Nowy zawód???(32 lata)

[escape5]

Po sześciu miesiącach urlopu wychowawczego zapragnęłam wrócic do pracy.
Szefowa nagle oznajmiła mi że na stanowisku które zajmowałam nie radziłam
sobie zbyt dobrze(przed zajściem w ciąże nigdy nic takiego nie powiedziała a
nawet często mnie chwaliła).
Dzisiaj mam dostać odpowiedz czy ma dla mnie inne stanowisko czy....
Co robić jeśli okaże się że nie ma?
Pracowałam w firmie zajmującej się sprzedażą pokrowców samochodowych,wcześniej
prowadziłam drukarnię.
Przypominam że wykorzystałam zaledwie 6 miesięcy urlopu wychowawczego ale
dłużej siedziec w domu nie zamierzam.
Od dłuższego czasu chodzi mi po głowie praca kosmetyczki.
Planuję szybko zrobić jakies kursy a od września zapisać się do szkoły
policealnej.
32 lata-nie za póżno? Ma to jakikolwiek sens?
Proszę o rady

[kasia191273]

nigdy nie jest za pozno

[escape5]

Od wczoraj ledwo żyję z nerwów,jestem kompletnie zdezorienotwana...
Od lipca szykowałam się do pracy bo byłam pewna że mam do czego wracać.
Załatwiłam nawet nianię dla córki a dziś...nie wiem co dalej robic

[polaola]

Masz jeszcze ok. 30 lat pracy przed soba wiec spokojnie mozesz zrobic
jakis kurs i probowac szczescia w nowym zawodzie.

[anieszka76]

też jestem zdania, że nigdy nie jest za późno, rozglądaj się już, czym więcej
kwalifikacji tym lepiej

[18_lipcowa1]

32 to nie za pozno, ale w takim zawodzie ciezko o caly etat i dobre
zarobki
jak chcesz isc do zakladu musisz sobie wyrobic nazwisko, a to trwa,
mozesz sie zrazic
jak chcesz otworzyc swoj- tym bardziej
chyba ze masz na mysli pilowanie paznokci kolezankom wieczorami w
domu, ale to tez nie zarobek

[escape5]

Spodziewam się że nie bede dobrze zarabiać,przynajmniej nie od razu.
Przygotowana jestem na to,że na początku będe musiała włożyc sporo kasy i
oczywiście czasu.
Chodzi mi o nabycie umiejętności,o to by nie siedzieć w domu,by nauczyć się
czegos nowego.
Nie chcę dłużej pracowac w handlu,wciskać ludziom gó... kłamiąc że to czekolada.
Mąż dobrze zarabia i nie mam noża na gardle,ale dla mnie bycie matka to zaledwie
jedna z ról życiowych i opcja "wychowywanie dzieci to moja praca" nie wchodzi w
rachubę.
Nie mam nogi-pożarli mi ją moi współtowarzysze,
jeszcze ich mlaskanie słyszę.

[babsee]

Nie mam pojecia gdzie mieszkasz ale ja mam 2 znajome,ktore
poszly "na swoje"jako kosmetyczki i radża sobie doskonale.Jedna z
nich musiala tak zrobic,bo dziecko chore,wymagające czestych pobytow
w szpitalu.ZXdecydowala sie wiec 3 lata temu na paznokcie.Miala
malusi gabinecik ale jezdzila tez do kobitek.Po 3 latach robi juz
wszystko co sie da z pazurkami,profesjonalnie ale wciaz przystepne
ceny,pracuje na dosc duzym osiedlu i ma tam naprawde mase klientek,

Druga miala dosc pracy swojej.Porobila kursy i zaczela.Pierwsze pol
roku bylo naprawde ciezko ale teraz,po 4 latach czekam blisko
miesiac na wizyte u nije.Kocha to co robi,jest szczesliwa a to sie
przeklada na jakosc pracy.W trackei caly czas sie doszkalała,duzo w
siebie inwestowala,teraz konczy szkole makijazu permanentnego.
Nigdy nie jest za pozno.Jesli masz szczere checi i swiadomosc
ciezkiej pracy,to dasz rade na bank.

