moje dziecko mnie nie lubi

[liwia2004]

Witam serdecznie. Tak mi przykro o tym pisać, ale potrzebuję wsparcia. Może
ktoś słyszał o podobnej sytuacji, albo potrafi wytłumaczyć mi to co się
dzieje z moją prawie roczną córeczką. Mała woli wszystkich oprócz mnie.
Chętnie bywa na rękach u znajomych do mnie wracać nie chce. Wyrywa się i
okazuje niechęć. Robi mi się tak przykro, ze aż! Nie wspomnę o tym co sobie
myślą o mnie owi znajomi. Tak ostatnio myślałam, może to przez to, że ciągle,
ale to ciągle jesteśmy razem, nie wiem czy spędziłyśmy osobno 5 godzin od
chwili jej naroodzin. A może to dlatego, że mieszkamy same, nie ma z nami
innych domowników, tata małej ciągle w delegacji tygodniami siedzimy same. Są
oczywiście spacerki (mała uwielbia zaczepiać wszystko co się rusza),
odwiedzają nas znajomi (ale to tylko chwile). Dodam, że jako matka nie mam
sobie nic do zarzucenia, nigdy na małą nawet nie krzyknęłam , jestem na każde
jej zawołanie. Może się za mało bawimy? Może nie mam z nią kontaktu? Nie
wiem. Doradźcie, bo tak mi przykro...

[z_perspektywy]

Wiesz, wydaje mi sie, ze to bzdura. Nie ma takiej mozliwosci, zeby roczne
dziecko Cie "nie lubilo".
Po prostu jest naturalnie ciekawe swiata i kiedy dzieje sie cos nowego,
pojawiaja sie nowe osoby, chce je poznac, przezyc cos nowego.
Spedzasz z nia caly dzien, wiec jest to dla niej constans.
Moze ona nie ma potrzeby tulenia sie przez caly dzien do Mamy i wlasciwie
trzeba sie z tego cieszyc. BO Twoje dziecko nie jest przylepka, ale przebojowa
kobitka, ktora chce poznac cos poza ramionami Mamy.

[jakw]

Ona nie "nie lubi Ciebie", ale nie lubi siedzieć u Ciebie na rękach. Dzieci w
tym wieku maja mnóstwo rzeczy do robienia. Znajomi wpadający na chwilę są
bardzo atrakcyjni dla dziecka - pewnie można spróbować wyrywać im włosy z głowy
czy zdejmować okluary... Nie martw się, jeszcze trochę i usłyszysz, że jesteś
najwspanialszą mamusią na świecie. A jak jest przy zasypianiu? Lubi, żebyś przy
niej posiedziała lub lubi się do Ciebie przytulić?

[liwia2004]

Dziękuję za dobre słowo. Tak też i mnie się wydaje, ale nie potrafię podejść do
sprawy obiektywnie, bo górę biorą uczucia. No bo jak to? Ja tu dla niej tyle
starań, wyrzeczeń i wszystkiego, a tu taka niewdzięczność? Myślałam, że jest
nam razem dobrze a tu proszę! Takie numery!
Chyba nie jest typem przytulaka, bez problemu przyuczyła się do samodzielnego
zasypiania, bez problemu dała się odstawić od piersi i wszystko raczej bez
problemu. Bo problem jest po mojej stronie. Ale szczerze mówiąc nie slyszałam
nigdy o takim przypadku, że dziecko preferuje towarzystwo obcych a nie mamy i
że też to musiało spotkać właśnie mnie! Ech! Babcia mówi - cygańskie dziecko
się trafiło. Dzięki jeszcze raz!

[joga250]

Wiesz ja tez jestem caly czas z moja mala 2 latka i ona bardzo sie cieszy gdy
ktos do nas przychodzi uwielbia chcwile kiedy tatus wraca z pracy, bo coz mama
zajeta a to przy garach a to sprzatanie, jasne bawimy sie ale to nie to co
inni, czesto jestem przybita juz ta nasza rutyna i moze mala to wyczuwa ze
pomimo zabaw ze mna ja nie przykladam do tego serca i robie to na odczepnego.
Ale kiedy wychodze i zostawiam ja z tatusiem to cieszy sie jak wracam rzuca mi
sie na szyje itd.
Nie martw sie moze postaraj sie byc beztroska jak ona i pokaz jej ze mamuska
tez potrafi napsocic i sie cieszyc.
Pozdrawiam cieplutko

[asiak2003]

Jestem w podobnej sytuacji jak Ty.Mam dziewięciomiesięczną córeczkę,prawie cały
czas spędzamy razem,same.podobnie jak Twoja córeczka,Małgosia uwielbia
gości,płacze jak wychodzą.Podczas ich wizyt ja nie istnieje.Gdy bawi się ze
swoim tatą,na mnie nawet nie patrzy.nie martwie się tym jednak.Przecież każda
mama jest dla dziecka najważniejsza,a nawet gdyby tak nie było...Trudno.Dla
mnie Małgosia to sens mojego życia.

[anka1]

spokojnie, jeszcze troche czasu i bedziesz miala dziecko ciagle przy spodnicy.
az zatesknisz do czasow kiedy mala do innych sie lepila u mnie tez tak bylo.
a teraz nawet w lazience dziecie ze mna siedzi.

[dorotakatarzyna]

Moja córeczka ma 2,5 roku, spędzam z nią bardzo dużo czasu. Ale wystarczy że
pojawi się jakaś ciocia czy babcia - matka przestaje się liczyc. Mi już nie da
rączki, ciocia ma prowadzic! To już tak chyba jest, nasze skarby chcą same
decydowac...