pies ze schroniska

[michasia24]

ma któraś może? w jakim wieku pies był no i jakie opinie

[figrut]

Nie ma jednej odpowiedzi na temat "pies ze schroniska". Różne psy są po różnych
przejściach. Ja miałam suczkę ze schroniska czteroletnią. Zabrano ją do
schroniska z okolic szkoły, gdzie dzieci ją karmiły i się z nią bawiły, więc
uwielbiała dzieci. Suczka była bardzo chora - przez to, że w okresie ciąży ktoś
ją koszmarnie skopał poroniła i dostała ropnego zapalenia macicy. Nie dało się
jej uratować niestety. Każdy pies jest po innych przejściach i ma inny
charakter. Jedne były bite przez dorosłych, inne męczone przez dzieci, jeszcze
inne pieszczone do wakacji, a później wyrzucone przed wczasami na ulicę. Psy po
takich przejściach różnie będą reagować na różne osoby i sytuacje. Moja
panicznie bała się mężczyzn w gumowcach, inny pies w schronisku łasił się do
wszystkich dorosłych, a na widok dziecka rzucał się z zębami na siatkę.

[blekitna.mordka]

Ja mam... wzięlismy dwuletnią, a było to 7 lat temu. Było cięzko,
nie ukrywam, ale liczylismy się z tym, przeczytalismy masę książek,
zainwestowaliśmy w szkolenie, no a poza tym okazlalismy masę uczucia
i poświęcilismy masę czasu. Warto było...

[michasia24]

możesz napisać wiecej szczegółów?

[blekitna.mordka]

Zżerała ze śmietników wszystko co sie dało (i robi to do tej pory),
nie można było po spuszczeniu wziąć ją z powrotem na smycz, nie, nie
uciekała, latała dookoła przez godzinę, póltorej, a ja miałam już
wszystkiego dośc... na dłuzszych spacerach - w lesie znikała na małe
pół godzinki, a ja płakałam, że już nie wróci, ogólnie biorąc była
bardzo niezalezna. I w ogóle była całkiem inna od mojej poprzedniej
suczki wychowanej u mnie od szczeniaka.
A potem... urodził sie nasz syn, o ona od początku była dla niego
najlepszą przyjaciółką, opiekunką, tą osobą, która pierwsz biegnie,
gdy on się obudzi, która liże go po ręce i zawsze jest chętna do
zabawy. Dziś mały ma 4 lat i są najlepszymi przyjaciłmi, czasem
sobie nawzajem dokuczją i muszę interweniować, ale mam do obojga
pełne zaufanie (hmmm... do niej - większe, w sumie jak do tej pory
to mój syn ją ugryzł raz w ogon, ona mimo licznych prowokacji
powstrzymała się).
Generalnie - mój plan na przyszłość, pies wyłącznie ze schroniska,
inaczej nie wyobrażam sobie, ale... przygotuj się na najgorsze!
I dokształć lekturą.

[sylwia06_731]

