co jest złego w

[ciocia_luta]

tym, że ludzie chcą mieć zdrowe dzieci?
że kobiety chcą miec wybór?
że kobiety nie chcą i nie muszą być "dobrowolnymi" męczennicami?
Babki, chcecie widzieć własną wartość li i jedynie w poświęcaniu i noszeniu
brzemienia, ależ prosze, weźcie tylko łaskawie pod uwagę, że Wasza droga nie
jest jedyną drogą.

[oxygen100]

Nic. Absolutnie nic. kazdy jest kowalem wlasnego losu. Poniekad, bo niektorych
zdarzen losowych nie da sie przewidziec. Skutki ciazy (patologicznej lub nie )
i owszem

[demarta]

ciocia_luta napisała:

> Babki, chcecie widzieć własną wartość li i jedynie w poświęcaniu i noszeniu
> brzemienia

ciocia luta, ten pierdo...ny mesjanizm nie odpuści nam chyba przez następne
dwieście pokoleń.
inteligencja żadna (patrz kaczory), myśl techniczna owszem jest, ale już od
dawna za granicą, kultura a'la lubelski full - żenua.... no to cierpieć na
pokaz nam zostało. tylko tak jesteśmy w stanie zwrócić na siebie uwagę innych
narodów.
a że to małe, podłe i plugawe..... co zrobić?

[michasia24]

ciiii bo cie zaraz zjedzą mamuśki dupuśki które zaraz będa prawic no a jak
dziecko chore to co??? no kurde niekumate tu sa baby bo jak to, chcesz miec
zdrowe dziecko no cos ty zycie zeby miec łatwe a wiara a Bóg, a pomeczyc sie
trzeba, wszystkie takie mądre i matki cudowne a ty tu niewdzięczniku wybierać
będziesz?

[gryzelda71]

Zycze zdrowych dzieci.

[michasia24]

zyczę mądrych matek

[gryzelda71]

Komu?

Gryzelda i Michasia...

[monia145]

Wiecie co? Jak czytam Wasze wypowiedzi, to chociaz tematyka nie skłania do
smiechu, ale nie moge się opanowac i chichoczę przed monitorem......jestescie
do siebie podobne w poglądach a sprzeczacie się, jakbyscie wrogami mentalnymi
były........
To chyba prawda z tym powiedzeniem, że gdzie Polaków dwóch tam trzeci korzysta

[michasia24]

ciesze ze ze sie cieszysz ja lubie sprawiac przyjemnosc pozdrawiam

[michasia24]

dzieciom kobieto dzieciom

[oxygen100]

nie wiem jak inne ale ja i tak bede robic za wiatrak u Belzebuba ( za kazda
niewiernos trzeba obiec szybko pieklo i tron na ktorym zasiada diabel) wiec mi
w sumie wszystko jedno

[aluc]

ale - żebym cię dobrze michasiu zrozumiała - jak zdrowe, to morderstwo, tak?

[michasia24]

ach zebys ty mnie dobrze zrozumiała...

[aluc]

no właśnie usiłuję, ale jakoś kiepsko mi idzie
może mi to rozrysujesz?

[michasia24]

nie umiem malowac, pisze wyraznie drukowanymi

[aluc]

w takim razie okulary chyba muszę zmienić, bo mi się rozmazuje

[edycia274]

aluc może za dużo wypiłaś?

[aluc]

jeszcze nigdy nie zdarzyło mi się wypić za dużo

[michasia24]

może powinno...

[aluc]

no i widzisz, michasiu, tym razem ty mnie nie rozumiesz

[michasia24]

niedziwota spójrz która godzina

[michasia24]

pozyczyc ci? wlasnie mam szkła to okulary zbyteczne

[mbwj88]

to że urodzisz zdrowe dziecko nie jest żadną gwarancją że to dziecko zdrowym będzie
eleminacja na etapie zarodkowym nie gwarantuje nam zdrowego społeczeństwa
nikt w ciąży nie przewidzi też komplikacji okołoporodowych przedwczesnych
porodów itp
jak znasz to wszystko lekarstwo życzę szcześcia
życzę tez umiejętności życia z nieszcześciem bo i tak bywa ale
oczywiście to sie zdarza tylko męczennicom

Nic w tym złego nie ma.

[sir.vimes]

Do heroizmu ludzi przymuszać nie wolno.

[joanna35]

Nie ma nic złego, jedynie śmierć nam nie daje wyboru, wszystko inne jest za
jego sprawą.
Reszta postu jest dla mnie jako dla matki chorego dziecka lekceważąca, a tym
samym obraźliwa.

[sir.vimes]

Wręcz przeciwnie - jeżeli Ty jesteś bohaterką to pozwól by był to powód do dumy
a nie prawny obowiązek.

