Wczoraj spotkałam kobietę, która ma 12 dzieci.

tak sie zastanawiam...

[fergie1975]

w sumie mogę zrozumieć i przyjąć argumenty za wielką kilkudzietną rodziną.
ale niech mi ktos wytłumaczy dlaczego ta dzietność nie kończy się na 4 czy
pięciorgu dzieci, tylko 9-12 ??? Czy po któryms dziecku z koleji jest juz
wszystko jedno ile sie w sumie bedzie mialo potomstwa? Nie robi to już żadnej
róznicy 5 czy 10? Bo może nie ma różnicy?

[lola211]

Zeby miec tylko 5 w calym okresie rozrodczym nalezaloby zaczac w koncu stosowac
jakas antykoncepcje.Te rodziny, gdzie jest 12 i wiecej dzieci po prostu sie nie
zabezpieczaja , nie maja takiego zamiaru.I matki rodza, az zaczna przekwitac,
wowczas sama natura staje na przeszkodzie dalszego rozmnazania sie.Wydaje mi
sie, ze w wiekszosci przypadkow te osoby nie planuja ilosci potomstwa,
przyjmuja to, co przyniesie los.

[wiolontela]

Paniom egoistycznie zapatrzonym we wnętrze własnego portfela nie mieści się
chyba w kapeluszach, że można poświęcać czas dzieciom niekoniecznie na raty i
taśmowo. Że można kochać i nauczyć miłości. A miłość to również odpowiedzialnosć
za rodzinę. Także rodzeństwo.

Znamiene jest, ze dzieci z rodzin wielodzietnych nie są zapatrzonymi w siebie
gnojkami szpanującymi ceną najbardziej oryginalnych z oryginalnych adidasów,
najnowszym modelem tak zwanej komórki i setką innych, równie ważnych, dowodów
miłości rodzicielskiej. Znamiene jest również to, że dzieci z takich rodzin
wyrastają na odpowiedzial;nych dorosłych, nie bojących się pracy i nie
żerujacych na czyjejś kieszeni. Nawet jeżeli wyszły z rodzin ubogich.

A`propos pataologii - polecam zajrzeć do statystyk - dużo więcej patologii, w
słownikowym tego słowa znaczeniu, spotyka się wśrod rodzin z "niepatologiczną"
ilością dzieci.

Może parę głebszych odechów by się przydało i spojrzenie na sprawę z nutą
obiektywizmu nie przez pryzmat własnych doświadczeeń, czemu dajecie przykład w
co drugim poście.

[hexella]

Zgadzam się z Wiolontelą, używanie określenia patologia w związku z ilością
posiadanych dzieci, jest grubym nieporozumieniem i świadczy o nieznajomości
definicji pojęcia patologi społecznej, bo chyba o taką chodzi.

[lola211]

> Znamiene jest, ze dzieci z rodzin wielodzietnych nie są zapatrzonymi w siebie
> gnojkami szpanującymi ceną najbardziej oryginalnych z oryginalnych adidasów,
> najnowszym modelem tak zwanej komórki i setką innych, równie ważnych, dowodów
> miłości rodzicielskiej

Moze dlatego, ze nie maja szans na szpanowanie czymkolwiek, bo zwykla komorka
jest poza ich zasiegiem.

[triss_merigold6]

Poza zasięgiem jest własne biurko i nowe buty na zimę a nie donaszane po
starszym rodzeństwie.
Wierzę, że są kwitnące finansowo rodziny z 12 dzieci - to te kilka dyżurnych z
optymistycznych reportaży.
Zafundowanie sobie 12 dzieci to zwyczajny i IMO mocno obrzydliwy brak kontroli
nad własnym rozrodem.

[wieczna-gosia]

Osobiscie ja jadynaczka donaszalam po rodzenstwie i to nie wlasnym.

[wiolontela]

Idąc tym tokiem rozumowania nalezałoby stwierdzic, ze zafundowanie sobie choćby
jednego dziecka, kiedy się jescze nie obrosło w tłuszcz, pierze i pokaźne konto
jest tak samo obrzydliwym brakiem kontroli nad własnym rozrodem.

Typowo konsupcyjne podejście. Znak czasów, de facto obrzydliwy.

Rozumiem, ze Twoim zdaniem na powazanie liczyć moze li tylko rodzina/jednostka
kwitnąca finansowo? Współczuję. To dopiero jest obrzydliwe.

[haganna]

Wiolontela, sama jesteś obrzydliwa. I do tego agresywna. Komu ty współczujesz?
Chyba sobie.
Obawiam się, że to ty masz problem z rozumieniem pojęć.

