Macie zdolne dzieci które garną się do nauki?

[kropkacom]

Pytanie narzuciło mi się po przeczytaniu wątku o studiach. Zawsze żyłam w przekonaniu ze aby iść na studia trzeba się bardzo dobrze/dobrze uczyć i mieć chęć aby poszerzać wiedzę. Jasne też dla mnie było że nie wszyscy mają ten pęd do nauki. Tutaj na forum jednak widzę że dużo mam jest przekonanych o intelekcie swoich kilkulatków i tym że będą lubiły się uczyć. Osobiście nie wiem jak moje dzieci które teraz wykazują jakiś głód wiedzy będą radziły sobie w szkole. Druga sprawa, wychodzę z załozenia że o ile warto mieć skończone studia to nie wszyscy powinni się na nie pchać lub być pchani. Lepiej być dobrym murarzem niż kiepskim magistrem po szkole nic nie robienia. Chyba nie ma nic gorszego niż rozdmuchane ambicje rodziców.

[guderianka]

Córka jest zdolna i inteligentna jak większość dzieci e-matek
Zapał do nauki przychodzi falami-czasem nudzi się na lekcjach, więc
rozwiązuje zadania na zapas. W czwartek np.ma już zrobione to, co
powinno się "przeraiać"w poniedziałek. Dokupujemy jej dodatkowe
ćwiczenia (z matematyki)na jej własną prośbę, i z chęcią rozwiązuje
zadania. Lubi czytac-ale szybko się tym nudzi. MUsi mieć naprawdę
świetną książkę. Z własnej nieprzymuszonej woli czyta Hanię Humorek,
a wczoraj wieczorem otworzyłam przed nią świat Musierowiczowej-
zaczęła czytać Kwiat kalafiora i..widzę że rano też czytała a
ksiązkę ma stale koło siebie. Jeśli miałabym jednak oceniać czy ma
głód wiedzy czy pociąg do sportu-wybrałabym raczej to drugie. Może
dlatego że w polu sprawnosci ma ciągle coś do zrobienia a nauki-
często sie nudzi..Moze w wyższych klasach się to zmieni (p.s. Jest w
II klasie SP)

[e_r_i_n]

Moje dziecko nie przepada za nauką w sensie siedzenie przy
ksiazkach, odrabiania miliona zadan - woli inne aktywnosci.
Na szczescie inteligencja (po mamusi ) i wiedza (to efekt m.in.
wymagajacej zerowki, w ktorej wlasciwie sporo z poczatkow
szkoly 'przerobili') sprawiaja, ze szybko zalatwia to, co ma do
zalatwienia i ma luz.

[wieczna-gosia]

Mam zdolne dzieci, ktore garna sie do anuki zupelnie czego innego niz w szkole.
Ale zadne sie na fizycznego nie zapowiada, wiec sadze ze albo studia skoncza
albo zaczna ale w miedzy czasie zaloza firme, albo zajma sie czyms takim co
sprawi ze studia uznaja za zbedne. W koncu Bill Gates studiow nie ma, jak zawsze
powtarza Maksio

[ciotka_od_wuja_zdzicha]

teraz wszyscy mają bardzo zdolne dzieci. Z dzieci naszych znajomych
wszystkie są genialne i uczą się najlepiej w klasie. Całe szczęście,
ze nie chodzą do jednej klasy.... Niektóre z tych dzieci będą
aktorami, bo robią fajne miny i będą występować w Buffo .

[dlania]

ciotka_od_wuja_zdzicha napisała:

> teraz wszyscy mają bardzo zdolne dzieci.

To ja sie wyłamie: moja młodsza córka nie wykazuje żadnych zainteresowań nauką
(literkami itd), ale jest za to świadoma swojego uroku osobistego

[zuzanka79]

dlania napisała:
> To ja sie wyłamie: moja młodsza córka nie wykazuje żadnych
> zainteresowań nauką (literkami itd), ale jest za to świadoma
> swojego uroku osobistego

Dlania - ta świadomość to już jest coś. Nieraz więcej niż mgr przed
nzwiskiem

[dlania]

zuzanka79 napisała:
>
> Dlania - ta świadomość to już jest coś. Nieraz więcej niż mgr przed
> nazwiskiem

W połączeniu z jej pewnościa siebie i uporem - ja juz wiem, że ona może
wszystko)))) Bez studiów też.

W moim domu rodzinnym było jeszcze inaczej, mama zawsze powtarza, że pan bóg
jednej z jej córek dał mądrośc (ale za to kompletny brak zaradności zyciowej), a
drugiej spryt (przy średniej zdolności i chęci do nauki). I obydwie mamy sie
dobrze, każda po swojemu (i prosze nie pytac która z tych córek to ja)
>

[lilka69]

mysle, ze ta z corek , ktora od boga(?!) otrzymala spryt i zaradnosc zyciowa to
TY

[lola211]

Lepiej być dobrym murarzem niż kiepski
> m magistrem po szkole nic nie robienia.

