Za co tak bardzo kocham Warszawę?

[zlotarybka_1]

podpowiedzcie mi ematki, bo naprawdę nie wiem.
Mam za sobą arcyciężki dzień, trzeba było pozałatwiać parę spraw.
Samo załatwianie zajęło raptem godzinę, ale dojazd tu i tam...
Spędziłam pół dnia w samochodzie z wrzeszczącym za plecami
dzieckiem, potem skusiłam się na spacer po mieście. Nakarmiłam córkę
spalinami, w uszach nadal mi dudni, tłumy ludzi dalej wirują mi
przed oczami.
Nie wiem co ja widzę w tym mieście. A jednak zakochałam się od
pierwszego wejrzenia, odkąd świeżo po studiach wysiadłam z plecakiem
na Centralnym. Kocham Warszawę na zabój. Kilka ostatnich lat
spędziłam za granicą w miejscu będącym prawdziwym rajem na ziemi, a
jednak umierałam z tęsknoty. Nigdy nie byłam szczęśliwsza niż w
dniu, kiedy wróciliśmy z tego raju na szaro-burą Ochotę.
O co chodzi?
Ktoś też tak ma?
A może wręcz przeciwnie?

[morgen_stern]

Bo Warszawa jest jak kłótliwa, hałaśliwa i zaniedbana kobieta po przejściach.
Wkurza cię okropnie, nie dotrzymuje słowa, twoi znajomi jej nie znoszą i nieraz
narobi ci obciachu, ale masz do niej dziwną słabość i wciąż dajesz jej szansę,
no bo coś w sobie ma, a jakie perspektywy!

[attiya]

jeszcze mi nie odbiło abym miała to miasto kochać

[triss_merigold6]

Ja po prostu jestem przyzwyczajona i to miasto jest dla mnie
swojskie. Tu się urodziłam, mnóstwo rzeczy mnie irytuje ale tez
sporo miejsc podoba.

[ola_motocyklistka]

Ja Warszawę toleruję. Przyzwyczaiłam się do niej. nawet ostatnio mogę powiedzieć
że ją lubię, ponieważ mieszkam na peryferiach, mam do dyspozycji wielki zielony
ogród, śliwki wiśnie basen, plac zabaw, kocyk i nawet własne słoneczniki przy
oknie, których widok mnie cieszy

Nienawidziłam wawy odkąd tu przyjechałam przez około 2 lata. nIEROZUMIAŁAM TYCH
PĘDZĄCYUCH LUDZI, TRĄBIących, agresywnych, tego pędu do pieniądza, tego smrodu
wszędzie ( spaliny), tej duchoty. Nawet nie spaliny, mi tu śmierdziało.
niedobrej wody, pryszczy na buzi, pieczywo warszawskie a szczególnie kajzerki
niesmakują mi do dziś. Koleżanki jak do mnie przyjeżdżąły miały zadanie bojowe:
przywoziły mi kanapki podróżne, a była to: przemyska bułka z serem żółtym, którą
jak jadłam to się delektowałam, mmm pycha
No ale cóż powrotu nie miałam do siebie, duma by mi nie pozwoliła.

po 8h tłuczenia się pociągiem do domu, wysiadałam na dworcu Przemyśl gł. i na
dworcu czułam rześkie ostre powietrze. Na początku po warszawskiemu pędziłam
chodnikiem na autobus, ale zaraz....nie muszę się spieszyć... i powoli szłam
dalej rozkoszując sie widokami....moje rodzinne miasto jest piękne. Teraz
wjeżdżając samochodem do Pśla widzę całe miasto jak na dłoni, a nawet swój blok,
co zawsze ściska i serce.

Kiedyś z mężem rejestrowaliśmy u mnie nasz samochód, i on rodowity warszawiak,
oczy wybałuszał, że wszystkie 3 urzędy: US, UM i ubezpieczalnie są na 3 końcach
miasta, mimo to łącznie ze staniem w kolejkach, załatwiliśmy formalności w 2
godziny w stolicy jest to niemożliwe niestety.

