Frustracja młodej mamy

[asjula1]

Niebieska linia, zarty wolne
Oni pracuja dwa razy w tygodniu po kilka godzin... zenada.
Chcialam zapytac, jak pomoc pewnej dziewczynie i musze tydzien czekac...

A tak w ogole, to ani slowa o groznej depresji poporodowej, a przeciez to
jeden z objawow...

Frustracja młodej mamy

[misiupka1]

jasne,takie pitolenie - po pierwsze nawet samo odciagniecie pokarmu
sprawia wiele trudnosci, no chyba ze ktos ma kupe kasy i odciagacz
elektryczny, nie mowiac o tym ze kazdy noworodek nie ma w geny
wpisane ze potrafi i chce pic z butelki - ja probuje mojego od kilku
tygodni juz nauczyc i nic z tego. Probowalam roznych butelek itp.
Wiec o przespanej nocy moge sobie tylko pomarzyc. Masaz itp, haha...
Nawet na godzine mojego malego nie da sie z kims zostawic bo sie
drze, a nie je regularnie i caly czas sie odrywa od piersi i
wierzga, kopie, macha raczkami, totez nigdy sie porzadnie nie naje i
nie je co 2-3 godziny tylko kiedy mu sie podoba. W ogole takie rady,
ze wydawac by sie moglo autor nie ma dzieci albo zapomnial juz jak
to jest. Jedyne z czym sie zgodze to ze wygadanie sie czasem pomaga,
no i odpuszczenie sobie domowych obowiazkow, ale to drugie nie
pomaga ze stresem a jedynie daje troche wiecej czasu, np na prysznic
albo napisania emaila. Bo z drugiej strony jak na przyklad ja nie
posprzatam i mam brud czy balagan to sie frustruje i denerwuje tym
jeszcze bardziej. A kobiety, ktore maja wyrozumialego, pomocnego,
wspolczujacego meza to chyba mozna na rekach jednej reki policzyc.

[mama-maxa]

taaaa jasne. Ja pamietam, że tez myślałam czasem, że rzucę tym w
cholere, bo albo komuś zrobie krzywdę albo sobie... na szczęście u
mnie mój mąż mi truł, że damy radę, że każdy ma trudności na
początku i że przede wszystkim spokój. Tak truł, że wkońcu
uwierzyłam i zaczęło być super. Teraz po dwóch ponad latach od
porodu mogę powiedzieć, że macierzyństwo super sprawa i że nic nie
było problemem, ale trza miec kogoś, żeby się czasem wesprzeć.

[lelieb]

Wiecie co,jestem przekonana,ze wiele młodych mam ma podobne problemy,ale nie
przyznaje się do tego.Bo wstyd,bo nie wypada...Od mojego porodu minęło już ponad
7 miesięcy i czuję się źle.Te pierwsze miesiące szybko minęły,było nawet
nieźle.Miałam wielką pomoc ze strony męża i rodziców,a to jest bardzo
cenne.Gorzej jest teraz.Tzn pomoc nadal mam,tylko...czuję ,że coś jest nie
tak.Siedzę cały czas w domu,a wcześniej pracowałam.Córeczka jest wspaniała,(była
chciana i planowana,bardzo ją kocham)ale ostatnio (od jakichś 2 mies) bywa,że
zajmuję sie nią mechanicznie.Tzn karmie,przewijam,bawię sie itd,ale bywa ,że nie
czuję z tego radości.No ale przecież nie można być czymś non stop
podekscytowanym,prawda?Mąż twierdzi,że dobrze sobie radzę,ze jestem super
mamusią i takie tam (dobrego mam tego męża),ale ja tego jakoś nie czuję.A z tą
pomocą jest tak,że od samego początku moi rodzice chcieli jak najwięcej pomóc
(mieszkamy w jednym domu).Moja mama jest mądrą i kochana babcią,tylko mam
wrażenie,że od początku zamiast mi czasem coś powiedzieć/pokazać wolała mnie
wyręczyć.Pomaga naprawdę,córunia ją uwielbia,tylko z tego wszystkiego ja nie
czuje się wystarczająco dobrą matką.Wiem,ze moja mam chce dobrze,ale czasem mam
ochotę sobie strzelić kiedy słyszę "zrób tak,albo tak,daj jej trochę pic,chyba
jej za gorąco..."Ale do diabła ja wiem kiedy chce sie dziecku pić i te wszystkie
inne rzeczy! No ale nie kłócę się bo po co robić krzywe akcje...To i inne rzeczy
sprawiają ostatnio,że mam jakieś kurna stany depresyjne Może któraś z was
poradzi mi coś mądrego.założyłam niedawno watek "Co robicie...." ,jak sie komuś
chce to niech zaglądnie.Chciałabym za wszelką cenę wziąść sie w garść/zebrać do
kupy,ale jak? Pozdrawiam Was kochane emamy.

[golfstrom]

Hej dziewczyno, ależ Ty masz wszystkie oznaki zmęczenia materiału!
Potrzebujesz odmiany i "dorosłej rozmowy". Masz ten komfort, że masz
pod ręką kogoś, kto jest w stanie zająć się dzieckiem praktycznie w
kazdej chwili - wykorzystaj to! Zapisz się do klubu dyskusyjnego,
zacznij jakiś mało intensywny kurs, umawiaj się raz na tydizeń lub
dwa z koleżanka do kina - zrób cokolwiek, co nie będzie związane z
zajmowaniem się dzieckiem, bo to naprawde pomaga.

Ja miałam tak samo, dopóki nie zaczęłam raz na tydzień chodzić do
pracy (byłam wtedy jeszcze na macierzyńskim). Dostałam kompletnie
inny zestaw problemów do rozwiązania i nagle pobyt w domu zaczłą
wyglądac inaczej. I na rady Twojej mamy tez zaczniesz reagować
inaczej.

Pozdrawiam i życzę Ci powodzenia

[orzeszek2]

Zgadzam sie z poprzedniczka - po ok.4 miesiacach mialam takie same
odczucia - wszystko niby dobrze, ale coraz mniej cieszy.. pomoglo
znalezienie innych aktywnosci, oderwanie sie na chwile od tematu
dzieciecego. naprawde dziala po 2h poza domem, mam ochote
wycalowac moje dziecko z kazdej strony i bawic sie z nim do
upadlego
powodzenia!

[moniowiec]

popieram, potrzebna odskocznia. w moim przypadku dopiero powrót do pracy pomógl. nie nadaję się na kwokę. mam teraz mniej czasu ale potrafię bardziej z wszystkiego się cieszyć.

[ledzeppelin3]

leleieb, chyba potrzebujesz się sprawdzić w roli. Odstaw babcię na
miesiąc. Wiem, że to trudne, bo razem mieszkacie. Może czas pomyśleć
o rozłączeniu się? Kazdy człowiek chce w końcu stanąć na własnych
nogach. Wiesz, jakiego kopa wiary w siebie i mocy da Ci sprawdzenie
się samodzielne w roli matki? Bo to jest niesamowita rola, nie
sprowadzająca się tylko do podcierania pupy, jak Ci się teraz
wydaje. Kiedy zobaczysz, że potrafisz sama dać sobie radę z
dzieckiem, sporo rzeczy Ci się poukłada. Bo pewnie dotychczas
zawwsze ci rodzice byli w odwodzie i nie miałas szansy poczuć się
matką w 100 procentach, pewnie nadal czujesz się córeczką mamy, a
Twoje dziecko- to jakby bardziej Twoja młodsza siostrzyczka. Inna
rzecz to fakt, że może jesteś po prostu zmęczona niemowlakiem.
Myślę, że jak mała zacznie być kontaktowa, usłyszysz "mama", to też
Ci się bardziej zechce.

