Wspólny posiłek

[kotbehemot6]

No właśnie. Przykładacie wagę do wspólnego jadania. Przy stole. Jak nie obiad
to moze chciaż kolacja???? Zawsze mi sie wydawało i sam tez to kultywuje,ze
wspólne posiłki maja dużą wartość, scalaja rodzinę, jest czas aby wspólnie
porozmawiać, pobyc-chciaz raz dziennie. Udaje sie wam?????
A może posiłek to tylko dostarczenie energii organizmowi i najlepiej z
talerzem na kolanach przed TV??? bez znaczenia??? Jak to jest???

[margotka28]

w tygodniu nie ma szans na wspólny obiad, bo każde z nas wraca o
innej godzinie, dzieci jedzą w przedszkolu. Jemy wspólnie kolecje. W
weekend każdy posiłek jemmy wspólnie. Często też wspólnie
przygotowujemy. NP: ja robię mięso, mąż obiera ziemniaki, dzieciaki
nakrywają do stołu. Tv wyłączone. Obowiązkowo.
Uważam, że takie wspólne posiłki nie tyle łączą, co powodują swojego
rodzaju wyciszenie i możliwość spokojnego porozmawiania na tematy
ogólne. Jako dziekco nie pamiętam wspólnych posiłków, bo ich
zwyczajnie nie było. Jedyne miejsce to był maleńki stolik w kuchni
oraz ława w pokoju. Przy ławie posiłki niewygodnie się jadło. No to
każdy jadł jak chciał. Ja zazwyczaj w soim pokoju, przez
telewizorem. Albo z nosem w książce. I dlatego moim pierwszym
meblowym zakupem był stół .

Lubię też zapraszać gości na obiady. Może dlatego, że lubię gotować?

[franczii]

O ten stol chodzi, u mojej mamy byl malutki stol w kuchni, bo niestety kuchnia
mala a w duzym pokoju, ktory byl naprawde duzy stal owszem stol ale w kcie i byl
wykorzystywany 2 x w roku: na Wigilie i na Wielkanoc. A w pozostale dni byl
nietykalny, nakryty pieknym ozdobnym obrusem z ogromnym wazonem pieknych kwiatow
posrodku. U mnie w domu stol stoi na srodku pokoju i po prostu zaprasza, zeby
przy nim usiasc. Fakt, ze mieszkanie mamy troche wieksze.

[kropkacom]

> A może posiłek to tylko dostarczenie energii organizmowi i najlepiej z
> talerzem na kolanach przed TV??? bez znaczenia??? Jak to jest???

Przecież wiemy jaka wersja jest ta prawidłowa. Obiad wspólny przy stole.
Wszystko inne to patologia

[kotbehemot6]

)) To ile mamy tej patologii??? Tak swoją drogą, to ja fizyzcnie,
organizacyjnie nie jestem w stanie zjeść posiłku inaczej jak przy stole) No
sorry,ale nie umiem))))))

Ale zdarza mi sie czytac przy jedzeniu-to podpadam pod patologię??????

[gryzelda71]

Pobyć i porozmawiac udaje się nam i bez posiłku.

[kotbehemot6]

rawie jest no. rodził od stłu łoża i czegoś tam....ten stół jednak znaczy cos
więcej niz samo techniczne jedzeni??? Nie sadzisz??? AAle wiesz, nawet w pe
spzywanie Wigilii, a śniadanie wielkanocne. Przeciez można by sobie darowac i
pogadac , spotkac sie inaczej , a jednak rodzina gromadzi sie przy STOLE. A
wesela, imieniny.......

[kropkacom]

Nigdy nie przywiązywałam uwagi do stołu (chociaż są stoły które mi się
podobają). Nie znoszę też terroru wspólnych posiłków przy stole. Oczywiście
zdarza nam się tak jeść ale nie zawsze. Rozmawiać możemy wszędzie zwłaszcza że
nie mamy wielkiego domu żeby się nie widywać

[kotbehemot6]

Dlaczego terror????? Dla mnie przyjemnośc. Nie znoszę jadania byle gdzie i byle jak.

