Ciąża - odczucia :)

[iwosia2008]

Witamy się z rana

Kurcze, tak sobie siedzę i myślę i dochodze do wniosku, że praktycznie nie
czuję, że jestem w ciąży. Czasem małe kopnie, ale to i tak nie daje mi takiej
całkowitej pewnośći i przeświadczenia. Bardzo długo czekałam na tę ciążę i
chyba wydaje mi się, że to sen . W poniedziałek piknie nam 20 tygodni a ja
się zastanawiam... kurcze jakieś takie beznadziejne mam uczucie I nie pomaga
to, że popatrze na zdjęcie z usg, czy spory już brzuch... mam wrażenie jakbym
to nie ja była w tej ciąży. Ma ktoś tak ? czy tylko ja jakaś inna jestem ?
Na początku czerwca mam wizytę no i połówkowe może się "obudzę"

Pozdrawiam

[izabela_adam]

Ja też tak miałam na początku. Wydawało mi się że to nie prawda że
jestem w ciąży, że tylko tak mówie ale tak nie jest. NIe mogłam w to
uwierzyć. Przeszło mi w momencie jak zobaczyłam swoje maleństwo na
pierwszym usg - w 12 tyg. I wtedy zreszta wywaliło mi juz bęc więc
cięzko było nadal nie wierzyc w to. Tobie tez pewnie wkrótce
przejdzie. SPODZIEWASZ SIĘ DZIECKA!!! HAAALOOO!!! BĘDZIESZ MIAŁA
MAŁE SŁODKIE MALEŃSTWO PRZY SOBIE JUZ WKRÓTCE!!!

[bazialive]

Miałam badzo podobnie !!!tym bardziej ,żę dobrze sie czuję .dopiero teraz po malutku ta myśl do mnie dociera.Maleństwo kopie , robimy zakupy dla maleństwa itp.Nic sie nie martw instynkt macierzyński napewno przyjdzie.Wiem od moich koleżanek które juz urodziły ,że miały takie odczucia DO MOMENTU JAK PRZYSTAWIŁY dzidzie do karmienia pierwszy raz.Wtedy wybuchnie w Tobie matka napewno. Bądź spokojna Natura zadziała.Pozdrawiam

[czarna_kota]

Tez tak mialam na poczatku! Uwierzylam dopiero w 15. tyg. na usg! A
teraz nie moge znowu uwierzyc, ze juz prawie polowa!! Jak to szybko
minie.... Teraz staram sie cieszyc z kazdego dnia oczekiwania. Ale
dalej czasem mam takie mysli:" jak to?? niedlugo bede znow miala
malutkie dziecko??" Nie moge w to uwierzyc ale ciesze sie bardzo!!

[agasobczak]

hehhe... ja nie dowierzam mimo brzucha i ruchow ) ju zcoraz monciejszych
bo... tak dobrze sie czuje a poprzednia ciaza... lezenie szpitale...o wtedy to
czulam ze w ciazy jestem
Az minieprawdopodobnie ze w ciazy mozna normlanie sie czuc

[jamajkowa]

Ja też tak mam! Myślałam, że jestem sama z takimi odczuciami, ale widzę, że na
szczęście nie.
Też czuję ruchy małego i brzuch urósł na tyle, że ciąża jest zauważalna, ale
jakoś nie do końca wierzę, że moje marzenie posiadania potomka się ziści..
Może to głupie, ale tak właśnie mam..

Pozdrawiam,
Magda

[spaska]

ja w peirwszej ciąży też tak miałam. bardzo długo nie mogłam uwierzyć że będę
mamą,mimo ze dziecko planowane i wyczekane, a nawet jak Dorcia przyszła na świat
to zdarzało sie że gdy płakała w nocy i wstawałam żeby ja nakarmić to uderzała
mnie myśl: O kurcze!!!To moje dziecko!!!trwało to jakieś dobre trzy tygodnie.

[olensia]

Ja tez tak mialam w pierwszej ciazy. Pamietam jak juz wszystko bylo gotowe dla
coreczki i siedzialam u niej w pokoju i patrzylam na lozeczko a i tak nie moglam
uwierzyc ze za jakis czas bedzie w nim spalo malenstwo. Tym razem tez jakos nie
moge sobie tego wyobrazic mam swiadomoc tego ze jestem w ciazy, czuje
kopniaki, codziennie ogladam zdjecia malenstwa z USG a i tak trudno mi w to
wszystko uwierzyc ))))

[medialenaok]

no nie jestes sama...Co wiecej, ja czasem dopiero jak widze kobiete w
ciazy w tv to lapie sie na mysli: O! Ja tez! Czasem to zaruje ze czuje
sie jak mezczyzna w ciazy: Jestem w ciaglym szoku i nie dowierzam!!!

