Chrzestni bez ślubu kościelnego

[bczerwin1]

Witam

Właśnie zastanawiam się czy jest taka możliwość, żeby do chrztu podawała
osoba mająca tylko ślub cywilny i czy są jakieś przepisy, które tego dotyczą.

Pozdrawiam
Beata

[ma.pi]

To tylko i wylacznie zalezy od ksiedza. Moje dzieci maja takich chrzestnych,
ktorzy w momenicie chcrztu byli tylko po slubie cywilnym (i zreszta do dzisiaj
nie maja koscielnego) i nikt nie robil z tego problemu.

[umasumak]

Moja córeczka ma chrzestnych bez ślubu kościelnego i nie było żadnych
problemów. Ale wiem że różnie bywa. W razie czego jak odmówią Ci w jednym
kościele możesz iść do innego. Pozdrawiam.

[doris73]

Ja juz tu tez zadawalam to pytanie, przeczytaj co mi napisalo pare osob.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=584&w=6076314

[edytkus]

My nie mamy slubu koscielnego, chrzestna matka tez nie. Ksiadz nas nie pytal, w
zakrystii stwierdzono ze "nie ma sprawy, to juz inne czasy." Ba, nawet
spowiedzi nie wymagano, byc moze dlatego ze nie bylo mszy tylko sama ceremonia
chrztu. Zalezy od parafii, lepiej sie dowiedziec za wczasu, ale jak znam zycie
hojna ofiara i tak wszystko zalatwi (niestety).

[ruda_kasia]

Pewnie mogą... Tylko że chrzestni to nie dobra ciocia i wujek, tylko osoby
wprowadzające dziecko do kościoła i zobowiązujące się pomagac rodzicom w
katolikim wychowaniu dziecko, jeśli sprostają... Ja sama musiałam zmienić
kandydatkę na chrzestną matkę, bo żyje bez ślubu żadnego. I ksiądz o to
zapytał, a ja nie zamierzałam kłamać. JEgo jako proboszcza prawo uznać, że
osoba spoza kościoła nie powinna do niego wprowadzać...
Czy osoby bez slubu kościelnego powinny uczestniczyć w innych sakramentach w
tymże kościele? to pod rozwagę, czemu nie w innym
kasia

[ma.pi]

ruda_kasia napisała:

> Pewnie mogą... Tylko że chrzestni to nie dobra ciocia i wujek, tylko osoby
> wprowadzające dziecko do kościoła i zobowiązujące się pomagac rodzicom w
> katolikim wychowaniu dziecko, jeśli sprostają... Ja sama musiałam zmienić
> kandydatkę na chrzestną matkę, bo żyje bez ślubu żadnego. I ksiądz o to
> zapytał, a ja nie zamierzałam kłamać. JEgo jako proboszcza prawo uznać, że
> osoba spoza kościoła nie powinna do niego wprowadzać...
> Czy osoby bez slubu kościelnego powinny uczestniczyć w innych sakramentach w
> tymże kościele? to pod rozwagę, czemu nie w innym
> kasia


Kasiu, dla mnie wiara w Boga to nie tylko instytucja Kosciola. A te wszystkie
regoly, co, kto, kiedy i jak to wprowadzili ludzie a nie Bog. Mozna byc dobrym
chrzescijaniniem i czlowiekiem nie posiadajac ilus tam sakramentow. A mozna je
wszystkie posiadac, a do Kosciola zagladac tylko z okazji wlasnie tych slobow,
pogrzebow i chrztow. Niestety wielu jest takich co to slub koscielny posiadaja
a na rodzicow chrzestnych to nigdy bym ich nie wziela. W sobote sie napije,
wpieprzy zonie i dziecom, a w niedziele w pierwszym rzedzie pslamy spiewa i
jeszcze do Komunii pojdzie.
I samo znaczenie rodzicow chrzestnych tez sie zmienilo. Kiedys to zakladano, ze
w razie smierci naturalnych to oni przejmuja opieke nad dziecmi. Teraz to juz
jest inaczej, sa babcie, ciocie i inni krewni.
A ta pomoc w wychowaniu w wierze. Ilu tak naprawde rodzicow chrzestnych znasz
coby sie tym interesowali? Pewnie niewielu. Ja uwazam, ze wychowanie w wierze
to jest sprawa rodzicow, a nie chrzestnych.
Chrzestni to raczej symboliczna sprawa przy uroczystosci.

