odczytywanie potrzeb niemowlaka

[bluebebe]

powiem wprost: nie widzę różnicy pomiędzy płączem bo chce jeść, albo płaczem
bo chce się przytulić, czy zmienić pozycję.

a podobno dźwięki jakie z siebie wydaje niemowlę różnią się od jego potrzeb
wg "pewnej książki".

jest tak, że bebe zaczyna do mnie "mówić" jakimś typem płaczu - przystawiam -
nie chce piersi, za 5 sekund zaczyna dokładnie tym samym typem płaczu,
przystawiam - o! już tym razem chce pierś.
inna sytuacja: marudzi przez sen - wystarczy poklapać i śpi, potem
identycznie marudzi, klepanie nic nie daje, podnoszenie nic nie daje,
rozręciła się na dobre, więc ostatecznie poszła w ruch suszarka.

jak bogakocham nie widzę różnic w sposobie jej "mówienia", nie wiem często o
co jej chodzi. ja sobie bardzo wzięłam do serca, że trzeba nauczyć się po
sposobie płaczu/zachowania odczywywać o co Im chodzi, ale ja chyba jakiś tłuk
jestem.

Jak to na prawdę jest z tym złapaniem kontaktu z własnym dzieckiem? Od razu
się dogadywaliście?

Przypominam sobie słowa mojej położnej jak wychodziłam ze szpitala: "i
pamiętaj, to są przekorne istoty"

[saskiaplus1]

Ee tam, ja myślę, że nie ma się co przejmować poradami z jakiejś książki,
choćby najmodniejszej. Na pewno rozumiesz swoje dziecko najlepiej na świecie,
tylko sobie nie ufasz, bo nie wszystko wygląda tak, jak w książce. Myślę, że
trzeba dać sobie czas i "dotrzeć się" z potomkiem - wspólnie spędzonego czasu
nie zastąpi żadna lektura. A dzieci najwyraźniej już tak mają, że nie zawsze
wiemy, o co im chodzi. Nie chcę Cię martwić, ale z wiekiem będzie się to
pogłębiać i z tego, jak bardzo nie rozumiesz swego dziecka, zdasz sobie sprawę,
gdy osiągnie wiek nastoletni ))

[marta1681]

Witam widzę że nie jestem sama. Też mam podobnie. Są dni że wszystko idzie
mniej wiecej głądko - tzn. mała tak dużo nie płacze, a są i takie że mam
wszystkiego dosć, tych drugich jest troszku wiecej. I nie wiem od czego to
zależy. Do tej najmodniejszej teraz ksiażki juz nie zagladam, bo sie dopiero
stresuje że u mnie to wcale tak nie wyglada,i że ja to jestem dopiero jakiś
niedouk i tłuk bez matczynego instynktu i choćby nie wiem jak mocno sie starała
to tez nie rozróżniam płaczu mojej córki. Na razie to wszystko jest "na
wyczucie". Mam nadzieję że w koncu "sie dogadamy" jakoś. I staram sie tym nie
przejmować, choć cieżko, zwłaszcza w te gorsze dni, kiedy to juz w koncu to
chyba obie jesteśmy zagubione i niewiemy o oc chodzi. Tylko że mała na razie
moze sobie tylko popłakać z tego powodu.
Pozdrowienia
Marta

[mama_kotula]

hehe, wg "pewnej książki"...
Ja osobiście czytając zalecenia szanownej pani Hogg, śmiałam się jak norka.
Zwłaszcza przy opisie płaczu z powodu gazów (język jak u jaszczurki).
Z moją córcią dogadałam się ok. 3 miesiąca, kiedy wreszcie wiedziała, o co jej
chodzi. Wcześniej miałam identyczną sytuację jak Ty.
Popatrzyłam na siebie z boku i doszłam do wniosku, że to jest śmieszne -
analizować każde kwęknięcie dziecka, "o, teraz płacze gardłowo - na pewno jest
głodne, ale nie, bo podnosi nóżki do brzuszka, oo, ziewa" - a dzieciak się
pewnie w duchu przez łzy śmieje.
Wiem, wiem, dzieci nie płaczą bez powodu (jak twierdzi słynna pani Tracy), ale
moja mama, po 20-letniej praktyce pediatrycznej i obserwacji, śmiała
zakwestionować to twierdzenie.
Odpuść sobie, przestań analizować każdy ruch dziecka, zamartwiać się,
stresować, zrozumienie przyjdzie samo, prędzej czy później.
Chociaż moja mama twierdzi, że do tej pory mnie nie rozumie ))
Pozdrawiam
Marta