Ja mam takiego pieska.jest juz u nas 9 lat.pies był już dorosły jak do nas trafił.trudno było określic jego wiek bo ma zepsute zeby z przodu.ale ze dwa góra trzy lata mu wet dawał.Gdy go bralam ierowniczka schroniska mówiła mi,że do 10 dni jak pies zachoruje to mam opieke weta u nich za darmo.No i wrociłam znim po dwóch dniach bo miał zapalenie gardła i oskrzeli.Jeżeli Ci mogę doradzić to weż szczenię.Dorosły pies ma juz swoje nie zawsze dobre nawyki.moj np namiętnie grzebie na dworze we wszystkich śmietnikach chociaż jedzenia mu nie skąpimy.Jest nawet trochę spasiony.Miał padaczke i był zboczony.Kazdy,kto do nas przychodził zostawał zgwałcony.Objawiało sie to tym,że łapał przednimi łapami i robił swoje.Trzeba było dziada wykastrować i problem sie skończył)).Nie lubi zostawac sam w domu .Zawsze,gdy sie go zostawi musi mi nalac w kuchni,pomimo,ze wcześniej go wyprowadziłam.Choćby miał pare kropel wycisnąc.Jak nie zamkne szafki z koszem na śmieci to go zastaje na środku kuchni wywalonego dnem do góry.W uchwyty od szafki warzeche muszę włożyc bo bestia ja łapą umie otworzyć.Jak go wzięlam to przez parę dni nie mogłam do ubikacji isc bez niego bo piszczał pod drzwiami.Po jakims czasie mu to przeszło.Teraz zaleta;Jest bardzo wierny i przywiązny do mnie.Aż za bardzo.Na spacery chce chodzic tylko ze mną.Z mężem i synem nie lubi.Zrobi swoje i ciągnie do domu.Nie wybiega sie a potem piszczy mi w domu zanim pójdzie spać.Jak jestem chora to nie odejdzie ode mnie ani o krok.Pilnuje mnie cały czas.Ogólnie Ci poradzę.Chcesz psa ze schroniska weż szczenię.Najlepiej suczkę.Szczenię możesz łatwiej wychować.Nie ma szkodliwych nawyków bardzo trudnych do wytępienia.Suczka jest też łatwiejsza w wychowaniu i nie szarpie sie tak na spacerach widząc inne zwierze.Zwłaszcza tej samej płci(mój zawsze zwarty i gotowy).Lubi wszystkie suczki a niewiele psow.Jak pies juz zdechnie a będe chciała mieć następnego to bedzie to szczenię(moze byc ze schroniska).Niestety gdy brałam mojego pieska to akurat nie mieli szczeniaków.

[michasia24]

dzieki za odpowiedzi, mysle ze wziecie psa obojetnie czy ze schroniska czy nie
to troche jak loteria, porsze o kolejne opinie

On nie był zboczony!

[zebra12]

Takie zachowanie w stosunku do innych psów bądź ludzi oznacza okazanie dominacji...

[wobbler]

Nie chcę zniechecać,ale jest pewne ryzyko...
W sumie miałam trzy psy ze schroniska.
1-szy,Owczarek niemiecki,czyli wilczur,ubzdurał sobie,ze to on bedzie rządził w
domu.Tłukli się z moim Starym nieustannie i to całkiem poważnie.Lała sie krew.
Trzeba było go oddać z powrotem,choć z żalem i wyrzutami to zrobiliśmy.
2-gi pies,kundelek,okazał sie chory na nosówkę i to od dawna.Wet powiedział,że
to bardzo zaawansowane i w schronisku pewnie wiedzieli.
Udało się go wyleczyć,choć nie ukrywam,ze tanie to nie było.
Tylko,że pies cenił sobie wolność i skoro odzyskał zdrowie,to zaczął uciekać.
Było z tym trochę śmiechu,bo w czasie kolejnej ucieczki,zobaczyłam go
obserwującego takie stoliki przy rożnie z kurczakami na ulicy.Poczekał aż facet
postawi tackę z kurczakiem na stole i pójdzie do okienka przynieść sobie
napój.Wtedy wskoczył na krzesełko,porwał pół kurczaka i w nogi!Ale były wrzaski
i zamieszanie!
No ale kiedyś uciekł ostatecznie...
3-ci pies był podobny do tego drugiego i potłuczony po potrąceniu przez
samochód,więc znowu do weta i znowu koszty...
Zdążył jeszcze chwycić zasłonę zębami i urwać cały karnisz z sufitu,zanim
któregoś dnia,bez słowa podzięki,tempem jednostajnie przyspieszonym oddalił się
w nieznanym kierunku.
Tyleśmy go widzieli...

