NIGDY więcej....

[mamanatalki3]

dlaczego wszyscy sie tak uczepili tego ADHD, bo slowo sie Wam spodobalo?
Przeciez idea placowek integracyjnych jest tworzenie grup skladajacych sie z
dzieci zdrowych i dzieci uposledzonych (a nadpobudliwosc jest tylko jedna z
mozliwych dysfunkcji). Zaleca sie, by w grupie bylo maksymalnie jedno dziecko z
konkretnym uposledzeniem w przeciwnym bowiem razie dzieci o tym samym
uposledzeniu beda mialy tendencje do tworzenia osobnej grupy. I jeszcze jedno
wbrew pozorom to dzieci zdrowe wyciagaja wieksza korzysc z edukacji pobieranej
wraz z dziecmi uposledzonymi, bo tlumaczac cos koledze lub kolezance same
ugruntowuja swoja wiedze i pokazuja, ze naprawde zglebily i zrozumialy dany
temat. Poza tym pewnych pojec abstrakcyjnych nie mozna nauczyc sie z ksiazek
ani z TV - do takich pojec nalezy tolerancja, integracja, empatia itp.
To co spotkalo Mufke i jej syna moglo sie zdarzyc, co juz zreszta wielokrotnie
podnoszono, w kazdym przedszkolu, i zadna miara nie przekresla to sensownosci
posylania dziecka do placowki integracyjnej.
Ostatnia sprawa: nazywanie dzieci bachorami jest co najmniej niesmaczne (

[mufka51]

mamanatalki3 napisała:



> Ostatnia sprawa: nazywanie dzieci bachorami jest co najmniej niesmaczne (

A na smaku,to mi teraz najmniej zalży.Poprawię się...już nie zależy.

[mamanatalki3]

wiem, ze w gniewie mozna uzywac roznych slow, ale obawiam sie, ze Twoj gniew
znalazl sobie nieodpowiednie ujscie...

[judytak]

mam takiego jednego syna, który chodzi do klasy integracyjnej (druga klasa szp)
w chrakterze dziecka z orzeczeniem
brak koncentracji, nadruchliwość, słaba motoryka, opóźniony rozwój społeczny -
można by to wszystko kwalifikować gdzieś w okolicach wysokofunkcyjnych cech
autystycznych, może zespół Aspergera, AHD, ewentualnie ADHD, gdzieś te klimaty
(diagnozy w tym kierunku nie ma, i raczej nie będzie miał, wszystkie problemy
wtłaczamy w pojęcie "mpdz, stopień lekki", tak jest praktyczniej...)

zdarzało się, że komuś coś zniszczył (temperówkę koleżance, gąbkę do wycierania
tablicy) - pogadało się z nim, już tego nie robi
zdarzało się, że kogoś wyzywał (mówił o koleżance "o, przyszła gruba!) -
pogadało się z nim, już tego nie robi
zdarzało się, że wstał i chodził po klasie - pogadało się z nim, już tego nie
robi
zdarza się, że powie coś brzydko, albo wygraża pięścia - ale już przeważnie
poprzestaje na mówieniu "wkurzyłeś mnie"
zagrożenia nikomu nie stwarzał...

chodził do zwykłego przedszkola, nikt o żadną diagnozę nie pytał
chyba mam szczęście :o)

agresja nie jest cechą nieodłącznie związaną z tymi cechami
ale może się łatwo pojawić przy słabości, bezradności, niezdecydowania
rodziców, nauczycieli czy otoczenia

apeluję o indywidualne rozpatrywanie spraw przedszkoli, szkół, klas
integracyjnych, i niekierowanie się przesądami

pozdrawiam
Judyta

[melka_x]

Nie rozumiem Cię. Zdaję sobie sprawę, że masz prawo być rozżalona, i przykro
mi z powodu Twojego syna, ale to co piszesz uważam za bardzo krzywdzące
uogólnienie. Według mnie problemem nie jest integracja ani dzieci z
dysfunkcjami, ale agresja. Z własnej podstawówki pamiętam i wybity ząb kolegi,
i cyrkiel w plecach koleżanki (na szczęście wbity płytko) i potłuczenie w
wyniku popchnięcia z premedytacją. Wszyscy agresorzy byli zdrowi. A do
postawówki chodziłam w przyzwoitej dzielnicy.

Tak czytam i czytam..

