słodycze

[anus85]

Mam prawie dziewieciomiesieczna corcie i z oczywiestych dla mnie
przyczyn nie daje jej slodyczy, typu lizak, biszkopt, czekoladka,
ciastko.Wiem jednak, ze inni daja juz takim maluchom np.kinder
pingui.W domu uczulilam wszystkich, zeby nie dawali malej nic
slodkiego(przylapalam szwagierke na dawaniu malej czekolady) a moja
tesciowa dziwi sie, czemu jej nie daje biszkoptow, czy czekolady lub
lizaka.Tak to powiedziala jakbym tym malej krzywde robila...jak to
jest u was?

[mruwa9]

moj najstarszy nei zaznal smaku slodyczy przez pierwsze 3 lata. Z
korzyscia dla siebie. Mlodsze, zwlaszcza najmlodsze, zepsute
przykladem starszego rodzenstwa, poznalo smak slodkosci przed 2
urodzinami Generalnie- slodycze dzieci moga dostac u nas tylko w
soboty i niedziele po obiedzie. W tygodniu nie ma mowy, chyba, ze w
bardzo wyjatkowej sytuacji (swieta, urodziny). Troche czasu i
wysilku zajelo przekonanie dziadkow, ze dzieciom niedostajacym
slodyczy krzywda sie nie dzieje. Na szczescie dotarlo.

[julla0]

Popieram w 100 % Dużo czytałam o tym i wiem że jak przyzwyczaimy dzieci teraz do słodkości to będzie ono jadło je gdy będzie starsze bez ograniczeń a owoce będą dla niego za mało słodkie a nie wspomne już o popsutych ząbkach.Podje mojej 9 miesięcznej niuni tylko biszkopciki i chrupki kukurydziane .

[matylda07_2007]

Daję mojej Młodej słodycze. Od jakiegoś czasu (ma prawie rok). Są to b. małe ilości. Mała je lody i odrobinę czekolady, domowy sernik.
Owoce uwielbia i nieraz widząc nawet zajadającego się syfami brata ciotecznego, sama bez żalu zajada jabłko.
Kiedy zje już swój obiadek, dojada od nas surówkę, warzywa. Nie ma problemu z brakiem apetytu na inne rzeczy. Moze dlatego, że wszystko podane jest w rozsądnych ilościach.
Wiem, że mamy mają twarde zasady i na pewno oburzają się czytając mojego posta Staram się dawać tylko te słodkości, które maja jakieś wartości; wapń, magnez.
Młoda jest typem smakosza. Je prawie wszystko (tylko za mlekiem nie przepada od dawna...).

[memphis90]

> Popieram w 100 % Dużo czytałam o tym i wiem że jak przyzwyczaimy dzieci teraz d
> o słodkości to będzie ono jadło je gdy będzie starsze bez ograniczeń a owoce b
> ędą dla niego za mało słodkie a nie wspomne już o popsutych ząbkach.

Dla mnie takie stwierdzenia są znacznie przesadzone. Znam wiele dzieci, które
dostawały słodycze znacznie przed 3 rż- a wcale nie wsuwają ciastek non-stop,
nie są grube, nie mają kwitnącej próchnicy itd. Ja sama dostawałam słodycze jako
dziecko, a potrafię obyć się przez wiele tygodni bez czekolady czy ciastek- po
prostu nie mam ochoty. Bardzo lubię owoce i jem ich sporo. Jak zwykle- trzeba po
prostu zachować umiar i kształtować odpowiednie zachowania. Np. słodkości tak,
ale w formie podwieczorku, np. kisiel lub ciastko pełnoziarnoste z muesli.

[ik_ecc]

Moja corka nie jadla zadnych slodyczy przez 2 lata, po skonczeniu 2
lat bardzo sporadycznie - na imprezach glownie, a bardzo imprezowi
nie jestesmy (innymi slowy - kilka razy do roku). Z reguly jest to
ciasto domowej roboty lub galaretka z wycisnietego wlasnorecznie
soku owocowego. Nigdy nie jadla nic kupionego.
Natomiast uwielbia owoce, rowniez suszone.

[intra7]

