jak wygląda pierwszy dzień z maluszkiem w domu?:-)

[olenka_a]

Zastanawiam się jak wygląda pierwszy dzień w domu z maluszkiem. Czy
to jest jakaś podniosła chwila dla rodziców? Jest się przejętym,
zestresowanym? )) Czy cała rodznika, szczególnie babcie "zwalają"
się na głowę czy raczej takiej babci się wyczekuje, żeby pomogła?

My będziemy mieli pierwsze dziecko i właśnie próbuje sobie wyobrazić
chcwilę powrotu do domu ze szpitala. Może zachcecie się podzielić
swoimi wrażeniami?

Ola

[leonie26]

My wyszlismy normalnie po 3dniach ze szpitala, bylo poludnie. Jak
byslismy w domu, to Julia nie spala tekze pokazalismy jej cale
mieszkanie, duzo sie tulalismy, spalysmy razem, poznawalam powoli
moje dziecko. Bylo bez stresu, i spokojnie...

Rodzinie powiedzielismy ze ten dzien jest tylko dla nas i dopiero
nastepnego dnia moga przyjsc (w szpitalu byli oczywiscie codzienie),
i tak pozwalalam tylko na to ze przychodzily 2 osoby na raz i nie
wiecej.

Takze moge ci powiedziec ze to jest cudowne uczucie miec te
malenstwo w domku i o nie dbac.

pozdrawiam

[slonko1335]

A ja byłam strasznie rozczarowana tym pierwszym dniem, takie
wydarzenie a Świat nie stanął w miejscu, Mała cały czas spała a ja
czułam się paskudnie po cc i z nawałem pokarmu Poza tym
oczywiście miałam mnóstwo wątpliwości i obaw dotyczących pielęgnacji
maluszka. Jeśli chodzi o rodzinkę my tak jak poprzedniczka
zaznaczylismy, że ten dzień jest wyłącznie dla nas i żadnych gości
nie przyjmujemy.

[sabciass]

Moja mała cały pierwszy miesiąc tylko jadła i spała i pierwszy
dzieńteż tak wyglądał. Przyjechaliśmy do domu ok. 11, mała spała,
więc włożyliśmy ją do łóżeczka. Po godzainie przyjechała moja mama z
obiadem, ale nie była długo. Potem mała budziła się na karmienie co
godzinkę, albo dwie, i następną godzinę wisiała na piersi. No to tak
sobie siedziałyśmy, jadłyśmy i przysypiałyśmy. Mąż z nami, co było
potrzebne to przynosił. Ok, 22 poszliśmy spać, ja się popłakałam z
nadmiaru emocji. Mąż mnie przytulił i było mi dobrze.

[paniwaz]

Dzień ten jest niezapomniany i nieziemski! Już w samochodzie będzie Wam się
wydawało, że od wybojów na drodze niechybnie urwie się dziecku głowa i wszyscy
chcą Was staranować. Okrywasz go milionem kołderek, kocyków i szmateczek jakbyś
chciała totalnie zatamować dostęp powietrza z zewnątrz. Przynosisz pisklaka do
domu, jak nie śpi, to oprowadzasz go po wszystkich kątach i opowiadasz gdzie się
co mieści, szczególną uwagę poświęcasz pokojowi/kącikowi dziecka i ... kładziesz
go do łóżeczka. A potem "wisisz" nad nim bez przerwy, sprawdzasz czy oddycha,
uruchamiasz elektroniczną nianię, wchodzisz do jego pokoju milion razy,
nieustannie go wąchasz i ogólnie świrujesz. Dzieciątko słodko śpi z przerwami na
karmienie i przewijanie a Wy podczas jego snu stwierdzacie, ze nic się nie
zmieniło, tylko trochę pupa Cię boli. W międzyczasie zapominacie o obiedzie o
koło 20:00 uświadamiacie sobie, ze jesteście głodni a w lodówce jest tylko
światło. Zatem mąż jedzie "po chińczyka" i kupuje Ci delikatnego kurczaczka z
warzywami. Jedząc uświadamiasz sobie, że wcinasz kalafiora, brukselkę, groszek,
fasolkę szparagową i tłusty sos z niewiadomo czego. Ponadto boisz się otworzyć
okna, mówisz ciszej niż zwykle, zmieniasz dzwonek telefonu na subtelniejszy i
robisz mnóstwo idiotycznych i bezzasadnych rzeczy. Ale i tak jest cudownie! Nie
zapomnisz tego dnia nigdy!!! I według mnie między tym wszystkim choć jest
mnóstwo czasu na wizyty rodziny i znajomych, to tej pierwszy dzień i pierwsza
noc jest tylko i wyłącznie dla Waszej trójki. Wizyty można przełożyć na dzień
następny i kolejne, chyba że wolicie jeszcze z nimi poczekać. Już tęsknię za
tymi wrażeniami, a było to tylko 7 miesięcy temu. Życzę pięknego rodzicielstwa.
Pani Wąż

