DLa mnie to głupia i nieodpowiedzialna matka...

[ula_max]

a dziecko rzeczywiście bohater.
Chciałabym się odnieść do wczorajszej rewelacji, gdzie trzylatek
ratuje matce życie. Właśnie w dzisiejszej Rzeczpospolitej
przeczytałam na ten temat artykuł w którym:
1. Matka od września 2 raz zasłabła i synek 2 raz dzwonił na
pogotowie, na pytanie dlaczego po pierwszym razie nie poszła do
lekarza odpowiedziała, ze nie ma z kim zostawić synka .... nie
skomentuję bo mi się na usta niecenzuralne słowa cisną.
2. W artykule babcia chwali wnuczka, że sam sobie pączka kupi i sam
wróci do domu, bo już raz tak było że się zgubił, drogę do domu
znalazł i sam przeszedł przez ruchliwe skrzyżowanie ze światłami.
Dziecko bohater chylę czoła, ale nic dziwnego przy taaaaakich
opiekunach!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Popilnuj jej dziecka zamiast przeklinać

[sir.vimes]

"na pytanie dlaczego po pierwszym razie nie poszła do
lekarza odpowiedziała, ze nie ma z kim zostawić synka .... nie
skomentuję bo mi się na usta niecenzuralne słowa cisną."

[bea116]

chyba 3-latek nie jest przeszkodą, żeby go zabrać ze sobą na konsultację do lekarza? jak jest taki dojrzały na swój wiek to i na pewno jest też super zdyscyplinowany jest takie przysłowie, ze złej tanecznicy to przeszkadza rąbek u spódnicy itd.

Jest przeszkodą

[sir.vimes]

Zdarza się wypraszanie nawet matki z dzieckiem w wózku za drzwi (mówię o Warszawie).
Trzylatek może przeszkodzić W CZASIE BADANIA matki.

Już nie wspominając o sprawie oczywistej

[sir.vimes]

tzn, że leczona tez może zasłabnąć.

I każda zupełnie zdrowa też może.

[bea116]

Tak, leczona też może zasłabnąć, ale ryzyko tego zasłabnięcia jest dużo mniejsze, pozornie zdrowy też może jutro dostać krwotoku, zawału czy napadu drgawkowego(przygodny pojedynczy może się zdarzyć każdemu i nie ma nic wspólnego z padaczką). Jakie z tego wnioski - czy puszczam wszystko na żywioł czy robię co mogę, żeby zminimalizować ryzyko? Poza tym nie zdarzyło mi się słyszeć ani widzieć aby matka z powodu konieczności zabrania ze sobą dziecka została wyproszona z gabinetu lekarskiego i nie udzielono jej porady. Dziecko nie przeszkadza w badaniu jak się chce zbadać - z doświadczenia własnego. Poza tym wizyty lekarskie zdarzają się raz na jakiś czas, może np. babcia mogłaby sporadycznie zostać i popilnować wnuka?

[bea116]

Poza tym dlaczego z góry zakładasz, że zostałaby wyproszona? Rozumując w ten sposób matka z dzieckiem powinna dać sobie spokój z załatwieniem czegokolwiek bo mogłaby zostać wyproszona wszędzie - w banku, na poczcie, w urzędzie, bo dziecko przeszkadza...

Widzę różnicę między np. gabinetem gina

[sir.vimes]

, fotelem u dentysty a okienkiem w urzędzie tudzież banku..
Ty nie widzisz?

[bea116]

ona miała zdaje się pójść do diabetologa a nie ginekologa...

A to diabetolog nie w gabiniecie

[sir.vimes]

przyjmuje?

[bea116]

widzę różnicę w badaniu ginekologa i diabetologa, gabinet jak gabinet - drzwi, biurko itp.

[sir.vimes]

A wiesz- dziecko i lekarz moga tej różnicy (między badaniem u jednego lekarza
czy drugiego) nie widzieć.
Dla dziecka mama z gołą pupą może być naturalniejsza niż z igłą w ręce, dla
lekarza obecnośc dziecka moze byc w ogóle nie do przyjęcia...
Różnie bywa.

