dziecko największym szczęściem?

[bary14]

Napiszcie mi jak to u Was było i jest?
Ja jestem w 6 m-cu ciąży, niestety rozstajemy się z moim partnerem i wszystko
o czym mogę myśleć to jak sobie złamałam życie.
Dla niego porzuciłam swojego męża (teraz oddałabym życie żeby choć na rok
wrócić do niego), wyjechałam z kraju zostawiłam pracę i teraz tak strasznie
tego żałuję!
Nie potrafię cieszyć się maleństwem w brzuchu Czuję ogromną
odpowiedzialność za dziecko, ale czy przyjdzie też miłość?

tak

[anetina]

jest największym szczęściem

[zyciowy00]

czy dziecko jest największym szczęściem? jak się jest szczęśliwą i pełną
rodziną to tak, jeśli nie - no to sama odpowiedz: kolejki po zasiłek, batalia w
sądzie o alimenty, noce nie przespane, borykanie się ze wszystkim samemu, zero
randek, wyjść do kina, mało-atrakcyjność dla ewentulanie drugiego partnera,
reasymując: spaprane życie

[labomba666]

> czy dziecko jest największym szczęściem? jak się jest szczęśliwą i pełną
> rodziną to tak, jeśli nie - no to sama odpowiedz: kolejki po zasiłek,

Miłość do dziecka, jako uczucie uwarunkowane? Mam nadzieję, że wbrew nickowi
nie wychowujesz samotnie żadnego dziecka.

LaBomba

[anetina]

mylisz się
nie mam spapranego życia
ciąża (chciany, mocno upragniony syn) nie przekreśliła mi studiów
obroniłam magistra
odeszłam wcześniej od eksa
nie stałam w kolejkach po zasiłki
o alimenty nie walczyłam, nie chciałam
wszystkie noce przespałam, Mały do tej pory śpi całe noce
nie borykałam się sama - po pierwsze, dziecko nie jest problemem
po drugie - miałam koło siebie rodziców, siostrę, rodzinę i przyjaciół
na randki nie chodziłam - nie dopuszczałam do siebie żadnego faceta
do kina chodziłam
dbałam i cały czas dbam o siebie, zawsze byłam atrakcyjną dziewczyną, na
dodatek 5 miesięcy po ciąży byłam szczuplejsza niż przed ciążą
mam piękne życie, bo mam kochanego, pięknego i super synka
a tym bardziej mamy koło siebie M.
którego kochamy i który nas kocha
i co spaprałam życie !?
odpowiadam ci, że NIEEEEEEEEEEEEE

[bary14]

Anetina to optymistyczne co piszesz. Ja też mam wsparcie Rodziny, więc wierzę że
ja też będę szczęśliwa

[anetina]

dziecko jest dużym szczęściem
a jeśli na dodatek masz wsparcie rodziny, to będzie dobrze

[bary14]

Mam nadzieję że miłość do dziecka jest bezwzględna, a nie tak jak piszesz. Po
prostu w tych warunkach życie jest trudniejsze.

[anetina]

czasami życie jest trudniejsze w trójkę ...

[mrs_ka]

Tak, dziecko jest największym szczęsciem. Przynajmniej dla mnie.
Swoją drogą brzmi to jak tragiczny banał, bo czy może być większy truizm niż
"dziecko to największe szczęście"? Ale tylko my, rodzice, wiemy, ile się w tym
banale kryje
A Życiowy jest bardzo mało życiowy, skoro samodzielne rodzicielstwo widzi przez
pryzmat ustalań ojcostwa, alimentów i tym podobnych. To tylko jedna z
możliwości, wcale nie najbardziej powszechna.
Mój syn jest moim lekiem na całe zło, widzę w nim tyle możliwości, tyle
obietnic, tyle podobieństw do siebie i tyle różnic... Najbardziej jednak
fascynujące jest to, że jest odrębnym Człowiekiem, którego mam zaszczyt znać i
wychowywać
Dzieci są cudem. Najlepsze w nich jest to, że są cudem dostępnym dla każdego i
każdemu dają odrobinę wieczności.

a.

[anetina]

jest jedna wada
że dziecko jest dostępne każdego
np. matka Oskarka nigdy nie powinna doznać cudu macierzyństwa

[mrs_ka]

Tak, to dziala w obie strony. Jak wiele innych rzeczy zresztą.

a.

[czerwone_korale]

moim zdaniem dziecko nie jest największym szczęściem.Sama chyba też zdajesz
sobie z tego sprawę.Poczucie szczęścia przyjdzie z czasem-kiedy Twoja sytuacja
życiowa się unormuje.Uważając dziecko za swoje największe szczęście
nieświadomie obciążamy dziecko-bo kiedy mamusia jest smutna to co? to wina
dziecka?
szczęscie to stan duszy-będziesz spokojna to i szczęście samo do Ciebie
przyjdzie.
pozdrawiam

[anetina]

1. dziecko jest największym szczęscie, które może zaznać człowiek
2. nie obciążamy dziecko - NICZYM
3. szczęście jest zawsze koło nas, nawet jak nie jesteśmy spokojni

[czerwone_korale]

anetina napisała:

> 1. dziecko jest największym szczęscie, które może zaznać człowiek
> 2. nie obciążamy dziecko - NICZYM
> 3. szczęście jest zawsze koło nas, nawet jak nie jesteśmy spokojni
>

anetina-może być pisała w swoim imieniu?
1)wedle anetiny dziecko jest...itp itd

będzie brzmiało bardziej wiarygodnie i z sensem
A ja mimo Twoich podpunktów nadal uważam że szczęscie to co innego niż
posiadanie dziecka ,co nie oznacza że dziecko szczęscia nie daje
pozdrawiam

[anetina]

nie ma sprawy
Mały jest moim największym szczęściem
nie obciążam dziecko niczym
nic, co zrobiłam, robię i będę robić, nie jest winą dziecka
i obojętnie co mnie spotkało, zawsze jestem szczęśliwa
były pewne kryzysy, ale dało się je przeżyć

[bary14]

Nie wydaje mi sie abym obwiniala dziecko za to co zlego przydaza mi sie w
zyciu. To moja watpliwa zasluga. Jesli moja sytuacja sie unormuje wtedy bede
mogla dac wiecej swojemu dziecku, ale nie oczekuje od niego nic. Wystarczy ze
bedzie.
Obawiam sie co bede w stanie dac dziecku w sensie materialnym.
Mam kilkuletnia siostrzenice ktora uwielbiam, wiec o swoje uczucia sie nie
obawiam.

[anetina]

najlepsze stwierdzenie tych wypowiedzi:

dajemy dziecku, co możemy, na co nas stać, a od dziecka nie oczekujemy nic