A niedawno bylam na chrzcie, gdzie dziecko mialo dwie chrzestne matki, zamiast
matki i ojca. Takie sytuacje tez sie juz zdarzaja. Ksiadz stwierdzil, ze to
maja byc dwie osoby, a jakiej plci to juz nie jego problem.

Pozdrowienia

[bczerwin1]

Dziękuję Wam dziewczyny, a w szczególności Tobie ma.pi. Całkowiecie się z Tobą
zgadzam. Ludzie są teraz zakłamani, na pokaz to mogą leżeć w kościele krzyżem a
w domu to co napiasałaś.
Co do chrztu. Ja też zastanawiałam się nad dwiema matkami chrzestnymi ale
ksiądz zasugerował, że będą wyglądały jak dwie lesbijki (notabene moje dziecko
jeszcze nie ochrzczone, bo właśnie w mojej parafii przeszkadza brak ślubu
kościelnego).
Serdecznie pozdrawiam
Beata

[maak3]

bczerwin1 napisała:


> jeszcze nie ochrzczone, bo właśnie w mojej parafii przeszkadza brak ślubu
> kościelnego
żaden ksiądz nie ma prawa odbierać szansy chrztu dziecku, z powodu,że jego
rodzice nie mają ślubu kościelnego - proponuję interwencję w kurii; znajoma
ostatnio to zrobiła - ksiądz później sam telefonował, że moga zgłosić się do
kancelarii w sprawie chrztu - co prawda zrobił to bez entuzjazmu, ale czy jego
entuzjazm jest tu najważniejszy?......
a co do rodziców chrzestnych muszą być praktykujący, bo mają oni uczestniczyć
w wychowaniu religijnym dziecka
pozdrowienia

[umargos]

Chrzestni mojego dziecka musieli dostarczyc zaświadczenie ze swojej parafii.
Nie wiem czy jest to standard, ale nikt się nie zdziwił. Zaświadczenie pewnie
jest po to żeby stwierdzić, czy zdaniem księdza z ich własnej parafii, który
cos tam w końcu o nich wie, są godni tego żeby zostać rodzicami chrzestnymi.
Podejrzewam, że są sytuacje kiedy takowego zaświadczenia w swojej parafii nie
można uzyskać. Ksiądz najczęściej wie kto żyje bez ślubu kościelnego, albo w
ogóle żadnego, kto nie chodzi do kościoła, nie przxyjmuje sakramentów i np. nie
przyjmuje kolędy...i w takiej sytuacji ma prawo nie dać odpowiedniego
zaświadczenia, choć nie zawszze musi. I przynajmniej w Polsce tak jest (choć
nie twierdzę, że absolutnie wszędzie). Jestem matką chrzestną dziecka
chrzczonego i mieszkającego w Niemczech - i tam nie było żadnych tego rodzaju
wymagań.
Pozdrawiam
Ula

[izams]

Witaj - mam do Ciebie pytanie - czy ten chrzest gdzie rodzicami chrzestnymi
były 2 kobitki - odbył się w W-wie . Jestem w takiej sytuacji , ze najlepiej
ochrzciłabym córkę dająć jej za chrzestnych 2 siostry - jesli tak proszę daj
mi namiary na parafię ( na mój gazetowy priv ) , bo nie dośc , że najlepiej 2
osoby tej samej płci , to jeszce nie mamy ślubu kościelnego ( są powody ) więc
dla niektórych księży sytuacja nie do zniesienia,
poz, Iza

[adzia_a]

Nie zgadzam się, że chrzestni to tylko symbol.

W praktyce, może i symbol, ale czy dla Was nic nie znaczy słowo, przysięga,
którą się składa? Przypomnę - chrzestni przysięgają, że pomogą rodzicom w
wychowaniu dziecka w wierze. Czy tak łatwo zaakceptować rzucanie słów na wiatr?