[kawka74]

a co jest obraźliwego w tym poście? droga heroizmu i poświęcenia nie jest
negowana jako taka, jest negowana jako jedyna słuszna i dobra dla każdego
Ty chcesz, możesz, czujesz, że musisz - przecież nikt Ci nie zabroni, nie
nakaże, nie zakaże
ale ktoś inny nie chce, nie widzi sensu, celu, nie ma ochoty, siły, samozaparcia
może nam się to podobać lub nie

[triss_merigold6]

Nic. Robiłam odpłatnie amniopunkcję (było zero wskazań medycznych) tylko z
powodu ciężkiej schizy i strachu przed urodzeniem dziecka z wadą genetyczną.
Dobry wynik pozwolił mi przeżyć w miarę spokojnie resztę ciąży.
Osobiście wolę wpływać na swój los niż przyjmować to co niesie.

A przyszło wam do głowy

[joanna35]

Dopiero teraz przeczytałam całość i... jestem w szoku. Owszem jestem z moim
dzieckiem w domu, zrezygnowałam po jego urodzeniu z pracy, ale nie poświęcałam
się - dokonałam WYBORU, o którym macie tyle do powiedzenia. Rozumiem, że wybór
ma się w przypadku skrobanki, urodzenie chorego dziecka jest go już pozbawione,
tak? Fakt, zostałam postawiona przed faktem dokonanym, ale nigdy nie przyszło
mi do głowy, że się poświecam, bo nie musiałam rezygnować z pracy, mogłam
postawić na siebie, a dziecko zostawić w szpitali, oddać do domu dziecka - nie
ma obowiązku silenia się na heroizm i męczeństwo. Dokonałam WY-BO-RU moje
panie.




ps. Nigdy nie przysżło Wam do głowy, że takie dziecko można kochać? Nigdy
nikogo nie kochałam tak jak kocham mojego syna i kwestia choroby nie ma tu
znaczenia. Kochacie swoje dzieci za to, że są zdrowe i nie utrudniają Wam
specjalnie życia? No to współczuję....dzieciom.

[wieczna-gosia]

przyszlo.

przyszlo nam rowniez do glowy ze w czasie gdy aborcja bylaby zakazana- twoja
droga nie bylaby wyborem a jedyna droga. Kiedy czlowiek dokonuje wyboru- to
jedno. A kiedy rodzi bo nie ma innej opcji- to drugie.

[joanna35]

wieczna-gosia napisała:

> przyszlo.
>
> przyszlo nam rowniez do glowy ze w czasie gdy aborcja bylaby zakazana- twoja
> droga nie bylaby wyborem a jedyna droga. Kiedy czlowiek dokonuje wyboru- to
> jedno. A kiedy rodzi bo nie ma innej opcji- to drugie.
Dlaczego jestem przeciwko legalizacji aborcji pisałam w innym wątku, nie będę
się powtarzać, bo też i nie to mnie tak wzburzyło w tym wątku. Hm, ciekawy
(powiedzmy) jest sposób postrzegania matek niepełnosprawnych dzieci przez
osoby, które nie mają pojęcia o czym piszą.

[wieczna-gosia]

joanno zapewniam cie ze nie mam jaiegos specjalnego postrzegania matek
niepelnosprawnych dzieci, z pewnoscia zas nie jawia mi sie jako swiete
meczenniczki i przyjmuje opcje ze byl to ich wybor. Poza tym akurat do grona
matek chorych dzieci nie tak trudno dolaczyc co mam na uwadze.

[joanna35]

"Babki, chcecie widzieć własną wartość li i jedynie w poświęcaniu i noszeniu
brzemienia"
wieczna chodziło mi dokładnie o ww. zdanie. Jakoś nigdy nie przyszło mi do
głowy "widzieć własną wartość li i jedynie w poświęcaniu i noszeniu
brzemienia". Poza tym, że zostałam mamą chorego dziecka reszta pozostała bez
zmian, nadal jestem człowiekiem, kobieta, żoną, matką zdrowego dziecka.
Przestałam być jedynie pracownikiem, ale nie zauważyłam, żebym cofała się w
rozwoju. Podobnie jak nigdy nie przyszło mi do głowy określić moje dziecko
brzemieniem

[sir.vimes]

Wszystko co piszesz jest mądre i dość oczywiste - jednak nie widzę powodu by
"odgornie" przymuszać kobiety do takiej czy innej decyzji. Nie ma powodu by
umniejszać heroizm niektórych osób. Nie jest tez tak, by osoby , które chcą
legalizacji aborcji widziały w chorych dzieciach jedynie brzemię.
Wręcz przeciwnie - CHCIANE dziecko to może być tak samo dobrze dziecko chore jak
zdrowe. Ważne, by kobieta miałaprawo podjąć decyzję sama.

