Cool wizerunek kobiety według forum emama.

[kropkacom]

Najbardziej pożądany wizerunek kobiety na emamie.

Wykształcona i wyemancypowana. Nie wychodzi za mąż za swoją pierwszą miłość bo
przecież trzeba kilku samców spróbować a nie rzucać sie na pierwszego. Cały
czas pracuje zawodowo. Kupuje mieszkanie na kredyt. Zachodzi w ciąże około 30
i tylko świadomie. Po urodzeniu szybko wraca do pracy(żłobek fajne miejsce)
głównie dlatego żeby nie zakopać sie w pieluchach i być niezależna od faceta.
To że ma dziecko nie przeszkadza emamie prowadzić zwykłe życie towarzyskie.
Dzieckiem obciąża wtedy raczej opiekunkę a nie babcie (babcia tez ma prawo do
życia towarzyskiego). Mąż bierze czynny udział w prowadzeniu domu i wychowaniu
dziecka. Ma tez pełne prawo prowadzić swoje życie towarzyskie. Kiedy
przychodzi kryzys małżeński emama się nie poniża. Nie ciągnie związku na siłę.
Bierze szybki rozwód i szybko staje na nogi.

Wszystko co odstaje od tego wizerunku nie jest mile widziane na emamie?

[deela]

dokladnie
nie jest mile
mimo tego ze wiekszosc z tego co napisalas to plytko pojete objawy zachowania
przez kobiete zwyczajnej godnosci
PS co zlego jest w zlobkach bo nie kumam?

[kropkacom]

Nic nie ma złego.

[deela]

aha

[sylwiawkk]

świete słowa
tylko czemu tak nie jest w realu a tylko w pobożnych życzeniach
niektórych tutaj

[deela]

u mnie jest w realu
oprocz mieszkania na kredyt, bo na razie mieszkam na wynajetym
boshhhhhhh nie jestem cool mama
wypadam

[kropkacom]

> u mnie jest w realu
> oprocz mieszkania na kredyt, bo na razie mieszkam na wynajetym

No to szybciutko do banku )

[deela]

w wawie? musialoby mnie pogiac,
taniej mi wyjdzie kupic dzialke i chalupe postawic
wlasnie rozgladamy sie za dzialka
a potem wiadomo, szybciutko do banku :F

[haja197222]

...a jak mam chałupe, ale nie na kredyt to też nie jestem cool...?

[chicarica]

U mnie na razie dokładnie tak jest w realu, do tego momentu z dzieckiem, bo
jeszcze nie mam. Ale wszystko idzie w tym kierunku

[demarta]

kropkacom napisała:

> Wszystko co odstaje od tego wizerunku nie jest mile widziane na
emamie?

a nawet gdyby, to co? emama to nie koło wzajemnej adoracji, wszystko
co odstaje jest więc mile widziane
a to co każdy sobie w swoim życiu zgotuje to jego cyrk i jego małpy.
wirtualne zdania na temat mogą:
a) pomóc
b) zaszkodzić
c) nie mieć wpływu
d) zdenerwować
... nic więcej

[andaba]

No to ja tu nie pasuję...
Ale i tak sobie nie pójdę!

[triss_merigold6]

O fuck to ja z wyjątkiem mieszkania na kredyt.D

też żem

[sebaga]

o Tobie w pierwszej chiwli pomyślała, Triss, hehe

[triss_merigold6]

Na swoje usprawiedliwienie mam tylko to, że moje życie towarzyskie
jest średnio bujne. Jak już mam weekend child free to wolę mieć
romantyczny wieczór niż łazić po mieście.D

[kotbehemot6]

Wszystko co dostaje od wizerunki jest bardzo mile widziane, inaczej byłoby nudno.

A tak wogóle to odostaję...))))))

[kropkacom]

Właściwie cechy cool emamy można by mnożyć. Po krótkim czasie odwiedzania tego
forum w większości wypadków wiem już za co kto może "oberwać". Ja dodam jeszcze:
nie uchodzi być zazdrosną.

[sylwiawkk]

i kurą domową bo to uwłacza wizerunkowi kobiety spełnionej

[kropkacom]

> i kurą domową

No przecież napisałam że emama pracuje zawodowo )

[tyssia]

I absolutnie NIE WOLNO czytać smsów męza! DDD

[karola1008]

kotbehemot6 napisała:

> Wszystko co dostaje od wizerunki jest bardzo mile widziane,
inaczej byłoby nudno
Akurat.

[demonii.larua]

o jeżu, nie jestem cool - ulżyło mi

[gardeniaa]

ten opis to cyborga mi przypomina a nie kobietę

[kali_pso]

Może dlatego, że to zbiór wolnych elektronów?
Nie znam nikogo, ktoby odpowiadał tej charakterystyce w pełni..ale
chyba nie o to chodziłoP


Część osób , w jakims tam zakresie, własnie w ten sposób żyje.
Część chciałaby a nie może, ale poteoretyzować w necie zawsze
mozna...

[demonii.larua]

E, poteoretyzować to i poza netem mozna

[kali_pso]

Trzeba dużej odwagi, aby mówić o kontrowersyjnych sprawach prosto w
oczyP

[demonii.larua]

A tam, trzeba rozmawiać z odpowiednimi rozmówcami

[triss_merigold6]

To jestem cyborgiem. Niemniej cyborgi po pracy musze odespać więc
opuszczam ciekawie zapowiadający się wątek.

[demonii.larua]

No patrz pani

[minerallna]

To ja "wysiadam".
Opis jest powalający.Dobrze,że mnie nie dotyczy.
No,może w małych fragmentach.

[majmajka]

Musi byc wierna, ale kochanek dobrze widziany. Ot, taki sobie
paradoks.
Musi dobrze gotowac, ale nie musi gotowac, bo maz w kuchni siedzi.
Jest szczupla i zgrabna i po urodzeniu dziecka czuje sie i wyglada
duzo lepiej.
No i nigdy nie glosowala na PiS.

[marychna31]

> Musi dobrze gotowac, ale nie musi gotowac, bo maz w kuchni siedzi.
> Jest szczupla i zgrabna i po urodzeniu dziecka czuje sie i wyglada
> duzo lepiej.
> No i nigdy nie glosowala na PiS.
słuszne uwagi Majmajka Dodajmy jeszcze, że nie słucha Radia Maryja.
W zasadzie to rasowa emama nie ma dzieci, choć doskonale zna się na
ich wychowaniu A nawet jak ma, to tak jakby ich nie miała....
(albowiem dużo i z satysfakcją, i minimum za 3 tyś, realizuje się
zawodowo a po pracy uprawia intensywne życie towarzysko-rozrywkowo-
kulturalne oraz udziela się w każdym wątku na emamie).