[pimpek_sadelko]

bluebebe napisała:

> powiem wprost: nie widzę różnicy pomiędzy płączem bo chce jeść, albo płaczem
> bo chce się przytulić, czy zmienić pozycję.
ja to zazwyczaj juz odrozniam. pomaga mi w tym przypomnienie sobie ile i kiedy
moj syn jadl.... kiedy byla kupka, kiedy zmienialam pieluszke itd... jesli
wiem, ze kajtus jadl pol godziny temu i wypil 90 ml to jedzenie odpada.
sprawdzam pieluszke itd.....
a jesli lezy w lozeczku i bawi sie a po chwili zaczyna leniwie poplakiwac, to
wiem, ze sie znudzil, potrzebuje odmiany. biore go wtedy na rece, ewentualnie
klade na lozko i daje inne "zabawki" ( pisze w cudzyslowiu, bo moj syn uwielbia
wszelkiego rodzaju torby), gadam do niego itd... czasami daje pic.
> a podobno dźwięki jakie z siebie wydaje niemowlę różnią się od jego potrzeb
> wg "pewnej książki".
>
> jest tak, że bebe zaczyna do mnie "mówić" jakimś typem płaczu - przystawiam -
> nie chce piersi, za 5 sekund zaczyna dokładnie tym samym typem płaczu,
> przystawiam - o! już tym razem chce pierś.
> inna sytuacja: marudzi przez sen - wystarczy poklapać i śpi, potem
> identycznie marudzi, klepanie nic nie daje, podnoszenie nic nie daje,
> rozręciła się na dobre, więc ostatecznie poszła w ruch suszarka.
>
> jak bogakocham nie widzę różnic w sposobie jej "mówienia", nie wiem często o
> co jej chodzi. ja sobie bardzo wzięłam do serca, że trzeba nauczyć się po
> sposobie płaczu/zachowania odczywywać o co Im chodzi, ale ja chyba jakiś tłuk
> jestem.
>
> Jak to na prawdę jest z tym złapaniem kontaktu z własnym dzieckiem? Od razu
> się dogadywaliście?
>
> Przypominam sobie słowa mojej położnej jak wychodziłam ze szpitala: "i
> pamiętaj, to są przekorne istoty"

[ma4ig]

Dziewczyny. Moja córcia ma 11 m-cy i nie zawsze wiem o co jej chodzi. Staram
się być cierpliwa i słuchać, i obserwować jej zachowanie, aby dostrzeć, czego
potrzebuje. Czasami jest z tym różnie, bo ja, jak każda z nas, czasami po
prostu tracę cierpliwość...

[pimpek_sadelko]

ma4ig napisała:

> czasami po
> prostu tracę cierpliwość...
ufff! nie tylko ja!

[ma4ig]

No pewno, ze nie tylko Ty i ja. Mój mąż twierdzi, ze nerwy mam stalowe, ale
guzik prawda. Czasami nie mam siły...

[ezrapound]

Ja też nie widzę żadnej różnicy - z ochotą przyłączam się do klubu wyrodnych
matek.

[mamaronja]

To nie jestem jedyną ? Boże, wczoraj miałam taką załamkę, bo Niunia płakała -
ani jeść, ani pieluszka, ani brzuszek - a darła się w niebogłosy! Mała ma 7
tygodni, śerednio raz na tydzień się załamuję , że jestem wstrętną matką i mam
wszystkiego dosyć. W takich chwilach mam ochotę uszkodzić męża albo siebie i
żałuję, że zdecydowaliśmy się na dziecko. A potem nie moge sobie tego
wybaczyc...

[agnesza]

Wszystko w normie mamaronja. Ja tez mialam i mam chwile kryzysowe. W pewnym
momencie zdalam sobie sprawe, ze to dlatego, ze musze byc Matka I D E A L N A.
Jak to odkrylam z wieksza doza patrze na swoje niedociagniecia. Mamy byc prawo
zmeczone , zdenerwowane, zalamane...itd. Nasze dzieciaczki kochaja nas za to, ze
jestesmy! Wiec wszystko inne w pewnym momencie zacznie zamieniac sie w zdobyte
doswiadczenie. Dzieci szybko rosna i nie nalezy zbytnio sie przejmowac,
potrzebna jest pewna doza tolerancji. Dla siebie, dziecka, meza i otoczenia.
Mamy -my kobiety szczegolny dar rodzenia dzieci, wiec i okolicznosci sa
szczegolne. U kazdej inne. Pozdrawiam Cie serdecznie i wszystki mamy!