Gorzej jak dziecie zostanie kiepskim murarzem, bo tak najczesciej
nieuki koncza.Czytam tu o super fryzjerach, fachowcach itd.Coz,
jesli ktos ma talent, zylke do interesow, to faktycznie poradzi
sobie majac w kieszeni tylko mature.Ale takich jest malo.Wiekszosc
konczac srednia szkole nie umie nic, na rynku pracy zbyt wiele
zaoferowac nie moga, co ich za przyszlosc czeka? Mimo wszystko nadal
lepiej miec wyzsze wykształcenie niz go nie miec.

Poki co nie mam wiekszych obaw.Cora jest w 4 klasie i idzie jej
dobrze.Nie jest prymusem, ma 6,5,4, zdarza sie jedynka za
nieodrobione zadanie.Czasem musze ja mobilizowac do nauki, bo
najchetniej odrobilaby lekcje na kolanie.

Dla mnie nauka byla obowiazkiem, nie przyjemnoscia.Dla wiekszosci
jest.Co nie stoi na przeszkodzie, by na studia isc i je ukonczyc.

[e_r_i_n]

lola211 napisała:

> Dla mnie nauka byla obowiazkiem, nie przyjemnoscia.Dla wiekszosci
> jest.Co nie stoi na przeszkodzie, by na studia isc i je ukonczyc.

Tym bardziej, ze poczatkowe etapy edukacji to nauka wszystkiego, nie
tego, co nas interesuje. Wiec trzeba to przejsc, niekoniecznie z
entuzjazmem.

[figrut]

.Wiekszosc
> konczac srednia szkole nie umie nic, na rynku pracy zbyt wiele
> zaoferowac nie moga, co ich za przyszlosc czeka? Mimo wszystko nadal
> lepiej miec wyzsze wykształcenie niz go nie miec.
Nie Lola, to nie tak. Można nie być zdolnym w nauce, ale też być pracowitym i
przedsiębiorczym. Można się uczyć z łatwością i wykorzystywać naukę na bycie
leserem, bo rodzina się cieszy, że dziecko studiuje, a dziecko się cieszy, że na
studenckie imprezki rodzina zawsze da, bo to "na pomoce naukowe" idzie.
Mam bratową po szkole zawodowej z wielkim talentem do szycia, ale brak jej wiary
w siebie i nic z tym talentem nie robi. Mam bratową po maturze, która potrafi
zakręcić się wszędzie i załatwić wszystko. Tacie studia na nic się nie zdały.
Sam powiedział, że w jego sytuacji to tylko dodatkowy papierek. Był doskonałym
fachowcem w cukrowni, którego radzili się wszyscy, choć jak sam mawiał, to nie
studia, a technikum i praktyki nauczyły go cukrownictwa. Nawet kiedy był na
rencie po trzech zawałach, w kampanię cukrowniczą często wizytował dyrektor u
nas w domu przekonując mojego ojca do pracy choć na umowę-zlecenie, bo wielka
fabryka bez jednego człowieka z wielką wiedzą, a z inżynierami po cukrownictwie
nie funkcjonowała tak, jak powinna.
Znam nauczyciela po studiach, który jeździł po targach i sprzedawał cudeńka
wychodzące spod rąk jego żony po technikum odzieżowym bez matury. Kobieta z
resztek które za grosze kupowała z szwalni, tworzyła prawdziwe ubraniowe
arcydzieła jedyne w swoim rodzaju. Gdyby nie ona, interes w rękach męża z
wyższym by nie kwitł.
Mój facet który zrezygnował z technikum i upchnął się w zawodówce postawił na
własny interes i hasło "praktyka czyni mistrza". To on reguluje sobie ceny za
zrobienie jakiegoś antycznego cacka, którego nikt podjąć się nie chce - antyczne
cacka należą do właściciela doskonale prosperującej firmy człowieka po maturze.
Ja stawiam na naukę praktyczną przede wszystkim. Nie straszne mi operowanie piłą
spalinową, wiertarką, szlifierką kątową czy "migomatem". Nie uciekam od
szlifowania ścian, kładzenia gładzi, tynku itp. Pracowałam na targu sprzedając
ciuchy, pracowałam w kadrach (chyba najbardziej monotonna praca) i w wielu
innych zupełnie odmiennych miejscach. To co osiągnęłam, to wszechstronność
dzięki której pracę mogę dostać w naprawdę wielu miejscach, bo liczą się
umiejętności choć papierka inżyniera brak. Pomagam teściowej w jej papierkowej
pracy, wypisuję pit-y osób które u niej szukają pomocy w ich rozwiązaniu. Łapię
wszystko, co pomoże mi być uniwersalną, a co za tym idzie w krytycznej sytuacji
pomoże mi bez problemu dostać pracę za nie małe pieniądze.
Papierek jak najbardziej pomaga w wielu sytuacjach i daje więcej możliwości, ale
jego brak nie oznacza, że dana osoba to leń i życiowa ciapa, bo mu się uczyć nie
chciało.

[przeciwcialo]

Na razie mam jedno dziecko w szkole, kłopotów nie ma, dobrze się
uczy i nawet dość powazne zalążki pasji przejawia które rozwija
systematycznie.

