"zamawianie" prezentow przez dzieci

[beniusia79]

zauwazylam ostatnio wsrod swoich znajomych nowy, a moze juz stary
zwyczaj(?). ich dzieci, czesto zaledwie kilkuletnie, zamawiaja
sobie prezent na urodziny, mikolajki, swieta. dostaja wiec z
okazji roznych swiat dokladnie to, co sobie zazycza-czesto nawet z
takiej a nie innej firmy, bo taka sama zabawka z firmy X jest be a
z firmy Y jest cool. dzieci wiedze wiec dokladnie co dostana np.
pod choinke bo zamowienie rozeslane jest po dziadkach, ciociach
itp, kazdy czlonek rodziny zobowiazany jest do kupna danej rzeczy,
dziecko wie wiec co od kogo dostanie... czy to normalny zwyczaj czy
to ja jakas taka starodawna jestem? rozumiem, ze wygodniej jest
kupic to co dziecku sie bedzie podobalo i co sobie dziecko zamowi
niz spudlowac, ale jaka ucieche ma maluch z prezentu, ktory ma byc
przeciez niespodzianka, jesli dokladnie wie sie co dostanie?

[avvg]

Gdzie jest powiedziane, że prezent MA BYĆ niespodzianką? Prezent ma
być prezentem.
Ale sam zwyczaj zamawiania zabawki firmy X, a nie Y, też wydaje mi się
dziwny, jak byłam mała, to padały bardziej ogólne hasła - typu
"niebieski samochodzik". Ale z drugiej strony, jak dziecko chciałoby
mieć swój egzemplarz "Ani z Zielonego Wzgorza", to "Harry Potter" to
już nie to samo, chociaż też książka.

[beniusia79]

wiekszego kalibru. ksiazki to maly pikus przy tym. bratanek meza ma
niedlugo 4 urodziny. maz dzwonil do jego mamy by porosic o to, by
nam cos podpowiedziala. ta spytala sie malucha co sobie zyczy i ten
podal jeden przyklad, nienajtanszy zreszta. znajac meza, kupi cos
podobnego, ale nie dokladnie to co sobie malec zazyczyl. w zeszlym
roku przechodzilismy to samo....

[kali_pso]

Wynika, że najwiekszym problemem jest CENA zamawianego prezentu, a
nie brak tej magicznej nispodziankiP
Nie mozna było tak od razu?

Jesli chodzi o zamawianie przez dziecko prezentu u swoich rodziców-
to nie mam nic przeciwko, w końcu oni sami wiedzą na co ich stać.
Natomiast niekoniecznie usmiechałoby mi sie kupowanie prezentu za
ileś tam setek złotych, tylko dlatego, że rodzice brzdąca
poinformowaliby mnie o tym, że sobie to wymarzył. Mozna zasugerować
tematykę, ale zebym miała czuc się zobowiązana do czegos
konkretnego? No nie, to naruszałoby moja wolność ..no i portfel
zapewneP

[beniusia79]

bo mlody dostaje prezent raz w roku wiec mozna przebolec, ale
sposob w jaki zlozone zostalo zamowienie... w zeszlym roku bylam
swiadkiem jak syn kolezanki ryczaj pod choinka bo gierka, ktora
sobie zamowil u rodzic byla innej formy niz chcial i nie miala tyle
bajerow co tamta...

[...]

[myga]

Post niedostępny ze względu na naruszenie prawa lub regulaminu.

Beniusia

[pitahaya1]

Zapytaj mnie co bym chciała pod choinką zastać. I nie zdziw się, gdy będziesz musiała oddać nerkę w zastaw.

Kto pyta ten otrzymuje odpowiedź.

Moje dzieciaki niemal zawsze pytałam. I prosiłam o kilka sugestii, żeby mój budżet wytrzymał. Otrzymywałam kilka propozycji z informacją, że jeśli tylko dam radę...Radę dawałam ale do końca dzieci wiedziały tylko co "mniej więcej" dostaną.

Zgadywały patrząc na wielkość pudełek. Rzadko kiedy zgadły.

Niespodzianka byla, prezent wymarzony też.


No i pamiętam męża, gdy kiedyś podsłuchał jak narzekam na brak perfum. Kupił sam wedle uznania. Uznanie leży do dziś na półce((


Do list życzeniowych nastawiona jestem tak jak do list prezentów ślubnych, po prostu rozsądna "propozycja" ale to już ofiarodawca decyduje ile wydaje

[mama_kotula]

Cytat
Ale sam zwyczaj zamawiania zabawki firmy X, a nie Y, też wydaje mi się dziwny, jak byłam mała, to padały bardziej ogólne hasła - typu
"niebieski samochodzik".


Ponieważ jak ty byłaś mała, i jak ja byłam mała, to - jak już pisałam niżej - nie można było sobie po prostu wejść do smyka i wybrać spośród 50 niebieskich samochodzików. Tylko szło się do PDTu i modliło się, aby ten akurat wymarzony samochodzik występował w kolorze niebieskim i nie był aż tak bardzo tandetny (źródło informacji: moja mama ). Ewentualnie wyskakiwało się z zachomikowanych dolarów i biegło sie do Pewexu po Matchboxa.

IMHO niewiele się zmieniło.
Kiedyś dziecko nie prosiło o "lalkę" tylko o "lalkę bobasa z pieluszką, zamykającą oczy i taką, którą można kąpać". W sumie to samo. Kiedyś dziecko nie prosiło o "samochodzik" tylko o "niebieski resorak z otwieranymi drzwiami i bagażnikiem, który ma prawdziwe gumowe opony". Podobnie kiedyś dziecko nie prosiło o "klocki" tylko o "takie same klocki, jak ma Piotrek z drugiego piętra, jego mama mówiła, że kupiła w domu towarowym na dole".

a robienie listy prezentów?

[krolowanocy]

a ja niedawno zauważyłam coś takiego i tak chciałam się zapytać inne
matki o opinię
a robienie listy prezentów, które dzieci chciałyby dostać i
rozsyłanie jej znajomym? z dopiskiem, żeby napisać jak się kupi, to
oni wykreślą z listy? właściwie nie tyle rozsyłanie, co publikowanie
jej w internecie, na stronie dostępnej dla znajomych? co o tym
sądzicie?

[kali_pso]

a robienie listy prezentów, które dzieci chciałyby dostać i
rozsyłanie jej znajomym? z dopiskiem, żeby napisać jak się kupi, to
oni wykreślą z listy? właściwie nie tyle rozsyłanie, co publikowanie
jej w internecie, na stronie dostępnej dla znajomych? co o tym
sądzicie?


przesada.

[beniusia79]

a ja myslalam, ze tylko moi znajomi maja dziwne pomysly....

jak najbardziej na poważnie, nie wymyśliłam tego

[krolowanocy]

no moi znajomi zrobili na swoim blogu po pierwsze suwaczek
odliczający czas do urodzin dzieci, po drugie pod tym listę
prezentów, które dzieci chciałyby dostać i napisali do tego
instrukcję, że jak się wybierze prezent, który chce się kupić, to z
żeby im napisać, to wykreślą z listy.
pomyślałam sobie że może to sensowne, że wykluczy powtarzające się
prezenty (ale zdaje się że nigdy nie było sytuacji, że ich dzieci
dostałyby identyczne prezenty od kilku osób)
ale zrobiło mi się trochę nieprzyjemnie jak to czytałam, tak jakby
to był obowiązek dla czytelników tego bloga kupić coś z tej listy.
tak to wyglądało....
myślałam że tego typu listy to tylko prezentów ślubnych..

[beniusia79]

(choc bardzo odwazne) jesli dziecko nie wie co i od kogo dostanie w
prezencie. inaczej chyba jest gdy dziecko z gory wie od kogo i co
dostanie...

Tzn. że listy prezentów ślubnych uważasz za ok?

[iwoniaw]

Wobec tego czym się róznią inne listy prezentów?

[avvg]

Co jest złego w listach prezentów ślubnych? Z czystej ciekawości
pytam, nijak nie mogę pojąć oburzenia.

Jakiego oburzenia?

[iwoniaw]

Z poprzedniego postu zrozumiałam, że jego autorka uważa, że lista prezentów
ślubnych jest czymś normalnym i ok, a wobec listy prezentów pod choinkę/
urodzinowych ma mieszane uczucia. Zatem pytam, czym się róznią?

[krolowanocy]

ja tylko napisałam co poczułam w związku z tą listą prezentów dla
dzieci. nic więcej. nie wkładaj mi w klawiaturę niczego, czego sama
nie napisałam, ok?
to nie jest wątek o listach prezentów ślubnych

[iwoniaw]

> ja tylko napisałam co poczułam w związku z tą listą prezentów dla
> dzieci. nic więcej.

