Mąż nie angażuje się...w opiękę na dzieckiem

[jagoda-naj]

Mam problem-odkąd synek pojawił się na świecie/16 miesięcy temu/ to czuje,ze
mój mąż mnie zawodzi.nigdy nie pomagał,chyba ,ze bardzo go prosiłam,albo wręcz
wykrzyczałąm,ze mam dosc sama zajmowac sie dzieckiem.kolezanki mówia,ze mam w
domu dwoje dzieci/synka i męża.Mąż pracuje od godz 10 do 18.więc przed praca i
po niej zostaje całkiem sporo czasu aby pobyc/pobawic sie z małym/.Nigdy to
jednak nie mam miejsca,mąz rano wstaje ,robi sobie kawę ,bierze papierosa i
wychodzi do rodziców/mamy wspólne podwórko/albo na tars.pózniej jedzie do
pracy i tyle,po powrocie to samo.czasem synka wykapie/jak nalegam/.zadziwia
mnie to bardzo-nie wiem jak mozna nie chciec bawic sie ,wygłupiac z własnym
dzieckiem.mogę sobie wyobrazic ,ze jest zmęczony,ale przeciez nikt mu nie kaze
biegac,czy skakac.poprostu pobyc z nim.bardzo chielismy miec
dziecko,wyczekiwalismy z utęsknieniem,mały pojawił sie na świecie i zostałam
sama /tak czuje/mąż jakby ucieka z domu,ucieka od nas,od opieki nad
dzieckiem.prawie żadnych kontaktow/nie rozumiem tego/.Mamy wpólne podwórko z
jego rodzicami/bardzo mi pomagaja!/tak sobie czasem myslę,ze oni widza jakim
ich syn jest bezpółciowym ojcem i chca nam jakos wynagrodzic ta sytuacje.ale
ja przeciez potrzebuje kochajacego męża i ojca.Co mam zrobic?dlaczego mój mąz
tak mnie/i synka/ zawdzi?

[mama-ola]

Współczuję ;-( Zachęcaj, podpowiadaj, nie krytykuj - może to coś z
czasem da. Może weź pod włos? - tzn. teksty w stylu:

"bez ciebie w życiu bym sobie nie poradziła z...",
"czy masz jakiś pomysł na..., bo ja już nie wiem, co o tym myśleć",
"ale świetnie sobie radzisz z...",
"nasz syn to tylko z tobą lubi np. się kąpać, przy mnie płacze,
chyba pewniej się czuje w twoich rękach",
"chłopcu przydałoby się czasem podrzucanie i mocniejsze kołysanie,
na forum czytałam, ale ja nie daję rady, ty jesteś silniejszy..."

Generalnie - facet dowartościowany czuje się lepiej w danej roli.

Niektórzy faceci wolą starsze dzieci, trzylatki, z którymi można już
pogadać i ciekawsze rzeczy porobić.

Powodzenia

[blanka.g1]

ja tak miałąm przy pierwszej córce nawet rok mieszkaliśmy z teściami ( horror)
teraz sami i mamy drugie dziecko pakuję towarzystwo jak się tylko da i fora na
spacer albo zabieram starszą i idziemy gdzieś mam zaległości w stosunku do niej
mąż nie ma wyjścia musi się mała zająć lepieiej mu to przychodzi zbiera nawet
komplementy na placu zabaw że umie przewinąć i sam z dwójką dzieci ...starsza ma
8 lat i nie wymaga takiego nadzoru....ale go to dowartościowuje....warto
spróbować chyba że zrobi spychologię i podrzuci małego rodzicom...

[bast3]

naprawdę współczuję. A możed spróbuj zostawić maluszka z ojcem na
cały dzień (oczywiście tak by jego rodzice mu nie pomagali). Moze
zobaczy jaka to ciężka praca przy dziecku. Ty przecież też masz
prawo do odpoczynku i wolnego dnia. Może taki przymus pokaże mu też
jak cudownie jest być z dzieckiem i czegoś go nauczyć. Nie wiem czy
moje rady są dobre bo mój partner od początku opiekował się małym,
wstawał w nocy, karmił, przewijał.

[arioso1]

ja tez polecam postawić faceta przed faktem dokonanym-
udaj cięzko chorą-pójdz do lekaża ( do kolezanki) wróc i powiedz że
zle sie czujesz ze masz coś tam chore albo że np okropnie boli cie
noga ,zwichnęłaś np-i lez w łózku- poudawaj troszkę.
inaczej mozesz też poprostu w sobotę czy inny dzień wolny wyjśc
bez słowa tzn kochanie ja musze wyjśc pilnie bo coś tam...
i wychodzisz i koniec nie macie kilka godzin acha i nie zapomnij
zapomniec komórki!!!
facetowi trzeba na przymus bo moze on myśli ze tylko ty umiesz czy
powinnas zajmowac sie dzieckiem

[alika77]

> ja tez polecam postawić faceta przed faktem dokonanym-
> udaj cięzko chorą-pójdz do lekaża ( do kolezanki) wróc i powiedz
że
> zle sie czujesz ze masz coś tam chore albo że np okropnie boli cie
> noga ,zwichnęłaś np-i lez w łózku- poudawaj troszkę.

haha, ja nie musialam udawac, zachorowalam tak, ze mialam 40 stopni
goraczki (dokladnie 40,3) przez prawie 4 dni i co? i tata mojego
dziecka zawiozl mnie nawet do lekarza i odwiozl do domu i... tyle.
Nawet na antybiotyk musialam czekac do wieczora, bo on nie mial
czasu go wczesniej kupic, a ja nie mialam sily wlec sie z dzieckiem
w wozku do apteki. Okazalo sie (nie po raz pierwszy), ze praca
wazniejsza, a ja... coz, przezyje (jak widac).
Jak czytam te wypowiedzi to szczerze mowiac zazdroszcze wam
dziewczyny, mam nadzieje, ze doceniacie to co macie i swoich
facetow. Moj wstal do dziecka w nocy 2 razy przez cale jej zycie
(skonczyla 2 lata), a aktualnie jest na tygodniowym wyjezdzie ze
znajomymi.
Tak wiec szczerze mowiac uwazam, ze do czegos takiego jak zajmowanie
sie dzieckiem zmusic sie nie da - jak ktos nie chce to po prostu sie
nie zajmie i tyle. Co nie oznacza, ze nie nalezy probowac roznych
metod. Albo jeszcze poczekac, tak jak ktoras z dziewczyn napisala,
niektorzy faceci wola starsze dzieci, z ktorymi moga sie dogadac,
pokazac cos itd. Albo wyprowadzic sie na tydzien, moze jak zateskni
to sie zmieni

[krzysztof-lis]

Może ustalmy na początek jedną kwestię.
O ile ja dobrze rozumiem wątkotwórczynię, ona zajmuje się domem, on pracuje.

Skoro on pracuje, to jakim prawem ona oczekuje od niego pomocy w domu? Co to za
podział obowiązków, skoro kobieta w domu jeszcze potrzebuje pomocy od męża,
który zarabia na ten dom?! Chyba ktoś musi popracować nad organizacją swojego
czasu, i nie mam tu męża na myśli.

[queen_elizabeth]

Tu chyba nie chodzi o to, żeby jej koenicznie POMÓC, bo sobie NIE
RADZI, nie ma czasu. Ona raczej ma żal do chłopa, że nie bawi się z
dzieckiem, nie przebywa z nim itp. Chodzi o KONTAKT (a raczej jego
brak) ojca z dzieckiem. I nie dziwię się, ze dziewczyna się martwi.

[krzysztof-lis]

> Chodzi o KONTAKT (a raczej jego brak) ojca z dzieckiem. I nie dziwię
> się, ze dziewczyna się martwi.

A ja się nie dziwię, będąc po lekturze pozostałych wpisów w wątku.

[norman_bates]

Oj kobiety, kobiety kiedy w końcu nauczycie się, że mężczyzna z definicji jest istotą prostą. Może w kontaktach z innymi kobietami, takie aluzje działają, ale jeżeli myślicie że facet naprawdę sam domyśli w czym problem to jesteście naiwne.

Dawanie takich rad jak powyżej może przynieść więcej szkód niż pożytku. Efekt będzie taki, że będziecie sobie podrzucać dzieko jak piłeczkę i każdy będzie szukał pretekstu, żeby się nim niz zająć.

Trzeba wyłożyć kawę na ławę, powiedzieć o co chodzi i co ma się zmienić. Oczywiście przed trzeba sobie jasno określicz oczekiwania wobec męża.

