co robić ?

[alnasza]

wstyd się przyznać ale czasem mam dość swojego syna. ma prawie5 lat i jest
okropny nie słucha się nie myśli wogóle co robi , czasem na rawdę tracę
cierpliwość. Mam wrażenie że czase on mi to robi na złość ale na to chyba jest
jeszcze za mały. Jak przekonać samą siebie że to tylko dziecko, bo nie raz
poprostu mam ochotę wyjść z domu i nie wracać dopóki tam będzie mój syn

[nchyb]

> Jak przekonać samą siebie że to tylko dziecko, bo nie raz
> poprostu mam ochotę wyjść z domu
A może czasami po prostu zrób to. Ale w innej wersji. Zadbaj o dobrą opiekę dla
dziecka i wyjź. Z koleżanką do kina, do fitness klubu, na ploty, czy na
najzwyklejszy spacer. Może po prostu brakuje Ci czasu na odpoczynek od
słodkiego, ale jednak trudu macierzyństwa. Od dzieci też czasami trzeba
odpoczywać. A potem wraca się do nich i często z większą pobłażliwością
podchodzi do ich grzeszków...
Pozdrawiam

[lidqa]

Czemu uwazasz ze 5-latek nie moze ci robic na zlosc? moze, nawet 2-latek może...

Ja bym poszla do poradni rodzinnej albo pedagogicznej bo w tym przypadku nie
piszesz o konkretnym problemie tylko o tym ze cos jest ogolnie nie tak. A to
znaczy ze masz odwage sie przyznac i szukac rozwiazan. Dobry pedagog bądź
psycholog moglby ci pomoc bo by zobaczyl ciebie z dzieckiem i porozmawial.

Ja ze swojej strony powiem tyle ze wg mnie na kazde dziecko bez wyjątku dobrze
dziala konsekwencja. Choc przy wprowadzaniu zasad jest bunt to potem jest duzo
duzo latwiej. Te zasady nawet nie muszą byc przedstawiane dziecku, chodzi o to
zebys ty je znała i w danym momencie wiedziala ze na to sie nie godzisz.
Oczywiscie nei jest tak ze za wszelką cene, ale tu by trzeba wielki wątek
poboczny zrobić.

A oprocz konsekwencji to ja wogole nauczylam sie nie mowic do mojego dziecka
ani do dzieci w szkole gróźb jesli nie jestem w 100% pewna ze tego nei zrobie.
czyli nie mowie 100 razy dziennie : bo dostaniesz, bo ci nogi z dupy powyrywam,
bo zobaczysz zaraz co bedzie, itd itd. To uczy tylko tego ze rodzic gada i gada
i nic z tego nie wynika. Oczywiscie nie mowie zeby lać jak sie powie
ze "dostaniesz" tylko tego nie mowic.

[nchyb]

> Czemu uwazasz ze 5-latek nie moze ci robic na zlosc? moze, nawet 2-latek
może..
Ja jestem głęboko przekonana, że już taki noworodek może. Ty mu dajesz jeść i
każesz iść spać, a ten się upiera że nie i na złość ryczy...
Tak więc poradnictwo rodzinnejak najbardziej, od noworodkostwa...

> Ja bym poszla do poradni rodzinnej albo pedagogicznej
Ligqa, a komu Twoim zdaniem porada jestniezbędna, dziecku czy mamie? Bo dziecko
jakby normalne się wydaje, a mama też, tylko jakby tym dzieckiem czasem
zmęczona. Myślisz, że na zmęczenie porada pedagogiczna pomoże?

[lidqa]

Nie wiem czemu potraktowalas moją wypowiedz zlosliwie...

> > Ja bym poszla do poradni rodzinnej albo pedagogicznej
> Ligqa, a komu Twoim zdaniem porada jestniezbędna, dziecku czy mamie? Bo
dziecko
> jakby normalne się wydaje, a mama też

A kto mowi ze porady psychologa są dla nienormalnych??? Ja ten post zrozumialam
tak ze mama nie do konca sobie radzi z dzieckiem, dziecko woogle nie slucha itd
itd. Ja gdybym byla mamą szukalabym nie chwilowej ucieczki tylko rozwiazania
sytuacji. A ty napisalas moim zdaniem bardzo szkodliwy stereotyp ze wizyty w
poradniach są dla nienormalnych. A to nie prawda.

[nchyb]

lidqo, nie chciałam być złośliwa, jeżeli takodczytałaś moją wypowiedź -
przepraszam, nie to było moim zamiarem.

Ja jednak w tym akurat prrzypadku nie dostrzegłam konieczności pomocy fachowej.
Dla mnie autorka postu po prostu traci cierpliwość przy dziecku, podobnie jak
ja i wiele moich krewnych i znajomych. Nam w takich wypadkach (wielu z nas)
pomaga właśnie chwilowy odpoczynek od dziecka i to własnie zaproponowałam. Nie
dostrzegłam w opisie nic, co by wskazywało na konieczność konsultacji u
specjalistów. Bo przecież:

>>wstyd się przyznać ale czasem mam dość swojego syna. ma prawie5 lat i jest
>>okropny nie słucha się nie myśli wogóle co robi , czasem na rawdę tracę
>>cierpliwość.
To co pisze autorka wątku to normalka dla wielu rodziców dzieci ok. 5 letnich i
tych trochę starszych i tych młodszych. I to zastanawianie się - czy to
złośliwość czy nie... Też niemal norma. "Mienie" dość swojego dziecięcia, też
często się zdarza. Więc napisz mi proszę, dlaczego zauważasz potrzebę wizyty u
psychologa? Co pomoże? Przepisze leki na depresję? Łagodne leki uspakajające?
Komu? Mamie czy dziecku?

Po prostu mama ma normalnego żywego pięciolatka. Przypierwszym dziecku to
czasem trudno dostrzec, przy każdym kolejnym dostrzega się że podobne
zachowania wystepują bardzo często i u rodziców i u dzieci ii nie sa niczym
nienormalnym. Co robić? Przeczekać, znajdując sobie możliwość relaksu i
wypoczynku.
Pozdrawiam serdecznie i bez złośliwości...

[lidqa]

Moze ja zle rozumiem slowa wogole nie slucha, zbyt literalnie, ale dla
mnie "wogole nie slucha" brzmi zle i zacheca do szukania rozwiazania zeby
jednak dziecko sluchalo mniej wiecej a rodzic mial autorytet. A psycholog nie
jest od przepisywania lekow uspokajających tylko pokazania rodzicom czasem dosc
oczywistych rozwiazan, ktore pomogą opanowac sytuacje.

[nchyb]

a dla mnie określenie "w ogóle nie słucha" dotyczy niemal każdej wypowiedzi
przemęczonej mamy, czy to na temat umycia zębów, czy dania buziaka i setek
innych. Po prostu mama ma dość, dziecko dwa czy trzy razy wołane nie podejdzie
i już leci tekst o niesłuchaniu w ogóle...
To z obserwacji i doświadczeń...
Szczególnie u tych młodszych mam często się zdarza...
Pozdrawiam

[alnasza]

chyba naprawdę jestem przemęczona. Zauważyłam że idąc za waszą radą jak wyszłam
z domu zostawiając dziecko z ciocia to po tych dwóch godzinach weszzła we mnie
jakaś inna energia a i dziecko było inne..........
Pozdrawiam
acha a jak to też przestanie działać to zgłoszę się do specjalisty