[zuzanka79]

Moje dziecko ( 6 l.) póki co, pójdzie po wakacjach do zerówki ( tak
do zerówki nie do pierwszej klasy), więc czy będzie garnęło się do
nauki stwierdzę za jakiś czas. Narazie chce dużo wiedzieć, przejawia
zainteresowania w różnych dziedzinach, ale nic na siłę. Literki zna,
ale nie umie czytać. Ja w jego wieku już czytałam, i co? I nic .
Nudziłam się w zerówce i szkole jak mops,a mojej mamie się ciągle na
wywiadówkach dostawało za moją "nadgorliwość". Wszystko w swoim
czasie.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=43710&w=71816265

[dlania]

Ja tam nie chce, żeby moje dziecko było dobre z wszystkiego. To jakies
podejrzane - nie mozna sie równie głeboko fascynować językiem polskim i fizyką
Osobiście mi wisi, jak sie będa uczyły moje dzieci, to ich sprawa, dla siebie
niech sie ucza.
Mój mąz jest przykładem realizowania chorych ambicji matki - jak sie w końcu
zbuntował to totalnie. Inny przykład - miałam w klasie chłopaka z porażeniem
mózgowym, trzęsącymi sie rekami, napadami paniki, ale rodziną
prawniczo-lekarską. Chłopak najbardziej lubił siłownie i sporty siłowe. I co? I
jest lekarzem, nie wiem jakiej specjalizacji i nie chce wiedzie, studia na
Słowacji, smutne to.

[zuzanka79]

> Osobiście mi wisi, jak sie będa uczyły moje dzieci, to ich sprawa,
> dla siebie niech sie ucza.
Jakbym własną matkę słyszała . Zawsze nam to powtarzała i obydwoje
z bratem skończyliśmy dobre szkoły, dobre studia ,on jest
nauczycielem w szkole specjalnej, ja pracuję w bankowości,
dokształcamy się, ale robimi to dla siebie nie dla naszych rodziców.
I chcę, by moje dzieci też uczyły się dla siebie, by to , co osiągną
w przyszłości zawdzięczały sobie, swojej pracy i ambicji , nie
naszym- rodzicielskim ambicjom. Ja za to jestem moim rodzicom bardzo
wdzięczna. To co mam, jest "moje".

Dlania

[nangaparbat3]

Inny przykład - miałam w klasie chłopaka z porażeniem
> mózgowym, trzęsącymi sie rekami, napadami paniki, ale rodziną
> prawniczo-lekarską. Chłopak najbardziej lubił siłownie i sporty siłowe. I co? I
> jest lekarzem, nie wiem jakiej specjalizacji i nie chce wiedzie, studia na
> Słowacji, smutne to.

Chlopak z porazeniem mozgowym, trzęsącymi sie rekami i napadami paniki moze byc
wybitnie inteligentny i moze tego nie byc widac w szkole, zwlaszcza w klasie,
gdzie jest dyskryminowany przez kolegow, co jasno widac ze sposobu w jakim o nim
piszesz.

To co napisalas jest potwornie smutne, ale nie dlatego, ze on w koncu zostal
lekarzem.

[dlania]

Nangaparbat, streściłam historie, bo jest długa, kilka lat znajomości. Chłopak
nigdy nie chciał byc lekarzem, jak pisałam - bardzo interesował go sport.Rodzice
kupowali mu wypracowania z biologii i wysyłali sie olimpiady, z których on
wracał upokorzony, nikt z klasy go nie szykanował, bo nie było powodu - to był
sympatyczny chłopak z dystansem do siebie: jak robił prawo jazdy (rodzice
kazali) to uprzedzał, kiedy mamy siedziec w domu. jesli ktoś go krzywdził to
rodzice, których sie bał, no i jedna matematyczka, ale to juz nie moja wina.
Mnie również przykro, że pomyślałas, że moge miec takie prymitywne uprzedzenia i
poglądy.

[dlania]

A sorki, masz racje, jest element uprzedzenia w mojej histori - to
deprecjonowanie studiów na Słowacji. Ale to zboczenie zawodowe, po kilku latach
współpracy z absolwentami katolickiego uniwersysteu w rużomberoku.

[nangaparbat3]

No nie wiem, przperaszam.
Mam fiola na tym punkcie - widzialam tyle zdolnych dzieci zmarnowanych przez
szkolę (i mam na mysli zgodna wspolpracę nauczycieli i uczniow w naznaczaniu i
dręczeniu kozlów ofiarnych), ze reaguje alergicznie.
Sama mialam w klasie (podstawowka) kolegę, ktorego uważalam, tak jak pani i
większosc z nas, za idiotę, poldebila i obrzydliwca.
Po latach spotkalam go w pociagu, nie poznalam, byl przystojnym, uroczym
mezczyzną, po podstawowce trafil do zawodowki, potem zdał mature w technikum,
kiedy sie spotkalismy studiowal budowe okrętow - to chyba jednak debilem nie byl.