[pearliczka]

Ja - po jego przyjściu z pracy - wsiadlabym w samochód i zostawila
go z dzieckiem. Raz, drugi, trzeci... W weekendy to samo.
Porozmawiaj z teściami. Wyjaśnij o co chodzi i poproś żeby się za
dużo nie angażowali w opiekę nad dzieckiem podczas Twojej
nieobecności. Nie rozumiem faceta, który nie chce zajmować się
dzieckiem ani nawet z nim bawić.

Powiem, tak

[madryt3]

Kobiety, kocham Was. Ale reflekcji, analizy w Was ZERO. Tylko
przeczytajcie do końca (będzie krótko), byście się nie pogubiły. A
nie wydaje się Wam, że jest tak - nosicie dziecko, rodzicie i z
natury je kochacie. A facet, musi dojrzeć do jego pokochania? To
może trwać nawet rok, dwa - do pierwszych kroków, słów, myśli.

[arioso1]

JA SIE ZGODZE ale skoro facet podejmuje sie : zrobienia dziecka:
czyli niejako swiadomie podejmuje decyzje o ojcostwie - wiec jak
nawazył piwa niech pije po równo a nie tylko spija smietanke z kawusi

[konrad_wagrowski]

Dawno nie czytałem takiej bzdury. Sądzę, że jesteś po prostu idiotą.

[sazz]

A ja sądzę, że podobnie jak kobiety tutaj myślisz jednotorowo.

A ja nie bardzo rozumiem, o co chodzi

[starybaca]

Autorka tego wątku nie pracuje poza domem, teściowie mieszkają obok
i jej pomagają, ma 1 (słownie: JEDNO) dziecko i narzeka, że MĄŻ NIE POMAGA?

Ech, te kobiety dzisiejsze... Całe szczęście, że nie mam takiej żony.

[madzia_lema]

Ja podobnie jak poprzedniczki - radzę zostawić męża z synem na kilka godzin i poprosić teściów aby mu nie pomagali. Być może to poskutkuje. No i chwalić za każdym razem, kiedy zrobi coś przy dziecku, dowartościowywać. Z facetem jest jak z dzieckiem - wszystko trzeba łopatologicznie wytłumaczyć, bo inaczej nie przyswoi. Pozdrawiam gorąco i życzę powodzenia.

[oda100]

bo twoj maz jest zdaje sie smierdzacym leniem, trzeba mu pokazac,
wyjasnic, kadzic .. jak kazdemu facetowi i jak pisaly poprzedniczki
po prostu ustalic godziny jego opieki, postawic przed faktem (idz na
basen, na spacer itp)
nie chwalilabym i nie dowartosciowywala, bo na razie nie ma za co
zycze zeby sie szybko wzial do roboty i to z przyjemnoscia i
usmiechem na twarzy

[mamapinezki]

Wielu facetów tak ma, że dla nich dziecko jest partnerem do zabaw
dopiero wówczas gdy można z nim pogadać, pograć w piłę, pójśc na
ryby (bez różnicy chłopiec czy dziewczynka) od zajmowania
się "bobasami" jest mamusia. Zwyczajnie są z innej planetyTo, że
Twój mąż nie bawi się teraz z malutkim dzieckiem nie oznacza, że nie
będzie się z nim bawił i spędzał wspólnie czasu w przyszłości. Tak
jak poprzedniczki napisały, warto mu jednak delikatnie pokazać, że
z "bobaskiem" zabawa też może być przednia.

[phantomka]

Poglady wyglaszane przez niejaka mamepinezki, to dowod na to, ze
niektore matki wymyslily sobie swietne tlumaczenie na lenistwo i
ignorancje partnera. Mozna do tego dodac: mezczyznie nie leza garnki
w rekach, bo sa produkowane pod wymiar kobiecej reki, igla tez za
mala na utrzymanie jej w wielkich lapach meskich, zelazko
niebezpieczne, bo jak wiadomo mezczyzni to straszne gapy, itd.
Autorce polecam po pierwsze postawienie sprawy jasno: dziecko ma
mame i tate i wymagam od ciebie, zebys wspoluczestniczyl w jego
zyciu, powiedz to odpowiednim tonem, ale nie kloc sie, po prostu
pokaz mu, ze wiecej nie zgodzisz sie na takie zachowanie. Jezeli
nadal bedzie was ignorowal, odkladaj jego brudne ubrania, nie gotuj
mu, nie myj po nim, etc. Jestes na urlopie wychowawczym i twoim
zadaniem jest opieka nad dzieckiem, a nie nad mezem, ktory olewa
rodzine.Poza tym wyznaczyc obowiazki, od ktorych uchylac sie nie
moze, tzn. np. wspolna kapiel codziennie, wieczorne karmienia.

[mamapinezki]

phantomka napisała:

> Poglady wyglaszane przez niejaka mamepinezki, to dowod na to, ze
> niektore matki wymyslily sobie swietne tlumaczenie na lenistwo i
> ignorancje partnera.

Ja bym nie posunęła się do tak daleko idących, powierzchownych
osądów. Lenistwo i ignorancja? Taką opinię wydajesz o mężu
forumowiczki na podstawie kilku jej zdań? Wg mnie to bardzo
nieodpowiedzialne.

[phantomka]

Doprawdy? Nie wiem, czy zauwazylas, ale nie chodzi o kilkudniowe
dziecko, tylko kilkunastomiesieczne - widzisz roznice?
Twoje teorie sa nieprawdziwe i krzywdzace dla kazdego dobrego
rodzica plci meskiej.

[mirabelka10]

Wyszłabym z domu,mówiąc,iż jestem umówiona,bo tak by w istocie było
(nie okłamuje męża).
Oczywiście uprzedzając dzień przed.Ustaliłabym inne dni przy okazji
np.wyjście na basen,z koleżankami.
Mój mąż tak właśnie przyzwyczaił się do tego od początku,nie ma nic
w tym złego!
Ciekawa jestem jakie jest wytłumaczenie twojego męża na takie
zachowanie-jest zmęczony?

[mamapinezki]

phantomka napisała:


> Twoje teorie sa nieprawdziwe i krzywdzace dla kazdego dobrego
> rodzica plci meskiej.

Tylko, że ja napisałam "wielu facetów" nie "wszyscy faceci",
widzisz różnice?

[alpepe]

takie samo generalizowanie, jak "wszyscy faceci", bo w końcu badań
statystycznych nie robiłaś.

Mój mąż nie chciał mieć dzieci, tylko, że dziwnym trafem przemilczał ten fakt,
jak się poznaliśmy, w każdym razie przy pierwszym dziecku nie był skory zajmować
się córką, ale jak tylko miał trochę wolnego czasu, to wywalałam go z wózkiem na
dwór, wsadzałam mu dziecko w ręce itp. i się przyzwyczaił. Jakoś. Bo sam z
siebie się nie rwał do młodej.
Teraz mamy drugie dziecko, z wpadki. Mąż nie ucieka przed nim, nie dość, że
potrafi się nim zająć, to i sam z siebie zabawi, zajmie, nakarmi, widzę, że ma
zupełnie inny stosunek do tej drugiej córki, niż do pierwszej, a przecież naszą
pierworodną kocha nad życie.

[mamapinezki]

A mój mąż przez pierwszych 12 mcy życia synka nie garnął się do
zabaw i pielęgnacji, otwarcie przyznał, że mały jest dla niego za
kruchy, że zwyczajnie się boi i nie wie co z takim bobasem ma robić,
jakoś nie przymuszałam i przez chwilę nie pomyślałam, że leniwy.
Wychodził na spacery z synkiem, ale kąpiele, zabawy podłogowe nie
były dla niego. Teraz są najlepszymi kumplami, tatuś pokazuje synkowi
(3,5 lat) świat a synek pozwala sie tacie pobawić swoimi
resorakamim, tata kąpie, czyta bajki i chodzi z synkiem na basen i
do kina. Niektórzy faceci musszą dojrzeć do roli taty i już.

[kropisia]

Alpepe - jak to zrobilas, ze facet, ktory nie chcial miec dzieci ma ich z Toba
dwojke? Szacun!

[edzior1]

Popieram Phantomka w 100 %, jedyny sensowny glos w calej dyskusji,
maz kolezanki to zdecydowany len i ma rodzine gleboko w.... a tu
dziewczyny jescze go usprawiedliwiacie, bo facet to dziecko i trzeba
mu pokazac, kogo Wy dziewczyny macie za mezow i partnerow ? ( no coz
partnerami w zyciu to oni nie sa...), w zyciu bym sobie takiego nie
wziela, takie rzeczy sie ustala i na te tematy sie rozmawia
wczesniej przed slubem lub wspolnym zamieszkaniem, nie wyobrazam
sobie takiego podzialu obowiazkow, ani takiego zycia, Dziecko jest
wspolne i obydwoje rodzicow maja obowiazek sie nim zajac,
pozrdrawiam Autorke i zycze szczescia, Edyta

Zgadzam się z phatomka.