Terza po kilkunartu latach mogę powiedzieć że lubię to miasto, jednak serce
ciągnie tam gdzie nasze korzenie Ciebie ciągnie na Ochotę, a mnie na Przemyśl
Zasanie

[zlotarybka_1]

ola_motocyklistka napisała:

Ciebie ciągnie na Ochotę, a mnie na Przemyśl
> Zasanie

a wiesz co jest najdziwniejsze? Pochodzę z piękniej miejscowości pod
Krakowem, w Krakowie chodziłam do szkół, mieszkałam w wyjątkowo
malowniczej wsi. Żyć nie umierać. Ale kiedy odwiedzam rodziców...
Jest ok, ale po paru dniach... ochota na Ochotę. Niepojęte.

[ola_motocyklistka]

?Może czynnikiem decydującym jest jakość życia? Sukcesy?
mi się ostatnio nie układa, plany się sypią, spadają kłody, być może stąd moje
ciągoty, aby zacząć wszystko od nowa i wrócić tam gdzie kiedyś ukłądałam swoje
życie....

[novembre]

Nie mam pojecia, za co kochasz to miasto ))

Mieszkam tu ponad rok, zostalam wyrwana z Lublina, gdzie wszystko mialam
poukladane..
Tutaj zyje sie zbyt szybko jak dla mnie.
Nie przyjechalam tu z wlasnej woli, ale powoli zaczynam przywykac. Jakie mam
zreszta wyjscie..?
To miasto mnie karmi, tylko i wylacznie. Tylko i az.
Gdybym miala prace w Lublinie (ja i maz, ktory tam juz pracy nie znajdzie), to
stalabym juz spakowana w blokach startowych.

[triss_merigold6]

Chyba w większości stolic żyje się szybciej i dynamiczniej
(wyjątkiem, który znam jest Ottawa). Ma to niezaprzeczalny plus -
gdziekolwiek jestem w Polsce (oprócz Trójmiasta) mam wrażenie sennej
atmosfery i odpoczywam.

Nie wiem...

[rita75]

miasto obiektywnie brzydkie, bez charakteru...wszedobylski chaos
architektoniczny, ale - no coz- stolyca

[sebaga]

za metro? Ja tu zyję od urodzenia i nie lubię Wawy. Kocham za to
Kraków tak jak Ty WAwę i bardzo ubolewam nad tym, ze nie mogłam tam
zamieszkać ...

[czajkax2]

Nie cierpię Warszawy. W zyciu nie chciałabym tam mieszkać.

[morgen_stern]

Czajka, mówiłam dokładnie tak samo jeszcze 8 lat temu

[czajkax2]

Morgen ja 8 lat temu tez tak mówilam i na razie nic sie nie
zmieniło

[morgen_stern]

Ale tu nie mieszkasz

[czajkax2]

Nie mieszkanie w Warszawie to mój świadomy wybór. Własnie dlatego ze
mi się nie podoba i nie chcę tam mieszkać.

[echtom]

Ja też nie mieszkam w Warszawie i nie przewiduję, by miało się to zmienić. Gdybym miała się przeprowadzać, to raczej do mniejszego miasta niż większego. Jeździłam czasem do stolicy w młodości i zawsze miałam wrażenie, że warszawiacy są aroganccy wobec przyjezdnych. Może po prostu miałam pecha w kontaktach, ale jak 2-3 razy spotkasz się z jakimś zachowaniem, kiełkuje ci w głowie stereotyp Po długiej przerwie pojechałam w 2002 roku i po raz pierwszy poczułam się tam dobrze - tym razem miałam wrażenie, że ludzie są sympatyczni i obojętni. Muszę znów się wybrać, bo jeszcze nie widziałam Muzeum Powstania Warszawskiego. A klimat rocznicy powstania miałam okazję poczuć - byłam w Warszawie 1 sierpnia 1985 roku.

[ahhna]

warszawiacy są a
> roganccy wobec przyjezdnych.

Echtom, ale warszawiacy to w 80 % przyjezdni właśnie.