[bartmam]

spał , spał, spał a ja wertowałam internet żeby jak najwięcej
dowiedzieć się o noworodkach , cykaliśmy dużo zdjęć a teraz (5
mies.) mówimy -ale był malutki ; wszystkiego dobrego

[madz-ia80]

To było tak niedawno a jak dawno..... 5 wrzesień, długo czekaliśmy
na wypis. Do domu dotarliśmy ok 16tej. Czuliśmy jakbyśmy nieśli w
tym nosidełku księżniczkę. Sąsiedzi na klatce witali nas serdecznie.
Wiem że czułam się fatalnie ale jakoś tego nie chcę pamiętać. Czas
szybko leci i trzeba delektować każdą chwilą, nawet nieprzespane
noce przypominam sobie z uśmiechem. Jak siedząc z małą przy piersi
oglądałam "laski" do wzięcia na tvn (bo tylko taki program nadawał o
4 w nocy) i różne inne sytuacje.

[24lena]

Urodzilam o 23.oo w domu bylam o 16.00 nastepnego dnia,
oczywiscie babcie z dziadkami sie zlecialy,pokazalam malego,odlozylam po czym
zaczelam sprzatac DD Maly spal i spal...i sie wkurzalam ze tylko spi i je
oczywiscie zaraz napisalam na forum ze juz jestem w domu i takie tam,ale
generalnie to caly czas go ogladalam jak spi
Sasiedzi przynosili balony It is boy,kartki z
gratulacjami,upominki....generalnie bardzo mily dzien,bardzo mila noc,dopiero
trzeciej nocy wstawil mi w d**e,ale tez milo to wspominam

[araszka26]

Ja natomiast wyszłam ze szpitala po 2 dniach pełana obaw i w
rozpaczy ale bardzo bardzo chciałam już być w domu Jak juz się
tam znalazłam to tak płakałam jak nigdy w zyciu Dopadła mnie jakaś
malutka depresja poporodowa, przyjechała mam z siostra a ja cały
czas ryczałam. Strasznie bałam się że moja córeczka umze z głodu bo
nie chciała ssać cycusia, ale już na drug dzień było lepiej. Chociaż
ta płaczka trzymała mnie 2 tygodnie

[saskiaplus1]

Przerabiałam to dwa razy - dzień jak dzień. Wracam do domu, małe prawie cały
czas śpi, ja robię obiad, wrzucam jakieś pranie, czytam albo piszę. Nie
przeżywałam tego szczególnie. Mąż chyba bardziej, bo przy Pierworodnym jak
wychodziłam do sklepu po małe zakupy, to błagał, żebym nie zostawiała go za
długo samego z TYM )

[donna28]

U nas już pierwszego dnia przyszła moja mama z moją babcią, ale na moje
zaproszenie. Chciałam się z nimi choć chwile podzielić małym cudem poza tym
byliśmy w trójkę. Mała cały czas wisiała przy piersi, bez przerwy. Kolejnego
dnia dałam smoczka w związku z tym. Ale było fajnie no i jeszcze się wtedy
wysypialiśmy, bo nie miała kolek, więc 1sza noc też była super. Tylko nie
starczyło mi odwagi, żeby ją w pierwszy wieczór wykąpać, kąpałam następnego dnia
i jak sie okazało, nie było się czego bać

[mania805]

