(nie)samodzielnosc

[mrs.t]

czy wychowanie samodzielnego dziecka w AP przychodzi z trudem?
czy dzieci AP sa samodzielne z zasady - bo wszytskie dzieci AP sa w ogole
idealne (bo tak postrzegaja ich rodzice?
czy dzieci wychowane w AP sa strasznie niesamodzielne bo mamy kwoki nosza je
caly czas w chuscie!?!

Jak obchodzic sie z samodzielnoscia by dziecko mialo jej w sam raz?
Jak wasze starsze dzieci?
Jakie macie plany co do mlodszych dzieciakow?

[anik801]

Nie wiem do jakich dzieci zaliczyć mam córkę.Z jednej strony daje
sobie rade i nie wymaga mojej ciągłej "pomocy".Z drugiej wydaje mi
się,że jest jeszcze strasznie dziecinna i niezbyt samodzielna w
codziennych czynnościach.Nie wiem może u niej to bardziej z lenistwa.
Jak na czymś jej zależy to umie zrobić wszystkoNo niestety jej się
nie chce samej ubierać,wziąć sobie ubrania z szuflady(ja mam jej
naszykować,a najlepiej jeszcze ją ubrać),wiązanie butów odpada,chce
żeby ją po kąpieli wycierać-ona nawet nie próbuje robić tego
sama.Dobrze że tyłek sama wycieraMoim błędem było to,iż dawałam
sobie wmawiać,że ponieważ ona jest z grudnia to jest młodsza od
rówieśników i trzeba jej pomagać(czytaj robić za nią).Teraz wiem,że
czynności samoobsługowych należy uczyć bardzo wcześnie.Można
pomagać,ale nie wyręczać.

[mrs.t]

o no wlasnie
kiedy zaczac, by nie przegapic tego dobrego momentu - by nie przyzwyczaic do
zbyt aktywnego pomagania (czyt. wyreczania)

ie lat ma corcia?


a z drugiej strony kurcze opatulic kochane cialko recznikiem po kapieli ...no
jak z tego zrezygnowac ?

[aniaimax]

Od kiedy mlody jest mobilny pozostawiam mu wolna reke. nie chodze za nim, nie pilnuje, nie sprawdzam. Jak ma potrzebe, to do mnie przychodzi, albo mnie "wola". wtedy wkraczam z asysta, a czasami tylko probuje go odpowiednio nakierowac. Ze starszym tez tak robilam i jest bardzo samodzilenym dzieckiem.
Jaksa na placu zabaw pilnuje z pewnej odleglosci, nie chodze za nim krok w krok. Nie boi sie obcych miejsc ani ludzi.
Nie wisi przy mnie calymi dniami, ale kiedy tego potrzebuje (chory, smutny/zly) dostaje ode mnie tyle czulosci i ile wlezie . no i zawsze jak obok niego przechodze, to go cmokam, glaszcze, alebo chociaz musze dotknac. No nie potrafie sie opanowac
Wydaje mi sie (moze sie myle), ze samodzielnosc naszych dzieci w duzym stopnu zalezy od ich poczucia bezpieczenstwa. Jezeli dziecko wie, ze mama reaguje i zaspokaja jego potrzeby emocjonalne, to czuje sie bezpiecznie i nie boi sie od niej oddalac.
a moze to kwestia dziecka i jego charakteru?

[pinkdot]

Jezeli dziecko wie, ze mama reaguje i zas
> pokaja jego potrzeby emocjonalne, to czuje sie bezpiecznie i nie boi sie od nie
> j oddalac.
> a moze to kwestia dziecka i jego charakteru?

A co zrobić, jeżeli dziecko półtoraroczne czuje się tak samodzielne, że przy
każdej nadarzającej okazji "idzie w długą" i nie patrzy czy matka jest w zasięgu
wzroku, im dalej tym lepiej?
Oj chyba za bezpiecznie się ten mój potomek czuje...
Dlatego na placu zabaw trzymam się blisko, bo nie dogonię i znów mi się właduje
na drabinki dla starszaków

[basiak36]

Dzieci samodzielnie ucza sie raczkowac i chodzic I wszystkiego innego tez
Gorzej jesli im w tym za bardzo przeszkadzamy, np czasem widze jak znajoma nie
pozwala dziecku wejsc na schody 'bo spadnie' czy wspinac sie po drabince na
placu zabaw.
Jak dla mnie, jesli dziecka sie nie hamuje, a tylko w miare obserwuje zeby sobie
krzywdy nie zrobilo, to rozwinie sobie swoja samodzielnosc we wlasnym czasie

o to to!

[iwoniaw]

Cytatbasiak36 napisała:

> Dzieci samodzielnie ucza sie raczkowac i chodzic I wszystkiego
innego tez
> Gorzej jesli im w tym za bardzo przeszkadzamy, np czasem widze jak
znajoma nie
> pozwala dziecku wejsc na schody 'bo spadnie' czy wspinac sie po
drabince na
> placu zabaw.