Wiem,że niezbyt to budujące,ale przecież nie zawsze musi tak być.
Jakiś stosunkowo młody,niezbyt duży pies z pewnością może być wspaniałym
domownikiem.Albo taki już starszy,którego nikt nie weźmie ze wzgl.na wiek,na
pewno sie odwdzięczy za okazane serce.
Ja chyba po prostu miałam pecha...
Za jakiś czas,jak córka podrośnie na tyle,żeby wychodzić z psem,pewnie znowu
pojadę do schroniska.

[wolanka79]

ale psy chyba miały szczęście, skoro udało im się uciec...
Adopcje przeprowadzone były chyba dawno, bo teraz, kiedy niektóre schroniska
mają rejestr właścicieli, nie miałabyś szans na psa, skoro wydałaś na
zmarnowanie 3 psie życia...
Rozumiem, że nie było żadnej umowy adopcyjnej, nikt nie skontrolował, czy
potraficie sobie radzić z psem.

[bombastycznie]

ja też mam sunię ze schroniska i jest przecudowna. ma ok 2-3 lat i to
kundelek(podobno te są najwierniejsze) na początku była wystraszona i nieufna
ale teraz jest boska, przyzwyczaiła się do domowników i innych zwierząt, chętnie
chodzi na spacery. jedyną wadą było to że na początku załatwiała sie w domu ale
już jej to przeszło, podejrzewam że to ze stresu lub przyzwyczajenia ze
schroniska. Piesek daje nam dużo radości i potrzebowała niecały miesiąc żeby się
zadomowić. Wzięliśmy ją bo była po operacji nóżki i nikt jej nie chciał, a jej
tak dobrze patrzy z oczu i potrafi już odwzajemniać uczucia, a jak wspaniale
broni domu W moim rodzinnym domu mam psa którego też przygarnęłam, śliczną
białą sunię którą jakiś idiota wyrzucił z samochodu na ulicę we wsi której
mieszkałam, wzieliśmy ja i teraz jest tam już ponad 8lat a też była dorosła. Ona
jest tak niesamowicie wdzięczna jak żaden inny pies, a do tego jest piękna i
każdemu się podoba
a to zdjęcia, mojej schroniskowej:
fotoforum.gazeta.pl/3,0,1025065,2,16.html
i białej z rodzinnego domu:
fotoforum.gazeta.pl/3,0,1125600,2,1.html

[denea]

Wiedziałam Ona ma już całkiem inne spojrzenie, normalnie tak mi
miło patrzeć na zadowolonego psiaka
Ta biała rzeczywiście śliczna. Robicie jej coś z zębami, że ma takie
ładne ?

bombastycznie :)

[maniusza]

to mamy duzo wspólnego. ja mam co prawda sunię od półtora miesiąca -
ale nie wyobrażam sobie jak żylismy bez niej do tej pory. Ma około
rok do półtora. w schronisku była tylko miesiąc, co się wczesniej z
nią działo - nie wiadomo. Nawet widzę że typem urody moja Sonia do
Twojej suczki jest podobna tylko ubarwienie inne

jest najwspanialszą czworonozną przyjaciółką jaką mogłam sobie
wymarzyć. Bardzo spokojna, przyjazna - od pierwszgo wejrzenia. nie
ma w sobie ani grama agresji - w pierwszy dzień zaraz wsadziłam ją
do wanny umyłam - widać że zachwytu to w niej nie wzbudziło ale ani
razu nawet nie warknęła.
Widać że bardzo jest szczęśliwa u nas - niesamowicie wierna
taki "przytulak" - widać że bardzo docenia co ma.
Ze śmietnika nie wyjada, jak pisałam zero agresji, żadnych dziwnych
nawyków nie ma.
Na pewno to kwestia po pierwsze szczęścia, po drugie tego że jest
jeszcze młoda i po trzecie tego że była w schronisku zaledwie
miesiąc.

