Dodaj do ulubionych

Hedonistki refleksje o macierzystwie

10.01.10, 20:07
Czesc babeczki! Pamiętacie jeszcze mnie i moje marudzenie przed ciążą i
porodem? wink
Ale ten czas leci, Hania ma juz prawie 7 miesiecy. A ja od 4 stycznia wrocilam
do pracy na caly etat. Prorokowali ludziska, że "jeszcze mi się odmieni i będe
chciala z nią siedziec co najmniej do roku". No może bym i chciała, ale jak to
mowia - z gówna bata nie ukręcisz, wrocilam z powodów finansowych. Na razie
małą wożę do moich rodzicow - jeszcze tydzien temu mialo byc tylko na 3
miesiace, ale po tygodniu - UWAGA UWAGA - moj rodzony ojciec oswiadczyl, ze
"nie odda Hanusi do żadnego żlobka ani obcej babie". Nie poznaje go, wlasnych
dzieci nie karmil i nie zabawial, a na punkcie wnusi oszalal. big_grin

"Siedzenie w domu" mialo na mnie niestety wpływ destrukcyjny. Nic mi się nie
chcialo, brak motywacji do działania. Wpieprzam za to na potęgę, zapuściłam
się - nie z braku czasu, ale z lenistwa. Widzę jak to lenistwo i powtarzalnosc
czynnosci mnie otumaniało - wstawanie o 10:00, karmienie, przewijanie i
przebieranie, kawka, necik, sniadanko, czas przecieka przez palce. Z
przerażeniem widzę, ze w sumie mi sie to podobało - nikt nic nie wymagał
(tylko dziecko, ale jej obsluga to latwizna), mogłam se łazic w koszuli do
13:00... Pojscie do pracy siłą rzeczy przełamalo ten marazm. Przez ostatni
tydzien w pracy co prawda jak na razie tez wiele ode mnie nie wymagali, za to
moglam rozmawiac caly dzien z DOROSŁYMI, i jezdzic codziennie na lunch do
innej knajpy. Co za frajda. smile Wyrzutow sumienia z powodu powrotu do pracy nie
mam zadnych - z pensji meza za chuja bysmy nie wyzyli, a mała ma opiekę
kochających dziadkow.

Wokoł baby boom. Tak jęczałam na samym poczatku ciąży, że nie mam zadnej
dzieciatej kolezanki. A tu miesiąc temu moj brat zostal ojcem, kolezanka 2
m-ce temu, i szwagierka 4 miechy temu. Przyjaciele z W-wy ktorzy od lat
starali sie o dziecko, w koncu po in vitro beda miec niedlugo na swiecie
blizniaki. Nie liczę juz ciąż i porodow dalszych znajomych. Istna lawina. smile
I wiecie co? I nawet te niemowlaki wzbudzaja we mnie niejakie zainteresowanie.
smile I pewne rozczulenie, ale tylko w zakresie, w jakim przypominają mi małą
Hanusię.
Doszłam do wniosku, że patrzylam na dzieci z niewlasciwej strony - porównujac
je do dorosłego. A kiedy spojrzy się na dziecko z punku widzenia tych paru
komórek na krzyz gdzies tam w otchłani mojego organizmu, ktorymi byla jeszcze
rok temu - to po prostu prawdziwy cud stworzenia. smile

Milosc do dziecka nie wybuchla we mnie gwaltownie, ale rosła pomalu z dnia na
dzien. Teraz za każdym razem, kiedy ją przytulam, czuję w środku cieplo i
wszystko we mnie az podskakuje z radosci. Teraz juz wiem, co się zyskuje,
mając dziecko. smile Wiem tez, że zyskuje się niepokoj do konca zycia - nie
uchronię jej przecież przed calym złem tego świata, na samą myśl że cos
mogloby jej się stac, ze mialaby cierpiec, mam łzy w oczach. Taaki twardziel
ze mnie. Nie jestem w stanie oglądac zadnych filmow gdzie nawet pośrednio
dzieje się krzywda dzieciom, bo od razu mi slabo.