[kropkacom]

A dla reszty rodziny?

[kotbehemot6]

Nie narzekaja, Nawet sami nakrywaja. tez nie umieja inaczej.
Nawet kot przychodzi do stołu))))

[gryzelda71]

Dlaczego pojąć nie możesz,że inni mogą inaczej.
Dla mnie jedzenie to nie czas na rozmowy.Stół owszem pomocny,ale nieobowiązkowy.

[kotbehemot6]

Moge przyjąc do wiadomośći. Pojąc nie mogę.

A moge wiedziec jak jadasz, np, kolacje, albo obiad??????

[gryzelda71]

Normalnie.Czasem sama czasem z kims.
Czasem oglądając coś co mnie interesuje.

[kotbehemot6]

No ale jak. Technicznie. Skoro nie przy stole...stoisz, trzymasz na kolanach??????

[gryzelda71]

W ręku trzymam tależ z kanapką i odgryzam kęsy.Potem żuje i przełuykam.Abo kubek
z jogurtem w jednej ręce a w drugiej łyżeczke itdAlbo owoc jakiś.

[kotbehemot6]

To troche Ci trudno tak w ręku trzymac talerz a druga pakowac sobie kanapke. Ale
Twój wybór, pewnie wyglądasz troche smiesznie, ale w sumie nikt cie nie widzi)))))

[gryzelda71]

No nie trudno.Mam dwie ręce.A ze dla ciebie to śmieszny widok,śmiej się na zdrowie.

[kotbehemot6]

Przeciez Cie nie oglądam??????? Jak sie trafisz gdzies w publicznym miejscu to
zrobię zdjęcie i pokażę dziecku z komentarzem "a tak to nie rób".

[gryzelda71]

Om jesu....
W restauracjach są stoły.Tak?
Do parku nie taskam talerza.Więc?

[kotbehemot6]

A w domu nie masz stołu??? Nie chodzi mi o przekąski tylko o posiłki zasadnicze.
Mówisz,ze nie jadacie razem, a jak jesz to w tzw locie.Zastanawiam sie dlaczego.
Dobra juz nie będę.

[gryzelda71]

Bo jak jestem głodna to nie czekam 4 godzin,aż wszyscy się zejdą.Bo lubie
oglądac i jeść tak jak ty lubisz jeść przy stole słuchając jedynie żucia
współbiesiadnika(bo chyba jak jesz to nie rozmawiasz z pełną buzią co?

[lola211]

Udaje nam sie czasem jesc wspolnie kolacje-obiady, sniadania kazde
osobno, bo mamy rozny program dnia.
A ta wspolna kolacja to wygodne siedzenie na kanapie, na
wyciagnietych nogach taca , a na niej talerz.Rozmawiamy, ogladamy
tv, bo to akurat pora wiadomosci, komentujemy, opowiadamy co sie
dzis zdarzylo.
Takie typowe posilki przy stole to tylko z okazji uroczystosci czy w
trakcie pobytu w knajpach - nie mamy sztywnego planu dnia, stalych
godzin w nim obecnosci, stad i nie da sie codziennie takiego obiadu
celebrowac.

[margotka28]

kropkacom napisała:

> Nie znoszę też terroru wspólnych posiłków przy stole.

A kto pisze o terrorze? Gdzie ty to wyczytałaś? W moim poście raczej
nie. Dla ciebie nienormalne jest spożywanie wspólnych posiłków, dla
mnie a i owszem. I tak, zgadza się, czasami nie mamy kiedy pogadac.
Więc nadrabiamy przy stole. Czy to terror?

[kotbehemot6]

Sorry za literówki, oszalał mi komp i wogóle dziwnie wyświetla......

