłożył...
Najgorsza scena - rozkminianie tych mechów na festynie czy tam festiwalu. Brr...

Odtwórca roli robota mnie irytuje - miał wyraz twarzy tęskniący do rozumu w 90%
scen - ale to tylko moje chore odczucia


Wytłumaczcie mi - czemu płakałyście i myślałyście nad tym filmem?
Ja takich odczuć nie miałam, powiem więcej - nie zrozumiałam tak trochę tego
filmu i proszę o wyjaśnienia :o))

P.S. Ja chcę takiego misiaaaaa...!!! :o))

[kra.kra]

Oglądałam, ryczałam, no może przesadzam, ale wilgotno było
I potem pytam męża, czy zostawiłby w lesie takiego chłopca-robota. Może i miał
w sobie miliony mil światłowodów, ale kochał, umiał marzyć, tęsknić, pragnąć,
szukać metafizyki. My tych czasów nie doczekamy, ale podejrzewam, że nasze pra-
pra-pra wnuki będą miały takie dylematy moralne, szczególnie biorąc pod uwagę
mizerny przyrost naturalny, problem bezpłodności itp.
Ja bym chyba nie wywiozła takiego mechachłopca, w końcu wzięła mama
odpowiedzialność za niego.

[olushia]

Mnie ten film skłonił do spojrzenia na bezmyślność ludzi, którzy biorą do
siebie dziecko z DDz bądź psa, a później gdy pojawi się ich własne dziecko bądź
pies przeszkadza, po prostu ich wyrzucają choć dali im (dziecku lub psu)
nadzieję na to,że będą razem na zawsze i będą go kochać , a później go odrzucają
(bardzo mnie wzruszyła scena gdy David mówi matce,że już będzie grzeczny nie
zrobi nic złego tylko niech go nie zostawia).Sama byłam w podobnej sytuacji. Od
6 lat mamy psa zawsze był naszym oczkiem w głowie kochany, rozpieszczany,7 m-cy
temu pojawiło się dziecko psu poświęcaliśmy mniej uwagi. Zrozumiałam jak bardzo
dalej potrzebuje miłości dopiero gdy wskoczył do łóżeczka dziecka( oczywiście
dziecka tam nie było) i teraz staram się im poświęcać porównywalnie dużo uwagi
i czułości, bo wiem,że biorąc do siebie psa wzięłam za niego odpowiedzialność
do końca życia mimo,że wg niektórych to TYLKO pies( analogicznie ujmując David
to TYLKO MECH). Pozdro

[czajkax2]

Zachęcona przez was obejrzałam wczoraj ten film-po raz pierwszy. I przyznam
szczerze ze mnie ani nie zachwycił, ani nie wzruszył. Raczej znudził. Nie wiem
czy to wina przeziębienia czy po prostu jestem wyprana z uczuc

[ibulka]

To chyba mamy identyczne odczucia :o))

[moofka]

kurde no prosze was, jak to sie skonczylo?

[kra.kra]