[wiolontela]

To doprawdy budujące i miłe usłyszec taki komplement z ust obcej osoby:0)))

Bogu dziękować nie muszę sobie współczuć, bo nie cierpię na rozdwojenie jaźni.
Agresji zaś na tym forum tyle, ze moje pseudoA ginie w tłumie.

[haganna]

No i widzisz, przyjemność ci sprawiłam. Tak trzymać, co?

Taaa

[triss_merigold6]

Między jedynakiem a dwunastką potomstwa jest spora przepaść, podobnie jak
między pokaźnym kontem a spaniem po dwoje-troje dzieci w jednym łóżku.

Dwanaściorgu dzieci nawet najbardziej kochający rodzice nie będą w stanie
poświęcić czasu i zainteresowania poza czynnościami typu nakarmić, ubrać,
oprać, sprzątnąć, wyprawić do szkoły/przedszkola a i to w hałasie, rozgardiaszu
i pośpiechu. Starszym dzieciom tacy płodni ukradną dzieciństwo, bo będą musiały
pomagać przy młodszych zaharowanej matce.
Nie chodzi nawet o pieniądze tylko o czas. Czas na rozmowę z każdym dzieckiem,
wysłuchanie, pomilczenie, czytanie książek. W takim układzie żadne dziecko nie
może mieć ani przez chwilę rodzica tylko dla siebie.
A kasa też jest ważna. To nie PRL, liczy się dobra szkoła, studia, znajomość
języków, internet w domu, uprawianie sportu - tylko bardzo zamożne wielodzietne
rodziny mogą sobie na to pozwolić.
Zwyczajnie, dzieci z rodzin w których jest owe dwanaścioro rodzeństwa mają/będą
mieć gorszy start niż ich rówieśnicy z mniej licznych rodzin.
A płodzenie takiej kupy dzieci bez refleksji nad przyszłością jest
nieodpowiedzialnością i głupotą.

[wiolontela]

A gdzie jest napisane, ze każdy MUSI uprawiać sporty, miec interenet i znac
języki? Gdzie jest napisane, ze dobra matka wtedy jest dobrą matką, kiedy każde
dziecko ma ją choć przez chwilę tylko dla siebie?

Wyścig szczurów się kłania. Smiem stwierdzić, ze jedynak takiej "mądrej i
odpowqiedzialnej" mamusi biegajacy z jednych zajęć na drugie też nie ma rodziców
dla siebie. Bo skupieni na zarabianiu pieniedzy (koniecznie wszak muszą posiąść
trzeci próg) i fundowaniu maleństwu coraz to nowych i niezbędnych atrakcji, mają
mniej czasu dla niego niż matka kilkorga rozsądnie dysponująca swoim czasem. A
jeszcze nie spotkałam takiej wielodzietnej, która nie miałaby do perfekcji
opanowanej sztuki podzielności uwagi i czasu. I jakoś nie spotkałam dziecka z
wilodzietynej rodziny, które płakałoby nad swoim parszywym losem i "brakiem"
dzieciństwa.

Skąd w ogóle pomysł o zabieraniu dzieciństwa? Że dziecko wykonuje czynności
domowe? Że opiekuje sie rodzeństwem? Że ma ustalone zadania, które musi wykonac
dla dobra rodziny i jej sprawnego funkcjonowania? Rozumiem, ze dzieci pojedycze,
podwójne czy potrójne są zwolnione z takich "obowiązków"? Dziwne, bo nie raz i
nie dwa czytałam, również tutaj, o tym, ze od dzieci sie wymaga i od małego
wdraża w obowiązki.

[lola211]

Cos zbytnio upraszczasz.Taki jedynak niekoniecznie musi miec rodzicow
karierowiczow.Ja mam jedno dziecko, pracuje normalnie po 8 godz., mam czas dla
dziecka, a ono ma wszystko czego potrzebuje do normalnego dziecinstwa.Nie
gnieździ sie z rodzenstwem w 1 pokoju jak ja, do 16 roku zycia.

