10-kilowy, wiszący "problem"

[kacia84]

Witam wszystkie mamy.Mam nadzieję,że któraś z Was będzie w stanie mi
doradzić bo zgłupiejęOtóz mój synek(7 miesięcy)od jakiś 2 tygodni
nieustannie dosłownie wisi na mojej nodze.Zawsze był dzieckiem
wymagającym całej mojej uwagi,ale odkąd zaczał raczkować potrafił
chociaż chwilkę bawić się beze mnie.A teraz gdzie ja tam i on, ale
nie przeszkadza mo jego obecność, broń boze, tylko to jak on sie
zachowuje.Łapie moją nogawkę i nie chce puścić, podnosi się na niej
i płacze.Doszło jeszcze w tym samym czasie coś dziwnego:synek jest
bezsmokowcem i nie było problemów, a teraz ciągle chce mnie ssać,tzn
ciało(rękę ,twarz , cokolwiek) do tego stopnia,że gdy mu na to przez
chwilę pozwole zaraz mam malinkę, wiec nie każe,on wtedy płacze i
tak w kólo.Dodam,ze co dziwne dla mnie takie zachowania synek
przejawia tylko w stosunku do mnie.Fakt ja sie nim zajmuje na
codzien, ale mAż spedza z nim rowniez duzo czasu i tak samo moja
mama ale z nimi tak "nie robi".Gdy jest mama, maż i ja i tak mały
ciagle do mnie podchodzi i piszczy.
Poradźcie co zrobić, skąd takie zachowanie???Nie jestem, w stanie
nic juz zrobic bedac z nim sama, a do,tego w nocy pobudki co godzine
(a wczesniej przesypiał cała noc(( ).
Z góry dziękuje

[m_laczynska]

nic nie robić, uzbroić się w cierpliwość tylko, bo to normalny i prawidłowy
bardzo etap rozwoju psychofizycznego. Twoje dziecko właśnie zdało sobie sprawę,
że Ty i Ono to 2 różne osoby. A nie ma przy tym wykształconego pojęcia stałości
osób/rzeczy. Tak więc jak znikasz na 5 minut, to dla niego Ciebie nie ma, a
dziecko chce być z mamą, bo jak to określa psychologia mama to "obiekt"
najważniejszy. I przeżywa tzw. lęk separacyjny. Tak więc ściga Twoją nogawkę do
upadłego. Ale za jakieś 2, 3 miesiące skuma, że jesteś choć Cię nie widać...

[kacia84]

To rozumiem.Ale chodzi o to,że on sie tak zachowuje cały czas,nawet
gdy przebywamy razem w tym samym pomieszczeniu,ale ja np siedze przy
komputerze badz odwracam sie na chwile.Czy to również ten lęk??
Przecież jestem z nim i widzi mnie?

[monikkoo]

Witam,mam równiewż 7,5 mies synka u którego od kilku dni zauważam
podobne zachowanie,cały czas trzyma moją noge i gdziekolwiek ide on
raczkuje za mną,no i również budzi sie w nocy co 1-2h,wychodzi na to
że trzeba to przeczekaćPozdrawiam

[magda.tyl]

Ja mam to samo, mały ma prawie rok i też tak się zachowuje odkąd zaczął
raczkować, tzn. w 8 miesiącu. Na dodatek używa bardzo boleśnie swoich 6 zębów i
też tylko na mnie. Noce też z pobudkami od 1 do 5 razy.
Czuję się bardziej zmęczona niż kiedy karmiłam w nocy. Mam nadzieję, że to
kiedyś minie.

[kacia84]

Nie są to optymistyczne wieści...Myślałam,że to taki stan który
szybciej mija, a nie koło roku czy nawet później.Co do spania to
chce synkla nauczyć samodzielnie zasypiać, ale to za 2 tygodnie.Nie
znam tylko sposobu na to wiszenie na nodze.Jak Wy gotujecie np obiad
z taką przylepą???I czy Wasze dzieci zachowują się tak tylko w
stosunku do Was czy do wszystkich domowników bądź gości???

