dziecko jedno czy dwoje? co przemawia za jedynaki

[asia_k_19]

jedynakiem?
właśnie poważnie zastanawiany się nad powiększeniem rodziny, mamy juz 3 letnią
córeczkę i z jednej strony kusi drugie dziecko (oboje mamy rodzeństwo, po 1szt
a z drugiej... 3 latek właściwie odchowany zaraz przedszkole, szkoła itd..
czy jest coś co przemawia za posiadaniem tylko jednego dziecka?

[kali_pso]

> czy jest coś co przemawia za posiadaniem tylko jednego dziecka?


Posiadanie mniej niż pięciu pokoi w mieszkaniu i dochód na łebka nie
większy niż 2 kołap

A na serio- masz trzylatka, zanim pójdzie do szkoły, to o ile Wasze
próby okażą się skuteczne, jego brat/siostra będzie mieć też około
trzech latekp Dwójka dużych dzieci.

[malopolll]

Łooo boszeeee.... Czy ty normalna jesteś zakładając tak idiotyczne
wątki? Czy Ty nie wiesz podstawowych rzeczy? Koleżanki z forum doradzą
Ci piątkę dziecków i tyle sobie zrobisz? Myślenie naprawdę nie boli.

[asia_k_19]

nie nie jestem normalna, dlatego zakładam takie wątki
a jak doradzą mi choćby szóstkę to produkować zacznę
zadałam jedno proste pytanie chcąc poznać spojrzenie innych mam na tę kwestię
ale skoro Ty wszędzie widzisz cielątka ślepo podążające za głosem z forum to
"Łooo boszeeee...."

[irmaaa]

Malopolll, czy "na żywo" też jesteś taka nieuprzejma?

[marzeka1]

Za posiadaniem jednego dziecka przemawia podjęta przez ciebie i męża tak właśnie
decyzja.

[zuzanna56]

Nigdy się nad tym nie zastanawiałam, po prostu chcieliśmy mieć z
mężem dwoje dzieci i mamy.

[fas-s]

Mam ten sam problem i wiem co czujesz tyle ze ja mam juz 5 latka i
juz chodzi do szkoly tak wiec mam kupe wolnego czasu tylko na co :
na drugie dziecko czy dla siebie, wydaje mi sie ze myslenie
typu :dziecko odchowane mamy czas dla siebie -jest egoistyczne ale z
drugiej strony wkopac sie znowu w to samo :kolki,nieprzespane
noce,zabkowanie-przeraza mnie to,sama nie wiem a juz i tak jest duza
roznica wieku.Syn na szczescie nie upomina sie o rodzenstwo ale jak
zapytam to mowi ze by chcial ale on chyba nie zdaje sobie sprawy co
to tak naprawde znaczy Maz tez za bardzo nie chce to ja bardziej
naciskam ale wiem ze jakby sie urodzilo to by bardzo sie cieszyl.
Musze to przemyslec bo duzo czasu nie zostalo Daj znac jaka
podjelas decyzje ))

[kosmitka06]

Wiesz co... napiszę Ci tak jak baba babie
Jestem w podobnej sytuacji- sama mam 3latkę i na chwilę obecną nie
zdecyduę się na 2 dziecko.
Po pierwszę chcę troszkę odpocząc od pieluch, kaszek, itp. Przespac
kiedys całą noc i wreszcie się wyspac. Moja mała jest bardzo
rozbrykanym dzieckiem, będąc w 1 ciąży miałam problemy- musiałam
leżec i jak sobie pomyślę, że teraz mogło by by podobnie to
zwyczajnie mnie to przerasta. Nie wiem kto by za nią biegał,
prowadził dom, itp.
Wiem, że są mamy które mają więcej niż 2 dzieci i spokojnie dają
sobie radę, ale doskonale wiemy że jest dużo "za" i "przeciw". Jedno
dziecko nie mające rodzeństwa z jednej strony bedzie miało lepiej-
wszystko bedzie dla niego, nie będzie podziału na dwoje- żadnych
sprzeczek ,itp. Natomiast w pozniejszym życiu może miec gorzej, nie
bedzie miało pomocy i oparcia w nikim bliskim jeżeli Wy rodzicie
będziecie już w podeszłym wieku. To taka moja refleksja