[dlania]

W sumie to nie masz obowiązku przewidywać moich "szlachetnych intencji", za duzy
skrót zrobiłam Świetnie rozumiem twoje poglądy, bo sama mam dziecko z, hmmm,
deficytami (pozostałośc po wczesniactwie), rózniące sie od innych, a stale ktos
sie czepia, że to, że sro, wszyscy chcą, żebym ja równała do przeciętnej.
Mnie chodziło z tym kolega o to, że ja nie mam zamiaru zmuszac swojej córki żeby
kończyła takie czy inne studia - nie jest to absolutnie moja ambicja. A jego
rodziców było i na ile moglismy obserować w liceum - to było dla niego bardzo
trudne i stresujące.

[nangaparbat3]

To prawda, zdarzaja sie rodzice bez pojecia.
Miałam ucznia, ktory marzyl by zostac cukiernikiem, ale rodzice postanowili
wyslac go na ekonomie.
Powtarzał klasę, byl okropnie nieszczęsliwy.
Choc w sumie nie wiem, czy naprawdę nie był zdolny - matka (skadinad przeurocza,
bardzo - w innych kwestiach - madra pani) odrabiala z nim lekcje nawet kiedy
jako dwudziestolatek przygotowywał sie do matury - nie dala mu najmniejszej szansy.

[guderianka]

Dlaniu-przeczytaj co ja napisałam o swojej córce
Ją też ciągnie do sportu-ale nie dlatego że chce zrobić karierę w
tej dziedzinie (chociaż cholera ją wie )
Ale dlatego że poprzez niepełnosprawność jej organizm dokonał
kompensacji i uczynił ją wybitną na polu nauki-bystrą,inteligentną,
po prostu mądrą. A ona chce odejść od tego co dała jej
niepełnosprawność i zostać dostrzeżona na polu, w którym jest bardzo
słaba-sportu

[dlania]

Guderianko,
mój kolega był naprawde dobry w sporcie - pamietam jak na wycieczce klasowej
były zawody w siłowaniu sie na reke - nikt go nie pokonał, matko jak on sie
wtedy cieszył!
Bys może on sie nim zajął z jakiś innych powodów niz Twoja córka, a byc może z
podobnego, nie wiem. Wiem że na siłowni zawsze był dumny i usmiechniety, a na
zawsze pozostanie mi w głowie obraz Seba przy tablicy, łapiacego sie drżącymi z
nerwów rekami za głowe, z rozbieganym wzrokiem, trzęsącego się - na tej
cholernej matmie. To kobieta herod była.


photo_by_exotique
tu_nie_klikać

[dlania]

Druga sprawa, wychodzę z załozenia że o ile warto mieć skończone studia to nie
wszyscy powinni się na nie pchać lub być pchani.

Czyli jestem za, a nawet przeciw???)) Nie rozumiem tej mysli twojej, chyba że
chodzi o to, że twoje dzieci powinny studia skończyć, ale inni nie powinni sie
pchać

[kropkacom]

> chodzi o to, że twoje dzieci powinny studia skończyć, ale inni nie powinni sie
> pchać

Nie Raczej jest tak że gdy człowiek ma predyspozycje to powinien móc
studiować. Ale po co pchać na studia kogoś kto nie chce (rady sobie nie da) czy
realizuje się znakomicie w innym kierunku. Co do moich dzieci to zobaczymy. Będę
wspierać, mobilizować, umożliwię naukę i tylko tyle. A jak będzie zobaczymy.
Brat męża jako jedyny z rodzeństwa nawet nie liznął studiów. Na nic zdało się
zmuszanie do czegokolwiek. Jest dobrym strażakiem zawodowym.

[lilka69]

ale czemu ty tak uparcie powtarzasz i mnozysz przyklady swiadczace o tym jak to
wspaniale mozna ulozyc sobie zycie bez studiow. wiadomo, mozna! ale ze studiami
latwiej bo wieksze mozliwosci. nie wspomne juz o rozwoju wlasnym.

[kropkacom]

> ale ze studiami
> latwiej bo wieksze mozliwosci. nie wspomne juz o rozwoju wlasnym.

Nie zawsze łatwiej. Co nie znaczy że nie widzę zalet studiowania.

[lilka69]

bo ma 3 lata.

ale tak jak wychowujac sie w katolickim domu gdzie chodzenie do kosciola jest
normalne i naturalne tak nauka( nie musi byc na samych piatkach)i kolejnosc
etapow edukacyjnych jest naturalna.


przyznasz kropka, ze praca programisty jest latwiejsza, przyjemniejsza i
znacznie lespiej platna niz murarza. i co bys chciala dl swojego dziecka?

[dlania]

lilka69 napisała:

> przyznasz kropka, ze praca programisty jest latwiejsza, przyjemniejsza i
> znacznie lespiej platna niz murarza. i co bys chciala dl swojego dziecka?

Lilka, co ty taka skromnie? Praca prezydenta jest jeszcze przyjemniejsza i
łatwiejsza

[zuzanka79]

dlania napisała:


> Lilka, co ty taka skromnie? Praca prezydenta jest jeszcze
przyjemniejsza i
> łatwiejsza

Niby tak, ale nasz ówczesny prezydent to ma za sobą dłuuugą karierę
naukową, a lilka chce tylko by jej dzieci studia miały.