[minnetaki]

Ja mam 5-mies. Krzysia, który co prawda na nodze mi jeszcze nie
wisi, bo raczkować nie umie ale od paru dni robi awanturę, jak
tylko oddalę się na 10 cm. No i jeździ cały dzień w chuście...
intensywnie uczę się nosić na plecach, bo robi się za duży na
gotowanie z nim z przodu... myślę też, że jak mi zacznie wisieć na
nodze, to też go raczej wyekspediuję na grzbiet, przynajmniej będzie
mi łatwiej chodzić )

[magda.tyl]

Ja w ciągu 1,5 godziny przedpołudniowej drzemki zamieniam się w motorek i robię
wszystko na raz. Wszystkie palniki na kuchni działają bo gotuję cały obiad,
pasteryzuję przetwory, wieszam pranie, sprzątam i co tam jeszcze się da. Jak
mały wstaje, odpoczywam z nim na podłodze.
W stosunku do gości, czy to rodzina, czy obcy jest tak: w domu na swoim
terytorium mały jest płaczliwy, boi się, wisi na mnie non stop. Poza domem nie
boi się, aczkolwiek na ręce nie do wszystkich pójdzie.
Właśnie wstał...

[dziubeq]

u nas ten problem pozostał do dziś mała niedługo kończy rok

[palina22]

jak dobrze wiedziec ze nie tylko ja mam taki problem i nic zrobic
nie moge a jak maly spi to ja tez chciala bym odpoczac albo cos
poczytac i nie moge tego pogodzic

[matylda07_2007]

Ja mam to samo z 9m. córą I mam trochę prościej, bo obiady
gotuje mama.
Sprzątam kiedy śpi lub kiedy ma lepszy humor i mi pozwoli na
cokolwiek Sadzam Ją tak,by mnie widziała i myję podłogę na ten
przykład. Oczywiście dama nie zawsze mi pozwala.
Czasem wysłużę się mężem, oddam Młodą w Jego ręce.
Czasem zapakuję w chustę.
Udało mi się nawet trochę odzwyczaić od spania I wykorzystuję
też wieczory do różnych celów.
Lepiej sprawdziło się w domowych robotach brak schematu. Robię coś
kiedy mogę.
Obiad ew. też można ugotować wieczorem na następny dzień, jeśli
sytuacja jest krytyczna.
Generalnie przeczekuję, noszę (lubię!), w nocy raz po raz kładę
wstające dziecko i czasem nawet się pośmieję z tego wszystkiego!

[m_laczynska]

Jak Ci się udaje to wszystko ogarnąć w 1,5 h? No też bym tak chciała, bo ja
zaczynam zasuwać jak mały uśnie wieczorem i kładę się 1, a ostatnio nawet 2 w
nocy i już ledwo żyję...

[sister.ka]

Cierpliwości oraz wzmożonej wyrozumiałości życzę
Zwróćcie uwagę na określenie = lęk separacyjny ( bo właśnie z jego
objawami się teraz stykacie) i pomyślcie o uczuciach z jakimi
zmagają się Wasze pociechy (dopiero poznające szeroko pojęty świat
we wszystkich jego aspektach). Może wtedy łatwiej Wam będzie
zrozumieć i przeczekać ten trudny - pw. dla Dzieci - etap rozwoju?
Pozdrawiam

[kacia84]

Ciekawa jestem czy pozwalać dziecku na takie wiszenie na nodze czy
nie??

[mamcia.0]

moje dzieciatko ma ten sam okres. martwilam sie tym ze tak bardzo
przezywa rozstanie ze mna. najgorsze jest jak ide do pracy. budzi
sie i wie ze zaraz zaczne sie szykowac a on bedzie musial zostac z
niania. co do wiszenia u mogi to mnie to nie przeszkadza. jedynie
boje sie w kuchni bo mam kafelki. jak pomysle co moze sie stac jak
sie przewroci... generalnie zrozumialm ze im wiecej cierpliwosci,
milosci, przytulania, calowania i noszenia na rekach gdy jest
marudne (by widzial co robie) uspokaja go i za chwilke juz mnie tak
nie potrzebuje. ciesze sie jak sam wybiera sie z pokoju na podboj
calego mieszkania. mam tylko nadzieje, ze szybko ten okres minie.
pozdrawiam wszystkie mamy