Ciężko jest Ci doradzic, musisz sama podjąc decyzję, porozmawiac z
mężem. Jeżeli masz pomoc z zewnątrz i czujesz taką potrzebę to chyba
wystarczy tylko wziąc się do roboty
Pozdrawiam

[ariosso1]

Ja mysle że jest tyle samo za co i przeciw.
Z jednej strony lepiej miec jedno po drugim z tym ze wg mnie
minimalna róznica to 3-4 lata,a z drugiej strony nie kazdy jest w
stanie wracac do tych nieprzespanych nocy, pieluch itp.
Mysle ze jezeli faktycznie bedziecie chcieli miec jeszcze jedno czy
więcej dzieci,to poprostu taka decyzja sama przyjdzie-dobrze
wiesz,że dziecko to nie jest wazon który kupisz lub nie kupisz-
zalezy od potrzeby i kaprysu-tylko czlowiek-i o jego przyjściu na
swiat musicie zdecydowac wraz z mężem.
Zapytaj siebie-czy poprostu chcesz mieć jeszcze dzieci czy nie,bo
zalet i wad jest chyba tyle samo.

[wieczna-gosia]

wy chcecie miec jedno dziecko. Ten sam zreszta argument przemawia za posiadaniem
dwojki oraz piatki.

[szyszunia11]

może teoretyczni emożna by to tak na zimno wykalkulować, ale nawet jeśli to nic nie da, bo w tym przypadku i tak przewazyć musza Wasze uczucia tudzież chciejstwo.

asia k 19- trafilas z pytaniem i odpowiadam!

[lilka69]

mam 3,5 latka.
1.kwestia pieniedzy. (dla mnie akurat najistotniejsza) mialam pieniadze i czas
by byc na wychowawczym 3 lata. potem zaczelam pracowac 2 dni w tygodniu. dla
dziecka znalazlam prywatne przedzskole. mam jedynaka to mnie po prostu stac. mam
nianie od 4 miesiaca zycia syna. nie jestem zmeczona, sfrustrowana. moge mu
kupowac co chce bez rezygnowani z wlasnych potrzeb. wakacje 3 tyg nad morzem + 3
gdzie indziej w lecie- prosze bardzo. 3 tyg w zimie w gorach tez prosze bardzo.
mam dziecko i mam dl aniego czas! gdybym miala 2 musialabym wiecej pracowac. a
caly etat to dla mnie zabojstwo!
2. wszystko dla jedynaka. wychuchany, moze i bedzie egoista ale czy egoistom
zyje sie zle? mnie nie
3. dzien sie konczy o 8. z dwojka dzieci dzien nie konczy sie nigdy! jedno
owszem idzie wczesniej spac ale drugie starsze pozniej. gdzie czas dla siebie z
mezem?
4. bedac bardzo wygodna osoba uwazam, ze jedynak dla mi pod wzgledem
macierzynstwa wszystko a jednoczesnie zachowalam czas dla siebie.


myslalam jednak o rodzenstwie dla mojego jedynaka...wygodnicki tryb zycia moj i
meza przewazyl jednak i na mysleniu sie skonczylo...

[kali_pso]

a
caly etat to dla mnie zabojstwo!


Oj, biedna ty, biedna...jak te wszystkie kobiety pracujące na całym
etacie to przeżywają, no jak?;P Mutanty jakieś, czy co?

Lilka

[szyszunia11]

ja rozumiem, że promocja egoizmu jest chyba jakaś trendy a Ty to podchwyciłaś w całej rozciągłości. czy zastanawiałaś się co to tak naprawde znaczy, ten egoizm, z którym Ci dobrze i którego synowi życzysz? a może po prostu używasz niewłasciwego słowa? ciekawa jestem...

[czar_bajry]

he he he temat akurat dla lilki

[annamariamuff]

lilka69 napisała:

>
> 3. dzien sie konczy o 8. z dwojka dzieci dzien nie konczy sie
nigdy! jedno
> owszem idzie wczesniej spac ale drugie starsze pozniej. gdzie czas
dla siebie z
> mezem?