Spadek aktywnosci fizycznej i towarzyskiej byl nieunikniony, ale zupelnie mi
to nie przeszkadza. Hania jest taka fajniutka, lepsza niz wszystkie pieski i
kotki razem wzięte, i tak oszałamiająco pachnie. smile Chyba nam jednak z chlopem
odwalilo, ale pocieszam sie, ze to u normalnych ludzi normalne, że nie
jestesmy wyrodnymi rodzicami. Mimo tego, że Malun je z butelki, spi we wlasnym
łóżeczku, czolga po nieodkurzonym dywanie, nosi niewyprasowane ubranka i
wpieprza jedzenie ze sloiczkow. smile

No i stwierdzilismy, ze skoro nam takie zajebiste dzieci wychodzą, to grzechem
byloby nie zrobic jeszcze jednego... big_grin
Obserwuj wątek
    • bubasio Re: Hedonistki refleksje o macierzystwie 10.01.10, 21:54
      oj Ola, nawet nie wiesz jak się cieszę że Wam, a szczególnie Tobie, odbiło na
      punkcie dziecka big_grin
      no i życzę owocnych starań o następnego potomka smile
      • m0nalisa Re: Hedonistki refleksje o macierzystwie 11.01.10, 03:25
        cudnie sie ciebie czyta, mialam podobne odczucia, mam je w sumie nadal, tyle ze
        mnie zaraz potem drugi syn butem w domu przytrzymal. rozleniwilam sie, rozlazlam
        dlatego poszlam do pracy na kilka godzin chociaz ale mam powod by wygladac i
        kopa w tylek by sie ruszyc.
        Do dzieci mam nadal nieco odmienne podejscie, toleruje, znajomych i przyjaciol
        dzieci bardzo lubie ale w wozki nadal glowy nie wsadzam smile
        dziwila mnie to rosnace uczucie do dziecka, nie raz na forum pytalam dziewczyn
        czy tez tak mialy bo ta milosc nie wybuchala- ladnie napisalas ze rosla i tak
        rzeczywiscie jest.
        Ja jestem z tych ktore nie maja problemow z zostawianiem dzieci z mezem,
        rodzina, znajoma gdy idziemy do kina, niedlugo chlopaki pojda do przedszkola.
        Kocham ich bardzo ale tez chetnie od nich uciekam- cenie sobie tez moj czas na
        wyciszenie, na "nie myslenie o dzieciach" bardzo.
        Dzis wiem ze to jest zdrowe podejscie. Zdrowe dla mnie, nie owijam sie w
        pieluchowy kokon, zdrowe dla nich bo nie maja tylko mnie - ja sama im swiata nie
        pokarze.
        Czesto tez watpie w siebie, ze do kitu jestem, ze sie nie nadaje, ze
        macierzynstwo nie jest dla mnie i gdybym wiedziala..... na szczescie to tylko
        dni takie bywaja wiec to chyba tez zdrowe.
        Reklam i filmow niektorych nadal nie moge ogladac bo oczeta mi wilgotnieja i
        smiac mi sie chce jak dzieci zmiekczaja smile wczesniej tak nie mialam.
        Jednym slowem bardzo sie ciesze ze odkrylas siebie na nowi ze mala jest fajna i
        fajnie ze jestes smile
    • kamila_21 Re: Hedonistki refleksje o macierzystwie 11.01.10, 06:07
      To ja wam powiem ze kiedys bylam bardziej kopnieta na punkcie dzieci niz teraz
      jak mam juz wlasne. Od zawsze nianczylam dzieci kuzynek, siostry, sasiadow itp.
      Wszystkie byly piekne i kochane. Jak urodzil sie Mikolaj to te inne jakos
      przestaly dla mnie istniec. Kiedys rozczulaly mnie kobiety w ciazy - teraz
      patrze na nie ze wspolczuciem, bo dla mnie te 9 miesiecy to nie byl wcale "stan
      blogoslawiony".
      W Mikolaju natomiast zakochalam sie od pierwszego wejrzenia, miloscia tak
      wielka, ze nawet sobie wczesniej nie wyobrazalam, ze to az takie silne moze byc.
      Tez mam chwile slabosci, jestem przemeczona, od zeszelgo tygonia mam 3 godziny
      dla siebie - pierwszy raz od 3 lat i to dodalo mi jeszcze troche skrzydel smile
      Reklam i brutalnych filmow tez nie moge ogladac. Jak slysze o pedofilach to mi
      sie cisnienie podnosci jeszcze bardziej niz kiedys, jak nie mialam wlasnego
      dziecka.
      Super ze jestes szczesliwa! Wiedzialam, ze tak bedzie smile
    • fajnyrobal Re: Hedonistki refleksje o macierzystwie 11.01.10, 12:13
      No to ja już nie dołączę swoich refleksji, bo po pierwsze primo
      pisałam ci to już przed porodem smile a po drugie primo są dokładnie
      takie jak mony, wiec po co powielać big_grin
      Fajnie, że jesteś i fajnie, że tak to wszystko ci się poukładało.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka