Dziecko zamiast samochodu

[chipsi]

Jeszcze całkiem niedawno nie myślałam o dzieciach. Planowaliśmy z mężem kupno
jakiegoś autka, wynajem lub nawet kupno mieszkania, jakieś wczasy w ciepłych
krajach... Potem się pobraliśmy i zaczeliśmy myśleć o dziecku ale jakoś tak,
hmmm, nierealnie. Dalej myśleliśmy co by tu kupić, zwiedzić itd. Myślałam już
że nie mogę miec dzieci (inna historia). Patrzyłam na kuzynki i koleżanki z
dziećmi z pewnym współczuciem, jak na kogoś komu coś się urwało, skończyła się
wolność i nie wróci. Wreszcie zaszłam w ciążę i wielka radość przeplatana
przerażeniem. Podliczenie co trzeba kupić, zrobić, z czego zrezygnować i
pojawiły się myśli typu "za to moglibyśmy kupić samochód" czy "będę siedziała
w domu jak w więzieniu". A teraz mi wstyd. Patrzę na moją małą kruszynkę i już
wiem że nie zamieniłabym ją na nic. Nie potrzebuję nowego auta, drogich
wczasów czy wycieczek po lokalach z kumplami po nocach. Nawet cieszę się że
mieszkamy (bo musimy) u moich rodziców w jednym pokoiku. Mama dużo mi pomaga.
Cieszę się że wybraliśmy dziecko.

[agnes123]

Ja gdybym nie miała dzieci jeździłabym najnowszym merolem ( w przenośni ) ale
nie jeżdżę i nie żałuję!! Dzieci to mój cały świat )) Gratuluje decyzji

[demonii]

a tam ) my tez nie mamy juz naszego samochodu,(małż. ma tylko małego
"pierdziocha" do pracy, ale my się do niego nie mieścimy )) jakoś nie
cierpię z tego powodu, tylko musze kupić nowy wózek, bo ten moj to...nie będę
przeklinała )

[anik801]

Ja też nie mam autka.Mąż ma,bo mieć musi.Nie mogę narzekać,specjalnych
wyrzeczeń nie robię.Jednak wolałabym jeść chleb z masłem i mieć dziecko,niż
zajadać szynaczkę przegryzając baleronem bez dziecka!Dziecko to najwspanialsze
co mnie w życiu spotkało.Ja bardzo pragnęłam mieć moją maleńką.Była
zaplanowana,wyczekana i wymarzona!Żadne dobra tego świata nawet się nie umywają!
Twoim największym bogactwem jest Twoje dziecko!

[swinka-morska]

Ja nie urodziłam się cierpiętnicą. Wolałabym mieć dziecko, samodzielne
mieszkanie i środek lokomocji, ale jak kto chce...

[chipsi]

swinka-morska napisała:

> Ja nie urodziłam się cierpiętnicą. Wolałabym mieć dziecko, samodzielne
> mieszkanie i środek lokomocji, ale jak kto chce...

Coż, kazdy chciałby mieć wszystko naraz. Nie zawsze jednak można i trzeba coś
wybrać a z czegoś zrezygnować.

[mlody_zonkos]

> Coż, kazdy chciałby mieć wszystko naraz. Nie zawsze jednak można i trzeba coś
> wybrać a z czegoś zrezygnować.

chyba, ze sie wpadlo, to wtedy nie ma co truc o jakims wyborze

[chipsi]

Jak się już wpadło to też się wybiera. Wybiera się z czego się rezygnuje już a
czego za chwilę ;P
Pozostaje też kwestia tego czy się wpadki żałuje czy potrafi się cieszyć.

[swinka-morska]

A wiesz, że można jednocześnie:
- nie wpaść,
- mieć dziecko,
- cieszyć się,
- mieć przyzwoite zaplecze materialne?

[chipsi]

Wiem. Ale co wtedy gdy się nie wpadło, czas leci, zaplecze materialne nie takie
jakby się chciało (bo "przyzwoite" to rzecz względna)? Liczyć że za 10 lat
bedzie lepiej i może jeszcze da się radę zostać mamą w średnim wieku?

[mysia-mysia]

ja bym właśnie na to liczyła, ale każdy przecież wybiera to co dla niego
ważniejsze, ja wolę zrezygnować z dziecka (którego i tak nie mam i nie wiem czy
rzeczywiście byłoby moim szczęściem) niż z tego co uznaję za przyzwoite życie

[swinka-morska]

A po co dorabiać ideologię do braku samochodu i mieszkania z rodzicami?
BTW - to ostatnie to rzeczywiście szczyt życiowego sukcesu.