Masz nadzieje ,ze Twoj obecny trzy latek nie urosnie nigdy nie
bedzie starszym dzieckiem i zawsze bedzie chodzil spac o 8.00 ?
Co do czasu z mezem zapewniam Cie ,ze dwojka dzieci lepiej sie soba
zajmie niz samotny jedynak wiec czas z mezem gwarantowany
> 4. bedac bardzo wygodna osoba uwazam, ze jedynak dla mi pod
wzgledem
> macierzynstwa wszystko a jednoczesnie zachowalam czas dla siebie.

Ja za to mam odwrotne spostrzezenie bylam Mama jedynaka przez 10 lat
i niestety w zwiazku z tym jedyna ( przynajmniej w domu)towarzyszka
zabaw.
Kiedy pojawil sie drugi po 10 latach od razu zafundowalam mu
rodzenstwo coby sie biedak nie nudzil i nie "obciazal "matki tak jak
pierwszy i to byl strzal w dziesiatke
>
>

kalipso, szyszunia i czarbajry

[lilka69]

a czy ja musze miec wiecej dzieci? nie. pozwolcie na to!

[slonko1335]

Jestem jedynaczką i zawsze wiedziałam, że moje dziecko jedynakiem na pewno nie
będzie. Urodziła się Ala, z dużymi problemami zdrowotnymi, oj dała nam popalić.
My stwierdziliśmy, że trzeba się na drugie decydować właśnie zanim człowiekowi
za wygodnie się zrobi z tym pierwszym i wiem, że jakby nie to stwierdzenie to
kilka miesięcy później już w życiu drugiego dziecka bym nie chciała, na
szczęście było już za późno bo drugie sobie we mnie tkwiło Młody niedługo
wyrośnie ze znienawidzonego przeze mnie okresu niemowlęcego, potem przeżyć
trzeba będzie bunt dwulatka i już będzie z górki....

[irmaaa]

Za jedynakiem przemawia wyłącznie wygoda- moim zdaniem.
Ja mam dwójkę, tymczasem

[maadzik3]

Wszystko zalezy od sytuacji/ ochoty i zdania rodzicow. Dzieci ciesza sie z
posiadani/ nieposiadania rodzenstwa. Albo martwia. Maja z nim stosunki dobre
albo zle. Ale dzieci wychowuja rodzice i oni znajac swa sytuacje/ poglady/ checi
musza wiedziec czy chca miec ich wiecej czy mniej.

[mruwa9]

Nie prowadzilam badan statystycznych na ten temat, ale z wlasnych
obserwacji: ze znanych mi osob czesciej (i to zdecydowana wiekszosc)
jedynakow zaluje swojego jedynactwa, ze nie mialo/nie ma rodzenstwa,
natomiast w przypadku osob posiadajacych rodzenstwo nikt ze znanych
mi osob nie zalowal tego, ze dorastal w rodzinie wielodzietnej
(nawet, jesli byla to tylko dwojka dzieci). Znam tylko jedna
jedynaczke, ktora jest szczesliwa z faktu byia jedynaczka ( i przy
okazji jest bezdzietna z wyboru), reszta jedynakow jest lub nie jest
pogodzona ze swoim jedynactwem, pogodzona mniej lub bardziej, ale
nie uznaje tego za jakies wielkie szczescie i chyba malo ktory z
tych jedynakow poprzestal na jednym dziecku Mowie caly czas o
moim srodkowisku i moich znajomych, krewnych.

argument techniczny i familijny

[wtopek]

czy mamuśki jedynaków zastanowaiły się kto będzie kiedyś
wypracowywal ich emerytury???

a kiedyś raczej smutno bedzie takiemu nie mając z kim się spotkać w
świeta czy inne imprezy rodzinny...oponenci moga sobie darowac
wyświechtany tekst, że znajomi, ze przyjaciele są lepsi niż rodzina
itd...do Wigilii przyjaciele zasiąda ze swoimi rodzinami, jedynak
zostanie sam...

