płacz przed zaśnięciem

[ss79]

To mój pierwszy post - więc witam wszystkich.

Moja Ania ma 3 miesiące i praktycznie od początku strasznie się ją usypia. Gdy
przychodzi pora snu (czy to drzemki dziennej czy w nocy) zaczyna się strasznie
wydzierać. Nie pomaga pierś (którą wypluwa), ręce ani wózek. W dzień jeszcze
pomoże wózek lub pierś ale wieczorem cała walka trwa zależnie od dnia 20 minut
do 2 godzin i wtedy przeważnie Ania jest kompletnie wymęczona zasypia na
rękach. Próbowałam już róznych metod i nic. Lekarze mówią że to może być z
powodu niedotlenienia w dzieciństwie i każą podawać środki uspokajające, które
nic nie dają. Jak zbliża się pora snu pojawia się ryk i nawet "kangurki" na
wiele nie pomogą. Na szczęście jak już padnie wieczorem (18.00 - 20.00) to spi
do 6 rano (z dwoma spokojnymi karmieniami)
To już 3 miesiące i żadnej poprawy - a wręcz gorzej bo Ania silniejsza.
Czy ktoś mi coś doradzi bo szczególnie te wieczorne walki to horror, z którego
obie wychodzimy skonane, pogryzione i podrapane

Z góry dzięuję za odpowiedź i pomoc
Sylwia

[kwiatek02]

Tak to już z dziećmi jest. Wieczorem przeżywaja cały dzień jeszcze
raz - nadmiar wrażeń powoduje często niepokój. A może twój maluch ma
kolki?. Ja piłam melisę - dziecku śrokdków uspokajających bym nie
podała - czasem pomagała.

[sabciass]

moja też przed większością dziennych drzemek wrzeszczy. wieczorem o
dziwo nie ma tego problemu. U mas sprawdza się suszarka, włanczam i
mała w ciągu kilku sekund przestaje płakać

[krztyna]

Jeju, ale jak to ona walczy? Drapie i gryzie? Z czymś takim się nie
spotkałam jeszcze...
Napisz może więcej - jaki macie rytułał, czy masz jakąś metodę jej
usypiania, jak wygląda dzień córci. Może gdzieś w okolicznościach
poza spaniem tkwi przyczyna?
------------
Aniołek Platek ma braciszka Skorpka

[koniczyna-4]

U nas też tak było od początku-ale nie było żadnego szczypania,po prostu mała
histeria i wiercenie i trochę płaczu.potrafiłam nosic 30 minut i dopiero
usypiał.teraz mały ma prawie 7 miesięcy nadal usypia na rączkach,ale już nie tak
drastycznie.z każdym dniem jakby szybciej i już prawie nie ma marudzenia.moja
metoda to stały rytm dnia.stałe godzinki spania i nie przetrzymywanie snu,bo
wtedy jeszcze trudniej mu zasnąc.obserwuj i gdy tylko zauważysz,że trze
oczka,ziewa to znak,że pora spac.po za tym zrobiłam sie jakby spokojniejsza i
już się nie denerwuję podczas usypiania,tylko sie do niego uśmiecham,cichutko
śpiewam i to na pewno też się udziela.podobno są takie dzieci,którym "szkoda
czasu na sen".po za tym jak się porządnie wybawi,wyśmieje i wyspaceruje w
momentach czuwania to lepiej śpi.życzę wytrwałości.

[ss79]

Rytuału to tak właściwie nie ma, bo niezależnie co bym robiła i tak wieczorem
jest wojna. Cykle przeważnie wyglądają tak, że karmię, póxniej zabawa i jak
tylko ziewnie próbuję ją uciszyć i uspać. Po drugim ziewnięciu to już mam płacz,
później to ryk. Przy okazji drapie siebie, zagryza (jeszcze nie ma ząbków) usta
ta piersi i ją wypluwa, smoczka wypluwa. Po prostu nie da się uciszyć. W dzień
jeszcze jest bardziej ugodowa i da się w końcu uspać czy to na ręku czy w wózku,
jednak wieczorem to czarna rozpacz. Ja z mężem nie mamy sił, a mała i dwie
godziny może się drzeć aż padnie.
Kolek raczej nie ma, chociaż sab-a profilaktycznie daję - bo to krzyk zawsze po
drugim ziewnięciu. Karmiona tylko piersią (butelki nie chce lub się pobawi i
wyrzuci, a wieczorami to nawet na nią nie spojrzy).
Nie pomaga muzyka, zasłoniecie okien, śpiewanie i co tam jeszcze. Po prostu jak
ma spać to się drze i rozbudza.
Nie wiem co mam robić lub co robię źle