[triss_merigold6]

Nigdzie.
Tyle, że internet to podstawowe narzędzie komunikacji, osoba znająca język obcy
ma większe szanse na fajną pracę a kontakt ze sportem dobrze wpywa na rozwój.
Upraszczasz i tyle.
Wdrażanie w domowe obowiązki - sprzątnij swoje zabawki, odnieś talerzyk, zamieć
podłogę, wyprowadź psa - różni się od zajmowania się młodszym rodzeństwem non
stop kolor. Jak matka ciągle w połogu albo karmi to najstarsze mają
pełnoetatowe zatrudnienie przy młodszych dzieciach. Skala obciążenia jest inna,
rozumiesz? U mnie w klasie była dziewczyna własnie tak opiekująca się młodszym
rodzenstwem - sama ma teraz 1 dziecko i to dość późno urodzone. Dzieci miała
serdecznie dosyć.
Nie piszę o dwójce, trójce czy nawet szóstce dzieci tylko dwunastce. Dla
kobiety to 12 ciąż, 12 porodów, właściwie całe płodne życie poświęcone na
rozmnażanie. Rozumiem na początku XX wieku kiedy nie było skutecznych środków
antykoncepcyjnych ale teraz? Dla mnie to autentycznie obrzydliwe.

[agnieszkas72]

Na podstawie moich doświadczeń twierdzę,że bycie w połogu i karmienie nie
przeszkadza w zajmowaniu się trójką niewiele starszych dzieci(oprócz
noworodka),których pomoc ogranicza się do podania pieluszki,sprzątnięcia zabawek
czy spokojnej zabawy przez pewien czas.Więc to co piszesz o pełnoetatowej
obsłudze młodszego rodzeństwa to wyssane z palca bzdury i wielodzietnośc nie
oznacza absolutnie,ze taka sytuacja będzie miała miejsce.

[lola211]

To dobre dla cyborgow- opieka nad kilkorgiem malych dzieci, z noworodkiem u
piersi.Chyba ze te dzieci to jakies specjalne egzemplarze, nie absorbujace;0.
I pewnie ma sie jeszce mnostwo czasu dla siebie.

[agnieszkas72]

U mnie to była kwestia wyboru,u matek z 10 czy 12 zapewne konieczności.Teraz
dzieci mi podrosły i nie narzekam na zupełny brak czasu dla siebie.Naprawdę
uważasz,ze trzeba być cyborgiem,żeby mając niemowlę ugotować obiad,zrobić
pranie,sprawdzić lekcje czy poczytać dzieciom w czasie karmienia?Nie spotkałam
się jeszcze z mamą wielodzietną,która biadoliłaby,że przy małym dziecku nie ma
czasu na nic.Nawet jesli dziecko ma kolki-a moje najmłodsze miało straszliwe....

[lola211]

E, no pewnie ze ma czas- na pranie , sprzatanie i gotowanie, prasowanie
czasami.Toc nie twierdze, ze jej go na to nie starcza.

[triss_merigold6]

Nie masz dwanaściorga dzieci, nie? A to chodzi właśnie o taką liczbę.
Pranie na 12 dzieci, sprzątanie po 12 dzieci, gotowanie, zakupy etc.

[agnieszkas72]

Nie mam 12,ale zapominasz,ze przy tej dwunastce połowa to mogą byc
nastolatki.Które spokojnie zrobią sobie sniadanie,kanapki do szkoły,posprzątają
swoje pokoje.Jest nas w domu sześcioro.Zupy zawsze gotuję na dwa dni(czyli 12
porcji),smażę zawsze podwójną ilośc nalesników czy kotletów mielonych,więc
wyobrażam sobie ,ze gotowanie na 12 osób codziennie nie musi byc jakąs katorgą,
jeśli ma się długoletnia wprawę.Na pewno w takiej rodzinie młodsze dzieci nie
muszą zajmować się pracami domowymi,które je przerastają,a wkład ze strony
każdego starszego dziecka oznacza dla matki w sumie ogromną pomoc.Gdy byłam
nastolatką sprzątanie,zakupy,pomoc przy posiłkach to była dla mnie sprawa oczywista.

[lola211]

>,ze gotowanie na 12 osób codziennie nie musi byc jakąs katorgą

Katorga to jest CODZIENNE gotowanie, nawet dla malych rodzin, w zasadzie bez
roznicy czy sie bedzie smazyc 4 czy 12 kotletow.Ale to CODZIENNIE jest
traumatyczne, zwazywszy na to , ze posilki sa przynajmniej 3 i przygotowje sie
je jakis czas.zycie uplywa na gotowaniu, zmywaniu, doprawianiu, mieleniu, etc.

[triss_merigold6]

Dokładnie. Jeszcze na 3-4 osoby to można zamówić pizzę od czasu do czasu albo
kupić coś gotowego a przy mnóstwie dzieci to mało ekonomiczne.
Sorry, ale ja nie wierzę w sielankowe opowiastki o tym jak pięknie starsze
rodzeństwo opiekuje się młodszym wypełniając obowiązki rodziców. Raz na jakiś
czas owszem ale non - stop to zabieranie dzieciom dzieciństwa.
Moi znajomi własnie przywitali trzecie dziecko, najstarsza - już 16-letnia -
córka zapowiedziała, że "fajnie, chcieliście to macie ale proszę sobie nie
wyobrażać, że będę ganiać z wózkiem". I IMO ma panna pełne prawo do takiego
podejścia.