[bea116]

lekarz przeważnie nie pobiera krwi tylko daje skierowanie do gabinetu zabiegowego, a czy mama z nogami rozłożonymi na fotelu ginekologicznym jest widokiem naturalnym dla 3-letniego chłopca? polemizowałabym poza tym wydaje mi się łatwiejszą rzeczą wytłumaczenie 3-latkowi, że mamy nikt nie krzywdzi tylko musi mieć badania bo jest chora niż wpojenie zasad przechodzenia przez jezdnię na ruchliwym skrzyżowaniu... no ale mogę się mylić

[sir.vimes]

daje skierowanie do gabinetu zabiegowe
> go,

I jak rozumiem pielęgniarka pobierająca ci krew jest wtedy najodpowiedniejszą
osoba by zająć się twoim trzylatkiem tudzież potrzymać twoje niemowlę?

[bea116]

trzylatek może dostać na trzy minuty strzykawkę do zabawy - świetny prezent od pani pielęgniarki, im większa tym fajniejsza a niemowlę przeważnie zabierałam w foteliku samochodowym lub trzymałam na kolanach i prawdę mówiąc osoba pielegniarki średnio je obchodziłatraumatycznych śladów na psychice u nich do tej pory nie zauważyłam czego i wszystkim życzę)

Z doświadczenia własnego - może przeszkadzać.

[sir.vimes]

"oza tym nie zdarzyło mi się słyszeć ani widzieć aby matka z powodu konieczności
zabrania ze sobą dziecka została wyproszona z gabinetu lekarskiego i nie
udzielono jej porady. Dziecko nie przeszkadza w badaniu jak się chce zbadać - z
doświadczenia własnego."

Zależy o jakie badanie chodzi... W czasie pobierania krwi małe dziecko może
zacząć "bronić mamy"
Do pracowni RTG raczej dziecka nie wpuszczą "dla towarzystwa" - I BARDZO DOBRZE.
Co do samych wizyt -nie wiem skad piszesz ale ja znam wiele przypadków, jak już
pisałam , odmowy wizyty nawet kobietom z dzieckiem w wózku czyli nie plączącym
się pod nogami maluchem tylko niemowlęciem.
Nie tylko w przychodniach państwowych, także w prywatnych.

[bea116]

no cóż ja nie znam żadnego, natomiast widziałam przypadek gdzie jak matka musiała wejść bez dziecka, dzieckiem tych kilka minut zajęły się pielęgniarki i była to państwowa służba zdrowia, w końcu nie są to przypadki nagminne i każdy jest człowiekiem... natomiast dalej podtrzymuję, że jak się bardzo chce to zawsze można sobie tak zorganizować życie, że na wyjście raz na kilka tygodni do lekarza opiekę nad dzieckiem można zapewnić - kwestia odpowiedniej motywacji... zresztą z autopsji - byłam osobiscie z trójką swoich własnych dzieci i u ortodonty i u larygologa i jakoś nikt nas z gabinetu nie wyrzucił a porada się odbyła

[bea116]

natomiast byłam też świadkiem jak pani na poczcie prawie że wyprosiła matkę z kolejki bo głośny kilkulatek jej przeszkadzał, kolejka niestety była długa i dziecko zaczęło się po jakimś czasie niecierpliwić

[21aga1]

Zgadza się, bo wózka do gabinetu ani ubrań wierzchnich brać nie
wolno - ze względu na higienę (też mówię o W-wie), a dziecko możesz
sobie wziąć nawet do ginekologa jak się uprzesz. Byłam u internisty
ok.5 razy z dzieckiem (a nawet dwójką, w tym niemowlęciem). NIGDY
NIKT MI NIE ZABRONIŁ.Wózka nie mogłam wziąć.

[asinek68]

Odbiegając od tematu - ja zawsze wchodziłam i wchodzę z wierzchnim
okryciem (wieszam na krześle), bo przychodnia nie ponosi
odpowiedzialności za rzeczy zostawione na wieszakach (oczywiście mam
na myśli przychodnie gdzie nie ma szatni). A co do higieny to chyba
więcej brudu wnosimy na butach - szczególnie w deszczowy dzień lub
zimie niż na kurtkach.