[kubek0802]

Jaki sam???
To jedynak nie ma rodziców, a potem nie ma szans na własną rodzinę
tzn. męża lub żonę.
Jestem jedynaczką mam jednego syna, moja mama też jest jedynaczką i
żadne z nas nigdy nie odczuwało osamotnienia. W moim przypadku nie
znajduje akurat argumentów przemawiających za kolejnym dzieckiem, bo
schemat z jednym się sprawdza.

[des4]

z żona przy wigilijnym stole to jednak nie to samo co z dużą
rodziną, podobnie w czasie innych okazji...

[e_r_i_n]

Poważnie? Ja zdecydowanie najbardziej lubię wigilię w gronie najbliższej rodziny
- wcześniej rodzice + rodzeństwo, teraz dodatkowo syn i mąż. Wszelkie
gigantyczne spędy mi nie pasują.

[des4]

jestweś smieszna używając wyświechtanego na forum rozgarniczenia -
albo czarne albo białe czyli albo najbliższa rodzina albo
gigantyczny tłum...

kiedyś rodziców nie bedzie, zostanie syn i mąż...

ale rozumiem...nie masz potrzeby utrzymywania innych kontaktów,
zwlaszcza rodzinnych...

[e_r_i_n]

des4 napisał:

> jestweś smieszna używając wyświechtanego na forum rozgarniczenia -
> albo czarne albo białe czyli albo najbliższa rodzina albo
> gigantyczny tłum...

Dla mnie tłumem jest wszystko ponad te moje najbliższe 7 osób.

> kiedyś rodziców nie bedzie, zostanie syn i mąż...

I też nam dobrze będzie razem.

> ale rozumiem...nie masz potrzeby utrzymywania innych kontaktów,
> zwlaszcza rodzinnych...

A gdzie ja coś takiego napisałam?

[des4]

gdzie napisalaś?? a tu: "Dla mnie tłumem jest wszystko ponad te moje
najbliższe 7 osób"

masz problemy związane z socjalizacja i akceptacją kogokolwiek
innego niż najbliżsi..

[e_r_i_n]

des4 napisał:

> gdzie napisalaś?? a tu: "Dla mnie tłumem jest wszystko ponad te
> moje najbliższe 7 osób"

Aha, a Ty jesteś wróżką, która wie, co napiszę w kolejnym poście.

> masz problemy związane z socjalizacja i akceptacją kogokolwiek
> innego niż najbliżsi..

Oho, domorosły psycholog się nam znalazł.
Może jeszcze po kryjomu gwałcę myszy w komórce?

[des4]

przecież sama przyznajesz, ze inni niż kilkoro najbliższych stanowią
dla ciebie "tłum"...tu nie trzeba być psychologiem, wystarczy być
nieco bystrzejszym niż ty...

[e_r_i_n]

des4 napisał:

> przecież sama przyznajesz, ze inni niż kilkoro najbliższych
> stanowią dla ciebie "tłum"...

I uważasz, że to wystarczy do wysnucia wniosku o problemach z
socjalizacją? Rozumiem, że wigilia jest codziennie?

> tu nie trzeba być psychologiem, wystarczy być nieco bystrzejszym
> niż ty...

Być może. Tobie wiele brakuje , co zdecydowanie swoimi postami
udowadniasz.

[des4]

twoja opinia jest irrelevant...

[e_r_i_n]

Za to Twoja wybitnie kluczowa

[lila1974]

Pewnie, że COŚ innego, tylko niekoniecznie lepszego, jak sugerujesz.