[inguszetia_2006]

Witam,
Kilka razy w tygodniu siadamy razem do stołu. Najczęściej jest to
kolacja. Jak córka nie siorbie i nie mlaszcze, to jest o.k;-D
Rozmawiamy sobie,żartujemy i takie tam. M gotuje, ja sprzątam.
Córka wierci się i nudzi. Ale pies jej mordę lizał, musi nauczyć się
jeść po ludzku i prowadzić salonowe konwersacje;-D
A tak na co dzień każdy je o innej godzinie i gdzie indziej.
Pzdr.
Inguszetia

[franczii]

Mamy zwyczaj zasiadac wspolnie do stolu, do kolacji okolo 19-20 a w weekendy
jesli jestesmy w domu jemy wspolnie i obiad i kolacje. Na czas posilku wylaczamy
tv bo chociaz jest w sasiednim pomieszczeniu to dzwiek rozprasza dzieci. Podoba
mi sie to i chce ten zwyczaj zachowac chociaz sama z domu tego nie wynioslam, u
mojej mamy choc posilek dla wszystkich o jednej porze to kazdy uciekal z
talerzem do swojego pokoju. Moj maz natomiast wyszedl z domu, gdzie wspolny
posilek bardzo kultywuja, i to nie jest tak, ze jedzenie laczy ale ten wspolny
posilek jest wyrazem wiezi rodzinnej. Zreszta we Wloszech w prawie kazdej
rodzinie dlugo sie wspolnie biesiaduje i posilki generalnie wyznaczaja rytm
dnia, zycie toczy sie troche wokol jedzenia. Mnie to przypadlo do gustu.

[kropkacom]

> posilek bardzo kultywuja, i to nie jest tak, ze jedzenie laczy ale ten wspolny
> posilek jest wyrazem wiezi rodzinnej.

U mnie w domu obiad był zawsze razem przy stole. Pamiętając dzieciństwo średnio
mi to czasami pasowało Mimo iż w rodzinie więzi były bardzo bliskie.

[margotka28]

a u mnie niestety tak nie było. Każdy sobie rzepkę skrobał i tak
pozostało do dziś. Wiem, nie ma to wiele wspólnego z posiłkami.

[franczii]

Ale nie zarzucam, ze ci co nie jadaja wspolnych posilkow maja slabe wiezi, tylko
akurat w rodzinie mojego meza ta wiez wyrazala sie m.in. wspolnym posilkiem. To
taki staly rytual po dniu pelnym zgielku i bieganiny wszyscy lacza sie i
ucestnicza w przygotowaniu do kolacji a potem siadaja i wspolnie jedza,
opowiadaja wydarzenia dnia, zartuja itp. Wiem ze to mozna tez robic nie siedzac
przy stole ale mnie ta idea wspolnego posilku bardzo odpowiada.

[margotka28]

mnie też taka forma bardzo odpowiada.
Ale z tego co widzę, to dziewczyny preferują skrajności. Jedna
pisze, że nie będzie 4 godzin czekać aż rodzina przyjdzie i je gdzie
popadanie, drugiej wspólne posiłki kojarzą się z terrorem. Skąd u
was takie odczucia? Z jakim terrorem? To, że przy kolacji usiądziemy
razem i razem zjemy posiłek to jakiś terror? Wydaje mi się, że nie.
Każdy ma to, co lubi lub co musi lubić.
Nie ma u mnie świętego obowiązku jedzenia razem. I tak też nie jest,
bo jak wcześniej pisałąm, w tygodniu raczej trudno jest całą rodzinę
zorganoziwać do wspólnego obiadu. Ale już do kolacji tak. Siadamy
sobie razem przy stole, podjadamy, rozmawiamy. Jest miło. Jest
rodzinnie.

[gryzelda71]

No tobie odpowiada to mnie co innego.Czy ja musze naginac się pod twoje
gusta?Nie,tak jak i ty nie musisz pod moje.

a umiecie jeść?????

[kotbehemot6]

To widzę, tak pół na pół.
A pytanie inne. Skoro część nie jada wspólnie, to w przypadku powiedzmy wyjścia
do restauracji-biznesowo, rodzinnie, romantycznie...przykładacie wagę do
savoir-vivru-czy tez zlewka.???
Takie elementarne jak np. brak łokci na stole.