[echtom]

> warszawiacy to w 80 % przyjezdni

25-30 lat temu też? Bo ja pisałam o klimatach z tamtych czasów.

[czar_bajry]

Za Stare Miasto, Łazienki,Pragę, za ludzi stłoczonych w autobusie/tramwaju i
najczęściej warczących na siebie -za to że jest
Tu się urodzili moi dziadkowie, rodzice i ja się tu urodziłam i nie wyobrażam
sobie żebym miała mieszkać gdzie indziej.
Może podobać mi się Trójmiasto, Kraków i Zakopane ale mieszkać mogę tylko w
Warszawie.
Jutro 1 sierpnia i jak zawsze o 17 zawyją syreny roztrąbią się klaksony,
prawdziwi warszawiacy staną na chwilę aby oddać hołd Tym którzy za Warszawę
oddali życie a ja jak o tym piszę to mam gęsią skórkę i łzy wzruszenia w oczach
i tak jest co roku odkąd pamiętam.
I za to wszystko kocham moje miasto

[marajka]

> prawdziwi warszawiacy staną na chwilę

i za to nie przepadam za Warszawą... Kim są prawdziwi warszawiacy? W żadnym
innym miejscu nie spotkałam się z podziałem na prawdziwych i nieprawdziwych
mieszkańców...

[nutka07]

A w gorach?

[czar_bajry]

a na śląsku?

[echtom]

> W żadnym innym miejscu nie spotkałam się z podziałem na prawdziwych i nieprawdziwych mieszkańców...

Kwestia historii miasta. W moim np. "prawdziwych" jest może kilka procent, reszta to napływowi, więc nie byłoby sensu tak dzielić.

Mnie to się kojarzy z tematem wypracowania

[denay]

któreż to wypracowanie miałam napisać
będąc bodajże, w 3-ciej klasie podstawówki (póżne lata 80-te)

Napisałam, że nie odczuwam wielkich uczuć do miasta jako takiego, bo
i niby z jakiej racji (nie pochodzę z W-wy)
Jest stolicą Polski i tyle.

I teraz mam podobny stosunek, chociaż W-wa była moim domem przez
pięć lat studiów i w mocno "klimatycznych" miejscach mieszkałam.
Powiedziałabym, że teraz mnie męczy. Lubię tam zajechać raz na pół
roku, ale bardziej do ludzi, którzy tam mieszkają niż do miasta jako
takiego.
NO może z jednym wyjątkiem Wielkim sentymentem darzę Stare
Jelonki

[yenna_m]

nie lubie Wawy - nic na to nie poradze...

[bi_scotti]

Jedyny powod, dla ktorego kiedykolwiek rozwazalam i bylabym sklonna
znow rozwazac powrot do Polski to mozliwosc mieszkania znow w moim
miescie. Homo Varsoviensis
Ja jestem jak dziewczynka z piosenki "... kto dzieckiem mial nad
Wisla skwer, krolestwo powislanskich sfer, saneczki na Dynasach,
swoj dab w bielanskich lasach ..." wiec mnie ciagnie. Moj najwiekszy
problem z przyjazdami do Warszawy do rodzina (szczatkowa, bo
szczatkowa ale zawsze rodzina) i znajomi, ktorych nie wypada nie
odwiedzic. Ja bym tak chciala kiedys przyjechac kompletnie incognito
i sobie po moim miescie pochodzic bez zadnych towarzyskich
zobowiazan. Tak przyjechac tylko do Warszawy i dla Warszawy...
A Krakowa nie znosze serdecznie, uwielbiam za to Nowa Hute. I nie ma
to nic wspolnego z wartosciami historyczno-artystycznymi zabudowy
ale ma wszystko wspolne z tzw. "duchem" miasta

[nutka07]