[monika.janicka]

I przyznaje ze jestem przerazona.. NAprawde jestem w szoku .(oby minal) Moja
corka chodzila do przedszkola 3lata .Zero sincow poszturchiwan , obic..guzow
itd.. Do tego samego przedszkola chodzi moj syn.On tez wraca bez obic
potluczen , guzow.. Mowi ze maja tyle zajec, rysowan ,wycieczek,lepienia , wf ,
angielski rytmika, ze oni nie sa wstanie sie bic..Kiedy tam przychodze to widze
ze panie pomimo ze maja grupe spora sa w stanie o kazdym powiedziec przy
odbiorze cos indywidualnie.. Pani mowi ze on zjadl to a tego mama on nie
lubi..a to ze rysowal i ze ma po cwiczyc to lub tamto.Pewnie ze sie bawia,
utzrymuje staly kontakt takze z mamami i zadna nie skarzy sie zadna nie
opowiada ze syn mial guza.. Kuba chetnie tam chodzi on CHCE isc tam rano..

I kiedy tak czytam ze na waszych podworkach piaskownicach ,gdzie lups lopatka
jest Ok i w normie bo zycie okrutne to nie wiem smiac sie czy plakac. Ech..MOj
syna ma ogromna przewage nad swoimi rowiesnikami ma 5 lat a przerasta ich o
2glowy ,podobnie z budowa.Widze ze jest lubiany ale nigdy nie slyszalam by w
przedszkolu byla bujka..ani od niego ani od jego kolegow.

[sowka33]

Jestem taką właśnie PAŃCIĄ, jak pięknie nas określiła jedna z przedmówczyń,
która biega za waszymi dziećmi, dobrze wychowanymi aniołkami, które dziwnym
trafem w przedszkolu rogi mają na pół metra. W grupie integracyjnej pracowałam
jakieś siedem lat. Z przydziału, ale to polubiłam. Bez dodatków za uciążliwe
warunki, bo takich nie ma. Z dzieciakami z ADHD i z downem i z porażeniem
mózgowym itd. Jest to praca ciężka, ale dla mnie była wyzwaniem. Tolerancja?
Powiem tak, reszta przedszkola stroniła od naszych dzieci na wspólnych
imprezach, łącznie z nauczycielamim a nasze dzieci pilnowały sie nawzajem,
opiekowały się słabszymi i nie śmiały się głupio na widok śliniącego się kolegi
tylko podawały chusteczkę. Nie chcę zachwalać integracji, bo zdarzały mi się
porażki, kiedy ta druga strona niczego się od normalnych nie uczyła, bie
potrafiłam jej popchnąć do przodu, były takie dwa przypadki. Teraz znów jestem w
grupach "normalnych" 25 dzieci i wiedząc, że są to jednak dzieci po zajęciach
pozwalam im na zabawę (ktoś tu poprzednio stwiedził, że dzieci nie mają czasu
się bić, bo mają tyyyle zajęć). Są Nauczycielki, które żeby mieć spokój i ciszę
prowadzą zajęcia w nieskończoność a dzieciaki zabawki widzą tylko na półkach.
Moim zdaniem nie tędy droga. I zdarzają sie przy mnie sińce po uszczypnięciach
czy kopniakach wśród tych mioich normalnych dzieci, bo nie zdążę zawsze
zareagować. Wybaczcie mamy, mam dwoje oczu, wiem, że za mało, ale nie dostałam
więcej. Wy też macie dwoje oczu i czasem się zdarza waszym pociechom w liczbie
dwóch, trzech w porywach zrobić sobie lub komuś krzywdę w waszej obecności.
Współczuję Mufce, ale nie tędy droga. To nie o to chodzi żeby szukać winnego,
zostawcie to kobiety politykom takie czcze gadanie. Chodzi o to, że skoro
dzieciak się dobrze czuje w tej grupie, to istnienie tej grupy i twój wybór miał
i ma sens. A to, że jest tam dziecko z ADHD, czy nie... Na drogach też trzeba
się uczyć ostrożnego przechodzenia przez jezdnię i unikania piratów drogowych,
by uniknąć wypadku, prawda? Chyba, że przestaniesz prowadzić swoje dziecko w
pobliże ruchliwych ulic? Bo tam też może być narażone na wypadek.

[mkolaczynska]

no i dodajmy do tego ze rodzice nie muszą dziecka a ADHD oddawać do przedszkola
czy żłobka integracyjnego ))))) Tak jak mufka czy ja nie musimy nikogo
informować o tym że mamy aids czy egzeme. To jest ciągle nasz wybór!
Więc i od dzieci z problememi nie można się na razie odciąć i spotka się je
w normalnym przedszkolu, szkole świetlicy czy zajęciach poza lekcyjnych np. na
zajeciach plastyki.

[monika.janicka]

(ktoś tu poprzednio stwiedził, że dzieci nie mają czasu
się bić, bo mają tyyyle zajęć). Są Nauczycielki, które żeby mieć spokój i ciszę
prowadzą zajęcia w nieskończoność a dzieciaki zabawki widzą tylko na półkach.
Moim zdaniem nie tędy droga.