Iluż ja widuję rodziców, którzy zachowują się w ten sposób, a potem
jeszcze się dziwią, że dziecko zaczyna się bać (np. huśtania wysoko,
wspinania, zjeżdżania ze zjeżdżalni)

[pinkdot]

[asjula1]

> znajoma nie
> > pozwala dziecku wejsc na schody 'bo spadnie' czy wspinac sie po
> drabince na
> > placu zabaw. [/quote]
>
> Iluż ja widuję rodziców, którzy zachowują się w ten sposób, a potem
> jeszcze się dziwią, że dziecko zaczyna się bać (np. huśtania wysoko,
> wspinania, zjeżdżania ze zjeżdżalni)
>

Ej, no, troszke tu widze przesade jednak. "w glebi kontinuum" lansuje taki
sposob traktowania mobilnosci niemowlaka, ze nalezy wiedziec, gdzie jest, ale
pozwalac, by sobie lazilo. OK, tylko, ze miasto to cos zupelnie innego, niz
zycie w naturze. Tam w najgorszym przypadku dziecko moze sie uderzyc o kamien
wywracajac sie lub zadrapac galezia.
Spadniecie z 20-tu stopni schodow, to zupelnie inna bajka. Moja siostrzenica
miala pekniecie czaszki, po takim upadku, co szybko zmienilo jej mamie
wyluzowane podejscie.
W naturze nie ma: gniazdek elektrycznych, kuchenek z goracymi garnkami, szkła do
stłuczenia, żrących substancji w butelkach na półkach, okien na piętrach, ze o
samochodach nie wspomnę.
Pewnie, ze to przegiecie, taka mama, jaka ostatnio widzialam na placu zabaw - z
krzykiem biegla do 5-latki, wolajac, zeby mala nie wchodzila na zjezdzalnie bez
jej asekuracji - trzymala ja za reke przy wchodzeniu na 6 stopni (piasek pod
spodem) i podtrzymywala podczas zjezdzania.
No, ale z drugiej strony, rodzice nie reagujacy innym razem na tym samym placu
zabaw na ekwilibrystyczne dzialania trzylatki, ktora spacerowala po drabince -
no takim daszku z dabinek, na wysokosci z 3 metry. Az krew cierpla.

[basiak36]

>
> Ej, no, troszke tu widze przesade jednak. "w glebi kontinuum" lansuje taki
> sposob traktowania mobilnosci niemowlaka, ze nalezy wiedziec, gdzie jest, ale
> pozwalac, by sobie lazilo. OK, tylko, ze miasto to cos zupelnie innego, niz
> zycie w naturze.

W naturze jest o wiele wiecej niebezpieczenstw niz schody Poza tym kto na
poczatku puszcza dziecko samo po schodach? Ja na poczatku stalam kilka stopni
nizej aby w razie czego lapac. Szybko nauczyla sie pewnie schodzic. Ze starszym
dzieckiem dlugo byla bramka na schodach i od razu z nich spadl po zabraniu
bramki. Mlodsze dziecko szybciej wiedzialo o co chodzi.

Pewnie, ze to przegiecie, taka mama, jaka ostatnio widzialam na placu zabaw - z
> krzykiem biegla do 5-latki, wolajac, zeby mala nie wchodzila na zjezdzalnie bez
> jej asekuracji - trzymala ja za reke przy wchodzeniu na 6 stopni (piasek pod
> spodem) i podtrzymywala podczas zjezdzania.

No wlasnie o to mi chodzi. Albo o hasla 'uwazaj bo rozlejesz', 'spadniesz', z
gory zakladanie ze sie nie uda, a potem sie dziwimy ze nie probuje. Wyreczamy
dzieci w ubieraniu, sprzataniu wlasnego pokoju, itp.

[asjula1]

> W naturze jest o wiele wiecej niebezpieczenstw niz schody

Zgoda. Tylko, ze IMO cywilizacja to te zagrozenia z natury + milion nowych No,
moze lwow mniej na ulicach, ale psy tez potrafia byc nieprzyjemne.
Zycie na wsi jest chyba bardziej przyjazne dla dziecka, niz w miescie - tzn. w
kwestii bezpieczenstwa na codzien. Mowie tu nie o jakims wysokowydajnym
gospodarstwie rolnym, tylko chalupce posrod pol i łak
Troche mam porownanie, pierwszy rok spedzilismy w Warszawie, a teraz mieszkamy
pod. Otwieram dzwi, wypuszczam dziecie na trawke i i nie musze sie stresowac, ze
wyrznie na krzywym chodniku, spadnie ze schodow na klatce, albo z okna z 10-go
pietra.
Nie musze sprawdzac, czy winda jest za drzwiami na ww pietrze, bo to w moim
bloku nie bylo takie oczywiste.... itp. itd.
Tez nie jest calkiem soft, wczooraj mi pobiegl prosto pod samochod (tzn. no nie
wiem, moze by sie i zatrzymal, ale jakos nie testowalam), w sklepie tez muesze
go pilnowac itd, ale okazji do spadniecia, rozwalenia glowy itd jest jednak
mniej. Nno, owadow wiecej Ale za to nie smierdzi spalinami.