[mysia-mysia]

Ale nie wydaje mi się żeby chipsi dorabiała tu jakąś ideologię, po prostu dla
niej ważniejsze jest dziecko, a dla kogoś innego ten życiowy sukces właśnie. Nie
chciałabym być zlinczowana za to co ja wybieram i nie zamierzam linczować innych.

[chipsi]

To nie dorabianie ideologii tylko przemyślenia i dylematy z którymi borykałam i
borykam się ja i wielu młodych i niemłodych juz ludzi. W moim przypadku jest tak
ze stać nas na dziecko i zapewnienie mu zarówno podstawowych potrzeb jak i tych
być może zbędnych. Musieliśmy się jednak pogodzić z "ograniczeniem wolności" i
rezygnacją (przynajmniej narazie) z niektórych przyjemności. Mam jednak
znajomych, którzy dziecko chcieli by mieć od dawna ale najpierw chcieli auto,
potem mieszkanie (co zrozumiałe i logiczne) a jak juz mieli wszystko to chcieli
jeszcze więcej i ciągle mają zbyt mało by w ich mniemaniu pozwolić sobie na
dziecko. Zastanawiam się więc czy naprawdę chcą dziecka, czy naprawdę teraz nie
mogą go mieć i czy my też zostalibyśmy bezdzietnym małżeństwem gdybyśmy wpadli
w te koło.
Mam troche problemy z jarzeniem wiec proszę wyjaśnij czego dotyczyło twierdzenie
o "życiowym sukcesie". Dzięki

[mysia-mysia]

jeśli to do mnie było to był to cyctat ze świnki morskiej

[zuzanna56]

Cieszę się że piszesz z taką miłością o swoim dziecku.
Dziś właśnie dowiedziałam się że koleżanka która straciła swoje nowonarodzone
dzieciątko (urodzone chyba w 26tc) adoptowała dużą już dziewczynkę. Cieszy się
jak szalona.

Ale da się mieć dzieci, dobry samochód, ładne mieszkanie i dobrą pracę.

[swinka-morska]

> borykam się ja i wielu młodych i niemłodych juz ludzi. W moim przypadku jest
tak ze stać nas na dziecko i zapewnienie mu zarówno podstawowych potrzeb jak i
> tych być może zbędnych.

Nie żartuj, bo dostanę zajadów.
Bez samodzielnego mieszkania?


> Mam troche problemy z jarzeniem wiec proszę wyjaśnij czego dotyczyło
twierdzenie
> o "życiowym sukcesie".

Mieszkanie w pokoju w mieszkaniu rodziców to wielkie życioweg osiągnięcie, nie?

[chipsi]

swinko morska, coś ty taka złośliwa? Zajady dokuczają?
Bez samodzielneo mieszkania powiadasz się nieda? Owszem jest ciężko, szczególnie
jak ktoś mieszka w bloku na 35 m2 z rodzicami, rodzeństwem i dziadkiem na
przykład. My akurat mieszkamy w domu rodziców, co jest jednak lepsze niż własne
nawet mieszkanie z jednym ciasnym pokojem w zapchlonym bloku. Są też inne plusy
dla nas; np moja mama pomaga mi przy dziecku a ja pomagam mamie w opiece nad
moja niepełnosprawną siostrą. Mieszkając osobno niedalibyśmy sobie rady, ale to
akurat szczególny przypadek (mam na myśli sytuacje z moja siostrą).

[chiara76]

swinka-morska napisała:

> A po co dorabiać ideologię do braku samochodu i mieszkania z rodzicami?


przestań, najgorszemu wrogowi nie życzę!!!

[swinka-morska]

Kurchę, chiara, może ktoś tu brał lekcje u Davida Copperfielda - mieszkam w
pokoiku i, hokus-pokus, na stoliku zabezpieczam dziecku wszystkie jego potrzeby.

swinka

[latouche]

> Kurchę, chiara, może ktoś tu brał lekcje u Davida Copperfielda - mieszkam w
> pokoiku i, hokus-pokus, na stoliku zabezpieczam dziecku wszystkie jego >potrzeby
niemowle czy male dziecko nie ma wielkich ani kosztownych potrzeb, a chipsi na
pewno nie zamierza cale zycie mieszkac trojosobowa rodzina w jednym pokoiku u
rodzicow.
Znam przynajmniej trzy pary ktore przez jakis czas tak pomieszkiwaly, wszyscy
maja sie dobrze, nikt od tego nie umarl, a dzieci tez nie wygladaly na bardziej
nieszczesliwe od innych maluchow.
BTW, czy wyzlosliwianie sie na bliznich zaspokaja jakies Twoje potrzeby, swinko?

