Kary cielesne

[bea-luz]

Nie stosujemy i stosować nie będziemy. 1 - jest za mały na to aby klapsnąć czy bić, bo nie ma jeszcze 2 lat, a 2 - uważamy oboje, że kary cielesne uczą przemocy i wynikają, jak ktoś powiedział, z niemocy wychowawczej. Jeśli dziecko nie odczuwa respektu przed rodzicem to wymuszenie go poprzez przemoc (podniesienie ręki na słabszego JEST przemocą) nic nie da bo będzie to strach a nie poszanowanie.

Dzieci robią głupie rzeczy bo wynika to z ich niedojrzałości, braku doświadczenia życiowego. Konsekwencje powinny być nieuchronne ale nie powinny boleć fizycznie.

Jeżeli ktoś mi mówi, że on "dostawał klapsy i wyszedł na porządnego człowieka" ja mu ZAWSZE odpowiadam "Chyba niekoniecznie skoro uważasz, że to dobra metoda wychowawcza."

Chociaż oczywiście, jeśli spojrzymy z drugiej strony na wychowanie, dzwonienie po policję w sklepie tylko dlatego, że nam się nie podoba jak matka czy ojciec sobie radzą z dzieckiem, uważam za grubą przesadę. O patologiach słyszymy jak już dzieciak wyląduje w szpitalu z rozbitą głową.

[45rtg]

bea-luz napisała:

> Dzieci robią głupie rzeczy bo wynika to z ich niedojrzałości, braku doświadczen
> ia życiowego. Konsekwencje powinny być nieuchronne ale nie powinny boleć fizycz
> nie.

Albowiem?

> Jeżeli ktoś mi mówi, że on "dostawał klapsy i wyszedł na porządnego człowieka"
> ja mu ZAWSZE odpowiadam "Chyba niekoniecznie skoro uważasz, że to dobra metoda
> wychowawcza."

Ach, czyli klasyczny błąd logiczny - dowodzenie przy pomocy założenia prawdziwości tezy. Klapsy są niedobre, ponieważ kto dostawał klapsy później je również daje, a to niedobrze, bo klapsy są niedobre, ponieważ kto dostawał klapsy później je również daje, a to niedobrze, bo klapsy są niedobre, ponieważ kto dostawał klapsy później je również daje, a to niedobrze, bo klapsy są niedobre, ponieważ kto dostawał klapsy później je również daje, a to niedobrze, bo klapsy są niedobre, ponieważ kto dostawał klapsy później je również daje, a to niedobrze, bo klapsy są niedobre, ponieważ kto dostawał klapsy później je również daje, a to niedobrze, bo klapsy są niedobre, ponieważ kto dostawał klapsy później je również daje, a to niedobrze, bo klapsy są niedobre, ponieważ kto dostawał klapsy później je również daje, a to niedobrze, bo klapsy są niedobre, ponieważ kto dostawał klapsy później je również daje, a to niedobrze, bo klapsy są niedobre, ponieważ kto dostawał klapsy później je również daje, a to niedobrze, bo klapsy są niedobre, ponieważ kto dostawał klapsy później je również daje, a to niedobrze, bo klapsy są niedobre, ponieważ kto dostawał klapsy później je również daje, a to niedobrze, bo klapsy są niedobre, ponieważ kto dostawał klapsy później je również daje, a to niedobrze, bo klapsy są niedobre, ponieważ kto dostawał klapsy później je również daje, a to niedobrze, bo klapsy są niedobre, ponieważ kto dostawał klapsy później je również daje, a to niedobrze, bo klapsy są niedobre, ponieważ kto dostawał klapsy później je również daje, a to niedobrze, bo klapsy są niedobre, ponieważ

[f.lamer]

www.youtube.com/watch?v=es5JHTI_4GU

[tatanafroncie]

Ja nie chcę bić swojego dziecka. Nie chcę mu dawać klapsów nawet, a to dlatego, że agresja rodzi się ze słabości i bezsilności. Jeśli jednak się mi to zdarzy, wolałbym powiedzieć dziecku, że nie powinienem tego robić i chciałbym przeprosić. Zauważyliście jak trudno przyznać się przed dzieckiem, że się człek pomylił? Chyba tak się rozpoznaje wielkich, kochających rodziców. Oni przyznają się do błędów i przepraszają. Mam nadzieję, że w złej godzinie sobie to przypomnę. Pozdrawiam

[tatosteron_pl]

Klaps nie ma wartości wychowawczej, a jedynie wymuszenie określonego zachowania. Jego odbiór przez dziecko zależy głównie od wieku dziecka. Jest więc zbędny w procesie wychowawczym, chociaż można sobie wyobrazić jakieś skrajne przypadki gdy konieczne jest natychmiastowe przywołanie dziecka do porządku.
Natomiast nie można mu też przypisywać jakichś skrajnie złych skutków. Mówię tu oczywiście o klapsie, który raz czy dwa się w życiu dziecka przytrafi, nie o stosowaniu go jako stałej kary.
Klaps to tez nie porażka wychowawcza, chyba że ktoś jest jasnowidzem i od razu wie jakie skutki na jego dziecko wywrze.
Klaps to pokazanie, że rodzic nie zapanował nad swoimi nerwami.

[patricia777]

Jesli już to mały klaps, siłą nie moze być metodą na wychowanie

[forcenkader]

Dla mnie to porażka tylko prostak uderzy dziecko i to tylko dlatego że jest silniejszy. Ja jak bym takiego delikwenta spotkał też bym go uderzył ciekawe co by wtedy on zrobił pewnie sprawa skończyła by się na policji bądź w sądzie, a dziecko się nie obroni.

[amona13]

nigdy nie uderzyłam dzieci i nie mam z nimi żadnego problemu ( 22 lata i 17 lat)- uczą się , mamy dobry kontakt . uderzenie dziecka to porażka rodzica

[marek_1011]

Nie ma takiej opcji, żebym uderzył kiedyś swoje dziecko. W przyszłości może odbić się to na jego psychice

[skyfall001]

Jeden czy dwa klapsy nie zaszkodzą, ale nie jestem zwolennikiem bicia. Zresztą trzeba odróżnić karę cielesną (zasłużoną) od znęcania się nad dzieckiem. Raczej nie stosuje, wystarczą słowa i innego rodzaju kary (na komputer, na oglądanie bajek itp.)

[sniyg]

Nie stosuję, mam autorytet oparty na konsekwencji, a nie przewadze fizycznej.

[damajah]

Wg mnie kluczem do sukcesu wychowawczego jest ustalenie przez oboje rodziców dobrego planu i zasad z którym oboje będą się zgadzali i go przestrzegali a potem konsekwencja, konsekwencja i jeszcze raz konsekwencja. Jest to BARDZO trudne wyzwanie ale tak naprawdę chyba jedyne dobre. Klapsy doraźne niewiele wnoszą, w przypadku moich dzieci tylko i wyłącznie ryk, rozżalenie i moje poczucie że jestem do bani. Karę cielesną jednak mogę poprzeć przy bardzo wyjątkowych sytuacjach. Kiedy jest wymierzona nie w emocjach ale jest konsekwencją bardzo poważnego złamania zasad i była przewidziana jako konsekwencja. I to zrobiliśmy z mężem raz przy jednym dziecku i raz przy drugim (trzecie jeszcze małe - 4l) i więcej nie trzeba było. Dotarło że jak rodzice mówią tak zrobią. Za nieposłuszeństwo muszą być przewidziane konsekwencje (nie w postaci kar cielesnych poza wyjątkowymi sytuacjami)
Adekwatne do przewinień (nie wytaczamy armaty na komara) i konsekwentnie przestrzegane. To działa cuda, chociaż jak pisałam jest trudne, szczególnie dla kobiety moim zdaniem. Szczególnie kiedy chodzi o starsze dziecko które mocno testuje rodziców, ponosi duże konsekwencje. Mnie o wiele trudniej je egzekwować niż mężowi.