[wiktoriasb]

oj może to dziwne ale cieszę się, że nie jestem sama. Synek zaraz
skońccy 4 mc, całą ciąże prawie przesiedziałam w domu bo źle się
czułam... A teraz mąż idzie na cały dzień do pracy a ja siedzęw
domu. no i nagle chce mu się iść z kolegami na piwo

[nineveh]

Taki post uswiadamia nam jedno: nalezy wprowadzic kontrole urodzin. Takie osoby
jak Ty nie powinny dostawac zezwolenia na zaplodnienie, bo zwyczajnie nie sa
odpowiednio dojrzale do posiadania potomstwa.

[mokrusek]

droga lelieb,

myślę, że najbardziej chodzi o babcię, czyli twoją mamę

ja mam matkę pracocholiczkę, więc moja 4-miesięczna córka widzi
babcię raz na trzy tygodnie jak dobrze pójdzie. Ale to mnie nie
uchroniło od uwag typu: "jej się chce pić" albo: "głodna jest -
dokarmiaj tak i tak" lub innych tego typu rad, a bardziej poleceń...
Robie jedną z dwóch następujących rzeczy: odpowiadam: "w kuchni jest
wszystko co potrzeba- zapraszam do akcji" i oddaję dziecko mamie.
Niech się babci powydziera na rękach, jeśli babcia ma na to ochotę,
bo oczywiście nie zdarzyło się, zeby mój smyk chciał pić czy jeść na
zawołanie

Druga rzecz: staram się, żeby dziecko, jeśli jest z babcią było
tylko z babcią. Ja wtedy wychodzę załatwiać swoje sprawy. Nie
wyrywamy sobie dziecka z rąk, nie licytujemy się co jest dla małej
najlepsze itp. Babcia ma prawo do kontaktu z dzieckiem; staram się,
żeby czas który z nim spędza był dla mnie okazją do odpoczynku, a
nie stresem, zwlaszcza, że rzadko się te okazje zdarzają w moim
przypadku. Spróbuj tych sposobów, może ci pomogą.

I nie daj sobie w mówić, że nie jesteś wystarczająco dobrą matką, bo
teraz kupa, a teraz pić czy odwrotnie, a ty robisz inaczej. JESTEŚ
dobrą matką, ale nawet najlepsza matka jest też człowiekiem i
powinna się realizować również w innych dziedzinach, jeśli ma taką
potrzebę.

Ja bym na twoim miejscu wrócila do pracy - nawet w niepełnym
wymiarze lub do pracy przez Internet, w domu.

Pozdrawiam serdecznie

[mim288]

Nie bardzo kumam takie artykuły. Ostatecznie jak ktoś chciał mieć
dziecko, to chyba wiedział, że trzeba je karmic przewijać, chodzic
na spacer itd i w koncu, że dziecko to nie lala i że czasem płacze.
Jeśli chciał "spotykac sie z dorosłymi" od rana do nocy, chodzic do
pracy, czy na koncert (jak roziumiem często i bez problemu), to
było sobie nie fundowac dziecka. Do pracy zresztą mozna iść -
istnieja opiekunki, żłobki, niekiedy babcie. Uprzedzając zrzuty -
mam dwoje małych dzieci nie zapomniałam więc jeszcze, "jak to
jest", tyle, że np. narzekać, jak trudno jest mi z dzieckiem samej
w domu nie miałam okazji - jak pierwsze miało 6 mies musiałam
wrócic do pacy - wracałam czasami o 22, jak dzwoniłam do domu, że
bedę później słyszałam w słuchawce płacz, w nocy (która dla mnie
trwała z całych 5 godzin) Młoda sie do mnie przytułała, jadła -
jednym słowem spanie nie było mi raczej dane, ale jakos nie
uważałam tego za cos strasznego, z czym wczesniej się nie liczyłam.

[nutka07]

Ostatecznie jak kobieta zdecydowala sie na dziecko to niech liczy sie z trudami
ciazy i porodu. Niech nie narzeka i nie trzesie tylkiem przed godzina zero.
Chyba wiedziala, ze porod to nie jest bulka z maslem i czasami boli. Zreszta
moze isc i zrobic cesarke.
Aha i zeby nie bylo urodzilam 2 dzieci naturalnie, bez znieczulenia.