Ja tesknie bardzo. W Warszawie sie urodzilam, wychowalam i mieszkalam przez pierwsze 23lata mojego zycia teraz jestem ponad 3 lata za granica i marze o tygodniu w Warszawie tylko dla siebie. Tu gdzie mieszkam wszystko pachnie inaczej, raczej wcale. Tesknie za chlodnym wiosennym porankiem, zapachem wieczora, ulicami, moimi wydeptanymi sciezkami, wolnoscia czuje sie w niej jak ryba w wodzie. Eeeh na co mi to bylo

[volta2]

ja nutko taki prezent od losu dostałam właśnie w poprzednim
tygodniu
też mieszkam poza pl, od lutego raptem ale za wawą zdążyłam
zatęsknić...
jak wybrałam się na samotny spacer po starówce - wieczorem, to
stanęłam i uśmiechałam się do siebie gdy ujrzałam oświetloną
mikroskopijną syrenkę...

i tak pomyślałam - to jest to...
a warszawianką nie jestem, choć życie kawiarniane w stolicy zaczęłam
jakieś 33 lata temu, czyli dzieckiem malutkim będąc
mieszkam w wawie od ślubu czyli jakieś 8 lat a nie wyobrażam sobie
nie zatrzymać się o godzinie W. choć jutro akurat będę w trasie,
więc od wielu lat się nie zatrzymam

[angazetka]

Jestem warszawianką z wyboru ("prawdziwi warszawiacy" powiedzą, że
nigdy warszawianką nie będę, wiem) i też kocham to miasto. Za co?
Najpierw za historię, za Powstanie, za brzozowe krzyże na Powązkach.
Potem za teatry. Potem za to, że tu się żyje, szybko, ciekawie,
intensywnie. I za to, że nie jest piękna - ale może być dumna z
powodu, dla którego nie jest.
Gdy wracając z domu rodzinnego, przejeżdżam przez Wislę i widzę
panoramę Starówki i Pekin - usmiecham się szeroko. To moje miasto.

[nutka07]

Dlaczego prawdziwi warszawiacy napisalas w cudzyslowiu?

Ostatnie czasy w Warszawie spedzalam glownie w towarzystwie ludzi, ktorzy
przyjechali z roznych stron Polski. Do glowy mi nie przyszlo robic im takie
wymowki. W ogole nie myslalam o nich w ten sposob.

Natomiast od dziecka, gdzie nie pojechalam to bylam 'wytykana' bo bylam z
Warszawy. W efekcie tego jako dziecko niechetnie mowilam skad pochodze. Do tej
pory sie to nie zmienilo. Jak mowie skad jestem pojawiaja sie jakies usmieszki
albo komentarze a minelo ponad 20lat.

[angazetka]

> Dlaczego prawdziwi warszawiacy napisalas w cudzyslowiu?

Bo miałam na mysli tych, którzy robią wymówki innym ze względu na
pochodzenie. Poczytaj sobie choćby niektóre wątki na forum Warszawa -
o takich mi chodzi.

> Natomiast od dziecka, gdzie nie pojechalam to bylam 'wytykana' bo
bylam z Warszawy.

A ja po przyjeździe na studia byłam przez niektórych wytykana, bo
byłam nie z Warszawy (trafiłam na bardzo warszawski wydział).
Głupich ludzi wszędzie pełno

[mamalilki]

angazetka napisała:

> Jestem warszawianką z wyboru ("prawdziwi warszawiacy" powiedzą, że
> nigdy warszawianką nie będę, wiem) i też kocham to miasto. Za co?
> Najpierw za historię, za Powstanie, za brzozowe krzyże na Powązkach.
> Potem za teatry. Potem za to, że tu się żyje, szybko, ciekawie,
> intensywnie. I za to, że nie jest piękna - ale może być dumna z
> powodu, dla którego nie jest.
> Gdy wracając z domu rodzinnego, przejeżdżam przez Wislę i widzę
> panoramę Starówki i Pekin - usmiecham się szeroko. To moje miasto.