[mamaronja]

Dzięki za podtrzymanie na duchu !

[bluebebe]

aaa zgadza sie, pomaga uswiadomienie sobie, ze nie chodzi o bycie matką
idealną. czasem jednak kończą się pomysły - o co chodzi tym razem? Ze względu
na to, że u mnie w życiu wszystko pod kątem prostym to bebe jest dla mnie
baaardzo ciekawym doświadczeniem

[mj77]

i ja sie zapisuje do klubu. Kazdego dnia rano zadaje sobie pytanie, jak to bedzie dzisiaj. Wczoraj Hanka miala szczepionke wiec dulog i smacznie spala, dzis jakos tez ni narzekam (tfu tfu). Ale bywaja dni, kiedy moja panna jest niezwykle marudna i nie idzie zgadnac o co jej chodzi. Wtedy po raz enty rodzi się pytanie, po co mi to bylo?

[bluebebe]

> Wtedy po raz enty rodzi się pytanie, po co mi to bylo?


jak dzisiaj w nocy po raz pierwszy bebe uśmiechnęła się odpowiadając na mój
uśmiech tak długo i świadomie to już wiem po co mi to było)

[smellson]

moge tylko podpisac sie pod waszymy postami. "pewna ksiazke" przeczytalam z
zachwytem w ciazy 2 razy i myslalam, ze zjadlam wszytskie rozumy )) i wiem co
mnie czeka (hehehe), teraz tez lezy na moim nocnym stoliku ale chyba ja stamtad
usune bo mam przez nia zalamanie i brak wiary w swoje matczyne mozliwosci.
wlasnie z tymi rodzajami placzu jest najgorzejj cholerka tylko juz przestalam
analizowac ale powiem wam ze jak Pola miala 10 dni a wlasciwie nocy to
'heroicznie' przez 4 godziny probowalam polozyc ja spac metoda podnies-poloz,
bez smoczka i innych uzalezniaczy- DRAMAT, po 4 godzinahc Mala spocona i
splakana, ja na granicy zalamania nerwowego, dziecko wyladowalo u nas w lozku i
do tego ze smoczkiem w buzi- no istna matka-wariatka!!! teraz postanowilam ja
troche poobserwowac bez zaklinaczkowych metod..ale dzisiejszy odcinek jak zawsze
obejrze z zapartym tchem pozdrawiam wszystkie niepewne i zalamane, bedzie
lepiej (oby!!!)

[asiula.b]

Zupełnie nie rozumiem. Ja nie mam problemów z odrożnianiem płaczów co więcej są
one identyczne jak opisane w "pewnej książce". Dokładnie wiem, kiedy Kuba chce
jeść, kiedy mu coś przeszkadza w pieluszce, kiedy go boli lub się wystraszy
albo chce spać. A oczywiście płacze też czasem bo chce coś wymusić. Też wtedy
płacze zupełnie inaczej.
Pozdrawiam

[smellson]

no to tylko pozazdrościć. ile czasu zajęło Ci 'rozszyfrowanie' Kuby??? moze
jakies wskazowki?

[bluebebe]

asiula, gratuluję! czy mogłabyś konkretniej napisać jaki typ zachowania co
oznacza u Twojego synka?

[zetla]

E tam, zadna zasada nie sprawdza sie we wszystkich sytutacjach. Ja jestem od
dawna dorosla i czasami sama nie wiem, dlaczego mam zly humor albo dlaczego chce
mi sie plakac. Mysle, ze tak samo jest z dziecmi. Jedne sa tak przewidywalne
(podrecznikowa coreczka moich znajomych, ktora prawie od samego urodzenia
przesypia cale noce i b. rzadko placze), ze nie trzeba niczego specjalnego, zeby
je zrozumiec, inne sprawiaja klopoty albo nie daja wyraznych sygnalow, czego
chca (albo matka nie jest w stanie ich odczytac, o co nie mozna sie obwiniac).
Najwazniejsze to przeczekac PRZEJSCIOWE trudnosci i nie dac sie zwariowac!

Moja coreczka ma prawie szesc miesiecy i w zasadzie teraz prawie zawsze wiem,
dlaczego placze.