[joanna35]

sir.vimes napisała:

> Wszystko co piszesz jest mądre i dość oczywiste - jednak nie widzę powodu by
> "odgornie" przymuszać kobiety do takiej czy innej decyzji. Nie ma powodu by
> umniejszać heroizm niektórych osób. Nie jest tez tak, by osoby , które chcą
> legalizacji aborcji widziały w chorych dzieciach jedynie brzemię.
> Wręcz przeciwnie - CHCIANE dziecko to może być tak samo dobrze dziecko chore
ja
> k
> zdrowe. Ważne, by kobieta miałaprawo podjąć decyzję sama.

Ale ja tego nigdy nie kwestionowałam

[triss_merigold6]

Och litości. Wszystkiego się nie da przewidzieć ale można przynajmniej próbować
i do tego sprowadza się decyzja o badaniach prenatalnych. Nie wykryłyby autyzmu
czy dziecięcego porażenia mózgowego. Kocham syna, bo jest moim dzieckiem, gdyby
był chory to bym patrzyła z innej perspektywy niż teraz.

[joanna35]

triss_merigold6 napisała:

Kocham syna, bo jest moim dzieckiem, gdyby
>
> był chory to bym patrzyła z innej perspektywy niż teraz.

Chyba jednak Was rozumiemMasz rację triss. Kiedy odpowiadałam na post
wiecznej przypomniałam sobie, że zanim zostałam matką chorego dziecka też
wydawało mi się życie z chorym dzieckiem ponad moje siły. Teraz
jest ...normalnie, chociaż wiem, że trudno Wam to sobie wyobrazić.

[babka71]

pozdrawiam

[mbwj88]

dziękuje ci ze to napisałaś
wczoraj na innym wątku napisałam że wynik badania prenatalnego nie musi oznaczać
aborcji, kobieta ma szanse sie przygotować do urodzenia dziecka doskonałego
inaczej i ma do tego prawo
powyżej napisałam że nikt nei ma gwarancji ze jego dziecko nie zachoruje , nie
ulegnie wypadkowi
nei wiem czy te panie o zdecydowanych poglądach przestana w takim wypadku swoje
dzieci kochać
nam ludzi którzy mają dzieci po porażeniu mózgowym , po powikłąaniach zwiazanych
z wodogłowiem , miałam cięzko upośledzoną siostrę
akceptacja ludzi chorych to dla mnie człowieczeństwo

[mbwj88]

dziekuje Joannie
zeby nie było wątpliwości

[monia145]

mbwj88 napisała:

urodzenia dziecka doskonałego inaczej


Dziecko doskonałe inaczej?
Litości.....po co tworzyć takie potwory językowe?
Nie można napisać po prostu- dziecko niepełnosprawne?


> inaczej
> powyżej napisałam że nikt nei ma gwarancji ze jego dziecko nie zachoruje , nie
> ulegnie wypadkowi
> nei wiem czy te panie o zdecydowanych poglądach przestana w takim wypadku
swoje
> dzieci kochać


No właśnie nie wiesz...ale przeczuwasz, że mogłyby oddać te dzieci do
hospicjum, że przestałyby je kochać, prawda? Ciekawe tylko na jakiej podstawie?
Bo mają zdecydowane poglądy?

[malila]

mbwj88 napisała:
> nei wiem czy te panie o zdecydowanych poglądach przestana w takim wypadku
swoje
> dzieci kochać

Tak, panie, które bronią prawa do aborcji, na pewno przestaną kochać dzieci,
jeśli dzieci zachorują. Te, które bronią praw homoseksualistów, to na pewno
lesbijki. A matki, które będą bronić praw dziewic, to na pewno rozmnażają się
przez partenogenezę

joanna35:)

[monia145]

Po części rozumiem Twój gniew.
Ciocia_luta wspomniała tylko o dwóch stronach barykady- z jednej strony te
kobiety, które wiedząc o chorobie dziecka nie decydują się go urodzić( i mają
do tego święte prawo), z drugiej strony kobiety, które wiedząc o nieuleczalnym
schorzeniu potomstwa decydują się na urodzenie, potepiając te, które takiego
wyboru nie dokonały.
Ale sa jeszcze kobiety takie jak Ty. I ich tutaj zabrakło- kobiet, które
wychowują chore dzieci jednocześnie nie mysląc o tym, jako o dopuście bożym...
To wynika chyba po prostu z naszego zamiłowania do upraszczania sobie sposobu
pojmowania świata- widząc kalekie dziecko od razu mamy projekcję jego matki i
jej morderczego wysiłku, poswięcenia i wyrzeczeń.