Napisałaś, że "myślałaś, że listy takie to w przypadku prezentów ślubnych". A w
przypadku prezentów urodzinowych "zrobiło ci się nieprzyjemnie" - nie "wkładam
ci niczego w klawiaturę", tylko pytam, czy w przypadku listy prezentów ślubnych
też czujesz się nieprzyjemnie i dlaczego?

> to nie jest wątek o listach prezentów ślubnych

No, nie ja je wspomniałam pierwsza...

Ślub to jednak dość szczególna okazja

[kawka74]

Lista prezentów ślubnych, z reguły lista rzeczy praktycznych, na nowe życie,
jest choćby po to, żeby uniknąć posiadania pięciu żelazek i dwunastu aparatów.
Prezenty bożonarodzeniowe czy urodzinowe mają jednak inny charakter, wybór jest
znacznie większy, a rejestry cenowe - inne.

[kocianna]

Hmm, a tradycja Listu do Świętego Mikołaja? U nas jest baaaaaardzo długi i
zawiera rzeczy od sieci Spidermana (którą zrobi babcia, ale Młoda o tym nie wie)
, poprzez kosiarkę (taką plastikową za 15 pln) po statek piracki LEGO. Rozrzut
cenowy olbrzymi i zawsze jest z czego wybrać.
Młoda ma urodziny 3 tygodnie po Bożym Narodzeniu, więc lista prezentów jest ta
sama

[kawka74]

List do świętego Mikołaja jest elementem bożonarodzeniowej tradycji i tym samym,
przynajmniej dla mnie, ma inny charakter, raczej marzeń niż bezwzględnych
życzeń, które cała rodzina czyta i odhacza. Daje margines niespodzianek.
Lista prezentów urodzinowych kojarzy mi się raczej z listą wymagań z
zastrzeżeniem, że jak prezent nie z listy, to foch.

[truscaveczka]

Kawka, ja jestem zwolenniczką niedroghic, edukacyjnych, niespodziewanych
prezentów. Od tygodnia jednak codziennie odbieram telefony od rodziny, zeby już
ten list do Mikołaja na bloga wrzucić, bo dwie okazje przed nami (dwie! ja tam
na Mikołajki bym batona kupiła i niech spada ) i oni czekaj na konkrety.
To działa w dwie strony
Korzystając z doświadczeń KOtuli dałam Młodej gazetkę zabawkową z tesco
(wydepilowawszy z niej strony z Barbie) i kazałam wycinać obrazki na list do
Mikołaja. Zobaczymy, co z tego wyjdzie

[kawka74]

A pewnie, że w dwie strony Trudno się nie zgodzić z tym, że lista
ofiarodawcom ułatwia życie (żadnych nerwowych telefonów, latania z rozwianym
włosiem po sklepach i bobrowania w, z przeproszeniem, Różowym Zagłębiu pełnego
barbiów z okrzykiem 'to? nie, nie to! a może to?! aaaaa...'), ale - tak, jak już
pisałam - wolę zawiązać bożonarodzeniowy spisek z rodzicami obdarowywanych
List listem, ale fajnie jest widzieć na dziobach kompletne zaskoczenie - nie
dość, że to jest TO, to jeszcze wcale a wcale się tego nie spodziewali

Gwiazdka to dla dziecka równie szczególna

[sir.vimes]

okazja)

Na dodatek dorosły tak tych opiekaczy i żelazek nie "przeżywa" jak dziecko
wymarzoną lalkę czy zamek Lego...

Z dwojga złego wolałabym kompletnie nie trafić z prezentem dla młodej pary niż z
prezentem dla małej kuzynki.

[kawka74]

Jasne, że szczególna, ale prezenty ślubne mają jednak - moim zdaniem - inny
charakter, ich rola w życiu obdarowanych jest inna
To nie jest tak, że kupuję dzieciom - jeśli nie książki - to byle co, byle by
coś tam było. Jeśli już jest to prezent z innej beczki, konsultujemy to z
rodzicami dziecka, w końcu oni lepiej są zorientowani, co ich potomek ma, czego
nie ma, o czym marzy. Wydaje mi się to lepszą, choć bardziej czasochłonną,
metodą, niż lista; życzenia dziecka są uwzględnione, a jednocześnie jest element
zaskoczenia. No i wentyl bezpieczeństwa - jeśli z jakichś powodów pozycje z
listy nie zostaną uwzględnione, nie ma rozpaczy.

nowa droga zycia

[faq]

Cytatno moi znajomi zrobili na swoim blogu po pierwsze suwaczek
odliczający czas do urodzin dzieci, po drugie pod tym listę
prezentów

nowe dziecko tez nowa droga tez niebezpieczenstwo dubla

ja robilam liste na parapetowe - lista krazyla wsrod znajomych, oni myslenie
mieli z glowy my nie dostalismy trzech 'odjazdowych' wycieraczek

Wszyscy pisalismy listy do Swietego Miklolaja, no wszyscy z mojego otoczenia
Pod choinka materializuja sie marzenia a nie inwencja darczyncy. Nie widze
powodu do oburzenia.

A rozszerzenie pomyslu na urodzinowe prezenty? wole sama zasugerowac niz dostac
cos co wywola falszywy usmiech przy podziekowaniu: bo przeciez liczy sie
pamiec.. bla bla bla

Jasne, ze cudownie jest dostac cos przemyslanego i trafiajaccego w potrzeby, ale
z reguly ludzie to nie jasnowidzacy.

[a_weasley]

kawka74 napisała:

> jest choćby po to, żeby uniknąć posiadania
> pięciu żelazek i dwunastu aparatów.

Jakkolwiek list prezentów ślubnych nie uznaję, a wspomniane zagrożenie na
podstawie własnych obserwacji z wesel bez list prezentów pozwalam sobie uznać za
mocno wyolbrzymione (no dobrze, akurat myśmy dostali dwa komplety pościeli, ale
akurat w tej dziedzinie od przybytku głowa nie boli), nie można zaprzeczyć, że
teoretycznie ono istnieje. W przypadku prezentu gwiazdkowego nie, bo czym innym
jest znoszenie prezentów przez kilkudziesięciu ofiarodawców po części słabo
znających młodych, a czym innym obdarowanie dziecka przez najwyżej kilka osób
dobrze je znających.

[moofka]

krolowanocy napisała:

> a ja niedawno zauważyłam coś takiego i tak chciałam się zapytać inne
> matki o opinię
> a robienie listy prezentów, które dzieci chciałyby dostać i
> rozsyłanie jej znajomym? z dopiskiem, żeby napisać jak się kupi, to
> oni wykreślą z listy? właściwie nie tyle rozsyłanie, co publikowanie
> jej w internecie, na stronie dostępnej dla znajomych? co o tym
> sądzicie?

ja pewnie bym sie nie odwazyla, ale uwazam ze to super pomysl
skoro ktos i tak prezent kupowac bedzie, niech ma pewnosc ze trafi w gust
obdarowanego
taka jest istota prezentu, tez wole wiedziec ze moj prezent ucieszy i sie przyda
a nie kupie cokolwiek badz co JA uwazam, a jak sie nie bedzie cieszyl, to znak,
ze jest chamidło

jest mi niezmiernie przykro, kiedy widze ze moje dziecko dostaje prezent tani,
byle jaki i kompletnie nie wpadajacy w jego gust
szczytem byla dostana w foliowej reklamowce mietka chinska pilka do gry w noge
dziecko popatrzylo, zrobilo mu sie przykro, odlozylo i poszlo sie bawic innymi
zabawkami
dziecko bylo niegrzeczne czy raczej obdarowujacy?
tesciowa potrafila wymyslic prezent od czapy kompletnie z cyklu niebezpieczne
chinskie i nie wiadomo do czego
teraz wprost prosimy, zeby nie kombinowala tylko dala rownowartosc w gotowce i
mlody sobie dozbiera do wymarzonej zabawki
tak sie sklada, ze ładne zabawki, tak samo jak ladne ubrania, dobre jedzenie i
porzadne kosmetyki nie sa najtansze
czy dziecko ma sie zadowolic byle czym, zeby nie byc uznanym za roszczeniowego
potfora?
dlaczego?

[mammajowa]

przyjęte u mnie w rodzinie od dawien dawna (na pewno od mojego dzieciństwa).
generalna zasada była zawsze taka, że lista jest długa i w dużym przekroju
cenowym, coby nie było że kogoś nie stać. zresztą wyłomy się zdarzały i nie było
problemu. przecież to tylko sugestia.