[makurokurosek]

Autorka postu podała, że w domu została teraz trójka reszta jest pełnoletnia,
czyli jak już wcześniej wyliczałam kobieta zachodziła w ciąże 4 miesiące no
maksa rok po porodzie. Nie powierz mi chyba, że gromadka złożona z rocznego,
dwuletniego,trzyletniego, czteroletniego, pięcioletniego, sześcioletniego oraz
niemowlaka jest w stanie całkowicie się sobą zająć, oprać , przebrać, zrobić
sobie jedzenie, umyć się i położyć się spać. No biorąc pod uwagę że podobno były
bliźniaki więc może dzieci były troszkę starsze. podziwiam cię skoro przy takiej
gromadce znalazłabyś czas dla siebie

[agnieszkas72]

Poród ,połóg i karmienie to nie ciężkie kalectwo sprawiajace,że nie podnosi się
tyłka z łóżka przez pierwszy rok zycia dziecka,chociaż czytając fora internetowe
można sobie wyrobić taka opinię.Kobieta może opiekować się noworodkiem i
jednocześnie prać,gotować,wychodzić na spacer,zajmować się nieco starszymi
dziećmi.Nie dyskutujemy tutaj o mnie,bo 12 dzieci nie mam i mieć nie będę(co
najwyżej do szóstki może dociągnę).Przy tak wielkiej rodzinie czas dla siebie
nie jest zapewne priorytetem ani dla matki ani dla ojca.Uważam jednak ,ze i w
takiej sytuacji można dobrze wychować dzieci i odpowiednio o nie zadbać,chociaż
jest to niewątpliwie wielkie wyzwanie.A jeśli nie według was,to gdzie postawić
granicę?10 jest ok,może 8,4,a może dwójka to maksimum?Nie da się tego
stwierdzić,więc nie można przyjąc jako pewniak,ze wychować 12 się nie
da.Przykładów pozytywnych trochę się w tym wątku pojawiło.

[makurokurosek]

wiesz ja miałam łatwy poród po którym od razu zajmowałam się małą, i cały czas
to robie. Nie wykorzystywałam ani moich teściów ani mojej mamy.
Nie chodzi o to , że nie da się wychować tylko dzieciaków, tylko że wiele rzeczy
jest kosztem dzieci. Dzieci z tak licznych rodzin mają zupełnie inne dzieciństwo
, o ile zajmowanie się młodszym rodzeństwem można nazwać dzieciństwem

[agnieszkas72]

Wiele rzeczy w takiej rodzinie jest kosztem rodziców-o tym,co i czy naprawdę
dzieci tak wiele tracą tak naprawdę nie masz pojęcia.Twierdzenie,że przez
posiadanie rodzeństwa traci się dzieciństwo jest bzdurą.Moje dzieci maja siebie
i dzięki temu ich dzieciństwo jest o wiele bogatsze i bardziej radosne niż moje
jako jedynaczki.I już ostatni raz:przy prawidłowej organizacji i normalnych
(trzeźwych,nieupośledzonych,odpowiedzialnych)rodzicach w bardzo dużej rodzinie
dzieci,ani młodzież nie muszą mieć o wiele więcej obowiązków domowych-jest ich
więcej,więc ich pomoc sumuje się-jest większa niż pomoc starszych dzieci gdy
jest ich np dwoje.
Muszę zapytać najstarszego syna czy dużo stracił bawiąc się z bratem i siostrą
gdy ja karmiłam sobie spokojnie niemowlaka.Przecież według ciebie odwalał wtedy
straszna katorgę "zajmując się "młodszym rodzeństwem.Może mi wybaczy:nie musiał
wtedy prać sobie ubrań i gotować obiadu....DD

[mbwj88]

włączę się
znam wiele dorosłych ludzi z rodzin wielodzietnych
wartościowych ludzi
a w życiu ważne jest ono samo
kiedyś zaplanowałam i poroniłam, jakaś kobieta w szpitalu mi powiedziała
"człowiek planuje Pan bóg krzyżuje"
trochę więcej pokory życzę