[bi_scotti]

des4 napisał:

> z żona przy wigilijnym stole to jednak nie to samo co z dużą
> rodziną, podobnie w czasie innych okazji...
>

We dwoje ZAWSZE romantyczniej niz z banda dzieciakow, kuzynow i
sliniacych sie babc. Co kto lubi.
Jestem jedynaczka majaca 3 dzieci. Mialam bardzo szczesliwe
dziecinstwo i NIGDY nie chcialam miec brata czy siostry. Ilosc moich
dzieci to efekt totalnej samotnosci na poczatku emigracji - dzis juz
bym w zyciu tak nie zrobila - pozostalabym przy jednym. Moi rodzice
byli bardzo szczesliwa para wlasnie WE DWOJE, teraz kiedy moje
dzieci juz sie z domu powynosily (najmlodszy odlatuje w niedziele na
swoje uni) tez ZNOWU jestesmy tylko we dwoje z moim mezem i
wszystkie "specjalne okazje" sa wreszcie znowu naprawde SPECJALNE.
Dwoje czy troje dzieci to nie jest wielkie nieszczescie, jedno da
sie wytrzymac jeszcze latwiej, ale najpiekniej jest WE DWOJE

[ariosso1]

Mam troje dzieci i tez mnie stac na 6 tygodni wakacji(aczkolwiek nie
korzystam z racji tego czym sie zajmuje mąż), plus 2 tygonie w
górach zimą,plus częste wyjazdy przed siebie,stac mnie zeby nie
pracowac, stac mnie zeby dziecko chodziło do przedszkola
prywatnego,stac mnie na zakupy w Zarze,w Next,w Bartku, i nawet na
ksieżycu jakby tam sklepy były-tez bylo by mnie stac.Dzień dla mnie
sie kończy wraz z pójściem najmlodszej spac czyli między 18 a 19 i
śpi do 6-7-ale mam super chlopa co pozwala mi sie wyspac do której
chcę.Mam wspaniale dzieci ,które mi pomagają,wyjdą z najmłodsza na
spacer,zabawią kiedy oglądam Wazny program,czy czytam wazny
artykuł,pójdą na zakupy kiedy braknie mi czegoś a wyjśc nie
mogę,kiedy jestem chora to zrobia herbatę, nakarmia najmlodszą,
pomagaja sobie wzajemnie we wszystkim.I wiesz co? nawet gdyby nie
stac mnie bylo na zakupyw Zarze tylko musiałabym kupowac w tanich
sklepach,nawet gdyby dzień mój sie kończył o 24 a zaczynał o 4 nad
ranem, nawet gdybym nie miała czasu na męza, i kasy na wyjazdy to i
tak wolę mieć troje dzieci niz jedno.Wiesz jak zazdroszczę
koleżankom jak sie chwalą ze maja super rodzeństwo,czy do mojego
męża przyjeżdza jego siostra,brat-a ja nie mam nikogo.
jezeli moje dzieci glodne nie chodzą,stac mnie na podręczniki i
jako takie ubrania,na leki-to nie widze przeszkód-aby stworzyc
wiekszą rodzinę.Wiadomo,jezeli bym pracy nie mogła zdobyc, mąz by
mało zarabiał i pracowałby w niepewnym zawodzie,wynajmowałabym
mieszkanie czy mieszkala kątem u matki ,i cienko bym zyła to byc
moze nie zdecydowałabym sie na kolejne dziecko-ale ze wzgledów
materialnych .Choc zyłam cienko wynajmowałam a jednak miałam drugie
dziecko-to gdybym mogla cos zmienic to wtedy nie zdecydowałabym sie -
poczekałabym .

[paliwodaj]

masz coj jeszcze na co cie stac, a czego nie wymienilas

[lola211]

Ja mam 2 braci, a do wigilii razem nie zasiadamy, bo spedzam ja w
gronie rodziny faceta.Argument jak dla mnie chybiony.

wtopek

[lilka69]

dobry masz nick! bo jak bedziesz liczyla na emeryture panstwowa a
nie odlozona przez siebie to bedzie wtopa!!!

a co z kuzynami i rodzenstwem ciotecznym? co z wlasna
rodzina:zona/mezem? z nimi swiat nie mozna spedzac?

[des4]

błąd, ja i bez 3 filaru mogę liczyć na przyzwoitę emeryturę...

wymyśl coś mądrzejszego...