[swinka-morska]

> niemowle czy male dziecko nie ma wielkich ani kosztownych potrzeb

Niemowlę czy małe dziecko szybko staje się coraz większym dzieckiem.

> a chipsi na pewno nie zamierza cale zycie mieszkac trojosobowa rodzina w
> jednym pokoiku u rodzicow.

No pewnie, takie układy mają szybki okres półrozpadu - albo mąż wychodzi po
zapałki, albo mama stwierdza, że chciałaby mieć jeszcze coś z życia - np.
trochę spokoju we własnym mieszkaniu.
Ostatecznie dziecko może też kiedyś wybrać studia i akademik 1000 km od domu.

[mysia-mysia]

co cię obchodzi cudze życie? poza tym gdy rodzina z dziećmi (przynajmniej
małymi) mieszka w jednym pokoiku to raczej potrzeby rodziców są niezaspokojone
(np. potrzeba prywatności) a nie potrzeby dzieci, które i tak przecież nie lubią
być same

[mama_kotula]

mysia-mysia napisała:

> co cię obchodzi cudze życie? poza tym gdy rodzina z dziećmi (przynajmniej
> małymi) mieszka w jednym pokoiku to raczej potrzeby rodziców są niezaspokojone
> (np. potrzeba prywatności) a nie potrzeby dzieci, które i tak przecież nie
lubią być same

Napiszę z perspektywy mieszkania z dziećmi w jednym pokoiku u rodziców: potrzeby
dzieci nie są do końca zaspokojone, zwłaszcza, jeśli chodzi o zapewnienie
dzieciom odpowiedniej przestrzeni do zabawy, nauki, czy choćby spania.

[mysia-mysia]

o, a ja myślałam że dzieci nie lubią same spać

[mama_kotula]

mysia-mysia napisała:

> o, a ja myślałam że dzieci nie lubią same spać

Lubią, i owszem, może nie tyle spać, co lubią mieć własne łóżeczko, w którym
mogą mieć własną poduszkę, własną kołdrę, własny koc i własny zestaw pluszaków.
Przy jednym dziecku to może wykonalne, jak się mieszka w "pokoiku u rodziców",
przy dwójce już jest ciężko wstawić dwa wyrka tak, aby nie zagracić pokoju i aby
miały tam jeszcze miejsce do zabawy (weź pod uwagę, że jeszcze trzeba siłą
rzeczy wygospodarować miejsce dla rodziców). Łóżko piętrowe też czasami odpada,
ze względu na gabaryty.

[mysia-mysia]

o, a jak my się nie decydujemy na dziecko ze względów na ciasnotę
mieszkaniową to mi się wydawało że tylko o sobie myślę

[mama_kotula]

mysia-mysia napisała:

> o, a jak my się nie decydujemy na dziecko ze względów na ciasnotę
> mieszkaniową to mi się wydawało że tylko o sobie myślę

poczytaj (uwaga na niecenzuralny nieco język):
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=34708&w=47899767&a=47899767

[mysia-mysia]

o, to mniej więcej tak jak u nas: na dziecko nas stać, na mieszkanie już nie
tzn. zamówiliśmy u dewelopera bo na rynku wtórnym panowała wścieklizna jakaś i
teraz czekamy i czekamy. I sobie jeszcze jakieś półtora roku poczekamy, bo wciąż
pozwolenia na budowę nie ma. A w trakcie tego czekania naszego ceny tak poszły w
górę że za tamtą kasę kupilibyśmy co najwyżej to samo co teraz wynajmujemy czyli
maciupką kawalerkę, w której sami musimy uważać żeby sobie po głowie nie
chodzić. Widzę że dużo kobiet jednak inaczej wybiera, może mają silniejszy
instynkt macierzyński. Dziwi mnie trochę że nie boją się właśnie tego że nie
będzie w takich warunkach już miejsca dla nich (np. nie obejrzą telewizji bo
dziecko śpi) i dla ich małżeństwa. No ale jeśli ktoś tak wybiera, to ja się do
tego nie mieszam, jak np. świnka morska. Może ta osoba nie potrzebuje własnego
życia, tylko dziecka właśnie? Jej sprawa.