Tak ogólnie zaczęła mnie intrygowac tzw. kultura jedzenia w Polsce.

[gryzelda71]

Tak umiemy.Ale jak ten nieszczesny łokieć dziecia wyląduje na stole nie szarpie
dzieciem nerwowo.

[kotbehemot6]

A dlaczego miałabys szarpać???????

[kotbehemot6]

No dobra, w restauracji przywiązujesz wagę zeby jeśc estetycznie, a w domu
nie???? Dlaczego???? A czego uczysz dzieci. Serio - z czystej ciekawości, jakie
wartości przekazujemy dzieciom.

[gryzelda71]

Matko.....
Ja jem,zeby zyć,a nie żeby więzi rodzinne pielęgnowac.
Jabłko też jesz przy stole?

[gryzelda71]

I dlaczego wg ciebie jedzenie kanapki z talerzem w ręku jest nieestetyczne?

[kotbehemot6]

Hmmmmm...bo po prostu jest. Tak jak picie z łyżeczka w kubku.

[gryzelda71]

A dla mnie po rostu nie jest tak jak dla cebie jest.Jesz jabłko przy stole?

[kotbehemot6]

Wogóle nie jem jabłek, nie lubię.

[gryzelda71]

Znaczy jak nie ma stołu,to nie ma posiłku?Wówczas nic nie zjesz?

[kotbehemot6]

Jedyna taka sytacjo to ewentualny piknik na powietrzu. Ale zawsze można rozlożyc
serwetke i juz masz namiastke stołu

[kropkacom]

> Tak umiemy.Ale jak ten nieszczesny łokieć dziecia wyląduje na stole nie szarpie
> dzieciem nerwowo.

Też tak mam. Grunt to zjeść bez zbędnych efektów dźwiękowych. Generalnie nie
narzekamy na dzieci w restauracji.

[kropkacom]

Dla mnie w domu mamy się czuć swobodnie (oczywiście w pewnych granicach) a nie
dławic się jakimiś konwenansami.

[kotbehemot6]

A do jakiego stopnia swobodnie. Głosnie bekanie i puszczanie baków zaliczysz do
swobody czy już nie???

A wiesz,ze można swobodnie jeśc w esetyczny sposób przy stole?????

[kropkacom]

> A do jakiego stopnia swobodnie. Głosnie bekanie i puszczanie baków

No, nie przesadzaj Swobodnie znaczy nie ma przymusu siedzenia przy wspólnym
stole i siedzenia aż ostatni kartofelek zniknie.

> A wiesz,ze można swobodnie jeśc w esetyczny sposób przy stole?????

Poważnie? he he

[kotbehemot6]

Dlaczego łączysz wspólne jadanie z pzrymusem???????

[kropkacom]

Już odpowiadam. Bo dla rodziny to często przymus zapodany przez mamusię. To że
akurat nikt się nie skarży nie znaczy że wszyscy są z tego powodu zadowoleni.

[kotbehemot6]

Wychowywanie, nauka, generalnie polegają na przymusie.
Puszczasz dzieci samopas, żeby czuły sie swobodnie?????
Akurat dla mnie umiejętnośc jedzenia nalezy do kanony w miare dobrego
wychowania. Chyba osiagnęłam efekt, dziecko nie wyobraża sobie ,ze można jeśc
inaczej, umie tak jeśc i tarktuje naturalnie jak oddychanie powietrzem. po
prostu. jemy przy stole, kapiemy sie w wannie, smarkamy w chusteczke- naturalnie.

[gryzelda71]

Czemu uważasz,że jak co dnia rodzina nie zasiada przy stole to jej członkowie
nie wiedzą do czego służy nóż i widelec?

[kropkacom]

> Wychowywanie, nauka, generalnie polegają na przymusie.

Mówię Ci to jako dziecko wychowane w takim przymusie że to średnio się potem
wspomina najczęściej. Ale każdy wychowuje jak uważa za stosowne.