[basiak36]

asjula1 napisała:

No
> ,
> moze lwow mniej na ulicach, ale psy tez potrafia byc nieprzyjemne.
> Zycie na wsi jest chyba bardziej przyjazne dla dziecka, niz w miescie - tzn. w
> kwestii bezpieczenstwa na codzien. Mowie tu nie o jakims wysokowydajnym
> gospodarstwie rolnym, tylko chalupce posrod pol i łak

Tez prawda) ostatnio bylismy z dziecmi na farmie, biegaly samopas, jedno
wpadlo do strumyka, i bylo mnostwo smiechu. Ja lubie takie klimaty A
cywilizacja swoja droga, ale chyba ewolucyjnie sie dostosowujemy?

> Tez nie jest calkiem soft, wczooraj mi pobiegl prosto pod samochod (tzn. no nie
> wiem, moze by sie i zatrzymal, ale jakos nie testowalam)

No wlasnie, bo jak testowac? Moja coreczka nasladuje starszego brata i jakos
wiem ze nie wybiegnie... moze za bardzo jej ufam ale jakis instynkt
samozachowawczy chyba ma)

[globus.histericus]

ale jakis instynkt
> samozachowawczy chyba ma)

No właśnie, też mocno wierzę w ten instynkt

[asjula1]

A ja mam taka teorie, troche w klimacie przywolywanego juz "W glebi kontinuum",
ze dziecko ma instynkt samozachowawczy nie dostosowany do wspolczesnej cywilizacji.
Tak samo, jak nie pstryk nie przytosuje sie do spania w lozeczku, czy jezdzenia
wozkiem, tak samo nie ma koordynacji, sil i refleksu wystarczjaco
"wyewoluowanego", zeby sobie radzic dobrze w srodowisku nienaturalnym.
Ja stosuje praktyke - ucz sie dziecko, ja Cie z boku, bez narzucania sie,
przypilnuje, postoje obok, pochwale, gdy Ci sie uda, pociesze, gdy spadniesz i w
miare, jak bedziesz sobie coraz lepiej radzic, bede odpuszczac.
Chyba dobra strategia, bo maly smiga po zjezdzalniach itd. Ale na twardych
schodach ciagle przy nim jestem. Pozwalam tak ca do jego wzrostu wedrowac, jesli
wyzej, jest asysta.

Nie wiem, moze za duzo okropnych wypadkow widzialam, dzieci z rozbitymi glowami
, przywiezione prosto z placow zabaw itd.

[globus.histericus]

Ja generalnie jestem zwolenniczką luźnego podejścia, choć oczywiście
wszystko w miarę zdrowego rozsądku. Nie stoję nad dzieckiem i muszę
szczerze przyznać, że wyrżnęło kilka razy porządnie. Na szczęście
kończy się na siniakach, małych guzach i zadrapaniach. Pewnie jakbym
miała doświadczenie z pęknięciem czaszki zmieniłabym trochę
podejście.
Ja patrzę na ten problem też od drugiej strony, bo pilnując za bardzo
dziecko, może nie stanie mu się krzywda fizyczna, ale może odnieść
obrażenia psychiczne. Nie chciałabym bowiem żyć w świecie, w którym
co rusz mi czegoś nie wolno, cały czas ktoś mnie ogranicza, a na
dodatek nie wierzy, że sobie poradzę, dlatego też nie chcę, żeby w
takim żyła moja córka. Nie chcę też, żeby moje dziecko miało obraz
świata, w którym zza każdego rogu czyha niebezpieczeństwo. Ale jak we
wszystkim, każdy musi znaleźć swój złoty środek

[basiak36]

globus.histericus napisała:

> Ja generalnie jestem zwolenniczką luźnego podejścia, choć oczywiście
> wszystko w miarę zdrowego rozsądku. Nie stoję nad dzieckiem i muszę
> szczerze przyznać, że wyrżnęło kilka razy porządnie.

No to tak jak ja. Nie uwazam ze guzy i upadki to problem, u malych dzieci zwykle
jest tak ze lepiej radza sobie np ze spadkami ze schodow niz dorosli
A przez rzadkie przypadki tragicznych wypadkow nie bede zmieniac podejscia...
Moja 2.5 letnia corka wspina sie z moim 7.5 letnim synem na taka sciane do
wspinania, i radzi sobie dobrze. Jak spadnie, bedzie miekkie ladowanie, i nie
jest na tyle wysoko aby mogla zrobic sobie krzywde. Ani razu nie spadla. Jak
mialabym jej zabronic)
No i ta sama 2.5 latka od roku smiga na hulajnodze, dosc szybko.
Jej kolezanka, 4 latka, zostala puszczona przez mame na hulajnoge po raz
pierwszy bez mamy trzymajacej za rame. Jak pojechala to wyladowala na ulicy, tak
szybko ze mama nie zdarzyla jej zlapac. Mama byla zla i wiecej nie pozwolila.
Pytanie jaka to lekcja zyciowa dla dziecka?