A moim zdaniem tedy droga. gdybym chciala aby moje dziecko jedynie sie bawilo
to zostawilabym je w domu pod opieka babic badz innego opiekuna .Poslalam Kube
by mogl sie czegos nauczyc by nie hamowac jego rozwoju a wrecz odwrotnie dac mu
kolejny szczebel w edukacji. Kuba spedza w przedszkolu 8h .Nie jest to sama
nauka ale wiem ze jak wroci do domu to tez sie pobawi .A mi sie wlasnie wydaje
ze pancie wola usiasc napic sie kawki i pozwalac na "zabawe" bo nauka i
cwiczenia wymagaja juz od nich zaangazowania.

[sowka33]

Szlag mnie zaraz trafi na miejscu, jak to czytam. Polacy muszą znaleźć winnego!
Oskarżyć i powiesić na suhej gałęzi. Jak chcesz tak koniecznie bym nie "hamowała
rozwoju twojego dziecka" poprzez zabawę to poślij go na uniwersytet. Z tego co
czytałam to chodzi o dzieci w wieku przedszkolnym, które uczą się poprzez
zabawę. To zabawa jest główną pracą dziecka. Nie bedę tu dokonywać wywodów
merytorycznych i nie stwiedziłam przecież, że nie uczę dzieci. Uwielbiam uczyć,
wymyślać zajęcia i prowadzić je. Ale przychodzę do pracy do dzieci a nie
realizować swoje lub jakichś niedowartościowanych rodziców ambicje! I nie
generalizujcie proszę, bo zdarzają się ludzie w każdym zawodzie różni,
dalikatnie mówiąc. Hasło po co wy te studia skończyłyście jest chyba nie na
miejscu. Żadne studia nie dają recepty co zrobić by dziecko z deficytem
przestało być dzieckiem z deficytem. Nie jest to medycyna, ani warsztat
mechaniczny gdzie na uszkodzenie znajdzie się środek naprawczy. To ludzie, choć
mali, i każdy jest inny. I na każdego mam zwracać uwagę. tak rodzicu,
oczywiście, będę zwracać uwagę na Twojego Jasia, pomijając dwudziestkę
pozostałych, bo oni już przecież nie są Twoimi dziećmi.

Co wyście sie uczepiły...

[zonazona]

dzieci niepełnosprawnych "umysłowo"? Ruchowo ok? Myślę, że Mufka byłaby równie
wsciekła, gdyby jej synka strzeliło z łebka dziecko z niesprawnymi rękami,
staranowało dziecko na wózku, jak i całkiem zdrowe na ciele i umysle. Kazde
dziecko moze zrobić krzywdę, jakie ma znaczenie - zdrowe czy nie?

[sceptyczna1]

Właśnie, że ma znaczeni - mufka nie zabierałaby z przedszkola dziecka , gdyby
oberwało od swojego zdrowego kolegi. Zapewne załatwiłaby tę sprawę inaczej. No,
ale przecież od chorych dzieci, które wielu rzeczy nie rozumieją musimy wymagać
ogólnie pojętego dobrego wychowania. Zdrowe są tak genialne, że niczego nie
musimy od nich wymagać. Mam takie rozwrzeszczane, zaczepiające młodszych
bachory pod swoim oknem - wszystkie zdrowe, a mamusie siedzą na ławeczkach i
zero reakcji.

[monika.janicka]

A zas mi sie wydaje ze mufka zareagowalby podobnie na kazda krzywde wyrzadzona
jej dziecku bez znaczeni czy zdrowe czy nie.RAczej mialam wrazenie ze owe
dziecko dlaniej nie bylo chore a jedynie zle wychowane.

[mkolaczynska]

aja śdze że nie masz racji gdyby to było zdrowe dziecko mufka uznała by że
nalezy z nim lub jego rodzicami przedszkolankami porozmawiać tak wydaje jej się
że nie ma o czym bo ADHD wyjasnia dla niej wszystko

[mkolaczynska]

i jeszcze dodam ze dlatego mufka powinna jednak przenieść swoje dziecko do
innego żłobka.
Dla dobra swojego, swojego dziecka a przede wszystki dla dobra dzieci z
deficytami

[malila]

sceptyczna1 napisała:

> Właśnie, że ma znaczeni - mufka nie zabierałaby z przedszkola dziecka , gdyby
> oberwało od swojego zdrowego kolegi.

Gdyby w sposób opisany przez mufkę zachowywało się zdrowe dziecko i gdyby
zachowywało się tak stosunkowo często, to najprawdopodobniej to ono musiałoby
opuścić przedszkole.