[kali_pso]

Niektóre cechy bardzo mi się podobają- zwłaszcza te o wykształceniu,
wyemancypowaniu, świadomości siebie, posiadaniu własnego zdania,
dzieleniu z mężem troski o wychowanie potomstwa i dbałości o ognisko
domowe.....doceniam to też u innych

[chicarica]

No nie? Coś strasznego, kobieta która jest wykształcona, wyemancypowana, ma
własne zdanie, jest świadoma siebie, dzieli z mężem troskę o wychowanie
potomstwa i dbałość o ognisko domowe... Brrrr, okropność, jak tak można?

[kali_pso]

No potwór, a nie baba, rzekłabyś, feministka jednaP
Wszyscy wiedzą, że prawdziwa kobieta prezentuje zupełnie inne cechy
i zachowania

[fajka7]

Hmm, to ja zupelnie odwrotne wrazenie odnosilam. Ze prawdziwa emama
nie zaprzata sobie glowy kariera zawodowa, poniewaz realizuje sie w
domu przy rodzinie, ktora wiernie karmi cycą do pelnoletnosci
(potomstwo).
Prawdziwa emama nie jest materialistka i nie dba o pieniadze- takie
rzeczy pozostawia mezowi i jego rachunkowi bankowemu, do ktorego ma
dostep, ale i tak placi maz.
Emama nie prowadzi zycia towarzyskiego, poniewaz czas zajmuje jej
penetrowanie zawartosci komorki meza oraz historii jego wejsc w
internet (on w tym czasie oglada filmy porno).
Rodzice emamy sa bardzo fajni na szczescie, choc malo maja czasu, bo
maja swoje zycie, ale serce na dloni i na pewno sa lepsi od tesciow,
ktorzy sa nieuzyci, interesowni, wtracaja sie i sa ogolnie niefajni,
szczegolnie, ze nie maja pojecia o dzieciecej modzie i zdaje sie, ze
chca ktoregos dnia otruc dzieci emamy czekolada.
Maz emamy nie pomaga jej w domu, gdyz oprocz ogladania ww filmikow i
gry na kompie potrzebuje choc troche czasu na codzienne picie kilku
piw. Zreszta to oschly i nieczuly dran, ktory emamy nie rozumie, ale
ona go nie zostawi, bo na pewno da mu sie jakos wytlumaczyc, zeby ja
docenial. Np. jak sie go wyrzuci z lozka albo przestanie z nim gadac.

No a kredytu taka mama za chiny ludowe by nie wziela nawet 0%.

I w ten desen.
Czyzby mi sie to wszystko snilo??

[kawka74]

Patrz, Fajka, mam podobne wrażenie.
Dodałabym jeszcze, że prawdziwa emama ma czas na wszystko bądź nie ma go wcale,
zależnie od postawionego w wątku problemu.

[deela]

to nie jest wizerunek emamy tylko eMatki Idealnej

[karola1008]

To ja raczej średnio pasuję:
a) urodziłam dziecko świadomie i ok. 30 (szczerze mówiąc, wcześniej
nie nadawałam się na matkę) ale za mąż wyszłam za swoją pierwszą
prawdziwą miłość,
b) z obojgiem dzieci siedziałam na wychowawczym i nie uważam, ze
złobek to fajna rzecz (ale czasem nie ma innego wyjścia), ale-cały
czas pracuję w domu, bo niezależność to fajna rzecz,
c) dzieci ograniczają moje zycie towarzyskie-co nie znaczy, że życie
to zamarło,
d) mąż bierze czynny udział w wychowywaniu dzieci i pomaga mi w domu-
ale jeśli chodzi o dom-to jednak ja dzierżę ster,
e) po porodzie szybko odzyskałam figurę-ale prawdopodobnie tylko
dlatego, że karmiłam alergiczne dzieci i musiałam trzymać dietę,nie
brzydzi mnie karmienie dwulatków (choć dzieci powyżej 2. roku życia
to bym karmić nie chciała),
f) nie wiem, co bym zrobiła, jakby przyszedł kryzys małżeński-to
zalezy od jego przyczyny. Jakby szanowny małżonek postanowiłby
wymienić mnie na inną panią, to cóż-niech idzie swoją drogą, bo
rzeczywiście-po co się poniżać. Ale: zapewne na nim i na jego nowej
wieszałabym stado zdechłych psów (nie przy dzieciach, oczywiście),
znienawidziłabym-na jakiś czas przynajmniej, dłuuuuugo nie mogłabym
wybaczyć i zapewne miałabym w dupie gadanie, że za rozpad związku
zawsze winę ponoszą zawsze obie strony,
g) jestem zazdrosna, choć nie daję upustu temu uczuciu-duszę je w
sobie,
h) głosowałam na PiS.
I tyle.

[karola1008]

O rany, nie wykropkowało mi "dupy". Ale numer.

[dee.angel]

Pierwszy raz slysze, ze ktos chcialby miec dupe w kropki! To jakas nowa moda?

[nataliam2]

W takim razie ja też nie pasuję. Mieszkanie mam własne, nie płace czynszu ani
innych bajerów (tylko woda, prąd, i nie wiem co jeszcze). Nie kupiłam go na
kredyt. Jest i było moje, po rodzicach (cała kamienica jest nasza). jestem
wykształcona ale obecnie nie pracuję zawodowo (u nas nie ma żłobka). Mój mąż to
moja druga miłość, ale pierwszy kochanek. Zaszłam w ciążę w wieku 22 lat, nie
planowana. Mam średnie życie towarzyskie (no nie licząc podróży, ale zawsze z
dzieckiem). Syn właśnie jest u dziadków na noc, mam wolną chatę i cieszę się
mężem. Mąż bierze czynny udział w prowadzeniu domu, czasem sprząta, układa
pranie itd. Ja nie gotuję, bo nie umiem, on też nie.
Czasem się poniżam a raczej pierwsza wyciągam rękę do zgody. Nigdy nie wezmę
rozwodu, bo wierzę w przysięgę małżeńską. Mąż wie, że nawet jak miałby inną to
rozwodu nie dostanie, choć by miał się męczyć całe życie. Tak wybrał, więc
musiałby ponosić tego skutki.
pasuję, nie wiem, oceńcie same.

[mama_kotula]

nataliam2 napisała:

> Mąż wie, że nawet jak miałby inną to rozwodu nie dostanie, choć by miał się
męczyć całe życie. Tak wybrał, więc musiałby ponosić tego skutki.

No, tylko skutków nie będzie ponosił on, tylko ty.

Mężowi rozwodu nie dasz, mąż będzie sobie spokojnie pukał panią, a ty będziesz
go znosić w domu na co dzień. No po prostu cud miód i łożeszki

to mi sie spodobalo...