[bacha1979]

Tylko czasem mam wrażenie, że mamusie się tak pocieszają- a dziecko
jest za małe by ojciec sie nimi zajmował.
Być może nie chcą przyjąć bolesnej prawdy, że ojciec sie nie
sprawdza w tej bardzo ważnej roli życiowej.

Jak słyszę/czytam, że ojciec nie potarfi zostać /nie chce zostać sam
z kilkunastomiesiecznym , czy kilkumiesięcznym dzieckiem, to nóż mi
się w kieszeni otwiera.

Moj mąż pierwszy przeiwjał córke, umie się nią zając, uspokoić, mają
świetny kontakt ze sobą, mimo, że Kama ma zaledwie 8 miesiećy.

[osa551]

Ja mam dwoje dzieci 5 letnie i niemowlę. Mąż zajmuje się głównie 5 latką, 2
miesięcznego synka kąpie wieczorem i w większości przypadków to wszystko. Jak mu
go po prostu "wręczę" to się zajmuje bez problemu, ale żeby tak sam z siebie się
nim zajął to bym się zdziwiła. Więc od czasu do czasu wręczam mu dziecko i tyle.

[wenussa]

Ale złamas Ci się trafił, aż mi się ciśnienie podnosi jak czytam o takiej
beznadziei. Przerosło go, faktycznie dzieciak, albo leń śmierdzący i tyle. Jeśli
najszczersza i najdłuższa dotychczas rozmowa nic nie zmieni, to przyjdzie Ci żyć
obok siebie przynajmniej do czasu aż dziecko wyjdzie z domu.

Przed urodzeniem dziecka był czuły i troskliwy?

[naprawdetrzezwy]

Wspólnie z tobą dźwigał ciężar życia?
;>>>



Ma zapewne dużego penisa?
Bo musi być powód, dla którego jego zachowanie nie przeszkadzało ci wcześniej...

[tintin]

Głównie wypowiadają sie Panie, wiec może warto z meskiego punktu widzenia...
Otóz faceci przeważnie nie angazuja sie w wychowanie i opieke dzieci. Zwykle
tłumaczą to pracą i zwykle boją sie małych dzieci (czyli takich z którymi nie
mozna sie porozumieć za pomocą języka a więc powiedzmy poniżej 3 roku zycia).
Dlaczego? Nie wiedzą co właściwie maja z nimi robić. W piłkę nie da sie pograc,
kolejka sie nie pobawisz. Na dodatek często kobiety ubezwłasnowalniają ich.
Czyli zamiast powiedzieć: idźcie na spacer, wspaniale się zabawicie, na pewno
kochanie dasz sobie radę... Mówią: idź na spacer, ale nie zapomnij wody i nie
idź do parku bo tam obok sa spaliny aha i załóz mu sweterek, ale czapki nie
zakładaj. I pod żadnym pozorem nie daj mu raczkowac po trawie bo sa psie kupy...
itd itd.
Jasne, to wynika z obaw że facet zapomni picia albo zapasowej pieluchy, ale
faceci sa nastawieni na rozwiazywanie problemów. Jeśli pojdzie i zapomni to
będzie szczęsliwy kiedy może go rozwiązać. A jesli jest ubezwłasnowolniony czyli
zona steruje nim i wszystko mu mówi co ma z dzieckiem zrobic - nie ma szans
nawiązać relacji i w konsekwencji traci zainteresowanie dzieckiem i własną
inicjatywe co do dziecka. Sam mam przyjaciółke która oczywiście stwierdziła że
nic takiego nie robi, i 10 minut potem zaczela mezowi mówic że ma małego umyc,
jaka ma byc woda, ile czasu ma byc, jakie zabawki wziąc etc. Uwierzcie mi - to
zabija więź.
Ale możliwe że to nie ten przypadek. Jest dużo ojców którzy po prostu dziecko
uważaja za dziecko jesli ma kilka lat i można pójśc na ryby albo na rowery. To
wcale nie znaczy że nie kochaja. Mój przyjaciel uwioelbia syna ( 1,5 roku)
kupuje mu strasznie drogie zabawki, uwielbia o nim mówić, chwali się nim
ale..... nie spedza z nim czasu. W ogóle. Mówi że pracuje, choc wiemy że to nie
o to chodzi. Znalazłby gozine czy dwie w ciągu dnia.
I tu dochodzimy do sedna. Facet nie ma pojecia co robic z takim dzieckiem.
Poturla mu piłeczkę albo samochodzik, syn się zaciekawi na 10 sekund a potem
pójdzie sobie. A facet mysli: oho, chce do mamy.
Nie ma tu gotowych rozwiązań.
Można poczekać. Większośc facetów nawiązuje świetne relacje jak dziecko ma kilka
lat.
Można zostawic mu dziecko na cały dzień i sprawdzic co się stanie. Ale z moich
obserwacji wynika że facet się wynudzi i będzie miąl dostyc. To cos takiego
jakby adepta nauki jazdy wsadzić do samochodu wyścigowego na 1 lekcji. Myslicie
że pomoże?
Ja bym radził
1. W żadnym razie nie zadreczac faceta uwagami: no zajmij się wrescie dzieckiem,
on ciebie potrzebuje (zrobisz mu poczucie winy i bedzie zły)
2. Mówic mu że ma swietne podejscie do dziecka i znakomicie mu idzie.
3. Kiedy chce zrobic z dzieckiem cos głupiego (np. zapomni mu założyć pieluchę)
Nie mówić: czys ty oszalał, bierzesz go bez pieluchy. Ale: myslisz że już czas
na naukę chodzenia bez pieluchy? Może jednak trochę na to za wczesnie? facet
wróci po pieluchę i przyzna ci racje. Nie przyzna się że jej po prostu zapomniał.
4. Faceci nudzą się w czterech ścianach.Powiedz mu: idźcie razem z małym do zoo,
to bedzie świetna przygoda. Albo: a może przewieziesz go rowerem, to bedzie
super ekspedycja. Facet pamięta o takich właśnie wspolnych wyjściach, będzie z
nich dumny i bedzie chciał więcej.
5. Po powrocie nie zapomnij powiedzieć: wiedziałam że ci się uda, swietnie ci
poszło. Zobacz jaki syn jest szczesliwy, jestem z ciebie dumna! Będzie chciał to
powtórzyć.
6. Tak, macie racje. faceci to wielkie dzieci. Grymaśne i trzeba umieć z nimi
postępować.

mały test

[tintin]

dla tych ktorzy chcą spojrzeć z innej strony. Wyobraźcie sobie drogie panie że
uczycie się jeździć samochodem. Przy was siedzi mąż. Czy wolicie sytuację 1 czy 2.
1. Po długich namowach wsiadacie i jedziecie jedynką 40 na godzinę. Mąż ryczy:
co ty wyprawiasz, zmieniaj bieg, teraz skręcaj w lewo, uważaj, zahamuj slepa
jesteś nie widzisz że dziewczyna na rowerze wyjechała? Włącz światła, co ty
wyprawiasz. No nie obrażaj się, wsiadaj do samochodu. Przeciez chciałaś ten
samochód to o co ci chodzi. Chcę po prostu żebyś nauczyła się jeździć.
2. Wsiadacie i jedziecie jedynka 40 na godzinę. Maż mówi: wiesz ty masz
zdolności. naprawdę masz smykałkę do jeżdzenia. A może warto juz włączyć dwójkę?
Świetnie ci idzie. Masz rozeznanie na drodze, zauwazyłem że zwolniłaś kiedy
zauważyłaś tę dziewczynę na rowerze. Brawo.

No i jak?

[anouk_2005]

Dość to szowinistyczne porównanie...śmieszne, ale szowinistyczne. Ulegasz
stereotypom z lekka - każdy facet to spec od samochodów, a każda babka to
mistrzyni domowego ogniska i opieki nad dziećmi...

Słuszne pytanie padło powyżej - czy mąż pomagał i zajmował się sprawami
domowymi, czy opiekował się żoną, zanim pojawiło się dziecko? Jeśli nie, to nic
dziwnego, że teraz tego nie robi. Co do braku wsparcia w czasie choroby, to
bardzo brzydko bym to skomentowała. Co do braku wsparcia przy opiece nad
dzieckiem, to w zasadzie również. Porady udzielone założycielce wątku mnie
przerażają. Jakby faktycznie miała do czynienia z drugim dzieckiem, a nie
dorosłym facetem. Żenada! Lenia pogonić do roboty, a nie się z nim pieścić.