[rionka]

A cesarka to "czasem" nie boli? Radzę iść i spróbować...
oczywiście nie piszę tego serio...Chciałam uświadomić tej i innym
koleżankom przekonanym o cudzie "cesarskiego porodu", że cesarka to:
nieprzjemność cewnikowania, ryzyko znieczulenia
podpajęczykowego /poprzez wkłucie w kręgosłup/, niesamowity ból
pooperacyjny tylko częściowo złagodzony farmakologicznie, a także
unieruchomienie przez dobre 2 doby... zajmowanie się dzidziusiem w
pierwszej dobie pod porodzie, gdy jesteś podłączona pod króplowki i
ze względu na twoje bezpieczeństwo nie możesz unieść nawet główy,
jest niestety fikcją...
Wiem, bo przeszłam przez to. I nie dlatego, że wybrałam łatwiejszy
sposób", ale dlatego że takie było wskazanie lekarskie.
Powtarzam - cesarskie cięcie to operacja z wszelkimi tego
konsekwencjami!
... ale patrząc na moją kochane dziecię twierdzę, że i tak było
warto )

[ledzeppelin3]

> Aha i zeby nie bylo urodzilam 2 dzieci naturalnie, bez
znieczulenia.

No patrz jaka dzielna i wspaniała jesteś. Pewnie tylko pochwalić nie
ma kto.

[asia_i_p]

A ja nie bardzo kumam twój post. Chodzi o to, żebyś ty się poczuła
wspaniale, czy te zdołowane jeszcze gorzej?

[morven]

misiupka1 napisała:

> A kobiety, ktore maja wyrozumialego, pomocnego,
> wspolczujacego meza to chyba mozna na rekach jednej reki policzyc.

To zdanie mną zatrzęsło. I powiem, że jak kto sobie pościeli, tak się wyśpi (w
tym przypadku - dosłownie). Jak się wychodzi za mąż za człowieka, który nie umie
wykrzesać z siebie pół grama empatii w stosunku do żony, to się potem ma za swoje.

[smerfetka8801]

może nie jestem ekspertem w kwestii frustracji młodej mamy baby blues i tak
dalej bo nigdy nie miałam nawet dnia załamania ale o czym oni chrzanią w tym
artykule???szarpanie?wrzaski?klapsy???i kiedy kobieta tak się zachowuje lekiem
na wszystko jest masaż i te inne???takie pierdoły to chyba na lekki baby blues a
nie na frustratkę która bije dziecko...

Frustracja młodej mamy

[hexe28]

Wprawdzie moja córcia ma już 1,8, ale doskonale pamiętam to, co się
działo, jak mała płakała przez pół dnia, a ja nie mogłam jej utulić.
Obie wtedy wyłyśmy. Zdarzało się, że wychodziłam z pokoju, bo już nie
mogłam tego wszystkiego wytrzymać. Płakałam jak brałam prysznic, żeby
nikt nie słyszał i nie widział. Kłóciłam się o byle co. To było
naprawdę straszne i ta bezsilność...
Teraz jest trochę lepiej. Od 2 mis. mała budzi się, tylko 2-3 razy w
nocy. Już nie karmię piersią, ale zaczęły się napady złości. Tęsknię
za pracą i ludźmi. Mieszkam na wsi z dala od dóbr kultury. Ciężko mi
się gdziekolwiek wyrwać. Moją jedyną rozrywką są zakupy w
supermarkecie raz na 2 tygodnie. Mała nie chce z nikim zostawać, więc
wszędzie ją ciągam ze sobą. Czasem mam już tego wszystkiego dość, ale
ta moja Wiktoria jest dla mnie wszystkim i będę dalej to ciągnąć.
Może za jakiś czas będzie odważniejsza i zostanie z babcią.
Zobaczymy.

Re hexe28

[lelieb]

jak długo trwał u Ciebie taki stan i jak sobie poradziłaś? bo czasami jest kurna
ciężko...