To tak trochę poza tematem, bo poza tym uważam, że również osoba żyjąca w
niesakramentalnym związku może być dobrym opiekunem czy przewodnikiem dziecka.
Nie wiem ,czy podobnie uważa kościelna hierarchia, z tego, co piszecie wynika,
że może być różnie...

[ma.pi]

adzia_a napisała:

> Nie zgadzam się, że chrzestni to tylko symbol.
>
> W praktyce, może i symbol, ale czy dla Was nic nie znaczy słowo, przysięga,
> którą się składa? Przypomnę - chrzestni przysięgają, że pomogą rodzicom w
> wychowaniu dziecka w wierze. Czy tak łatwo zaakceptować rzucanie słów na
wiatr?
>
> To tak trochę poza tematem, bo poza tym uważam, że również osoba żyjąca w
> niesakramentalnym związku może być dobrym opiekunem czy przewodnikiem
dziecka.
> Nie wiem ,czy podobnie uważa kościelna hierarchia, z tego, co piszecie
wynika,
> że może być różnie...
>


Adzia, a czy tak naprawde spotkalas takich rodzicow chrzestnych, ktorzy by
pomagali wychowywac dziecko w wierze. Podejzewam, ze moznaby ich policzyc na
palcach jedej reki i jeszcze pare by wolnych zostalo.
Czy spotkalas chociazby kiedys chrzestnych, ktorzy by w niedzile jak matka
pracuje lub chora przyszli i zabrali dziecko do Kosciola?
Jak to naprawde wyglada w praktyce? Zazwyczaj dziecko widzi chrzestnych tylko z
okazji jakiegos swieta typu urodziny Komunia itd.
Poczytaj nawet to forum. Zawsze w okresie komunijnym pojawia sie temat co i za
ile chrzestn ma kupic dziecku, a nigdy nie padlo pytanie jak porozmawiac z
dzieckiem o tym waznym dniu, aby dobrze zrozumialo jego znaczenia. Chyba to
drugie jest wazniejsze niz prezenty. Moj syn w tym roku przystapil do Pierwszej
Komunii, i na uroczystosci bylismy tylko my i chrzestnii. A syn w prezencie
dostal Biblie, krzyzyk i obrazek na sciane. I to byl moj swiadomy wybor, zeby
dziecku Komunia nie kojazyla sie z rowerem, pieniedzmy i grami komputerowymi,
ale z Bogiem.

To samo dotyczy chrztu, ile razy przewinal sie tutaj watek typu bede chrzestna,
co kupic? A nie bede chrzestna, jak przygotowac sie do tej roli?

I to jest to dlaczego uwazam, ze chrzestni to tylko symbol.

[adzia_a]

Nie no, to że ktoś interesuje się tylko tym, ile dać kasy, a nie chce mu się
rozmawiać z dzieckiem, to nie znaczy, że należy krzewić takie postawy i uważać,
że tak ma być.
Moja wypowiedź nie dotyczyła nawet samej religii, tylko odpowiedzialności za
wygłoszone przyrzeczenie.

[kasiagleb]

wiele z Was napisało, w praktyce rodzice chrzestni widują chrześniaków rzadko,
nie interesują się ich życiem, to tylko symbol
a może jest tak właśnie dlatego, że wybieramy na rodziców chrzestnych osoby
nieodpowiednie, przypadkowe, nie mające nic wspólnego z religią katolicką?
jak możemy wymagać od rodziców chrzestnych aby pomagali rodzicom w wychowaniu
dziecka w wierze, jak możemy wymagać od nich złożenia takiej przysięgi skoro
wiemy, że na codzień mają do Kościoła pod górkę? to chyba sprzeczność czyż nie?
więc myślę, że to właśnie od nas samych zależy, jakich rodziców chrzestnych
będzie miało nasze dziecko, od nas samych zależy kto to dziecko do Kościoła
wprowadzi, a przecież chrzest to nie obowiązek, to sakramet św, więc myślę że
powinno się go traktować poważnie
ale, owszem, istnieje możliwość, aby rodzicami chrzestnymi były osoby
niewierzące, używa się wtedy innej terminologii - to nie są rodzice chrzestni,
ale świadkowie chrztu, powinno się to wcześniej zgłosić w kancelarii, nie
wymaga się od nich wtedy składania przysięgi, której, co wiadomo z góry,
wypełnić nie mogą, niw wymaga się spowiedzi i zaświadczeń z parafii, gdyż
byłaby to profanacja sakramentu