[lilka69]

przypuszczam, ze jednak programista ma latwiejsza i przyjemniejsza. idzie albo i
nie idzie do pracy( bo w domu moze popracowac).wiem z przykladu w domumoj maz
przez 2 roku nie chodzil do pracy a to co mial zrobic robil w 3 godziny raz na
tydzien z ta sama pensja jak bylby w pracy 8 godz.
a prezydent jest na swieczniku i ciagle musi gdzies latac.

[dlania]

moj maz
przez 2 roku nie chodzil do pracy

Chciałas napisać pół roku, ale stwierdziłas, ze a co sie kurka bede szczykac,
walne se 2, niech zazdroszczą?))))

[lilka69]

napisalam to co chcialas napisac. nie pracowal w biurze przez 21 miesiecy.
zasatanwialam sie czy napisac 1,5 czy 2. wobec tego,ze poetem chodzil w kratke
uprawnionym bylo zmienic na 2.

prosze- spojrzyj do archiwum jak narzekalam, ze ciagle siedzi w domu. bylismy
jak dwie matki na urlopie wychowawczym i jeszcze z ninia na dodatek

[lilka69]

mialo byc- napisalam co chcialam napisac. niby oczywiste do domyslenia sie ale
widze, ze NIE dla ciebie.

[dlania]

lilka69 napisała:

>
> prosze- spojrzyj do archiwum jak narzekalam,


Chyba cie lilka do spodu posrało.

[zuzanka79]

dlania napisała:

> Chyba cie lilka do spodu posrało.

Dobre

[a.nancy]

> > przyznasz kropka, ze praca programisty jest latwiejsza, przyjemniejsza i
> > znacznie lespiej platna niz murarza.

nie jestem pewna, czy łatwiejsza.

[kropkacom]

> przyznasz kropka, ze praca programisty jest latwiejsza, przyjemniejsza i
> znacznie lespiej platna niz murarza. i co bys chciala dl swojego dziecka?

Co bym chciała? Żeby było szczęśliwe chyba

[lilka69]

wmawiaj sobie zatem, ze praca w zimnie albo i skwarze 10 godz dziennie z
kierownikiem budowy kopiacym w pupe jest szczesliwsza niz praca programisty. o
wynagrodzeniu nie wspomne...

[kropkacom]

lilka69, trochę mi żal Twojego synka. Ty mu już kobieto karierę programisty
ułożyłaś a on dopiero trzy lata ma. Spasuj bo zepsujesz dzieciaka.

[lilka69]

a mi zal twoich dzieci bo twoje dzieci na studia prawdopodobnie nie pojda na
pewno.ich wlasna matka nawet nie potrafi czytac ze zrozumieniem! opisalam zawod
MEZA a nie wymarzony zawod dla swojego syna.

[kropkacom]

Opisujesz zawód męża a myślisz o synu. Co do moich małych to faktycznie nie wiem
czy pójdą. Wróżką nie jestem. Teraz interesują się komputerem i angielskim.
Dobrze im w tym idzie. My z mężem po studiach wiec przykład mają. Zmuszać nie
zamierzam.

[umasumak]

lilka69 napisała:

> a mi zal twoich dzieci bo twoje dzieci na studia prawdopodobnie nie pojda na
> pewno.

Albo prawdopodobnie, albo na pewno. Pisz z sensem, jak na osobę wykształconą
przystało, bo czytać się tego nie da.

[lilka69]

oczywiscie- racja. przepraszam

[miang]

widać że nie własny zawód opisałaś, bo byś nie mówiła że to takie łatwe i
przyjemne... no ale z zewnątrz to tak wygląda, siedzi se człowie przy
klawiaturze coś tam postuka...... myśleć nie musi....

[nutka07]

lilka69 napisała:

> a mi zal twoich dzieci bo twoje dzieci na studia prawdopodobnie nie pojda na
pewno.ich wlasna matka nawet nie potrafi czytac ze zrozumieniem!

Piekne

[zuzanka79]

Lilka, nie żebym coś do Ciebie miała, ale studia kończą nie tylko
programiści,lekarze czy prawnicy ale też: filozofowie, historycy
sztuki, archeologowie, geografowie, etycy, teolodzy. Też studia ,
też z pasją a kasa...? W tym przypadku chyba lepiej być ...
murarzem czy elektrykiem przynajmniej po godzinach można dorobić .

[nangaparbat3]

>
> przyznasz kropka, ze praca programisty jest latwiejsza, przyjemniejsza i
> znacznie lespiej platna niz murarza. i co bys chciala dl swojego dziecka?

Zdecydowanie lepiej platna, byc moze latwiejsza, ale ze przyjemniejsza - o, tu
juz bym dyskutowala.

[lineczkaa]

Mój przedszkolak na chwilę obecna wykazuje zainteresowanie językiem
angielskim. Pozostałość po zeszłorocznych wakacjach. Z lubością
rozpracowuje komputer. Angielską pasję wspieram, komputerową
limituję. Ale to się wszystko może jeszcze zmienić z naście razy .

[aluc]

mam zdolne dziecko garnące się do nauki jedno oraz drugie, które na
razie jest zdolne, ale do nauki się nie garnie,bo ma inne ciekawsze
rzeczy do roboty

nie widzę natomiast bardzo silnego związku studiów ze zdolnościami
oraz garnięciem się do nauki, studia IMHO powinny być traktowane
przede wszystkim jako jeden ze sposobów zdobycia zawodu, a do
zdobycia każdego zawodu potrzebne jest zainteresowanie i chęć nauki,
czy to będzie murarz, czy lekarz

studia z pewnością dają możliwość zdobycia zawodów bardziej
prestiżowych niż niestudia, więc absolutnie nie dziwię się
rodzicielskim zamiarom, rozważając ewentualną karierę sportową
młodych (do czego też się garną i wykazują zdolności), mimo wszystko
serce bardziej mi łka w kierunku profesury niż pierwszej dziesiątki
światowej listy golfistów

oraz mam wewnętrzne przekonanie, że dzisiaj studia są dostępne dla
zdecydowanej większości młodzieży niedotkniętej poważnymi deficytami
intelektualnymi, zatem ergo nie ma się czym podniecać

[jusytka]

Czasy się zmieniły, kiedyś rzeczywiście studiowała tylko elita intelektualna,
statystycznie tylko 10% młodzieży w wieku maturalnym. Na moje studia były
4 osoby na jedno miejsce, bywało, że na inne jeszcze więcej. Nie było uczelni
prywatnych, trudniej było zdać maturę. Jeśli ktoś nie zdał egzaminów musiał
zrezygnować ze studiowania. Teraz nawet mniej zdolne i mniej chętne do nauki
dzieci mają szansę na wyższe wykształcenie, bo uczelni mamy w tej chwili dużo
więcej, a poziom co niektórych (zwłaszcza prywatnych) - jest żałosny. Matura na
poziomie podstawowym jest śmiesznie łatwa, wiec i liczba młodzieży z maturą
bardzo wzrosła.
Mamy które wypowiadały się w poprzednim wątku nie muszą widzieć w swoich
dzieciach geniuszy by nabrać przekonania, że ukończą studia. Teraz sztuką jest
ukończyć dobre studia, a na to szansę mają jedynie najzdolniejsi.

[ally]

>Teraz sztuką jest
> ukończyć dobre studia, a na to szansę mają jedynie najzdolniejsi.

naiwna jesteś. znam wielu kretynów po dobrych studiach (prawo, medycyna, sgh).
po prostu rodzice nie szczędzili środków na edukację, korepetycje itd.

[figrut]

Córkę mam bardzo zdolną, ale ona ma już prawie 19 lat, więc mam tu pełną
klarowność. W maju matura. Kierunek studiów już ma wybrany, choć liczy na dwa na
raz (jeden ze względów bardziej finansowych, drugi z miłości do Finlandii).
Prawie 7 letni syn w zerówkowym nauczaniu jest przeciętniakiem, za to ma żyłkę
do komputerów i w tej dziedzinie bardzo szybko wchodzi mu wszystko do głowy.
Muszę mu przypominać, że bez znajomości języków i dobrego czytanie ciężko
połapać się w komputerach.
Młodszy (5 lat) jest swego rodzaju odkrywcą, który cieszy się z wszystkiego
czego się nauczył i dalej tą naukę stara się zgłębiać (pytania, zadania do
wykonania na kartce, odczytywanie wyrazów). To co przychodzi mi do głowy jak
patrzę na najmłodszego, to typowa kariera Nikusia Dyzmy - taki mały lawirant
który potrafi wszystkich owinąć wokół palca. Najbardziej martwię się tym, że
najmłodszy taki już zostanie.

[xxe-lka]

Ja się własnie obawiam, że mój obecnie kilkulatek orłem nie będzie,
nie chce się uczyć ma jakąś awersję do tego. Próbuję z nim na różne
sposoby ale kiepsko nam to idzie w przedskzolu też nie chce
uczestniczyć w zajęciach dydaktycznych i robi to baaardzo niechętnie
z mizernym efektem

ale staram się nie wariować od tego bo to 4-latek dopiero i chyba
sporo jeszcze przed nim zmian. prawda?
A bystry jest owszem bardzo - tylko wykorzytuje to nie tam gdzie
trzeba

[ik_ecc]

Szkola z zasady zabija "glod wiedzy" - i trzeba sie z tym pogodzic.
Na studia ida albo ludzie, ktorzy maja bardzo konkretne
zainteresowanie (co sie rzadko zdarza wsrod 18-latkow) albo ktorzy z
jakichstam innych przyczyn musza (nacisk rodziny posredni czy
bezposredni, ucieczka przed wojskiem czy praca). Niektorym z tych
pchanych to na dobre wyjdzie, bo studia sa fajniejsze niz szkola i
moga rzeczywiscie odkryc czym sie interesuja.