[hexe28]

Jeszcze czasami mam takie chwile zwątpienia, ale już nie tak ostre.
Powiedzmy, że skończyły się jak mała zaczęła chodzić i być trochę
samodzielna. Wtedy sama bawiła się zabawkami, a ja czytałam książkę,
bo tylko to mnie relaksowało. Wychodziłam na spacery, żeby zobaczyć
ludzi i poczuć się normalną osobą, a nie tylko mleczarnią i całą tą
resztą. Wiem, że chociaż Ci ciężko, dasz sobie radę. Uszka do góry =)
i uściski dla Ciebie i maleństwa

[lelieb]

Dziękuję Ci Cieszę się ,że u Ciebie już lepiej.Sama nie wiem,niby wszystko w
porządku,a jakoś tego nie czuję.I taki stan trwa już dłuższy czas,ech...może z
wiosną minie.

[mary.uk]

Zdarzaly sie ciezkie chwile, a ze noie mam nikogo kto by mogl mnie odciazyc, to
wocilam do pracy. Dla mnie to super rozwazanie.

[lubie_gazete]

Nie ma przymusu zachodzenia w ciążę i rodzenia dzieci-jak jesteście takie
delikatne,bo tu albo nacięcie krocza albo lewatywa albo o zgrozo brak ZZO albo
frustracje to nie zachodźcie w ciążę i nie ródźcie!

[hexe28]

A co ma do tego delikatność lub jej brak. Spróbuj sama być 24/na dobę na każde zawołanie, tylko ty i dziecko, to zobaczysz w czym rzecz. Żadne "mądre" książki tu nie pomogą i nie przygotują na to co będzie. To nie reklama z uśmiechniętym dzieckiem i matką radosną jak skowronek. To ciężka harówa, tym cięższa jeśli nikt Ci nie pomaga, a dziecko daje w kość.

[malina510]

po dopisku pod wypowiedzią widać, kim jestes. zamknij buzię,
dzewczynko/chłopczyku, bo najwyraźniej nie wiesz, o czym piszesz.

Frustracja młodej mamy

[mlarka]

dośc dobre rady trzeba mieć poprostu do tego wszystkiego dystans chociaż żeby być matką trzeba miec też duzo zdrowia i energii dla tego ja biore tran Mollers i mi pomaga jestem żywsza, poza tym jakoś troche łatwiej mi sobie ze wszystkim poradzić.

[pannadygotka]

To prawda trzeba nabrać dystansu. Jednak nie wydaje mi się, żeby jakiś tran mi
pomógł... jedynie czego potrzeba to trochę snu i wsparcie bliskich osób...

[bunny_blue]

Czytam te wszystkie posty na forach i zachodze w glowe dlaczego kobiety tak sie
wzajemnie nienawidza. Dlaczego nie daja sobie wzajemnie prawa do slabosci i
najmniejszego bledu?
Chcialas to masz. Zagryz zeby i brnij do przodu, nie waz sie jeknac.
I ta ciagla licytacja kto ma gorzej. Bo ja rodzilam bez znieczulenia, a ja 60
godzin, a ja wychowalam piatke dzieci.
To wlasnie przez takie cisnienie ze strony innych mlode matki zamykaja sie w
lazienkach i placza albo co gorsza krzywdza dzieci. Bo nie wypada sie przyznac
do slabosci ipoprosic o pomoc.
Bo gorszy moment oznacza automatycznie bycie zla matka.
Pozdrawiam wszystkie mlode mamy.
bb

[anneczka78]

> Czytam te wszystkie posty na forach i zachodze w glowe dlaczego kobiety tak sie
> wzajemnie nienawidza. Dlaczego nie daja sobie wzajemnie prawa do slabosci i
> najmniejszego bledu?
> Chcialas to masz. Zagryz zeby i brnij do przodu, nie waz sie jeknac.
> I ta ciagla licytacja kto ma gorzej. Bo ja rodzilam bez znieczulenia, a ja 60
> godzin, a ja wychowalam piatke dzieci.
> To wlasnie przez takie cisnienie ze strony innych mlode matki zamykaja sie w
> lazienkach i placza albo co gorsza krzywdza dzieci. Bo nie wypada sie przyznac
> do slabosci ipoprosic o pomoc.
> Bo gorszy moment oznacza automatycznie bycie zla matka.
> Pozdrawiam wszystkie mlode mamy.
> bb

Bardzo mądrze piszesz!