Widzisz Ty, ujawaniając tutaj na forum, że bycie matką niepełnosprawnego
dziecka nie musi byc synonimem poświecenia, męczeństwa itp- obnażasz w jakis
sposób siebie. I to jest cenne ze społecznego punktu widzenia, a przeciez nikt
nie zarzuca Ci tego, że chwalisz sie tym, jaka jesteś dzielna( chociaż na pewno
jesteś...a po trosze mówiąc o tym głośno burzysz pewne stereotypy i zmuszasz
ludzi do weryfikacji poglądów na temat choroby dziecka i jej wpływu na los
rodziny. Czy nawet w minimalnym stopniu nie przypomina Ci to akcji Gazety
Wyborczej?
Mam nadzieję, że sie na mnie nie obrazisz za to poszukiwanie porównań..ot taka
refleksja mnie naszła..

[joanna35]

monia145 napisała:

>> Widzisz Ty, ujawaniając tutaj na forum, że bycie matką niepełnosprawnego
> dziecka nie musi byc synonimem poświecenia, męczeństwa itp- obnażasz w jakis
> sposób siebie. I to jest cenne ze społecznego punktu widzenia, a przeciez
nikt
> nie zarzuca Ci tego, że chwalisz sie tym, jaka jesteś dzielna( chociaż na
pewno
>
> jesteś...a po trosze mówiąc o tym głośno burzysz pewne stereotypy i
zmuszasz
> ludzi do weryfikacji poglądów na temat choroby dziecka i jej wpływu na los
> rodziny. Czy nawet w minimalnym stopniu nie przypomina Ci to akcji Gazety
> Wyborczej?
> Mam nadzieję, że sie na mnie nie obrazisz za to poszukiwanie porównań..ot
taka
> refleksja mnie naszła..

No i od wczoraj się zastanawiam i mam wątpliwości, bo może należało siedzieć
cicho i się nie wychylać W końcu matek chorych dzieci jest trochę na forum,
więc dlaczego ew. mnie nie poparły? Ja widzę dwie możliwości - pierwsza to
taka, że nie chciały się obnażać na forum, druga ,że jest to dla nich temat
bolesny, albo faktycznie życie z chorym dzieckiem postrzegają jak" dopust
Boży", nie radzą sobie z sytuacją, z własnymi uczuciami i nie chcą zostać
potępione itd. I jak po ww. analizie wyglądam ja? Albo kłamie, albo matka
Polka - prawda? Ile z Was po przeczytaniu moich wypocin ironicznie pomyślało
sobie "bohaterka, matka Polka, moherówka"? To tyle tytułem nawiązania do akcji
Gazety Wyborczej.

[monia145]

Nie powinnas miec żadnych watpliwości- nalezy mówić. Myslenie sterotypami
wykoślawia rzeczywistość i sprawia, że myślimy w kategoriach czarne-białe. I
takie biegunowe stawianie spraw prowadzi często do konfliktów.

Nie mysle, abys kłamała, nie wydajesz się tez "Matką- Polką"- Twój głos w tej
dyskusji jest cenny, ponieważ poszerza spectrum sprawy
I zmusza do weryfikacji poglądów na pewne sprawy.

[mamciakam]

monia napisała> kobiety, które wiedząc o chorobie dziecka nie decydują się go
urodzić( i mają > do tego święte prawo)
a kim my jestesmy by decydowac o smierci baadz zyciu człowieka????????
moim zdaniem takie decyzje naleza do Boga...
i jak mam to rozumiec przepraszam to ze kobieta dowie sie w ciazy ze urodzi
chore dziecko uprawnia ją do tego by je zabic zanim się urodz????? a co z
kobietami które ciaza przebiegała prawidłowo dziecko było zdrowe a podczas
porodu komplikacje spowodowały ze dziecko jest chore to co moga je zabic czy
nie?????? bo przeciez to ich swiete prawo wyboru.....
tylko ze jak zabija to pódą siedziec wiec pytam gdzie tu swiete prawo wyboru czy
chce miec sie zdrowe czy chore????????
jak byłam w ciązy wszystko było w porządku dziecko zdrowe ale komplikacje przy
porodzie spowodowały chorobe dziecka i co miałam prosic o eutanazje????????/ ale
decyzje podjał Bóg zabrał Go do siebie i myslicie ze jestem z tego powodu
szczeesliwa ze nie muszę się "poswiecac " czy byc męczennica?"
"Pan Bóg nie daje nam cieższych krzyzy niz potrafimy udzwignąć" usłyszałam
kiedys te słowa i staram sie kiedy jest mi żle o tm sobie przypomniec niejestem
jakąś święta "mocherówka" a czy matki które maja tylko zdrowe dzieci nie maja
czasem dość nie maja ochoty wyrwac sie z tego kieratu "dom-praca praca dom czy
sprzątanie gotowanie znoszenie wrzasków dzieci brak zaj=interesowania ze strony
mężów ich pomoca czy partnerstwem -bo tak powinno byc mezowie nie maja nam
"pPOMAGAć" MAMY BYC PARTNERAMI ..i co wtedy tez jestesmy mecennicami i nosimy
to "brzemie..."?
takie zycie mamy wiele wyborów i owszem ale wybór do zycia czy smierci ma byc
nasz zwykłych czy wykształconych ludzi???????//

