Czy kłócicie się przy dzieciach???

[hevel1]

Bo ja mam obsesję na tym punkcie. Rzadko się z mężem kłócimy a jak już to nie
są to krzyki tylko wiadomo- inny ton głosu, jakieś pretensje ale i tak
pilnujemy żeby to było za zamkniętymi drzwiami. Dzisiaj natomiast lekko się
przemówiliśmy i choć zaraz doszło do czułego pogodzenia to wydaje mi się,że
mały,który był tego świadkiem jest trochę smutny. Może przeginam w drugą
stronę i za bardzo go chronię a potem on tak reaguje?Jak jest u was?

[mysz56]

ja osobiście chronię mije dzieci przed naszymi konfliktami,do niczego im one
niepotrzebne,ale jak się zdarzy że dzieci są ich świadkami tłumaczę oględnie o
co poszło że czasami dorośli tak jak dzieci się sprzeczają ale nadal się
kochają-jak w naszym przypadku-a na koniec się godzą

[tequila22]

mój mały ma niecałe dwa latka, zdarza nam się oczywiście sprzeczać przy nim,
ale wiem że to nie powinno mieć miejsca przy dziecku (nawet takim które ma dwa
latka dopiero).pozdrawiam.o.

[mathiola]

Nie kłócimy się przy dzieciach i nie mamy odmiennych zdań w kwestiach
wychowawczych w obecności dzieci. Wszelkie nieporozumienia załatwiamy "we
własnym" gronie.

[janka007]

Podstawowa nauka, jaką dziecko wynosi z pełnej rodziny to taka, jak się kłócić
i się godzić. Dziecko ma się nauczyć że kłótnia w związku to nie koniec świara.

[hevel1]

No dokładnie o tym myślałam. Przecież widzi ,że się kochamy, kłócimy się
całkiem przyzwoicie a potem się godzimy. Może to zdrowszy układ od takiej
całkowitej izolacji dziecka od konfliktów...

[janka007]

Oczywiście że tak, tylko trzeba tez zachowac zasady higieny kłócenia się, to
znaczy na przykład nie grozić rozwodem (przy starszych dzieciach) i nie mówić
niczego co by sugerowało rozstanie, bo to jednak nie jest dla dzieci dobre.
Przy młodszych dzieciach nie przekrzykiwac się nawzajem, bo się tego boją. Poza
tym używać komunikatów "ja", a nie komunikatów "ty" (polecam "wychowanie bez
porażek" gordona).

Podstawową wadą wychowywania w niepełnych rodzinach jest to, że dzieci nie uczą
się zachowania podczas konfliktów i tego że nie są one katastrofą.

Nie wolno udawać, ze konfliktów nie ma, bo one są i dzieci będą musiały się z
nimi zmierzyć, powinny się tylko nauczyć jak sobie z nimi radzic.

[aguskin]

kłóce sie w emocjach i gdybym musiała to odłożyc jak dzieci nie bedzie
to nigdy bym sie nie pokłóciła bo emocje opadna i dupa..
jak dre ryja to w afekcje i nie ma znaczenia kto słucha,
dzieci przywykły, nie bede zimną suka wyprowadzając męża do łazienki i tam
dając upust - to wyrachowanie, i pewnie śmiać już by mi się chciało,
dzieci też muszą poznać co to emocje, kłótnie i godzenie,
oczywiście są tematy których nie poruszam przy dzieciach, ale na takie tematy
się nie kłóce tylko rozmawiam

[agnes123]

Ogólnie nie kłócimy się często,jednak jak w każdym małzeństwie bywają pewne
spory..aczkolwiek nigdy przy dzieciach ...

[berecik7]

Dlaczego nigdy przy dzieciach? Przecież to życie w sztucznym świecie, gdzie
wszyscy są zawsze zgodni. Potem jak dzieci dorosną mogą mieć spore problemy z
radzeniem sobie w sytuacjach konfliktowych. Nie uważam, by kłócenie się przy
dzieciach było aż tak niezdrowe, no chyba, że lecą wyzwiska i inne "atrakcje".