A dlaczego nie jestes? Teraz juz jestes. Wiesz kto nie jest? Ktos kto tu
przyjechal, narzeka na wszystko, smieci wyrzuca przez okno bo tak robil u siebie
nie wiem gdzie, o wszystko sie kłóci jak przekupa na bazarze bo zapłacił to mu
sie nalezy itd. Tacy ludzie jak Ty właśnie są Warszawiakami, bo chcą nimi być.
To kwestia woli, nie miejsca zamieszkania.

[mamalilki]

Dobra data na takie rozważania

[angazetka]

To samo chciałam napisać I - dzięki.

[czar_bajry]

> A dlaczego nie jestes? Teraz juz jestes. Wiesz kto nie jest? Ktos kto tu
> przyjechal, narzeka na wszystko, smieci wyrzuca przez okno bo tak robil u siebi
> e
> nie wiem gdzie, o wszystko sie kłóci jak przekupa na bazarze bo zapłacił to mu
> sie nalezy itd. Tacy ludzie jak Ty właśnie są Warszawiakami, bo chcą nimi być.
> To kwestia woli, nie miejsca zamieszkania.

Nic dodać nic ująć
I właśnie przez takich ludzi warszawiacy nie są specjalnie lubiani.Oczywiście
chodzi o tych kłótliwych i narzekających
Mój mąż będąc ostatni z młodym w sanatorium poznał innych rodziców i jak zawsze
padły pytania skąd kto jest, no i jedna pani mówi że z Warszawy, to mąż pyta się
skąd dokładnie a pani na to z Nowego DworuAle to tylko taki dodatek nie
związany z tematem

[echtom]

> no i jedna pani mówi że z Warszawy, to mąż pyta się skąd dokładnie a pani na to z Nowego Dworu

Duża ma kolegę w Sulejówku, ale mówimy w uproszczeniu, że w Warszawie

[czar_bajry]

Tak tylko Wesoła, Stara Miłosna, Rembertów są już dzielnicami Warszawy więc do
Sulejówka niedaleko natomiast Nowy Dwór raczej jako dzielnica odpada

[deela]

eeeeeeeee
pierwszy raz przyjechalam do wawy jak mialam 23 lata
wyszlam z centralnego a tam na plater i na jerozolimskich MEGA korek
a to byl pt po poludniu
wszyscy stali a polowa trabila
i pomyslalam sobie "tak wyglada pieklo"
nie wiem dlaczego ja tu w ogole mieszkam :o

[bi_scotti]

deela napisała:


> nie wiem dlaczego ja tu w ogole mieszkam :o

Bo...
Jak przygoda to tylko w Warszawie, w Warszawie;
Jak Warszawa to w maju gdy kwitna bzy,
a jak tanczyc to tylko walczyka w Warszawie,
a jak walczyk to z panna taka jak Ty

[echtom]

Trzeba przyznać, że Warszawa ma szczęście do piosenek - sporo ich lubię od Fogga do Lady Pank. A najbardziej chyba tę o zielonym Żoliborzu

[inguszetia_2006]

Witam,
Kocham za wszystko. Infantylnie. Wysiaduję na portalach ze starymi
fotografiami i kocham jeszcze bardziej. I gdy syreny odezwą się o 17
godzinie będę ryczeć jak bóbr. Jeszcze mi się nie zdażyło nie
płakać. A wcale nie jestem sentymentalna, tylko 1 sierpnia taka
rozpacz mnie ogarnia.
Pzdr.
Inguszetia

[inguszetia_2006]

Witam,
Miało być "zdarzyło";-D
Pzdr.
Inguszetia

[na_pustyni]

Też tak mam..

[adsa_21]

tez kocham wawe. urodzilam sie tu - uwielbiam moja dzielnica za to,
ze mimo uplywu prawie 30 lat zachowala swiezosc i swojskosc. Lubie
tez centrum, ten zgielk i ruch, palac kultury, lazienki.Moja
pierwsza randka byla w wilanowie Cale moje dziecinstwo wiaze sie
z Warszawa i jej zakatkami wiec jak moglabym jej nie kochac

[na_pustyni]

Lubię za to, za co inni jej nie lubią - za pośpiech, hałas, masy ludzi. Ale też
za ciche, zaczarowane miejsca, za kontrastowość, bo widzę w niej piękno.

