lęk przed kierowaniem autem

[scarlett74]

jak go okiełznać?PRawko zrobiłam parę dobrych lat temu, wzięłam
teraz kilka dodatkowych jazd, facet mówi,że jest ok ob.Ale ja wciąż
czuję się niepewnie,szczególnie jak mam jechac z
dzieciaczkami.Myśle, że ten strach siedzi w mojej głowie,a ja nie
umiem go stamtąd wykurzyć...

[graue_zone]

Tylko trening. Dobrze, że się trochę boisz, kierowca, szczególnie początkujący
bez refleksji dot. swoich umiejętności to koszmar. Ćwicz, musisz dużo jeździć i
samo przejdzie.

[patrice7]

na poczatek zacznij jezdzik wieczorami,gdy ruch mniejszy. No i oczywiscie bez
dzieciakow.
Z czasem stawiaj sobie wieksze "poprzeczki" , czyli zmnieniaj pasy ruchu w korku
itd.
Powoli.

[gryzelda71]

Więc zacznij jeździć bez dzieciaczków wieczorami,kiedy ruch mniejszy.Przejedź
się kilka razy trasami które będziesz pokonywała wybierając na początek ich
łatwiejsze wersje.

[dorotakatarzyna]

Przeżyłam to.
Jeździłam kilka lat, potem miałam 9 lat przerwy. Powiedziałam, że juz nigdy nie
usiądę za kierownicą. Stało się inaczej - mąż kupił mi samochód, naprawde potrzebny.
Bałam się straszliwie, ale jeździłam najpierw powoli, wieczorem, gdy mniejszy
ruch. No i jakoś się rozkręciłam. A przełomem był wyjazd w trasę - 240 km tak
mnie rozruszało, że od tego dnia zaczęłam śmigać coraz śmielej.
Tobie też się uda, tylko musisz zacząć jeździć!
Powodzenia!

[joanna_poz]

zaczełam od kupna samochodu z automatem, co zniwelowało moj poziom
stresu znacznie
potem przetrenowałam trasę dom - praca.
dopiero po pół roku odwazyłam się jechac z synkiem.

trening, trening, i jeszcze raz trening..

[agulala]

Ja po 10 latach przerwy zaczęłam jeździć autem.
Najlepsza jest terapia "szokowa" czyli samemu pojechać na wyznaczoną
(dluższą??) trasę.
Ja po tej długiej przerwie zrobiłam 45 km przez miasta, światła,
jednokierunkowe ulice i szczerze mówiąc słabo znałam drogę.
Zgubiłam się ale wiedziałam, że wszystkie drogi prowadzą do domu.
Jak pojedziesz pierwszy raz sama to zobaczysz, że nie taki diabel
straszny.
Tylko samodzielności i trenind pozwoli Ci zacząć jeździć.
Trzymam kciuki i napisz jak było.

Uwielbiam prowadzić samochód

[crises]

Zacznij od spokojnego przejeżdżenia potrzebnych tras, np. dom-szkoła
czy dom-praca, dom-miejsce, gdzie robisz zakupy. Ale spokojnego, bez
pośpiechu, czyli np. w dzień wolny, i najlepiej sama (chyba że masz
spokojnego męża, który nadaje się do wzięcia jako wsparcie, albo z
jakąś jeżdżącą koleżankę). Zaplanuj sobie i zwizualizuj całą trasę -
na tym odcinku bez problemu, ale muszę trzymać się tego pasa, tu
będzie rondo, na którym muszę skręcić na ten i ten pas, tu będzie
skręt w lewo, tu będzie jednokierunkowa, a tu muszę przjechać przez
tory. Poczucie, że zawsze wiesz, co masz robić i gdzie jechać,
bardzo pomaga.

[figrut]

U mnie sprawdził się chrzest bojowy. Dzień po odebraniu prawka wsiadłam z 3
letnią córką, Mamą i bratem do samochodu i pojechałam do Poznania w godzinach
szczytu (ponad 100km.) gdzie musiałam dotrzeć na określoną godzinę w określone
miejsce. Po za mną wszyscy w samochodzie bez prawka. Kiedy stanęłam w korku na
krzyżówce która miała rozgałęzienia na trzy ulice chciało mi się płakać z
bezsilności. Brat się śmiał z mojej nieporadności, Mama panikowała, a ja miałam
ochotę wysiąść i uciec daleko, żeby się wypłakać. Dotarłam na miejsce, wróciłam
do domu, wieczorem dałam upust emocjom i poszłam się wypłakać. Po tym chrzcie
nic nie było już dla mnie straszne, ale ja uwielbiam wyzwania, choć czasami
wydaje mi się, że porywam się z motyką na słońce

[scarlett74]

Jeździłam z instruktorem na ważnych dla mnie trasach typu dom-praca,
dom-rodzice,dom-sklep.Ale widzocznie jestem guła do kwadratu w tych
samochodowych sprawach i każde niepowodzenie mnie blokuje.Poszłam
dziś na lokalny parking potrenować parkowanie,zawracanie i takie
tam.Samochodów trzy na krzyż,więc dlatego poszłam.No i parkuję tak
sobie,aż tu wylatuje jakiś stary piernik i wrzeszczy że to nie jest
plac manewrowy,że jak nie mam prawa jazdy i się uczę i że żle
parkuję,zaraz porysuję inne auta i za to on zaraz wezwie straż
miejską i policję.Powiedziałam mu że mam prawko ,ale żeby nie wzywał
policji bo nie chciałam zamieszania,zaraz zaparkuję i przestanę.NO i
zakończyłam to nieszczęsne parkowanie,bo już byłam tymi jego
pogróżkami podminowana.A chwilę póżniej przez parking przejeżdżała
straz miejska.Może i to parkowanie wyglądało strasznie,bo wszystko
robiałm wolno i sto razy patrząc i poprawiając.DAM znać jak mi
pójdzie dalej.Dzięki Kobietki za rady i wsparcie.