[asjula1]

Ok, no. Moze ja mam bardziej rozbudowana wyobraznie w kwestii rozbitej glwy,
pekniecia czaszki, krwiakow itd, tfutfu

[basiak36]

asjula1 napisała:

> Ok, no. Moze ja mam bardziej rozbudowana wyobraznie w kwestii rozbitej glwy,
> pekniecia czaszki, krwiakow itd, tfutfu

Zdziwilabys sle ale ja troche tez Moj 7 latek byl juz 3 razy na pogotowiu z
rozbita glowa w ciagu ostatnich 2 lat. Raz bo wspial sie na jakas szope i spadl
na tyl glowy na beton. A raz bo biegl z kolega na tenisie, potknal sie i upadl
glowa na kawalek metalowej czesci siatki. Koszmar.. no ale nie powiem mu zeby
nie biegal i nie wspinal sie.. z takim starszym dzieckiem trudniej, nie da sie
az tak kontrolowac

[globus.histericus]

A czy po tych przejściach jest bardziej ostrożny i uważa w takich
sytuacjach, czy wręcz odwrotnie?

[basiak36]

globus.histericus napisała:

> A czy po tych przejściach jest bardziej ostrożny i uważa w takich
> sytuacjach, czy wręcz odwrotnie?

Uwaza bardziej, na szopy juz sie nie wspina Ale ile z was ma 7-8 letnich,
ruchliwych chlopcow)
A jak graja w tenisa to niestety czasem tak jest ze biegaja szybko i mozna sie
potknac.. z pilka nozna to samo, ostatnio jego kolega uderzyl glowa w slupek bramki.
Plus taki ze w tym wieku wszystko szybko sie goi, sprawdzili go dokladnie w
szpitalu.

[asjula1]

O matko, no to nieciekawie. To moze jednak wartaloby takiemu kamikadze jednak
nakreslic konsekwencje szarzowania? Moze on sie ciut na bardzo bezpieczny i
niezniszczalny czuje? Czyli, Twoja niechec do kontrolowania i zniechecania
powoduja, ze o zagrozeniu przekonuje sie post factum, czyli jak juz sobie kuku
zrobi?? No nie wiem, nie wiem...

Kilka razy nic sie nie stalo, ale wiesz.... tfu tfu, z gumy nie jest.

To moze ja juz wole swojemu opisac, co bedzie, gdy sie wespnie i ew. spadnie z
jakiejs szopy? Niech korzysta z mojej wiedzy teoretycznej, nie ze swojej empirii

[asjula1]

asjula1 napisała:

_za_ bardzo bezpieczny of kors mialo byc

[basiak36]

> To moze ja juz wole swojemu opisac, co bedzie, gdy sie wespnie i ew. spadnie z
> jakiejs szopy? Niech korzysta z mojej wiedzy teoretycznej, nie ze swojej empi
> rii

I niestety tutaj wychodzi nasza zludna wiara ze da sie dziecko nauczyc na
podstawie naszych doswiadczen.. nie da sie.
I zaloze sie ze jak powiesz swojemu aby sie nie wspinal, to specjalnie pojdzie
sprobowac.
Tak juz dzieci maja Zdziwilabym sie jakby dziecko grzecznie przytakiwalo i
skrzetnie omijalo wszystko przeciw czemu mama ostrzega. Na drzewo sie nie
wspinaj, na plot tez nie, obok strumyka nie chodz, na drabinki nie wlaz Jejku
co takiemu chlopcu zostanie do roboty)
A moj chyba z gumy jest jednak) Ale jak dziecko uprawia rozne sporty kilka
razy w tygodniu to nie da sie uniknac drobnych problemow

Czyli, Twoja niechec do kontrolowania i zniechecania
> powoduja, ze o zagrozeniu przekonuje sie post factum, czyli jak juz sobie kuku
> zrobi?? No nie wiem, nie wiem...

A jak robi Twoje dziecko) Jaki sport uprawia? Slucha mamy i wszedzie chodzi z
mama za reke)? Tego bym sie obawiala, bo kiedys moze chciec sie nagle wyrwac
na wolnosc Z dzieckiem znajomej tak bylo, mama ciagle ostrzegala, pilnowala,
nigdzie nie wlazil, az kiedys z kolegami gdzies udalo mu sie wyrwac i mocno
niekontrolowanie sie zachowywal.. Tego boje sie najbardziej, dziecka
wychowywanego non stop ze 'nie wolno' i 'lepiej nie'.
Wlasnie takie doswiadczenia jak te ktore mial moj, pokazuja mu ze trzeba uwazac
i robi sie ostrozniejszy...

[asjula1]

Od razu protusjac - nie jestem (chyba) jakas ultralękowa mama, raz dostalam
nawet ochrzan od starszago brata, ze za malo uwazam na dziecko Bardzo to bylo
niemile, pomyslalam ,ze jesli cos nie daj Najwyzszy Programisto, sie malemu
stanie, bedzie, ze bylo to do przewidzenia, bo o dziecko nie dbalam
No ale zainteresowala mnie Twoja taktyka. Czy mam rozumiec, ze dajesz dziecku
testowac wszelkie konsekwencje na sobie, czy, uprzedzasz/informujesz o pewnych
niebezpieczenstwach jednak?
Chyba nie czekalas az, no nie wiem.. prad go kopnie, a poinformowalas, ze jak
wlozy drucik do gniazdka, moze taka operacje przyplacic niemilymi konsekwencjami?