[18_lipcowa1]

mama_kotula napisała:

> nataliam2 napisała:
>
> > Mąż wie, że nawet jak miałby inną to rozwodu nie dostanie, choć
by miał s
> ię
> męczyć całe życie. Tak wybrał, więc musiałby ponosić tego skutki.
>



> No, tylko skutków nie będzie ponosił on, tylko ty.
>
> Mężowi rozwodu nie dasz, mąż będzie sobie spokojnie pukał panią, a
ty będziesz
> go znosić w domu na co dzień. No po prostu cud miód i łożeszki
>



tylko ze sa spore szanse ze zagrozenie mezowi ze sie nie da mu
rozwodu w momencie gdy naprawde bedzie chcial odejsc czy to do innej
pani, czy pana czy tez do nikogo to raczej go to nie powstrzyma.
OStatecznie mozna byc zonatym z jedna kobieta do konca zyciaa zyc z
inna. No problem.
Kolezanka mysli ze na sile meza zatrzyma jakby co?
Nie daj boze nie zycze rozwodu, ale smieszy mnie gadanie ze nigdy mu
rozwodu nie dam - z reszta rozwod to on moze dostac i bez twojej
zgody, niemniej przypomina mi to belkot 15 latki.
>

[nataliam2]

Ja nikogo na siłę trzymać nie będę. jak miałby byś szczęśliwy z inną to niej by
sobie był (to samo jeśli ja bym go zdradzała). Walizki miałby za drzwiami i
nawet bym mu załatwiła karton pod mostem. Biedak nie miałby gdzie iść.
Ale na szczęście oboje jesteśmy katolikami i to bardzo wierzącymi. Nie
traktujemy ślubu jak umowy którą można zerwać. dla nas to wybór na całe życie.
kościół uznaje tylko separację i my również. Nie wiem czy to myślenie 15 latków.
Mąż ma prawie 30 lat i też tak myśli, choć fakt młodzi jesteśmy.
Poza tym jak by uparł się na ten rozwód to dobrze wie że zostałby z niczym. Bez
samochodu, domu, pracy, firmy, bez nieruchomości itd. A faceci często są
materialistami. Mój chyba by bez samochodu nie przeżył.
Fakt są przypadki gdzie jedno z małżonków jest np. alkoholikiem, lub np. znęca
się fizycznie i psychicznie nad rodziną. Wtedy właśnie zdecydowałabym się na
separację. Nic poza tym. Ja już podjęłam decyzję, a życie różne scenariusze
pisze, ale w tej kwestii jestem siebie pewna.

[18_lipcowa1]

nataliam2 napisała:

> Ja nikogo na siłę trzymać nie będę. jak miałby byś szczęśliwy z
inną to niej by
> sobie był (to samo jeśli ja bym go zdradzała). Walizki miałby za
drzwiami i
> nawet bym mu załatwiła karton pod mostem. Biedak nie miałby gdzie
iść.
> Ale na szczęście oboje jesteśmy katolikami i to bardzo wierzącymi.
Nie
> traktujemy ślubu jak umowy którą można zerwać. dla nas to wybór na
całe życie.
> kościół uznaje tylko separację i my również. Nie wiem czy to
myślenie 15 latków
> .
> Mąż ma prawie 30 lat i też tak myśli, choć fakt młodzi jesteśmy.
> Poza tym jak by uparł się na ten rozwód to dobrze wie że zostałby
z niczym. Bez
> samochodu, domu, pracy, firmy, bez nieruchomości itd. A faceci
często są
> materialistami. Mój chyba by bez samochodu nie przeżył.


Zartujesz?Moj maz wlasnie tak zostal i byl najszczesliwszym
czlowiekiem bo odszed z toksycznego ukladu. Mowie o jego ex.Akurat
to trzyma bardziej kobiety niz facetow.


> Fakt są przypadki gdzie jedno z małżonków jest np. alkoholikiem,
lub np. znęca
> się fizycznie i psychicznie nad rodziną. Wtedy właśnie
zdecydowałabym się na
> separację. Nic poza tym. Ja już podjęłam decyzję, a życie różne
scenariusze
> pisze, ale w tej kwestii jestem siebie pewna.


I badz. Nie ma nic lepszego niz pewnosc siebie, nawet jak gdzies
kolo glowy lataja watpliwosci

[chicarica]

Rozwód daje sąd.
Co do majątku, mąż nic by nie dostał tylko w sytuacji, gdy wszystko byłoby
zapisane na Ciebie i mielibyście rozdzielność majątkową lub spisaną intercyzę
gwarantującą Ci zatrzymanie majątku w przypadku rozwodu.

[nataliam2]

No właśnie wszystko było by moje, a on goły i wesoły.
Co do wypowiedzi wcześniej. Nie mówię, że mąż nie mógłby mnie zostawić, gdyby
miał być szczęśliwszy z inna to oczywiście separacja, ale nic więcej.
Poza tym wiem, ze mąż na pewno nie wystąpił by o rozwód ale o kościelne
unieważnienie małżeństwa. a tego tak łatwo załatwić sie nie da. Gdybyśmy nie
byli siebie pewni, lub nie wierzyli w nasze małżeństwo wzięlibyśmy ślub cywilny,
czyli mało znaczącą umowę byśmy spisali i tyle.

[dee.angel]

nataliam2 napisała:

> Gdybyśmy nie
> byli siebie pewni, lub nie wierzyli w nasze małżeństwo wzięlibyśmy > ślub
cywilny, czyli mało znaczącą umowę byśmy spisali i tyle.
-

[nataliam2]

Pewnie, że tak nie uważam.
Małżeństwo to małżeństwo, życie razem. Ale ze ślubu kościelnego nie można się
już wycofać a z cywilnego można. Taka różnica. Poza tym nie ma co gdybać, jak na
razie mąż mnie nie zdradza, nie zamierza odejść i się kochamy. A taki co by było
gdyby.....
Wiem, że jak jedna ze stron chce rozwodu, wszystko można załatwić. Np. mój wujek
(niestety rodziny się nie wybiera) załatwił cioci "żółte papiery" i biedna
została wysłana na leczenie, a on w tym czasie wziął rozwód i sprzedał jej dom.

Nie wiem dlaczego czepiacie się tylko tej wypowiedzi. miałyście podsumować całość.

[18_lipcowa1]

bez zoltych papierow tez da sie zalatwic rozwod
slub koscielny tez milosci nie gwarantuje
ani to ze zostane bez grosza
jak sie nie uklada to lepiej zostawic meza, czy zone i zakonczyc
uklad, nawet w imie bozego gniewu

[nataliam2]

Rozumiem o co Ci chodzi ale ślub kościelny gwarantuje nie rozerwalność. Miłości
i szczęścia nic nie może zagwarantować na 100 %.
Zostać bez grosza też mogę, ale nie przez męża, jak już to przez własne decyzje.
Też myślę że lepiej zakończyć układ, wyprowadzić się itd ale zeby żyć osobno nie
trzeba brać rozwodu.