[beniusia79]

w zeszlym roku z bratankiem meza podobna byla sytuacja, z tymze to
niby rodzice podsunali nam pomysl z prezentem, chlopak mial wtedy 3
latka. myslelismy, ze rodzice tylko wiedza co maly od nas dostanie,
ale sie pomylilam. zadzwonilismy do niego na urodziny(prezent
wyslalismy paczka bo mieszkaja dosyc daleko) a mlody do mnie "a
gdzie moje autko"??? okazalo sie, ze paczka szla dluzej niz
myslelismy, jego pytanie powalilo mnie z nog

[kawka74]

Nie wiem, czy to jest normalny zwyczaj, ale ja z takich list nie korzystam (w
znaczeniu: nie biorę ich zawartości pod uwagę).
Zawsze znajdzie się ktoś, kto kupi głowę barbie do czesania (IMO nadaje się ona
raczej do zabawy w Wielką Rewolucję Francuską) albo paskudną różową barbiową
karetę, ja się czuję zwolniona z tego obowiązku i wolę kupić książkę, bo
książki, z tajemniczego powodu, na takich listach rzadko się znajdują.

[mama_kotula]

Kawka, a ja mam straszne opory przed kupowaniem książek.
Bo zawsze się boję, że obdarowany już taką ma. Znowu kupić na wyrost (bo pewnie nie ma) - no też nie teges.
Książki to kupuję wtedy, kiedy wiem, na jakim poziomie czytelniczym jest osóbka. Jak nie wiem, to mam dylemat potworny.

Ostatnio z sercem w gardle wręczałam znajomej 4-latce "Lottę z ulicy Awanturników", przekonana byłam już w kilka minut po zakupie, że przecież każda 4-latka Lottę posiada
Nie posiadała.
Jej mama za to stwierdziła, że córka jest jeszcze za mała na takie książki. No więc Lotta poleży na półce nieczytana... a potem poleży nieczytana nadal, bo jak mama stwierdzi, że córka jest odpowiednia na takie książki, to córka będzie miała 7 lat? 8? i Lotta już nie będzie dla niej tak ciekawa, jak mogłaby być dla 4-latki.


Ogólnie zwyczaj "listy prezentów" nie jest dla mnie taki zły.
I przypuszczam, że w założeniu tego wątku chodziło o cenę, choćby podświadomie.
Przykład "przydatności" konkretnej listy prezentów - dziecię moje zbiera roboty Bionicle. Roboty Bionicle mają to do siebie, że występują w parach. Tzn. każdy "duży" robot ma swoją parę - "małego" robota, kupowane oddzielnie - i po złożeniu można taką parę złączyć w jedną nową całość. Dlatego nie widzę nic dziwnego w tym, że dziecko mi gryzmoli na kartce "Bionicle cośtam numer ileś tam", dokładnie z numerkiem i konkretnie, a nie samo "Bionicle".
Podobna lista jest idealna w przypadku książek.

Generalnie staram się podać pewne "ramy", jak ktoś mnie pyta o to, co ma kupić dziecięciu, określając pewien zarys - czyli to, z czego dzieci będą zadowolone. POnieważ dzieci moje mają zainteresowania nietypowe, a dodatkowo starszy dobitnie i bez ogródek potrafi wyrazić swoje niezadowolenie (i żeby nie było - nie jest niewychowany, jest po prostu zaburzony).
A czasem, jak ktoś pyta "co kupić" to odpowiadam konkretnie, czasem podając linkę do sklepu netowego

[beniusia79]

cene to bym przebolala, jak pisalam kupujemy porzadny prezent raz
na rok dla mlodego. z okazji B.Narodzenia i urodzin dostaje zawsze
jeden, duzy prezent . zaszokowalo mnie tylko to, ze 4 -latek mowi
kazdemu co od niego chce, na tej zasadzie-babcia kupi mi cos tam,
rodzice to, czyli kupcie mi to, bo tego jeszcze mi nikt nie kupi...
przeraza mnie, ze taki przedszkolak w taki sposob podchodzi do
prezentow i z gory wie, co dostanie na urodziny czy swieta. co
innego gdy rodzice dziecka, w jego tajemnicy, podpowiadaja krewnym
co malucha by ucieszylo, czego jeszcze nie ma i o czym marzy...

Ale co cię właściwie w tym przeraża?

[sir.vimes]

[beniusia79]

, ze jak tak dalej tak pojdzie to niezly gagatek z niego wyrosnie.
sorry, ale dziecku, ktore od malego uczone jest, ze wszystko
dostaje co chce, moze niezle przerwocic sie w glowce. mam nadzieje,
ze zadna z waszych corek nie trafi kiedys na niego

[sir.vimes]

To, że dostaje takie prezenty o jakich marzy zamiast pierwszej lepszej rzeczy z
półki to chyba nie jest specjalnie deprawujące, prawda?

Czy chodzi o to, ze w ogóle jest świadomy, że istnieją jakieś konkretne marki
zabawek? Też normalne, IMO.

Swoją drogą nie bardzo rozumiem jakie właściwie pozytywne cechy wykształca nie
dostawanie pod żadnym pozorem tego co się chce. Zazdrość? Żal? To nie jest
pozytywne.
Jak mogę dać dziecku to czego ono chce - to daję. Odmawianie dla zasady mnie nie
bawi.

A, ze niektóre rzeczy, których pragną dzieci są drogie - cóż, to wina
handlowców i producentów, nie dzieci;P To, ze dzieci pragną badziewia z reklam -
no cóż, nie tylko dzieci, po pierwsze. A po drugie, może trzeba rozmawiać z
dzieckiem o sztuczkach w reklamach czy ograniczyć dostęp do reklam produktów dla
dzieci, a nie winić dziecko, ze mało odporne na pracę całych sztabów ludzi
koncentrujących się na tym jak wmówić maleństwu, ze czegoś pragnie.

[beniusia79]

wole zapytac rodzicow i wiedziec co dziecko akurat interesuje i
zawsze tak robie, ale w tajemnicy przed dzieckiem. nie rozumiesz
paradoksu? maluch-czterolatek- zamawia sobie u calej rodziny
prezenty. w wyniku tego juz z gory wie, co od kogo i z jakiej
okazji i kiedy dostanie. czego mam zazdroscic i czego jest mi niby
zal? sami z mezem podpowiadamy rodzinie (gdy pytaja) co ewentualnie
mozna byloby corce kupic, ale nie szalejemy i nie zdradzamy jej
tego co dostanie. rozumiesz??? powiedz mi, co wyrosnie z takiego
dziecka, ktore przez cale zycie bylo nauczone, ze dostaje wszystko
to co chce? jak bedzie reagowalo takie dziecko gdy zacznie nie
dostawac kiedys tego co sobie wymarzy? ja uwazam, ze nic dobrego z
tego nie bedzie...

[sir.vimes]

nie rozumiem co w tym złego, ze dziecko wie co dostanie i co w tym złego, że wie
kogo o co poprosiło. Nie wierzy w Świętego mikołaja? To nic dziwnego, że wie
kto przynosi prezenty.

Ja też prosiłam o konkrety - i byłam świadoma, że o co innego można poprosić
zamożną ciocię a o co innego ubogą a o zupełnie niesamowite rzeczy dziadka
bywającego "na Zachodzie". Na dodatek, o dziecięcy cynizmie!!, znałam ich
upodobania i poglądy i wiedziałam, że ciocia ubierająca się szałowo wykaże
więcej zrozumienia dla pomysłu zakupienia czapki ze srebrną nicią a ciocia
uzdolniona plastycznie nie zdziwi się prośbą o pastele. Może nie miałam 4 lat
wtedy.. raczej 5-6 (oczywiście, później nastąpiła totalna eskalacja i w efekcie
jako dorosła osoba nadal dostaję to co lubię, bo wszyscy znają mój gust na
wyrywki;PPP - i ODE MNIE tez dostają to co IM się podoba).

O zazdrości nie pisałam, oczywiście, w kontekście Twojej osoby tylko tego czego
uczy się dziecko, któremu nie zdarza się dostawać tego co chce. Moim zdaniem
niczego dobrego.

obie macie część racji

[lila1974]

Rozumiem obawy Beniusi - jeśli jest tak, że to dziecko wyznacza
każdemu swój prezent i potem "rozlicza" z jego otrzymania to
poniekąd uczone jest, że JEGO WOLA jest najważniejsza i MU SIĘ
NALEŻY.

Co innego, jeśli dziecko ma kwestię omówioną z rodzicami na
zasadzie - możesz poprosić, ale nie możesz wymagać.

Rozumiem również sir.vimes - jeśli tylko nie przypiera się
ofiarodawcy do muru, to można zasugerować. A w kwestii chlopca
najważniejsza jest postawa jego rodziców, czego go przy okazji
nauczą.

[...]

[myga]

Post niedostępny ze względu na naruszenie prawa lub regulaminu.

[kawka74]

> Kawka, a ja mam straszne opory przed kupowaniem książek.
> Bo zawsze się boję, że obdarowany już taką ma. Znowu kupić na wyrost (bo pewnie
> nie ma) - no też nie teges.