[bez27]

wtopek 26.08.09, 08:20 zastanowaiły się kto będzie kiedyś
wypracowywal ich emerytury???

a kiedyś raczej smutno bedzie takiemu nie mając z kim się spotkać w
świeta czy inne imprezy rodzinny...oponenci moga sobie darowac
wyświechtany tekst, że znajomi, ze przyjaciele są lepsi niż rodzina
itd...do Wigilii przyjaciele zasiąda ze swoimi rodzinami, jedynak
zostanie sam...


===
no to ja do końca nie jestem przekonana o wspólnym zasiadaniu do
stołu braci, sióstr, ciotek, wujków i dziadków; bo mając te
siostry/siostrę i braci/brata można siedzieć jedynie z partnerem i
dzieckiem przy np. wigilijnej kolacji; co wcale nie jest tragedią,
jeśli ludzie ci są dla siebie bliscy, radośni, otwarci i dobrze się
ze sobą czują;
są też rodzeństwa cioteczne, które świetnie się ze sobą
czują/spotykają itp.
tyleż opinii ile osób i każdy z nas ma inne
obserwacje/wspomnienia/przeżycia/podsumowania

ot tyle

[alabama8]

> czy jest coś co przemawia za posiadaniem tylko jednego dziecka?

Niechęć do posiadania drugiego?
Niski dochód?
Śmiertelna choroba?
Mieszkanie z teściową?
..... własne widzimisie !

[miska_malcova]

asia_k_19 napisała:

> czy jest coś co przemawia za posiadaniem tylko jednego dziecka?

chyba sobie sama odpowiedziałaś...

[lola211]

Jako matka jedynaka napisze ci co do mnie przemówilo i
dlaczego poprzestalam na 1 dziecku.Wygodanajkrócej rzecz
ujmujac.
Jako ze corka sporo chorowala, bylam przez pierwsze lata uziemiona i
ani mi przez mysl nie przyszlo rodzic nastepne.Nie moglam doczekac
sie, gdy bedzie na tyle duza, ze zaczne zyc swoim zyciem, nie tylko
matczynym.
Poza tym majac jedynaka unika sie tego, co mnie doprowadza do szalu-
kłotni i bojek rodzenstwa, hałasu w domu i ciaglego zaangazowania w
relacje pomiedzy dziecmi.Cos, co obserwuje u kolezanek z
niejedynakami, a czego sama nie chcialam nigdy doswiadczac.
Jest mi łatwiej, tak sadze.
A ze cenie sobie wygode to i taki model najbardziej mi odpowiada.
Jesli dodam, ze moja córka jest szczesliwym, radosnym dzieckiem to w
zasadzie nie ma w moim przypadku argumentow przemawiajacych za
kolejnym dzieckiem.

za jedynakiem

[sonniva]

przemawia mój egoizm.
Z dwójką musiałabym zrezygnować już i tak ze skromnego i bardzo
ograniczonego wolnego czasu. Szczerze?

[an_ni]

o rany znowu to samo ...
MOJE WLASNE WIDZI_MI_SIE!
nie opinia spoleczna, nie tesciowa, nie gazeta, nie kolezanki, nie e-
matki tylko MOJA (+partnera/meza) decyzja

[des4]

nie ma czegoś takiego jak "widzimisię"...normalny dorosły czlowiek
podejmuje powazne decyzje na podstawie za i przeciw, widzimisię to
mozna mieć chcąc skoczyć wieczorem na borwara, ew. bedac na poziomie
emocjonalnym przedszkolaka...

[kura28]

Co przemawia za jedynakiem?
Kiedyś na wykładzie z psychologii rozwojowej prowadząca mówiła nam, że
najtrudniejszy wychowawczo jest właśnie model 2+2. Jeśli w domu jest dwójka
dzieci, wtedy najłatwiej o konflikty między nimi, ponieważ zwykle się ze sobą
porównują, rywalizują, podejrzewają, że rodzice kochają "bardziej" to drugie
dziecko.
Jeśli dzieci jest więcej niż dwójka łatwiej przekonać je że różnice w
traktowaniu wynikają wyłącznie z różnicy wieku, charakterów czy potrzeb. W
przypadku konfliktu z jednym z rodzeństwa, mają też innych braci czy siostry,
którzy mogą wesprzeć je w takiej sytuacji, więc nie wszystkie spory muszą być
rozsądzane przez rodziców.
Jeśli jest tylko jedno - wiadomo, nie ma się z kim porównywać, ma cała uwagę i
zainteresowanie rodziców na wyłączność.
Oczywiście to tylko ogólna zależność, duże znaczenie ma też różnica wieku między
dziećmi.