U mnie było ciężko. Od ósmego miesiąca ciązy w szpitalu z powodu
zagrażającego porodu przedwczesnego. Potem poród naturalny
zakończony cesarskim cięciem z powodu ustania tętna dziecka. Zatem
dużo nerwów. Zero doświadczenia w opiece nad maluszkiem. I
przyśpieszony wypis ze szpiatala z powodu brakujących miejsc dla
kolejnych rodzących. Już w szpitalu dopadł mnie obnizony nastrój.
Ryczałam pół nocy. Nasepnego dnia nie było lepiej. Bałam się zostać
sam na sam z dzieckiem, wszystko mnie bolało. W domu też nie było
lepiej. Ciągle płakałam, do tego doszedł nawał mleczny w nocy i
ogromny ból piersi. Mała ze względu na niską wage urodzeniową
chciała jeść co 30 minut po 3-4 minutki. Żeby zwiększyć przerwy
między akrmieniami odciągałam, za radą położnej, pierwsze mleczko
niby mniej wartościowe. Przez to wpadłam w błedne koło ciągłego
odciągania, bo mała nie dawała rady opróżnić pierś. I czego wstydzę
się najbardziej, przerażała mnie myśl, że już nic nie będzie takie
same, że jestem już uwiązana do tego Maluszka, że nigdy się nie
wyśpię. Wynikało to, podejrzewam, z niewyspania, bo pierwsze dni
spałam po 2-3 godziny na dobę. Teraz jest lepiej. Ja już potrafię
zająć się dzieckiem, mniej się go boję, ale w chwilach wielkiego
zmęczenia np. wieczorami gdy krzyczy z powodu brzuszka dopada mnie
smutek i wątpliwości czy dam radę. Jedno mogę powiedzieć, że sama
się nie spodziewałam, że moment na który czekaliśmy tak długo,
cieszyliśmy się każdym ruchem dziecka w brzuszku i wyobrażaliśmy
sobie jak to będzie jak już będzie, trochę przerósł nasze
oczekiwania. Ale nie to żebyśmy sobie wcześniej wyobrażali, że
będzie tylko cudownie i bajkowo.

[nataliak9]

wyszłysmy ze szpitala w sobote po południu. w domu czekał na nas
porzadek, bo jadac do szpitala nie zdazyłam posprzatac, balony ,
kwiaty i prezent dla mnie od meza.)
mała spała, ja równiez połozyłam sie do łózka, bo nie mogłam
siedziec. pogadalismy z mezem, maz pojechał na zakupy. nie kapalismy
dziecka, goscie byli dopiero na drugi dzien. czułam sie dobrze ale
troche jakos dziwnie.

super

[olenka_a]

Super dzień (mimo pewnych niedogodności) z tego co piszecie, można
się wzruszyć ))

[silver.dragon]

U nas byl totalny Sajgon. Maly ryczal z glodu, ja mialam nawal pokarmu, a mleko
w ogole nie cieklo. Maly sie zloscil i nie ssal, bo mu nie cieklo, a nie cieklo,
bo za krotko ssal. Nikt z rodziny nie byl w stanie mi pomoc. Potem byla
goraczka, zastoje, poradnia laktacyjna. Maly w ogole nie sypial w ciagu dnia.
Jak juz zaczal ssac, to juz sie nie odrywal 24/7 przy cycu - nie bylam w stanie
jesc, pic, ubrac sie, umyc sie... Mama mnie karmila kanapkami, a ja siedzialam z
przyssanym dzieckiem. Jak przysypial i probowalam sie od niego uwolnic chocby na
15 min., to natychmiast sie budzil i znow ryczal. Dodam, ze nie dawal sie karmic
na lezaco, wiec spedzalam ok. 15h dziennie siedzac. Kregoslup mi wysiadal. Maz
byl w tym czasie za granica, a ja nie moglam do niego dojechac, bo czekalam na
paszport dla malego.
A po 2 miesicach sie znacznie uspokoilo. Ale te pierwsze dwa miesiace, to
myslalam, ze tego nie przezyje...
Kazde dziecko jest inne...