Kasia mama Jasia

[moboj]

cześć.
jestem matką chrzestną trzyletniej dziewczynki. mój partner jest chrzestnym
jej pięcioletniej siostry. żyjemy ze sobą bez slubu, ja jestem ateistką. ksiądz
nawet nie pytał o osobiste życie, nie robił problemu z braku spowiedzi. rodzice
dziewczynek celowo tak dobrali chrzestnych, zeby w razie czego (odpukać) dzieci
trafiły pod dobrą opiekę do tej samej rodziny.

[adzia_a]

moboj napisała:

> cześć.
> jestem matką chrzestną trzyletniej dziewczynki. mój partner jest chrzestnym
> jej pięcioletniej siostry. żyjemy ze sobą bez slubu, ja jestem ateistką.


Ke?
Ja tego nie rozumiem, możesz mi wytłumaczyć?
Rodzice wybierają na chrzestną ateistkę?
Ona idzie i składa nieprawdziwe przyrzeczenie?
I wszyscy uważają, że to jest w porządku?
Kurcze, a myślałam, że nic już mnie nie zdziwi...

[moboj]

adzia_a napisała:

> Ke?
> Ja tego nie rozumiem, możesz mi wytłumaczyć?
> Rodzice wybierają na chrzestną ateistkę?
> Ona idzie i składa nieprawdziwe przyrzeczenie?
> I wszyscy uważają, że to jest w porządku?
> Kurcze, a myślałam, że nic już mnie nie zdziwi...
>
ksiądz, który wcześniej podpisywał mi karteczkę, że mogę być matka chrzestną
długo ze mną rozmawiał. znał mnie już wczesniej, bo kiedyś (dawno temu)
należałam do oazy. dużo wiedział o tym, że poglądy na wiarę diametralnie się u
mnie zmieniły, znał powody i nigdy ich nie negował, ani nie lekceważył.
widocznie uznał, ze jestem dobrym człowiekiem, i że wiara i spowiedź to jeszcze
nie wszystko. dla mnie to jest zdrowe podejście do sprawy, bo wiara i to, że
się chodzi co niedzielę do kościoła to rzeczywiście nie wszystko - znam wielu
ludzi, którzy co niedzielę pieją alleluja, ale szkoda gadac jakimi są ludźmi.

[adzia_a]

Oczywiście, że samo chodzenie do kościoła nie sprawia, że jest się dobrym
człowiekiem.
Powiem więcej, mój brat, który jest chrzestnym mojej córeczki, w tej chwili w
ogóle odszedł od kościoła (wtedy jeszcze nie) - i jakoś wcale sie zszataniał ;-
))))

Natomiast dziwi mnie, bardzo, że w sakramentach uczestniczą ludzie niewierzący.
Nie, nie przeszkadza - dziwi.

Sama nie miałabym sumienia pełnić jakiejkolwiek - oprócz obserwacyjnej - roli w
nabożeństwie innego wyznania czy innej religii...

[moboj]

adzia_a napisała:

> Oczywiście, że samo chodzenie do kościoła nie sprawia, że jest się dobrym
> człowiekiem.
> Powiem więcej, mój brat, który jest chrzestnym mojej córeczki, w tej chwili w
> ogóle odszedł od kościoła (wtedy jeszcze nie) - i jakoś wcale sie
zszataniał ;-
> ))))
>
> Natomiast dziwi mnie, bardzo, że w sakramentach uczestniczą ludzie
niewierzący.
>
> Nie, nie przeszkadza - dziwi.
>
> Sama nie miałabym sumienia pełnić jakiejkolwiek - oprócz obserwacyjnej - roli
w
>
> nabożeństwie innego wyznania czy innej religii...