Na poczatku bylo trudno, bo plakala czesto (albo tak mi sie tylko wydawalo).
Zasada uspokajania byla taka - sprawdzic, czego chce wg kolejnosci:
1. jesc
2. kupa w pieluszce przeszkadza
3. boli brzuszek ew. nie moze puscic baka (pomiedzy 3 a 8 tygodniem miala bole
kolkowe - ustapily, jak wyeliminowalam z diety jakiekolwiek mleko w
jakiejkolwiek postaci, ciemne pieczywo oraz surowe owoce i warzywa; przestalam
sie tym przejmowac, jak mala skonczyla 3 miesiace)- pomasowac brzuszek,
poprzyginac nozki do tulowia, ponosic na rekach, moze sie uspokoi
4. przytulic sie

Wszystko to sie zmienialo. Od dawna nie boli jej brzuszek, a baki puszcza przez
sen, nie budzac sie. Gdy jest glodna, jeczy albo poplakuje z cicha. Gdy jest
najedzona i marudzi, trzeba zajrzec do pieluszki. Gdy za dlugo lezy w 1 miejscu
(lozeczko, podloga, mata edukacyjna, lozko rodzicow), nudzi sie i lekkim
poplakiwaniem domaga sie przeniesienia w inne miejsce albo rozmowy z ktoryms z
rodzicow. Placze glosno, czasem wrecz sie wydziera, kiedy dokuczaja jej zeby (w
ubieglym tygodniu wyszedl jej pierwszy, ale od 3. miesiaca marudzila i plakala z
powodu zabkowania), no i strasznie marudzi i placze wieczorem, gdy jest spiaca.
Metody usypiania ww. autorki kompletnie sie nie sprawdzaja. Wkladam i wyciagam z
lozeczka, a Zosia zasypia w koncu albo przy cycu, albo na brzuchu udreczonej
matki, ktorej tez sie chce spac (od kapieli do usniecia malej mija ok. 2-3 godzin).

Pozdrawiam i jedyne, co moge Ci napisac na pocieszenie, to ze wszystko sie
zmienia, mija, a tak w ogole to strasznie fajnie miec w domu takiego kochanego
szkraba, mimo ze czasem daje solidnie popalic. Teraz czasem cudnie sie usmiecha,
albo fika nozkami na moj widok, a kiedys w koncu zarzuci raczki na szyje i tak
naprawde swiadomie sie do mnie przytuli. To musi byc fajne uczucie.
Hmm, ale sie rozpisalam...

[zetla]

Zapomnialam napisac, ze czasem nadal nie wiem, czego chce moja coreczka i o co
jej chodzi (domniemuje wtedy, ze po prostu ma zly dzien albo chandre z powodu
brzydkiej pogody i nadchodzacej zimy), a czasem wiem i i tak mnie irytuje jej
placz...
Wyrodna matka?

[kayah73]

E, ja dopiero zaczelam powoli zalapywac ok 3-go mies. Tzn zaczelam odrozniac
placz na glod - to bylo takie "u-chu u-chu" z jednoczesnym kreceniem glowa na
obie strony.
Reszta metoda prob i bledow. Ok 3-go mies ustawil sie mojej mlodej troche rytm,
wtedy wiedzialam kiedy np placze ze zmeczenia, bo po prostu uplywal pewien czas
od momentu jak sie obudzila.
A na placze, na ktore "nic nie dziala" najlepiej dzialalo mi (jednak )
zawiazanie mlodej ciasno w kocyk i puszczenie jakiegos szumu.

[bonkreta]

Wyrzuć tę "pewną książkę" zamiast się stresować
U nas jest tak - dość łatwo potrafię stwierdzić, kiedy Emiś chce cyca, ale nie
po tonie płaczu, tylko po pozostałych wskazówkach - obraca głowę na boki,
otwiera buzię i wydaje charakterystyczny, stękający trochę odgłos, czasem
próbuje ssać ubranie albo prześcieradło - coś, co akurat ma przy buzi.

Raczej też rozpoznaję, kiedy go boli brzuszek - podkurcza gwałtownie nóżki,
pręży się, jeśli wcześniej spał - budzi się od razu z krzykiem (gdy jest
głodny, budzi się na spokojnie i najpierw stęka, szuka cyca i dopiero po
długiej chwili (naprawdę długiej - potrafi i 10 minut, jak akurat nie mogę od
razu go nakarmić) zaczyna płakać.