[wieczna-gosia]

klocimy sie przy dzieciach- pilnujemy zeby sie nie zagalopowac i wzajemnego
szacunku nie tracic

ludzie sie kloca, nie zgadzaja itd- to dosc normalne.

co do roznic wychowawczych

[wieczna-gosia]

maz jest rozsadny- wiec drastycznych roznic nie ma. Ale drobne sa- i o tych
mowimy normalnie przy dzieciach. Jesli maz wyznaczyl zbyt surowa kare- mowie o
tym. On mowi- albo ok moze sie zagalopowalem, ale (kara musi byc), albo mowi ze
sie nie zgadza ze mna i zaczynamy dyskutowac. Poniewaz jak napisalam maz jest
rozsadny- nawet jesli cos jest nie tak Rejtanem w drzwiach sie nie rzucam, bo
wszystko jest w granicach rozsadku, ale nie widze powodu, zeby dziecko nie
wiedzialo o tym ze dostrzegam np. niesprawiedliwosc kary.

[mysiam]

niestety,zdarza sie nam posprzeczac przy dziecku....Ale on ustawia nas do pionu
slowami: jak macie gadac takie glupoty,to lepiej nie gadajcie już nic!
i tak to 4 latek wykazuje się większą mądrością aniżeli rodzice...

[marghe_72]

wieczna-gosia napisała:

> klocimy sie przy dzieciach- pilnujemy zeby sie nie zagalopowac i wzajemnego
> szacunku nie tracic
>
> ludzie sie kloca, nie zgadzaja itd- to dosc normalne.


jak wyżej

[anik801]

Nie kłócimy się przy córce.Nigdy też przy naszym dziecku nie mówimy źle o
swoich rodzicach,bo są to przecież jej dziadkowie.Staramy się nie mieszać
dziecka w sprawy,które jej nie dotyczą,a mogłby być przez nią źle
zinterpretowane.

[hevel1]

O dziadkach też nic złego nie mówimy. Pytałam o taki normalne sprzeczki
typu :znów po sobie naczyń nie umyłeś/umyłaś

[mathiola]

Pytałam o taki normalne sprzeczki
> typu :znów po sobie naczyń nie umyłeś/umyłaś

A to sorry, ja myślałam, że mowa o kłótniach, a nie o zwykłej, codziennej
wymianie zdań. Jeśli o takie drobnostki chodzi, to tak: kłócimy się przy
dzieciach, codziennie. Najczęściej to ja opitalam męża. Czasem on mnie też. A
potem godzimy albo przynajmniej przyznajemy do błędów.
Kłotnia to według mnie jest wielki krzyk z wypominaniem sobie tego czy tamtego,
z wyrzucaniem sobie gorzkich żalów i w ogóle... Chociaz tak właściwie po
namyśle muszę przyznać że w takim razie to my się w ogóle nie kłócimy

[moofka]

a pewnie

[anik801]

Zwracanie uwagi tak np." mógłbyś w końcu sprzątnąć swoje rzeczy",ale to raczej
nie jest sprzeczka.Zresztą zauważyłam,że podniesiony ton nic nie daje.Ja w
ogóle nie uznaje kłócenia się przy jakichkolwiek świadkach.To są nasze sprawy,
problemy i nikt nie powinien tego słuchać.

[marcysia51]

A przy kim mam się kłócić?
Mam kazac wyjśc 3 latkowi do kolegi? Czy tez ubrac siebie i męża i wyjśc przed
blok zostawiając 3 lata samego w domu.
Widzimy sie z mężem godzine dziennie i przez ta godzine kłócimy się wiec to
chyba nie duzo godzina dziennie.Może nie odbije sie na psychice dziecka.