[monika.janicka]

Jesli dziwi Cie ze rodzic chce b y jego dziecko rozwijalo sie no to zostawiam
to bez komentarza.Akurat moj syn chodzi do swietnegoprzedszkola gdzie grupa
liczy 24osoby a panie sa wstanie opowiedziec kazdemu rodzicowi z osobna cos o
ich pociesze.Ale jak widac to ne Twoje przedszkole a ta panianapewno nie jestes
Ty.Moze napiszw jakim pracujesz , przynajmniej rodzice beda wiedzieli z jakiego
zabrac dziecko.

[gemmavera]

melka_x napisała:

> Nie rozumiem Cię. Zdaję sobie sprawę, że masz prawo być rozżalona, i
przykro
> mi z powodu Twojego syna, ale to co piszesz uważam za bardzo krzywdzące
> uogólnienie. Według mnie problemem nie jest integracja ani dzieci z
> dysfunkcjami, ale agresja.

Zdecydowanie popieram Melkę.
Gdyby to samo zrobiło inne, tzw. "zdrowe" dziecko, winą obarczone zostałyby
(słusznie zresztą) albo przedszkolanki, albo obecni w czasie tego zdarzenia
rodzice.
A tak - w całej powyższej dyskusji "dostało się" integracji i dzieciom z ADHD.

Moje dziecko agresywne nie jest, wprost przeciwnie - jest bierne, więc stanowi
potencjalny cel agresji. Zresztą już jej się oberwało od innej "integracyjnej"
koleżanki. Agresja tamtej dziewczynki częściowo pewnie wynika z jej choroby,
toteż nie mam wobec niej żadnych morderczych zapędów. Gdyby sprawa była
poważniejsza, miałabym pretensje do opiekunów (że znając problemy dziecka nie
dopilnowali go). Bo winna nie jest ani 'integracja', ani ADHD, ani inne
zaburzenia. Dzieci bywają agresywne - a rolą rodziców jest sobie z tym radzić
(przynajmniej próbować, zamiast dziecku odpuszczać - "bo ma diagnozę").

Jak gdzieś już napisałam, znam przypadek odwrotny: zdrowe dziecko złamało
rękę chłopcu z Zespołem Aspergera, bo ten nie potrafił się obronić. Na tej
podstawie mogłabym napisać, że tzw. normalne dzieci to potwory nie mające
litości dla odmienności. Ale to byłoby niepotrzebne i nieprawdziwe uogólnienie,
prawda?

[sceptyczna1]

Dokładnie tak

[malila]

gemmavera napisała:
> Gdyby to samo zrobiło inne, tzw. "zdrowe" dziecko, winą obarczone zostałyby
> (słusznie zresztą) albo przedszkolanki, albo obecni w czasie tego zdarzenia
> rodzice.
> A tak - w całej powyższej dyskusji "dostało się" integracji i dzieciom z
ADHD.

Moim zdaniem - nie dzieciom z ADHD, tylko tym rodzicom z ADHD, którzy uważają,
że dysfuncja usprawiedliwia agresję.
Mój syn chodzi do klasy z chłopakiem z ADHD, który jest jednym z najlepszych
jego kumpli. Ten chłopak miał problemy z koncentracją, w pierwszej klasie
chodził sobie po sali jak chciał, ale wiem niewiele więcej, bo specjalnie o to
nie wypytywałam. Wiem tylko, że nie tłucze kolegów. Jest też w szkole inny
chłopiec, który pewne kłopoty z agresją ma. Ale nad nim się pracuje, a nie
rozczula.

[gemmavera]

malila napisała:

> Moim zdaniem - nie dzieciom z ADHD, tylko tym rodzicom z ADHD, którzy
uważają,
> że dysfuncja usprawiedliwia agresję.

Powinno się dostać rodzicom, którzy tak rozumują - z tym się zgadzam.
Ale niestety w tej dyskusji dostało się przede wszystkim dzieciom - że wspomnę
jedynie te głosy, wedle których dzieci z ADHD należy zapisać do szkół
specjalnych i w ogóle odizolować od anielsko grzecznych zdrowych oraz
normalnych.

[malila]

Taa... A lekarze, którzy rozdzielili bliźnięta syjamskie wiedząc, ze jedno z
nich umrze, to tacy współcześni Mengele...

[dwasinska]

Do wszystkich: NIKT NIE MA MONOPOLU NA ZDROWE DZIECKO! Pamietajcie o tym i
zyczę Wam, żeby zadna z Was nie przekonała sie na własnej skórze jak cięzko
jest miec dziecko niepełnosprawne (ruchowo, sensorycznie, emocjonalnie,
jakkolwiek), zwłaszcza takei, które urodziło się zdrowe i nic nie zapowiadało,
że będzie z nim jakikolwiek prablem (np ADHAD lub autyzm). I jak cięzko jest
żyć na codzień w tak nieprzychylnie nastawionym społeczeństwie.