Też wchodziłam z odzieniem

[sir.vimes]

wierzchnim i w butach z zarazkami, nie raz. Widziałam tez matki przyjmowane z
wózkiem.
Co do niemowlaka bez wózka w gabiniecie - hm, nie próbowałam , nie wiem gdzie
możnaby go "odłożyć" - lekarzowi w ramiona?

Natomiast wiem, że w wielu gabinetach dmawiają przyjmowania ludzi z dziećmi (w
sytuacji gdy to nie dzieci są pacjentami).

[iwles]

sir.vimes napisała:

> Trzylatek może przeszkodzić W CZASIE BADANIA matki.


Skoro TEN trzylatek potrafi sam pójśc do sklepu, zrobić sobie
zakupy i jeszcze sam wrócić do domu - to już chyba samodzielne
poczekanie na mamę w poczekalni u lekarza NIE powinno być problemem.

[aluc]

dlatego też kobieta ma być objęta pomocą społeczną
głupia? nieodpowiedzialna? być może tylko skrajnie niezaradna, na
pewno młoda i raczej niewykształcona
babcia na kwiat intelektu i życiowej zaradności zresztą tez nie
wyglądała

[triss_merigold6]

To taki dobór naturalny, jak sobie szczeniak poradzi to znaczy, że
odporny jest. A jak nie to mamunia sobie strzeli nowe. Opiekunowie
powinni mieć prokuratorskie zarzuty i ograniczone prawa
rodzicielskie.

[annakate]

A jakie to mianowicie zarzuty? Zasłabnięcie już jest karalne w tym kraju? Władzę
tej kobiecie ograniczyć za to, że chora? Nie zagalopowałaś sie przypadkiem?

[kraina.marzen]

Właśnie wczoraj wieczorem na ten sam temat rozmawiałam z mężem.
Dziecko jest dorosłe jak na 3 latka bo ma taką sytuacje domową, niby
nie stwierdzono zaniedban wychowawczych....ale samodzielnośc u tego
3 lata jest nad zwyczaj rozwinięta.
W sumie to dobrze- uratował 2 raz mamie zycie....

tylko jakie te wydarzenia

[krwawakornelia]

beda mialy konsekwencje dla dziecka na przyszlosc?

biedne dziecko

[krwawakornelia]

dla mnie to stanowczo za duzo odpowiedzialnosci jak na takiego
maluszka.
jasne ze ja z moim 2 i prawie pol latkiem czytamy ksiazeczki o
pogotowiu, strazy pozarnej. Pokazuje mu 112 w telefonie itd. Gdzie
jest ten przycisk do szybkiego wybierania. Ale taki brak elementarnej
odpowiedzialnosci ze strony matki, naprawde daje do myslenia.
Jak mozna dziecku taki stres serwowac.

[kraina.marzen]

Wiecie co- mysle sobie,że matka czuje sie bezpiecznie przy dziecku-
mimo,iz ona to ma byc bezpieczeństwem dla niego....

robi sobie z syna meza

[krwawakornelia]

[asia_i_p]

Ula, ale jakieś konkretne propozycje dla niej? Wyjście do
diabetologa to: a) wyjście do lekarza pierwszego kontaktu po
skierowanie, b) wyjście do diabetologa. W sezonie jesiennym
zarejestrowanie się telefoniczne jest nie zawsze możliwe, więc
dochodzi wyjście do rejestracji. No zaręczam ci, że nawet bez małego
dziecka można nie zdążyć od września.
Co w tym złego, że trzylatek sam sobie pączka kupi? To niekoniecznie
znaczy, że jest wysyłany po tego pączka z domu, przechodzi przez
ulicę, idzie do sklepu itd. Może mama z nim idzie do sklepu a on
tylko podchodzi do lady?
No i raz się zgubił - to mogło być rzeczywiście zaniedbanie
jednorazowe, ale parę razy widziałam takie wątki tutaj - dzieci się
czasem gubią. Jakby go nie pilnowali, to by się stale gubił.
To nie jest zaniedbane dziecko! Dobrze rozwinięte, śmiałe, odważne.
No są gorsze nieszczęścia niż mieć niespecjalnie zaradną matkę,
która przez półtora miesiąca nie zdołała się dopchać do specjalisty
i raz dopuściała do tego, że dziecko się zgubiło.