[mathiola]

Widzimy sie z mężem godzine dziennie i przez ta godzine kłócimy się wiec to
chyba nie duzo godzina dziennie.Może nie odbije sie na psychice dziecka.

I nic innego przez tą godzinę kiedy się widzicie, nie robicie? Tylko się
kłócicie? To obawiam się, że jednak się odbije na jego psychice.
Z dzieciństwa pamiętam że kłótnie rodziców to było dla mnie przeżycie
traumatyczne - siedziałam w pokoju i bardzo płakałam przy każdej ich kłótni. A
rodziców mam normalnych, nie patologicznych, nie rozwiedzionych, nie żyjących w
wiecznym konflikcie. Więc i kłótnie były z gatunku zwykłych. A jednak dla mnie,
dziecka to było straszne. Do dziś pamiętam ten strach i żal.

[marcysia51]

Moje kłótnie z mężem nie wygladaja tak,że drzemy się na siebie,walimy czym
popadnie i etc.my poprostu sobie przytykamy.Mąż zaczyna ja mu odbijam piłeczkę
i tak dla relaksu godzine dziennie.

[mathiola]

Eeee, to to nie kłótnie są przecież tylko zwykła wymiana zdań ochającego się
małżeństwa ) To my się nie tylko kłócimy, ale i nawet bijemy czasami. Też
tak dla relaksu

kłócę się

[aluc]

oraz kłócę się z dziećmi przy ojcu

dopóki kłótnia jest bez wulgaryzmów, wyzwisk, szarpaniny i obrażania oraz
wycieczek nadmiernie osobistych, nie dotyczy jakości kłócących się jako
rodziców czy partnerów seksualnych oraz kończy się jakimś pozytywnym
rozwiązaniem (niekoniecznie padnięciem sobie w ramiona) - IMHO dzieciom nie
zaszkodzi, kłócić się też trza umieć

zdecydowanie gorsze (dla dziecka) moim zdaniem są ciche dni, obrażanie się,
ostentacyjne płacze w poduszkę i tym podobne chilli nie wiadomo o co chodzi i
brak czytelnego dla dziecka rozwiązania konfliktu

Nie możemy !

[5aga5]

Wystarczy że któreś z nas podniesie głos, Mała Szczebiota się wtrąca.
Zazwyczaj w niezrozumiałym dla nas języku ( choć mówi już całkiem nieźle ) ale
w zrozumiałym dla nas tonie.
Najzwyczajniej też podnosi głos i gada coś po swojemu.
Jak skończy to mówi ,, ciepa " tzn. odczep się i po kłótni.
Każde z nas już dalej tematu nie drąży bo nie mamy szans, a niesmak pozostaje.
Któraś z Was słusznie zauważyła, że dziecko czasami musi usłyszeć jakąś
sprzeczkę, oczywiście bez wulgaryzmów, bo chowane pod kloszem kiedyś będzie
zdziwione że coś takiego istnieje.
Acha, Szczebiota ma 2 lata i 3 m-ce.

[edytkus]

Mamy male mieszkanie i nie dosc ze klocimy sie przy dziecku to pewnie cala ulica slyszy ) Niedawno
"wymienialismy poglady" w aucie (bez podniesionych glosow nawet) i w pewnym momencie siedzaca z
tylu moja czterolatka odezwala sie do mnie calkiem powaznie w tym stylu "nie rozmawiaj z nim, on na
ciebie krzyczy, no nie rozmawiaj, ja tez nie bede z nim wiecej rozmawiac" - smiesznie to zabrzmialo i
juz bylo po klotni.

[bj32]

Kłótnia kłótni nierówna. U nas nie ma wrzasków, obelg i mordobicia, tak więc
Ania może sobie poobserwować tzw. kłótnie konstruktywne, z których po jakiejś
tam wymianie zdań, nawet innym tonem osiągany jest kompromis. Myślę, że może
jej się to przydać w przyszłości.