komunia z recydywą

[panirogalik]

Dzień dobry ematki, często czytam to forum ale jakoś nie było okazji się
wcześniej zalogować. Teraz mam problem i potrzebuję rady. Alkoholu nie
stawiam, bo poniekąd i o tym będzie to historia, więc nie na miejscu takie wkupne.

Otóż mój mąż jest chrzestnym pewnej dziewczynki. Wszystko pięknie gdyby nie
fakt, ze najbliższa rodzina dziewczynki oraz jej otoczenie to... recydywa.
Ojciec dziecka oraz obecny partner matki kilka razy siedzieli w więzieniu.
Skazani byli nie za jazdę po pijaku na rowerze ale za rozboje, pobicia,
kradzieże, włamania. Pół biedy gdyby byli skazani raz, odsiedzieli swoje,
wyciągnęli wnioski i się zmienili. Kiedyś, gdy obaj panowie odbywali karę
jednocześnie, byliśmy odwiedzić dziecko. Warunki w jakich żyje rodzina są
ciężkie, matka dziewczynki mieszkała ze swoją matką, siostrą, siostry
chłopakiem i ich dzieckiem w maleńkim dwupokojowym mieszkaniu. Wszyscy żrą się
między sobą jak szczute psy, nie potrafili tego opanować nawet przy nas.
Konflikty wynikają raczej (tak na moje oko) z zagęszczenia ludzi na metrze
kwadratowym. Dzieci te kłótnie bezpośrednio nie dotyczą (nie wyglądały na bite
albo zaniedbane, zdrowe, czyste jak na dzieci) ale wiadomo, słyszą co dorośli
wygadują na siebie wzajemnie. Mnie ciężka atmosfera tego domu i rodziny
odpychała na kilometr. Teraz podobno matka z dziewczynką mieszkają trochę w
tym domu, trochę gdzieś z obecnym partnerem. No i problem: zbliża się komunia
dziewczynki a ja sobie nie wyobrażam spędzić w towarzystwie więźniów nawet
godzinę. Tu nie chodzi o to że jestem księżniczka, ze korona mi z głowy
spadnie, ja się po prostu boję takich ludzi, aż mnie brzuch boli jak o tym
dłużej myślę, boję się ze będzie awantura zwłaszcza między panami
recydywistami, nie chcę mieć takich znajomych, kontaktów. Nie chcę tych panów
poznać, siedzieć z nimi przy stole, rozmawiać, nie wyobrażam sobie że będę na
ich rodzinnych zdjęciach. Po prostu: nie zadaję się z takimi ludźmi i tyle.
Mojemu mężowi również nie uśmiecha się tam jechać. Kiedyś dzwonił z okazji
urodzin do dziewczynki. Pewnego razu odebrał któryś z panów więźniów telefon i
była awantura, ze co to za gach dzwoni, że matka dziewczynki znowu się puszcza
i takie tam, chciał też „wpie...” mojemu mężowi. Nie docierało do niego w
jakiej sprawie dzwoni, chyba wynikało to z jakiejś ułomności. Mąż w trakcie
rozmowy odłożył telefon i więcej tam już nie dzwonił.

Mój mąż nie chciał zostać chrzestnym i tym sposobem wiązać się z tą rodziną.
Długo zwlekał z odpowiedzią. Miał nadzieję ze się matka dziecka rozmyśli się.
Rodzice jednak mu powiedzieli że powinien, bo dziecku się nie odmawia. Poza
tym, przecież to rodzina. Był młody, głupi i mnie zołzy jeszcze nie znał (bo
ja bym jasno wszystkim dobrym czyjąś dobrocią zakomunikowała, że sami mogą się
zgłosić na chrzestnych).

Drogie ematki jakbyście postąpiły? Nie chcę sprawiać przykrości dziecku, nie
chcę żeby poczuło się nieważne, „olane”. Wiadomo ze ten dzień jest ważny dla
dzieci, potem sobie opowiadają jak wyglądał obiad w domu i co zapamięta
dziewczynka, ze chrzestny ją "olał"? Gdyby ci państwo mieszkali w naszym
mieście lub w pobliskim, podskoczylibyśmy z prezentem do kościoła i złożyli
życzenia. A moze wystarczy prezent i kartkę wysłać pocztą i zadzwonić z
życzeniami? Jakbyście postąpiły ematki na moim (naszym) miejscu? Bo nie sądzę
ze przesadzam nie życząc sobie kontaktów (jakichkolwiek) z recydywą.