[melka_x]

Ale Ty Mamciakam też nie masz prawa oceniać cudzych wyborów. I w ogóle niczego
tu, w żadną stronę, nie wolno oceniać z automatu, choroba chorobie nierówna. Są
kobiety, które uznały, że mają prawo zdecydować o aborcji, nie z powodu
egoizmu, czy dlatego, że wydaje im się, że są Bogiem, ale dlatego, że uważały,
że to oszczędzi cierpienia ich dzieciom. Ty masz prawo do innego wyboru, ale
one miały prawo do takiego. Bo też kierowały się dobrem dziecka.

[mamciakam]

niebardzo rozumiem tu "dobro dziecka" bo jakie jego dobro w tym ze si go zabije?
to to ze moja babcia mówi ze chce umrzec no to trzeba eutanazje załatwic? no ale
dziecko tego nie powie bo nie ma jak..........ja nikogo nie osadzam ja tylko
napisałam swoje mysli i odczucia bo ja rozumiem miec swiete prawo do np róznego
rodzaju wyborów ale do wyboru smierci i zycia? a ujmujac to inaczej do zabijania
albo pozwalania do zycia? to po co nam sady jak stwierdzi ktos (jakas matka lub
ojciec)mam swiete prawo wyboru a ty ciagle chorujesz,ja nie mam juz siły wiec
jutro cie zabije? i co wtedy? po co sadzimy matki ,ojców za przemoc....i sa
skazywani na jakąś kare ...po co przeciez mamy "swiete prawo wyboru "co zrobimy
z naszymi dziecmi czy to w łonie czy poza nim....

[galela]

Pozwólcie, że przekopiuję moją wypowiedź z wątku obok:
"Nie wiem dlaczego wielu osobom wydaje się, że badania prenatalne zabezpieczą
je
przed urodzeniem chorego dziecka. Pracuję z dziećmi głębiej upośledzonymi
umysłowo. Na ok setkę dzieci tylko kilkoro ma wady genetyczne. Reszta to dzieci
przede wszystkim niedotlenione w czasie ciąży i porodu, lub po infekcjach
wewnątrzmacicznych, cieżkich chorobach w okresie noworodkowym itp. Tego nie
wykaze żadne badanie prenatalne z usg włącznie."

[gryzelda71]

Czyli zaniechać badań?

[monia145]

Oczywiście, że robić....przynajmniej jakaś część wątpliwości zostanie rozwiana.
Jednak trzeba być równiez świadomym tego typu przypadków, jakie opisała
poprzedniczka.

[galela]

Proszę sobie zrobić, jeśli taka wola. Ale podejście: nie bedę miała chorego
dziecka, bo zrobię sobie badania i ew. wyskrobię jest śmieszne.

[18_lipcowa1]

nic złego
popieram i sama to zrobię jak przyjdzie moj czas.

[mbwj88]

kobiety powinny przede wszystkim wybierać czy chcą mieć dziecko i to najlepiej
zanim zdecydują sie na współżycie
do tego nikt was nie zmusza

[oxygen100]

kobiety powinny przede wszystkim wybierać czy chcą mieć dziecko i to najlepiej
zanim zdecydują sie na współżycie

Zartujesz?? Nastolatki nie wiedza jaka szkole wybrac a co dopieor czy chca miec
dzieci. Troche przesadzilas z tym konserwatyzmem doprawdy

[iwciab]

byłam wręcz pewna , ze jako pierwsze na ten post odpowiedzą, w
swój "inteligentny" sposób demarta i oxygen, dwie "najmądrzejsze" na każdy
temat na tym forum.

[sir.vimes]

Co właściwie daje taki atak ad personam na forum?

[marta.m2]

Ludzie generalnie dzielą się na dwie grupy:
I- dla której życie zaczyna się od poczęcia,
II- dla której życie zaczyna się w którymś tam bliżej nie określonym
momencie.
Dla osób z pierwszej grupy skrobanka nigdy nie będzie postrzegana w kategoriach
decydowania kobiety o sobie, ponieważ wg nich kobieta decyduje wówczas o życiu
innego człowieka, do czego nie ma prawa.
Dla osób z drugiej grupy aborcja to tylko zabieg chirurgiczny wykonywany na
ciele kobiety.
Jedni walczą o prawo do życia poczętych dzieci, drudzy o prawo kobiet do
decydowania o sobie. Dlatego nigdy nie będzie kompromisu w tych sprawach,
zadawalającego obie grupy.

