Tajemnice rodzinne

[dlania]

Co z nimi zrobić? Z takimi ukrywanymi przed ludźmi spoza rodziny, a często
także i w jej obrębie miedzy sobą, tajemnicami - brudami? Jak więzienie,
niepewne ojcostwo, przemoc, alkoholizm, nadużycia seksualne? Bo mnie one coraz
bardziej męczą, nie da sie ich często tak po prostu przemilczeć, cały czas
tkwią gdzieś w "w odwodach". No i czy to nie dulszczyzna, udawanie, że
wszystko jest ok, kiedy nie jest? Czy tez lepiej mówic o tym po prostu - to w
końcu nie nasza wina, że cos złego zrobił nasz rodzic czy krewny?

[kajlana]

"Co z nimi zrobić?"
nie ukrywać. każdy ma w rodzinie takie przypadki, bez przesady.
ja mam ojca alkoholika i brata, który uciekł przed więzieniem gdzieś za granicę.
i co? i zupełnie nic.. czasem głupio się przyznać, ale takie jest życie. nie
mam ochoty wplątywać się w kłamstwa i krycie czyjegoś tyłka, bo mu w życiu nie
wyszło.
ps. w sumie to nie każdy

[demarta]

rozmawiać z najbardziej zaufanym(i). gadać tak długo, aż ciśnienie z
ciebie zejdzie. a tych mniej pewnych i nie do końca zaufanych
trzymać od tego z daleka. oni bardziej mogą zaszkodzić niż pomóc.
acha! i z samymi zainteresowanymi należy być szczerym do bólu. ten
ból można im wydzielać w małych porcyjkach, ale szczere emocje to
podstawa zdrowienia po przeżyciu chorych sytuacji. polecam "ciało a
stres" gabora mate. nie jest stricte na temat, ale wiele wyjaśnia.

[aluc]

udawanie, że wszystko jest OK, nie ma sensu, ale opowiadanie każdemu
bez "fałszywych zahamowań" też nie
póki co dzieciom o "tej osobie" informacje dozujemy jak aptekarze i
odpowiadamy ściśle na pytania, otwarcie rozmawiamy z przyjaciółmi
z drugiej strony - niektóre wstydliwe tajemnice, takie z gatunku
obyczajowych, a nie kryminalnych, jakoś po latach wstydliwość
tracą moja mama wstydziła się w szkole babci analfabetki
(skądinąd podobno przemądrej kobiety, która całą siódemkę drobiazgu
do szkół wysłała trochę wbrew ich ojcu), dla mnie prababcia
analfabetka to anegdota rodzinna, dla moich dzieci to będzie
prehistoria

[l.e.a]

Nie ukrywam, uczestniczyłam w terapii, korzystałam z pomocy
psychologa, jeżeli poczuję,że znowu potrzebuję pomocy, nie zawaham
się o nią prosić.

[dlania]

Chyba najtrudniej jest mi sie pogodzić, przyjąc do wiadomości i nie ukrywać
historii, które dotyczą mnie osobiście. Szczególnie gdy osoby, które mnie
(chcący czy niechcący) skrzywdziły żyja i maja sie dobrze.
Bo faktycznie , jak pisze Aluc, to, że mój dziadek nie był moim prawdziwym
dziadkiem, a był nim natomiast niemiecki żołnierz - to rzecz, o której sie nie
mówi ze względu na mojego ojca. Bo dla mnie to taki ciekawy epizodzik, nie mam
potzreby, by ukrywac ten fakt.
MOja mama nie była na pogrzebie swojego brata, bo sie wstydziła, że siedział w
więzieniu za morderstwo (niechcący zabił milicjanta z drogówki), to dla mnie
jest już niezrozumiałe. Ale to znów, nie mnie bezpośrednio dotyczy, tylko
pokolenia wcześniej.
Pewnie dopiero moje dzieci pogodzą sie z moimi "tajemnicami".