[makurokurosek]

nikt nie pisze ,żę dzieci z takich rodzin są niewartościowi, wręcz odwrotnie są
bardzo wartościowi, odpowiedzialni. Często uzyskali to dzięki utracie
prawdziwego dzieciństwa. Wkurza mnie to, że na tym forum każda pociesza matkę
dwójki dzieci która ma doła, bo nie ma chwili dla siebie, a nie potraficie
zrozumieć, że dziecko z rodziny wielodzietnej do osiągnięcia samodzielności
nigdy nie będzie miało chwili dla siebie, nawet nie będzie się skarżyło bo prze
ciesz to jego obowiązek pomagać i zajmować się rodzeństwem. To jest chore
manipulowanie dzieckiem, i w imię czego

[haganna]

Patologia społeczna - " zjawiska społecznego zachowania się jednostek i grup
społecznych sprzeczne z wartościami danej kultury".
W naszej kulturze dzieciom poświęca się czas, pilnuje się, by skończyły studia
i by miały co jeść i w co się ubrać. Rodziny wielodzietne tego nie są w stanie
zapewnić. Nie łudźmy się i nie teoretyzujmy - w Polsce zaledwie niewielki
procent płaci najwyższy PIT, więc o czym, a raczej o kim my mówimy, że stać go
na 10 dzieci!
I nie pisz bzdur, że matka jest w stanie poświęcić czas całej gromadce.
Dziecko, które ma komórkę i oryginalne adidasy to według ciebie "zapatrzony w
ciebie gnojek"? Masz kompleksy czy walnęłaś się ostatnio w główkę?
Uważasz, że status materialny (a nie wychowanie) determinuje takie cechy jak
pracowitość, odpowiedzialność, samodzielność i niezależność? Chyba nie masz
pojęcia o czym piszesz!

[wiolontela]

Nie w "ciebie" a siebie, tak gwoli ścisłości. Tak, w większości tak własnie
jest. Nieja uwazam, ze status materialny determinuje, uwazają to wszytskie te,
które suchej nitki nie zostawiaja na wielodzietnych, lżąc je równiez za "brak
środków" do życia i na wychowanie.

Proponuję wpierw zapoznac się z wyznacznikami naszej kultury nie zaś rzucać z
sufitu wzięte informacje, ze "W naszej kulturze dzieciom poświęca się czas,
pilnuje się, by skończyły studia
> i by miały co jeść i w co się ubrać."

Na wielodzietnosć stac tych, którzy sa w stanie ofiarowac dzieciom coś wiecej
niż tylko pieniądze. I tak zawany "czas" Jak widać jednak nie jest to jasne i
zrozumiałe dla tych, którzy nie są w stanie pojąć czym jest czas dla dziecka.

[lola211]

Wiolontela- ideal rodziny wielodzietnej- piekny.Szkoda, ze mało kiedy
pzrzystajacy do rzeczywistosci.Ja sie napatrzlam na wielowielodzietnych - no
sorry, ale w wiekszosci przypadkow to wylegarnia dziadostwa.

[haganna]

> Nie w "ciebie" a siebie, tak gwoli ścisłości.
??? O co ci chodzi?
"Lżąc"? Toż to słówko z Radia Maryja! Wow!
Podaj mi proszę wyznaczniki naszej kutlury, skoro uważasz, że masz patent na
nieomylność i "wiesz lepiej" .
Powiedz też proszę, co dla ciebie oznacza wyrażenie "tak zwany czas".
Rozumiem, że my "nie jesteśmy w stanie pojąć czym jest czas dla dziecka", a ty
jako jedyne guru na tej ziemi jesteś i wiesz najlepiej tylko wszyscy naokoło
się nie znają.
Wiesz co mi twój bełkot przypomina? Takiego jednego kandydata na radnego spod
Białegostoku... "i nic nie będzie" hihihi. Pozdrawiam pana Kononowicza.

[triss_merigold6]

Pewnie, dzieciom wcale nie jest potrzebny czas poświęcany przez rodziców.
Wystarczy napłodzić a dalej się wychowają jakoś.

[makurokurosek]

oczywiście bozia dała bozia wychowa,

[wieczna-gosia]

poniewaz miedzy 5 a 10 jest taka sama roznica jak miedzy 1 a 5- rownie dobrze
mozna sie zapytac dlaczego nie jedynak? Taniej wyjdzie, cala milosc dla niego,
wszystko mu mozna w zyciu dac i zrealizowac sie zawodowo. Pelna sielanka ))

[makurokurosek]

szkoda ,że nie widzisz tej różnicy. Proponuję dorób sobie piątkę to może ją
zobaczysz, a jak nie ty to na pewno twoje dzieci.