U mnie wynika to z doświadczeń osobistych Dzieci, z którymi mam do czynienia,
książki traktują marginalnie, a ja, durna belferka, wierzę, że uda mi się
zachęcić je do czytania.
Lista może i nie jest zła, ale - co też wynika z doświadczeń osobistych - widuję
na niej wyłącznie ekstradrogie badziewie. Wiem, że badziewie to określenie
subiektywne, ale przyłożenie ręki do barbiowej karety leży poza moimi
możliwościami

[mama_kotula]

Cytat
U mnie wynika to z doświadczeń osobistych Dzieci, z którymi mam do czynienia, książki traktują marginalnie, a ja, durna belferka, wierzę, że uda mi się zachęcić je do czytania.

Ja też kiedyś miałam taką misję, ale teraz, zanim podaruję książkę, najpierw przyglądam się rodzicom dziecka.
Bo jeśli dziecko traktuje książki marginalnie, to rodzic z reguły też. I taki prezent będzie bezużyteczny. Bo rodzic nie usiądzie z dzieckiem i nie poczyta mu, nie pokaże, co fajnego jest w książce, a dziecko samo na to nie wpadnie. Tylko zakoduje sobie, że ciocia Kawka drętwa jest, bo tylko te książki i książki cały czas daje, a przecież wie, że ja książek nie lubię, bo książki nudne są.
Co innego, jakby ciocia Kawka usiadła z małolatem bez okazji i pokazała, dlaczego książki są fajne. I zadziała, albo nie.
Aaa - nie piję tu do ciebie, tak ogólnie się posłużyłam "ciocią Kawką" w dywagacjach.

Ale ech tam - no sama też wierzę, że dając komuś książkę, rozbudzę jakoś pasję. Głupio i naiwnie, ale wierzę. Stąd ta Lotta ostatnio. W sumie jako dodatek do fluorescencyjnych pisaków i gipsowej figurki do samodzielnego pomalowania akrylami


Cytat
Lista może i nie jest zła, ale - co też wynika z doświadczeń osobistych - widuję na niej wyłącznie ekstradrogie badziewie.


Na zeszłorocznej liście prezentów mikołajowych mojego syna widniały dwie pozycje:
- czekoladki merci
- gruszki



Ostatnio najlepszym prezentem był stary, używany silniczek lego sprzed jakichś 20 lat, który Szymon dostał od mojego niemęża.
Młody przebąkuje też coś o autkach Wadera, takich najprostszych, tych malutkich co można je łączyć ze sobą.

Problem jest nie w samej liście, tylko w kształtowaniu potrzeb dziecka. Od razu nasunął mi się niedawny wątek tutaj, ten na temat reklamy społecznej - żeby dzieci też wiedziały, że mają reklamowane zabawki. Nie oszukujmy się - taką listę w przypadku 3-, 4-latka tworzą rodzice, bo usłyszeli jak dziecko podczas reklam na mini mini krzyczy, że coś tam chce - no i tak najłatwiej. Zamiast wybrać się z dzieciną do sklepu i obserwować, co dziecinę zainteresuje - bo być może wcale to nie będzie reklamowane badziewie.

A właściwie... to z drugiej strony, jeśli dziecko raz na jakiś czas marzy o różowej karecie Barbie, to czemu nie spełnić tego marzenia, mimo zgrzytania zębów własnych? Z tej strony przyznaję się do rzeczy straszliwej - kupuję córce regularnie tzw. "gazetkę o pannach Annach" - czyli czasopismo Barbie, które czytuje namiętnie, a potem paraduje przez jakiś czas w dołączonych gadżetach (ostatnio były to koszmarne plastikowe pierścionki, brrrr). I ma radochę? Ma. A jeśli ona ma, to mam i ja

[kawka74]

> Co innego, jakby ciocia Kawka usiadła z małolatem bez okazji i pokazała, dlacze
> go książki są fajne. I zadziała, albo nie.

Ciocia Kawka się stara ostatnio na wabia kupiłam siostrzenicy małżonka
książkę, której główna bohaterka, wróżka, miała na imię tak samo, jak obdarowana
- ha! podziałało!

> Problem jest nie w samej liście, tylko w kształtowaniu potrzeb dziecka.

Rację macie, kumo. Za to, co widnieje na liście, odpowiedzialni są w zasadzie
rodzice. Wszystko zależy od tego, co wpoją dziecku i jakim przykładem zaświecą
po oczach.

> A właściwie... to z drugiej strony, jeśli dziecko raz na jakiś czas marzy o róż
> owej karecie Barbie, to czemu nie spełnić tego marzenia, mimo zgrzytania zębów
> własnych?

Moja osobista abominacja jest nie do przezwyciężenia A tak serio - problem
leży chyba w innym miejscu. Jestem w tej rodzinie jedyną osobą, która kupuje
książki i generalnie docenia wagę słowa pisanego. Karetę czy głowę (brrr...)
dziecko spokojnie dostanie od innych krewnych i znajomych królika. Tym dzieciom
nikt, oprócz mnie, nie kupuje książek.
Taka walka z wiatrakami.

[mama_kotula]

Dla mnie głowa do stylizacji to śmiech na sali. Taak, wiem, idealistka jestem,
ale nie lepiej pobawić się z dzieciną w fryzjera/kosmetyczkę?
I taak wiem, że czasem nie ma na to czasu, ale jak patrzę na te głowy to jakieś
dreszcze mam, i już wolę dać się okręcić ręcznikiem, dać sobie wpiąć we włosy
wszystkie spinki córki, wplątać jakąś wstążkę (tyle, że paćkać po buzi sobie nie
dam, bo jak ktoś dotyka mojej twarzy... aaaaaaa!!!).


Jest jeszcze głowa konia do stylizacji, jak ktoś woli trofea myśliwskie

A z kolei z książkami mam negatywny przykład w rodzinie - ciotka jedna dla
zasady kupowała swojemu synowi niemal wyłącznie książki (poza książkami jeszcze
puzzle, których nie znosił, ale za to ciocia uwielbiała), niezależnie od okazji.
dzieciak miał w pokoju kilka wypełnionych regałów i miał je w rzyci, każdą
kolejną przyjmował z obojętną rezygnacją. Niefajnie tak.

[kawka74]

> Dla mnie głowa do stylizacji to śmiech na sali.

Toteż mówię - do zabawy w Wielką Rewolucję Francuską w sam raz.

> dzieciak miał w pokoju kilka wypełnionych regałów i miał je w rzyci, każdą
> kolejną przyjmował z obojętną rezygnacją. Niefajnie tak.

No bo książki trzeba z głową kupować i z głową dawać Albo wybrać książkę z
głównym bohaterem o takim samym imieniu, jak obdarowany, albo dołożyć film, albo
poczytać z dzieckiem, zrobić miniteatrzyk, albo porysować, albo mu opowiedzieć.
Oprócz ofiarowania książki trzeba jeszcze dziecko zachęcić do jej przeczytania.
Tyle że to wymaga czasu i inwencji.

[nangaparbat3]

U mnie w rodzinie zwlaszcza przed Bozym Narodzeniem jest wypytywanie się, co kto
by chcial (ale zazwyczaj pyta się najblizszą osobę, a nie bezpośrednio
zainteresowanego).
Ja (chyba nauczylam sie tego od mojej mamy) jeśli nawet kupuje corce prezent
zamowiony, dokladam jeszcze jakiś drobiazg-niespodziankę, jednak realizacja
zamowienia nie jest tym samym co obdarowanie

[kropkacom]

Jeżeli chodzi o listę prezentów to nie praktykujemy. Małe rzucają propozycje a
co ostatecznie dostaną jest niespodzianką.

Robię podobnie

[sir.vimes]

Kupuję to o czym dziecko marzy i dokładam niespodziankę.

[nangaparbat3]

sir.vimes napisała:

> Kupuję to o czym dziecko marzy i dokładam niespodziankę.
A ciekawe, ze jakoś w ogole mnie to nie dziwi, ze TY robisz podobnie. Jakbym sie
nawet spodziewala. Serdecznosci. N.

[mamabuly]

Nie wiem czy to normalny zwyczaj, że kilkuletnie dziecko żąda
prezentu za pół średniej krajowej. Natomiast jestem pewna, że ktos na
tego ddzieciaka wywarł "zgubny" wpływ. Ja bym na takie manipulacje
absolutnie nie poszła.
Moja czterolatka owszem ma jakieś pomysły na prezenty, ale to jest
dziecko, które widzi reklamy zabawek np. na "Minimni" i chce
wszystko! Myslę, że nasym, rodziców, zadaniem jest uswiadomienie, że
to tylko reklama i , że nie wszysstko jest tak piękne jak te reklamy
pokazują.
Natomiast co do życzeń nie miałabym czelnności narzucić komukolwiek
kupowania mojemu dziecku tak ekskluzywnie drogich prezentów.
Sam gest się liczy! Moja córa uwielbia książki, puzle i szarady.
Wystarczy więc jeśli ktoś wykarze się inwencją i ułozy dla małej
jakąś krzyżówkę albo opowie bajkę. My sami dajemy prezenty
zaprzyjaźnionym dzieciom w postaci nagranych przez Bułę bajek albo
jakichś drobiazgów, które, jestem pewna, mogą zaprzyjaźnione dziecko
zainteresować . Buła pamięć ma fenomenalną więc wystarczy nagrać
jakiś wierszyk w jej wykonaniu albo piosenkę.
No i tutaj nie o finanse chodzi, wolę wpłacić komuś kasę a konto
przyszłej edukacji dziecka niż wydawać na bezsensowne zabawki.