Nastolatka uprzedzisz o konsekwencjach uprawiania seksu bez zapezpieczenia, czy
spokojnie zniesiesz opcje, ze przyprowadzi trzynastoletnia ciezarna kolezanke?))

[basiak36]

> No ale zainteresowala mnie Twoja taktyka. Czy mam rozumiec, ze dajesz dziecku
> testowac wszelkie konsekwencje na sobie, czy, uprzedzasz/informujesz o pewnych
> niebezpieczenstwach jednak?

Ale nie rozumiem co masz na mysli) Ze niby puszczam 7 latka w swiat zeby sie
uczyl?) Dlatego ze udalo mu sie wspiac na szope i spasc? A ja siedze patrze
i sie usmiecham)
Wydaje mi sie ze zachowuje sie dosc przecietnie, ostrzegajac dziecko na ile sie
da, ale nie stoje nad nim bez przerwy na placu zabaw na przyklad. Jest wieksza
czesc dnia w szkole i nauczyciel na dyrzurze nie pilnuje kazdego dziecka non
stop. Nie wiem czy sa jacys chlopcy ktorzy wypadkow podobnych nie mieli

> Chyba nie czekalas az, no nie wiem.. prad go kopnie, a poinformowalas, ze jak
> wlozy drucik do gniazdka, moze taka operacje przyplacic niemilymi konsekwencjam
> i?

Wiesz, przedziwne wnioski wyciagasz.. takie sobie historie dopowiadasz? W jakim
celu?

> Nastolatka uprzedzisz o konsekwencjach uprawiania seksu bez zapezpieczenia, czy
> spokojnie zniesiesz opcje, ze przyprowadzi trzynastoletnia ciezarna kolezanke?;
> )))

Wiesz, jesli az tak daleko posuwasz sie z interpretacja tego ze nie stoje nad
glowa 7 latka na placu zabaw non stop, to gratuluje wyobrazni) Domyslam sie ze
musisz miec naprawde super spokojne dziecko ktore glownie siedzi

Ja w takim razie rozumiem ze jako opiekuncza mama bedziesz chodzic za swoim
dzieckiem wszedzie, trzymac za reke, rowniez kiedy przyjdzie do spraw
damsko-meskich, bedziesz na miejscu aby objasnic co i jak))) No ok, pewnie tak
tez mozna)

[asjula1]

> I zaloze sie ze jak powiesz swojemu aby sie nie wspinal, to specjalnie pojdzie
> sprobowac.
> Tak juz dzieci maja

Ty no, jednak bym polemizowala. Moje starsze dziecko jakos nie testowalo
odpornosci swoich powlok cielesnych, nie wiem, moze to kwestia temperamentu,
albo moze mial wiecej szczescia. W szpitalu bylismy przez cale jego zycie dwa
razy - raz z kleszczem w kaciku oka i raz na zeszycie dziasla, no ale tu
polecial na lawke na perzerwie , popchniety przez jakiegos biegacza.
Kurka, jakos mialam z nim dobry kontakt, rozmawialismy duzo, pewnie, ze nie
zawsze mnie sluchal, ale jak wymyslil jakis przeokropny pomysl na spedzenie
wakacji od ktorego zawalu prawie dostalam, poprosilam go, zeby odpuscil, bo dla
mnie to ciut za bardzo hardcoreowe i nawet sie laskawie zgodzil
Tfu, tfu, oby mu sie nie odnowilo, bo to taki pomysl typu sen koszmar kazdej
matki (no, moze Ty bys dala rade, jako mniej wystresowana)

[basiak36]

> Ty no, jednak bym polemizowala. Moje starsze dziecko jakos nie testowalo
> odpornosci swoich powlok cielesnych, nie wiem, moze to kwestia temperamentu,
> albo moze mial wiecej szczescia. W szpitalu bylismy przez cale jego zycie dwa
> razy - raz z kleszczem w kaciku oka i raz na zeszycie dziasla, no ale tu
> polecial na lawke na perzerwie , popchniety przez jakiegos biegacza.

No ale w jaki sposob spedza wolny czas Twoje dziecko? Bo jesli regularnie
uprawia sport to ciezko mi uwierzyc ze drobnych wypadkow nie ma. W rugby na
pewno nie gra, w football tez nie? Jakis lekki sport? No plywanie jest w sumie
najmniej grozne jesli chodzi o kontuzje...
Ja tez bylam z moim w szpitalu 2 razy, czyli tak jak Ty, rozumiem ze to co
napisalas do mnie w poprzednim poscie, moglabys tez do siebie napisac?)