[figrut]

Pierwsze dziecko - przyjechałam do domu ze szpitala wraz z moją Mamą, która całą
drogę truła głowę taksówkarzowi, że w samochodzie śmierdzi benzyną i dziecko się
przez to udusi Nie mniej jednak w domu czekała mnie sama przyjemność.
Łóżeczko zrobione, pyszny obiadek pod nos, masa owoców żeby dziecko z pokarmu
miało witaminki, tylko, że ja jakoś nie miałam siły tego wszystkiego wcisnąć, bo
po porodzie miałam koszmarne zaparcie i nic do żołądka nie chciało mi wejść. Po
dziubnięciu na stojąco trochę jadła, ja położyłam się spać, a moja Mama poszła z
swoją pierwszą wnuczką na spacer.
Drugi przyjazd do domu z średnim synem - położyłam młodego do ledwie co
złożonego łóżeczka na gołym jeszcze materacu, zakasałam rękawy i zabrałam się do
sprzątania koszmarnego syfu w mieszkaniu lawirując między regipsami i workami z
klejem i szpachlówką. Po sprzątnięciu wpakowałam młodego do wózka i poszłam na
zakupy, bo w lodówce pustka, w chlebaku spleśniały kawałek chleba, a masło
wypłynęło z papierka z powodu gorąca. Co robił przez ten czas wspaniały tatuś
młodego ? Składał przez trzy dni łóżeczko.... po czym cały czas opowiadał, jak
to ciężko było je złożyć, a w dzień mojego powrotu ze szpitala szybko zmył się
do warsztatu, żeby przypadkiem sprzątać nie musiał. Do warsztatu jednak nie
doszedł, gdyż wychodząc z korytarza złamał sobie nogę.
Trzeci mój przyjazd do domu - dobre i to, co w tym domu zastałam, a więc
nasyfione tak, jak poprzednio nie było, choć podłoga aż prosiła się o mokrą
ścierę. Pomny poprzedniej awantury, kiedy to przyjechałam do domu z średniakiem
choć za miotłę złapał i kubki po swojej kawie pomył, lecz lodówka oczywiście
pusta, a w szafce nie było nawet torebki herbaty, więc zamiast się wygodnie
położyć i odpocząć, wzięłam średniaka za rękę, najmłodszego do wózka i
powędrowałam do marketu po zakupy. Jednym słowem - nie były to wielkie święta
dla mnie.

[bacha1979]

olenka_a hmmm jakby Ci to napisać.
Wróciłam do domu po cesarce po 5 dniach. I tak jak wyżej napisała paniwaz -
zaczęliśmy świrować już w momencie wynoszenia dzieciaczka ze szpitala.
A mąż stwierdził, że nigdy tak sie nie stresował prowadzeniem auta jak wówczas
gdy nas ze szpitala wiózł do domu.
No a potem???
O matko- mała w łóżeczku a mąż co 5 minut wstawał i zaglądał czy ona żyje, czy
oddycha, bo jej nie słychać.
I pierwsza kąpiel w domu- tu już jazda na maksa- na szczęście Kamilę mało
obchodziło to zamieszanie i nie marudziła.
Ogólnie jednak to cudowny dzień.
No i było bez żadnych babć, dziadków, ciotek itp. itd.

[koniczyna-4]

Wyszłam ze szpitala dopiero po jakiś 5 dniach.myślałam,że tam zwariuje!powietrze
na dworze/marzec/wydawało mi się takie świeże.ubrałam się w ciuchy w których
przyjechałam na porodówkę,teraz byly troche luzne.w domu idealny
porządek,kwiaty na stole,rodzice witali nas od furtki.Włożyliśmy synka do
łóżeczka,był taki malutki,że chyba 5 takich dzieciaczków by się tam wyspało.to
są te dobre chwile,reszta to juz złe wspomnienia,które próbuje wymazac.powodzenia

[deela]

ano przychodzi sie do domu, kladzie dziecko do lozeczka (dziecko zazwyczaj spi
po podrozy w foteliku samochodowym) i....
no pierwsza mysl jaka przyszla mi do glowy to "i co teraz?" w szpitalu to luzik
zaplanowany dzien i t p a w domu?????
tylko jedna rzecz ustalilam przed porodem ŻADNYCH gosci minimum przez tydzien a
potem wizyty tylko i wylacznie zapowiedziane i niezbyt dlugie