No więc złapali, chłopaka i lewelasa, i chcieli załatwić na festynie krwi i
kości (taka zabawa do uczczenia wszystkiego co żywe i organiczne), ale tłum nie
uwierzył, że David jest robotem i udało mu się uwolnić i zwiać razem z tym
kochasiem. Kochaś z wdzięczności zabiera chłopaka do miasta rozrywki (takie Las
Vegas przyszłości) wychodząc z założenia, że skoro Błękitna Wróżka (której
szuka chłopiec, aby zamieniła go w orga-)jest babeczką to na pewno znajduje się
w tym mieście. Trafiają do Dr. Wie, interaktywnej encyklopedji, od której
jedyną wiarygodną wskazówką jest: idź na koniec świata, gdzie lew płacze.W
tamtym czasie końcem świata jest zalany wodą Manhattan, dolatują tam
ukradzionym helikopterem policyjnym, którym policja chciała zgarnąć kochasia.
Znajdują posągi płaczących lwów i biura oraz pracownie firmy, która
wyprodukowała Davida. Chłopak znajduje swojego konstruktora, ten się cieszy,
mówi o wskazówce, którą zostawił u Dr. Wie. David krąży po pracowni i spotyka
identycznego mecha jak on oraz kilkanaście egzemplarzy gotowych do sprzedaży.
Jest załamany. Rzuca się z budynku do wody i coś tam widzi, jednak wyławia go
kochaś w helikopterku. Kochasia łapie policja, David mówi mu o wróżce, którą
znalazł w głębinie, kochaś włącza zanurzenie pojazdu i znika we wnętrzu
helikoptera z policjantami. Dawid i miś Teddy nurkują i stają, przygnieceni
starą zardzewiałą karuzelą, naprzeciwko figury Błękitnej Wróżki z bajki o
Pinokiu. Mija 2000 lat ocean zamarza, ludzie wyginęli. Dawida znajduja istoty z
innej planety, o ogromnej inteligencji i wrażliwości, wyczytują jego przeżycia
z myśli. Jest jedyną pamiątką po wielkości homo sapiens, więc chcą aby był
szczęśliwi, umieszczają go w duplikacie domu, w którym mieszkał i z DNA włosów
(tych obciętych nożyczkami) stważają jego mamę, Monikę. Jednak jej "życie" może
trwać tylko jeden dzień. W tym dniu pieką tort urodzinowy, robią to, co chce
David i Monika w końcu mówi mu, że go kocha, a potem zasypia na zawsze.
THE END

[edorka1]

próbowałam to kiedyś ogladać ale dobrnełam gdzies do połowy i nie wytrzymałam. Wybaczcie, ale jak dla mnie wydumany problem i wogóle jakaś nieczuła jestem, tyle dzieci naprawdę płacze z braku miłosci, że łzy ronione nad robotem są dla mnie niezrozumiałe. Nic z tego filmu nie wynika. Poza może jakimś ckliwym morałem o ludzkości co skona z braku miłości. Nawet jeśli morał prawdziwy to podany jak dla mnie niestrwanie... Sorki, ale jakos mnie to nie bierze.

[ibulka]

Ja też nie za bardzo ten film skumałam...

[skubany_kotecek]

wzruszył mnie jedynie mis Teddy,poza tym z trudem dotrwałam do końca ,długaśny
i nudny.

[ibulka]

Miś Teddy rządzi! :o))

Swoją drogą - fajnie byłoby mieć takiego Misia... :o))

[ggraff]

Film stawia problem, czy można - i jak to oceniać z perspektywy etyki -
odrzucać miłość, nawet jeśli jest to miłość robota. Dla mnie odpowiedź brzmi:
nie można, jest to naganne. Pokazanie tego w relacji matka-dziecko było jak
rażenie gromem. Każdy z nas kiedyś był takim Davidem; tak kiedyś kochaliśmy
naszych rodziców, teraz możemy ten dar miłości otrzymać od naszych dzieci. Może
to brzmi górnolotnie, ale film do tego skłania i nie ma się czego wstydzić.
Były dwie sceny których nie zapomnę: Przemiana robota w dziecko (kiedy pierwszy
raz powiedział "mamo"; doskonała gra tego małego aktora). Druga scena to jak
David wyznał, że spełniły się jego marzenia (scena przy zdmuchiwaniu świeczek z
tortu) - jak wiemy chodziło mu o to , że mama była przy nim cały dzień i
powiedziału mu że go kocha. I wracając do sedna: Jak takiej istocie odmawiać
tego, że jest człowiekiem, dzieckiem, że prawdziwie kocha. Chociaż nie
jest "organicznym" tylko "mechem".

[tora99]

przeslanie odebralam podobnie, ale sam film byl nieco preckliwiony i przydlugi
no i za bardzo "amerykanski" moze to dlatego ze nakrecil go spilberg a nie
kubrick.