Zgadzam sie z Toba, Asia

[sir.vimes]

Szkoda mi tej dziewczyny - jest młodziutka, ciężko chora. To trudne życie.

[mamastasia]

Ale z dzieckiem też może iść do lekarza, nikt jej stamtąd nie wygoni. Wiem bo
sama muszę "latać" po urzędach i lekarzach z synem lub dwoma. A jak się tak
poważnie choruje to przede wszystkim uczy sie dziecka nazwiska i adresu. 3-letni
chłopiec potrafi już tego się nauczyć i nie wymaga to olbrzymiego wysiłku ze
strony matki. To mnie bardzo zdziwiło, ze on tego nie umie. Ale przejść przez
ulicę i kupić pączki umie...

[kraina.marzen]

To prawda,ze 3 latek powinien znac swoje imie i nazwisko,adres
zamieszkania....
moj 3,5 latek to zna.

[aluc]

to, że zna, nie znaczy, że potrafi to powiedzieć w każdej sytuacji,
zwłaszcza tak stresującej
dla mnie ta rodzina wymaga pomocy i to natychmiast, a nie wieszania
na niej psów

[gryzelda71]

kraina.marzen napisała:

> To prawda,ze 3 latek powinien znac swoje imie i nazwisko,adres
> zamieszkania....
> moj 3,5 latek to zna.

Potrafi tez wezwac pomoc?
Widze,ze wy wiecie o tej rodzinie dużo wiecej niz podały wszystkie media razem wzięte.

[kraina.marzen]

Czy ja gdziekolwiek napisałam,ze cos wiem na temat tamtej rodziny?
to dobrze,ze dziecko potrafi pomóc chorej matce.....

[asinek68]

No może nie głupia zaraz. Na pewno nie zaradna, trochę taka niemota.
Do lekarza można iść z dzieckiem jak nie ma go z kim zostawić (swoją
drogą ciekawe dlaczego babcia nie może).
Też nie słyszałam o wypraszaniu matek z dziećmi od lekarza. Moja
była ze mną już 3 razy u internisty, 1 u dermatologa i 1 u
ginekologa. Nikt okiem nie mrugnął jak wjeżdżałam wózkiem do
gabinetu, od razu sama powiedziałam, że nie mam jej z kim zostawić.
Po prostu i zwyczajnie.

Abstrahując od tematu jakości tej rodziny

[malila]

ja zostałam wyproszona przez lekarza z gabinetu, bo przyszłam z
półtorarocznym dzieckiem w wózku.

asia_i_p napisała

[ula_max]

"No zaręczam ci, że nawet bez małego
dziecka można nie zdążyć od września."
Ale ona nawet nie spróbowała zdążyć jak piszesz. Olała temat
znajdując sobie durną wymówkę że dziecko. Sama jest jedyna na ziemi,
(???) a bacia taka dumna z wnusia, a ojeciec dziecka - no chyba ze
to samozapylenie, a sąsiadka, kuzynka?
A co do propozycji dla niej: niech dziecko za nią idzie do lekarza
jak taka biedna.

[marzeka1]

Ależ zjadliwa kobieta z ciebie ulo, ty aż dyszysz niechęcią do tej chorej na cukrzycę kobiety. Ja po prostu zobaczyłam młodą,chorą i raczej niezaradną życiową kobietę, która jednak potrafiła nauczyć dziecko tak ważnej dla niej sprawy. Miałaś w ogóle kiedykolwiek kontakt z kimś chorym na cukrzycę? to bardzo specyficzna choroba. no ale dalej siedź w świętym oburzeniu.

[ula_max]

ciekawe określenie: dyszysz .... a co monitor Ci zaparowało?
Tak mam kontakt z chorymi na cukrzycę i DLATEGO nie mogę zrozumieć
tego braku odpowiedzialności za swoje dziecko. Dobrze ze nauczyła
dziecko co ma robić w takim wypadku, niech go jeszcze nauczy
gotować, prać i parować bo jak mamusia by zaniemogła ...