A to Sonia w "swoim" fotelu:

www.fotosik.pl/pokaz_obrazek/157d708d792284f5.html

Też miałam psa ze schronu

[zebra12]

To był sznaucer olbrzym.
Niestety musiałam go oddać. Najpierw był grzeczny i cichy. Zastanawialiśmy się
czy słyszy, bo w ogóle na nic nie reagował. Potem się rozkręcił. Zaczął uciekać,
a na koniec gryźć. Kilka razy rzucił się na ludzi. Raz na człowieka w windzie.
Drugi raz złapał mojego dorosłego brata zębami za głowę! Trzeci raz na studenta,
do którego poszłam w odwiedziny. Na nas warczał i strach był kiedy się rzuci na
kogoś. A ja byłam we wczesnej ciąży i obawiał się o dziecko...
Dałam więc ogłoszenie do gazety i poszedł do innego domu - na wieś.
Drugi raz nie odważyłam się wziąć psa ze schroniska.

[majmajka]

Wiesz co? Ja mialam nie ze schroniska, ale takiego znajde porzuconego. Ktorejs zimy zmarzniety poszedl za mna i juz z nami zostal. Mial ok. 2-3 lat. Mial swoje przyzwyczajenia, poczatkowo byl nieufny, ale nie ugryzl nikogo. Byl kochany. Mialam tez do niedawna suke(jeszcze ja oplakujemy), zdecydowanie polecam. Jesli sa dzieci suka jest z natury lagodniejsza, spokojniejsza, mniej narwana.

[kawad]

Miałam 2 psy ze schroniska, teraz trzeciegomają rodzice.
1 - wzięty jako szczeniak,zero problemów,tyklo przez jakiś czas
panicznie bał się ogrodzeń.Dożył 17 lat. ByŁ bardzo przywiązany.
Trzeba było go uśpić z powodu nowotworu
2 - wzięty jako 3-latek (mniej więcej). Bał się mężczyzn, patyków.
Chował się przed ojcem za fotel bo ojciec codzi o kulach .
Przeszło mu ale mężczyzn nie lubił do końca, nia atakował ale nie
dał się im zbliżyć do siebie. Gdyby byli namolni to wtedy by ugryzł.
był też kochanym psem, przywiązanym na maxa. Zmarł nagle (serce)
3- dla odmiany suczka, malutkaale wielka duchem. Wzięta jako dorosła
(3-4 lata). Pieszczocha, trzyma się pana i pani, chętnie by
porządziła gdyby jej się pozwoliło.
Tak więc mogę powiedzieć, że trzy razy było ok. nie narzekam.Gdy
będę chciała psa (jak dzieciaki trochę zmądrzeją to na 100% będzie
to pies ze schroniska.

[przeciwcialo]

Suka, 8 lat, mamy ją od kilku miesięcy.
Bardzo ułozona. W scgronisku ją wysterylizowali i zaszczepili.
Wiedziałam że nie ccę szczeniaka z którym jest sporo pracy. O suce
powiedzieli mi duzo- o charakterze, zachowaniu, stosunku do innych
zwierzat. Wiedziałam kogo biorę.
Weszła do domu jakby mieszkała u nas od lat.
Nie załuje ani minuty. NO może załuję że z racji wieku bedzie u nas
krócej.

[morgen_stern]

Ech... a ja napiszę tylko, że jak się nie ma pojęcia o charakterze i
naturze psów, to lepiej nie brać żadnego, ani ze schroniska, ani z
hodowli.. takie mam przemyślenia po przeczytaniu niektórych postów..