Denerwują mnie posty typu: Jak ktoś chciał mieć dziecko, to chyba wiedział, że
dziecko czasami płacze... itp.
Dziecko dziecku nierówne - jedno płacze jak jest głodne, drugie non stop. Matka
matce też nierówna - są silniejsze psychicznie i słabsze psychicznie kobiety.
Pomoc dla młodej matki w różnych rodzinach też inaczej wygląda.

Moje dziecko płakało od urodzenia niemal 24h na dobę i nigdy nie udało nam się
ustalić żadnej przyczyny chorobowej. Tak miał i już. Czasami budziłam się rano
(po nieprzespanej nocy) i zastanawiałam się, jak dam radę przetrwać kolejny
dzień z moim ukochanym, chcianym i wyczekanym dzieckiem. Do ukończenia roku
płakał bardzo dużo i był wiecznie niezadowolony. Cokolwiek bym nie zrobiła, było
i tak źle. Myślę, że prawie każdy odczuwałby frustrację w takiej sytuacji.

[samosiax]

A ja Was dziewczyny rozumiem i trzymam kciuki. Wiem co to znaczą
nieprzespane noce, ciągły płacz, siedzenie non stop w domu z
dzieckiem. Czasami sama się łapałam na naprawdę złych myślach i
byłam zła później na siebie za takie zachowanie, ale to normalne, bo
przynajmniej przeszło mi. Jak było już tragicznie z moją psychiką i
wiedziałam, że zaraz wybuchnę wychodziłąm z pokoju albo przytulałam
moją malutką,frustracja przechodziła. Mam tę niekomfortową sytuację,
że mąż nie rozumie co się ze mną dzieje, że ja też potrzebuję
odpoczynku, snu, zjedzenia spokojnie posiłku a nie w biegu, relaksu,
spotkań z ludź,i. Małżeństwo wisi na włosku, takie życie. Ale moją
córcię kocham najbardziej na świecie, zawsze przytuli gdy płaczę,
rozśmieszy i dla takich chwil warto dziewczyny walczyć. Ten kto
pisze, ze mamy nie rodzić, nie kochac, nie marudzić, nie użalać się
nad sobą NIGDy tego nie doświadczyły albo co gorsza doświadczyły,
zostały umoralnione przez inne "mądre" kobiety i teraz sa
zgorzkniałe przez to.
DZIEWCZYNY PŁACZCIE KIEDY CHCECIE, FORA POWSTAŁY WŁAŚNIE PO TO, BY
BYŁO MIEJSCE GDZIE SIĘ WYGADAĆ. Nie wszystkie mamy przyjaciółki,
jakiekolwiek osoby do zwierzenia
uśmiech Waszego dziecka wszystko wynagrodzi i szukajcie tych
lepszych chwil, złe szybko odejda w zapomnienie
Trzymajcie się.

[samosiax]

Jeszcze jedna ważna rzecz, każda z Was jest najlepszą matką dla
swojego dziecka, wiecie dlaczego? Bo jak źle się zachowacie,
pomyślicie macie później wyrzuty sumienia, znacie wartość swoich
pociech i je kochacie bezgranicznie.

Frustracja młodej mamy

[siostra_joanna]

Chyba najważniejsze to pogodzić się z faktem, że teraz to Glutek
rządzi i ustawia mój plan dnia. Co mi zajęło dobre 2 miesiące
Różnie bywa, takie małe też ma prawo mieć gorszy dzień i być
bardziej marudne. I cóż, trzeba to przetrwać.
A wyjście z pokoju na chwilę naprawdę pomaga

[czarnamajka]