[demarta]

w tym momencie składam hołd mojej babci, która im starsza tym
bardziej wszystkie historyjki poczuciem humoru okrasza i jakoś nie
przemilcza. i obojętnie czy to o dziadku, który sąsiadowi w knajpie
po pijaku widły w dupsko wbił, za co też w więzieniu wylądował,
czy.... a zresztą, co ja tu będę rodzinne historie opowiadać ) w
każdym bądź razie siebie samej też nie oszczędza )

[siasiuszek]

prędzej czy później wychodzą, u mnie w rodzinie tyka taka bomba i za
kilka lat pewnie wybuchnie. Jak wtedy będzie?? Nie wiem, ciesze się
tylko że nie dotyczy to mnie tak bardzo osobiście.

[myelegans]

.... czyli "Skeleton in the Closet"

Jestem osoba bardzo prywatna, do srodka swojej glowy wpuszczam
nielicznych, bardzo nielicznych. Tajemnic rodzinnych typu wiezienie,
narkotyki, nieustalone ojcostwo nie mam, ale gdybym miala to nie
rozglaszalabym tego po swiecie, bo po prostu to nie moja natura, ale
tez nie mam powodu, zeby wstydzic sie za kogos innego, tylko
dlatego, ze nas czesciowo genetyka polaczyla. Moja mama byla
nieslubnym dzieckiem, ktora ze wzgledu na okolicznosci skonczyla
tylko podstawowke, by pomagac babci na gospodarstwie i opiekowac sie
bratem, ktorego jej mama zafundowala z innym panem, a potem zmarla.
To przeciez mojej mamie nie ujmuje, nie bede sie tez babki wstydzic,
bo pewnie miala swoje powody, zeby byc taka wsiowa Jagna.

Jak mnie cos szczegolnie gniecie to ide do terapeuty, zamiast na
publiczne forum, czy publicznie wogole, wole bardziej prywatnie i
fachowo, jak ma to mnie pomoc.

[syriana]

ja podobnie jak Myelegans, a może nawet bardziej
twierdzą warowną jestem fosą z krokodylami i zasiekami otoczoną

mam duży problem z mówieniem o prywatnościach rodzinnych, co min. powoduje, ze
np. mój związek z facetem dość kulawo do przodu się posuwa

do głowy by mi nie przyszło pisać o pewnych sprawach na forum i czekać na słowa
pocieszenia i otuchy

[dlania]

O tym, że na forum o naprawdę ważnych rzeczach sie nie pisze, to sie juz
zdążyłam przekonać - prędzej czy później ktos życzliwy to wyciągnie i uzyje
przeciwko Tobie.
Kilka razy mnie kusiło, żeby coś intymnego napisać, ale zawsze w porę
oprzytomniałam))

[syriana]

wiesz, ja nawet nie z takich powodów tego nie robię i raczej nigdy mi się nie zdarzy

jestem po prostu zaprogramowana na niemówienie o swoich sprawach, nie odczuwam
potrzeby "wygadania się"

dopiero jak widzę czasem jak mój facet się męczy, żeby jakąś bzdurę ze mnie
wyciągnąć, to dociera do mnie, że upośledzona jestem w stopniu zaawansowanym pod
tym względem

[demarta]

hmmmmm, podobno zdrowiej wyrzucić z siebie za dużo, niż za dużo w
sobie kisić. bo potem siada na wątrobach i innych...... a wyrzucone
z siebie kosztuje nas conajwyzej wyrzuty sumienia )))

ale wiem, że istnieją introwertyczności, którym naprawdę z trudem to
przychodzi. ja na introwertyczkę się napewno nie nadaję ))
niestety dla innych, ale zdrowiej dla mnie ))