[asjula1]

"Moj 7 latek byl juz 3 razy na pogotowiu z
rozbita glowa w ciagu ostatnich 2 lat."
Moj byl dwa w ciagu dziewietnastu, z zcego raz z kleszczem no i sam sobie ,
odpukac, nigdy krzywdy nie zrobil, no ale przeciez to nie zawody

Napisalas: "Jak dla mnie, jesli dziecka sie nie hamuje, a tylko w miare
obserwuje zeby sobie krzywdy nie zrobilo"
"I niestety tutaj wychodzi nasza zludna wiara ze da sie dziecko nauczyc na
podstawie naszych doswiadczen.. nie da sie. "
"Wlasnie takie doswiadczenia jak te ktore mial moj, pokazuja mu ze trzeba uwazac
i robi sie ostrozniejszy... "

Wywnioskowalam, ze nie rozmawiasz z nim, o bezpieczenstwie, pozwalasz mu na
wlasnej skorze doswiadczac konsekwencji swoich zdaialn, ze tak sie uczy.
Dlatego spytalam, czy w ogole probujesz czasem go jednak ostrzec, piszesz, ze
tak - OK, o to mi chodzilo.
Moje dziecko samo jezdzilo pociagiem majac z 12 lat, chodzilo na dlugie
wycieczki po Warszawie, samo nocowalo na dzialce pod Pruszkowem majac lat z 14
(to bylo okropne dla mnie, brr) - nie powiem, ze mi sie to podobalo, ale jakos
zaciskalam zeby, zeby wlasnie nie byc taka mama typu "uwazaj, bo sobie krzywde
zrobisz". Ale o wielu rzeczach z szeroko pojetego bezpieczenstwa rozmawialismy
i nadal rozmaiamy, bo on wlasnie jakis nadmiernie moim zdaniem wyluzwany jest,
echh...

[basiak36]

asjula1 napisała:

>
> Wywnioskowalam, ze nie rozmawiasz z nim, o bezpieczenstwie, pozwalasz mu na
> wlasnej skorze doswiadczac konsekwencji swoich zdaialn, ze tak sie uczy.

Nadal nie rozumiem czemu tak wywnioskowalas, bo jedyne co napisalam to ze nie
stoje nad dzieckiem bez przerwy) I ze dziecko uczy sie wedlug doswiadczen,
takich normalnych i typowych. Kiwa sie na krzesle, iles razy tlumaczylam aby
tego nie robil i raz spadl. Wiecej sie nie kiwa. Dzieci testuja i jest to
normalne calkowicie.
Nie hamuje dziecka bo nie zabraniam bawic mu sie na placu zabaw i nie biegam za
nim jak gra w tenisa

5 latek ktory biegnie i uderza sie przypadkowo glowe potykajac o wystajacy
przedmiot, raczej z ostrzezeniami tutaj nic nie zyskamy. Ja nadal nie wiem jak
Ty bys pilnowala ruchliwego chlopca ktory gra w pilke nozna czy rugby?

> Moje dziecko samo jezdzilo pociagiem majac z 12 lat, chodzilo na > > dlugie
> wycieczki po Warszawie,

Zalezy jakie wyprawy, bo sa jednak sytuacje z ktorymi 12 letnie dziecko
samotnie moze sobie nie poradzic. Syn kolezanki dojezdza 2 stacje pociagiem do
szkoly, ma 12 lat i jest ok.

Czyms zupelnie innym sa guzy i zadrapania z dziecinstwa (ja akurat z duzymi
guzami na pogotowie pojechalam, bo to bylo moje pierwsze dziecko, teraz pewnie
tylko bym zimny opatrunek dala) a czym innym samotne wyprawy w zaleznosci od wieku.

[asjula1]

Ale ja nie biegam za dzieckiem. Ze starszym rozmawialam o pewnych rzeczach,
ktorych wolalam, zeby nie testowal na wlasnej skorze i jakos sie udawalo na
rzadziej lub czesciej Opisalam mu np. co sie dzieje z czlowiekiem, ktory
bierze narkotyki, powiedzialam, ze udusze, jezeli bedzie takim idiota, zeby dsam
sprobowac i jakos, odpukac, nie probuje.

Pewnym rzeczom zapobiec nie sposob, ale wierze, ze dzieci sa madre i jak sie im
nakresli konsekwencje durnych zachowan, to troche do wyobrazni przemowic sie uda

Malego pilnuje, ale tak be szalenstw. Asystuje mu, gdy oceniam, ze dalsza
eksploracja czegos, np. schodow grozi smiercia lub kalectwem, gdyby cos sie mu
nie udalo jednak. Ja widzialam umierajacego siedmiolatka, nigdy wiecej nie chce
widziec.

[basiak36]

asjula1 napisała:


> Pewnym rzeczom zapobiec nie sposob, ale wierze, ze dzieci sa madre i jak sie im
> nakresli konsekwencje durnych zachowan, to troche do wyobrazni przemowic sie ud
> a

No wiadomo, tylko z 3 latkiem nie bardzo da sie jeszcze rozsadnie rozmawiac Z
moim 7 latkiem juz lepiej bo np wiem ze nie musi testowac wylazenia na ulice
Wie tez dlaczego lepiej nie probowac roznych dziwnych rzeczy, bo z tych naszych
rozmow chyba cos zostaje. Niemniej nie mam zludzen ze czasem dziecko moze
poniesc ciekawosc swiata..
>
> Malego pilnuje, ale tak be szalenstw. Asystuje mu, gdy oceniam, ze dalsza
> eksploracja czegos, np. schodow grozi smiercia lub kalectwem, gdyby cos sie mu
> nie udalo jednak.

