Ucieczka w chorobę

[agahej]

Moja szwagierka ma 6-letniego synka.W tym roku zaczął chodzić do zerówki i
zaczęły się kłopoty.Początkowo nie chciał chodzić ,płakał, bolał go brzuch,
wymiotował.Nastepnie zaczął chorować na zapaleni oskrzeli, zapalenie płuc.
Ledwie kończył jedną serię leków a po 2-3 dniach znów był chory.I tak jest do
dziś. Miał robione badania ale nic konkretnego nie wykazały.W końcu lekarka
zaczęła go leczyć na alergię chociaż wcześniej nie miał takich
problemów.Testy wyczodzą negatywnie. Podejrzewamy, że te choroby to taka
ucieczka żeby nie chodzić do tej zerówki.Pani psycholog stwierdziła, że on w
czasie wizyty nie był nerwowy więc to nie to.Może któraś z Was słyszała o
takim wypadku albo sama miała taki problem.Napiszcie co o tym
sądzicie.Pozdrawiam.

[antonina_74]

czy to jego pierwszy rok w przedszkolu w ogóle?
Jeśli tak to normalne - wyrabia sobie odporność czyli choruje na wszystko
możliwe co złapie. bardzo typowe dla wieżego przedszkolaka, syn tak chorował
mając 3 lata kiedy poszedł do przedszkola - od września do lutego wiecznie coś,
angina, zapalenie płuc, oskrzeli, uszu.

[lolinka2]

Przewlekłe infekcje układu oddechowego w okresie przedszkolnym (ustępujące
zaskakująco łatwo kiedy widmo przedszkola i matki pracującej się oddalało),
potem torbiele jajników pojawiające się na zawołanie, nie wspominając o bólach
głowy, podejrzeniu o chorobę wrzodową żołądka i arytmii serca, drętwieniu
kończyn itp. To cała ja. Ostateczne rozpoznanie zaburzenie afektywne
dwubiegunowe- w czasie terapii zrozumiałam że moje liczne przypadłości (po
których się, chorobcia, na połowę leków świata uczuliłam) to zwykły mechanizm
psychologiczny- jest źle to powinnam być chora bo wtedy mam taryfę ulgową itp-
łapałam się na tym do bardzo niedawna np prolemy małzeńskie- Karolina ma
wszystkie objawy anoreksji (mąż spojrzał łaskawszym okiem- błyskawiczny powrót
do normalnej wagi).
Jedyna rada- olać z góry czystym ciepłym moczem i mimo wszelkiej troski i
drżącego serca matki informować dziecko ze to tylko w jego głowie, ze tak
naprawdę nic mu nie jest, a co najważniejsze- załatwić całej rodzinie terapię-
coś musiało nawalić w relacjach w jakimś momencie kiedy dziecko sięgnęło po taką
nieuświadomioną broń.

[kot_gargamela]

Lolinka2, przepraszam może za zbytnie wścibstwo, ale Ty serio??....

[lolinka2]

Niestety najzupełniej...

[ardzuna]

Trudno powiedzieć, czy to ucieczka w chorobę czy normalne ciągłe choroby po
pójściu do przedszkola. Na pewno to, że na początku nie chcial chodzić, nie
oznacza, że później nie mógł się rozchorowac w ramach normalnego nabywania
odpornosci. Na pewno nie można mówić, że dziecku nic nie jest, jeśli ma
zapalenie płuc. Poza tym przebyta choroba osłabia odpornosć zaraz po jej
przebyciu, a nie wzmacnia, zwłaszcza jeśli sie jest po kolejnym antybiotyku.

Można zrobic różne rzeczy, naraz albo oddzielnie:
a) zmienić przedszkole i zobaczyć, czy sytuacja się nie zmieni;
b) dłużej zostawić w domu dziecko po skończeniu się choroby (np. tydzień), żeby
miało czas na powrót do normalnej odporności - oczywiście dla roziców jest to
problem i wydatki;
c) dać kurację uodparniającą (moje dziecko od półtora roku bierze Ribomunyl i
dopiero od tego czasu nie ma zapaleń oskrzeli niemal co dwa tygodnie);
d) sprawdzić, jak wygląda trzeci migdał; przerost może sprzyjac infekcjom
górnych drog oddechowych;
e) nie przejmować się byle kaszlnięciem, o ile nie jest to już grypa, angina
czy zapalenie płuc. Ryzyko - pozostałe matki z przedszkola będą pomstować na
szwagierkę.

[jakw]

A to 1-szy rok w przedszkolu? Zwłaszcza, że mały musi wejść w grupę, która zna
się jak łyse konie. To jednak stres. A w stresie spada odporność.Jak do tego
dodamy zarazy, na które nie miał kiedy się uodpornić, to takie chorowanie może
być normalne. A jak brał antybiotyki to odporność potem spada. Idzie do
przedszkola, łapie następną zarazę - błędne koło.

[edytka73]

Wymioty, biegunka, ból brzucha przed wyjsciem do przedszkola - sugerują, że dla
dziecka jest to z jakiegoś powodu bardzo stresujące. Albo z powodu przedszkola,
albo z powodu rozstania z mamą.
Poza tym stres powoduje spadek odporności organizmu i to tez przyczynia się do
częstszych chorób.

Odpuściłabym alergię - nie ma sensu faszerować dziecka lekami skoro testy są
negatywne.
Wzmocnienie odporności - jak najbardziej.
Przykłądanie przez rodzinę mniejszej wagi do zdrowia - może to paradoksalne,
ale wygląda na to, że teraz wszystko w domu kreci się wokół tego, czy Mały
zdrowy, co i jak go boli itd. Są inne ważne rzeczy w żcyiu i nimi należałoby
się zająć, wyjśc gdzieś razem, poczytac, pobawić się.
Porozmawiać z panią w przedszkolu - jakie sa jej obserwacje.
Iść do innego psychologa. Sama obserwacja dziecka podczas wizyty to za mało. Są
testy do przeprowadzenia w takich sytuacjach (np. rysunkowe), co daje lepszą
możliwośc diagnozy. Psycholożka pokpiła sprawę.

[emag1]

znam doskonale podobny przypadek.
sama nim jestem.

co roku w okolicach 1 września przytrafiało mi się jakieś choróbsko.
najczęściej angina.

w przedszkolu i w szkole non stop dręczyły mnie bóle brzucha.
nigdy nie symulowałam, chociaż moja mama powoli przestawała dawać wiarę moim
narzekaniom.

Niektórzy ludzie tak mają, ze stres związany z jakąś sytuacja kumuluje im się w
pewnych partiach ciała. Jednych boli głowa, innych brzuch, a jeszcze innym
strzyka w kościach.

Bóle brzucha pozostały mi do tej pory. dodatkowo wstręt do jedzenia w czasie
nagromadzenia sytuacji stresogennych.
Nic z tym nie robie. Jedyne co, to po takim okresie staram się gdzies odpocząć
i o niczym nie myśleć.

[aw271]

Tez nie bylam lepsza) Co klasowka to ja bol glowy, brzucha, a jak nauczycielka
dyktowala zadania z matmy to ja dostawalam mdlosci, dusznosci i rzygalam w
kiblu. I po klasowce) Robili przeswietlenia glowy, badania roznej masci i
final psycholog. Dwuletnia terapia i jakos przeszlo.Dzisiaj ma 32 lata i
niestety nadal jestem nadwrazliwa, na studiach po sesji zawsze bylam ciezko chora.