[escape5]

Dzięki babsee

Czy te Twoje znajome kończyły szkoły kosmetyczne czy dały rade cos znalezc po
samych kursach?
Ja planuje poświęcic wakacje na kursy (same paznokcie) a od września isc do
szkoły kosmetycznej i równocześnie szukac jakiegoś stazu(za grosze nawet).
Co tym myslisz?
A czy te Twoje znajome są po szkołach mam nogi-pożarli mi ją moi współtowarzysze,
jeszcze ich mlaskanie słyszę.

[gaja78]

escape5 napisała:

> Przygotowana jestem na to,że na początku będe musiała włożyc sporo kasy i
> oczywiście czasu.

Jak już zdobędziesz jakieś wykształcenie w zawodzie kosmetyczki, to możesz
pomyśleć o własnej działalności i pomocy finansowej z Urzędu Pracy. Niedawno
sama otrzymałam takową na swoją działalność, w ramach tej pomocy musiałam odbyć
szkolenie, na którym na dwudziestu kilku uczestników były aż trzy kosmetyczki
otwierające własny biznes. Po pierwsze udało im się to pomoc z UP uzyskać, po
drugie - optymistycznie patrzyły na powodzenie tego własnego biznesu.

[rossa79]

O matko uśmiałam się.
Ja mam 30 lat, w obecnej pracy sie nudzę, bo nauczyłam się co
mogłam, to nie jest firma,która inwestuje w swoich pracowników, a
więc nic mnie tu już nie czeka lepszego ani gorszego. Nudzę się chcę
się rozwijać i szukam innej pracy, żeby mieć ku temu możliwość.
W cale nie myślę, że 30 lat to za późno, a Ty jesteś praktycznie
moją rówieśniczką.
Pozdrawiam

[escape5]

No mnie nie jest do śmiechu,od wczoraj praktycznie ciągle becze.
Po urodzeniu dziecka nie byłam w dobrej formie psychicznej. Odsiedziałam prawie
rok bo uznałam że przynajmniej tyle się dziecku należy.
Nie dopuszczałam innej myśli niż powrót do pracy najpóżniej od września a tu masz.
A może jeszcze na dobre mi to wyjdzie tylko mąż biedny za kieszen sie bedzie
musiał trzymac.
Na szczescie chce pomóc i gotowy na sponsornig hehe

[mamand]

po pierwsze korzysta w tego prawa:

aArt. 186[8]. § 1. Pracodawca nie może wypowiedzieć ani rozwiązać
umowy o pracę w okresie od dnia złożenia przez pracownika
uprawnionego do urlopu wychowawczego wniosku o obniżenie wymiaru
czasu pracy do dnia powrotu do nieobniżonego wymiaru czasu pracy,
nie dłużej jednak niż przez łączny okres 12 miesięcy. Rozwiązanie
przez pracodawcę umowy w tym czasie jest dopuszczalne tylko w razie
ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy, a także gdy zachodzą
przyczyny uzasadniające rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia
z winy pracownika.
§ 2. Przepis art. 186[1] § 2 stosuje się odpowiednio

i pracując na np. 2/3 etatu ucz się czegoś nowego

dasz rade

[escape5]

Obawiam się ze ona dobrze zna przepisy,dlatego dziś powiedziała że nie planuje
mnie zwolnic,tylko mam siedziec i czekac az cos dla mnie bedzie miała.

Być moze czeka az skonczy mi sie wychowawczy i wtedy mnie wywali.

W każdym razie postanowiłam,że jak tylko skoncze kursy i znajde cokolwiek w
nowym zawodzie to sama sie zwolnie.
Na moim miejscu pracuje dziewczyna która nie radzi sobie wogóle(słowa szefowej)
i też jest do zwolnienia,ale nie ma narazie nikogo na to stanowisko.
Tak więc ona póki co pracuje,a ja dostaje kota.
Nie masz sprawiedliwości na świecie!

[mamand]

> Obawiam się ze ona dobrze zna przepisy

ona zna na pewno, ale może liczy na to, że ty nie znasz

> Być moze czeka az skonczy mi sie wychowawczy i wtedy mnie wywali

no właśnie nie, jeśli zadeklarujesz, że chcesz pracować na np 1/2
etatu, to musza ci to umożliwić i nie mogą zwolnić przez rok, a ty w
tym czasie się szkolisz i nie masz pustych przebiegów

[escape5]

"...no właśnie nie, jeśli zadeklarujesz, że chcesz pracować na np 1/2
etatu, to musza ci to umożliwić i nie mogą zwolnić przez rok,.."