[gryzelda71]

Czemu martwisz się,ze spędzisz dzień z więźniami.Masz już zaproszenie?
Do kościoła na msze,dziecku życzenia i pamiątkę i do domu.

[panirogalik]

oficjalnego zaproszenia nie mam ale zostaliśmy poinformowani że będziemy
zaproszeni. Tak jak napisałam, gdyby ta rodzina mieszkała w naszym lub pobliskim
mieście podskoczylibyśmy z prezentem do kościoła. Jednak dotarcie do nich zajmie
pół dnia. Nie chcę siedzieć z recydywą bo boję się takich ludzi, awantur, nie
jestem święta i nie zamierzam.

[kasulka79]

a jak raz w takiej sytuacji zrobicie sobie poprostu "wycieczkę", to nie
poumieracie ... po mszy, zaplanujcie sobie z mężem jakiś miły spacer, zwiedzanie
okolicy, obiad w fajnej restauracji żeby całego dnia nie zmarnować i już ...

[kasulka79]

no i racja, dokładnie to samo miałam napisać ... po co robić sobie problem, nikt
wam nie każe się z nimi gościć; wystarczy zaznaczyć swoją pamięć obecnością w
kościele (a jak coś dla dziewczynki macie, to i po uroczystości możecie jej wręczyć)

[mimka23]

Właśnie, też bym tak zrobiła. Do kościoła i tyle, wymyśliła bym jakąś wymówkę.

[asiaiwona_1]

Popieram poprzedniczki. Przmęczyć się te pół dnia podróży i być w
kościele, potem złożyć dziecku życzena, wręczyć co macie do wręczenia
(w żadnym razie pieniądze, bo prawdopodobnie zostaną skonfiskowane
przez dorosłych) i wrócić do domu.

[tomelanka]

a moze dziewczynka chce miec tez kogos normalnego na komunii? jedzcie do
kosciola, potem sprobujcie moze na impreze, jak sie zaczna jakiekolwiek dymy,
albo juz Wam bedzie ciezko wysiedziec to spadajcie. Do zdjecia grupowego sie nie
ustawiac

[gryzelda71]

Oj daj spokój z tą obecnością.Z opisu wynika,ze chrzestny nie jest jakoś blisko
związany z dzieckiem.

[panirogalik]

nie jest związany jakoś szczególnie z dzieckiem, lubi je jak każde inne (ja tak
samo). Właściwie bardziej trafnie postawione pytanie powinno brzmieć: czy
powinnam swoje zdrowie psychiczne poświęcić dla tego dziecka? Może jakieś
prochy, psychoterapia (bo może przesadzam, ulegam stereotypom, recydywa nie jest
taka zła)i wio do rodzinki? Zapomniałam dodać ze prawdopodobnie będzie na
imprezie jeszcze jeden członek tamtej rodziny, nałogowy, prawdziwy alkoholik z
zapitą, fioletową gębą. Matka dziecka o dziwo ale nie pije (jakoś szczególnie
dużo, z tego co wiem ale przecież nie mamy kontaktów na codzień).

[triss_merigold6]

Nie musisz starać się byc poprawna politycznie, naprawdę. Dziecku
prezent do kościoła, życzenia i papa.

[tosina]

Rozumiem ze mozesz nie chciec zadawac sie z tymi ludzmi .Ale wydaje
mi sie ze ostro histeryzujesz.
Psychotropy by pojsc do nich do domu i dac preznet?.To dziecko
niczemu nie zawinilo ze mieszka wsrod takich ludzi.Jak juz to
dorosli powinni cos zrobic by nie musialo mieszkac z taka patologia.
Jesli twojej rodzinie zalezy na jej dobru to moze pora za
reagowac.Chodzby na poczatek w opiece spolecznej , ustanowic dla
niej kuatele.

No nie wiem co robic a nie uzalaz sie nad tym jak spedzic godzine w
tym towarzystwie, jakich najesc sie prochow by to zniec.


hello ono mieszka i zyje wsrod nich na codzien a ty mowisz ze nie
wytrzymasz poludnia. Ty mozesz w chwili awantury wyjsc ono nie.