Kit,kit,kit!!!!!!

[edorka1]

Cały kit tej sytuacji polega na tym, ze ona jest do bólu sztuczna, a łzy ciekna z oczu bo maszyna jest grana przez aktora, który jest człowiekiem. Więc patrząc na nia nie myslimy, że oto mamy przed soba robota. Dalszy kit polega na tym, że świat jest pełen niekochanych p r a w d z i w y c h dzieci, dzieci giną w wojnach,umieraja z głodu, są zakatowywane, biegają z karabinami, a tu reżyser każe mi płakać nad robotem. Zamysł dziwny conajmniej. I nie dlatego, ze robot nie moze kochać...ale dlatego, że człowiek który sam kochac nie umie, nie może stworzyć niczego co by bylo lepsze w tej kwestii od niego. Jak dotad nasze najwspanialsze wynalazki sa najlepsze w zabijaniu i zadawaniu bólu. Atom najpierw wsadzono do bomby, a potem wymyślono jego pokojowe zastosowanie. Smiem twierdzić, że podobnie jest ze znakomitą większością naszych wynalazków. Więc jak juz któryś geniusz wymyśli takiego robota, to najpewniej najpierw go nauczy zabijać...

[ggraff]

„człowiek który sam kochac nie umie, nie może stworzyć niczego
co by bylo lepsze w tej kwestii od niego”
Twoje słowa edorka1skomentuję tak: film pokazuje, że człowiek stworzył istotę,
która potrafi kochać lepiej od niego. To jest jedną z przewrotnych tez filmu.
I smutne jest to , że człowiek zachował się tak, jak chciała natura. Matka była
zdolna tak na prawdę tylko do miłości dziecka „organicznego” bo ono miało jej
geny (socjobiologia próbuje udowodnić że cała kultura jest pochodną natury,
nawet neguje tzw. wyższe wartości). W gruncie rzeczy zachowała się tak samo jak
dzikusy z Festynu Krwi i Kości – tak się to bodaj nazywało. Oni unicestwiali
maszyny robiąc z tego widowisko. Ona wywiozła dziecko-maszynę do lasu i
porzuciła.
Prawdą jest że dzieci nie są rozpieszczane, bo głód, wojny, przemoc i bieda.
Ale nie można sprawy stawiać tak, że wartość filmu maleje z tego powodu. Film
jest tylko kreacją, dobrze jeśli do tego wartościową i udaną. Żyjemy w ponurych
czasach, ale to nie znaczy, że nie ma sensu pisanie wierszy, uprawianie
filozofii, sadzenie drzewek w ogródku.

[moofka]

dzieki kra za szczegolowy opis

[adsa_21]

a na jakim kanale i o ktorej?
tez bym chetnie obejrzala.
Ostatnim razem wytwalam do polowy.

[anaj75]

Pierwszy raz oglądałam, gdy dzieci nie miałam. Wtedy pojęłam, film wzruszył
mnie ogromnie. Teraz, gdy mam dwóch synów, oglądnęłam po raz wtóry. I kurcze,
stwierdziłam, że chyba zrobiłabym to samo, co ta matka. Odsunęłabym każdego,
kto zagrażałby, nawet niecelowo, moim dzieciom, czy to ukochany pies, papużka,
czy mech. I nie miałabym serca unicestwić, wbrew instrukcji, ale nie umiałabym
żyć, wiedząc, że może za mocno ugryźć/zadzibać/chwycić moje wyrwane śmierci
dziecko. Tym razem chyba opacznie odczytałam sens;P
Rozum podpowiada, że 'jest się odpowiedzialnym za to, co się oswoiło', a emocje
kazałyby chronić własną progeniturę.
Swoją drogą dziwne, że nie skonstruowano tego robota, by po kilkudziesięciu
latach bycia dzieckiem, np. po śmierci rodziców, rdzewiał;P
Niemniej Joel, to mój ulubiony dziecięcy aktor.
J.