Ja asystowalam malej dopoki nie widzialam ze schodzi bardzo pewnie, a i wtedy
zawsze bylam gdzies blisko na dole schodow. Jest bardzo ostrozna, schodzi powoli
i jakos wiem ze jest ok.

[iwoniaw]

Moje dzieci były noszone w chuście dopóki masa pozwalała Wiele o
nich można powiedzieć, ale na pewno nie to, że są niesamodzielne.
Wprost przeciwnie, mam wrażenie, że właśnie dlatego, że jako
noworodki i niemowlęta były wyprzytulane "do oporu", jako
przedszkolaki nie miały problemów z adaptacją w grupie, rozstaniami
na kilka godzin i potrzeby trzymania się za maminą spódnicę non stop.

[anik801]

Moja ma 6,5r.więc powinna już być bardziej zaradna.Ja w jej wieku to
robiłam prawie wszystko sama-serio.Do zerówki chodziłam sama,a
miałam kawałek i przez ulicę przechodziłam.Mama nie musiała mnie ani
ubierać,ani sprawdzać czy lekcje odrobione.A moje dziecko tam gdzie
się rozbiera,tam ciuchy rzuca(choć w łazience jest kosz na
brudne),tam gdzie je cukierka rzuci papierek na dywan.Cały czas
muszę jej zwracać uwagę i dopiero wtedy robi tak jak należy.Przy
lekcjach ryczy-że niby za dużo-no tak w zerówce jest masa nauki

[agnen]

Przeczytałam mniej więcej cały wątek i właściwie nic nowego nie napiszę
U nas jest tak:
młoda (2i9m) jest raczej nieśmiała i łatwo ją przestraszyć (to opis zachowania
nie "etykietka"). nosiliśmy ja w chuście długo (jeszcze do tej pory raz na jakiś
czas sie zdarza), 2,5r karmiłam piersią, śpi z nami, do spraw siniaków i
obijania podchodzę z dystansem, zwłaszcza ze młoda zawsze była dość ostrożna
(kilka mies temu zdała sobie sprawę z realnej możliwości zrobienia sobie krzywdy
jak sie skąś spadnie itp. więc jest jeszcze ostrożniejsza).

nie pomagałam jej ani nie zabraniałam np. włazić na zjeżdżalnie (te wysokie),
chodzić samemu po schodach kiedy tylko chciała, bujać sie na huśtawkach, tych
bez oparcia też. Często miałam i miewam ciągle wrażenie że młoda gdzieś się
trzaśnie, wywali, ale okazuje się że ma zaskakujące umiejętności hamowania 3mm
od krawędzi drzwi np. .
no i młoda jest samodzielna w kwestiach "życia codziennego": jedzenia (robi
sobie kanapki na śniadanie jak ma przygotowany sprzęt), spania (mówi że jest
zmęczona i chce sie położyć), sikania,mycia, ubierania (nie do końca umie sie
sama ubrać, ale rozbiera sie bez problemów i mówi że jej za zimno/za gorąco),
pomocy w przygotowywaniu jedzenia, mycia swojego talerzyka i sztućców, w ramach
rozrywki robi pranie (włącza zapakowaną pralkę i wyjmuje i rozwiesza część
prania) itp. Oczywiście nie robi tego za każdym razem i jest to dla niej zabawa
(znaczy ona myje swój talerz tak jak mama itp), ale umie.
Dobrze też radzi sobie z emocjami, jeśli nie jest bardzo wytrącona z równowagi
to sama się uspokaja, jak ja coś zaboli to sama sobie "daje buzi" , sama się
zbiera po przewróceniu i tylko informuje że "bam"
natomiast jest znacznie mniej samodzielna w kontaktach z innymi ludźmi. Często
po prostu potrzebuje tłumacza (bo mało mówi i czasem trudno ją zrozumieć), ale
nie tylko o to chodzi.

Co do AP to zgadzam się że ewolucja przystosowała dzieci świetnie do radzenia
sobie z problemami lasów tropikalnych i sawanny, natomiast wcale ich nie
przygotowała do samodzielności w centrum miasta. Co nie znaczy że trzeba od razu
pilnować dziecka na każdym kroku, ale ważne jest dobre zabezpieczenie mieszkania
(zwłaszcza gniazdek).
No i wbrew pozorom podoba mi się idea szelek i smyczy (w sytuacji chodnika obok
ruchliwej ulicy, nie w spokojnym parku), daje to dziecku całkiem duży zakres
samodzielności i nie pozwala na wylądowanie pod samochodem w pogoni za np. gołębiem.

