Czy ktorys z Was,Panowie ma pasierbice?

[gacusia1]

Bardzo chcialabym znac Wasze odczucia i uczucia w stosunku do dziecka-
pasierba,pasierbicy.Jakie sa Wasze relacje?Kto zajmuje sie wychowaniem tegoz
dziecka.Nie chce tu opisywac mojej sytuacji(mojej corki),bo to forum
otwarte.Chodzi mi o to,jak wygladaja relacje miedzy ojczymem i pasierbem?
Dzieki za naprawde szczere odpowiedzi.

[egon26]

Ja nie mam pasierbictwa ale byłem pasierbem, nie było chyba aż tak źle bo
sytuacja zaczeła się gdy miałem 13-14 lat więc już nie byłem takim strasznym
dzieckiem. Układ był bardziej koleżeński, ojczym nie wtrącał się w moje
wychowanie bezpośrednio bo później dowiedziałem się o paru sprawach i to mnie
już trochę zabolało. Generalnie było ok tylko że jednak czasem dało się odczuć
że ojczym chce się mnie pozbyć z domu np. usilne namawianie na szkołę wojskową z
internatem
Ale myśle że jeśli nawet ktoś się wypowie to i tak dużo ci to nie da bo to
indywidualna sprawa charakteru. Jeśli twój partner uważa że wie wszystko
najlepiej i on ma zawsze racje to będzie próbował wychowywać twoje dziecko. Mi
się jednak wydaje że lepiej by ten partner był na zasadzie wujka, czyli może się
dobrze bawić z dzieckiem, ale do wychowania lepiej by się aż tak bardzo nie
wtrącał. Inaczej na pewno się kocha swoje dziecko niż cudze.

[gacusia1]

Wiesz,moja corka miala 10 lat,gdy zamieszkalam z mezem.Nie byla wiec rowniez
malym dzieckiem.Moj partner to typ tyrana i czlowieka nie uznajacego niczyich
racji.On nie probuje wychowywac mojej corki-wymaga,zeby byla potulna,jak
baranek i robila wszystko to,czego on wymaga.
Moja corka nie miala latwego dziecinstwa-przeze mnie i moje zyciowe
porazki.Bardzo chciala,zebym kogos znalazla,zebysmy znow byli rodzina.Jestesmy
rodzina,gdzie moj maz nienawidzi mojej corki.Jest dla niej gorszy i bardziej
niesprawiedliwy,niz obcy czlowiek.Teraz corka ma 12 lat i wiem,ze bedzie
jeszcze gorzej,bo wchodzi w okres dojrzewania.Jesli wda sie we mnie,to niezla
jazda bedzie ,-))) No ale coz,taka kolej rzeczy.Tego wlasnie nie potrafi
zrozumiec moj maz,myslac i oczekujac,ze ona bedzie grzeczna,jak trzylatka,ze
postawi ja do kata i sprawa rozwiazana...
Dzieki,Egon za odpowiedz...

[egon26]

gacusia1 napisała:
> Wiesz,moja corka miala 10 lat,gdy zamieszkalam z mezem.Nie byla wiec rowniez
> malym dzieckiem.Moj partner to typ tyrana i czlowieka nie uznajacego niczyich
> racji.On nie probuje wychowywac mojej corki-wymaga,zeby byla potulna,jak
> baranek i robila wszystko to,czego on wymaga.

Powiem ci tak: w moim przekonaniu całe zło świata bierze się z małych złych
uczynków, nikt nie jest zły tak z siebie tylko taki wyrósł bo nikt nie
zareagował wcześniej gdy ten popełniał małe występki. To jest tak jak z
wychowaniem dziecka, często powinniśmy karać/zabraniać dzieciom małych złych
sprawa- które często wydają się być błahe, po to by w przyszłości nie narosły do
olbrzymich problemów. To samo tyczy się partnerów, ich też wychować trzeba,
jeśli pozwalamy mu na małe nieprzyjemne rzeczy nie bądźmy zdziwieni gdy z
biegiem czasu tych nieprzyjemnych sytuacji będzie coraz więcej i będą coraz
cięższe do zniesienia.
Z drugiej strony po co być z tyranem ?!?! Dobrze jest mieć kogoś, ale myślę że
zdrowie psychiczne dziecka jest ważniejsze. Sam pamiętam dom do którego nie
chciało się wracać, trzeba było uważać co się mówi, czy nie jest się za głośno-
bo ojciec o różne rzeczy robił awantury. Pamiętam też jak w końcu było fajnie
jak się wyprowadził.
Pamiętaj że dostaniesz tyle szacunku od innych ile sama będziesz wymagać. Musisz
twardo wychować swojego partnera albo zmienić na nowszy model.
Tak pomijając dziecko - dobrze ci z nim jest ?? Wydaje mi się że jeśli nie to
może lepiej to przerwać niż miało by się to skończyć za 10-20 lat kiedy będziesz
już starsza i ciężej będzie sobie życie z kimś ułożyć.