[kropkacom]

Jak brałaś ślub konkordatowy to znaczy że cywilny też. I co? Z cywilnego się
rozwiedziesz a z kościelnego nie? Czy z obu nie?

[nataliam2]

Wolałabym z obu nie.
W końcu z kościelnego nie ma rozwodu, jest tylko unieważnienie, ale do tego
potrzebny jest dobry powód.
Jakoś tak szczerze mówiąc nie myślę o tym, wiem że gdybym to np. ja chciała
rozwodu to go nie dostanę, mój mąż też ich nie uznaje.
Pora skończyć ten temat.
Ja swoje już napisałam.
Nie o tym mieliśmy pisać.

[18_lipcowa1]

nataliam2 napisała:

> Rozumiem o co Ci chodzi ale ślub kościelny gwarantuje nie
rozerwalność. Miłości
> i szczęścia nic nie może zagwarantować na 100 %.
> Zostać bez grosza też mogę, ale nie przez męża, jak już to przez
własne decyzje
> .
> Też myślę że lepiej zakończyć układ, wyprowadzić się itd ale zeby
żyć osobno ni
> e
> trzeba brać rozwodu.


a jaki sens ma slub jak sie zyje osobno?
paranoja jakas.

[nataliam2]

Ale biorąc ślub wierzysz że będziesz żyć z mężem do końca życia a jak on Cię
zostawia to żyjesz sama, potrzebujesz do tego rozwodu? bo ja nie.
W końcu przyrzekam że nie opuszczę go aż do śmierci, czyli jestem z nim już na
zawsze związana. Po co miałby być mi rozwód cywilny skoro w oczach kościoła
byłabym wciąż żoną swojego "pierwszego" męża?
poza tym nie wyobrażam sobie, że nie miałabym "wstępu do kościoła", nie mogłabym
przyjmować sakramentów. Dlatego nie brałabym rozwodu pod uwagę.

[18_lipcowa1]

nataliam2 napisała:

> Ale biorąc ślub wierzysz że będziesz żyć z mężem do końca życia a
jak on Cię
> zostawia to żyjesz sama, potrzebujesz do tego rozwodu? bo ja nie.

oczywiscie ze potrzebuje
po to by byc wolna, bycie zona czlowieka z ktorym nie jestem to
zaklamanie i paranoja
jesli nie tworzymy komorki spolecznej o nazwie malzenstwo, czyli
wspolna micha, kibel i lozko - to po co mam udawac mezatke?
Poza tym bycie stanu wolnego to droga wolna do kolejnego malzenstwa,
bo sama bym nie byla.
Poza tym sprawy majatkowe rozwiazane itp.


> W końcu przyrzekam że nie opuszczę go aż do śmierci, czyli jestem
z nim już na
> zawsze związana.

Taa piekne to i kazdy pewnie by tak chcial. Ale zycie to nie bajka-
sa rozwody, malzenstwa sie rozpadaja, ludzie sie zmieniaja, znajduja
innych albo pragna byc sami, po prostu. Tak bywa. I co wtedy? Wtedy
mozesz albo niesc swoj krzyz i zyc z kims z kim nie chcesz, albo
mozesz sie rozstac i szukac szczescie jeszcze raz.


Po co miałby być mi rozwód cywilny skoro w oczach kościoła
> byłabym wciąż żoną swojego "pierwszego" męża?


Rozwod cywilny sprawia ze przestajecie byc mezem i zona, przestaja
was laczyc rozne sprawy, czyli to co dzieje sie po rozpadzie
malzenstwa. W oczach kosiola to inna sprawa, cywilnie inna.
Jak dla Ciebie tak wazne jest to co powie o tym kosciol to trudno?
Wspolczuje.

> poza tym nie wyobrażam sobie, że nie miałabym "wstępu do
kościoła", nie mogłaby
> m
> przyjmować sakramentów. Dlatego nie brałabym rozwodu pod uwagę.


Oki spoko. Rozumiem. I jeszcze raz wspolczuje.

[nataliam2]

Czego mi współczujesz?
Nie wiem jak by było gdyby faktycznie mąż mnie zdradzał, to tylko czysta teoria.
Nie wiem jak bym się naprawdę zachowała. Ale nie traktuję i uważam, że życie bez
męża też może być szczęściem. gdyby odszedł do innej chyba zostałabym sama. Nie
wiem, może zmieniłabym zdanie gdybym kogoś naprawdę pokochała, ale prawdziwe
uczucie nie zdarza się często.
Nawet nie wiem jak bym się zachowała będąc wdową, czy potrafiłabym jeszcze raz
wszystko zacząć od nowa. Raczej nie.
Wiem, że może jestem zacofana, ale pod tym względem jesteśmy z mężem dopasowani.
W tym temacie mamy takie samo zdanie. Po to tak długo byliśmy ze sobą przed
ślubem, żeby sprawdzić wszystkie nasze wady, żeby się dotrzeć i żeby być pewnym
swojego wyboru.

[18_lipcowa1]

Po to tak długo byliśmy ze sobą przed
> ślubem, żeby sprawdzić wszystkie nasze wady, żeby się dotrzeć i
żeby być pewnym
> swojego wyboru.

To powiedz mi skad sie w takim razie biora rozwody par ktore byly ze
soba dlugo przed slubem?
Nie mowie ze zle zyjesz, to dobrze ze tak sie kochacie, ja tez mam
nadzieje byc z mezem juz zawsze, nie datego ze slubowalam ale
dlatego ze go kocham i jest z nim mi dobrze. Jednak nie wykluczam ze
moze nas cos poroznic, ze moze nasz zwiazek sie rozpasc, ze moze cos
nie pojsc i wtedy nie wyobrazam sobie tkwic w malzenstwie dla
zasady.
A gdybym zostala sama - oplakalabym zwiazek i jestem pewna ze
znalazlabym nowego faceta - zycie jest jedno, a ja mloda, ladna i
nie lubie byc sama.

[nataliam2]

Rozumiem Cię i nie neguję tego. Ale każdy ma prawo do innego zdania i innego życia.

Ja po prostu nie wyobrażam sobie, że mogłabym się rozwieść. Ja dlatego właśnie
ślubowałam, żeby być z nim zawsze nawet jak będzie źle. Obojętnie czy będzie
chory, głupi, brzydki czy konfliktowy.
Może gdybym naprawdę miała z nim piekło, to pomyślałabym inaczej, ale ja po
prostu nie wiem jak to jest.
Mam nadzieję, że tak jak jest będzie zawsze, choć kłótnie u nas są burzliwe,
łącznie z tłuczeniem talerzy. Jestem strasznie wybuchowa, a mój mąż ciągle
chciałby rozmawiać. czasem patrzeć na niego nie mogę, wiem że gdyby dał mi czas
ochłonąć to pogodzilibyśmy się. Ale on nie, wszystko musi wyjaśniać na gorąco i
czasem przez to są niezłe jatki.
Co tam, kto się czubi ten się lubi.
Życzę szczęścia i powodzenia.