[oxygen100]

IMO jest jeszcze grupa ludzi kto wie czy nie bedaca wiekszoscia dla ktorych
jednak decyzja o ewentualnej aborcji jest ciezkim dylematem mimo wszytsko i
czasami niestety zlem koniecznym.
Nasza cywilizacja bardzo odcina sie od zwierzecych korzeni gdzie sprawy ilosci
i jakosci potomstwa regulowane byly w sposob naturalny. najslabsze osobniki
eliminowala matka i tak bylo dla wszystkich najlepiej. Dla nas to zbrodnia i
czyn niegodny chocby i ciaza byla zagrozeniem dla zycia matki np. dwojki czy
trojki urodzonych juz dzieci. I ch.. tam ze kobieta osieroci wlasna rodzine.
Grunt ze aborcja sie nie dokona. Bog daje Bog zabiera. O to tez chyba walcza
katoliccy fundamentalisci

[melka_x]

Ciekawe ile z Was wie o czym mówi (poza wyjątkami).
I ach jak miło napaść myśli(?) dramatami, które nas nie dotyczą, między postem
o teściowej i zupie pomidorowej poekscytować się cudzymi wyborami czy tym, co
być może uważacie, za brak wyboru i 'noszenie brzemienia'.
Jeśli któraś z Was znajdzie się kiedyś w takiej sytuacji to będzie się
zastanawiać. Żadnego wyboru nie oceniam i uważam, że nikt nie ma do tego prawa,
ale powściągnij Ciotka wodze fantazji. G... wiesz co stoi za decyzjami
konkretnych kobiet, czy poświęcenie, czy reperowaniem własnej wartości, czy
może coś zupełnie innego.

[melka_x]

"czy reperowanie własnej wartości" miało być, nie "reperowaniem"

[oxygen100]

oczywiscie ze wiekszosci dramatynie dotycza ale zawsze mozna poteoretyzowac.
IMO czlowiek dopoki sam nie stanie przed jakims faktem, nie wie jak postapi na
podstawie teoretycznych wczesnijeszych rozwazan. I tyle.Prawdziwe ja objawia
sie w warunkach extremalnych

[melka_x]

"Babki, chcecie widzieć własną wartość li i jedynie w poświęcaniu i noszeniu
brzemienia, ależ prosze (...)".

Jak widać niektórzy nie tylko doskonale wiedzą jak należy postąpić, ale jeszcze
wiedzą, dlaczego niektóre kobiety postępują inaczej. I starcza im jeszcze buty,
żeby takie protekcjonalnie poklepać po głowie, och zakompleksione bidulki rodzą
chore dzieci, bo chcą widzieć własną wartość w poświęcaniu. Mało tego przed
niektórymi nawet nie ma nawet tajemnic czym jest cudze, chore dziecko, wiadomo,
nie ma innej opcji jak 'noszenie brzemienia'.

Niech żyje wolność wyboru pod warunkiem, że to będzie ten słuszny wybór.
Wolność wyboru oznacza, że kobieta może podjąć każdą decyzję. Zarówno o
przerwaniu ciąży, jak i jej utrzymaniu i obie powinny być traktowane z
szacunkiem, żadna nie powinna być oceniana i żadna nie upoważnia do
protekcjonalnego tonu. Nikt nie ma pojęcia co czuły i czym się kierowały te
kobiety. Zarówno te, które zdecydowały się na aborcję, jak i te, które urodziły
chore dzieci.

[gryzelda71]

Legalność aborcji nie oznacza jej konieczności.Nikt nie będzie kobiet "skrobał" wbrew ich woli.

Joanna35

[ominika]

Chciałam Cię ciepło pozdrowić i podać łapkę - ja też jestem mama chorego i
niepełnosprawnego dziecka i nie czuje sie męczennicą. A na to, że inni chca w
nas upatrywać takich własnie meczennić - wpływu nie mamy. Bo fakt, że czasem
jest cięzko, trudno i do dooopy nie równa sie nadaniu nam statusu Świętej Matki
Polki Męczennicy...
Pozdrawiam ciepło,
ps. mimo zamieszania genetycznego u chorej córki amnio teraz nie robiłam...TAKI
wybór...

[sir.vimes]

Pytanie powinno brzmieć właściwie: cóż złego, ze kobiety chca mieć CHCIANE dzieci.
Bo zdrowe czy chore to inna sprawa zupełnie.