[tintin]

No faktycznie masz rację.
najlepiej jednak sie od razu wziąć rozwód i puścić drania z torbami.
Abo nie - zabić. Będzie miał za swoje że dzieckiem się nie zajmuje.

[kra123snal]

Kobiety nikt nie motywuje. Facet nie rzuca jej gadkami ze szkoleń
motywacyjnych i nie mówi jak cudownie zajmuje się dzieckiem. Dla
niego to norma, że ona sobie poradzi. Dlaczego? Nie wiem. Może
przestańmy traktować facetów jak jakieś niedorozwinięte dzieci i
przyjmijmy, że żadna z płci nie rodzi się z umiejętnością obsługi
niemowlaka, w przypadku obu płci zdarzają się osobniki bojące się
kruchej istotki, nikt nie rodzi się animatorem zabaw i czasami
trzeba zasięgnąć informacji co robić ze stacjonarnym dzieckiem
(proponuję też facetom zajrzeć i się douczyć skoro niektórzy mają z
tym problem).
W dzisiejszych czasach powinno się pamiętać, ze chłopiec też może
mieć lalkę, bo to nie oznacza, że będzie gejem, tylko, że może
wychowamy go na przykładnego ojca co to się nie wstydzi zakwilić do
dziecka.
Dosyć mam słuchania o odmiennej naturze męskiej, o tym, że nie
potrafi, trzeba zachęcać itd. Szczerze? Ja tez tak chce, tylko nie
ma tak powszechnego przyzwolenia! Jak kobieta stwierdzi, ze też ma
dwie lewe ręce, to kto się zajmie pociechą?! Może jak przestaniemy
tłumaczyć beznadziejne męskie zachowanie a zaczniemy wymagać, to
umiejętności się skądś wytrzasną! A skoro mam dziecko a drugi
osobnik w domu również dziecinnieje, to nie widzę powodu, aby się
nie rozwieść. Lepiej być samą z dzieckiem, niż samą z dzieckiem i
niedorozwojem!
A co do męskiej natury: albo traktujemy siebie nawzajem na równi,
albo przyjmijmy raz na zawsze, że mężczyzna potrzebuje jeszcze lat
świetlnych na uzupełnienie rozwoju ewolucyjnego do kobiety, bo na
razie tak to wygląda. Naturą wszystko da się wytłumaczyć, ale wynika
z tego, że tylko kobieta ma mózg, który pozwala na zwycięstwo
rozumnego podejścia nad zwierzęcym zwem.
A do autorki wątku: rozmawiasz z nim o tym (nie domyśli się)?
Próbowałaś oddać mu dziecko w opiekę? Wymagasz od niego?
Jak się nie ma partnera w domu tylko gościa do obsługi, to naprawdę
warto się męczyć?
Porozmawiałabym z nim i przy braku poprawy rozważyłabym rozstanie.
Ty będziesz nieszczęśliwa, dziecko a mężowi chyba już i tak wszystko
jest obojętne...

[i.drozdowska]

Nie zapominajmy tylko przy tym, że mieszkamy w Polsce, gdzie
pokolenie naszych matek było szkolone, że matka jest od tego, żeby
stawiać jedzenie pod nos, a jak będzie zjedzone, to odnieść i pomyć,
zwłaszcza w stosunku do płci męskiej obsługa miała być funkcją
prymarną. Moja teściowa mnie uraczyła czymś takim, i dziwić się
potem, że mężczyźni nie umieją się znaleźć w normalnym życiu..Ale to
się zmieni, mamy to jak w banku, czasy chwała Bogu już inne..A mój
mąż mimo takiego durnego wychowania przyzwoity jest I jakoś
patrząc na to, co się dzieje dookoła, zmienia się.

[queen_elizabeth]

Tintin, no chyba sobie żartujesz! Ja też nie wiedziałam nic o
obsłudze niemowlaka jak się urodził. Przyniosłam go do domu ze
szpitala, połozyłam w łóżeczku i ogólnie wielki STRACH - CO TERAZ???
Bałam się jak diabli - kąpania, przewijania, karmienia, ubierania,
wycierania, smarowania, brania na ręce. Ale MUSIAŁAM. I co ?
UWażasz, że ktoś mi, jakiejkolwiek kobiecie na świecie, tak kadzi,
jak Ty sugerujesz aby kadzić facetowi? Bo co? Po sam fakt płci
(bycia kobietą) już świadczy, że umie się, wie, wszystko? A sam fakt
bycia facetem - to już tzreba zachęcać, chwalić, a jak się zobaczy
faceta z wózkiem na ulicy, to już nalezy się rozpływać w zachywtach
i piać jaki on dzielny/biedny/odważny/dobry człowiek jest...????
Wolne żarty!

No i co? Mój też się nie angażuje...

[zebra12]

Zawsze więc czułam, że dzieci rodzę dla siebie. Nie ma co liczyć na niektórych
facetów. Tak bywa.

[arioso1]

A ja wam powiem tak-ostrzegam że długie
mój obecny maz ,kiedy sie poznalismy ogromnie się angażował w
opieke nad moimi dziećmi z poprzedniego związku wtedy 4 i 7 lat-no
nawet je ze soba w teren zabierał, na barana nosił, do kina
ideał pomyslałam- ojca dzieciom zastąpił i dał im tyle radości w
miesiąć co ich rodzony ojciec nigdy.
ale...
kiedy urodziła sie nasza córka - przed porodem raczej, Artur
rozciągał plany- ze on bedzie w nocy przynajmniej raz wstawał, mimo
iz prowadził dwie firmy i jeszcze brał fuchy od 6-21 pracował-
ze bedzie mnie odciążał w czym tylko bedzie mógł i że wogóle bedzie
super hiper a ja to wogóle niech tylko urodze to będę zbędan bo on
wszystko będzie robił a ja mam lezec i pachniec.[Pomyslałam sobie że
tak nie może być bo kurcze on naprawde haruje jak wół a ja pachnieć
bedę? zreszta ja zawsze diabłu na ogonie w trzy dni po porodzie okna
myłam bo brudne.
ale artur przez pierwszy rok-
- robił zakupy,zmywał, zabierał dzieci na wypady, ja wychodziłam na
basen, solarium, fitness( on nalegała mnie sie nie chciało)
brał sie za sprzątanie, za naukę z dziećmi kazdą wolna sekunde
poświęcał dziecku, ze mna duzo rozmawiał , mielismy wspólne pasje,
wycieczki nie było mi zle.
Lecz przyszedł taki dzień że pomyslałam aby nieco to zmienić-sama
robiłam sobie zakupy, sama zmywałam większośc prac domowych
robiłam tylko ja-potem juz tylko ja robiłam wszystkie- nawet
prasowałam co jedynie Artur robił wczesniej.
na dzień dzisiejszy kiedy ja przejełam wszysto Artur jakby oddalił
sie tzn wiecej go nie ma, jak jest to albo cos klepie w laptopie,
albo sciąga jakies programy , a dzieciom starszym juz nie poświeca
sie jak kiedys -moze mniej o połowę, córeczkę najmłodszą owszem
troche rano i troche popołudniu a potem wez ja bo niemogę sie
skupić,nie zmywa, nie prasuje ale robi zakupy wszystkie prawie.
Wiem na milion procent ze gdybym zechciała wyjść ,wyjechac sama na
kilka dni, czy poprostu polezec do południa on jest gotów stanąc na
wysokości zadania ale z ta róznica że kiedyś sam od siebie teraz na
moja wyrazna prożbę aczkolwiek bez protestów-ale błąd zrobiłam ze go
rok temu odsunwełam-moze go to uraziło? ale ja dość miałam patrzec
jak wycieńczony zamiast zjeśc to on z lekcjami siedzi czy myje
naczynia albo robi to co ja mogłam przez cały dzień siedząć w domu.
Artur nigdy by nie zostawił mnie chorej w domu z dziećmi,a po leki
by poszedł na koniec miasta gdyby było trzeba- mimo to czuje że on
sie oddala -może to przez coraz wieksze zainteresowanie klientow tym
co robi?]
nie odsuwajcie swioich męzów od obowiazków domowych, nauczcie ich
przyzwyczajcie -nie każdy da się w to wciągnąc ale kobieta powinna
tez mieć trochę czasu dla siebie, tak? ona jest 24\24 w pracy i nie
może w związku z tym iśc i strajkowac pod Sejm