Wiecie co, obojętnie jak silna byłaby kobieta, to spędzając 24h z dzieckiem,
małym dzieckiem-nie wychodząc nigdzie można dostać kota.
Psychicznie wysiadasz.
Mój synek ma 7miesięcy- w nocy 3-4 karmienia, podzieliliśmy się z mężem nockami-
jedną noc on śpi z koreczkami w uszach- ja karmię, w kolejna ja- przyjemniej
można złapać troszkę snu bo chyba notoryczny jego brak najbardziej mamom
dokucza
W dzień, jak mąż wróci z pracy w zależności od dnia tyg. [wtorek i czwartek oraz
weekendy] wychodzę na fitness- i mimo zmęczenia macham nóżką- oraz na angielski.
W dzień- jest to rzadkość - jeśli mogę i koleżanki mają czas/wolne to
spotykamy się na kawie i plotach-mały śpi w wózku lub siedzi i zajmuje się sobą

Nie ukrywam, że mam lepsze i gorsze dni, potrafię usiąść i ryczeć- ot tak, bo
psychicznie mam dosyć- pomimo tych rzadkich spotkań, brakuje mi "ludzi" rozmów,
i marzę o jednym aby przespać 12h ale to za 18 lat
Nie cieszę się z macierzyństwa tak jak wcześniej to miało miejsce, może po
prostu jestem najzwyczajniej w świecie przemęczona??-małe dziecko, utrzymywanie
domu, zdalna praca, fitness...i tak sama sobie narzuciłam to tempo, może czas
lekko zwolnić?

Pozdrawiam i głowa do góry

[lelieb]

Dziewczyny,widzę ,że każdej Super Mamie zdarzają sie gorsze dni.Dużo tu od Was
ciepłych słów i dobrych rad.Poza nineven,bo...co tu komentować.U mnie juz
lepiej,trochę inaczej widzę pewne rzeczy.Troszkę się zmieniło,na lepsze
Pozdrawiam.

Frustracja młodej mamy

[werderka]

Apropos tematu, polecam książkę "Wzloty i upadki Super mamy" - świetnie
opisane jak to jest być młodą mamą i co jest tak naprawdę ważne...

[hugo43]

to i ja sie dolacze.2 tyg temu urodzilam synka,bardzo chciane i
wyczekiwane dziecko.i tu skonczyla sie bajka.doszlo jakies
szalenstwo hormonow,klasyczny babyblues.mam nadzieje,ze minie
szybko,bo na razie macierzynstwo to ciezka harowka.gdzie ta fala
milosci,sceny jak z reklam pampersa itd?to dopiero 2 tygodnie,mam
nadzieje ze ten zly czas minie.tylko dlaczego o tym sie nie mowi?
spytalam kilka kolezanek o ich poczatki z bobasem,teraz po kilku
latach mowia jak bylo,wtedy robily dobra mine do zlej gry!

Frustracja młodej mamy

[aniaurszula]

wszyscy pisza jak ciezko maja mlode mamy z niemowlakami, zgadzam sie
z tym czasem tez mialam dosc , dopiero jak poszlam do pracy troche
sie uspokoilam, ale niestety parcuje tylko 7 miesiecy w roku a wiec
w zime "siedze"w domui mimo ze corka ma juz piec lat wcale nie jest
mi latwiej niz jak miala kilka miesiecy, zawsze przyklejona do mnie,
codzienne wieczorne czytanie bajek przez mame bo corka uwazaa ze
tata nie umie czytac bajki i mimo wielu prob zawsze jest tak ze to
ze mna usypia, w zien tez co chwile slysze"mama, choc tu" niewazne
co robie chce zebym byla przy niej, choc babcia mowi ze gdy jest z
nia bwi sie ladnie sama i nie ma znia problemu.wystarczy ze mam
gorszy dzie a nie potraie sie opanowa, nie raz nakrzyczalam na nia z
byle powodu a mezowi tez sie pare razy oberwalo. moze jestem ta
gorsza matka ktora nie umie poradzic sobie z dzieckiem ale ja
poprostu czasem potrzebuje odpoczynku,chwili samotnosci, ciszy .
obecne jestem w drugiej ciazy i jestem przerazona ze zaczne wszystko
od poczatku. ogolnie jestem klebkiem nerwow i wiem ze kiedys
wybuchne