[sakada]

> Ja nikogo na siłę trzymać nie będę. jak miałby byś szczęśliwy z inną to niej by
> sobie był (to samo jeśli ja bym go zdradzała). Walizki miałby za drzwiami i
> nawet bym mu załatwiła karton pod mostem. Biedak nie miałby gdzie iść.

Acha czyli nie odejdzie, bo go na to nie stać. Hmmm ta inna też może mieć wiele do zaoferowania. Nie Ty jedna kochanie masz w tym kraju kamienicę.

> Ale na szczęście oboje jesteśmy katolikami i to bardzo wierzącymi. Nie
> traktujemy ślubu jak umowy którą można zerwać. dla nas to wybór na całe życie.
> kościół uznaje tylko separację i my również.

Uff... Czyli nie ma się czego bać jednym słowem ;D

Ja już podjęłam decyzję, a życie różne scenariusze
> pisze, ale w tej kwestii jestem siebie pewna.

No i powodzenia, oby było jak mówisz.

[nataliam2]

Ciężko mi to przyznać, ale mój mąż naprawdę jest materialistą (myślę, że są
więksi od niego, ale nie czasem jego tekstów).
poza tym jak już pisałam, mógłby odejść bo istnieje coś takiego jak separacja i
w życiu nie trzymałabym go na siłę. W końcu to było by piekło nie tylko dla nas
ale również dla dzieci. Po prostu oboje nie uznajemy rozwodów. On ma takie samo
zdanie jaj ja (na szczęście).
Co do tej kamienicy, chciałam tylko pokazać, że mąż nie ma innego domu i nie
było by go stać na mieszkanie gdzieś indziej, chyba że od razu przeprowadziłby
się do nowo poznanej Pani. Mąż wie, że jeśli tylko będę podejrzewać że mnie
zdradza walizki będzie miał za drzwiami. Nawet gdyby był to jednorazowy wyskok.
A wątpię czy jakaś nowo poznana Pani, która np. ma swoje życie i wyskoczy jeden
jedyny raz z moim mężem, chciała by mieć go od razu pod drzwiami z walizką.
(oczywiście założenie gdyby się tak stało, że mnie zdradził).

[triss_merigold6]

Hehe znałam taki przypadek - dobrze zarabiający pan, trójka
kosztownych dzieci i pani żona nauczycielka zarabiająca na waciki.
Całe dobro nieruchomościowe było na nią, tak w razie jakby co. I pan
mąż kiedyś się zakochał, wyprowadził do innej pani zostawiając całe
dobro + alimenty. Pani żona została z wielką i bardzo kosztowną w
utrzymaniu nową chałupą, bo alimenty (wysokie) nie pozwalają na
ogrzanie i oświetlenie tak dużej powierzchni, biorąc pod uwagę
standard życia jaki dzieci lubią i ile wydają.
O jednym numerze kochana to byś sie nawet nie dowiedziała.

[bea.bea]

kurcze....oprócz kochanków nic nie pasuje....
a nie...jeszcze stosunek do babc..jak najbardziej mój..

[sympatyczna1980]

kropkacom masz racje wszytsko co jest odstepstwem od wizerunku jaki opisalas w
pierwszym watku jest nie mile widziane, a szkoda bo byloby ciekawiej.

[malgra]

taka,która nie sprawdza na żaden sposób męża jeśli podejrzewa go o zdradę
Ileż to było postów o tym,jakie to okropne tak nie ufać własnemu mężowi i tak go
sprawdzać.Najbardziej rozwaliła mnie odpowiedź,że przecież jak mąż się dowie to
może odejść.aaaaa

[wobbler]

To nie o mnie...
Na dodatek jestem ruda,mam okulary jak denka od butelek i noszę spódnice do kostek.

[gryzelda71]

Ale męża masz kolejnego więc jakby troszkę o tobie

[wobbler]

No tak...Jestem zgubiona-z tego to sie nijak nie wykręcę.

[miminko]

opisałaś współczesny, lansowany przez media ideał kobiety (kobiety-feministki),
do którego inne "powinny" aspirować.

oczywiście nie wszystkie aspirują, na szczęście. wydaje mi się, że właśnie
głównym postulatem feministek, często przeoczanym jest prawo, możliwość wyboru i
godnego życia dla każdej kobiety, niezależnie od tego jaki model stylu życia
pragnie realizować.

ale gdyby tak jeszcze przeanalizować to co podałaś, to niewiele widzę w takim
modelu życia złego, szczególnie jeśli pozbyć się kilku sprzeczności.

Wykształcona i wyemancypowana. - dla mnie wykształcenie oznacza w tym wypadku
nie tyle stopień, tytuł co wiedzę, otwartość na świat, pewien poziom kultury
osobistej. emancypacja to dla mnie nic innego jak poczucie własnej wartości i
godności.

Nie wychodzi za mąż za swoją pierwszą miłość bo przecież trzeba kilku samców
spróbować a nie rzucać sie na pierwszego. - to jest dla mnie przejawem mądrości
i ostrożności życiowej. im starsze jesteśmy tym lepiej zdajemy sobie sprawę z
tego, że miłość to często jedynie iluzja. ile z nas byłoby dzisiaj naprawdę
szczęśliwych z pierwszymi, często więc nastoletnimi miłościami? wszyscy
zmieniamy się dojrzewając, po latach okazuje się, że z kimś kto odpowiadał nam
we wczesnej młodości nie mamy wiele wspólnego. uważam, że w dzisiejszych
bczasach dojrzali do stworzenia długiego, poważnego związku stajemy się właśnie
w okolicach trzydziestki.

i tu mamy: Zachodzi w ciąże około 30 i tylko świadomie. - czyli wtedy, kiedy
zarówno jej sytuacja zawodowa i materialna są już w miarę ustabilizowane i
pojawia się jakieś poczucie bezpieczeństwa. zaś gdyby wszystkie ciąże były
świadomie poczęte, kiedy oboje rodzice są na to gotowi, świat byłby znacznie
lepszym miejscem.

Po urodzeniu szybko wraca do pracy (żłobek fajne miejsce) głównie dlatego żeby
nie zakopać sie w pieluchach i być niezależna od faceta.
- co to znaczy szybko? urlop macierzyński trwa 4 miesiące i tak niestety ustalił
rząd, składający się głównie z mężczyzn. trochę nie mamy wyboru, prawda? chyba,
że mąż zarabia na tyle, że bez problemu utrzyma żonę na wychowawczym oraz
dzieci. niestety, rzadkość. zaś im mniej jesteśmy od kogokolwiek zależne tym dla
nas lepiej, to chyba jasne?