morgen

[bombastycznie]

no właśnie, też tak uważam, że skoro chce się mieć psa to trzeba coś o nim
wiedzieć. znam osobę która wzięła psa ze schroniska ze względu na swoje dziecko,
miał to być piesek do towarzystwa i miał być w domu. wzięła szczeniaka(byłam
przy tym jak go brała)chciała psa niewielkiego, a wzięła bydlaka. pies urósł na
potęgę, choć ostrzegałam ją że ten szczeniak na pewno urośnie, ale ona się
uparła. kiedy się piesek znudził, przywiązała go szopki, krótkim kablem(!) bez
jakiejkolwiek miski z jedzeniem, pies nawet nie mógł się obrócić. potem jej
przemówiłam do rozumu że ma psa puścić bo ten stanie się agresywny. a sam pies
jest po prostu uroczy, choć jest duży to nie ma ochoty gryźć, najlepsze jest to
że kiedy patrzy się mu prosto w oczy i zawoła go po imieniu to widać jak się
uśmiecha, serio jest typowym pieszczochem i potrafi być wdzięczny, tylko ze
jego obecna pani o tym nie wiem i nie traktuje go tak jak powinna...ostatnio
znajoma mówiła mi że pies zaczął jej uciekać z podwórka...więc chyba nie czuje
się u nich dobrze
a to jego zdjęcie, słodki co nie
www.photoblog.pl/anjax/8053612

[morgen_stern]

Słodki pienio

Truj dupsko tej znajomej albo od razu powiadomić TOZ. Pies uwiązany
na krótkim kablu (Boże zmiłuj) to już podpada pod jakis paragraf,
nie? Może przyjdą lub przyślą pismo, pouczą i pani się wystraszy..
Szlag mnie trafia, jak czytam takie rzeczy.

[wolanka79]

od trzech miesięcy jest z nami sunia ze schroniska i jest wspaniale. Sunia
została oddana do schronu, ze względu na to, że właścicielom urodziło się
dziecko i nie mieli warunków, żeby mieszkać i z psem i z dzieckiem. Dobry powód,
szczególnie w miejscowości, gdzie nie ma ani jednego bloku, a z tego co wiem,
właściciele psa mieszkali w dużym domu i sunia potrzebna im była do rodzenia
szczeniaków.
Bardzo dużo wiedziałam o psie zanim do niego pojechaliśmy. Spędziłam długie
godziny na gg rozmawiając zarówno z wolontariuszką jak i kierownikiem
schroniska. Wiedziałam po jakich przejściach jest psina, jaki ma stosunek do
dzieci, w jakim jest stanie zdrowia, czy jest nauczona załatwiać potrzeby
fizjologiczne na dworze, jak się zachowuje na smyczy, jak reaguje na inne psy itd.
Oczywiście, że te informacje nie dawały żadnej pewności, czy tak samo sunia
będzie zachowywała się u nas, ale wywiad przed adopcją zrobić trzeba. Jeżeli
masz pewne obawy, co do psa ze schroniska to poszukaj fundacji, które zajmują
się psami. Tam adopcja jest bardziej szczegółowa. Aby uniknąć pseudo hodowców
piesek będzie wykastrowany, sunia wysterylizowana. Będziesz miała możliwość
spotkania się z psiakiem, poznania, zobaczysz jak reaguje na innych domowników,
dzieci. Opiekun pieska opowie Ci dokładnie, jaki piesio ma charakter, a co
więcej, sam oceni, czy piesek nadaje się do Twojej rodziny.
Ja, przyznam szczerze sparzyłam się na takiej fundacji, ale tylko dlatego, że to
były początki jej działalności. Pracownicy byli niedoinformowani, proponowali mi
do adopcji psy, które absolutnie nie nadawały się do domu z dzieckiem. Ja
"zaryzykowałam" i wzięłam sunie ze schroniska, jestem szczęśliwa, sunia jeszcze
bardziej. I tu chciałabym obalić mit, że schrony to miejsca nieprzyjazne
zwierzętom, ja trafiłam na wspaniałych ludzi, którzy kochali te pieski i
oddawali je z łezką w oku, a kontakt z wolontariuszką i kierownikiem schroniska
mam do dziś.
Do takiej adopcji trzeba się jednak przygotować, dowiedzieć max. dużo o
przeszłości psa, jego zachowaniu, o wszystkim, co jest Ci w stanie powiedzieć
opiekun. Nie wolno jechać do schroniska na pałę i brać tego, który ma
najpiękniejsze oczy i się łasi, bo to rodzi dramaty.