dziwią mnie powyższe posty zapewniające, że dziecko nie miało w ustach słodyczy
przez 2-3 lata czyżbyście nigdy dziecka z nikim nie zostawiały i ciągle
pilnowały tego?? Mój dwulatek po 10 m-cu życia poznał smak herbatników dla
niemowląt, na roczek zjadł troszke swojego tortu , pierwszy raz czekoladę
jakoś chyba w 14 m-cu, słabe kakao od 15 m-ca i zawsze lubił soki naturalne. Ale
w te wakacje, kiedy dużo czasu spędzał na podwórku zauważyłam, że zaraz
przybiegała do niego ciocia, która mieszka też na naszym podworku, i zawsze mu
przynosiła jakies ciasteczko, delicję, wafelka, czy inne takie. Jak tylko
widziałam to zabraniałam i tłumaczyłam, że sobie tego nie życzę, no ale ta
ciocia to z takich co wiedzą lepiej i mówią tak a robią swoje i jak ja nie byłam
przy małym to i tak mu przynosiła te ciasteczka Mówiłam wszystkim, którzy
byli z małym , żeby nie pozwalali jej dawać, no ale ona ma taki "dar
przekonywania" i zdanie, że on powinien jeść juz wszystko, a to przecież jedno
ciasteczko... i i tak wcinał je a ja tylko poznawałam po tym , że przychodził
potem umorusany czekoladą... Ponadto swego czasu tatus go przyzwyczaił do tych
słodkich soczków w kartoniku no i doszło do tego, że nie chciał pić niesłodzonej
herbatki ani soków naturalnych. I jeszcze chcial pic tylko przez słomkę I jak
w niemowlęctwie próbował różnych owoców i wszystkie ładnie jadł (zmiksowane bez
cukru), tak teraz je tylko jabłka i banany a wszelkie inne zje tylko zmiksowane
i posłodzone Ostatnio zasmakowal też w budyniach. Nigdy nie dawałam mu
lizaków, galaretek (chyba, że w tych nieszczęsnych delicjach ), jakis gum
rozpuszczalnych, batoników (sporadycznie dostanie od kogoś jakąś "mleczną
kanapkę" czy inne kinder)... A jak gdzies jesteśmy na imprezie to jak tylko
zobaczy słodycze to by garściami brał. A inni sie dziwią, że biednemu dziecku
nie pozwalam sie najeść wafelków itp.

[ik_ecc]

intra7 napisała:

> dziwią mnie powyższe posty zapewniające, że dziecko nie miało w
> ustach słodyczy
> przez 2-3 lata czyżbyście nigdy dziecka z nikim nie zostawiały
> i ciągle
> pilnowały tego??

Zostawialam, z mama, siostra i opiekunka - wszystkie trzy respektuja
moje zyczenia, poza tym same nie jedza slodyczy. Moja rodzina
generalnie jest mocno swiadoma jesli chodzi o zdrowa/niezdrowa
zywnosc, podobnie jak i opiekunka, ktora sobie starannie pod tym
wzgledem dobralam.

> ale ta
> ciocia to z takich co wiedzą lepiej i mówią tak a robią swoje

Na szczescie nie mam stycznosci z takimi ludzmi. Jedyna osoba, ktora
sie upierala przy wciskaniu slodyczy corce byl ojciec meza - ale on
nigdy nie byl z corka sam na sam, wiec zawsze go hamowalismy - i w
koncu dal sobie spokoj. Sam zjadal.

[ewa-krystyna]

moje dziecko bedzie jadlo slodycze kiedy bedzie chcialo - tak jak ja gdy bylam
dzieckiem - jedynie w odpowiednich ilosciach... sama czesto mam na cos ochote i
sobie nie zaluje wiec nie widze dlaczego mialabym tego odmawiac wlasnemu
dziecku... jednak podkreslam W ODPOWIEDNICH ILOSCIACH i na pewno nie w zamian za
posilek... mysle,ze pozwalajac jesc slodycze i uczac jak i ile ich jesc nie
wyrzadze dziecku zadnej krzywdy jak i nie naucze nieodpowiednich nawykow wrecz
przeciwnie...

[daga_j]

Ja przy pierwszej córce też nie dawałam jej słodyczy ponad rok, ale potem
stopniowo częstowałam ją tym i owym, na szczęście nie jest dzieckiem rzucającym
się na słodycze, jest szczupła, taka akurat, je różnorodne rzeczy, ząbki ma
zdrowe aż pani dentystka chwali.
Z drugim dzieckiem postępuję bardziej liberalnie. Synek ma 11 miesięcy i dostaje
biszkopty ale jeden mu zdecydowanie wystarcza i nie jest to codziennie. Poza tym
pozwoliłam starszej córce poczęstować go gryzkiem kinder mlecznej kanapki bo
jest miękka i maluch poradzi sobie z ugryzieniem, natomiast twardszych rzeczy w
ogóle mu nie podaję, żadnej czekolady, ciastek kruchych.
Nie jestem maniaczką zakazującą przez pierwsze 3 lata życia słodyczy, bo uważam,
że w niewielkiej ilości nie zaszkodzą a urozmaicają odczucia smakowe dziecku,
sama jem bo lubię, a o zęby dbamy.
Ostatnio jednak przestałam kupować starszej lizaki, mamby - czasem dostawała,
ale alergolog ostrzegła przed barwnikami i zdecydowałam się zaprzestać z takimi
słodyczami.

[ewelinaoboz]

najmłodszy synek 5 miesiecy dostaje od czasu do czsu biszkopty i
chrupki kukurydziane najstarsz córka (4 latka )i sredni synek(2,5)
dostaja raz w tygodniu słodycze ale nie dajemy im gum typu mamba
chipsów lizaków ani cukierków typu landrynki

[steffa]

Møj syn pierwszy raz jadł słodycze w 3 roku życia.