[natasha23]

bardzo ci wspolczuje choc mam podobnie jesli chodzi o dzien tygodnia
to nie nalegam zeby maz zajmowal sie dzieckiem gdyz wstaje o 6.00 i
wraca okolo 19.00 i wiem ze ciezko pracuje ale jesli chodzi o
weekendy to masakra tez mam juz tego dosc syn ma 14 mcy i musze
namawiac go zeby sie nim zająl jak chce cos zrobic nie pamietam
kiedy bylam na kawie z kolezanka syn czesto budzi sie w nocy z
powodu dokuczliwego swedzenia wywolanego przez azs ale moj maz nigdy
nie usypial go, zebym ja nie musiala wstawac. dodam ze tez jestem od
6.00 na nagach syn chodzi spac miedzy 20.00 a 21.00 taze praktycznie
nie mam czasu dla siebie bo tez trzeba sie polozyc spac a w dzien w
czasie drzemek to sprzatam albo robie cos innego nam tez pomaga
tesciowa zlota kobieta bo gdyby nie ona to nie mogla bym wtjsc
czasem czegos zalatwic gdy np pada deszcz a musze wyjsc badz cos
innego takze dokladnie cie rozumiem ps gdy zwracam mu uwage ze tez
potrzebuje czasu dla siebie i ze tez jestem zmeczona to on mowi ze
tez jest i wpuszcza to jednym uchem a drugim wypuszcza mam nadzieje
ze to sie zmieni pozdrawiam i trzymam kciuki

Wg mnie

[calm_house]

(pomijając słowo "bezpółciowym", bo nie mam pojęcia, co ono znaczy)

Jesteście obydwoje trochę niedojrzali i obydwoje popełniacie błedy. Ty
poświęcasz czas tylko dziecku, dla męża i ciebie nie ma już czasu, zapewne. Bo
dziecko było wyczekiwane, ukochane i teraz jest nr 1. A mąż spełnił funkcję
rozrodczą i może odejść.
Pogadaj z nim, po prostu, że jego postępowanie ci nie odpowiada i ma spędzać z
dzieckiem więcej czasu. Jest pewnie typem Piotrusia Pana, który wymaga opieki -
i bardzo pomocna może być poradnia małżeńska.

bede powtarzac az do skutku

[blq]

niektorzy po prostu nie dorosli by byc rodzicami. i nigdy nie dorosna. ulegaja
presji otoczenia, zony, matki, tesciowej, kolezanek, ktroe do znudzenia
opowiadaja jak to cudownie byc mamusia /i przemilczaja wszystkie ujemne skutki
tego stanu, a jak, to jak z wstapieniem do sekty, albo zaciagnieciem kredytu/

poza tym Twoj facet pracuje 10 godzin dziennie i nie musi miec ochote na
cokolwiek wiecej. byc moze to pracoholik. a byc moze przeciwnie, jest w pracy
tak dojony ze ma gdzies caly swiat. no ale - przeciez "musi zarabiać".

nie doczytałem.

[blq]

pracuje 8h, ale jesli po prostu 2h pozniej wstaje, to nie zmienia faktu, jak sie
do domu wraca przed 19 to sie nic nie chce. typowemu facetowi, bo są tacy, co
kochaja zycie rodzinne i pielegnowanie bobasa... no ale to moze z 10% populacji,
zreszta latwo takich rozpoznac przy odrobinie wprawy...

[pkmiec]

Proszę nie brać do siebie tego, co teraz napisze. To tylko moja mniej lub więcej prawdopodobna hipoteza, z tymże chyba się jeszcze w wątku nie pojawiła.
Mianowicie, niewykluczone że trzeba na sprawę to spojrzeć z perspektywy miłości "nieplatonicznej". Być może facetowi brakuje motywacji z Twojej strony żeby się starać w związku- po urodzeniu dziecka cycki napuchnięte, tyłek urósł, mniej dbania o siebie, cala uwaga skupiona na dziecku. Może zamiast upojnych nocy są już tylko "noce płaczące". Facet nie raczej nie został pedałem w czasie ciąży ani po jej zakończeniu. Nie ma po co się starać. To poziom zadowolenia z życia niejednego faceta potrafi obniżyć do dna. W takim stanie radosna zabawa z dzieckiem to ostatnia rzecz na jaka się ma ochotę.
To, że facet nie wie jak się zabawić ze swoim własnym, małym dzieckiem to brednie. Jeśli nie jest jednostką aspołeczną, to raczej jest coś, co jego chęci psuje.

[staryigruby]

Zajmowanie się 16-miesięcznym dzieckiem, z męskiego punktu widzenia,
to zajęcie jałowe i nudne. Taki bobas słabo kontaktuje społecznie i
po zabawie 5-10 minutowej najchętniej mówimy "Weź go już....".
To, ze twój ma nie pomaga przy czynnościach higieniczno-
żywieniowych, to wynik przyzwyczajeń. Przed urodzeniem dziecka też
się nie napinał, więc dlaczego ma teraz? Że TOBIE roboty przybyło?
To sobie lepiej organizuj .
Półtorarocznemu dziecku można już spokojnie czytać do snu. Jeden
wieczór Ty, drugi on - na przemian. Dogadajcie się przynajmniej w
tym na początek.

Biologia

[greenpiss]

A nie przyszło Wam do głowy, wszystkie Szanowne Panie, co to chcą manipulować,
brać pod włos i zmuszać, że Was Natura wyposażyła (tak fizycznie, jak i
psychologicznie) w celu zajmowania się niemowlakiem, a mężczyznę nie? Tak wam
namieszała w głowach inżynieria społeczna i teorie o równości (utożsamianej
nieprawidłowo z identycznością) płci?

Kobieta ma się opiekować niemowlakiem, a mężczyzna kobietą. To są naturalne role
i basta. Nie podoba się taki podział? No to dalejże, nazwijcie mnie
jaskiniowcem, biologię odeślijcie do lamusa i głoście sobie wyższość postępowego
ducha nad wsteczną materią. Tylko się potem nie dziwcie ilości rozwodów, jak
duch wyrżnie ryłem w twardą materię.

[kra123snal]

> Kobieta ma się opiekować niemowlakiem, a mężczyzna kobietą

Gdyby facet chociaż tego się trzymał, to byłaby połowa sukcesu.
Biologia funkcje rozumowe odebrała? Facet autorki wątku nawet nią
się nie zajmuje! Zarabianie, wyjaśnię, nie jest zajmowaniem się.
Poza tym biologią nie tłumacz lenistwa, oziębłości, niedorozwoju
emocjalnego mężczyzny, bo naprawdę zacznę wierzyć, że albo homo
sapiens, to tylko o kobietach, albo kobiety są nadludźmi nie ujętymi
w teorii ewolucji (Darwin był męską szowinistyczną świnią )

[delfina77]

Ale 16miesieczne dziecko to nie taki znowu niemowlak! Najczesciej juz cos mowi,
duzo rozumie i o wiele latwiej sie nim zajac niz noworodkiem, ktory tylko je i
spi. Mysle, ze po prostu trzeba chciec i trzeba od poczatku przyzwyczajac meza,
ze ma sie zajmowac dzieckiem. Wiadomo, ze kobieta ma na ogol lepszy kontakt z
dzieckiem, gdyz zwykle wiecej z nim przebywa, ale nie znaczy to, ze obowiazek
opieki spada tylko na nia. Ja bym wymagala, zeby sie zajmowal dzieckiem przez
caly weekend lub wieksza jego czesc sam, jesli w tygodniu nie ma jak bo caly
dzien pracuje. Jakos musicie sobie to zorganizowac bo potem narosna zale,
pretensje i bedzie tylko gorzej

[zawszes]

A ja się angażuje zawsze, i wszystko potrafię zrobić. Oczywiście gdy tylko
jestem w domu. Moje córki są super. Fakt że na początku troche się bałem nawet
wziąść małą na ręce, ale teraz nawet kąpie. Mam tylko pytanie podobno ojciec
może iść na urlop macierzyński, wie ktoś może coś o tym. Jeśli tak to prosiłbym
o jakieś namiary. Zawsze to więcej czasu z dzieckiem. Pozdrawiam. Faceci też
potrafią tylko trzeba troche pomóc.

[kra123snal]

Facet może wziąć 2 ostatnie tygodnie macierzyńskiego, jeżeli kobieta
się ich zrzeknie. Możesz też iść na bezpłatny wychowawczy, ale tylko
wtedy jeżeli partnerka nie planuje go w tym samym czasie. Razem na
wychowawczym można być najdłużej 3 m-ce

[orangewhatever]

bo po pierwsze trzeba myśleć PRZED a nie PO.
wielu paniom się niestety wydaje bardzo naiwnie, wręcz głupio, że "on się zmieni
po ślubie", a potem "zmieni się przy dziecku".
niestety, ludzie - szczególnie dorośli ludzie - tak łatwo się nie zmieniają.
skoro Twój mąż całe dotychczasowe życie był taki, i skoro Ty to akceptowałaś, to
nie spodziewaj się teraz cudów.

poza tym, skoro jest "bezpółciowy", to w zasadzie nie mam już nic do dodania.

[anulina]

facet zwariuje dopiero jak urodzisz mu córke mój też sie synem
średnio zajmował. na punkcie córeczki dostał fioła!

[blueli]

Mój mąż teoretycznie angażował sie w opiekę nad naszą córeczką.
Czasami wstawał w nocy, by mi dziecko podać, a potem ja przez kilka
godzin walczyłam z małą, by zechciała zasnąć. Ale on przecież
wstawał!!! Właściwie nigdy niczego nie zrobił sam, jeżeli prosiłam,
by wziął wózek i wyszedł na spacer, godził się pod warunkiem, że
będę im towarzyszyć. Nie brał na siebie odpowiedzialności, nie umiał
(nie chciał) być z dzieckiem beze mnie. Jeżeli kąpiel to wspólna
czyt. ja kąpię dziecko, a on co najwyżej naleje wody do wanienki,
ale już to nazywało się, że kąpiemy razem. Jak każda matka z
niemowlakiem byłam strasznie umęczona, córka urodziła się późną
jesienią, najgorsze miesiące przeżyłyśmy razem zamknięte w
mieszkaniu jak w klatce. Przez pół roku nie pamiętam, bym miała
okazję gdziekolwiek wyjść (chyba że wyrzucić śmieci). Mąż wracał o
19 do domu, zdziwiony moim stanem fizycznym i psychicznym. Nie
miałam do pomocy nikogo, nawet spacer był zadaniem niełatwym, samej
znieść wózek i niemowlę z 3 piętra - to było bardzo męczące.
Nakarmić dziecko - problem (mała była niejadkiem) - nie dawaj, jak
zgłodnieje sama zacznie jeść, pieluchę czasami zmieniał, jeżeli nie
było w niej kupy. Stale mówiłam mężowi, że oczekuję większej pomocy
i zaangażowania, słowa nie trafiały, z pracy nie mógł wracać
wcześmiej, choć pracował na własny rachunek. Pamiętam, że któregoś
dnia znów wylałam z siebie swoje żale, że w ogóle nie mam chwili
wytchnienia ani czasu dla siebie - usłyszałam wtedy, że jest to
kwestią złej organizacji czasu. Pamiętam był niedzielny poranek,
padał deszcz, córka miała może 8 miesięcy, wkurzyłam się i wtedy po
raz pierwszy (i jedyny) zostawiłam go w domu samego i po prostu
wyszłam. Byłam wściekła, rozżalona, niewiele z tego dnia miałam dla
siebie, chociaż poszłam do kina i do kawiarni. Wróciłam późnym
popołudniem, do tematu nie wracaliśmy, znowu wszystko było po
staremu. Teraz córka ma 10 lat, a my przestaliśmy być małżeństwem
przed 3 laty. Stare dzieje, ale nadal bolą. Najrozsądniej (teraz z
perspektywy czasu) wydaje mi się jest ustalić z góry, co kto ma
robić przy dziecku i w domu i starać się tego przestrzegać. Kobiety,
kiedy wychodzą i robią coś dla siebie nie powinny mieć wyrzutów
sumienia, że są złymi matkami. Trzeba umieć myśleć o sobie i dbać o
swoje dobre samopoczucie. Bo tego nie może nam dać nikt inny, tylko
my same. Troszkę zdrowego egoizmu. Życzę powodzenia!

[tendencia]

jagoda, a ja bym spytała o WASZE relacje - czy Ty i on rozmawiacie
ze sobą? o czymkolwiek? macie ze sobą pozytywny kontakt czy
wymuszasz chwile uwagi i skupienia na sobie u swojego męża? bo to mi
wygląda na IGNOROWANIE nie dość że POTRZEB dziecka w relacji ojciec -
dziecko, ale też ignorowanie Ciebie. Nie jesteś tylko matką, jesteś
też kobietą sama w sobie. Boshhh, jak czytam to co wyżej,to smutno
mi na myśl o tych dzieciach,bo tata jak obcy. Pomijając normalną
potrzebę leniuchowania /mnie też czasem dopada/ albo przemęczenie
pracą - mój mąż nigdy nie miał problemu z dzieckiem, pomocą i
opieką. O chorobach moich lub dziecka nie wspominając. I to u niego
naturalne jest, a ja nie stawiałam się nigdy w pozycji "ja wiem
lepiej jak to zrobić" i on nie czuł się w niczym gorszy. Widziałam,
że jakoś sobie radzi i nawet jak wychodziłam niespecjalnie się
martwiłam o małą. Czasem bywało, że zapomniał ją nakarmić,albo
pielucha ciężka od sików przy kolanach wisiała, albo zamiast położyć
dziecko spać to razem z nim na kanapie mecz oglądała, ale do
tragedii nigdy nie doszło, więc nie było źle. Jest mądrym ojcem i
często słyszy od małej, że go kocha. Więc jednak nie wszyscy faceci
dojrzewają do kontaktu z dzieckiem po latach, mój mąż od porodu do
dziś nie ma z tym problemu. Moja córka ma szczęście jak widzę...

[kellss]

a to czas go pogonic - moj maz od pierwszej chwili pojawienia sie coreczki
pomagal - wiecej on robil niz ja znaczy - prawdziwy maz, nie malowany
Ken))))))) czas pogonic figurantów

[panmisiek]

Wspolczuje... Ja wrecz uwielbiam zabawy z moim malym synkiem i tylko
zaluje, ze mam na to malo czasu.

[zawszes]

Pytałem o urlop macierzyński dla ojca, jako że nie otrzymałem konkretnej
odpowiedzi wysłałem meila do prawnika od prawa pracy i otrzymałem odpowiedz,że
po 14 tygodniu (po zrzeczeniu sie przez matkę urlopu) ojciec może przejść na
pozostały czas na urlop macierzyński. Może sie komuś przyda.

[kra123snal]

Facet może wziąć 2 ostatnie tygodnie macierzyńskiego, jeżeli kobieta
się ich zrzeknie. Możesz też iść na bezpłatny wychowawczy, ale tylko
wtedy jeżeli partnerka nie planuje go w tym samym czasie. Razem na
wychowawczym można być najdłużej 3 m-ce

A to nie był konkret? Podałam Ci stan przy pierwszym dziecku oraz
dane dot. urlopu wychowawczego...

A tu z Kodeksu Pracy (wystarczy zajrzeć a tam czarno na białym):

§ 5. Pracownica, po wykorzystaniu po porodzie co najmniej 14 tygodni
urlopu macierzyńskiego, ma prawo zrezygnować z pozostałej części
tego urlopu; w takim przypadku niewykorzystanej części urlopu
macierzyńskiego udziela się pracownikowi-ojcu wychowującemu dziecko,
na jego pisemny wniosek.


Szczerze? Ręce mi opadły z bezsilności...

[zawszes]

....Szczerze? Ręce mi opadły z bezsilności...

Przepraszam, że z mojego powodu ręce ci opadają. Ale g]dla mnie to nie było
konkret. Nie 2 a 4 tygodnie po 1 dziecku i 6 po drugim dziecku, tak więc nie
było konkretnie, ale dzięki. To jest o macierzyńskim, wychowawczy mnie nie
obchodzi bo za dużo kasy by nam uciekło.

[kra123snal]

pisałeś o urlopie, ogólnie... Ręce mi opadły, bo napisałeś, że nie
otrzymałeś odpowiedzi.
Poza tym teraz urlop na pierwsze dziecko wynosi 18 tygodni, więc w
sumie mężczyźnie może przypaść 4 tygodnie - mój błąd, ale prawnik
też się nie popisał

[zawszes]

Wiesz jak jest z takimi "darmowymi prawnikami". ja w sumie pojdę na 6 tyg. bo to
2 córa, i wcale nie uważam tego za jakiś odpoczynek. To też ciężka praca. Pozdrawiam

[kra123snal]

o urlopie, czyli albo macierzyński, albo wychowawczy. Jakbym myślała
o wypoczynkowym, to bym o nim napisała. Powodzenia na urlopie z
córką.

[rob1979]

Rozmowa z mężem na pewno nie zaszkodzi... ale wdrażanie do opieki nad dzieckiem
powinno być stopniowe... skoro przez tyle czasu nie miał ochoty zajmować się
małym to nagle tej ochoty nie nabierze... słabo go widocznie tresowałaś

Drogie Panie... Fakt, iż pokrzyczycie sobie na forum, że obowiązkiem każdego
ojca jest przejęcie połowy obowiązków związanych z opieką nad niemowlakiem
równie dobrze może świadczyć, że to WY nie dajecie sobie rady z tym narzuconym
przez Matkę Naturę obowiązkiem... Przecież przez ostatnie tysiące lat jakoś
sobie te mamusie radziły a wy nie potraficie... phi... Nic nie jest
czarno-białe... Nie wszyscy faceci są tacy sami... Dopóki facet nie zostanie
wyposażony w macicę nic nie MUSI Co najwyżej POWINIEN...
Aha... jestem ojcem 4 miesięcznego szkraba - od samego urodzenia razem z żoną
uczyłem się obsługi dziecka więc potrfię zrobić przy nim wszystko... Odkąd
jednak wróciłem do pracy mój kontakt z synem siłą rzeczy uległ lekkiemu
osłabieniu - nie ma mnie w domu 10 godzin więc synek często daje mi do
zrozumienia, że wolałby jednak posiedzieć z matką... Cóż poradzić... kąpię go,
przewijam, karmię, spaceruję a on bezczelnie nie jest z tego zadowolony...
wolałby z mamą Chyba powinienem przemówić mu do rozumu! "W końcu mamy
równouprawnienie - masz mnie kochać tak samo jak MAMĘ!!!"

[mamaperelek]

No, Jagoda, współczuję.. Mój mąż jest chyba ideałem. Ale fakt, że
mam też idealną teściową, która bardzo mądrze go wychowała (mimo że
jest jedynakiem!). Od samego początku zajmował się naszymi
córeczkami, kąpał, przewijał, chodził na spacery itd. Ale: z moich
obserwacji wynika, że dużo prościej poszło mu z młodszą. Przy
starszej robił niby wszystko to samo, ale "coś" było nie tak, bo
mała często, jak brał ją na ręce, płakała. Myślę, że wytworzyło się
takie "błędne koło". On się bał, że młoda zaraz zacznie płakać, a
ona wyczuwała ten jego strach.
Może pożrecie mnie (niektóre forumowiczki), ale naprawdę my kobiety,
mamy opiekę nad dzieckiem wpisaną w naturę, a faceci muszą się tego
nauczyć. Czy np. pies lub ogier pomaga suce/klaczy w opiece nad
urodzonym potomstwem? Nie. Oczywiście to zbyt duże uproszczenie, ale
jednak nie lekceważyłabym do końca takiego porównania. Nie chcę tu
usprawiedliwiać "leniwych" facetów, ale radziłabym ich
bardziej "stymulować" niż z góry skreślać. A już rady co po
niektórych są po prostu głupie.
Jagoda, siłą rzeczy Twój problem musi być bardziej złożony. Być może:
1) jest tak, jak ktoś napisał - Twój facet może czuć się odsunięty
(na pierwszym planie jest obecnie dziecko) i (być może) sam sobie
tego nie uświadamia,
2) rzeczywiście nie potrafi załapać kontaktu z małym dzieckiem - tu
go trzeba stopniowo ale stanowczo angażować w opiekę nad małym.
Bardziej jednak zachęcać, niż strofować,
3) jest rzeczywiście śmierdzącym leniem, który "swoje zrobił" i
resztą się nie przejmuje. Tylko przy tej ostatniej opcji mogą
zadziałać najbardziej radykalne środki, typu: niezapowiedziane
wyjście do koleżanki i zostawienie go samego z małym (przy uprzednim
poinstruowaniu teściów, że w tym czasie też mają się ulotnić).
Myślę, że zastosowanie tego rozwiązania przy 2 wcześniejszych
możliwościach może przynieść więcej szkody niż pożytku.
To oczywiście tylko moje zdanie. Jak widzisz - ile forumowiczów,
tyle rad

[klooska1]

mam podobna sytuacje z 3 miesiecznym bobasem )))
Jak mnie nie ma caly dzien bo siedze w pracy to wieczorem chwilke musi potrwac
zanim syn zaduma ze ta malpka co sie do niego w kolko usmiecha to ja
Dobrze, ze sa weekendy - gdyby nie karmienie piersia przez mame moglby nawet nie
zauwazyc ze ktos taki jak mama istnieje (no troszke przesadzam hehe)

Generalnie staram sie zajmowac nim kiedy moge - wracam z pracy czasami jak jest
roche czasu biore go na spacer a jak nie ma to cos zjem i kapie go codziennie -
mama kapala go raz od urodzin i raz tesciowa - reszte razy ja bo sprawia mi to
niesamowita frajde przygladanie sie codziennemu rozwojowi mojego syna i wspolna
zabawa zarowno przed jak i po kapanku.

Co do watku to coz pomimo, ze mezczyzni sie roznia od kobiet to nawet w
populacji mezczyzn mamy do czynienia z roznymi osobnikami jedni bardziej sie
angazuja do opieki nad dzieckiem inni mniej - mam znajomych (prawie wszyscy maja
dzieciaki) i znam przypadki, ze ojciec zaczal sie zajmowac cora dopiero jak
skonczyla 5 lat, w innym przypadku zaczal sie zajmowac dopiero przy drugim
dziecku ale tylko drugim - inni nie zajmuja sie wcale a inni chetnie poszliby na
tacierzynskie lub nawet na wychowaczy. Tak czy inaczej jesli zalezy kobiecie na
dobrym ojcu dla dzieci niech sie przyglada jaki stosunek ma przyszly wybranek do
dzieci - czy to z rodziny czy nawet do dzieci przyjaciol i znajomych - mozna
wiele odczytac po zachowaniu przyszlego ojca w stosunku do obcych dzieciakow i w
pore zareagowac.

[kra123snal]

Daleko idące uproszczenie. A macica nie powoduje, że coś MUSZĘ (mogę
tylko ją wykorzystac do rozwoju płodu), po porodzie ja też MOGĘ, czy
POWINNAM zająć się dzieckiem. Nikt Ci nie KAZAŁ używać penisa w
celach rozrodczych, jak i każdemu innemu facetowi, więc POWINNOŚĆ,
czy też PRZYMUS opieki nad dzieckiem jest równy po obu stronach, bo
penisa i macicy już się nie wykorzystuje (o czym raczysz zapominać
przypominając o biologii).
A co do przywiązania synka, to chyba braliście taką sytuację pod
uwagę i wiedziałeś, że którekolwiek wróci do pracy, tego dziecko na
pewno nie będzie preferować w kontaktach. Jeżeli nie zdajesz sobie z
tego sprawy, to masz równe prawo do miłości, tylko dziecko też
człowiek, może kogoś preferować, woleć, bardziej lubić, znać... Może
dobrze, że synek woli mamusię, bo na miłość trzeba ZASŁUŻYĆ, ale
tatusiowi się widocznie wydaje, że jest PRZYZNAWANA z urzędu.
A gdybyśmy kierowali sie tylko naturą, to nie górowalibyśmy rozumowo
nad resztą zwierząt. ROZUM, MÓZG - słowa klucze w rozwijającej się
cywilizacji... A jak nie rozumiesz o co mi chodzi, to wyłącz
komputer, pobiegnij! do lasu i rozpocznij polowanie na zwierzynę, bo
taki był naturalny podział obowiązków! Zdaje się, że faceci
przypominając nam o naturze sami zapominają o swoich naturalnych
obowiązkach!

[rob1979]

kra123snal napisała:

Może
> dobrze, że synek woli mamusię, bo na miłość trzeba ZASŁUŻYĆ, ale
> tatusiowi się widocznie wydaje, że jest PRZYZNAWANA z urzędu.


Hahahahaha... to była IRONIA... Gratuluję spostrzegawczości... Oczywiście moja
wypowiedź została przez Ciebie tak zrozumiana jak Ci wygodnie... Czyli
dopasowałaś jej treść do twoich feministycznych bredni A wcale nie miałem
zamiaru wywoływać burzy...

[kra123snal]

> Hahahahaha... to była IRONIA... Gratuluję spostrzegawczości...
Oczywiście moja
> wypowiedź została przez Ciebie tak zrozumiana jak Ci wygodnie...
Czyli
> dopasowałaś jej treść do twoich feministycznych bredni A wcale
nie miałem
> zamiaru wywoływać burzy...