[agnieszkas72]

Znam z bliska tylko jedna bardzo dużą rodzinę.Pan,który nam kładł kafelki miał
11 dzieci.Był zaradny i pracowity więc spokojnie zarabiał na całą gromadkę,żona
była w domu,dzieciaki zadbane.Myślę,że rosną na przyzwoitych ludzi.Już Gosia to
napisała,a ja myślę podobnie:nie da się określić ilości dzieci,od której
rodzice"na pewno"sobie nie poradzą.Jeśli chodzi o starsze dzieci,to bzdurą jest
twierdzenie,że pomoc mamie,zabawa z młodszym rodzeństwem zabiera im
dziecinstwo.Nie rozmawiamy np musi troszczyć się o ugotowanie obiadu dla stadka
maluchów.Rodziny patologiczne niekoniecznie muszą byc wielodzietne.W każdej
normalnej rodzinie dzieci pomagają odpowiednio do wieku-w rodzinie wielodzietnej
przekłada się to na pomoc wielką i bardzo efektywną.
CZytałam kiedys artykuł o dużej rodzinie z dziesięciorgiem dzieci-tam starsza
siostra,studentka anglistyki poswięcała swój czas na lekcje z młodszym
rodzenstwem.Nie sądzę,zeby była do tego zmuszana:praca i miłość włożona w dzieci
jest naprawdę świetną inwestycją.
Jesli chodzi o planowanie,trzeba zdać sobie sprawę z tego,że są pary bardziej
płodne od innych,dla których aborcja nie jest jednak sposobem na regulowanie
ilości dzieci w rodzinie.Okreslanie narodzin kolejnych dzieci w rodzinie jako
bezmyślne i obrzydliwe uważam za dowód straszliwej ciasnoty umysłu.Nikt nikogo
nie zmusza do tworzenia rodziny wielodzietnej.Pokora czasami się przydaje:nigdy
nie wiadomo,kim będą w przyszłości wasze dzieci-to,że jest ich tylko dwójka np
niekoniecznie musi od razu oznaczać świetlaną przyszłośc.

[makurokurosek]

nikt nie mówił o aborcji , a antykoncepcja chyba od dawna nie jest już tematem
tabu.

[hancik5]

A w ogóle to co Was to obchodzi, ile kto ma dzieci ?

Ja w życiu bym dużo nie chciała, ale absolutnie tego nie oceniam i uważam wręcz
takie dziamolenie jak Wasze za objaw braku taktu i nadmiaru "wszechwiedzy',
która skutkuje później płakaniem Waszych przyszłych synowych...

[wiolontela]

Gosia, koniecznie obowiązkowo i natychmiast musisz sobie dorobić Wiesz,
bieda, emocjonalny chlód i oddalenie, namiastka matki z macicą poniewierającą
sie po podłogowych klepkach. Rażacą niodpowiedzialnosć, moja droga. I weź nie
ściemniaj, że sie zwijasz po porodach jak ślimak po deszczu. Pitu pitu...

Biedne Twoje dziatki. Niedokochane. Niedokształcone. Niedopilnowane. Może
jeszcze portki donaszają? I komóry nie najnowszej generacji, co?

A FE!!!

[wieczna-gosia]

dzieci maja komorki generacji nowszej niz moja ))

[wiolontela]

No i łot? To Twoim zdaniem świadczy o odpowiedzialności?

A, ze tak wytknę paluchem, nie wpsomniałaś jakiej generacji jest Twoja?

[wieczna-gosia]

moja jest takiej generacji w ktorej komorki nie miescily sie w kieszei i sluzyly
obronie cywilnej dzieki wadze (mozna grzmotnac, z pol kilo wazy..)

[dzindzinka]

która ma jedenaścioro dzieci - to moja ciotka. Są już dorosłe, mają rodziny,
pracę, ładne domy. Są wartościowymi ludźmi. Ciotka nie miała łatwego życia: mąż
bardzo ją kochał (przepiękna kobieta była, widać to nawet dziś, chociaż jest już
po siedemdziesiątce), ale niestety lubił popijać. Z tego co wiem nie głodowali,
ale wiele lat gnieździli się w maleńkim domku - pokoju z kuchnią.
Znam rodzinę, w której jest 10 dzieci. Najstarsze studiuje, najmłodsze ma 5 lat.
W tym wypadku jestem pewna, że to był świadomy wybór. Dzieci zadbane, grzeczne,
dobrze się uczą, ale tatusia widzą rzadko. Pracuje od świtu do nocy.

[triss_merigold6]

Chciałabyś dla swojej córki/syna dwanaściorga potomstwa?

[dzindzinka]

triss_merigold6 napisała:

> Chciałabyś dla swojej córki/syna dwanaściorga potomstwa?