[tomsenior]

Ja mam i sytuacja jest bardzo trudna i nie wiem jak zrobic zeby mnie chociaz
troche sluchala , bo matke slucha na 50% a mnie ma kompletnie w d....e , moze
macie jakies rady dla mnie , bo juz z siebie wychodze i rzygac mi sie chce na
ta cala sytuacje.

[gacusia1]

Bo to trzeba dac troche z siebie,a nie tylko wymagac,kazac i oczekiwac,zeby
dziecko sluchalo!Dziecko to nie robot.Ma swoja osobowosc,charakter i UCZUCIA!
Moze probujesz byc dla niej "szefem",a nie "wujkiem,nie mowiac juz o ojcu? Czy
kiedykolwiek probowales wczuc sie w jej skore?Miales pewnie oboje
rodzicow,ktorzy Cie kochali i rozpieszczali.A Twoja pasierbica ma tylko matke i
Ciebie-faceta,ktory wymaga i rozkazuje.Tez bym Cie nie sluchala na jej miejscu.

[kckk]

No i super. Czyli przynajmniej uświadamiasz wszystkim jaki jest układ w Waszej
rodzinie. Skąd wiesz, że u przedmówcy jest tak samo niefajnie jak u Ciebie.
Nie znasz nawet wieku Jego przybranego dziecka, a może po części jest też tak,
że młode czuje przewagę nad opiekunem właśnie ze względu na owo "przybranie".
Dzieci też mają swój rozum i naprawdę potrafią z niego zrobić użytek, często
bardzo bolesny dla drugiej strony.
Oni oboje mają wiele do zrobienia, a Ty zrażając do siebie tracisz kontakt z
człowiekiem, z którym mogłabyś kreatywnie porozmawiać o trudach wychowywania
pasierba, o co z resztą sama zabiegałaś.

[arienne07]

Ja nie wiązałabym się z mężczyzną(mówię tu o małżeństwie), który źle
traktowałby moje dziecko. Mógłby być jakimś kochankiem dochodzącym, ale w
sprawy wychowania mojego dziecka nie miałby prawa się wpie..ć! Bo chyba da się
zauważyć już wcześniej że coś nie gra. A dziecko nie słucha bo sobie myśli że
obcy buc mi nie będzie rozkazywał!
Ale pewnie zaraz się dowiem że "przed ślubem ubóstwiał moją córkę". Swoją drogą
to śmieszne jak kobiety potrafią robić z mężów potwory, co to przed ślubem są
idealni, a po nagle się zmieniają w tyranów i gnębicieli.
No ale ja też Przed Ślubem to myślałam że mój mąż nie jest wybredny kulinarnie

[johnnysixcannons]

Ja to widzę tak:Matka z córką tworzą między sobą jakiś układ.Po jakimś czasie
matka decyduje się na zmianę tego układu.Mała osóbka ma już swój status , a w
nowym związku ten status jest obniżony.Więc o niego wlalczy.Ze strony ojczyma
wygląda to tak:niezły tu macie bajzel siostry!Ja wam tu wszysko poukładam i
będziemy szczęśliwą rodziną.Tak zaczyna się wojna między małą osóbką,a dojżałym
mężczyzną.Wojna domowa w pigułce.Nie mam pojęcia jaką strategię powinien
przyjąć mąż.Moim zdaniem nie ma takiej dobrej.Układ jest trudny bo jak będzie
zbyt mocno forsował swoje zdanie to usłyszy nie będziesz mi tu rozkazywał,bo
nie jesteś moim tatusiem i nie będziesz mi rozkazywał.A bycie starszym kumplem
nie zawsze się udaje szczególnie jak chłop uważa,że mała/mały jest przez matkę
rozpieszczony i ją wodzi za nos.Chyba trzeba zostawić wychowanie matce,bo jak
chce się jej powiedzieć ,że źle wychowuje dziecko to sie robi jak na emamie.
Byłem pasierbem,a mój ojciec miał pasierbicę i z perspektywy czasu mówię : nie
da się tego poukładać.