[kotbehemot6]

W moim rodzinnym domu jadało sie posiłki przy stole i nie odczuwam tego jako
przymusu. Tak samo jak spanie w łózku. U mnie tez jadamy przy stole, zawsze
kolacje, z obiadami bywa róznie, ale przy stole!!! tak jak nie wyobrażam sobie
spania w wannie tak nie wyobrażam sobie jadanie np.obaidu na stojąco.

[kropkacom]

Ja jadam tylko na siedząco

[echtom]

Ale my rozmawiamy o w s p ó l n y c h posiłkach, nie kuchennym meblu.

[echtom]

> Wychowywanie, nauka, generalnie polegają na przymusie.
> Akurat dla mnie umiejętnośc jedzenia nalezy do kanony w miare dobrego wychowania.

Ale my nie dyskutujemy, czy należy jeść przy stole, czy na podłodze, sztućcami
czy palcami. My mówimy o świętej tradycji wspólnego spożywania posiłku, którą
dzieci w pewnym wieku mogą odczuwać jako uciążliwy przymus, nie czynnik
integrujący rodzinę.

[margotka28]

aż się zapytam dzisiaj czy to dla moich domowników przymus - wspólne
jedzenie posiłku.
Kropka skąd u ciebie takie doświadczenia?

[kropkacom]

Zapytaj dzieci jak będą dorosłe bo teraz mogą nie mieć odwagi się przyznać.

> Kropka skąd u ciebie takie doświadczenia?

Z życia.

[margotka28]

tak, zrób ze mnie potwora i terrorystkę bo jadam z rodziną wspólny
posiłek. Dlaczego uważasz, że moje dzieci będą się bały powiedzieć
mi prawdę? Wyciągasz daleko idące wnioski i zbytnio się zapędzasz.

[echtom]

Dlaczego uważasz, że moje dzieci będą się bały powiedzieć
> mi prawdę?

A jak ją przyjmiesz, jeżeli nie będzie zgodna z Twoimi oczekiwaniami?

[margotka28]

ale ja nie rozumiem o co w ogóle chodzi? Jaka prawda zgodna z moimi
oczekiwaniami? Że co? Że niby przymus u mnie jest? Że jemy wspólne
posiłki? Nie jestem gestapo, które będzie stało nad rodziną i
nakazywało jeść razem, bo to jedyna słuszna koncepcja. Ponieważ
lubię gotować, a rodzina lubi mi w tym pomagać (często sami coś
zaczynają pichcić) to posiłki jadamy razem. A jak ktoś nie będzie
miał ochoty, bo nagle stwierdzi, że mu to nieodpowiada? No cóż,
trudno. Zje sobie sam. Ja będąc dzieckiem nie lubiłam jeść sama, ale
nie miałam możliwość zjedzenia posiłku z kimś. Wiadomo, jako
nastolatka miałam inne zapatrywania i oczekiwania. I wówczas mi to
odpowiadało. Ale ja nie mam nastoletnich dzieci i póki co wydają się
zadowolone z tego, że nie jadają samotnie.

[echtom]

Małe dzieci na ogół lubią jeść razem z rodzicami i zebranie ich przy wspólnym stole jest sprawą prostą. Z nastolatkami różnie bywa. Moje pytanie zmierzało do tego, czy jak Twoje dziecko za 5-10 lat powie, że nie chce już z Wami jadać tych coniedzielnych obiadków, bo woli grilla u znajomych na działce, odpuścisz czy zaprowadzisz obiadkowy reżim jak w piosence Młynarskiego? Po uważnym przeczytaniu postu widzę jednak, że odpuścisz.

[kropkacom]

Ja nie mówię że na pewno. Mówię że często tak bywa. Ja też bym nie powiedziała
mamie wtedy Jak pisałam, każdy wychowuje jak chce.

[franczii]

Moj syn na razie sie nie buntuje, pierwszy zasiada przy stole i ma przy nim
swoje miejsce. Moze przyjdzie czas ze sie zbuntuje. Generalnie ja ez nie trzymam
sila ale u nas jesli sie je to sie je przy stole, nie ma chodzenia z jedzeniem w
garsci po mieszkaniu i tego wymagam i bede wymagac.