[kicia031]

Ja ma psa ze schroniska - jest troche pokrecony ( nie chce jesc
czasami, czesto boi sie i plaszczy, chociaz w nas ma dobrze, nie da
innym psom podejsc do nas na spacerze) ale kochany. Jest juz u nas z
11 lat, a weterynarz ocenial go na jakis rok, jak go bralismy.

Jest wykastrowany.

[jomil]

sugerowanie, że trzeba się dużo o psie dowiedzieć zanim się go
weźmie ze schroniska jest troche bez sensu. Dużo psów nie ma swojej
historii - czasami tylko po ranach jakie noszą można się domyślać co
przeszły...
Napiszę o mojej suni. Wybrała nas sama. To nie mit, że pies wybiera.
Powiedziano nam że trafiała do schroniska dwa razy: pierwszy raz "z
ulicy" potem wzięli ją jacyś ludzie z małymi dziećmi i oddali po
miesiącu z tekstem że dzieci są uczulone na sierść. Pies po
miesięcznym pobycie u ich miał przetracony ogon, strupy na głowie...
Jak ją adoptowałam miała tylko 4 miesiące. Bała się mężczyzn i nie
znosiła dzieci. Nie można było przy niej wykonywać żadnych
gwałtownych ruchów - potwornie się bała. Do tego kilka dni po
zabraniu jej ze schroniska zachorowała - koci tyfus czyli
parwowiroza to druga po nosówce choroba bardzo częsta wśród
schroniskowych szczeniaków. Po prostu nie mają tam warunków na
przeprowadzenie kwarantanny nowoprzyjmowanyc psów i zarażają się od
siebie. Wyszła z tego cudem. Jak powiedział mój weterynarz uratowała
ją ogromna wola życia, nawet on nie wierzył ze przeżyje.
Była z nami 13 cudownych lat. To był najwspanialszy pies pod
słońcem. Bardzo czuła, wierna, oddana do końca. To było cudowne
doświadczenie: oswajać ją, przekonywać że człowiek nie musi bić, że
może też pogłaskać, nakarmić. Ona nie potrafiła się bawić. Rzucałam
jej zabawkę a ona nie wiedziała co ma z nią zrobić, nauczyłam ją
Nigdy nie zapomnę tej radości w psich oczach. Biorąc psa ze
schroniska możesz doświadczyć takich wspaniałych chwil jak ja, ale
musisz być przygotowana na trudne początki. Jeżeli nie masz na to
siły, czasu czy cierpliwości to spraw sobie psa "bez przejść".

[hanna26]

Miałam ok. 10 lat, gdy rodzice wzięli szczeniaka ze schroniska. Kama miała tylko 3 miesiące i była cudownym, mądrym i wiernym przyjacielem. Niestety, okazało się, że jest chora na nosówkę. Nie udało jej się uratować. Zmarła w cierpieniu. Weterynarz stwierdził, że musiała byc chora, gdy ją braliśmy. I że przeważnie szczeniaki w schroniskach są chore. Po prostu - tak jak dzieci - nie wytrzymują koszmarnych warunków, łatwo się zarażają itd.
Koszmarne przeżycie, do dziś to pamiętam. Nigdy więcej psa ze schroniska.