[andzia_s]

Ja też mam dziwne odczucia.. obecnie jestem w 19 tygodniu i zaczynam sie
denerwować. Kopniaków nie czuje, tylko lekkie smyranie co kilka dni. Bardzo sie
denerwuje, i już z utęsknieniem czekam na 5 czerwca na usg 4D. Czy któraś z Was
nie czuje też wyraxnych kopniaków tylko smyranie?

[jayin]

> Czy któraś z Was nie czuje też wyraxnych kopniaków tylko smyranie?

Takie mocniejsze, albo lżejsze. Owszem. A kopniaczek raz na ruski rok, dopiero od niedawna, ale też leciutki taki, że nie wiadomo co to było..

[mm79]

W pierwszej ciąży miałam wiecej czasu na spanie kiedy chciałam na spacery jak
mi się zachciało...pilnowałam diety , witamin.itd....dużo wiecej rozmawiałam z
moim nienarodzonym jeszcze Miskiem...teraz od początku nie dociera tak do
końca...żyję w ciągłym pośpiechu i nawet nie wiem jak to minęło a juz zaczyna
sie 22 tydzień...mniej traktuje siebie jak jajko...po prostu nie mam czasu się
ze sobą pieścić...może troszkę bardziej słucham swojego ciała pod tym względem ,
że jak muszę to jem a poprzednio prawie z zegarkiem co 2 godziny żeby dziecko
było odżywione a ja żebym nie miała zgagi.
Czasami rzeczywiście mam wrażenie , że to nie ja jestem...ale jak dostaje
kopniaka albo jak mam pobudkę o 5 nad ranem bo moje małe szczęście urządza sobie
fikanie to dociera
Michała uczyliśmy sie oboje z męzem kochać każdego dnia...niby kochalismy go juz
od początku ale dopiero pózniej ta miłość stała się taka fajna...nawet nie wiem
jak to opisać słowami.

[aniusiak2008]

[jayin]

Iwosia,

Ja dzisiaj idę na połówkowe, a nadal mam wrażenie, że ta ciąża (chociaż planowana i oczekiwana) - to jakiś matrix Nawet USG (do tej pory kilka razy, 2D) mnie jakoś nie przekonuje na stałe, że TAM przecież jest MOJE dziecko. Śmieszne uczucie...

Nawet pudło z ubrankami, jakie dostałam od bratowej "w spadku" - jakies takie wirtualne jest, jakby nie wiadomo dla czyjego dziecka to czekało w mojej szafie.

Może jak mały zacznie dużo mocniej mnie po żebrach kopać i zacznę kompletować całą wyprawkę - wózek i łóżeczko staną w domu - to stanie się to jakies bardziej... namacalne i "moje"

[lotos2004]

Ja dokladnie takie same mam odczuciaWierze ,ze jestem w ciazy,mam maly
brzuszek,ale jakos mysl ,ze bedziemy tworzyc juz rodzine nie z jednym
dzieckiem,a z dwojgiem to jest jakeis niewyobrazalne dla mnie.Staralismy sie o
ta dzidzie 8 miesiecy i jakos wtedy o tym w ogole nie myslalam,a teraz coraz
czesciej pytam meza jak to bedzie kochac juz dwojke dzieci???poza tym ubranka
czekaja jeszcze w torbie ,bo dopiero w ta srode byc moze okaze sie kto tam
siedzimoze jak zaczne ukladac i kupowac rzeczy dla maluszka to jakos bardziej
to do mnie dotrze

[levanto]

ja też właściwie dopiero oswajam się z myślą że jesienią maluch wywróci nasze życie i kolejne 20 lat
pierwszego trymestru nie wspominam miło - rózne dolegliwości i dużo stresów w pracy, nawet śmiałam się że to żaden "błogosławiony" stan bo same nieprzyjemności się z nim wiążą...
teraz jestem na zwolnieniu i wreszcie zaczynam się cieszyć ciążą,
czuję lekkie ruchy ale mysle że dopiero połówkowe usg i okreslenie płci pozwoli mi bardziej emocjonalnie związać się z maluchem, do tej pory starałam nie "nakrecać się" i nie robiłam żadnych zakupów dla dziecka, ustaliliśmy że kupimy po wakacjach zupełnie podstawową wyprawkę i najwyżej będziemy dokupywać.
chodzimy do szkoły rodzenia i ostatnio omawialiśmy poród, jakoś WCALE mnie te zajęcia nie uspokoiły...