[ahhna]

Też Ją kocham. Za bezpretensjonalnośc. Za to, że przyjmie cierpliwie
każdego, nie pytając o przeszłość, nie wartościując. Za to, że brzydka i
depresyjna czasem, a ja mam słabośc do brzydoty. I że przez to taka
ludzka. Za to że jakoś się podźwignęła po wojnie. Za to, że żyje tu tylu
wspaniałych i tylu zwykłych ludzi, moich sąsiadów nie wyłączając. Za to,
że samemu można wybrać tu tempo życia: nie musi być zabójcze, ale jeśli
ktoś chce, to będzie miał ostrą jazdę bez trzymanki. Za połączenie etosu
starego powstańca z kultem młodości.
Kupiłam właśnie "Zrób to w Warszawie" - alternatywny przewodnik po
Warszawie Wyborczej, i okazuje się, że nawet blokowiska można zwiedzać i
podziwiać jak sztukę. A myslałam, że to tylko ja głupia kocham
blokowiska Zeby nie było - mieszkam na takim blokowisku, tyle że
świetnie zagospodarowanym, najmniejszego zamiaru nie mam, żeby zamienić to
miejsce na domek z ogródkiem za miastem.
No i za poczucie humoru i dystans do samej siebie (cudne zdjęcie w
rzeczonym podręczniku: przy wyjściu z Dworca Centralnego napis na
murze: "Smród, bród i fetor", z drugiej strony: cudna palma ))
Również za pojedyncze cudne miejsca.

[ahhna]

No nie mogę się powstrzymać. Dodam jeszcze: parking dla psów (na Bródnie
przed sklepem, był to drążek do przywiązywania psów z tabliczką z takim
napisem), ulica Mińska, mural na stacji metra Centrum, różnica chyba
jednego wieku w funkcjonowaniu i wyglądzie prawo i lewobrzeżnej Warszawy.
Tymczasowość. Wietnam pod stadionem 10-lecia. Odjechany Ursynów bez ładu i
składu. Tuż obok nowobogackie Kabaty. Supereleganckie Krakowskie. Stare
Bielany. Plac Wilsona. No, dużo tego.
Pozdrawiam miłośniczki

[ahhna]

Kępa Potocka. Lasek Bielański... Jezu, to chyba nieuleczalne...

[czar_bajry]

Pałac Kultury

[ahhna]

Też

[kocianna]

A kto powiedział, że brzydka? Jak brzydka? W którym miejscu brzydka? A co jest
ładne? Jak jest zwarta architektonicznie, jak czeska Praga? A mnie się Praga nie
podobała, a poza tym to wyjątek wśród stolic. Byłam w paru stolicach Europy,
byłam we wszystkich większych miastach w Polsce i wg mnie WARSZAWA JEST ŁADNA.
Mój ulubiony widok to ten z mostu Gdańskiego w stronę centrum - no cód miód malyna.
Lubię magiczne miejsca, np. dziedziniec (aulę?) Politechniki (budynek na pl.
Politechniki), herbaciarnię w Łazienkach (przy samym wejściu tuż koło Ogrodu
Botanicznego), bibliotekę na Koszykowej, wieżę Św. Anny, kawiarnię Kalimba obok
pl. Wilsona.
Lubię Białołękę, na której mieszkam - w której jeszcze stolycy w granicach
miasta można zobaczyć bociany? Lubię ruinkę szkoły przy stacji kolejowej W-wa
Płudy, lubię lasy Choszczówki, wystawę czołgów w Bukowie, modrzewiowy kościół i
wały wiślane. I wydmę wzdłuż Modlińskiej, na której jeżdżę z Młodą na sankach.

Ja jestem Warszawianką od 15 lat, mój mąż - od 4 pokoleń, a kochamy ją chyba tak
samo.

[dziub_dziubasek]

też nie wiem za co kochasz Warszawę...
Nie wiem za co ja ją kocham i czy w ogóle kocham.