[nangaparbat3]

Corka (prawie 18, wiec juz w miarę wiadomo) jest i zdolna, i pracowita, i
tworcza. Lubi sie uczyc. I stara się zrozumiec świat, co najbardziej mnie
cieszy. Chcialaby go tez zmieniac, co troche mniej mnie zachwyca, bo tacy od
zmieniania swiata na ogol nie wychodzą na tym dobrze finansowo.
Do tego ma okropną "dys" - wlasnie przyszla spytac, jak sie pisze ANTONI.

[andaba]

Ano właśnie. Ja jakoś swoich dzieci nie widze na studiach. Żadne na
superzdolne nie wygada, część jest zdecydowanie niezdolna.
I ciekawa jestem, co robi matka dziecka mało zdolnego, pochodzaca z
inteligenckiej rodziny i mająca wielkie ambicje. Pcha dziecko na
siłę? Odpuszcza? Finansuje douczania i korepetycje, kupuje pracę
magisterską?

Może moja córka ma szczęście, że chcę, żeby była fryzjerką
(przykładowo, może być kucharką cy mechanikiem)?
A może ma pecha, bo ambitna matka stanęłaby na głowie, żeby została
ekonomistką?
I czy naprawdę wykształcenie stanowi o szczęściu? Jakoś mi sie nie
wydaje, żeby była różnica w poziomie zadowolenia z życia tych
wykształconych i tych niewykształconych.

[myelegans]

NIe wiem jak bedzie w szkole pod katem pilnosci i sumiennosci. Na
razie moj 4-latek ma glod i parcie na wiedze, na obecna chwile
studiuje zycie organizmow morskich, zna nawet nazwy lacinskie,
glownie rozgwiazd jego ulubionych zwierzat. Zainteresowania ma
eklektyczne i zglebia, i zadaje pytania, dobre analityczne pytania.
Potrafi wyciagac fajne wnioski. Fascynuja go anatomia i fizjologia
czlowieka, od organow po komorke i geny, kosmos i jego budowa i tez
zglebia i pyta. DOsyc dobrze radzi sobie z czytaniem, ale nie che mu
sie woli jak my czytamy. Ciekawosc i glod ma, i to bedziemy w nim
poddtrzymywac, a latwo nam bo oboje jestesmy naukowcami, jak sie to
przelozy na sukcesy w szkole i wybor czy niewybor studiow zobaczymy.
Na dzien dzisiejszy chce byc na zmiane chirurgiem od mozgu, albo
marynista. Jakos to mi nie spedza snu z powiek, natomiast socjalna i
emocjonalna dojrzalosc i duza niesmialosc owszem, bo wiem, ze z tym
(niesmialoscia) nie bedzie mu w zyciu latwo.
Wiem w co nie pojdzie.... sport.

Poza tym za 15-20 swiat ktory znamy prawdopodobnie nie bedzie juz
istnial (peak oil), czarne chmury widze na horyzoncie i moze studia
nie beda mialy wiekszego znaczenia do przezycia.

[kali_pso]

Lepiej być dobrym murarzem niż kiepskim magistrem po szkole nic nie
robienia



Te forumowe mądrościP
Ilu tak naprawdę znasz ludzi, którzy chcieli być murarzami a zostali
magistrami, bo tak chcieli rodzice? Naprawdę nie warto wierzyć
kilkulatkowi, który pragnie być śmieciarzemp

Sorry, ale ja nie byłabym zachwycona gdyby mój syn zapragnął tym
murarzem zostać i zrobiłabym wiele, aby mu to "wybić" z głowy. Dla
mnie byłaby to porażka, gdyby mały nie chciał studiować nie dlatego,
że jest mało zdolny, tylko dlatego, że ubrdałoby mu sie w głowie, że
wykształcenie jest niczemu niepotrzebne, nic mu nie da, bo taki
murarz zarabia więcej niz jego matka- nauczycielka
Bo potrzebne jest- aby pracować w wymarzonym zawodzie często jest
niezbędne. I wybacz Kropka, ale jak widzę i słyszę tych małolatów,
którzy w wieku 17-lat zmieniają wizje swojego życia nader często, to
jakoś nie chce mi się wierzyć, że każda decyzja o ewnetualnym
niestudiowaniu byłaby przemyślana i należy ja zostawić dziecku,
szanując jego indywidualnośćp


Poza tym- kto powiedział, że studiować mają tylko bardzo zdolni?
Taki np. nauczyciel powienien przede wszystkim mieć podejście do
dzieci i CHCIEĆ z nimi pracować, to czy zaliczy egzaminy na 6 czy na
4 ma mniejsze znaczenie moim zdaniem. Bo później pełno w szkołach
nadętych, przeładowanych wiedzą teoretyczną, której nie potrafią
uczniom przekazać, magystrów za nauczycielskim biurkiem z zerowymi
umiejętnościami radzenia sobie z dzieckiem. A same studia tego
niestety nie uczą wystarczająco. Aby zaś pracować w szkole, te
studia skończyć trzeba.

[metrluba]

Moje dziecko nie garnie się do nauki i nic w tym dziwnego,
uważałabym je za nienormalne i starała sie zniechęcić, gdyby
siedziało i przykładało sie do odrabiania wszystkich lekcji bez
wyjątku. Brr.