[mruwa9]

i co z tego, ze najtrudniejszy? Ale czy to zle, czy dobrze? A moze trudniejszy
model to 2+3? Bo w razie konfliktow miedzy rodzenstwem sily rozkladaja sie
niesymetrycznie, rzadko jest kazdy na kazdego, zwykle jest dwoch na jednego? I
czy to naprawde jest zle, ze rodzenstwo sie kloci, ze pojawiaja sie konflikty,
ze trzeba sie uczyc dzielic (pokojem, zabawkami, czekolada, uwaga rodzicow), ze
trzeba sie uczyc kompromisow? A czemu zakladac, ze w przypadku wiekszej, niz
dwoje, liczby dzieci w rodzinie, musi istniec roznica wieku? A trojaczki nie
moga byc, albo blizniaki plus trzecie dziecko o rok mlodsze czy starsze i czy to
znaczy, ze wsrod trojaczkow czy dzieci o malej roznicy wieku wszystkie dzieci
musza miec identyczne charaktery i potrzeby?
Cos mi sie zdaje, ze albo nieuwaznie sluchalas wykladow, albo
wykladowca-psycholog byl nie tego...no, malo wybitny.

[kura28]

mruwa9 napisała:

> i co z tego, ze najtrudniejszy?

Nic. Autorka spytała co przemawia za jedynakiem, to podałam jej jeden z argumentów.

>czemu zakladac, ze w przypadku wiekszej, niz dwoje, liczby dzieci w
> rodzinie, musi istniec roznica wieku?

Autorka ma już jedno dziecko, więc różnica wieku między rodzeństwem będzie na
pewno. Zresztą chyba nie muszę pisać że ciąże mnogie są statystycznie rzadsze
niż ciąże pojedyncze. W związku z tym można założyć, że NAJCZĘŚCIEJ między
rodzeństwem występuje różnica wieku. Ale oczywiście zdaję sobie sprawę z tego ze
nie zawsze tak jest, nawet bez Twojego wywodu.

> Cos mi sie zdaje, ze albo nieuwaznie sluchalas wykladow, albo
> wykladowca-psycholog byl nie tego...no, malo wybitny.

Trudno w kilkunastu zdaniach na forum streścić 1,5 h wykładu. Chciałam jedynie
zasygnalizować pewne zjawisko i dać punkt wyjścia do samodzielnych
przemyśleń, do czego i Ciebie szczerze zapraszam. Możesz też (jak do tej pory) z
góry zanegować wszystko to co napisałam i czepiać się pojedynczych zdań, mojego
wykładowcy i mnie osobiście. Twój wybór.

[annie_laurie_starr]

Jesli oboje naprawde tylko chcecie jedno dziecko. Bo jak jedno chce wiecej to
zaczynaja sie schody, wiec co mowie.

[zuzanka89]

A mozesz jeszcze troche wypowiedz rozwinac? Mnie to interesuje
zwyczajnie Inne argumenty zreszta tez

[kura28]