Rozumiem ze mozna nie chciec z nimi sie bratac ale jedno popoludnie
z mozliwoscia naglej ewakuacji i to jak o tym piszesz....no nie
rozumiem jak mozna karac dodatkowo dziecko za to ze mieszka wsrod
patologi.

[gryzelda71]

A skąd przypuszczenia,że dla dziecka nieobecność chrzestnego to kara?

[majenkir]

Dzieciak powinien od czasu do czasu pobyc w towarzystwie normalnych
ludzi, zeby wiedzial, ze nie tylko menele, pijaki i inne mety sa na
swiecie.

[tomelanka]

cos w ten desen, tez mi sie wydaje ze przesadzasz, w kazdej chwili mozesz wyjsc,
ale i tak wydaje mi sie ze juz postanowilas

[daisy]

Nie stresuj się. Na zaproszenie odpowiedz, że niestety akurat w tym terminie coś
pilnego wam wypada (np. planowana operacja członka bliskiej rodziny lub równie
niepodważalna wymówka) i wyślij dziewczynce życzenia razem z jakimś miłym
prezentem. Z tego co piszesz, ojciec chrzestny to dla niej obcy człowiek, nie
sądzę, żeby jakoś za nim tęskniła.
Najprawdopodobniej tamtej rodzinie też wcale nie zależy na waszym towarzystwie,
ot zwyczajnie, chrzestnego wypada zaprosić.
Na mojej komunii nie było żadnego z moich chrzestnych, też byli dla mnie obcymi
ludźmi i nie miałam z tym żadnego problemu.
A jak was bardzo sumienie gryzie, to może zaproście dziewczynkę do siebie na
parę dni wakacji? Tylko żeby jej "wujek" nie przyjechał odebrać...

[madameblanka]

popieram, to samo miałam napisać . Z pewnością dziecko chciałoby otworzyc usta
do kogoś normalnego. Bo co ona będzie robić po komunii, przebierze sie w dresy
złapie cos ze stołu i będzie siedziec w pokoju wysłuchując kretyńskich tekstów.
Modląc sie o rychłe skończenie imprezy.
Acha, ja bym dała kase ale tak sobie myslę że rodzice przejmą władzę nad
finansami córki Może jakoś cichcem pod kościołem???

[tomelanka]

madame, a na co jej kasa, nawet pod kosciolem, skoro i tak sama jej nie wyda?

[gryzelda71]

A co będzie dziecko robić jak na imprezie będzie chrzestny?Nadrobi stracony
czas,bo autorka nie pisze,coby regularnie się widywali?

[drie]

Dokladnie. Nadrobic stracony czas, porozmawiac. Jak widac wizyty nie
sa za czeste a kontakty bliskie. Jakkolwiek wynika z postu autorki,
ze rola chrzestnego to blad mlodosci pod naporem rodziny to moze
jednak zajac sie tym dzieckiem jakos. Zaprosic do siebie, pokazac,
ze swiat to nie tylko patologiczna rodzina, ale ze ma kogos
bliskiego na kogo moze liczyc.

PS. Dobor slow autorki mnie porazil. Szczegolnie siedzenie przy
stole z wiezniami. To w wiezieniu ta komunijna impreza?

[gryzelda71]

drie napisała:
Zaprosic do siebie, pokazac,
> ze swiat to nie tylko patologiczna rodzina, ale ze ma kogos
> bliskiego na kogo moze liczyc.

O ile faktycznie może liczyć.Jak czytam autorkę to jednak nie może.

[panirogalik]

Tak się zastanawiam, czy osoby które uważają, ze ja z męzem powinniśmy pokazać
dziewczynce „normalny” swiat, udzielają się charytatywnie i również zapraszają
do siebie, kontaktują się z dziećmi alkoholików, więźniów i pokazują im
„normalny” dom. Dziewczynka jest co prawda z rodziny ale odległej. Nigdy mąż się
z tą częścią rodziny nie przyjaźnił. Taka rodzina raczej z nazwy niż ze stopnia
zażyłości. Tak jak pisałam, kontakt urwał się gdy któryś z panów (nie wiem czy
był na przepustce czy jak) odebrał telefon i nawygrażał mężowi. Wcześniej mąż
dzwonił tylko z okazji urodzin dziecka. Dzisiaj nikt z tych którzy uważali, ze
„dziecku się nie odmawia”, nie poczuwają się do jakiejś specjalnej troski o
dziecko. W każdym razie nic o tym nie wiem. Lubimy dziecko jak każde inne
napotkane. Owszem, żal nam go, w taki sam sposób jest mi szkoda dzieci ze starej
części mojej dzielnicy (bo tam też różne są klimaty) i wszystkich których
spotyka nieszczęście. Gdybym była katolikiem, pomodliłabym się za nich a tak
pozostaje mi w wielu przypadkach wyrażenie żalu.