[deodyma]

nie daje slodyczy naszemu 11 msc dziecieciu
latem polizal tylko loda a na dniach maly wrzeszczal na widok
ptasiego mleczka, ktore jadl maz, wiec maz pozwolil mu je sprobowac,
ale naszemu dziecku jakos nie przypadlo ono do gustu. i w sumie to
dobrze na slodycze przyjdzie jeszcze czas. mam nadzieje, ze nie
bedzie ich namietnym wielbicielem i wda sie z tym we mnie bo
szczerze mowiac, to ja za slodyczami za bardzo nie przepadam no i
z tymi slodyczami to lepiej uwazac. w naszym miescie czesto widuje
dziecko w wieku jakichs 3 lat, ktore jest bardzo grube. pierwszy raz
zobaczylam tego chlopca latem, gdy bylismy na miescie z mezem. maz
nie mogl od tego dziecka wzroku oderwac, tak mu na widok tego malego
szczeka opadla. nawet stuknelam meza i powiedzialam mu, zeby juz
przestal sie tak na tego dzieciaka gapic. moze dziecko jest chore?
przeciez nie wiemy, czemu ten maly taki gruby jest. no i pewnego
dnia zobaczylam znow tego chlopca, jak jechal w wozku i wcinal sobie
w najlepsze ciastko w czekoladzie akurat przyjechal do mnie brat
na dwa tyg i razem z malym bylismy na miescie i nie zapomne, jak
brat sie na tego dzieciaka patrzyl. nie mogl od niego wzroku
oderwac. bo to to dziecko jest naprawde grube. malo tego. ile razy
widze tego malego, on ciagle wcina cos slodkiego...

[aniulka8503]

Ja daję słodycze mojemu ośmiomiesięczniakowi...Nie codziennie i nie
w wielkich ilościach, ale daję...
Dziwią mnie wypowiedzi, że przez tyle lat dziecko nie zjadło nic
słodkiego...
mój synek je mleczną kanapkę (kilka gryzów), dwie kostki czekolady,
milky way, delicje, biszkopty, chrupki, ostatnio nawet chrupki
serowe (nie myliś z chipsami)...
W odpowiednich ilościach mu daję i nie widzę aby coś było nie tak...
Gruby też nie będzie, bo ma ojca budowę...A poza tym moje dziecko
jada praktycznie wszystko...

[deodyma]

no widzisz a u nas jest tak, ze ja jestem szczupla a maz ma ponad
dwa metry wzrostu i wazy ponad 130 kg. jakby nie bylo, to maz ma
prawie 30 kg nadwagi, chociaz po nim tego nie widac, ale to dlatego
bo jest bardzo wysoki.
nie wiem w kogo pojdzie z budowa moje dziecko. ma dopiero 11 msc.
przypuszczam, ze bedzie wysoki po swoim ojcu. niestety, ale w
rodzinie mojego meza wszyscy sa wysocy, ale tez lubia sobie
pofolgowac z jedzeniem a do tego, malo sie ruszaja. tesciowa wazy
ponad 100 kg a siostra meza w ciagu 3 lat, przytyla 10 kg a przed
trzema laty byla szczupla babka.
zalezy wiec w kogo sie wda nasze dziecko. jesli odziedziczy
zamilowanie do jedzenia wszystkiego, co tylko jest w lodowce po
swoim ojcu...

[aniulka8503]

Mój synek urodził się bardzo malutki...i nadal ma drobną
budowę...chociaż waga mówi inaczej...waży około 9 kilo i ma 76cm...a
jak się urodził to miał 2680 i 48cm...
A po ojcu...ja bym tak chciała, bo mąż ma 190cm wzrostu i waży
70kg...także ma niedowagę, chociaż je za czterech i wiecznie jest
głodny ))
Ale wiem po sobie co to jest nadwaga...dlatego wole, żeby młody miał
niedowagę niż nadwagę

[deodyma]

ja tez mysle, ze duzo zalezy od trybu zycia.
ja zasuwam codziennie do miasta, jakbym miala motorek w tylku a
oprocz tego ze trzy godziny dziennie chodze po dworzu z psem no i
jestem osoba, ktorej trudno usiedziec na miejscu. ciagle gdzies mnie
gna i moze dlatego jestem taka? a moj maz? no coz. jest typowym
domatorem i po pracy lubi posiedziec w domu. ciagle jest glodny i
wciaz lazi tylko po lodowce i wszystko z niej wyjada no i gdy sie
czymjs zdenerwuje, wtedy by jadl bez opamietania. tesciowa straszy
go rychla smiercia a sama wazy stowe i ma prawie 60 lat.no i ona
zyje a jemu juz smierc z obzarstwa wrozy a jeszcze 10 lat temu moj
maz wazyl ok 98 kg i byl chudy, jak szczapa. ale przez 12 lat
uprawial koszykowke a potem poszedl do pracy, przestal cwiczyc,
zmienil nawyki zywieniowe i dzis jest 'BAMBUŁA'

[mama-123]

Slodycze jednak sa najprostsza droga do zepsucia zebow. Pomysl tez o
tym. Na pewno czytalas cale mnostwo watkow o prochnicy u malych
dzieci.