Proszę bardzo Chociaż to i tak będzie taki telegraficzny skrót, a nie
oddanie wszystkich niuansów.
Jedynak - w domu jedynymi jego partnerami do zabaw, rozmów są rodzice; gdy
przychodzą do nich goście, często uczestniczy w spotkaniach dorosłych. Dlatego
zwykle ma bogatszy zasób słów, jest poważniejszy od rówieśników, może przez
pewien czas być takim "starym malutkim". Jest pewien miłości i zainteresowania
rodziców, ma je na wyłączność, traktuje je jak coś naturalnego, nie musi z nikim
rywalizować o uwagę. Rodzice powinni wcześni zadbać o zapewnienie mu kontaktu z
rówieśnikami (np. przedszkole, zajęcia w domu kultury) żeby nauczył się
współżycia w grupie.
Dwójka dzieci - tak jak pisałam wcześniej model najtrudniejszy dla rodziców,
jest duże ryzyko, że dzieci będą silnie ze sobą rywalizować, będą miały
poczucie że to drugie dziecko jest lepiej traktowane. Stąd myśli typu "jemu
wszystko wolno", "jemu kupili nowe ubrania/zabawki/cokolwiek innego a mnie nie".
Dotyczy to głównie rodzeństw ze stosunkowo niedużą różnicą wieku, trudno np.
wytłumaczyć 16-latce, czemu jej 18 letni brat może wyjechać na samodzielne
wakacje, a ona nie.
Jeśli różnica wieku między rodzeństwem jest duża (powiedzmy powyżej 10 lat) to
jest trochę tak jakby się miało kolejno dwóch jedynaków w domu
Trójka lub więcej dzieci - rodzice mniej czasu mogą poświęcać każdemu z dzieci z
osobna, dlatego dzieci uczą się współdziałania, zawiązują ze sobą sojusze,
pojawia się taki trochę podział "my" i "rodzice". Jest więcej możliwości
pokłócenia się ze sobą , a następnie rozwiązania konfliktu -zawsze mediatorem
może być ktoś z rodzeństwa, a niekoniecznie rodzice. Dzieciom łatwiej dostrzec,
że każde z nich jest traktowane inaczej, i nie wynika to z faworyzowania przez
rodzica jednego, konkretnego dziecka. A nawet jeśli się tak zdarzy, że któreś
jest faworyzowane, to zawsze są jeszcze inne, z którymi można wspólnie na ten
fakt ponarzekać
Oczywiście to są ogólne zależności, poza liczbą dzieci w rodzinie jeszcze wiele
innych spraw ma wpływ na to, jakie interakcje w niej się pojawią.

[kura28]

Jeszcze jedno, polecam artykuł:
www.repka.pl/Psyche/Relacje/Dzieci/centra-tematyczne/Jedynak,-siostra-i-brat/Artyku-y/Blaski-i-cienie-rodzenstwa.aspx

[przeciwcialo]

Za jednym dzieckiem przemawia tylko niemoznosc spłodzenia kolejnego.
Nie wyobrażam sobie zycia z jednym dzieckiem dlatego mam ich troje,
zaplanowanych i wyczekanych.
Więcej nie planuje bo mam juz rodzine w komplecie.
Każdy musi sam znaleźć rozwiązanie.

[sonia-3]

Ja mam jedno dziecko 5- letnie. Zawsze myślałam, że model mojej rodziny to będzie 2+2. Ale życie jak na razie układa sie inaczej i chyba już tak pozostanie. Przede wszystkim- mój mąż nie chce już kolejnego potomstwa ( choć myślę że gdyby się pojawiło to też by było dobrze). Pracować musimy obydwoje ( kredyt mieszkaniowy), a aby tak było potrzebna jest nam pomoc do dziecka. Pomaga nam Teściowa ( przedszkole nie załatwia sprawy, bo córka choruje non stop, więc i tak Teściowa siedzi z Nią w domu podczas choroby).Moja Mama nie żyje więc jestem zdana tylko na "łaskę" Teściowej, która owszem pomaga, ale na każdym kroku podkreśla, że musi nam pomóc, bo nie ma wyjścia , gdyż nie mam Mamy, ale absolutnie nie pomoże ,gdyby się pojawiło drugie dziecko. Poza tym mam 39 lat i chyba już ze względu na wiek powinnam poprzestać na jedynaczce. I choć właśnie teraz nachodzą mnie myśli o jeszcze jednym dziecku, to chyba się nie odważę. Szkoda...

[tritin]

- wygoda, materializm, egozim, ...

- wiecej czasu na przyjemności, aha i wiecej kasy ))

[nangaparbat3]

Ja zostalam przy jednym, bo kompletnie nie czulam sie na siłach odchowywac
dziecię w wieku 1,5 - 3.
Nie mam poczucia, ze to był egoizm - po prostu liczylam zamiary na siły.