[asinek68]

to myślę, że Ula nie tyle dyszy niechęcią do matki ani nie pastwi
się nad chorą kobietą tylko nie rozumie braku odpowiedzialności tej
mamy za swoje dziecko. Z cukrzycą nie ma żartów. Miała szczęście w
nieszczęściu, że zasłabła w dzień i synek załapał, że coś się stało.
A gdyby to stało się późnym wieczorem ? Rano na pomoc mogłoby być za
późno. Nie powinna swojego 3-letniego narażać na takie niespodzianki
i co tu dużo mówić na stresy również.

Powinna więc nie decydować się na dziecko, tak?

[sir.vimes]

Ciekawe, że w sprawie pewnej pół niewidomej

[sir.vimes]

używano dokładnie odwrotnych argumentów - tzn., że dolegliwości matki nie
wpływają na jakość opieki nad dziećmi... I jeżeli za bardzo sie na tychże
dolegliwościach koncentruje - jest egoistka i złą matką ;/

Co by taka chora matka nie robiła - zawsze zła

[asinek68]

Nigdzie tego nie napisałam, do głowy mi to nie przyszło ! Po prostu
przy cukrzycy szczególnie ważne jest przestrzeganie kilku żelaznych
zasad m.in. regularne sprawdzanie poziomu cukru, przyjmowanie leków
i jedzenie po trochu ale często. Mając małe dziecko w domu i będąc z
nim sama powinna zachować szczególną ostrożność. Powodem
zasłabnięcia (nie 1-szego) była hipoglikemia (niedocukrzenie).

tak, tyle tylko, że ona _nie zdążyła_

[iwoniaw]

niczego zjeść - czuła, że coś jest nie tak, skoro rozsypała cukier tracąc
przytomność. Widocznie znała objawy hipoglikemii i wiedziała, jak reagować, tyle
że tym razem nie zdążyła. Niestety, niedocukrzenie może się w tej chorobie
pojawić nagle - nawet, gdy jest to cukrzyca uregulowana. Wystarczy niewielkie
opóźnienie posiłku, zbyt duży wysiłek etc.
To, że ktoś jest chory i nie zawsze może chorobę opanować, to nie powód, by go
oskarżać o lekkomyślność i nieodpowiedzialność, zwłaszcza, gdy uczy dziecko
(skutecznie!) zachowania "na wszelki wypadek".

Dokładnie, to kwestia chwili

[sir.vimes]

"Niestety, niedocukrzenie może się w tej chorobie
pojawić nagle - nawet, gdy jest to cukrzyca uregulowana. Wystarczy niewielkie
opóźnienie posiłku, zbyt duży wysiłek etc."

[bea.bea]

jak raz zasłabne , to pewnie zaczne szukac domu opieki dla mojego dziecka
jak drugi raz, to znajde mu rodzine zastepczą...

[verdana]

Przepraszam bardzo, ale nie leczenie sie w tym wypadku jest zwyklym
znecaniem sie nad dzieckiem. Bo trzylatek, na ktorym ciżąy
odpowiedzialność za życie matki to dziecko, ktore pozbawiono
dziecinstwa. Ni mowiac juz o tym, że ktoregos dnia moze mu się nie
udać - i będzie "winny" smierci matki.
Współczujecie niewlasciwej osobie - matka, ktora wie, ze moze
doprowadzić do tego, ze dziecko zostanie sierotą, ktora zwala na
dziecko odpowiedzialność za wlasne życie - to matka skrajnie
nieodpowiedzilna, ktora nie ma kwalifikacji do zajmowania się
dzieckiem. Nie dlatego, ze jest chora - tylko dlatego, że krzywdzi
dziecko.
I tak się zastanawiam - nie ma z kim zostawić dziecka na godzinę czy
dwie, zeby iść do lekarza - to z kim zostaje dziecko, kiedy ona jest
w szpitalu? Nie moze zostawić dziecka - a dopuszcza możliwość, ze
dziecko będzie siedziało w domu parę dni samo przy martwej matce.

Verdana

[sir.vimes]

Współczuję dziecku, współczuję obojgu dzieciom - bo przecież ta dziewczyna to
też właściwie dziecko. Ciężko chore i obarczone bardzo dorosłymi obowiązkami.
Cytowana w wątku wypowiedź babci trzylatka pokazuje, że z babcią pewnie dziecka
zostawić nie można.