[zabeczka84]

Mój młody ma urodziny na dwa tygodnie przed gwiazdką. Generalnie rodzinka i
znajomi mają wtedy "gorącą" linię ze mną, każdy pyta co mały chciałby dostać. A
że mały ma dopiero 3 lata nawet nie pytam go o zdanie. Obserwuję czym się
interesuje, co lubi robić najbardziej itp. I owszem, w tym roku stworzyłam
listę, ale listę zainteresowań dziecka np. piraci, ciastolina, puzzle itp. do
niektórych robię odnośniki np. puzzle - max 60 elementów, jak najmniej
jednolitego tła na obrazku. Ale nigdy nie ośmieliłabym się wpisać firmy czy
konkretnie takiej a takiej zabawki! Dla tych których przerasta kupowanie
prezentu (np tesciowie) i wolą das kasę w kopertę, mówię wprost ze ok, ale to są
urodziny dziecka i niech dadzą mniej niż zamierzali a dodadzą np jakąs małą
książeczkę czy autko. Czasem zdarza sie tak ze zainteresowani proszą mnie o
kupno zabawki w ich imieniu, bo oni "nie wiedzą co". To też jest według mnie ok.
Za to oburza mnie mówienie mi wprost przez rodziców o danej zabawce i bez
krępacji o cenie, która przewyższa moje możliwosci finansowe, szczerze przy tym
wmawiając ze to sam trzylatek wybrał...

[beniusia79]

stwierdzam, ze dzieciak jak dzieciak ma marzenia, ale to mamusia
raczej dyryguje reszta i ma "zgubny" wplyw na malucha.

[moofka]

>No i tutaj nie o finanse chodzi, wolę wpłacić komuś kasę a konto
>przyszłej edukacji dziecka niż wydawać na bezsensowne zabawki.


radosci z otrzymania wymarzonej zabawki nie zastapi ta sama kwota na koncie
szkoda ze dorosli tak szybko zapominaja jak byli dziecmi
dla mnie radosc mojego dziecka smiejacego sie w glos i skaczacego z radosci bo
otrzymal wymarzony zestaw lego (wlasnie z tym konkretnym numerem) jest wiecej
warta niz ta sama kwota na koncie
dla niego pewnie tez
sama pamietam te prezenty ktore DOKLADNIE spelnily moje marzenia
a minelo juz 20 lat i troche

[mamabuly]

> sama pamietam te prezenty ktore DOKLADNIE spelnily moje marzenia
> a minelo juz 20 lat i troche
Ja nie miałam szczęścia dostawać tego czego sobie wymarzyłam. No i
nie wywarło to żadnego negatywnego wplwu na moje dorossłe życie.
Wydaje mi się, że większość tych dziecięcych poczekiwań to wpływ
reklam.
No ale jeżeli rodziców stać na kosztowne upominki to proszę bardzo...
tylko co będzie kiedy nastolatek zarząda merca bo kolega już ma... do
tej pory jego marzenia się spełniały... a tu nagle takie
rozczarowani

[moofka]

mamabuly napisała:

> > sama pamietam te prezenty ktore DOKLADNIE spelnily moje marzenia
> > a minelo juz 20 lat i troche
> Ja nie miałam szczęścia dostawać tego czego sobie wymarzyłam. No i
> nie wywarło to żadnego negatywnego wplwu na moje dorossłe życie.

moj maz tez nie
cale zycie dostawal pod choinke skarpetki i majtki
nie jest wykolejencem, ale jakby czegos mu zal
co wiecej z radoscia jest gotow wylozyc dwie setki na klocki i nie mowi kupmy
mlodemu skarpetki

> Wydaje mi się, że większość tych dziecięcych poczekiwań to wpływ
> reklam.
> No ale jeżeli rodziców stać na kosztowne upominki to proszę bardzo...
> tylko co będzie kiedy nastolatek zarząda merca bo kolega już ma... do
> tej pory jego marzenia się spełniały... a tu nagle takie
> rozczarowani

nie wiem, moze kupie moze nie
na razie marzy o nawiedzonym zamku scooby doo i fabryce kosmitow, poki co stac
mnie i mu kupie bez zastanawiania sie, jaki zgubny wplyw moze to miec na jego
oczekiwania w przyszlosci


>

[mama_kotula]

Cytat
Ja nie miałam szczęścia dostawać tego czego sobie wymarzyłam. No i
nie wywarło to żadnego negatywnego wplwu na moje dorossłe życie.
Wydaje mi się, że większość tych dziecięcych poczekiwań to wpływ
reklam.

No tak, kocham argumenty z gatunku "ja miałam kiepsko i mnie to zahartowało, niech moje dziecko też tak ma".

Mnie się wydaje, że większość tych dziecięcych oczekiwań to jednak wpływ rodziców, a nie reklam. Tzn. połączenie jakieś.

Ja do tej pory pamiętam moją radość i szczęście, kiedy marzyłam o garażu z resorakami - czasy to byly, kiedy nie można było wejść po prostu do Smyka i wybrać spośród 10 modeli z bajerami. Garaż miał mieć otwierane drzwi. Któregoś dnia moja mama wróciła z pracy i wręczyła mi pudełko, a w pudełku - radość nie z tej ziemi - wymarzony od roku garaż, biały, niebieskie drzwi unoszone do góry miał sztuk 4, w środku 4 resoraki - czerwony, czarny, biały i niebieski. To nic, że drugie od prawej drzwi się zaraz zaczęły zacinać i w końcu wyłamały. Szczerze? to ja do tej pory nie pamiętam żadnego prezentu, z którego się aż tak cieszyłam.

Cytat
No ale jeżeli rodziców stać na kosztowne upominki to proszę bardzo...
tylko co będzie kiedy nastolatek zarząda merca bo kolega już ma... do
tej pory jego marzenia się spełniały... a tu nagle takie
rozczarowani


Myślę, że przejaskrawiasz. Nie chodzi o spełnianie każdej zachcianki dziecka. Chodzi o to, aby dziecko dostało raz na jakiś czas coś, o czym faktycznie marzy. I o to, aby prezent był radością dla obdarowywanego, a nie dla wręczającego.

[kropkacom]

> No tak, kocham argumenty z gatunku "ja miałam kiepsko i mnie to zahartowało, ni
> ech moje dziecko też tak ma".
>
> Mnie się wydaje, że większość tych dziecięcych oczekiwań to jednak wpływ rodzic
> ów, a nie reklam. Tzn. połączenie jakieś.

A ja myślę że to jednak reklamy. Oczywiście nie zamierzam tu demonizować ale
jednak. No cóż, ja się daje namówić czasami na taki zakup z top listy
reklamowych dziecięcych marzeń ale widzę po swojej córce że euforia jest krótka.
Dla niej i tak ważniejsze są farby, kredki itd. Trzeba znaleźć jakiś złoty środek.

Piszesz że cieszyłaś się z garażu a ja pamiętam że za czasów Pewexu szalałam za
lalką Fler (coś jak Barbie). I dostałam. Cieszyło mnie to szaleńczo. Ale dzisiaj
za chwile zaczęłabym marzyć natychmiast za kolejną i kolejną. Reasumując,
bombardowana zewsząd reklamami radość była by krótsza na pewno.

[mama_kotula]

Kropko, moje dzieci przy każdej reklamie piszczą "chcę to". Odruchowo tak jakoś , młoda piszczy nawet przy księżniczkach Barbie, mimo, że lalek nie znosi.
A potem idziemy do sklepu i oglądamy. I rozmawiamy. I okazuje się, że tak naprawdę reklamowana zabawka to nie jest to, co tak naprawdę chce mieć dziecko. I że to, co w reklamie wygląda fajnie, wcale fajne nie jest. I że czasem - tadaaam - reklamy oszukują, o zgrozo.

Jeśli rodzic bierze pod uwagę jedynie to, co dziecko miauczy w przerwie między bajkami na mini mini, to śmiem twierdzić, że to rodzic kształtuje potrzeby dziecka, a nie reklama. Bo rodzic kupuje reklamowany gadżet, na widok którego dziecko miauczy, i utwierdza dziecko w przekonaniu, że reklamowane=pożądane.

Tak jak napisałaś - trzeba znaleźć złoty środek. Przede wszystkim trzeba obserwować dziecko i wskazać mu alternatywę. Dlatego nadal twierdzę, że główny wpływ ma to, jak postępuje rodzic.