[figrut]

Moja córa jest przed egzaminem na prawko. Wczoraj trenowała sobie dwie godzinki
na takiej fajnej twardej łące nie małym clio (podobnym gabarytowo do mitsubishi
jakim jeździła na kursie), a dość sporą jak na nią astrą kombi. Robiła sobie
ósemki do tyłu i wjeżdżała tyłem między słupki. Może poszukaj takiego dużego
placu i tam najpierw poćwicz. Nabierzesz takiego panowania nad samochodem.

[babcia47]

ja zaczełam jeździć samodzielnie swoim samochodem gdy moje prawko
było juz pełnoletnie ) przez 4 weckeendy jeździła z małżem po 2-4
godziny (mały ruch) ucząc się jeździć praktycznie od zera..w ostatni
dzień mnie podkurzył i przestałam go słuchać sama zaczełam
podejmowac co do kierunku jazdy, trasy, ..po powrocie stwierdził, ze
świetnie mi szło..tylko jeździłam trochę za szybko Go dziś, a
mineło juz kilkanaście lat parkuję tylko przodem..bo tak mi wychodzi
lepiej czuje się bezpieczniej a wyjeżdżam tyłem..jezdżę w dalekie
trasy sama, po miescie mogę jeździć z zamkniętymi oczami..w czesniej
małż próbował mnie przyuczyc..ale sadzał mi dzieci na tylnych
siedzeniach..to była porażka, ze strachu o ich bezpieczeństwo
ciepłam to wszystko na lata.. Znajdź mało uczęszczane ulice lub
drogi, plac na którym bedziesz mogła pomanewrowac i nie bierz dzieci
na pokład w czasie nauki i przy pierwszych próbach samodzielnej
jazdy..a z czasem strach minie..ćwiczenie czyni mistrza

[heca7]

No chyba żartujesz??? Co z tego, że straż miejska sobie przyjechała. Parking
prywatny był??? Na ogólnodostępnym o ile nikomu drogi nie blokujesz możesz sobie
parkować do woli w tę i z powrotem. I jeszcze boisz się policji? Dziewczyno bądź
bardziej asertywnaFacetom się wydaje, że tylko oni mają wrodzoną wręcz
umiejętność kierowania samochodem a my musimy się specjalnie uczyć i nigdy nie
będziemy tak dobre jak ONI
A policji też się nie bój. I nie daj się tak opieprzać obcemu frędzlowi, nigdy

Jak ja Cię rozumiem....

[zebra12]

Mam to samo. Nie pomogło powolne oswajanie się z autem. Nogi miałam sztywne,
serce waliło, pociłam sie jak szczur. Szukałam każdej wymówki, by nie wsiąść za
kierownicę. W końcu odważyłam się i ... powiedziałam wszem i wobec: NIE BĘDĘ
JEŹDZIĆ! Od razu mi ulżyło i już nigdy nie wsiadłam za kierownicę

[justyna_w24]

ja przez swój lęk nawet prawka nie zrobiłam - tłumacze sobie to tym,
że jestem stworzona żeby mieć szofera

[yenna_m]

nie mam pojęcia, bo mam podobnie

prawko mam 7 lat, sama przejechałam moze 20km
na szczęście męża mam wyrozumiałego i wozi mnie wszędzie

[socka2]

no to ja mam tak samo - co prawda prawko zrobilam 2 mies. temu, ale
malo jezdzilam i od zeszlego tygodnia probuje sama z dziecmi
wyjezdzac ...boje sie, ale to chyba naturalna reakcja na stres...
jutro musze zawiezc dzieci do przedszkola, potem na kurs i do
domu...najgorzej, ze tutaj gdzie mieszkam same gory i doliny, drogi
waskie, a kierowcy do d....

[uullaa]

Socka2, boski ten kociak. Wygląda identyko jak mo dzidź jak mi
robi "pa,pa" przez okno.

[malwinalis]

pojezdzis miesiac, dwa,moze 3 i pewnego dnia zapytasz siebie: gdzie
sie podzial moj strach? ja tak mialam,minelo

[phantomka]

Ja rowniez polecam auto z automatem, ja majac do wyboru manualna i
automat, o wiele bardziej komfortowo czuje sie w tym drugim aucie, a
tez jestem swiezym kierowca i wiem, ze jeszcze skupiam sie na
pewnych czynnosciach bardziej anizeli wytrawny kierowca, ktory
wszystko robi totalnie odruchowo.
Osobiscie nie polecam metod na jazdy wieczorami, malymi uliczkami,
itd. To jest nakrecanie spirali leku. Podczas kursu nasluchalam sie
o kobietach, ktore jezdza tylko na trasach dom-praca-
szkola/przedszkole(zdarzalo sie, ze trenowaly te trasy z
instruktorami, mimo posiadanego prawa jazdy), to wynika wlasnie z
takich hamulcow. Popieram natomiast jazde jak najczescie bez dzieci.
Jestem po wypadku samochodowym, myslalam, ze nie pozbede sie leku
przed jazda, wiec o nim nie myslalam po prostu. I tydzien po
odebraniu prawka smigalam juz ogromnym autem z dzieckiem z tylu
Tylko praktyka i rozne dziwne akcje na drodze zrobia z nas madrych
kierowcow