Jeśli nawet pójdziemy na obiad po komunii, to zastanawiam się, co to zmieni? Czy
przez godzinę, dwie, trzy przekażemy jakieś wartości? Bo do dalszych kontaktów
nie jesteśmy specjalnie skłonni. Zresztą ja nie wiem jak matka i babcia
dokładnie wychowują dziecko. Jak tam kiedyś byłam, widziałam kłótnie między
dorosłymi (babcia, matka dziewczynki i siostra ze swoją rodziną mieszkały wtedy
razem) ale dzieci nikt się nie czepiał. My za to wyczuliśmy ze nasza wizyta to
kłopot. Kto z kim i gdzie mieszka teraz to nie wiemy. Na komunii prawdopodobnie
nawet nie będziemy z dzieckiem rozmawiać, na komuniach na jakich byłam kojarzę
że dzieci po obiedzie ulatniają się szybko na dwór z prezentami. Myślę że opcja
do kościoła, prezent, życzenia będzie najlepsza. W sumie na mojej komunii też
nie było chrzestnych ani nawet babci i dziadka i traumy nie mam.
Może faktycznie przesadzam z niechęcią do towarzystwa więziennego ale uważam że
mam prawo tak odbierać tego typu ludzi. Z resztą wychowałam się w "złej"
dzielnicy i wiem z bliska jaki to poziom zachowań. To nie są biedni ludzie
którzy muszą kraść żeby jeść tylko bandziory.

[intuicja77]

wiesz, uważam ,że histeryzujesz. A poza tym to Twój mąż powinien sie
wykazać odpowiedzialnością.
Jeżeli sie zgodził zostac chrzestnym /biedactwo nie potrafił
odmówić?/ to powinien się z tego moralnego obowiązku wywiązywać.
Wysłanie prezentu poczta to moim zdaniem przegięcie. Chyba nie
dostaniesz palpitacji jesli pójdziecie na godzine do kościoła , pod
kościołem dacie małej prezent a potem jakos delikatnie wywiniecie
się od imprezy rodzinnej? A więzi z chrzesnica można nawiązac na
różne sposoby - zaprosic do siebie , wziąc do kina , na rower.
Przemawia przez Ciebie koszmarny egoizm-ja,ja,ja....

[panirogalik]

"Jeżeli sie zgodził zostac chrzestnym /biedactwo nie potrafił
odmówić?"

Nie potrafił, uległ presji rodziny ze dziecku się nie odmawia. Poza tym wtedy
jeszcze uważał ze rodziców trzeba słuchać.

[intuicja77]

Cóż , jeżeli jest dorosłym , odpowiedzialnym mężczyzną to powinien
wywiązywać się z podjętych zobowiazań a nie uciekać od nich.

[tosina]

A ja myslalam ze Jola Rutowicz jest pusta.
A ty prosze , pobiłas ja .

[panirogalik]

lepiej ci?

[drie]

panirogalik napisała:

> Tak się zastanawiam, czy osoby które uważają, ze ja z męzem
powinniśmy pokazać
> dziewczynce „normalny” swiat, udzielają się charytatywnie i
również
> zapraszają
> do siebie, kontaktują się z dziećmi alkoholików, więźniów i
pokazują im
> „normalny” dom.

A jesli tak, to co? Pojdziesz na obiad z wiezniami? Jaki ma sens to
pytanie?

> Jeśli nawet pójdziemy na obiad po komunii, to zastanawiam się, co
to zmieni? Czy
> przez godzinę, dwie, trzy przekażemy jakieś wartości? Bo do
dalszych kontaktów
> nie jesteśmy specjalnie skłonni.

No i tu odpowiedzialas na swoje pytanie. Na obiad - nie, dalsze
kontakty z dzieckiem cie nie interesuja. Jaki wiec problem poslac
prezent i miec z glowy?