[gryzelda71]

Zawsze takie skrajności?

[mamamonika]

Umiemy , dla mnie kultura jedzenia jest ważna.

[franczii]

No,mniej wiecej umiemy sie zachowac przy stole, choc do szczegolow typu jak ma
byc ulozona lyzeczka do deseru ajak widelczyk, jak kroic jablko a jak sliwke
wagi nie przywiazujemy. Do wyzszych sfer sie raczej nie nadajemy

[echtom]

Udawało się przez kilkanaście lat przynajmniej w niedziele, teraz głównie w święta i większe uroczystości. Najczęściej którejś z dziewczyn nie ma w czasie obiadu w domu i ogólnie średnio im zależy. Norma jest taka, że jem z mamą i czasem 1-2 dziewczyny się do nas dosiądą. Stół jest.

[mamamonika]

Jeśli tylko siadamy do posiłku, to razem, przy stole, jak "biali
ludzie" . Wszyscy to lubimy. Przed TV obowiązuje bezwzględny zakaz
jedzenia czegokolwiek, żadnych chipsów czy podobnych u nas nie ma po
prostu. Jemy przy stole w jadalni, nie praktykujemy też jedzenia
przy kompie czy gdziekolwiek poza jadalnią.
Jedyny wyjątek to śniadania na szybko - wtedy jest kanapka na szybko
przy stole w kuchni.

[myelegans]

Tak, od zawsze odkad zamieszkalismy razem na dlugo przed slubem.
Uwielbiam biesiadowanie i dyskusje przy stole. Uwielbiam proszone
kolacje ze znajmomy, przynajmniej raz w tygodniu mamy kogos na
kkolacji. Zawsze razem jemy obiadokolacje, nie chodzi o to co jemy,
ale ze razem siedzimy przy stole, ze nakrywamy do stolu, ze podajemy
serwetki, ze sprzatamy ze stolu, to juz rytual. Nie znosze jedzenia
w biegu, na stojaco, musze usiasc, wziac talerz, kubek, sztucce itd.

Nigdy tez nie sadzalam dziecka samego do jego posilkow, siadalam
albo ja albo tata razem z nim, i bralam chocby kubek z herbata, ale
nie zostawialam go samego z jogurtem czy platkami, i rozmawialismy.

PO kolacji najczesciej wszyscy rozlaza sie do wlasnych zajec i tak
na prawde to jedyny czas w tygodniu kiegy jestesmy razem i mozemy
pogadac.

otóż to.

[margotka28]

[semijo]

Generalnie idea mi się podoba, wiec moze ją wprowadze do swojego
domu jak będę miała dzieci, ale nie wiem czy mi starczy samozaparcia
i chęci. Teraz z męzem rzadko jemy przy stole, jedynie obiady.
Kanapkę wolę zjeść przed kompem albo tv, nic nie poradzę ale sprawia
mi to większa przyjemność niż sztywno przy stole. Jak jem to nie
lubię gadać chyba, ze to jakies większe jedzenie połączone z piciem
alkoholu. U mnie w domu każdy jadł jak chciał i wszyscy mamy ze soba
świetny kontakt. Myślę,też że te wspólne obiadki to chyba głównie
dla dobrego samopoczucia rodziców, bo większość nastolatków to
raczej ma głęboko takie rytuały

[mara_jade73]

W tygodniu zawsze siadamy we trójkę do obiadokolacji, no chyba, że
jemy na mieście ale to też razem. W weekendy celebrujemy jeszcze
wspólne śniadania.

[gku25]

Jak niemąż jest w domu to jemy razem-zawsze.

[guderianka]

Ważne
Nie zawsze się udaje ale staramy się. Jeśli któreś z nas nie może-
staramy się by chociaż to drugie jadło razem z dziećmi

eee

[18_lipcowa1]

nie mam schizy jedzeniowej
nie wspolny posilek swiadczy wg mnie o tym ze w rodzinie jest ok