To że ma dziecko nie przeszkadza emamie prowadzić zwykłe życie towarzyskie.
Dzieckiem obciąża wtedy raczej opiekunkę a nie babcie (babcia tez ma prawo do
życia towarzyskiego).
- a dlaczego miałoby przeszkadzać? z moich obserwacji wynika raczej, że kobiety,
które mają dzieci w okolicach trzydziestki i zdążyły się już naimprezować
odczuwają mniejszą potrzebę szalonego imprezowania po nocach chociaż nadal mają
potrzebę socjalizacji. często własnie z dziecmi zycie towarzyskie kwitnie.
Babcie nie sa juz kobietami u schylku zycia, ktore nie maja nic do roboty,
czesto daleko im jeszcze do emerytury! oczekiwanie, ze automatycznie i za darmo
zajma sie wnukami jest dla mnie przejawem egoizmu.

Mąż bierze czynny udział w prowadzeniu domu i wychowaniu dziecka. Ma tez pełne
prawo prowadzić swoje życie towarzyskie. - IDEAŁ, trudny do zrealizowania biorac
pod uwage rozbieznosci w wychowaniu dziewczat i chlopcow i w oczekiwaniach im
stawianych. ale jesli oboje partnerzy pracuja to rowno sie powinni dzielic
innymi obowiazkami, natomiast rownorzedny wklad w wychowanie dzieci jest dla
mnie bezdyskusyjny i bezdyskusyjnie dzieciom potrzebny. mezczyzna nie powinien
czuc, ze wspanialomyslnie pomaga zonie i odciaza ja w jej problemie, jakim sa
dzieci, tylko ze to wszystko jest takim samym jego obowiazkiem skoro sie na
zalozenie rodziny zdecydowal, jak i jej.

Kiedy przychodzi kryzys małżeński emama się nie poniża. Nie ciągnie związku na
siłę. Bierze szybki rozwód i szybko staje na nogi.
- to jest dla mnie dyskusyjne, ten szybki rozwod - zamiast zastanowienia sie nad
zwiazkiem i praca nad nim zanim sie go skonczy.
natomiast im predzej przestaniemy sie same (i nawzajem) ponizac patriarchat sie
skonczy. co nie oznacza, ze nie mamy prawa do okazywania slabosci. granie silnej
za wszelka cene obraca sie tylko przeciwko nam i buduje dystans wobec innych.

na emamie to chyba glownie brak dystansu do siebie, rozmemłanie - użalanie sie
nad soba, w tym samoponiżanie oraz mentalnosc Kalego sa głównie krytykowane.
mimo wszystko dominują tutaj kumate, trzezwo myslace i z poczuciem humoru i
autoironią kobiety. za to lubię emamę.

rozpisałam się, ale to i tak w większości generalizacja, sorry za skrotowość.

[kropkacom]

miminko, myślę że każdy model życia jest dobry wtedy kiedy odpowiada i daje
szczęście kobiecie. Nie trzeba kończyć szkół czy robić zawrotnej kariery
zawodowej żeby czuć się spełnionym. Ja najbardziej lubię babki z szerokimi
horyzontami i mogą być to tak pogardzane tu kury domowe. Sama skończyłam studia
i studia podyplomowe a teraz nie pracuje.

Co do dzieci. Moje urodziłam krótko przed trzydziestką i były do bólu
zaplanowane Często marzy mi się jeszcze jedno ale takie z zaskoczenia Mąż
to moja pierwsza miłość. Jesteśmy razem 14 lat i z ręką na sercu mogę powiedzieć
że jest ciągle tylko lepiej.

Życie towarzyskie. Nigdy nie byłam mocno zabawowa ale muszę od czasu do czasu
pobyć tylko dla siebie. Męża mam takiego że sam mnie wypycha na miasto. Jednak
nie do końca rozumiem (wiem że nie muszę mamy które rodzą dziecko a potem
szybciutko wracają do pracy (nie mówię o sytuacji że kobieta ze względu na
finanse musi pracować) i starają się prowadzić życie towarzyskie takie samo jak
kiedyś. To po co im dziecko?

PS. Nie mam własnego mieszkania i nie spieszy mi się do kredytu.

[madame_edith]

Odbieram Cię jako klasyczny przykład kobiety, która przez siebie
wybrany i naturalnie jedynie słuszny model życia musi koniecznie
ogłośić światu i przy okazji okazać trochę pogardy kobietom, które
wybrały inaczej. Jeśli naprawdę nie mieści Ci się w głowie, że można
pogodzić pracę z byciem całkiem dobrą matką to wybacz, ale coś
wąskie te Twoje horyzonty.

[kropkacom]

> Odbieram Cię jako klasyczny przykład kobiety...

Nie rozumiesz. Nie napisałam że matka pracująca jest złą matką. Znam wiele
świetnych mamuś robiących kariery zawodowe. Jednak są jednostki które po
urodzeniu dziecka chcą żyć identycznie jak przed ciążą. Pracować codziennie tak
długo jak się da i zaliczać wszystkie imprezy, biegać po sklepach. Gdzie tu
miejsce dla dziecka?

[madame_edith]

No ale przyznaj Kropko tak z ręką na sercu ile znasz takich mam o
jakich Ty mówisz, a ile zwyczajnych pracujących kobiet godzących
sporym wysiłkiem pracę z domem? Mam wrażenie, że wystarczy
powiedzieć, że się pracuje z musu i finansowej konieczności to wtedy
jest ok. Natomiast jak ktoś napisze, że swoją pracę lubi i ceni
sobie finansową niezależność to już jest klasyfikowany jako
karierowiczka, dla której kariera ponad wszystko. A to przecież
nieprawda.
O kobietach, którym faktycznie dzieci wadzą w prowadzeniu
imprezowego życia myślę podobnie jak Ty, ale w moim odczuciu jest
ich śladowa ilość. Znakomita większość pracuje i robi wszystko, żeby
ich dziecko było szczęśliwe (np. ja i owszem uważam żłobek za fajne
miejsce, mój syn też). Ty być może niechcący, ale jednak wrzuciłaś
wszystkie pracujące matki do jednego wora.

[triss_merigold6]

Na maksa imprezujące kobiety matki znałam kiedyś i były to panny
samotnie wychowujące dzieci z dużym ciśnieniem na poznanie nowego
faceta, sporo pijące i ogólnie takie bardziej z marginesu niż klasy
średniej.

[madame_edith]

Otóż to. Ja dokładnie jedną rozrywkową znałam, jak ulał pasowała do
opisanego portretu. Znalazła w końcu chłopa i wyjechała z nim w siną
dal, a dziecko zostawiła babci.