[e_r_i_n]

Się podpisuję. Ja mam prosty wyznacznik 'dziecko chce, bo
reklama/koledzy, czy dziecko chce, bo chce'. Wyznacznikiem tym jest
częstość gadania o danej zabawce

[e_r_i_n]

Aaa i jeszcze - test 'wlasnej kasy'. Mowie - chcesz, to kup za
swoje. Jak jest 'ok, idziemy kupic', to wiem, ze to nie chwilowa
fanaberia. Przy 'reklamowych zachwytach' wlasna kasa jest wiecej
warta.

[mama_kotula]

No, tylko że to też zależy od wieku dziecka, bo przy 3-4- a nawet 5-latku test
własnej kasy może nie przejść.

Ja patrzę tak - jeśli dziecinie zabawka przypomina sie tylko wtedy, gdy widzi
reklamę, znaczy, że to nie marzenie, tylko zachciewajka. Li i jedynie.

[e_r_i_n]

No tak, test własnej kasy to tak od roku stosujemy. Czyli od kiedy
młody ma 6 lat.

mama_kotula napisała:

> Ja patrzę tak - jeśli dziecinie zabawka przypomina sie tylko
> wtedy, gdy widzi reklamę, znaczy, że to nie marzenie, tylko
> zachciewajka. Li i jedynie.

Patrzę dokładnie tak samo

OT: jak się ładnie cytuje? W sensie w ramce? Cytat/

OT - cytowanie

[mama_kotula]

[*quote="Erin napisała:"] cytat [*/quote]

i gwiazdki wywalić.


efekt jest:
Erin napisała: co też takiego ciekawego napisała Erin?

[e_r_i_n]

mama_kotula napisała":
i gwiazdki wywalić



Ee, Gwiazdki 2001 to całkiem fajne forum

[e_r_i_n]

Ee, musze potrenować. Ale dzięki

[krolowanocy]

ee, przepraszam, to ja też się podłączę i zapytam o co chodzi z tymi
smokami, co kotula ma w jednej z sygnaturek tutaj? bo czytam i czytam
tą stronę i nie wiem co właściwie wam to daje że ktoś kliknie tego
smoka? do czego to służy?

[mama_kotula]

krolowanocy napisała:

> ee, przepraszam, to ja też się podłączę i zapytam o co chodzi z tymi smokami, co kotula ma w jednej z sygnaturek tutaj? bo czytam i czytam tą stronę i nie wiem co właściwie wam to daje że ktoś kliknie tego smoka? do czego to służy?


No więc, jako kompletnie zdziecinniała specjalistka od smoków wszelkiej maści wyjaśnię:
- idziesz do jaskini i podpieprzasz jajo
- wstawiasz jajo w sygnaturkę
- następnie każda osoba, która obejrzy/kliknie twojej jajo, przyczynia się do jego pękania
- z jaja wykluwa się smoczy noworodek
- którego też trzeba oglądać, aby stał się najpierw smoczym dzieckiem
- a potem smoczym dorosłym
- a dorosłe smoki mozna rozmnażać, produkując tym samym kolejne pokolenie jajek
- i tak bez końca
- oczywiście prawdziwym wyzwaniem jest upolowanie rzadkiego jajka, np. złotego, papierowego bądź kurzego

tu są moje wszystkie:
dragcave.net/user/kotadivine
W tym miejscu powinnam oczywiście napisać, że rozmnażam smoczydła wyłącznie dlatego, że dzieci lubią i tak dalej, ale to byłaby nieprawda
Uznajmy to za moją guilty pleasure

[sir.vimes]

A ile razy trzeba kliknąć by zestarzały się i zdechły;PP ?

Czy one są wieczne?

obejrzałam i nabieram ochoty na własnego

[mama_kotula]

sir.vimes napisała:

> A ile razy trzeba kliknąć by zestarzały się i zdechły;PP ?
> Czy one są wieczne?

Nie wiem. Ale można smoczydło zabić . Jajo można rozbić, a jak sie rozbije takie prawie wylęgnięte, to hatchling z niego ucieka

Zabicie za dużej ilości smoków grozi usunięciem konta.

> obejrzałam i nabieram ochoty na własnego
Bo to zaraźliwe

[vibe-b]

hi to ja tez sprobuje

Cytat
mama kotula wytlumaczyla


a teraz jeszcze to

np i ?

[vibe-b]

fajne
fajne
fajne

[kropkacom]

Nie,no.. moje też piszczą przy większości reklam, ale na niektóre fanty piszczą
jakby bardziej I wiem, że sporo z tych potencjalnych zakupów to chwilowa
fascynacja, często wizyta w sklepie i wzięcie do ręki na chwilę wystarczy, aby z
powrotem odłożyć na półkę. Niestety, przy okazji wpadnie im w oko tuzin dalszych
obiektów pożądania, skutkiem czego każda wizyta w markecie przedłuża się w
nieskończoność. Ale jeśli mam do wyboru kupić nową zabawkę, która po godzinie
wyląduje w kącie, albo dać im obejrzeć toto w sklepie, a potem odłożyć - wolę to
drugie.

[mamabuly]

No właśnie do tego zmierzwam, że dzieciaki zzewszad bobardowane
reklamami nie potrafią okonać tych wyborów. No i często niestety
radość z tego wymarzonego prrezentu ttrwwa krótko.

Ja też przechodziłam przez etap kupowania dziecku przecudnych często
makabrrycznie drogich zabawek. Stać mnie na to, a że sama nie miałam
to tak poniekąd realizowałam swoje dziecięce marzenia. O barbie,
domku i fantastyccznych lego. Teraz podchodzę do tego już bardziej
racjonalnie. Zabawkami moglibyśmy obdzielić całe miasto i się kurzą.
Tym czasem moja córa woli teraz kredki i setki innych robótek
ręcznych. Teraz sto razy upewniam się, że kupienie kolejnej zabawki
która wyląduje w pudle z innymi zabawkami ma sens.
Natomiast niggdy nnie żałuję pieniędzy na książki dla dziecka, jeśli
są tego warte kupuję. Tak jak trudno by mi było odmówić sobie kupna
jakiejś lektury wtedy to życie chyba sttraciło by dla mnie sens
c

[e_r_i_n]

Tak, tak, bo w końcu rodzic zaspokaja KAŻDE życzenie dziecka,
bezkrytycznie.
Nie widzę niczego złego w spełnianiu marzeń i życzeń mojego dziecka.
Nie kupuję mu milionowego toru HotWheels, który wyląduje w kącie po
dwóch dniach. Tłumaczę, dlaczego pewne rzeczy nie są warte zakupu.
Albo dlaczego bez okazji nie dostanie zegarka Bena10 za ponad 100 zł.
Ale jeśli widzę, że coś mu się marzy dłuugo, a nie po obejrzeniu
reklamy przez 3 minuty, to to kupuję. Bo radość z jego radości
jest tego warta.

[...]

[myga]

Post niedostępny ze względu na naruszenie prawa lub regulaminu.

[volta2]

bardzo ciekawy temat!
mnie ręce opadają w każde urodziny i gwiazdkę+dzień dziecka, bo w
męża rodzinie nie ma zwyczaju wypytywania o prezenty/zainteresowania.

efekt jest taki, że zostajemy i dzieci i my z górą zabawek, od
których ręce opadają, bo choć są kosztowne, duże i efektowne - to
jednak nie są to te zabawki, które cieszą, albo o których dziecko
marzyło.

przykład: młodszy syn marzy o samochodzikach z filmu auta, koszt ok.
20 zł sztuka.(uieszyłby się z jednego). dostaje komplet torów i
jakieś samochody z hot weels, koszt pewnie sporo wyższy - nie wiem,
bo ja nie kupuję - dziecko owszem, trochę się pobawi, dzień czy dwa,
potem idzie zabawka w kąt.

syn starszy marzy o klockach lego, nie jakichś tam kompetach za 200
zł, ale takim niedużym zestawie - dostaje mikroskop dla 9-latka,
albo lunetę dla 10-latka. syn miał 5 lat i te zabawki są dla niego
za ciężkie, za trudne w obsłudze.

dostaje 5 piżamkę z helikopterem a marzy o piżamce ze scoobim.

a przecież to dla kupującego nie powinien być problem, bo skoro i
tak idzie na zakupy i tak wydaje pieniądze - to czy nie mogłoby to
być z sensem wydanie i ku zadowoleniu dziecka?

już 2 rok rozmyślam nad rozesłaniem linków do aukcji z allegro,
gdzie znajdują się owe piżamki, lego, itp. i zawsze się
powstrzymuję, bo obawiam się tego niezrozumienia problemu.


rodzicom zazwyczaj mówię, co mają kupić, np. kup spodnie, czy
książkę- nie wskazuję konkretnie, ale opisuję, że muszą być wąskie w
talii, cienkie, czy grube i takie jak trzeba dostaje - wystarczy
nieco zainteresowania...
ps. dziecko lubi prezenty "ubraniowe" jakby ktoś się dziwił

ostatnio już z ulgą przyjmujemy prezenty w gotówce...

i druga strona tej sytuacji, czyli prezenty od dzieci z
przedszkola/od znajomych - oni dziecka w ogóle nie znają więc są od
mam pytania co kupić?
dziecko dostało to autko z filmu - śpi z nim pod poduszką, nosi co
dzień do przedszkola i ogólnie się z nim nie rozstaje
dostało bluzkę ze scoobim, to jak nie jest w praniu, to natychmiast
zostaje wyłowiona z szafy przez syna - czyli można...