IMHO - cięższym brzemieniem jest dziecko niechciane i zdrowe niż chciane i chore.

Natomiast nie do końca rozumiem wypowiedzi matek chorych dzieci , które próbują
udowodnić, że posiadanie chorego dziecka to sama anielska sielanka i żaden powód
do szacunku czy podziwu.
W mojej rodzinie jest jedno ciężko chore (nieuleczalnie) dziecko - chciane,
kochane itd. Jego rodzice nie ukrywają iż choroba dziecka wiąże się z ciężką
harówą czasem, stresem i płaczem. Jest ich za co podziwiać i podziwiać się
pozwalają, nie próbują przekonywać, że to to samo , co idealnie zdrowe dziecko.

[joanna35]

sir.vimes napisała:

> Natomiast nie do końca rozumiem wypowiedzi matek chorych dzieci , które
próbują
> udowodnić, że posiadanie chorego dziecka to sama anielska sielanka i żaden
powó
> d
> do szacunku czy podziwu.
> W mojej rodzinie jest jedno ciężko chore (nieuleczalnie) dziecko - chciane,
> kochane itd. Jego rodzice nie ukrywają iż choroba dziecka wiąże się z ciężką
> harówą czasem, stresem i płaczem. Jest ich za co podziwiać i podziwiać się
> pozwalają, nie próbują przekonywać, że to to samo , co idealnie zdrowe
dziecko.

Żadna z nas nie napisała nic na temat tego jak wyglada dzień z chorym
dzieckiem, zajmowanie się nim itp. pisałyśmy, a przynajmniej ja pisałam o
swoich uczuciach. Twoi znajomi mają prawo czuć to co czują w kwestii podziwu ja
podchodzę do tego inaczej - dlaczego nikt mnie nie podziwia za to jak zajmuję
się zdrowym synem, wszak nie leży on odłogiem zaniedbany przez matkę ? A skoro
nikt tego nie robi z powodu li tylko zdrowia mojego starszego syna, to nie
widzę powodu, żeby mnie podziwiano za zajmowanie się drugim, młodszym chorym
wprawdzie, ale także MOIM dzieckiem. Na tym polega WYBÓR, dokonałam go 6 lat
temu i potwierdzam każdego dnia. Jeżeli już mówimy o podziwie to podziwiam
osoby, które adoptują chore dzieci, zakładają dla nich rodzinne domy dziecka.
To dla mnie jest wielka dojrzałość, wielkie serce,a przede wszystkim wielka
odwaga. Przed takimi osobami chylę czoła, bo szczerze wątpię żeby było mnie na
taki gest stać, posiadając tę wiedzę na temat życia z chorym dzieckiem, którą
mam. Jeszcze raz zaznaczam , że to jest tylko i wyłącznie moja opinia na temat
podziwu dla mnie. Ponieważ jestem osobą raczej silną psychicznie, a w życiu
kieruję się mottem "co nas nie załamie to nas wzmocni" to być może dlatego nie
oczekuję podziwu dla mojego "matkowania".Niemniej uważam, że w przypadku osób o
słabszej konstrukcji psychicznej okazanie wsparcia, żainteresowania,
życzliwości czy właśnie podziwu może mieć dobroczynne skutki i podbudowywać
siły i wiarę w lepsze jutro.

[sir.vimes]

Nie dogadamy się , bo wychodzimy z kompletnie innych założeń.

Mam np. koleżankę, która pracuje do 20 i jeszcze się dokształaca. Jest to jej
osobisty WYBÓR, sprawia jej to masę przyjemnośći. Spełnia się w tym i jest
szczęśliwa. Nawet bardzo szczęśliwa.

Nie przeszkadza mi to w podziwianiu jej.

Nie przeszkadza mi też w dostrzeganiu, że w pewnych kwestiach robi więcej niż
niektórzy.

[joanna35]

sir.vimes napisała:

> Nie dogadamy się , bo wychodzimy z kompletnie innych założeń.
>
> Mam np. koleżankę, która pracuje do 20 i jeszcze się dokształaca. Jest to jej
> osobisty WYBÓR, sprawia jej to masę przyjemnośći. Spełnia się w tym i jest
> szczęśliwa. Nawet bardzo szczęśliwa.
>
> Nie przeszkadza mi to w podziwianiu jej.
>
> Nie przeszkadza mi też w dostrzeganiu, że w pewnych kwestiach robi więcej niż
> niektórzy.
sir ja Cię rozumiem i w każdym innym przypadku reaguję tak jak Ty, też
podziwiam różnych ludzi za różne rzeczy, ale siebie jakoś nie.