W życiu, zwłaszcza dla córki. Te kobiety mają ciężkie życie. Tatuś dziesiątki
sam przyznał, że trzyma żonę w domu. To fajny facet, ale niestety maniak
religijny. Żona taka sama, więc im dobrze.
Osobiście uważam, że dwoje dzieci najzupełniej wystarczy, góra troje. Moja córka
upomina się o siostrę Karolinkę, ale nic z tego. Sama ostatnio bardzo interesuje
się dziećmi (ma niecałe 6 lat), ale mówi o jednym czasem dwójce. Najlepiej
adoptowanej, bo nie chce mieć dziury w brzuchu. Zażądała pokazania którędy
wychodzą dzieci, więc pokazałam jej bliznę po cc.

Jeśli chodzi o ciotkę, to muszę powiedzieć, że teraz ma fajnie. U niej (w
wielkim i pięknym domu) zawsze dużo ludzi, dzieci ją kochają, dbają o nią.
Trzeba przyznać, że dzieci jej się udały, wnuki również. Niedawno została
prababką. Ale co przeszła z pijakiem to jej.

[bunny.tsukino]

Nie, ale 5 tak )
Mój tato wychował się w licznej rodzinie. 10, 11, czy 12 nie pamiętam, bo było
też przyrodnie rodzeństwo.
Paradoksalnie dziadek był najbogatszy we wsi. Tyle rąk do pracy!! Mógł sobie
pozwolić na oborę, pole, fermę, sad i hodowlę koni, bo było komu robić. tata
jako ten +- środkowy zajmował się młodszymi. Dziś bez obaw mogę mu powierzyć
Synka. Lepszy jest niż super Niania.
Ale:
-po podstawówce zakończył edukację. Pieniądze na naukę, były dla tych
najmłodszych. Jakby każde wyjechało do miasta się kształcić, to kto by pracował?
-Żal Babci. całe życie rodziła, karmiła, wstawała z kurami .
Moje zdanie: jak kogo stać by zapewnić godziwe warunki wszystkim dzieciom i
czuje się na siłach, to czemu nie.

[makurokurosek]

wiesz przypomina mi to idiotyczną sytuację ze studiów (osobiście byłam świadkiem
tej sytuacji) dziewczyna ode mnie z roku poszła do dziekanatu pytać się czy może
złożyć ponownie podanie o socjalkę bo zmieniła się jej sytuacja , ojciec został
zwolniony z pracy. Kobieta oczywiście nawet pani musi, proszę dochód rodziny
podzielić na członków rodziny pomijając ojca. No tak skoro ojciec nie zarabia to
po co on rodzinie. Tego twojego też trzymają tylko po to by kasę przynosił , a
jak go zwolnią to fora ze dwora .
Te dzieci musza mieć więc super relacje ze swoim ojcem

[nisar]

Dla mnie osobiście to nieogarnialne.
I to nie organizacyjnie - to akurat sądzę da się zrobić, ale wychowawczo. Mam
na myśli czas poświęcany dzieciom nie hurtem, ale pojedynczo, bo przecież każde
jest inne. I powinno wzrastać z taką świadomością, że jest odrębną jednostką.
W książce Siesickiej o jej dzieciach (miała piątkę) najmłodszy syn powiedział
kiedyś "bo jak ja liczę to zawsze mi wypada, że mnie jest pięcioro". I tu widzę
problem.

[zojkaojka]

Statystycznie patologi jest więcej wśród NIE wielodzietnych bo jest ich po
prostu więcej.A procentowo w obu grupach pewnie podobnie, zważywszy na dużą
grupę wielodzietnych z wspólnot odnowy itp. Fascynujące jest to obrzucanie
sie "obrzydliwością", "niekontrolowanym rozrodem", "konsumpcjonizmem"itp. Jakby
wszystkich coś kłuło w tym wątku. Kompleksy obu stron?))
Historia zna zorganizowane akcje kontroli urodzeń,przymusowe sterylizacje a
nawet aborcje. Znaczna część ich autorów uważana jest za zbrodniarzy. A
przecież chcieli dobrze,jak wy, nie? No bo po co np.Cyganom tyle dzieci,
prawda? No i biednym też się nie powinno pozwalać, prawda? Ciekawe od którego
licząc dziecko jest "obrzydliwym dowodem nie panowania nad własną
seksualnością"? Całkiem zastrzelił mnie tekst mamakurosek: "nikt nie pisze ,żę
dzieci z takich rodzin są niewartościowi, wręcz odwrotnie są
bardzo wartościowi, odpowiedzialni. Często uzyskali to dzięki utracie
prawdziwego dzieciństwa". Zawsze mi się wydawało że to jest cel życia-stać się
dobrym , wartościowym człowiekiem, a nie cel-mieć super dzieciństwo, lub
jakikolwiek inny etap życia. Jeśli dzięki takiemu dzieciństwu jakie opisuje się
tu , wyrastają super ludzie to znaczyłoby to że jest to dobre dzieciństwo, nie?