Nie widzę, żeby w ogóle przeszkadzała mu brudna pielucha, w każdym razie nie
wydaje się kiedykolwiek płakać z tego powodu.

Czasem płacze odłożony do łóżeczka, mam wrażenie, że dlatego, że nie może
zasnąć - to taki płacz "bez przekonania", nie na pełny regulator i często po
paru sekundach przestaje, przymyka oczy i za chwilę znów. Pomaga pokołysanie
łóżeczkiem (mamy kosz na kółkach), poklepanie po pleckach, czasem otulenie
kocykiem, a czasem wręcz sam się uspokaja bez jakichkolwiek zabiegów i zasypia.

Przestałam myśleć nad odróżnianiem sposobów płaczu, raczej staram się zwracać
uwagę na pozostałe sygnały i nie mam wrażenia, że sobie nie radzę, a tym
bardziej, że jestem wyrodną matką
A czasem i tak nie wiem, dlaczego płacze, a płacze długo i wytrwale - wtedy go
przytulam, noszę itd. i po prostu czekam, aż mu przejdzie. I w końcu przechodzi.

[bluebebe]

pewną książkę, jak już ją połknęłam w ciąży to pomyślałam: ok. już wiem
wszystko, mogę rodzić. Poczułam wielką ulgę, jakbym się dobrze do egzaminu
przygtowała.
Zwrócę teraz uwagę na to kręcenie głową bo bebe już umie. Poza tym, póki co
wszystkie typy mówienia kończą się na piersi. Czy zaczyna walić w dzwon od
razu, czy zaczyna od nieśmiałego a-a-a i się rozkręca.
Nie ma co, świetna zabawa)
Apropos zawijania, zaczęłam zawijać ok tydzień temu i jestem zachwycona.
Brudna pielucha jej nic a nic nie przeszkadza. Kilka minut potrzymałam ją w
kupie, żeby zobaczyć, czy coś "powie", ale cisza.
szkoda, że nie opracowano słownika. płacz a-a-a-a znaczy......., płacz nieee-
nieeee-nieeee znaczy.... płacz grrrrrrr znaczy.... A nie! opracowano słownik.
w "pewnej książce", ale to już inna historia
pozdrawiam!

[lineczkaa]

Co do dźwieków wydawanych przez moja córke, to jestem pewna tylko kilku na
razie. Eł eł eł, znaczy, że jest zmęczona i pora na chwilę spania. Kiedyś
myslałam przy tych dźwiekach, że jest głodna Wieczorem po kapieli odkładam ją
do łóżeczka, daję buzi i zmykam, bo zacznie się wrzask. Myślałam, że chce na
ręce, albo co, ale w końcu się okazało, że chce zostać sama. Przez ok. pól
godziny zanim zaśnie, puszcza bańki śliną i gada coś tam do siebie. Nawet nie
można jej podglądać, jakimś zmysłem rejestruje, że się chowam za szafą i ją
podglądam, więc mnie wygania wrzaskiem. Ech, dziwne to istotki )

[graziula]

Chyba na początku wszystko sprowadza się do jedzenia. Ja karmię butelką a
niunia ma 3,5 m-ca i dopiero teraz wiem co i kiedy. Fakt, przeczytałam książkę
i jak sobie przypomnę jak leżałam nad moim dzieckiem zastanawiając się czy
właśnie oblizała usta z głodu, czy tak sobie bo widzi głupią matkę nad sobą to
chce mi się śmiać.Iga je co 4 godziny i doszłam do tego metodą prób i błędów,
po prostu po 3 godzinach zjadała połowę.Jak jest śpiąca to trze oczy a jak ma
wzdęty brzuch to podnosi nogi do góry. To chyba wystarczy aby się dogadać z
własnym dzieckiem. Niedługo zacznie pokazywać co chce i problem z głowy

[asiula.b]

Do mojej poprzedniej wypowiedzi (przepraszam, że tak długo to trwało) dodam
tylko, że bardzo wyraźne zróżnicowanie placzow zaczyna się z początkiem 3-go
miesiąca. Ale wcześniej też da się rozróżnić. Np. na głod to ZAWSZE jest
najpierw kaszel a potem dziki wrzask. Na zmęczenie takie pojedyncze płaknięcia
(żałość w głosie ... T.Hogg naprawdę to dobrze opisała )
Pozdrawiam serdecznie