[syriana]

no siada, siada

ale co zrobić jak przy próbie wyrzucenia automatyczna blokada się włącza, alarm
w mózgu, że na intruz na prywatnym terenie i momentami dosłownie, zanik
absolutny umiejętności umiejętności komunikacji werbalnej

brr..
teraz jak to sobie rozważam na spokojnie, to oczywiście widzę że to okropne,
niezdrowe, niespołeczne i niehigieniczne psychicznie, ale kurde, nieudolny
proces wychowawczy w wykonaniu moich rodziców niestety innych konsekwencji mieć
nie może

[renia1807]

u mnie podobnie jak u Syriany, wszystko co złe, wstydliwe, pozostaje w czterech
ścianach
u nas w rodzinie wprawdzie nie ma takich wstydliwych tajemnic, ani też nie
wychodzą na światło dzienne, obecne nasze jakieś kłótnie
nie ma u nas w domu nikogo, kto wywlókłby jakąs wstydliwą sprawę i zaniósł do
sąsiada
u mnie w rodzinnym domu, zawsze powtarzano to powiedzenie
"najgorszy ten ptak, co w swoje gniazdo sra"

[dlania]

renia1807 napisała:

> u mnie podobnie jak u Syriany, wszystko co złe, wstydliwe, pozostaje w czterech
> ścianach
> u nas w rodzinie wprawdzie nie ma takich wstydliwych tajemnic, ani też nie
> wychodzą na światło dzienne, obecne nasze jakieś kłótnie
> nie ma u nas w domu nikogo, kto wywlókłby jakąs wstydliwą sprawę i zaniósł do
> sąsiada
> u mnie w rodzinnym domu, zawsze powtarzano to powiedzenie
> "najgorszy ten ptak, co w swoje gniazdo sra"

I ja własnie takiego podejścia sie boję. Bo przez całe dzieciństwo musiałam
zgrywać wariata i udawać, że mam normalną kochająca sie rodzinę, i wiem jak mi
ulżyło, kiedy w końcu przestałam udawać (a było mi łatwiej, bo wyjechałam z
domu, daleko; teraz bliżej, ale też na dystans).
Ostatnio spieraliśmy się o cos ważnego z mężem, kłótnia była że hej. Opowiadam o
tym teściowej, licząc na zainteresowanie i uznanie ważkości problemu, a Ty
wyjeżdza z tekstem: "No wiesz, teraz jak juz mieszkacie w bloku to musicie
uważać". Że niby jak mieszkalismy na wsi to siekiery mogły latać? O hipokryzji i
samooszukiwaniu się mojej mamy nie wspomnę, bo temat głęboki jak ocean.

[marina2]

tajemnice//trudne sytuacje ludzi,problemy i spoób w jaki sobie z
nimi poradzili lub nie to wielka wartość dla rodziny ,
przyjaciól.niekiedy patrz na szarych z pozoru ludzi "everymanów"
znając ich tajemnice podziwiam lub po prostu ucze
się .tajemnice,historie z życia wzięte to prawdziwe
wartości,skarbnica wiedzy

[moofka]

rozwody, alkoholizmy, adopcje mnie nie peszą
ale u nas takim cieniem polozylo sie na historii rodziny niedawna samobójcza
smierc tescia
z doroslymi jakos moge, chociaz nie lubie
natomiast czesto zastanawiam sie jak dziecku opowiem, a wiem, ze zapyta
ze sie dziadkowi znudzilo ;/
i serio nie wiem

[myelegans]

> i serio nie wiem
z takimi rzeczami trudna sprawa, ale mozna chyba wydozowac stosownie do wieku.
Na razie wystarczy, ze wiedza, ze dziadzius byl chory i umarl i nie jest z Wami,
odszedl, jak jestescie wierzacy to wytlumaczyc religijnie, jak nie, to nie.
Jak kiedys zapytaja wprost, albo beda juz na tyle dojrzali, zeby pojac to trzeba
wytlumaczyc. Moze nie byc az tak straszne jak sie spodziewasz, dobrze by bylo
gdyby dowiedzialy sie od Was, niz od "zyczliwych"