[sir.vimes]

A to, że siebie mniej podziwiasz niż innych jest chyba akurat dość normalne,
prawie każdy tak ma ))

[monia145]

Ja akurat mam inne spostrzeżenia- to u siebie jestesmy w stanie znależć nawet
szczątkowe powody do wzbudzania podziwu u otoczenia a lubujemy się w
pomniejszaniu zasług innych ludzi)))

[sir.vimes]

Naprawdę? Ja chyba znam mało takich osób. Uważam, że należy się doceniać i
zauważać swoje zalety - i myślę że sporo osób (głównie chyba kobiet) ma z tym
problem.
Przemyślę to.

[joanna35]

monia145 napisała:

> Ja akurat mam inne spostrzeżenia- to u siebie jestesmy w stanie znależć nawet
> szczątkowe powody do wzbudzania podziwu u otoczenia a lubujemy się w
> pomniejszaniu zasług innych ludzi)))

No cóż.........widzę to dokładnie tak jak TyJak łatwo w ww. sytuacji byłoby
wpaść w samozachwyt, wsparty mniej lub bardziej szczerym podziwem otoczenia
Tak sobie myślę, że może faktycznie gdybym była typem męczennicy, matki Polki -
jak zwał tak zwał to może wtedy podziw innych byłby dla mnie pożywką, a
ponieważ nie jestem to po prostu robię swoje. Tyle.

[ominika]

Mnie strasznie irytuje podejście innych ludzi, którzy mówią "podziwiam Cie jak
sobie swietnie dajesz radę". No tak, tylko co tu jest do podziwiania? Że kocham
moje dziecko, bo jest moje i bez wzgledu na to jakie jest? Że nie wale głowa w
mur, bo jest chore, niepełnosprawne i uposledzone? Oczywiscie, ze zycie z
choroba dziecka nie jest sielanka. Przestawia zycie. Mebluje je na opak niz się
zakładało wczesniej. Ale to tez jest zycie. Inna prawda, że to co widzą inni,
którzy de facto nie uczestniczą w codziennym zyciu rodziny - to tylkomalenki
wycinek, który tak naprawdę ludzie z zewnatrz sa w stanie zaakceptować. Poza
tym - dlaczego my mamy obnosić na żądanie niesczęscie, dramaty i chwile
słabości, któr nie sa nam obce? Dlaczego oczekuje się od nas, ze bedziemy
okreslać się li tylko jedynie jako mamy chorych dzieci? Ja nie jestem mam
chorej dziewczynki, ja jestem poprostu mamą, kobietą, zoną, kochanką,
przyjaciółką, i tak dalej...
To już 10-ty rok zmagań z codziennością, w której choroba mojego dziecka jest
wazna,bo determinuje w pewnym stopniu nasze zycie - ale nie jest jedynym
wymiarem owej naszej rodzinnej rzeczywistości...

[joanna35]

ominika napisała:

> choroba mojego dziecka jest
> wazna,bo determinuje w pewnym stopniu nasze zycie - ale nie jest jedynym
> wymiarem owej naszej rodzinnej rzeczywistości...

ominika podpisuję się i serdecznie pozdrawiam. Dzięki za ciepłe słowa

[mbwj88]

Joanno jesteś wspaniała i bardzo mądrze piszesz

Męczennica???

[mira59]

Też mam chore dziecko,ale nie było to do wykrycia przez usg (wcześniak z
powikłaniami,stąd encefalopatia,mpd i ZA).Jednak nawet gdyby było nie
zdecydowałabym się na aborcję.I nie uważam się za męczennicę.
To prawda,że ze zdrowym dzieckiem jest łatwiej.
Tylko decydując się na aborcję by nie wychowywać chorego dziecka dziecko,które
stanie się niepełnosprawne później trzebaby oddać do jakiegoś
ośrodka/zakładu,co?
Mój syn jest kochanym dzieckiem,choć nie zawsze jest łatwo.
A kobieta jak chce to nawet ustawa zakazująca aborcji nie spowoduje,że urodzi
dziecko.Poszuka w ogłoszeniach i znajdzie lekarza,który wykona skrobankę lub
poda tabletki czy zastrzyki na wywołanie poronienia.Tylko dużo łatwiej myśleć
przed,niż martwić się po.

ja bym nie dala rady

[mamakrzysia4]

[joanna35]

"Tyle o sobie wiemy ile nas sprawdzono". Pozdrawiam serdecznie

[mbwj88]

a może nie chodzi o to czy dziecko będzie zdrowe czy chore
i nie chodzi o wiek czy chorobę matki
czy z jakiego łoża dziecko pochodzi

może chodzi tylko o prawo wyboru?!
teoretycznie takie prawo mamy jeśli świadomie decydujemy sie na współżycie
jednak jak nas ktoś napadnie i zgwałci to już jesteśmy pozbawione prawa wyboru