[denea]

A ja uważam, że takie rzeczy się pamięta... czy może inaczej:
pamiętam dobrze swoją komunię i np jak miło mi było, że mój
chrzestny jechał kawał drogi, żeby na niej być ;P
A jaki w ogóle planujecie prezent ? Macie go już ? Bo być może
jakimś salomonowym wyjściem byłoby np. zorganizowanie wspólnego
weekendu z tym dzieckiem, atrakcji ? Gdzieś w połowie drogi ?
Pieniędzy pewnie jej nie dacie, logiczne, prezent rzeczowy też
diabli wiedzą gdzie i na co przepadnie. Jedyne, co to dziecko na
pewno zachowa, to wspomnienia a skoro żyje w takim świecie, to na
specjalnie kolorowe nie ma szans
Wtedy w dzień komunii wystarczyłoby po prostu zadzwonić czy nawet
wysłać kartkę, chrzestny dałby "prezent" w innym terminie -
ustalonym wcześniej. Może warto coś takiego rozważyć ?

[tomelanka]

Nie udzielamy sie charytatywnie, ale jednak Twój mąż jest chrzestnym, nie jest
to dla Was obce dziecko. Poza tym, dopiero teraz podalas wiecej szczegółow, np.
ze nie jest to bliska rodzina. My Ci tylko proponujemy alternatywne rozwiązania,
jak pojedziesz do kosciola to bedzie git, i jak pojedziesz choc na chwile na
impre to tez bedzie git. Nikt Ci nic nie kaze, a jedynie proponuje różne opcje.
Nie chcesz-nie pojedziesz, i tyle. Nikt tu nikogo do niczego nie zmusza


Woda jest najlepszym lekarstwem na wszystko-dwie krople na szklankę wódki.

Kolejne zaskoczenie!

[daisy]

Ojej, same matki teresy na tym tutaj forum! Fajnie tak innym wypominać (mniej
lub bardziej fikcyjne) zobowiązania, no nie?
Ciekawe, czy same paliłybyście się do takiej wizyty, gdyby to waszemu mężowi
bandzior groził przez telefon, że mu wpier... jak będzie dzwonił do "jego
kobiety". Śmiem wątpić.

[tomelanka]

nie wypominamy zobowiązań, tylko prostujemy pewne zarzuty, dot. udzielania sie w
kwestii szeroko rozumianej pomocy wszystkim biednym dzieciom nie chce niech
nie idzie, co za problem, jesli tak ja odrzucaja ci grozacy, pijackie geby,
recydywa itd. to niech sie tam nie pokazuje, dzizas, nie ma jak nadinterpretacja

[jowita771]

Ja na miejscu autorki w najlepszym razie zawiozłabym prezent pod kościół i
wymigała się pod jakimś pretekstem od wspólnego obiadu. Nie mam ochoty
nawiązywać kontaktu z patologią.
Niektórzy myślą, że chrzestny to od razu nie wiadomo jaka bliska osoba, bez
przesady. Współczuję Twojemu mężowi, że się nie wymigał od tego "obowiązku". Mój
też ma kłopotliwego chrześniaka, a raczej miał, bo po tekście jej tatusia "jakiś
komputer byś kupił" mój mąż więcej się z tym dzieckiem nie widział i nie
zamierza. Tekst był puszczony przy okazji zwykłych odwiedzin nawet nie u
chrześniaka ale u córki męża z pierwszego małżeństwa. Dziecko jest z tamtej
rodziny, tzn jest krewnym byłej żony, nie mojego męża. To jest obce dziecko i
koniec.
W Polsce wielu ludzi traktuje chrzestnego jako tego, który ma obowiązek dawać
prezenty, to obrzydliwe.

[gardenia_nowak]

a ja Cię świetnie rozumiem. Przyszła mi do głowy jeszcze inna opcja - od komuni
się wymówić innymi zobowiązaniami i przyjechać tydzień, dwa później i zabrać
dziewczynkę na jakiś spacer, do kina, na lody i wtedy dać prezent.

[gandzia4]

Moim zdaniem ten problem w żadnym stopniu ciebie nie dotyczy, nie ty jesteś
chrzestną, tylko twój mąż, więc ty możesz w ogóle nigdzie nie jechać. Natomiast
twój mąż powinien pojechać i ewentualnie na miejscu podjąć decyzję czy zaraz po
mszy wraca do domu wymawiając się od gościny daleką drogą, czy tez zje z nimi obiad.