ja do tego też nie podeszłam tak z czystym sumieniem, też miałam obiekcje. w
końcu kiedyś mocno w Boga wierzyłam i uczestniczenie w chrzcie, kiedy jestem
ateistką było dla mnie dziwna sytuacją. rozmowa z tym moim znajomym księdzem
bardzo mi pomogła i przekonała, że mogę to zrobić, i że to wcale nie będzie złe.
ten ksiądz wiedział, że życie mnie dość mocno pokopało, że miałam swoje powody,
które skłoniły mnie do odejścia z kościoła i od Boga. wiedział, że nie jestem
jakąś tam pierwszą lepszą osobą, która nawet się nie zastanowi, co to chrzest.
nawet powiedział, że zyczyłby sobie więcej takich rodziców chrzestnych u siebie
w kościele.
wiem, ze to dziwnie wszystko dla was brzmi - nie chcę po prostu wdawać się w
szczegóły, choc może mogłam na samym początku cos więcej napisać to uniknęłabym
tej ironii od rudej... (nie pamietam nicka).

[ruda_kasia]

Może, w kazdym razie przepraszam, ze ironię. A co do tego, że zostałaś
chrzestną, może ksiądz uznał, że ten Duch w sakramencie zadziała... W każdym
razie zadeklarowany ateista chwalący się że został chrzestnym bije po oczach,
ale głupio mi teraz, bo sumie co mnie cudze życie obchodzi, ale ja ortodoks
jestem i tyle, i cały czas sie uczę pokory.
kasia

[moboj]

ruda_kasia napisała:

> Może, w kazdym razie przepraszam, ze ironię. A co do tego, że zostałaś
> chrzestną, może ksiądz uznał, że ten Duch w sakramencie zadziała... W każdym
> razie zadeklarowany ateista chwalący się że został chrzestnym bije po oczach,
> ale głupio mi teraz, bo sumie co mnie cudze życie obchodzi, ale ja ortodoks
> jestem i tyle, i cały czas sie uczę pokory.
> kasia

wiem, że to wygląda dziwnie. ja też na początku nie bardzo wiedziałam, co
zrobić z propozycją "szwagra", też miałam wątpliwości przez wzgląd na to, że
kiedyś wierzyłam, i że szacunek do religii we mnie został.
chrzestną zostałam, rodzice dziecka są zadowoleni, dziecko też, ja też i
wszystko jest w porządku

[ruda_kasia]

Rozumiem, że gdybyś nie była chrzestną, jkaby coś się stało dziecko nie
trafiłoby pod Twoją opiekę, a chrzest jest gwarancją, że trafi??? Gratuluję
pomysłowości - nie bez ironii naturalnie
kasia

[moboj]

ruda_kasia napisała:

> Rozumiem, że gdybyś nie była chrzestną, jkaby coś się stało dziecko nie
> trafiłoby pod Twoją opiekę, a chrzest jest gwarancją, że trafi??? Gratuluję
> pomysłowości - nie bez ironii naturalnie
> kasia

ja tylko napisałam o argumentacji rodziców tych dzieci.

[grrrrw]

Zajrzyj do Kodeksu Prawa Kanonicznego (wyszukiwarka) i przeczytaj. Zdarza się,
że ktos nie jest chrzestnym tylko "swiadkiem chrztu" - może być nią każda
osoba, nawet niewierząca. Ludzie czesto to mylą, byc może ksiądz bliżej nie
wyjasnił, tylko zgodził się na takiego kandydata jakiego przedstawiono i
wpiisała jako swiadków chrztu te osoby, nie jako chrzestnych.

[marta_morawska]

Tak na zdrowy rozum chrzestni zobowiazują się do wprowadzenia dziecka w
kościół i religię - więc powinni sami być w zgodzie z KOściołem. Jeśli ksiądz
tego wymaga to moge się z nim zgodzić.
A NIE ZGADZAM SIĘ Z tym że w mej parafi odmawia się chrztu dziecka jeśli jest
nieślubne (brak ślubu kościelnego)
TO NIEMORALNE, CHORE, I BEZ SENSU
Jak można karać dziecko za "grzechy" rodziców.
oczywiście można chrzcić w innej parafi....ale chodzi mi tu o podejście.
MArta