Właściwie to dzieci są różne, AP nie zmieni drastycznie niczyjego charakteru,
ale dzieci AP w miarę swoich możliwości są samodzielne przez to że mają realny
wpływ na swoją rzeczywistość. Rodzice zostawiają dziecko "same sobie" z różnymi
problemami a dzieć chce ich pomocy tylko wtedy kiedy stwierdzi że sam sobie nie
poradzi.

[asjula1]

OK, sluchajcie. Ja sie zgadzam, ze dziecko, ktoremu daje sie duzo okazji do
trenowania koordynacji, wyrabiania pewnych odruchow itd. jest bardziej sprawne
fizycznie, niz dziecko, ktore okazji takich ma mniej. Ale jednak ciagle nie jest
to Spiderman, czy tam inny superhero polimerow, moze sie potknac, zachwiac,
poślizgnąć - tak samo, jak dorosly czlowiek.
Kontuzjom kurka cyrkowcy, alipnisci spadaja czasem itd. Pewien jakis wujek
znajomego po 20 latach zawodowego jezdzenia samochodem pomylil sie i wcisnal gaz
zamiast hamulca, rozwalajac sktecznie samochod swoj i kilka innych.

Nasz mozg nie jest nieomylna maszyna, nasze cialo jest zawodne - chyba dotyczy
to takze dopiero uczacych sie dzieci. Czy bierzecie pod uwage, ze dziecko,
kiedy spadnie z wysokich schodow, moze dosznac: pekniecia czaski, urazu mozgu,
polamania kosci, umrzec.
Zeby bylo jasne, nie oskarzam, tylko probuje zrozumiec, jak to sie robi, zeby
sie nie przejmowac

[asjula1]

> Kontuzjom _ulegaja_ kurka cyrkowcy;|) Tak to jest, jak sie probuje pisac nad
glowa synka wiercipiety

[agnen]

asjula, ale ja nigdzie nie napisałam że młoda właziła na te wysokie schody i
drabinki właziła bez kogoś kto był na tyle blisko żeby łapać. Jak była młodsza
po prostu właziła gdzie chciała sama a ja albo m staliśmy obok

[kinga_owca]

samodzielnego czyli jakiego? samoobsługowego, potrafiącego
samodzielnie się bawić czy odważnego?

bo w tym wątku mieszają się te rzeczy

Tomek jest jak na 2 latka chyba w miarę samoobsługowy - potrafi
sobie wybrac ubranie (wg własnego gustu rzecz jasna), potrafi zdjąc
sobie skarpetki, spodenki i majtki, nie potrafi zdjąc nierozpinanej
bluzki, ale taką bluzę na suwak zdejmie
potrafi odłożyć na miejsce rzeczy (buty do swojej szafki, ciuchy z
prania do właściwych szuflad) i przynieść na moją prośbę z komody
np. spodenki czy bluzkę
potrafi nakryc do stołu, posmarowac masłem chleb, nasypać mi kawy do
ekspresu, wytrzeć na mokro podłogę czy stół, wyjąc rzeczy ze
zmywarki (sztućce i swoje plastiki) i wsadzić je na miejsce
no wiele takich rzeczy potrafi, ludzie są zachwyceni czasem

ale on jest cykorek (sam tak mówi o sobie), mimo, że od zawsze
zachęcany, chwalony - to ruchowo nigdy wyrywny nie był
zaczął chodzic gdy miał 16 miesięcy, bo wcześniej bał aie puścić, a
stawał mając 9 miesięcy
na jeździku zaczął jeżdzic jak mial jakoś półtora roku, chyba nawet
więcej, bo wcześniej się bał
dopiero niedawno nauczył się wchodzić i schodzić z konika na
biegunach!
jak mu kupiliśmy taką malutka 3-stopniowa zjeżdzalnię do pokoju
(miał wtedy prawie 2 latka) to wchodził tylko na te stopnie i nie
chciał sam siadać, trzeba go było sadzać bo nas wolał
nigdy nie wdrapywal się na krzesła, stoły, przy schodach czekał żeby
go wziąc za rękę
a zawsze staliśmy przy nim, dopingowaliśmy, pokazywaliśmy, że to nic
strasznego, ale on zachowawczy jest bardzo w takich ruchowych
rzeczach
na 2 latka dostal laufrada, obejrzał, usiadł i zlazł z
tekstem "Tomeczek jest za malutki" - i laufrad czeka sobie pewnie do
3 urodzin

za to np. potrafi sam zapisac się do fryzjerki poprosi panią w
sklepie o rzodkiewki, spyta się obcej babki jak ma na imię itp.

to chyba jednak w dużej mierze zależy od charakteru dziecka, bo on
odważny "intelektualnie" jest ale ruchowo to cykorek

[dagis.1]

wg mnie nie istnieje cos takiego jak profil dzieci AP
opiekunom moze przyswiecac idea wychowania bliskosci ale kazdy z nas wychowuje
dzieci troche inaczej, poza tym kazde dziecko jest inne. jedne do samodzielnosci
daza z wieksza determinacja inne z mniejsza. porownywanie "dzieci AP" kontra
"dzieci nie- AP" jak dla mnie mija sie z celem