[mathiola]

A co ty listów do Mikołaja nie pisałaś w dzieciństwie?
Bo ja pisałam. Czasy wtedy były inne, więc jeśli napisałam: lalkę z
ubrankami, to Mikołaj przynosił jakąś tam lalkę z ubrankami. Jeśli
dziecko teraz napisze prośbę o Ciastolinę to wiadomo będzie, że to
TA ciastolina, z TEJ konkretnej firmy
To co, lepiej nie wiedzieć o czym marzy dziecko i trafiać na oślep?
Do dorosłych należy weryfikacja listy i pewien rozsądek w doborze
prezentów.
Bo to, że mój syn napisze listę na dwie strony rękopisu, nie znaczy
jeszcze, że wszystko to dostanie. Ale na perwno dostanie COŚ z tej
listy.

[akado]

Moim zdaniem to normalne - dziecko ma dużo zabawek i nie wiadomo co mu kupić, a
może ma jakieś szczególne marzenie. Ostatnio spytalismy córki (2 lata i 7
miesięcy) co by chciała żeby przyniósł jej Mikołaj, nie spodziewałam się jakiejś
konkretnej odpowiedzi a tu proszę! - dokładnie określiła co chciałaby dostać!!!
(oczywiście nie oktesliła firmy)) Byłam nieźle zdziwiona ale właśnie to kupimy
jej na Mikołaja skoro o tym marzy.

[elske]

Ja zawsze mam liste prezentow dla dziecka..Jak ktos nie ma pomyslu
na prezent i prosi o podpowiedz,wtedy sie przydaje.Cory nie pytam,co
chce dostac.Odpowie ze lalke shushu czy innego kucyka,wszystko z
reklam mini mini.
W tej chwili wszyscy mysla juz o gwiazdce i
prezentach.Zapowiedzialam zeby nie kupowac lalek i prezentow duzych
gabarytowo.Moga byc ksiazki z bajkami,puzzle,klocki,bajki na
dvd,zestawy plastyczne.Tak mniej wiecej wygladaja moje listy.Zeby
wiedziec w jakich rejonach sie poruszac.

[e_r_i_n]

Uważam, że pytanie dziecka o to, co chciałoby dostać jest świetnym
pomysłem. I stosuję tę metodę od dawna. Co nie oznacza oczywiście,
że dziecko dostanie wszystko, co wystrzeli z siebie z prędkością
karabinu.
Nigdy też nie 'dzieliliśmy prezentów' mówiac danej osobie co
konkretnie MUSI kupić. Podajemy kilka rzeczy, dostosowując je do
możliwosci. Druga wersja - osoba, ktora prezent chce kupic mowi, ile
kasy na to przeznacza i prosi nas, rodzicow, o wybranie
odpowiedniego prezentu. A my to robimy, delikatnie przy tym
wypytujac dziecko.
Nigdy nie jest tak, ze Młody wie, co dostanie.

[moofka]

e_r_i_n napisała:

> Uważam, że pytanie dziecka o to, co chciałoby dostać jest świetnym
> pomysłem. I stosuję tę metodę od dawna. Co nie oznacza oczywiście,
> że dziecko dostanie wszystko, co wystrzeli z siebie z prędkością
> karabinu.
> Nigdy też nie 'dzieliliśmy prezentów' mówiac danej osobie co
> konkretnie MUSI kupić. Podajemy kilka rzeczy, dostosowując je do
> możliwosci. Druga wersja - osoba, ktora prezent chce kupic mowi, ile
> kasy na to przeznacza i prosi nas, rodzicow, o wybranie
> odpowiedniego prezentu. A my to robimy, delikatnie przy tym
> wypytujac dziecko.
> Nigdy nie jest tak, ze Młody wie, co dostanie.

sie podpisze
sama pytana sugeruje w zaleznosci od kwoty
najdrozsze perezenty kupujemy dziecku sami
co do sugerowania "tematyki" i to nie do konca sie sprawdza
kiedy w ubieglym roku zasugerowalismy ze dziecko lubi gry planszowe tesciowka
wybrala takie cudaczne, ze ja sama nie wiem, jakie sa zasady ;/

[irmaaa]

U nas jest list do św, Mikołaja, w którym wymienia się wszystkie
wymarzone rzeczy, a na dole podpisuje: Mikołaju, jeśli masz coś z
tych rzeczy, to poproszę, jeśli nie, przynieś co możesz'. Z tej
listy korzystamy my- rodzice, według aktualnych możliwości. Rodzina
dopytuje mnie, czy jest coś, co sprawiłoby dziecku przyjemność, a
teściowie mają to w nosie i jadąc na urodziny do córki wskakują do
jakiegos Lidla czy Reala, zbierają z półek co jest pod ręką, wydają
na to konkretne pieniądze, a prezenty sa do niczego: plastikowe
pantofle na obcasie, choć córka- przdszkolak ma wadę sóp wymagająca
obuwia korekcyjnego, pięć paczek kredek, 2 tony naklekjek na zeszyty
szkolne, itp.
Tak więc popieram orientowanie się co do wymarzonych/potrzebnych
prezentów- ale bez przesady.

[vibe-b]

> niz spudlowac, ale jaka ucieche ma maluch z prezentu, ktory ma byc
> przeciez niespodzianka, jesli dokladnie wie sie co dostanie?


ucieche ma taka sama a moze i wieksza, bo dostaje to o czym marzy,
a nie to o czym dorosli marza. Zdarzylo mi sie raz czy dwa kupic
cos, co wydawalo mi sie swietna zabawka i teraz kurzy sie a maly nie
jest zainteresowany. Wiec obecnie kupuje tylko to o czym synek powie
ze chcialby a jego radosc jest ogromna.

[kropkacom]

> Wiec obecnie kupuje tylko to o czym synek powie

Z tym też jest rożnie. Moja córka zakochała się w dużym Pony Słoneczko i radość
była wielka kiedy go dostała. Jednak na następny dzień bawiła się tylko modeliną
która była niespodzianką. I tak konik od dwóch lat się kurzy. Podobnie było
ostatnio z Barbie Maripoza. Teraz wiem że córka potrafi oszaleć na punkcie
jakieś topowej zabawki z reklamy ale więcej będzie zajmować się na przykład
malowaniem, wycinaniem i lepieniem.

[mamapodziomka]

U nas jest bardzo podobnie jak u Kropki Tzn. mloda co jakis czas zyczy sobie
jakichs ostro reklamowanych wspanialosci, czaaaaasem nawet sie ugniemy i takie
dostanie, pare godzin zabawy i rzecz laduje w pudle. Tak bylo z Barbie, ktora
dostala w zeszlym roku, tak samo z kucykami Pony. Wlasciwie kompletnie bez sensu
kupione, ale dla mnie akurat pewnien sens tego byl, bo zdjelo to odium
"zakazanego owocu" z lalki Barbie na przyklad.

Ale gros prezentow filtruje jeszcze przez swoje wlasne informacje o dziecku,
niezaleznie od tego czego ona sama sobie w tej chwili najbardziej zyczy. Zreszta
przeciez wielu zabawek jeszcze zupelnie nie zna, bo dopiero wchodzi w ich
przedzial wiekowy na przyklad, albo nikt z otoczenia akurat czegos takiego nie
mial.

Ksiazki to u nas lekko trudny temat, bo mamy mnostwo. Mojej mamie podaje
konkretne tytuly, bo ona nie ma czasu ani ochoty sledzic "Ksiazek dzieciecych".
Z niemieckimi ksiazkami juz trudniej, ale akurat tutaj latwo wymienic, co nam
sie juz zreszta pare razy zdarzalo (zdublowana Lotte na przyklad )

Ja tam od niespodzianki wolę

[iwoniaw]

wolę dostać coś, co mi się podoba i czego będę używać i myślę, że dziecko też.

> okazji roznych swiat dokladnie to, co sobie zazycza-czesto nawet z
> takiej a nie innej firmy, bo taka sama zabawka z firmy X jest be a
> z firmy Y jest cool.

A nie jest tak? Wszystko ci jedno, jakie dostajesz np. perfumy, książki, sprzęt
elektroniczny, ubrania? Dlaczego zatem uważasz, że lalka czy klocki to zawsze
lalka czy klocki, a różnice między nimi są nieistotne?