[18_lipcowa1]

kropkacom napisała:

> Najbardziej pożądany wizerunek kobiety na emamie.
>
> Wykształcona i wyemancypowana. Nie wychodzi za mąż za swoją
pierwszą miłość bo
> przecież trzeba kilku samców spróbować a nie rzucać sie na
pierwszego. Cały
> czas pracuje zawodowo. Kupuje mieszkanie na kredyt. Zachodzi w
ciąże około 30
> i tylko świadomie. Po urodzeniu szybko wraca do pracy(żłobek fajne
miejsce)
> głównie dlatego żeby nie zakopać sie w pieluchach i być niezależna
od faceta.
> To że ma dziecko nie przeszkadza emamie prowadzić zwykłe życie
towarzyskie.
> Dzieckiem obciąża wtedy raczej opiekunkę a nie babcie (babcia tez
ma prawo do
> życia towarzyskiego). Mąż bierze czynny udział w prowadzeniu domu
i wychowaniu
> dziecka. Ma tez pełne prawo prowadzić swoje życie towarzyskie.
Kiedy
> przychodzi kryzys małżeński emama się nie poniża. Nie ciągnie
związku na siłę.
> Bierze szybki rozwód i szybko staje na nogi.
>
> Wszystko co odstaje od tego wizerunku nie jest mile widziane na
emamie?



wrecz przeciwnie
ja uwazam ze tu strasznie gnoja za takie poglady

[tyssia]

To ja chyba całkiem odbiegam od normy hihi, nie pracuję, siedze z dzieckiem w
domu(wiec do żłobka nie chodzi) i nie mam mieszkania na kredyt(bo wogóle nie mam
swojego

[bebe52]

A jak ktoś odstaje tylko w niektórych kategoriach to co wtedy?
Wykształcona-no maturę mam
Nie wychodzi za mąż za swoją pierwszą miłość-jestem ze swoją pierwszą miłością 9
lat
Cały czas pracuje zawodowo-no 24h w domu z dwójką urwisów
Kupuje mieszkanie na kredyt-mam swoje bez kredytu
Zachodzi w ciąże około 30-około 20 i świadomie
To że ma dziecko nie przeszkadza emamie prowadzić zwykłe życie towarzyskie-nie
przeszkadza ale nie ufam nikomu na tyle by zostawić z kimś dzieci
Mąż bierze czynny udział w prowadzeniu domu i wychowaniu
> dziecka-tak jest
Kiedy
> przychodzi kryzys małżeński emama się nie poniża. Nie ciągnie związku na siłę.
> Bierze szybki rozwód i szybko staje na nogi. -kiedy nadchodzi kryzys nie biorę
szybkiego rozwodu tylko rozwiązuję problem

I jak należę do pożądanego wizerunku czy raczej odbiegam od normy?

[exylia]

kropkacom napisała:

Najbardziej pożądany wizerunek kobiety na emamie.


> Wykształcona i wyemancypowana

Pierwsze tak, drugie nie do końca.


>Nie wychodzi za mąż za swoją pierwszą miłość bo
przecież trzeba kilku samców spróbować a nie rzucać sie na pierwszego.

W ogóle nie wyszłam za mąż

> Cały czas pracuje zawodowo.

Siedzę na wychowawczym;P

> Kupuje mieszkanie na kredyt.

Obyło się bez kredytu.

>Zachodzi w ciąże około 30 i tylko świadomie.

Około 30 i owszem, ale nie całkiem świadomie;P


> Po urodzeniu szybko wraca do pracy(żłobek fajne miejsce)
głównie dlatego żeby nie zakopać sie w pieluchach i być niezależna od faceta.

Jeszcze nie wróciłam. Od faceta zależna nie jestem. Do żłobków nic nie mam -
Młoda chodzi na 3 godziny dziennie.


> To że ma dziecko nie przeszkadza emamie prowadzić zwykłe życie towarzyskie.

Jestem domatorką. Życie towarzyskie zdarza mi się prowadzić bardzo rzadko.

> Dzieckiem obciąża wtedy raczej opiekunkę a nie babcie (babcia tez ma prawo do
życia towarzyskiego).

Obcych bab nie uznaję. Babcia zostaje z wnuczką na własną prośbę, bo widuje ją
bardzo rzadko.


>Mąż bierze czynny udział w prowadzeniu domu i wychowaniu
dziecka. Ma tez pełne prawo prowadzić swoje życie towarzyskie.

Mąż czynnego udziały nie bierze. Niemąż owszem.

> Kiedy przychodzi kryzys małżeński emama się nie poniża. Nie ciągnie związku na
siłę. Bierze szybki rozwód i szybko staje na nogi.

U mnie obyłoby się bez rozwodów

[jo-asiunka]

kurde, wszystk się zgadza poza tym, że od dziś jestem na bezpłatnym wychowawczym.

Stoczyłam się z cool mamy do kury domowej(

[marghe_72]

Czyżbym musiała zmienić forum?
Bo nijak nie pasuję do opisu

Wręcz przeciwnie

[sir.vimes]

Mam wrażenie, że promowany jest wizerunek dokładnie odwrotny -świadczy o tym
chocby multum wątków o tym , że "po co pracującym dzieci".

[kropkacom]

> świadczy o tym chocby multum wątków o tym , że "po co pracującym dzieci".

Ja myślę że to chęć swoistej obrony swojego stylu życia. Na tym forum, sama
przyznasz, większym szacunkiem cieszy się pani pracująca zawodowo niż ta która
aktualnie "siedzi" w domu.

[kropkacom]

A najfajniejsze jest to że pracujące mają patent na tzw. szerokie horyzonty.
Kiedy pracowałam w Urzędzie Gminy to z bliska widziałam jak to wygląda. Jeden
kołtun za drugim i wszechobecna frustracja.

[sir.vimes]

Świetnie.

nie dość , że tworzysz sztuczne podziały (wg mnie liczą się poglądy , a nie fakt
pracy zawodowej- ja z niektórymi pracującymi za chiny nie mogę się porozumieć, i
często nawet nie chcę) to uważasz, że osoba pracująca zarobkowo na 100% musi być
sfrustrowanym kołtunem. Przepraszam - kobieta pracująca zawodowo.

Tylko potwierdzasz moją teorię.

[kropkacom]

> że osoba pracująca zarobkowo na 100% musi być
> sfrustrowanym kołtunem.

A gdzie ja to do diaska napisałam? Pisałam 100 procent lub chociaż wszyscy? Nie
umiesz czytać?

[sir.vimes]

Nie
> umiesz czytać?

Frustracja ? No proszę.

Umiem czytać. Umiem też wyciągać wnioski. Z tego co napisałaś wynika iż dla
ciebie pracująca i kobieta to sfrustrowany kołtun - bo "byłaś i widziałaś". Nie
trzeba pisać "uważam, że..." by z wypowiedzi można było wysnuć jakis wniosek.