Ale dobrym murarzem też, mam nadzieję, nie zostanie. Przypuszczam,
że rodzina by mu żyć nie dała (czytaj: taktownie nie dawała do
zrozumienia, jak bardzo odstaje od reszty, ale sytuacja i tak byłaby
dla wszystkich oczywista).

nie zawsze garniecie sie do nauki=zdolne dziecko

[18_lipcowa1]

pamietam ze u mnie w szkole- podstawowa, LO,studia nawiecej uczyly
sie, najbardziej garnely do nauki, najbardziej kuly namniej zdolne
osoby, zeby nie powiedziec tepawe
zdolniachy nie musialy spedzac tyle czasu nad ksiazkami

[lolinka2]

Mam dzieci szt. 2
Duża jest zdolna akademicko, b. mocno uspołeczniona, obrotna,
komunikatywna itp. - i oczywiście garnie się do nauki - niekoniecznie
tego, co wg programu powinna aktualnie obrabiać i niekoniecznie
metodami, w jaki wg mądrych ludzi z MEN powinna tę wiedzę zdobywać.
Twierdzi z przekonaniem, że idzie na medycynę (7 lat).

Młoda (prawie 3 lata)nie jest jakoś szczególnie genialna. Osobowość
ma totalnie inną niż siostra i takoż różne uzdolnienia. Jest typową
dziewczynką, dziecięcą mocno dziewczynką, z jednej strony świadomą
własnego uroku a z drugiej zainteresowaną zabawami/zabawkami i innymi
dziecinizmami (N. nigdy tak nie miała). Zdecydowanie góruje nad
siostrą (mimo różnicy wieku) w kwestiach technicznych - momentalnie
rozszyfrowuje zasady działania zabawek i innych urządzeń, sposób
sterowania nimi itp. Śmiejemy się, że skończy technikum samochodowe i
będzie śpiewać "I choćbyś upadł na kolana..." (słuch ma po mamusi,
w przeciwieństwie do starszej siostry).

Jak to???????? Toz to seksizm!

[nangaparbat3]

>>>>Młoda (prawie 3 lata)nie jest jakoś szczególnie genialna. Osobowość
ma totalnie inną niż siostra i takoż różne uzdolnienia. Jest typową
dziewczynką, dziecięcą mocno dziewczynką, z jednej strony świadomą
własnego uroku a z drugiej zainteresowaną zabawami/zabawkami i innymi
dziecinizmami (N. nigdy tak nie miała). Zdecydowanie góruje nad
siostrą (mimo różnicy wieku) w kwestiach technicznych - momentalnie
rozszyfrowuje zasady działania zabawek i innych urządzeń, sposób
sterowania nimi itp.


Taż wlasnie JEST genialna!
I dlaczego zartujecie, ze skończy technikum, a nie politechnikę?
A moze bedzie wielkim wynalazcą - tfu, przepraszam, wielką wynalazczynią?
Załozę się, ze gdyby byla chlopcem, wolalibyscie, jak wspaniale uzdolniony, i na
pewno bedzie z niego inzynier.

[wieczna-gosia]

zgadzam sie z nangaparbat- jako posiadaczka 16 latki ktorej nie przeszlo i nadal
jest silnie techniczna. Wlasnie rozwaza pojscie do technikum jako laternatywe do
liceum plus weterynaria. Technikum weterynaryjnego w Warszawie nie ma chyba, tak
to juz by tam jej papiery czekaly. Jesli na weterynarie sie nie dostanie- na
polibude pojdzie z pewnoscia.

Nanga ma racje- to seksizm, a niech idzie i niech nie skonczy jako sredniej
klasy piosenkareczka tylko ceniony na rynku specjalista.

[lolinka2]

spokojnie, spokojnie... 1 kubek meliski, 3 calmsy - i posłuchaj

Jesteśmy jak najdalsi od czynienia rozróżnień między chłopcami a
dziewczynkami. Po prostu na chwilę obecną nasza percepcja nie ogarnia
tego rodzaju uzdolnień - to raz, bo zdolne dziecko kojarzy się na
ogół z takim typem jak nasza N.
Po wtóre natomiast - młoda ma naprawdę świetny słuch, stąd
skojarzenie z wokalistką z wykształceniem średnim technicznym.
Jeśli miałaby to być politechnika, na zdrowie kochanej dziecinie.
Baaaaardzo się ucieszę

nangaparbat3 napisała:
> Załozę się, ze gdyby byla chlopcem, wolalibyscie, jak wspaniale
> uzdolniony, i na
> pewno bedzie z niego inzynier.

upssssssssss, właśnie przegrałaś zakład....

[nangaparbat3]

A co, macie synka?
I mowicie "z niego to bedzie super wychowawca przedszkolakow"?

[lolinka2]

mam męża, który pracował jako niania (jest w tym świetny) - wystarczy
na dowód??

[nangaparbat3]

Nooooooooooo......
To na mnie zrobiło wrażenie. Jak najlepsze

Zdolne są

[echtom]

gorzej z tym garnięciem...