Dodaj do ulubionych

Pouczanie a doświadczenie

08.01.09, 15:38
Kto lubi być krytykowany i pouczany? Chyba nikt. Czasem jednak jesteśmy zmuszone takiej krytyki wysłuchać, a nawet rozważyć, czy jest uzasadniona, czy nie. I tu moje pytanie: od kogo jest Wam łatwiej przyjąć "pouczanie" - od osoby nie mającej doświadczenia w meritum sprawy, czy też od kogoś, kto w tym doświadczenie ma? A może jest Wam wszystko jedno? Wiem, są wyjątki, np. lekarz instruujący pacjenta co do postępowania podczas jakiejś choroby wcale nie musi mieć jej za sobą; mam na myśli raczej tzw. życie codzienne i funkcjonowanie na płaszczyźnie rodziny i znajomych. "Źle wychowujesz dzieci" od kogoś bezdzietnego, "źle przystawiasz dziecko do piersi" od kogoś, kto nigdy nie karmił piersią, "żłobki są złe" od kogoś, kto nigdy swojego dziecka tam nie posłał...itp. Aha i jeszcze jedno: nie chodzi mi o wypowiadanie się na temat w ogóle, a o ukierunkowane pouczanie przez osoby "bez doświadczenia".
Obserwuj wątek
    • dlania Re: Pouczanie a doświadczenie 08.01.09, 15:43
      Dla mnie najwazniejsza jest konstruktywnośc pouczania. Niech sobie
      ktoś ma nie wiem jakie doświadczenie, ale jak wyjeżdza z
      tekstem: "Jak pozyjesz troche na tym świecie to zobaczysz" albo "Jak
      zostaniesz sama bez matki to inaczej spojrzysz na wszystko" to mnie
      zalewa.
      • amoreska Re: Pouczanie a doświadczenie 08.01.09, 17:26
        Cytat > Dla mnie najwazniejsza jest konstruktywność pouczania.

        Dla mnie też. Problem w tym, że często krytykujący jest przekonany o konstruktywności swej krytyki, i ma gdzieś, że nasze zdania są różne...
        • dlania Re: Pouczanie a doświadczenie 08.01.09, 17:29
          No i wtedy własnie mnie rozwalaja argumenty typu: co ty tam wiesz, jak jstes
          taka mloda/ kobietę/ Polką itd itp.
          • madameblanka Re: Pouczanie a doświadczenie 08.01.09, 17:51
            albo typowe dla teściowych - ja swoje tak wychowałam i żyją.
    • sanna.i Re: Pouczanie a doświadczenie 08.01.09, 15:56
      Generalnie ciężko przyjmuję pouczenie jeśli o nie nie proszę.Albo jeśli sama
      dobrze wiem co robić. Moja mama i mój teść przodują w tekstach typu: teraz
      zdejmij mu czapkę,teraz wyprowadź go na dwór itp.Na co zawsze odpowiadam,że
      zrobię co uznam za stosowne.Ale oni nie złośliwie,zagalopują się czasem...wink
    • marzeka1 Re: Pouczanie a doświadczenie 08.01.09, 15:58
      "ukierunkowane pouczanie przez osoby "bez doświadczenia". "- od takich osób
      pouczeń w sprawie, np. wychowania dzieci, karmienia itp. nie przyjmuję.
    • ma_dre Re: Pouczanie a doświadczenie 08.01.09, 22:42
      pouczenia od osob bez doswiadczenia wywoluja u mnie salwy smiechu, chocby
      wewnetrznego. Jaka wartosc moze miec rada, czy tez pouczenie jak to nazywasz
      wychodzace od osoby bez doswiadczenia???
      • jowita771 Re: Pouczanie a doświadczenie 09.01.09, 14:12
        Przypomniało mi się, co mi opowiadało ostatnio koleżanka. Dziewczyna jest po
        dwudziestce, nie ma chłopaka. I w okresie świątecznym spotkała się z ciotką -
        samotną panną po pięćdziesiątce. I ta ciotka radziła mojej koleżance, na co
        powinna zwracać uwagę szukając chłopaka. Radziła oczywiście nieproszona, sama z
        siebie uznała, że jej doświadczenie w tym temacie jest tak cenne, że grzech się
        nie podzielić. I w dodatku radziła poważnie, a nie w żartach w stylu "jak
        szukać, żeby nie znaleźć"
    • fajka7 Re: Pouczanie a doświadczenie 08.01.09, 22:51
      Mam mieszane uczucia jesli mowa o kwestiach codziennych i
      praktycznych. Bardzo czesto nie trzeba zadnego doswiadczenia
      wlasnego, a wystarczy byc dobrym obserwatorem i wyciagac
      inteligetnie wnioski, zeby moc komus konstruktywnie zwrocic uwage.
      A poniewaz wiele osob nie lubi, gdy sie podwaza cokolwiek, co je
      dotyczy, bardzo istotna jest forma przekazu- jesli "doradcy"
      faktycznie zalezy na jakims efekcie czy w ogole odpowiedzi.