[kropkacom]

> Umiem czytać. Umiem też wyciągać wnioski. Z tego co napisałaś wynika iż dla
> ciebie pracująca i kobieta to sfrustrowany kołtun - bo "byłaś i widziałaś". Nie
> trzeba pisać "uważam, że..." by z wypowiedzi można było wysnuć jakis wniosek.

To że ja nie miałam szczęścia w pracy do fajnych współpracowników to nie znaczy
że wszyscy tak mają. To co napisałam miało tylko na celu proste stwierdzenie:
różnie można trafić a generalizowanie w żadną stronę nic nie daje. Wystarczająco
zrozumiale?

[sir.vimes]

"generalizowanie w żadną stronę nic nie daje"

O, to, to. Wydrukuj to sobie.

"Wystarczając
> o
> zrozumiale? "

Nadal sfrustrowana?

[kropkacom]

> O, to, to. Wydrukuj to sobie.

Czytanie ze zrozumieniem jest w modzie. Odniosłaś chyba to co napisałam zbyt
osobiście. Nie wnikam czemu.

[sir.vimes]

Zabawne.

Twoje wypowiedzi w wątku to straszne generalizowanie - więc odniosłam Twoją ,
rozsądną zresztą , wypowiedź, właśnie do Ciebie. Jest to wypowiedź warta
wydrukowania i zapamiętania.

>
> Czytanie ze zrozumieniem jest w modzie.

Cóż, frustracja jeszcze nie minęła?

[triss_merigold6]

Frustracja ma różne przyczyny: niskie wynagrodzenie, mobbing,
wykształcenie zbyt wysokie do danego stanowiska. Bywa też, że ktoś
niewiele potrafi a aspiracje ma duże i chodzi sfrustrowany
maksymalnie nie kojarząc przyczyny ze skutkiem.

BTW z rozmaitych badań wynika, że status gospodyni domowej nie
cieszy się spcjalnym szacunkiem tak w ogóle. Gospodyń domowych w
typie PANI DOMU zarządzająca konkretnymi finansami, życiem
towarzyskim, obowiązkami reprezentacyjnymi na dużą skalę jest
niewiele (żony ambasadorów, topowych biznesmanów). Większość ma
budżet domowy dopięty na ostatni guzik, męża Kazia czy Stasia na
dwóch etatach, absolutnie prozaiczne obowiązki dziecięco-domowe i
wieczny wkurw ze zmęczenia i nudy.

[kropkacom]

> Większość ma
> budżet domowy dopięty na ostatni guzik, męża Kazia czy Stasia na
> dwóch etatach, absolutnie prozaiczne obowiązki dziecięco-domowe i
> wieczny wkurw ze zmęczenia i nudy.

A u pracujących to się nie zdarza?

[triss_merigold6]

Zdarza ale dwie niewysokie pensje to jednak więcej niż jedna
niewysoka pensja - patrz wątek o odliczaniu ulgi na dziecko.
Być może fajnie jest pełnić rolę gospodyni domowej kiedy ma się
własne dochody z innych źródeł np. z wynajmu własnego mieszkania.
Mnie całkowita zależność finansowa od mężczyzny wpędzałaby w
paranoję, jestem przyzwyczajona, że zawsze mam własną kasę.

[sir.vimes]

Wiesz, w zdrowym związku chyba nie ma opcji by niepracująca zawodowo kobieta nie
miała własnej kasy.

Dla mnie sytuacja w której kobieta decyduje sie zostać w domu i nie zapewnia
sobie wspólnego konta- i najlepiej - konta oszczędnościowego , które ewentualnie
zastąpi jej emeryturę to bezmyślność lub patologia.

Jeżeli jedna osoba bierze na siebie obowiązki domowe i "tworzenie ogniska" -
druga powinna zapewnic JEJ zaplecze ekonomiczne. nie tylko sobie (czyli zadbać
tez o to by żona na starość nie siedziała na garnuszku u dzieci)

[triss_merigold6]

Utopia a nie real. Powinno tak być ale często nie jest. Nigdy nie
zapomnę koleżanki matki bliźniaków żony nieźle zarabiającego
handlowca, która ciuchy kupowała w szmateksach. On kupował trzecią
deskę surfingową. Mogła mu skoczyć za przeproszeniem, bo mieli tylko
ślub kościelny (przed konkordatem bez skutków cywilny czyli g...
prawnie warty) i żyła w jego mieszkaniu na jego utrzymaniu.

[kropkacom]

> Utopia a nie real.

Ja mam w domu taką utopię.

[sir.vimes]

> Utopia a nie real. Powinno tak być ale często nie jest.

Zapewne.

Ale dlatego szokuje mnie , ze ludzie zgadzają się na takie chore układy.

a już szczególnie mnie dziwi coś takiego w sytuacji konkubinatu - ja rozumiem na
rok czy kilka miesięcy zdecydować się na taką sytuację ale na kilka lat? Na zawsze?

I jakby co - pod most? Do domu samotnej matki?

Zresztą - zastanawia mnie jak niepracujące matki-konkubiny bez własnych
pieniędzy załatwiają kwestię lekarza - partner daje na prywatne leczenie?

[triss_merigold6]

Wtedy ubezpieczona jako studentka była a potem nie wiem. Wiesz,
sorry ale mnie guzik obchodzi co zrobi jakby ją facet wykopał,
pewnie do matki wróci. Dała się wkręcić (i to prawniczka LOL) w taki
klimat, że ma zero hajcu to jej problem.

[sir.vimes]

"Dała się wkręcić (i to prawniczka LOL) w taki
klimat, że ma zero hajcu to jej problem."

Chore to jest.

[triss_merigold6]

Za długo żyję i za dużo rzeczy widziałam, żeby wierzyć w utopie. Jak
związek się rozpada to pani gospodyni domowa ma przerąbane zazwyczaj.

[kropkacom]

Jesteśmy razem w tej utopii 14 lat. Kiedy spodziewać się kryzysu?

[sir.vimes]

Ale czy to takie trudne zażądać dostępu do konta? Do wspólnych pieniedzy
przeznaczonych na wspólne życie?

Czy to takie trudne ustalić jakieś zobowiązania - np. to konto oszczędnościowe
zamiast emerytury?

Nawet jeśli pan sie w pewnym momencie wypisze ze związku (i nie chodzi mi tylkoo
porzucenia - moze przeciez np. zgoinąć w wypadku) kobieta nie zostanie z dziurą
w kieszeni tylko będzie miała na start. To jest jakaś podstawa podstaw.

[sir.vimes]

Na tym forum, sama
> przyznasz, większym szacunkiem cieszy się pani pracująca zawodowo

Nie, nie przyznam.
Bo tak nie jest.