Nie każdy potrafi ułożyć sobie życie w jaki taki sposób, szczególnie jeśli ma
tyle, powiedzmy szczerze, ograniczeń. Nieobecnośc ojca dziecka jakoś specjalnie
mnie nie dziwi (wiekszość tak młodych mam to samotne matki, często zostawione
zupełnie samym sobie bez żadnej umiejętności życia w społeczeństwie, załatwiania
"dorosłych" spraw.)

Myslę, że ona nie czyni swojego dziecka odpowiedzialnym za swoje życie - po
prostu jak większość bardzo młodych osób uważa, że w jakiś sposób jest
nieśmiertelna, że TAK NAPRAWDĘ nic się jej nie stanie...

No proszę, ile madrych i zaradnych...

[iwoniaw]

Kobieta jest chora na cukrzycę i zdaje sobie sprawę, czym to się może skończyć,
zatem nauczyła dziecko, jak w razie czego wezwać pomoc. Gdzie tu
nieodpowiedzialność? Z materiału, który widziałam w wiadomościach wynikało, że
nie zdążyła po prostu zjeść przygotowywanego cukru - hipoglikemia potrafi
przyjść nagle - a że w domu było z nią tylko dziecko, to całe szczęście, że
dziecko to było na taką sytuację przygotowane.

Idąc tropem waszych oburzonych wywodów, to nieodpowiedzialna jest każda z nas,
która zostaje sama w domu z dzieckiem, a już jeśli zamyka przy tym drzwi na
klucz, to jest nieodpowiedzialna po dwakroć. W końcu wypadki w domu to
_większość_ wypadków w ogóle.

Hmm, a jakby tak złamać nogę przy dziecku czy

[sir.vimes]

powiedzmy biodro - to chyba do pierdla, co?
Nie dość , ze taka matka obiadu ugotować niezdolna to jeszcze widok złamania dla
dziecka traumatyczny...

[asinek68]

Słuchaj czy Ty czasem nie przeginasz w tych porównaniach ??? To
chyba co innego nagły wypadek, który może się zdarzyć każdemu i nie
masz to wpływu a co innego jak wiesz, że jesteś chora i się nie
leczysz. Chwała jej za to, że nauczyła swojego synka dzwonić na
pogotowie ale lepiej jeśli zacznie się leczyć. Zmierzenie poziomu
cukru zajmuje kilka minut.

Nie przeginam

[sir.vimes]

Z jednej strony w mediach wynosi się pod niebiosa (dosłownie) kobiety decydujące
sie urodzić dziecko mimo śmiertelnej choroby , podaje się je jako przykład - z
drugiej nagle wymaga szanowania swojego zdrowia i bardzo dorosłego zachowania od
ciężko chorej siksy z nie bardzo kumatą mamusią (nie znam - oceniam wg.
wypowiedzi cytowanej przez kogoś w wątku);/
Jeden kamień potrafi wywołać lawinę - a te wszystkie sprawy typu dziewczyna z
Piły, Alicja T., Ania R. pokazują ile warte jest zdrowie kobiety, jak powinno
się je traktować i jak widać lawina juz rusza;/

Poza tym - ubezpieczenie

[sir.vimes]

Jeszcze mi przyszło do głowy - czy ta laska w ogóle jest ubezpieczona?
Jeśli się nie uczy , to na rodziców nie jest; męża chyba nie ma, nie pracuje.

Może to tez kwestia ubezpieczenia, to nie leczenie się..

[asinek68]

Męża ma - przynajmniej tak podaje prasa. Pracuje. Zwolnić się od
czasu do czasu chyba może i zostać z dzieckiem a jak nie to urlopy
jeszcze są. Nie przesadzajmy, że jak młoda dziewczyna jest matką to
nic się od niej nie wymaga, bo młoda. W dzisiejszych czasach można w
miarę normalnie funkcjonować mając cukrzycę.

Nie przeginasz aby?

[sir.vimes]

Nie przesadzajmy, że jak młoda dziewczyna jest matką to
> nic się od niej nie wymaga, bo młoda. W dzisiejszych czasach można w
> miarę normalnie funkcjonować mając cukrzycę.

Ona jak najbardziej "w miarę normalnie" funkcjonuje...
Szkoda, ze nie wystarczająco normalnie.

