kąpiel dwulatki

[agagaba1]

Moja córeczka zaczęła ostatnio bardzo bać się kąpieli w wannie. W ogóle nie
można jej umyć nie wspomnę już o umyciu włosów.Istny koszmar Co robić? Może
ktoś ma podobny problem, odpiszcie.

[anatemka]

wymyśl coś zastepczego. Mój mniej więcej w tym wieku tez tak miał. I cóż, przez
kilka dni wycierałam go na mokro, jakis czas nie myłam włosów, i kupilismy
różne fajne młunki do puszczania wody/takie jak do piachu/ Te młynki go w końcu
przekonały. A wcześniej: co kilka dni z wielkim wrzaskiem do wanny, expresowe
mycie i wyjście.

[agagaba1]

W kąpieli staram zająć ją czymś ciekawym/młynek też ma swoje miejsce w
wannie/Jednak kiedy biorę do ręki mydło lub zaczynam delikatnie myć małą samą
wodą zaczyna się koszmar: uciekaniez wanny, mama siusiu, mama kopa i wszystko
inne. Zaczełam mydlić ją na nocniku może jest trochę lepiej ale z ponownym
włożeniem do wanny w celu spłukania o rany koszmar, tak sie wygina, pręży że
nie jestem w stanie sama jej utrzymać.

[anatemka]

no to przez jakis czas niech tylko "odmaka" w wodzie z płynem do kapieli Z
czasem zapomni i jej przejdzie.

[agnieszka_gk]

Moja dwulatka też ma rózne etapy: raz chce sie kąpać, raz nie. Raz z pianą, raz
bez. Ostatnio chce się kapać tylko ze mną, więc wchodze do wanny i myjemy sie
nawzajem - jamydlę ją i spłukuję konewką, a ona mnie (ale fajnie jak dziecko
może już mi umyć plecy ) U dwulatków są rózne histerie, fobie i zachcianki,
ale z reguły szybko mija i czasem da się to przewalczyć sposobem.

[ibulka]

Dwuletnia dziewczynka dużo już rozumie, może boi się wody bo przypadkiem
zobaczyła w telewizji film z wodą, jak ktoś tonie albo coś takiego? A może
(jeśli potrafi już mówić, bo przecież nie każde dzieciątko rozwija się tak
samo) wystarczy zwyczajnie zapytać, co się stało, dlaczego niec chce się kąpać?
Może niech mała będzie przy Twojej kąpieli, albo kąp się z nią. Pokaż jej, że
mycie jest fajne, przyjemne, polewaj się wodą i się z tego śmiej, obłóż się
pianą, chlap itd. Może mała się przekona )
Moje dzieciaki lubią kąpiel, Jula ma 2 latka (w październiku) i kąpie się
w "duziej wanie", ale bliźniaki (rok 21 sierpnia) jeszcze są na etapie kąpieli
w wanience dziecinnej, tyle, że stoi ona w dużej wannie.
Pozdrawiam )
P.S. Jeśli niuńka przekona się już do kąpieli i mycia, należy jej ten czas
trochę uprzyjemnić. Na przykład tak - najpierw się szybko myjemy, potem się
dłuuugo bawimy. U nas w wannie przy kąpieli jest tak - załóżmy trwa ona 30
minut na każde dziecko. Najpierw szybko się myjemy, a później jest zabawa.
Chlapanie, dmuchanie w pianę, polewanie się wodą, młynki, wiaderka, psikawki
itd. Od czasu do czasu ja się kąpię z maluchami, i wtedy też jest dużo zabawek
itd. Kąpiel trwa nie więcej niż 30 - 35 minut, a dzieciaki i tak lubią się myć
bo wiedzą, że jak będą czyściutkie, to będą się bawić w wodzie. Może to też
poskutkuje? )
Pozdrawiam serdecznie i powodzenia życzę... )

[aczerk]

Oskarek (22 mies.) też miał ostatni tydzień akcję typu "nie chce się kąpać".
Wydawało mi się że to dlatego że podczas ostatniej kąpieli w baseniku ogrodowym
mrówka ugryzła go w siusiaka. Więc jak wpadłam na ten trop (po trzech dniach
wrzasków) pokazałam Oskarowi że woda w wannie jest czysta (nie wlałam płynu),
że nie ma żadnych mrówek i że nie ma co go ugryźć. I przeszło.

Pozdrawiam

Agnieszka

[katrin6]

Witam. Na początek napiszę, że taki problem, to nic strasznego i nie możesz tak
bardzo się nim przerażać. Dla dziecka w wieku około 2 lat, to normalna
sytuacja, że zmiany zachodzą bardzo szybko, podobnie jak zmienne humory. Moja
córeczka (2 latka i 3 m-ce) od urodzenia bardzo lubiła kąpiel, ale trochę po
drugich urodzinach, czyli całkiem niedawno, zaczęła płakać przy myciu główki.
Zdziwiło mnie to jej zachowanie, bo należy raczej do odważnych dzieci, ale
potraktowałam ten problem bardzo spokojnie. Tłumaczyłam, że włoski trzeba umyć
i jednocześnie delikatnie myłam główkę ciągle mówiąc jej jak powinna się
zachować podczas tego rytuału (główka do tyłu, zamknięte oczka, itp.). Kilka
problematycznych myć i problem zginął. Może tych kilka razy nie umyłam jej zbyt
dokładnie główki, ale nic na siłę. Spokojem na pewno więcej się zyska, a na
pewno nie przestraszysz dziecka. Najgorszym chyba rozwiązaniem jest mycie "na
siłę" płaczącemu i wyrywającemu się dziecku. Moja Myszka teraz pięknie ze mną
współpracuje w trakcie kąpieli, za co zawsze mocno ją chwalę. Tobie również
życzę takich kąpieli : miłych i przyjemnych dla Ciebie, a przede wszystkim dla
dziecka. Wytrwałości!
PS. Nie zapminaj, że kąpiel powinna być urozmaicona : zabawkami, samodzielnym
myciem się dziecka, wspólną z Tobą kąpielą od czasu do czasu, itp.

[rozalk]

U mnie mała zaczęła spokojnie dać sobie umyć głowę po mojej wizycie u fryzjera.
Zobaczyła i jej się spodobało, ze mama tak "odchyla głowę i nie płacze"!

[marzena20]

Miałam bardzo podobne doświadczenie, chociaż o dużo większym "natężeniu", że
się tak wyrażę. 3-4 miesiące temu moja mała prawie 2-latka, z dnia na dzień
zaczęła panicznie bać się kąpieli: płakała, wymiotowała, dostawała jednym
słowem regularnej histerii. Próbowałam wszystkiego: zabawki w wodzie, kąpiele
wspólne, powrót do kąpieli w małej wanience najpierw w łazience, potem w jej
pokoiku- nic nie skutkowało. Pytałam pediatry, powiedziała, żeby myć "na sucho"
i że z czasem powinno przejść. Nadeszły bardzo ciepłe dni i nie wyobrażałam
sobie,że po całym dniu zabaw w piasku i w różnych dziwnych miejscach nie umyję
jej dokładnie w wodzie. Wstawiłam ją do wanny, delikatnie wymyłam pod
prysznicem. Pierwszego dnia wymiotowała, drugiego tylko płakała i tak przez ok.
tydzień. Potem nadszedł szczęśliwy dzień, wymyłam ją i nie płakała. Teraz z
entuzjazmem biegnie do wanny, mało tego, sama pilnuje, żebym przypadkiem nie
zapomniała jej wykąpać. Faktycznie samo przeszło. Życzę dużo cierpliwości.