To prawda, o czym piszą niektóre dziewczyny - często MA znaczenie nawet nr
konkretnego zestawu, bo np. dziecko część już ma albo konkretny właśnie stanowi
spełnienie marzeń. Nie widzę powodu, by kupując prezent takich marzeń nie
spełniać i uważać, że ja wiem lepiej, co komuś się nada - zwłaszcza w sytuacji,
gdy wyraźnie i kilkakrotnie piszesz, że nie chodzi o pieniądze.

Sama pytana o to, co kupić dzieciom też chętnie posłużyłabym listą przykładów, a
najgorzej wspominam prezenty (też kilkakrotnie wspominane w wątku) kompletnie od
czapy a za NIEMAŁE pieniądze - obdarowany się zupełnie nie ucieszył, bo rzecz
nie w jego guście, a za taką samą kwotę można naprawdę kupić coś fantastycznego.
W czym więc problem, by podpytać rodziców, co tam aktualnie na topie?

list do swiętego Mikołaja to raczej stary

[sir.vimes]

zwyczaj.
A to, że dzieci wymieniają konkretnych producentów mnie nie dziwi. Dżinsy Diesla
to trochę co innego niż dżinsy z H&M, no nie?

A prezent i tak jest niespodzianka - bop dziecko zazwyczaj "zamawia sobie" kilka
przedmiotów a dostaje jeden czy dwa.

Poza tym większą uciechę się ma z prezentu dokładnie takiego jak się pragnie niż
z czegoś kompletnie nietrafionego) A niespodzianka - strzał w dziesiątkę nie
zdarza się tak znowuż często.

[ewcia1980]

ja nie widze w tym nic złego.

tato (!!!) mojej kolezanki zawsze robił liste prezentów jakie
chciałby dostac i w efekcie zawsze był na makasa zadowolony bo
dostal to co chciał. mama tej samej kolezanki zawsze mówiła, ze nie
wie co chce i nigdy nie była zadowolona z prezentu.

moje dziecko jest jeszcze małe (2 lata) ale ja doskonale wiem co ja
ucieszy. i te osoby, które podpytały mnie co kupic mojej córce na
urodziny przyniosły prezenty, które po prostu sa HITAMI. i wcale nie
musza byc to prezenty po kilkaset złotych. moja córke uciesza
zwykłe, papierowe puzzle 100 razy bardziej niz wypasiony komplet
klocków lego (duplo)

moja siostra juz teraz wypytywała co kupic mojej córce pod choinke.
tez dałam jej kilka pomysłów i zamówiła jej zestaw ciastoliny (juz
teraz wiem jaka to bedzie atrakcja)

nie zgadzam sie ze stwierdzeniem, ze prezent musi byc niespodzianka.
i ja byłabym bardzo ucieszona gdyby wszyscy którym robie prezenty
pod choinke zrobili liste z której ja wybrałabym cos i kupiła im to.
od czasu jak jestem mężatkom to ułatwiam mojemu męzowi zadanie i
podpowiadam co moze mi kupic. w tym roku moja lista wyglada tak:
- cos ze srebrnej bizuterii (co roku ta pozycja jest na mojej liście)
- szlafrok
- perfumy (on wie jakie)

i ona zadowolony i ja bede zadowolona jak dostane cos z tych
rzeczy

[lineczkaa]

Ja zawsze pisałam listy do Mikołaja. Jak przyniósł to co napisałam w liście to
skakałam pod sufit z radości, jak nie to byłam zadowolona znacznie mniej. Czyli
wychodzi na to sama. Ja pisałam, teraz dziecko mówi.

[kasia_kasia13]

Jestem za zamawianiem, dziecko dostaje to o czym marzy. Z tym ze mala zawsze byla proszona o dostarczenie "listy zyczen" i nie dostawala z tej listy wszystkiego, wiec element niespodzianki byl.

[toniesamowite]

dla mnie to normalne,jezeli dziecko marzy o czyms i mi o tym mowi,to
jasne jest,ze jesli stac mnie na taki prezent to mu kupie czy to na
urodziny,czy pod choinke-ale jesli pod choinke,to zawsze tlumacze,ze
mikolaj slyszal co on chcial dostac))(poki co,dziecko wierzy w
mikolaja i niech tak zostanie)

[guderianka]

Co roku odkąd potrafi precyzyjnie wyrażać swe myśli (odkąd
skończyła 3latka) starsza córka pisze listy do św. Mikołaja Ma
8,5 roku. Młodsza w tym roku napisze również list (2,5 )starsza
siostra pomoże.
Starsza-nie wierzy w Mikołaja od stycznia do listopada. W
listopadzie i grudniu jej wiara ożywa. Lista prezentów-wymarzonych i
upragnionych zazwyczaj jest baaardzo długa. Staramy sie spełnić jak
najwięcej zachcianek

[joanna35]

guderianka napisała:

> Starsza-nie wierzy w Mikołaja od stycznia do listopada. W
> listopadzie i grudniu jej wiara ożywa. Lista prezentów-wymarzonych
i
> upragnionych zazwyczaj jest baaardzo długa. Staramy sie spełnić
jak
> najwięcej zachcianek

Mam dwóch synów, ale poza tym jest dokładnie tak samo i z wiarą i z
zachciankami

[jkl13]

A ja ciebie rozumiem, bo nie wyobrażam sobie, żeby mój prawie 4-
latek zamówił sobie konkretny prezent u konkretnej osoby (np. babcia
kupi mi klocki, dziadek auto, a ciocia dinoizaura), a brak takiego
prezentu był powodem do rozpaczy.
Na urodziny podpowiadam rodzinie, co mogłoby ucieszyć Kubę, czasem
podrzucam allegrowe linki, ale Kuba o tych konszachtach nie wie i
prezenty są dla niego niespodzianką.
W tym roku Kuba pierwszy raz zrobił listę prezentów do Mikołaja,
znalazło się na niej wiele pozycji i na pewno kilka z nich dostanie,
ale nie wyobrażam sobie, aby powiedział co i od kogo konkretnie chce
dostać. Zresztą on też na taki pomysł nie wpadł Jedynym problemem
dla niego był fakt, jak ten Mikołaj zmieści się do naszego komina,
bo Mikołaj jest duży, a kominek malutki

[liwilla1]

u nas wyglada to tak:
podpytuje sie mame dziecia, co dziec moglby chciec badz przydaloby mu sie. mama
dziecia najczesciej mowi: daj mu pieniadze, sam sobie wybierze, bo aktualnie
zbiera na nowy rower/buty/gre komputerowa. srednio mi sie to podoba, ale chce by
ow dziec (10latek, bedacy jednoczesnie moim kuzynek i chrzesniakiem) byl
zadowolony, bo przeciez o to wlasnie w dawaniu prezentow chodzi - by
uszczesliwic obdarowywanego. wiec pakuje kase do kartki, kartke w koperte i
wcale nie najszczesliwsza daje
z moim synkiem wyglada troche inaczej - jesli ktos mnie pyta, nakierowuje
ewentualnych darczyncow, mowiac, ze synek ostatnio uwielbia pociagi, albo
koparki, albo ze fajnie by bylo, gdyby prezentem byla ksiazka z jakas fajna
dedykacja. wolalabym jednak, by prezenty dla moich dzieci w przyszlosci
pozostaly jak najdluzej niespodziankami w koncu to tez znaczna czesc
prezentowej frajdy, nie?

zależy

[iwoniaw]

> wolalabym jednak, by prezenty dla moich dzieci w przyszlosci
> pozostaly jak najdluzej niespodziankami w koncu to tez znaczna czesc
> prezentowej frajdy, nie?


Owszem, jeśli ktoś poczyni wysiłek, by się dowiedzieć o gusta dziecka i podaruje
coś, o czym dziecię nawet nie myślało, ale był to strzał w 10. W przeciwnym
razie to nie jest frajda, tylko rozczarowanie.
A niektórzy to w ogóle takie pomysły mają, że chroń mnie Boże od ich
"niespodzianek"...

[sir.vimes]

no właśnie! rzadko kto NAPRAWDĘ trafia niespodzianką w dziesiątkę.

Tylko, że większość dzieci jest dobrze wytresowana i nie da po sobie poznać, ze
prezent nietrafiony. No i słusznie w sumie.

Ale celować trzeba w wybuch entuzjazmu a nie kurtuazyjny półuśmiech.

[kawka74]

> Owszem, jeśli ktoś poczyni wysiłek, by się dowiedzieć o gusta dziecka

Mnie się to wydawało oczywiste. Cokolwiek bym miała kupić, zawsze badam grunt,
sprawdzam, czy dzieciak ma to coś, rodzice delikatnie sondują, czy jest
zainteresowany, itd. (no, z wyjątkiem książek, ale o tym już było).
Da się bez list, które - choć zapewne praktyczne - redukują element zaskoczenia
(a ja go zawsze, jako dziecko również, dość wysoko ceniłam), tylko trzeba włożyć
w to trochę czasu i chęci.