Zrozumiałam, że próbujesz dość nieudolnie wyśmiać równouprawnienie.
Mojemu mężowi chyba nie każesz się odnosić do jego feministycznych
bredni a pyta, czy do obcej pani też podejdziesz i się spytasz,
dlaczego woli swojego męża niż Ciebie. W końcu mamy
równouprawnienie... (jak widać naciągane ironizowanie nie zostało
również zrozumiane przez faceta, nie tylko przez feministkę)
A nieudolność Twojego języka nie jest moim problemem. Brak
argumentacji również. A feministyczne brednie objawiają się w czym?
W tym, że w ogóle się odezwałam? Zajmowanie się własnym dzieckiem
przez mężczyznę, to nie heroizm, tylko OBOWIĄZEK! A myślenie o nim
nie kończy się z chwilą ostatniego kwęknięcia i wypłynięcia
ostatniego plemnika.

[rob1979]

kra123snal napisała:
Zajmowanie się własnym dzieckiem
> przez mężczyznę, to nie heroizm, tylko OBOWIĄZEK! A myślenie o nim
> nie kończy się z chwilą ostatniego kwęknięcia i wypłynięcia
> ostatniego plemnika.

Dla niektórych się kończy... nic na to nie poradzisz... Ciesz się, że trafiłaś
na mężczyznę, który myśli tak jak ty (w gruncie rzeczy prawidłowo) ale przyjmij
do wiadomości, że inni mogą mieć na dany temat inne zdanie... Mogą inaczej
pojmować opiekę nad dzieckiem i np. zarabianie stawiać wyżej niż zmienianie
pieluch... Twoje wypowiedzi na forum na pewno nie pomogą nikomu zmienić
swojego zachowania bo są bezkompromisowe i pozbawione empatii... Takie właśnie
zimno-feministyczno-staropanieńskie

[kra123snal]

Świat jest bezkompromisowy i może mężczyźni dojrzą, że życie nie
kręci się tylko wokół ich potrzeb...

Twoje wypowiedzi na forum na pewno nie pomogą nikomu zmienić
> swojego zachowania bo są bezkompromisowe i pozbawione empatii...
Takie właśnie
> zimno-feministyczno-staropanieńskie

Moje wypowiedzi nie są pozbawione empatii. Bardzo współczuję matce i
dziecku takiego pseudo męża i pseudo ojca. Życzę im, aby znalazły w
sobie siłę, by wyjść z takiego toksycznego związku.
A to staropanieńskie, to co? Nie kumam. Twoje są starokawalerskie?

[irima2]

Ja nie mam takiego problemu, bo mąż od początku się angażował. Nigdy
to nie był podział pół na pół, i nie chodziło żeby mi pomógł, ale
żeby miał kontakt ze swoim dzieckiem.
Ostatnio musiałam wyjechać na dwa dni. Chłopaki zostały same (synek
jest rówieśnikiem Twojego). Mąż oczywiście bez problemu sobie
poradził, ale nie o to chodzi. Po moim powrocie powiedział, że
poczuł że przez te dwa dni sam na sam bardzo się zbliżył do naszego
synka. A przecież wydawało się, że i tak mają bliskie więzi -
codziennie się bawią, kąpią itd. Ale widać taka sytuacja, że trzeba
być w 100% dla dziecka, nie ma nikogo innego kto chociaż przez
chwilę pomoże dużo daje.
Tak więc polecam, żebyś zostawiała chłopaków sam na sam. Zacznij
może od spaceru czy piaskownicy.
Jeszcze dodam, że mężczyźni często później zaczynają zbliżać się ze
swoim dzieckiem. Dla nich niemowlę to tylko leży, płacze albo je i
nie ma co z nim robić. Wkraczają dopiero jak można piłkę pokopać,
zamki budować albo statki puszczać. Jest to oczywiście dużym
uproszczeniem ale oddaje sedno sprawy.

A co do głosów "mądrych" ludzi a propos "sprawiedliwego" podziału
obowiązków - facet pracuje 8h i potem ma prawo do odpoczynku. A
kobieta z***la w domu często po 16h - i gdzie jej prawo do
odpoczynku??

[cunning]

Padły tu argumenty typu "małe dziecko jest mało interesujące dla faceta". Jako
kobieta mogę powiedzieć, że dla mnie też - co to za przyjemność zmieniać
pieluchy, zastanawiać się, dlaczego płacze, albo nosić pół dnia na rękach?
Oczywiście, równie często bywa fascynujące, ale nie udawajmy, że dziecko to dla
matki wyłącznie radość. Dlaczego mam czekać, aż facet złapie kontakt z maluchem,
a wcześniej sama wykonywać CIĘŻKĄ FIZYCZNĄ PRACĘ? Przecież razem się
zdecydowaliśmy na dziecko, więc nie rozumiem, dlaczego cały ciężar ma teraz
spaść na mnie. Albo chętnie się zamienię - niech on opiekuje się dzieckiem
teraz, a ja z przyjemnością je przejmę, kiedy będzie można z nim już pogadać
albo pobiegać

[jagoda-naj]

Postanowiłam wziąsc sprawy mocno w swoje ręce.Zaczęłam od rozmaowy z kochanymi
teściami/takich na szczęscie mam!/wytłumaczyłam,ze tak byc nie moze,ze mąż się
nie zajmuje/czytac nie bawi/ z własnym synem.Poprosiłam ich aby go równiez
zachecali do kontaktu z dzieckiem.Aby pomagali nam wspólnie spedzac czas.Aby w
potrafili w pewnym momencie sie delikatnie wyocfac i dac Mężowi pobyc z
dzieckiem.Rozmawiałam wczoraj z mężem -chyba najszczerzej od poczatku naszej
znajomosci.Powiedziałam,ze nie oczekuję,aby po przyjsciu z pracy brał dziecko i
robił przy nim wszystko,lecz abym czuła ,ze jestesmy rodziną,ze cieszy sie po
powrocie na widok rozesmianego dziecka.Aby miedzy swoimi kawkami i papieroskami
zauwazył nas jako wspaniała kochajaca sie rodzine.Powiedziałm,ze tak byc nie
moze.Że nie mozemy mieszkac OBOK SIEBIE,ze dom to nie tylko hotel,ale miejsce do
którego powinno się wracac z radoscia.Obiecałam ,ze zrobie wszystko,abysmy byli
szczęśliwa rodzina,ale ON MUSI ZNALESC DLA NAS CZAS I UWAGę.CZAS POKAZE.
Ktoś tu napisał,ze chyba zwariowałam,bo oczekuje jeszcze czegoś od męża,a mam
tylko jedno dziecko i pomoc od teściów.A w całym tym poście chodzi przede
wszystkim o więz OJCIEC-DZIECKO,a nie opiekę jako-taką fizyczną.A gdy jest
więz,to człowiek sam chce cos robic przy swoim dziecku.coś!COKOLWIEK.

[madzia3005]

zazdroszcze wam, ze macie takie dobre stosunki ze swoimi dziecmi.
moja roczna córeczka rozplakała sie wczoraj na mój widok jak
wróciłam ze studiów. Mój mąż tez był po za domem tyle co ja i razem
wróciliśmy do domu przywitac wiki ale ona zamiast ucieszyc sie na
mój widok rozpłakała sie i wyciągneła rece do taty. cały rok jej
życia siedziałam z nia w domu i starałam się jak mogłam a tydzień
temu poszłam do pracy. wiki wogóle nie zwraca na mnie uwagi czy
jestem czy nie. Boli mnie to bardzo. Mój mąż od poczatku pracował a
ona zawsze cieszyła sie jak przychodził do domu. oddala sie całkiem
ode mnie i coraz bardziej to widac. nie wiem co robic

[mama_flo]

Nie pierwsza i nie ostatnia, masz taki problem, zagoń chłopa do roboty i tyle!

[lana74]

Chyba sobie żartujesz? W ten sposób reagujesz, jak ktoś ma problemy? To chyba
nie masz zbyt wielu przyjaciół?To chyba nie jest takie proste, bo z tego opisu
wynika, że ten facet ma coś nie tak z głową i chyba nie bardzo dba o swoje
dziecko. A to już jest duzy problem i nie da sie tego załatiwć zaganiajac go do
roboty..

[lana74]

To jeszcze raz ja. Okazuję się, że facetów pogniotło do reszty! Bo wszędzie się
natykam na przykłady takie zachowania
ojców..smyk.com/index.php?option=com_forum&action=thread&id=7015&Itemid=0