[mama_kotula]

mysia-mysia napisała:

> Widzę że dużo kobiet jednak inaczej wybiera, może mają silniejszy
> instynkt macierzyński. Dziwi mnie trochę że nie boją się właśnie tego że nie
> będzie w takich warunkach już miejsca dla nich (np. nie obejrzą telewizji bo
> dziecko śpi) i dla ich małżeństwa.

Mysia, to jest nieco inaczej, zwłaszcza, jak się już ma dziecko.
Mnie na przykład irytuje jak nic, że mój komputer z braku miejsca stoi w
przedpokoju (i o cyberseksie przez skype mogę sobie pomarzyć ;-P), ale tak samo
mnie irytuje to, co czytałaś w zalinkowanym poście, czyli brak przestrzeni dla
dzieci.

Niemniej wiedząc, że mam w perspektywie mieszkanie z mamunią w mikroskopijnych
pokoikach z dwójką dzieci, nigdy bym się na dziecko nie zdecydowała (a że życie
zdecydowało za mnie, że z kilkupokojowego mieszkania z facetem w ciągu jednego
dnia wyniosłam się do mikrolokalu, cóż, płakać nie będę, mogę się jedynie na
forum powyżywać )) i działać, aby coś zmienić.

Z drugiej strony drażni mnie dorabianie ideologii do czegokolwiek - np. bardzo
modne jest dorabianie sobie ideologii do dzieci "rok po roku", z których drugie
jest ewidentną wpadziochą (tak jak u mnie DD), że mała różnica wieku między
dziećmi jest czymś najfajniejszym na świecie i nie wyobrażam sobie, jakby mogło
być inaczej. Podobnie dorabianie ideologii, że mieszkanie na kupie z rodzicami
(kiedy się nie ma innego wyjścia) to coś fajnego, super i najlepsze, co sobie
można wymarzyć, bo przecież się kochamy

[mysia-mysia]

> Z drugiej strony drażni mnie dorabianie ideologii do czegokolwiek - np. bardzo
> modne jest dorabianie sobie ideologii do dzieci "rok po roku", z których drugie
> jest ewidentną wpadziochą (tak jak u mnie DD), że mała różnica wieku między
> dziećmi jest czymś najfajniejszym na świecie i nie wyobrażam sobie, jakby mogło
> być inaczej. Podobnie dorabianie ideologii, że mieszkanie na kupie z rodzicami
> (kiedy się nie ma innego wyjścia) to coś fajnego, super i najlepsze, co sobie
> można wymarzyć, bo przecież się kochamy

A ja miałam dwie znajome, które w wieku ok. 25 lat, choć były samotne to bardzo
chciały mieć dzieci. Mówiły otwarcie (tzn. nie do wszystkich, tylko na takich
babskich spotkaniach) że jak sobie faceta na stałe nie znajdą przed trzydziestką
to postarają się o "wpadkę". Gdybym tego nie słyszała a one by wpadły i mówiły
że bardzo chciały mieć dzieci to też bym pewnie myślała że dorabiają ideolgię.
Poza tym tu autorka postu jeśli już dorabia ideologię to nie jest to ideologia
"jak nam się fajnie mieszka na kupie bo się kochamy" tylko "dziecko jest
najważniejsze, ważniejsze od mojego i męża komfortu, od naszych własnych
potrzeb". No a może dla niej właśnie dziecko jest najważniejsze? Tak samo jak
dla moich znajomych, które koniecznie chciały być matkami.

ps. nie mam jeszcze dziecka, nie wiem jak to jest gdy się je już ma więc może
zmienię zdanie, ale teraz też myślę że chciałabym mieć dzieci w krótkim odstępie
czasu, bo raz "wejdę w pieluchy" i jak już wyjdę to na dobre, raz rozlezie mi
się skóra na brzuchu, raz zrobię przerwę w pracy...

[mamka_klamka]

mama_kotula napisała:
bardzo
> modne jest dorabianie sobie ideologii do dzieci "rok po roku", z których
drugie
> jest ewidentną wpadziochą (tak jak u mnie DD), że mała różnica wieku między
> dziećmi jest czymś najfajniejszym na świecie i nie wyobrażam sobie, jakby
mogło
> być inaczej.