Faktycznie nie wiedziałam...W takim razie upomnę sie jeszcze o ta robotę i
posiedze żeby przynajmniej na kursy zarobić.

Dzięki za wsparcie,trzymajcie kciuki

fuu

[skorpionica86]

Bedziesz ludziom wyciskala syfy z geby???, to masz ambicje!

[miruka]

nie zrażaj się niczym tylko działaj, kosmetyczka to zawód potrzebny
i uczciwy, popatrz jak się teraz w kryzysie czują bankierzy i
maklerzy, jeśli chodzi o kosmetyczne sprawy to nie chciałabym tylko
robić depilacji brazylijskiej

[escape5]

Oczywiście że działam.
Juz się zapisałam na pierwszy kurs-rozpoczynam w weekend i całe wakacje mam
zamiar poświęcić na kursy a od września tak jak pisałam szkoła.
Zobaczymy co z tego wyjdzie...

[olaj]

Można
Ja po 30stce zaczęlam robić bańki, co nie jest jakoś
specjalniabieżne ani z moim doświadczeniem zawodowym ani tym
bardziej wykształceniem.

Pozdrawiam i zyczę wytrwałości,
Ola

[escape5]

Dziękuję
Dalej jest mi przykro z powodu tamtej pracy,spadło to na mnie jak grom z jasnego
nieba,no ale nie ma tego złego...

[echtom]

> 32 lata-nie za póżno? Ma to jakikolwiek sens?
> Proszę o rady

E, młodziutka jesteś. Miałam 40 lat, kiedy zrobiłam kurs przewodnicki, a rok
później zaczęłam od zera nową pracę.

[dorianne.gray]

No chyba nie jesteś zgrzybiałą staruszką, tylko młodą dziewczyną,
szkoła i nowy zawód to nie powinien być dla Ciebie żaden problem.

[escape5]

Moje drogie,delikatnie przesadziłyście za tą młoda dziewczyną )
O jakąś dekadę
Ale tak; rozmnażanie już zakończyłam,siły i figurę po ciąży odzyskałam i właśnie
teraz mam ochotę robić cos nowego a własny biznes marzy mi się od dawna.


Pewnie nie napisze nic odkrywczego,ale właśnie w takich momentach docenia się
obecność bliskiej osoby...
Nigdy nie byłam silna psychicznie i nie wiem jak bym dała rade gdyby nie mój
kochany mąż.
Wierzę że mi się uda bo mając przy sobie mądrego kochającego mężczyznę można
wszystko(wiem co mówię,mam porównanie).

Boję się tylko jednego-że porobię te kursy i nie załapię się na żaden staż a
wiadomo-bez tego się nie naucze ...

[black-cat]

32 lata, kiedy to było Mając 30 po pięcioletniej przerwie w nauce
zapisałam sie na kolejne studia, w tym jedne podyplomowe. Skończyłam
oba z wyróżnieniem. Od października planuję kolejne (mam 36 lat,
tym razem już tylko podyplomowe, chociaz kto wie co mi jeszcze
przyjdzie do głowy. Jeżeli masz maturę, polecam studia, nie szkołę
policealną. Może pedagogikę wczesnoedukacyjną, albo przedszkolną -
to bardzo przyjemne kierunki a mając małe dziecko i obserwując jego
rozwój przy okazji masz świetny materiał do studiowania Prace w
przedszkolu też znajdziesz bez wiekszego problemu i to
prawdopodobnie już po 3 latach, kiedy tylko obronisz prace
licencjacką.
A jeżeli nie masz matury, to rzeczywiście szkoła policealna to dobry
pomysł. Na naukę nigdy nie jest za późno. Najważniejsze to
studiowanie tego co sprawia nam przyjemność.

[escape5]

Mam,maturę .
Na studia narazie trochę szkoda mi czasu bo to jednak conajmniej 3 lata a ja w
miarę szybko chciałabym mieć jakiś nowy fach w ręku.
Tak więc kursy natychmiast-w niedzielę pierwszy,od września szkoła kosmetyczna w
weekendy a na tyg wieczorowo szkoła styizacji paznokci i wizażu(1 rok).I taki
mam plan.
Takie posty jak Twój potrafia podbudować człowieka...Życie pokazuje że chciec to
móc a wiek? Niewiele ma do rzeczy