[darek12345]

Ja mam pasierbicę, obecnie w wieku 12 lat, a relacje całkiem w porządku. Mogę
powiedzieć, że nie zajmuję się praktycznie wychowaniem, staram się nie wtrącać
między matkę (moją żone) a córkę, ale z drugiej strony bywam czasami na
zebraniach rodziców w szkole, w mniej więcej takim samym stopniu łożę na jej
utrzymanie jak moja żona. Ale staram się zachować dystans między mną a
pasierbicą (żeby mi na przykład na głowe nie próbowała wchodzić). Obecnie mamy
jeszcze wspólnego synka, w wieku nieco ponad 2 lata i myślę, że jest to dla
mnie osoba pozwalająca uczynić ten nasz związek całkiem fajnym. Tworzenie
takiego związku to wg mnie powinno być wyłącznie oparte na uczuciach kobieta-
mężczyzna, a jeśli kobieta myśli że jej nowy partner będzie jednocześnie
substytutem ojca (i ta rola ma być w zamierzeniach równie ważna) to wszyscy
(cała trójka) mogą się nieźle zawieść.
Zresztą takie związki są wg mnie znacznie trudniejsze niż 1+1 i zanim ktoś się
zdecyduje to polecałbym ze 100 razy pomyśleć, przed podjęciem jakiejkolwiek
decyzji.


> Bardzo chcialabym znac Wasze odczucia i uczucia w stosunku do dziecka-
> pasierba,pasierbicy.Jakie sa Wasze relacje?Kto zajmuje sie wychowaniem tegoz
> dziecka.Nie chce tu opisywac mojej sytuacji(mojej corki),bo to forum
> otwarte.Chodzi mi o to,jak wygladaja relacje miedzy ojczymem i pasierbem?
> Dzieki za naprawde szczere odpowiedzi.

[majka003]

Mój niedoszły mąż zrzekł się praw rodzicielskich i płaci alimenty,a ja teraz
układam sobie życie ze wspaniałym człowiekiem,który nie tylko mnie pokochał,ale
i moją 15 miesięczną córcię.Zastępuje jej ojca i razem chcemy ją wychowywać,a
narzeczony chce zastąpić jej ojca i zawsze mówi do niej "córka" a jego
rodzice "wnuczka".Mieszkamy już razem,a narzeczony poznaje małą i jej
zachowania.Zastępuje jej ojca i mała już woła za nim tataA mi się serce kraja
z radości,że ja i córcia jesteśmy szczęśliwe.mój tata też zastępował mojemu
przyrodniemu rodzeństwu ojca i nigdy nie było żadnej różnicy!

[gacusia1]

Gratuluje,naprawde!
Zycze Wam szczescia .-)))

[darek12345]

No to bardzo fajnie i życzę Wam dużo, dużo.. szczęścia, jednak myślę też, że
zawsze jednak nie traktuje się "przybranego" dziecka tak jak swojego (mówię
tylko na podstawie swoich doświadczeń, więc może nie mam racji). Może być to
traktowanie prawie jak swoje (a prawie jak mówią reklamy robi czasami dużą
różnicę). Zresztą Twój nowy związek nie jest długi, bo dziecko ma dopiero 15 m-
cy. Nie mówię, "nie ciesz się, bo bajka się skończy", wręcz przeciwnie mam
nadzieję, że "będziecie żyli długo i szczęśliwie", ale zawsze wg mnie istnieją
większe obawy o trwałość takiego troszkę bardziej skomplikowanego związku.

[egon26]

Podobno ojcowie uczą się miłości do dzieci poprzez zabawę, obowiązki związane z
dzieckiem, więc pewnie i wychowując bobasa od maleńkości można go pokochać jak
swoje. Ludzie potrafią pokochać "Adoptowane" zwierzaki - więc czemu nie mieli by
kochać dzieci. Ogólnie jest grupa ludzi którym ta miłość przychodzi łatwiej a
innej grupie trudniej dlatego warto się zastanowić do jakiej grupy należy
przyszły partner.

[majka003]

Egon26 masz rację.Właśnie poprzez wspólną zabawę,czasem spacery beze
mnie,opiekowanie się nią sprawia,że codziennie zbliżają się do siebie a wraz z
tym miłość kwitnieObydwoje pracujemy(on na zmiany a ja sztywne godz.) więc
częściej to mój N częściej odbiera ją od babci i dopóki nie wrócę z pracy to
bardzo dobrze się nią zajmuje-nawet ją wykąpieWczoraj powiedziałam mu o tym
forum i o historii darka12345 stwierdził,że u niego jest odwrotnie,bo jest z
nią od maleńka.Ale też nie mówię hop (po tym co przeszłam)i jakiś dystans
zachowuje w tym naszym związku.