Ja bardzo chciałam mieć dzieci rok po roku, bo uważam, że to zajebista sprawa.
Ale niestety życie zdecydowało inaczej. Myślę jednak,że gdyby mi się udało i
tak większość ludzi myślałoby, że to była wpadka.

[jusytka]

W życiu wszystko jest możliwe pod warunkiem, ze sie tego mocno chce, ja marzyłam
o własnym autku tak bardzo, że udało mi się na nie zarobić mając już dwójkę
dzieci. Zapewne pracy, którą włożyłam w zdobycie środków nikt by mi nie
zazdrościł, ale autka owszem. Teraz pracuję już mniej, ale autko przydaje mi sie
bardzo w dowożeniu dzieci do szkoły, przedszkola, na zajęcia dodatkowe itp.
Dziecko wcale nie musi wykluczać auta, ani wczasów, ani lepszych warunków
mieszkaniowych. Trzeba trochę pomyśleć, duzo pracować i dobrze się zorganizować.

[jusytka]

Uważam nawet, że posiadanie dzieci motywuje nas do większego wysiłku, bo ciąży
na nas odpowiedzialność i łatwiej zdobyć "dobra materialne" z dziećmi niż bez nich.

[moofka]

iiii, tam porownanie
samochod sie przydaje a dziecko jest niepozyteczne
przynajmniej do wieku trzech lat sie nie przydaje
potem to nie wiem, moze cos poniesie, ale ja nie wiem, bo moje jeszcze male
no i samochod - to sie chce ciagle lepszy i lepszy
a potem sie okazuje ze jednego w domu za malo
jakby mi kos chcial teraz drugie dziecko podrzucic, o nie nie
a samochod, z ochotą
awantury rodzinne wybuchają zwlaszcza o to kto zabiera samochód (sami chetni)
i kto zajmie sie dzieckiem (nie widze chetnych )
tyle, ze jakos tak nieracjonalnie, na moj samochod wyklinam slowami obelzywymi
i niskimi
a moje dziecko mnie zachwyca codziennie bardziej
samochod ma tez te przewage, ze robi co jak chce, nie co on sobie zazyczy i nie
tupie ze zloscią
ale dziecko z kolei nowsze jest od mojego autka
no i danonki tansze sa od benzyny
wybor nie jest taki latwy

[ada9611]

a ja mam tylko rower......a po pierwsze co to sa rzeczy materialne porowynywane
z nowym zyciem?

[bunny.tsukino]

A ja mam samochód, dziecko, tylko mieszkania nie chlip, chlip
dziecko było wpadziochą (jejku, jak mi się podoba to słowo, Kotula <piwo
wirtualne>.
Mieszkaliśmy:
-u teściów, skąd się wyprowadziliśmy, żeby nie pozabijać się nawzajem,
-w garsonierze (bylo spoko, tylko jak coś smażylam, ech szkoda gadać)
Teraz wynajmujemy mieszkanie 2 pokojowe (z wnęką sypialną) i tez nie mam kuffa
miejsca na wszystko!! Najmilej wspominam mieszkanie w grasonierze. Z braku
przestrzeni zylismy wszyscy razem, robilismy większość rzeczy razem, życie
małżeńskie kwitło(poza pewna pania w ptracy hyhyhy) itp. a teraz?? Dziecko
idzie spać, mąż na kompa, ja poczytać w łóżku i tak się mijamy...
Najsmieszniejsze jest to że płacimy bajońskie sumy za wynajem mieszkania, a
bank nie chce nam dać kredytu na mieszkanie, który z palcem w d..moglibysmy
spłacic, bo biznes mężula niepewny... ale co tam.

[oxygen100]

my mamy kazde po samochodzie i mieszkanie ale nie mamy dzieci) jeszcze jakies
konstelacje sa mozliwe??

[mysia-mysia]

o, a my nie mamy nic
przy czym na samochód i dziecko nas stać ale oszczędzamy na mieszkanie

[alfama_1]

> my mamy kazde po samochodzie i mieszkanie ale nie mamy dzieci) jeszcze
jakies
>
> konstelacje sa mozliwe??

My mamy razem ale każde po: samochodzie, mieszkaniu, partnerze no i dwoje
dzieci. Zgodnie z jedynie słuszną linią państwa, że siłę zdobędzie tylko
podwójne )

[joanna_poz]

> jeszcze jakies
> konstelacje sa mozliwe??

no to jeszcze konstelacja:
dom + 2 samochody (ale jeden słuzbowy) + 1 dziecko + pies
(na szczęscie nic zamiast)