Sylwia

[donna28]

U nas od urodzenia jest tak jak opisujesz. Napiszę Ci, jak metodą prób i błędów
doszliśmy do minimalizacji tego placzu przed snem. U nas jest tak: karmienie,
ok. 1,5 godz. zabawy i można spodziewać się płaczu. Zwykle wiem trochę wcześniej
więc, kiedy on nastąpi i uprzedzam - biorę na ręce. Ponoszę chwilę, mała zaczyna
sie wiercić i marudzić i nagle ogromny ryk. Smoczka nie jest wtedy w stanie
zassać, piersi też nie - bo histeria. Zauważyłam, że uspokaja ją szum wody, więc
podchodzę obok kranu i puszczam wodę, przybliżając trochę jej główkę, żeby
usłyszała. Jak tylko usłyszy - cichnie, wsadzam smoczka i ssie. Trochę jeszcze
postoję obok tej wody, potem wyłączam i zaczynam bardzo szybkim krokiem chodzić
po mieszkaniu w tę i z powrotem, jednocześnie pochylam się nad nią niziutko i
nucę jej prawie szeptem kołysankę, cały czas cmokając ją po skroniach, oczkach,
czółku. Nawet tak jeszcze marudzi, to się uspokaja. Trzymam ją tak trochę twarzą
do siebie, bo inaczej to mi smoczkiem pluje I cały czas szybko chodzę.
Trzeba jej jeszcze rączek pilnować, bo nimi macha i czasem sobie wyjmuje smoczka
z buzi i jest ryk. Generalnie jak jest coś nie po jej myśli - np. za wolno
chodzę, zgubi smoczka itp to jest ryk i trzeba od nowa zaczynać z kranem Po
jakichś max 10 minutach chodzenia usypia i odkładam do łóżeczka. Śpi wtedy od 40
minut do 1,5 godz, ale najczęściej to 40 minut.
Jeśli nic nie pomaga (tzn w. sposób nie działa), to w ostateczności wchodzę z
nią pod prysznic. Pod prysznicem zasypia w ciągu 30 sekund, tylko jest potem
problem z wytarciem i odłożeniem...
A na noc jakoś tak łatwiej zasypia, pomaga jej może rytuał związany z kąpielą itd.
Pytałam się o to pediatry, mówiła, że po prostu niektóre dzieci tak mają. Jej
własny syn też tak miał i trwało to do 8-9 miesiąca życia. Nie jest to jakiś
objaw chorobowy, jeśli dziecko przybiera i rozwija się prawidłowo, tylko po
prostu tak jest.
Ja się w związku z tym pogodziłam z tym, że jest tak jak jest.
Kluczem do sukcesu jest to, aby zassała smoczka, musisz jej do tego puścić jakiś
głośny szum, moja reaguje na wodę, znajomej córka na suszarkę, a innej synek -
na okap kuchenny. Dziecko skupia się na szumie, a nie na własnym zmęczeniu i
cichnie. Dobry efekt daje też miarowe poklepywanie po pupie tak jak rytm serca -
to przypomina czas, kiedy małe było w brzuchu matki. No i to chodzenie szybkim
krokiem też - ja tak w ciąży z nią chodziłam i to falowanie w rytm moich kroków
ją usypia.
Generalnie spocona jestem po każdym takim usypianiu
Aha i odkładanie do łóżeczka tak żeby się nie budziła to ćwiczyliśmy też wiele
tygodni...