powiedz mi bajkę

[bajdus]

Ratunku! Kuba od jakiegoś miesiąca cały czas nalega aby opowiadać mu bajki.
Na początku mnie to bawiło i cieszyło, że mam tak zdolnego synka - sam
wymyślał o czym chciałby usłyszek historyjkę i kto ma w niej występować. Na
zmianę z mężem i teściową opowiadamy mu różne historyjki wplatając sytuacje z
dnia albo przemycając nauki np. jak to dobrze słuchać rodziców lub jeść
obiadki. Mój synek jednak nigdy nie jest znudzony naszymi opowiadaniami i
prosi nas o nie dosłownie bez przerwy: przy obiedzie, przed spaniem, przy
kąpieli, w samochodzie, zawsze i wszędzie. Ma to oczywiście swoje dobre
strony bo np. zasłuchany daje sobie wcisnąć posiłek albo słuchając jak to
strażak Sam przyjeżdża do chorych dzieci i smaruje im krosteczki żeby się
zagiły pozwala się posmarować (jeszcze ma ospę). Właściwie to są same plusy
tylko że mi się już nie chce!!! Nie mam pomysłów i mnie samą nudzą te baje.
Dodam, że mowy nie ma o normalnej rozmowie z mężem bo Kuba jęczy o bajkę. Czy
wasze pociechy też was tak zamęczały, a może znacie jakieś fajne historyjki
dla dzieci?
Pozdrawiam

[britt7]

U nas to samo pod hasłem " opowiedz mi o babci W."Zamiast bajek zaczęłam kiedyś
przed snem opowiadać o mojej nieżyjącej już niestety babci.
I tak od pół roku opowiadam o domku babci,o kwiatkach,wnuczkach,sweterkach
robionych na drutach,kompocikach.Wplatam historyjki z mojego dzieciństwa-dziwę
się ile pamiętam.
Po pewnym czasie włączył się tata z historiami o dziadku ( czyli pradziadku)
Józefie i tak sobie wspominamy.
Wojtuś to uwielbia.My cieszymy się i dumni jesteśmy z tego ile wie o naszej
rodzinie.Pomysłów na historie póki co nie brakuje.Polecam !

[gopio1]

A ja sobie mysle, ze to super takie bajki. Ja chetnie bym sama cos powymyslala, ale Kuba tylko: czytac!
czytac! czytac!. Rymowanek (Tuwim, Brzechwa, Chotomska...) juz mu nawet nie czytam, tylko recytuje z
pamieci. Mowie Wam, to jest dopiero meczace. To samo codziennie, nieprzerwanie, nieustannie i
niestrudzenie walkujemy po raz tysieczny. Ostatnio jest pewna zmiana i ku mojej uciesze, zaczynamy
czytac proze, ale nie zwasze Kuba da sie namowic. Po stokroc wolalabym opowiadac sama. Czasem mi
sie to udaje w podrozy, gdy nie mamy ksiazczek pod reka. Ale wtedy Kuba tez meczy mnie o sobie
znane wierszyki, bo wie ze mama zna i bez ksiazeczek.
A co do bajek wlasnego pochodzenie, to ja sama jestem przykladem niezlej meczyduszy. Jak bylam
mala, to rodzice opowiadali mi codzinnie na dobranoc bajke. Ja rzucalam temat i oni wymyslali na
poczekaniu. Ale problem pojawial sie, gdy po jakim czasie chcialam posluchac znowu tej samej bajki, a
wtedy rodzice za nic w swiecie nie mogli sobie przypomniec jak to lecialo. A ja urzadzala im niezle
histerie ryczac np.: "to nie tak bylo, bo ten krolewicz mial konia, a smoka tam w ogole nie bylo, a
ksiezniczka wcale nie miala na imie Zosia". Przyszedl czas, ze rodzice bali sie tworzyc nowe bajki, bo je
potem zapomna. A ja potrafilam czepic sie takich szczegolow jak kolor sukienki, imie, tego czy zamek
stal na wzgorzu czy skraju lasu...
ech te dzieci... z ich pomyslami, wyobraznia i pamiecia...

[kargab]

U nas raczej więce jest czytania bajek niż opowiadania,ale to mi odpowiada,ale
książek pochłaniamy niesamowite ilość.Co drugi dzień w bibliotece po 3-5książek.
Ale strasznie to lubimy,a potem to one opowiadaja bajki swoim lalką i fajnie to
wygląda i nawet czasami można sie pośmiac ,jak młodsza wyrazy poprzekręca.

[andziek]

U nas też prośba o bajkę przed snem. Niestety nie czytam, ale za każdym razem
sama wymyślam. Kacper podpowiada mi tylko bohaterów, czasem fabułę, często mi
podpowiada co się zdarzy (zaczyna on mnie opowiadać bajkę) i jest wesoło. On
bardzo to lubi, a ja dobrze się bawię.