Sytuacji zmężem nie oceniałabym - normalnie pewnie mógłby wziąść dzień wolny -
ale może nie moze? Albo - nie chce?

[big__mama]

Nie znam wszystkich aspektów sprawy. Nie wiem czy pani nie poszła do
lekarza bo nie (głupota) czy po prostu jest długa kolejka (choć
jeśli chodzi o cukrzyków to mało prawdopodobne). Generalnie dobrze,
że nauczyła dziecko jak reagować. Z drugiej jednak strony powinna
stawać na głowie żeby taka sytuacja się więcej nie powtórzyła. Bo co
byłoby gdyby zasłabła mając kilkumiesięczne a nie kilkuletnie
dziecko?

[joasia1234]

Jasne, jak się dziecko komuś zgubi to od razu prawa rodzicielskie należy
odbierać. Nie wątpię, że ula_max na co dzień zajmuje się zaniedbanymi dziećmi i
przygarnia je do swojego domostwa.

[inez21]

Nie oceniajcie kogoś czyjej sytuacji w ogóle nie znacie
W cukrzycy zawsze może zdarzyć się zasłabnięcie czy gorsze samopoczucie,
dobrze,że ta kobieta nauczyła dziecko radzić sobie w takiej sytuacji.
Na pewno nie wypaczy to jego psychiki, najwyżej będzie bardziej zaradne.
Cukrzyca jest bardzo podstępną chorobą nie zawsze udaje się ją szybko opanować.
Przecież ta kobieta nie odda tego dziecka do domu z powodu choroby. Nie
oceniajcie...

[ledzeppelin3]

Dziecko kapitalne, mądre na swój wiek
Biedactwo jest zmuszone okolicznościami do bycia bardziej dorosłym,
niż dzieckiem
A matki nikt nie ma prawa oceniać, bo nie znamy sytuacji, tylko
wyrywkowe informacje
Przy cukrzycy niestabilnej napady hipoglikemii mogą zdarzyć się
niestety zawsze

[verdana]

tak, a szczegolnie jesli się jej nie leczy.

[inez21]

Nawet leczona czasem wymyka się z pod kontroli

No nie całkiem chyba jednak

[edorka1]

bo skoro ma cukrzycę w tak młodym wieku to pewnie jest na insulinie i różnie
może sie zdarzyć.Z lekarzami też różnie bywa - nie potępiałabym tak radykalnie
tej dziewczyny. Ale ta policjantka która rozmawiała z tym małym - słyszałyście
??? Byłam pod wrażeniem, przecież mogła po prostu uznać że dzieciak sie bawi
telefonem...

[vibe-b]

Nie brakuje tu atakow na kobiete ze odwazyla sie zaslabnac. Ze
powinna do lekarza, i leczyc sie. Doczytalam tez ze ma cukrzyce.
Czy wy baby macie jakiekolwiek pojecie o cujrzycy? Niekiedy jest
tak, ze nawet przy sprawdzaniu poziomu cukru 10 razy dziennie i
skrupulatnym przestrzeganiu cukrzycowej diety moze dojsc do
gwaltownych i zupelnie nie do przewidzenia spadkow cukru - a w
efekcie do zaslabniecia. W takich wypadkach "pojscie do lekarza"
nic nie pomoze, bo lekarz nic innego nie zaleci jak tylko
przestrzeganie diety i regularne kontrolowanie pozoimu cukru. Moze
akurat tak jest w tym przypadku? Glupia i nieodpowiedzialna matka? A
moze po prostu bardzo chora?

[triss_merigold6]

Nieleczenie się i niechodzenie do lekarza z pewnościa poprawi jej
stan zdrowia.

[vibe-b]

triss_merigold6 napisała:

> Nieleczenie się i niechodzenie do lekarza z pewnościa poprawi jej
> stan zdrowia.


Wiadomo oficjalnie ze sie nie leczyla czy to tylko forumowe domysly?

[syriana]

w Tok Fm wczoraj słyszałam, że na fali szumu po tym zdarzeniu, kobieta dostała
zaproszenie na badania do prywatnej przychodni i dostała glukometr bo nie miała
wcześniej

lekarz komentujący sprawę, jednoznacznie wypowiedział się o jej
nieodpowiedzialności i przede wszystkim bierności reszty rodziny