[wolanka79]

zbieranie informacji o psie przed adopcją nie jest bez sensu!!!! Pieski
przebywające pod opieką fundacji po kilka miesięcy mieszkają u opiekunów w
domach tymczasowych i opiekun takiego psa może bardzo dużo nam o nim powiedzieć
m.in jaki ma stosunek do innych psów, czy jest agresywny (dla mnie to ważne, bo
na spacery chodzę z dwójką dzieci, w tym jedno w wózku, a w moim parku roi się
od psów i nie wyobrażam sobie spaceru z agresorem, który żadnemu nie przepuści).
Poza tym w schronisku pracownicy także starają się wydobyć jak najwięcej
informacji od właścicieli, którzy oddają psa i jest to logiczne, bo zapewnia
udaną adopcję. Nie jest sztuką brać psy jak popadnie, a potem je oddawać, bo
sobie nie radzimy.
Ja adoptując psa do domu z niemowlakiem musiałam mieć pewność, że sunia nie jest
agresywna w stosunku do dzieci. Inną sprawą jest ustalenie hierarchii w domu, no
ale w naszym przypadku obyło się bez kłopotu. Tak czy inaczej, zbierajcie jak
najwięcej informacji przed adopcja pieska, tak aby piesek trafił do właściwego
domu, czuł się w nim dobrze i vice versa.

[wenus2006]

zachęcam do podjecia decyzji o psie ze schroniska.Nasz psy przechodzą
najczęściej przez domy tymczasowe,testujemy ich zachowanie,oceniamy czy nadaja
się do domu z dziećmi,czy szczekają pozostawione same w domu (wtedy preferujemy
dom wolnostojacy).Te psy oddają się nam całe,dają nam wszytsko co najlepsze,a my
dajemy im wreszcie normalne i godne życie.
Poza tym jest takie mądre zdanie zależy Ci na psie wg wzorca - weź psa z hodowli
,nie zależy Ci - nie wspieraj pseudohodowli przez,które schroniska pękają w
szwach - weź psa ze schroniska.

zawsze jest to jakaś loteria szczeniak może mieć wady ukkryte,może być
zwyczajnie chory,tak samo z psem ze schroniska trzeba liczyć się z problemami
zdrowotnymi.
jak masz jakieś pytanie - pytaj smiało

[michasia24]

A w sumie to ciekawe co mówice, u nas w schroniku poprostu chca oddac psy i nic
o nich nie wiedzą (juz kiedys ogladałam) nie znaja wieku psa, najwyzej powiedza
od kiedy jest w schronisku. Nie ma u nas żadnej fundacji. Od wczoraj jest u
mnie sunia szczeniaczek (3,4 mies) jest coraz lepiej, zaczyna sie
przystosowywac, już mamy wzajemne uwielbienie, oby tak dalej ) Weterynarz
stwierdził że jest zdrowa, zaszczepilismy ją, miała złamane żebro ale już
zrośniete, jest troszkę płochliwaale tez bardzo radosna

[angel-marta]

Ja miałam dwa razy, obydwa jamniki ok 2letnie.Jeden kochany, słodki,
najlepszy , drugi zły, gryzący, niedobry.Róznie można
trafic.Pozdrawiam

[mmarusia]

Michasia wejdz na www.dogomania.pl/forum/forumdisplay.php?f=28
Tam masz psow do wyboru,do koloru !
Tu www.dogomania.pl/forum/forumdisplay.php?f=97 mozesz napisac,ze
szukasz pieska i sprecyzowac swoje oczekiwania wzgledem niego.Tam ludzie znaja
psy,ktorymi sie opiekuja.Z transportem tez zazwyczaj nie ma problemow.
Co do agresji psow porzuconych to tu nie ma reguly.Moj nie jest z tych
porzuconych.Mamy go od szczeniaka i jest agresywny.Kiedys byl do nas,a teraz
jest do prawie wszystkich i do prawie wszystkich psow.Mamy boksera.Niby taki
przytulasny faflun....
Gdybym miala brac teraz psa,to KONIECZNIE wzielabym psa ze schroniska.Wzielabym
suke(najchetniej wysterylizowana) i NIE SZCZENIAKA !! Zlanego mieszkania nigdy
nie zapomne....

[lucynka342]

pies może nie chcieć jeść kiedy ma chore, bolące zęby, moj jadł z reki raczej na starosc

to dziwne z tym bokserem

[lucynka342]

czy on nie dostawal klapsow ? czemu jest agresywny ?