[ledzeppelin3]

Nie sądzę, aby matka i ojciec była w stanie zapewnić całej dwunastce
wystarczającą ilość uwagi i nie oszaleć z powodu kompletnego zarobienia.
Nie chciałabym, żeby moje starsze dzieci były skazane na opiekę nad młodszymi-
czy chcą, czy nie.
Kwestie finansowe są tu nawet sprawą drugorzędną.
Oczywiście patrzę przez pryzmat posiadania dwójki małych dzieci, gdzie praca
przy nich jest od rana do wieczora, więc moja ocena jest subiektywna i być może
mylna.
Aby posiadać dwanaścioro dzieci trzeba mieć końskie zdrowie i zero wyobraźni.
Wtedy to jest możliwe

[sara.24]

Całkiem zastrzelił mnie tekst mamakurosek: "nikt nie pisze ,żę
> dzieci z takich rodzin są niewartościowi, wręcz odwrotnie są
> bardzo wartościowi, odpowiedzialni. Często uzyskali to dzięki utracie
> prawdziwego dzieciństwa". Zawsze mi się wydawało że to jest cel życia-stać
się
> dobrym , wartościowym człowiekiem, a nie cel-mieć super dzieciństwo, lub
> jakikolwiek inny etap życia.
Mamakurosek wspominała w swoim poście o dzieciach którym odebrano dzieciństwo,
które musiały o wiele wcześniej niż inne same o siebie się troszczyć. Nie sądze
żeby chodziło Jej o ogół dzieci z rodzin wielodzietnych, tylko o takie którym
było bardzo ciężko, które dotknęła patologia i nie zaznały w dzieciństwie
szczęścia.

> Jeśli dzięki takiemu dzieciństwu jakie opisuje się
> tu , wyrastają super ludzie to znaczyłoby to że jest to dobre dzieciństwo,
nie?
Niekoniecznie. To, że pewnym osobom mimo trudnego dzieciństwa, udało się zostać
wartościowymi ludźmi, w dużej mierze zawdzięczają swojej wewnętrznej sile.
Żadna w tym zasługa rodziny, która nie potrafiła dać im w dziecństwie tego
czego każde dziecko potrzebuje. Nie da się chyba wyciągać wniosku, że skoro
mimo cieżkiego dzieciństwa komuś udało się jakoś wyjść na ludzi, to jest to
zasługa jego rodziny. Znam kilka osób, które mimo piekła w dzieciństwie stały
sie odpowiedzialnymi, dobrymi ludźmi. O ich dzieciństwie i rodzinie da się
powiedzieć wiele, ale z pewnością nie to że były dobre.

[makurokurosek]

po pierwsze makurokuroska, czyli duszek kurzyk . po drugie wiadomo, że praca
zarobkowa uczy szacunku do pieniędzy, czyli powinniśmy pięcioletnie dziecko
wysyłać do pracy, aby szybciej nauczyło się pracować, stało się odpowiedzialne i
umiało uszanować pieniądze. Dzieci z rodzin wielodzietnych zazwyczaj są
odpowiedzialne bo bardzo wcześnie musiały wydorośleć.

Do makurokuroska

[zojkaojka]

"Dzieci z rodzin wielodzietnych zazwyczaj są
> odpowiedzialne bo bardzo wcześnie musiały wydorośleć."
No i co w tym złego? Może lepiej wcześnie niż wcale? Mi nie chodzi o
gloryfikowanie tych rodzin, są jakie są,każda inna zapewne. Mają inne problemy
i inne plusy, są wśród nich patologie ale są pewnie i geniusze i przeciętniacy.
Jak wszędzie. Nie podoba mi się za to sposób w jaki ty piszesz o ludziach. Bo
rodzice wielodzietni to ludzie, wiesz? Niekoniecznie z samego faktu ich
wielodzietności wynika że gorsi, głupsi, bez wyobraźni, cyborgi, cielne krowy,
i jakie tam jeszcze powymyślacie epitety. Nie podoba mi się taki stosunek i
forma jego wyrażania. Również gdy dotyczą bezdzietnych, lub mam jedynaków,
dwojga, trojga itd. wyzywanie i epitety są poniżej krytyki. A generalnie
argumenty ad personam świadczą o braku...argumentów.

Do zojkaojka

[jktasp]

W 100% zgadzam się z Tobą.