Drogie życie?

[silvik]

Dziewczyny, mam pytanie do Was.
Czy też macie wrażenie, że życie jest strasznie drogie?
Powiem wszystko po kolei.
Będąc dzieckiem pamiętam, że gdzie się spojrzało(przynajmniej w moim
najbliższym otoczeniu), to pracował tylko mężczyzna. Kobiety zajmowały się
domem i dziećmi.
Owszem, nie przelewało się, jednak jakoś spokojnie się żyło, bez długów, z
pewnością pracy na etacie...

Sytuacja po dwudziestu latach: gdzie się nie obejrzę, pracują oboje
małżonkowie(obojętnie, czy mają dzieci, czy nie), a 90% z tych par jest albo
zadłużona, albo nie mają w ogóle żadnych oszczędności(żyją "od pierwszego do
pierwszego", w wielu przypadkach kończy się na pożyczaniu...
Oszczędza się praktycznie na wszystkim...
Nie wyobrażam sobie, by pracowało tylko jedno, wypłata jednego to praktycznie
opłacenie rachunków(prąd, gaz, przedszkole, czynsz...)
Jak jest u Was?
Pozdr.

[mysia-mysia]

no niestety, drogie jest jak cholera
jak tak sobie zaczęłam liczyć ostatnio to nawet jakbyśmy mieli 7 tys na miesiąc
i mieli dwójkę dzieci nie byłoby nas stać na przyzwoity komfort życia, no ale to
przez te cholernie drogie mieszkania w stolicy

ale z drugiej strony kiedyś ludzie żyli po prostu skromniej, moja mama i wiele
jej koleżanek same szyły sobie ciuchy, zajęcia pozaszkolne dla dzieci były b
tanie a i tak nikt prawie na nie nie chodził, ludzie mieszkający w blokach mieli
zwykle dwa pokoje, nic prawie się nie budowało więc nie zawracali sobie głowy
tym żeby nabyć większe mieszkania itd. itp.

[nchyb]

> Będąc dzieckiem pamiętam, że gdzie się spojrzało(przynajmniej w moim
> najbliższym otoczeniu), to pracował tylko mężczyzna. Kobiety zajmowały się
> domem i dziećmi.
w moim otoczeniu, gdzie się nie spojrzało, wszyscy pracowali...
towarów w sklepie za dużo nie było, więc nawet jak się zarobiło, to nie było
specjalnie na co wydać.

> Sytuacja po dwudziestu latach: gdzie się nie obejrzę, pracują oboje
> małżonkowie(obojętnie, czy mają dzieci, czy nie), a 90% z tych par jest albo
> zadłużona, albo nie mają w ogóle żadnych oszczędności(żyją "od pierwszego do
> pierwszego",
nie zauważyłam specjalnej różnicypomiędzy teraz, a dwadzieścia lat temu.
Jedynie ta stabilność pracy, a raczej w wielu przypadkach jej brak...
Ale w wielu przypadkach to jest plus, bo często obawa opracę wspomaga rozwój
zdrowej konkurencji. Nie mówię tu o przejaskrawieniach, ale już tak nie olewają
urzędnicy petentów sklepowe nie robią łaski, ze coś spod lady sprzedadzą...

> Oszczędza się praktycznie na wszystkim...
to już różnie bywa, znałam wiele osób, które dwadzieścia lat temu musiały
oszczędzać jeszcze bardizej niż na wszystkim, a teraz poradziły sobie w nowej
rzeczywistości. Na odwrót też znam...

[syriana]

wszelkie porównania jakości i sposobu życia w komuniźmie i teraz, nie mają dla
mnie najmniejszego sensu, bo to dwa różne światy

a na nasz obraz tamtego życia jest dość nieprawdziwy, jakoże patrzyliśmy nań
oczami dzieci

[oxygen100]

eeee chyba nie jest az tak zle. Teraz czasy sie zmienily, styl zycia stal sie
bardziej konsumpcyjny. Teraz malo kto moze sobie pozwolic zeby wypasc z rynku i
nie pracowac. Ludzie sie zadluzaja bo maja wiecej kosztow stalych typu raty
kredytu itp. Kiedys tego nie bylo a mieszkanie nalezalo sie jak psu kosc. Jak
jest u nas?? Oboje pracujemy. Nie jest zle oszczednosci za bardzo nie mamy ale
nie szczypiemy sie w ogole. Wolna amerykaka.