    • jowita771 Re: Pouczanie a doświadczenie 09.01.09, 14:04
      Najłatwiej mi przyjąć radę od osoby, która nie uważa się za specjalistę od
      wszystkiego i jeszcze lubię, jak taka osoba dopuszcza, że inne rozwiązanie też
      jest dobre, a nie li jedynie to, które ona proponuje.
      Nie lubię, kiedy pouczają osoby, które nie mają żadnego doświadczenia w jakiejś
      sprawie.
      Nie znoszę, gdy poucza mnie teść, bo zna się na wszystkim, a swoje zdanie
      komunikuje i nie bierze pod uwagę, że ktoś myśli inaczej. O ile to dotyczy
      jakichś pierdół, to mi zwisa, ale teksty typu "trzeba przebić małej uszy,
      ochrzcić, jutro obcinamy włosy" doprowadzają mnie do szału. Ton mnie wkur..a
      tak, że nie mogę się nie sprzeciwić.
      • hellious Re: Pouczanie a doświadczenie 09.01.09, 14:21
        Nie cierpie pouczania od mojego przyszywanego tescia ( nie wiem jak go inaczej nazwac tongue_out Nie jest ojcem meza, a z tesciowa slubu tez nie maja) Facet kwestionuje wiekszosc moich ustalen na temat syna. Na poczatku wqrzal mnie twierdzeniem, ze musze mlodemu dac butle, bo samym cycem sie nie naje ( a jakie bylo jego oburzenie, jak wyprosilam faceta za drzwi na czas karmienia). Skad facet, ktory swoich dzieci nawet nie wychowywal, moze wiedziec czy dziecko sie najada czy nie? Nie wspominajac juz o jego zakresie wiedzy o laktacji i karmieniu w ogole. Stara sie mi pokazac jaka jestem kretynka przy kazdym spotkaniu. Kilka dni temu spotkalismy go na ulicy, a ten kretyn polozyl reke w ktorej trzymal papierosa na glowie mojego dziecka... Na moja uwage, ze ma zabierac lape, stwierdzil, ze ja to sobie wymyslam farmazony i nie wiadomoco. I dobrze, bede wymyslac, a on ma sie stosowac, jesli chce widywac dziecko. A jak nie, to dla mnie lepiej, bo nie lubie goscia strasznie.
        • bi_scotti Re: Pouczanie a doświadczenie 09.01.09, 15:50
          Paradoksalnie, z wiekiem coraz czesciej zasiegam rad i bez protestow
          przyjmuje sugestie czy nawet bezposrednie pouczenia. Gdy mialam
          dwadziescia pare lat i bylam mloda mama bylam przekonana o swoje
          super-wiedzy, o tym, ze jako matka mam zawsze racje i wiem nalepiej
          co moim dzieciom trzeba i inne takie bzdurki. Wyroslam z tego gdzies
          tak w okolicy nastolatkostwa moich dzieci i wyglada na to, ze czeka
          mnie jeszcze wiele lat, w ktorych z coraz wiekszym respektem i
          wdziecznoscia bede przyjmowac uwagi o ZYCZLIWYCH ludzi, ktorzy chca
          sie podzielic swoim doswiadczeniem. Oczywiscie, nie zawsze stosuje
          sie do cudzych rad, czesto wrecz postepuje odwrotnie do nich ALE
          szanuje fakt, ze ktos mi dobrze zyczy i podsuwa swoje wlasne pomysly
          na rozwiazanie roznych sytuacji. I sama tez pouczam wink)) Z pelna
          swiadomoscia, ze moze to byc wkurzajace albo puszczone mimo uszu,
          ale a nuz czasem sie przyda smile
          • hellious Re: Pouczanie a doświadczenie 09.01.09, 15:52
            Gdyby mnie pouczal ktos zyczliwy, a nie glupek, ktory nie widzi nic zlego w trzymaniu reki z faja na glowie dziecka, moze tez patrzylabym na to inaczej smile
Inne wątki na temat:

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka