Nierysujący 5-latek

[kkd51]

Jestem załamana. Dla mojego synka kredki, kartki, farby, po prostu nie
istnieją. Nie rysuje, nie maluje, nie nakleja. Wszelkie próby kończą się
płaczem lub awanturą. Dziwi mnie to, ponieważ z młodszym synkiem(3
lata)rysujemy, wycinamy, kolorujemy, a Krzyś nawet nie chce przy nas usiąść.
Nie pomagają nowe kredki, super kolorowanki, nawet kolorowanie na komputerze.
A jeśli już uda mi się go namówić to wszystko jest pokreślane i w jednym
kolorze. Co robić??? Gdzie szukać pomocy? Przecież powinniśmy już zacząć
pisać...O szkole to nawet nie myślę...

[elwira125]

A chodzi do przedszkola moja córka tak samo miała. P.psycholog poleciła żeby
zapisać na plastyke w przedszkolu,to pomogło.Jeżeli nie chodzi to może do
jakiegoś klubu.

[iwpal]

Mozesz go zapisac na zajęcia, ale warto zadać sobie pytanie DLACZEGO nie chce
rysować. Tu przydałaby sie dobra doagnoza psychologiczna (nie "na oko"), udaj
sie do najbliższej Poradni Psycholgiczno-Pedagogicznej z prośbą o badanie> moze
być problem typowo manualny, albo z percepcją wzrokową (nie chodzi o problemy
typowo okulistyczne jak ostrość wzroku, choć to też warto sprawdzić, ale o
umiejętnośc lokalizacji bodźca wzrokowego, widzenia przestrzennego, widzenia
głębi itp.) i stąd unika tego, co wie, ze sprawia mu trudnośc. A to wszystko
jest do zbadania.

Nierysujący 5-latek KOniecznie idz do kilku specja

[maksimum]

iwpal napisała:

> Mozesz go zapisac na zajęcia, ale warto zadać sobie pytanie DLACZEGO nie chce
> rysować. Tu przydałaby sie dobra doagnoza psychologiczna (nie "na oko"), udaj
> sie do najbliższej Poradni Psycholgiczno-Pedagogicznej z prośbą o badanie>

A jak wyjdziesz z tej przychodni ,to idz do nastepnej,bo specjalistow jest bez
liku.
I po 10 specjalistach dasz sobie spokoj,bo ten dziesiaty powie Ci oczywista
prawde,ze dzieciak nie ma talentu do malowanek i nie chce sie swoimi bazgrolami
osmieszac.Ja mialem to samo i to by bylo na tyle.
Chyba nie chcesz z niego na sile malarza zrobic?

> moze
> być problem typowo manualny, albo z percepcją wzrokową (nie chodzi o problemy
> typowo okulistyczne jak ostrość wzroku, choć to też warto sprawdzić, ale o
> umiejętnośc lokalizacji bodźca wzrokowego, widzenia przestrzennego, widzenia
> głębi itp.)

Oh my god,co za glebia spojrzenia w temat!!!!!

> i stąd unika tego, co wie, ze sprawia mu trudnośc. A to wszystko
> jest do zbadania.

Mozna tez,nie pytajac sie dziecka ,zbadac co jadl wczoraj na sniadanie,ale
bedzie to wymagalo interwencji lekarza i plukania zoladka.
A jak 10-ty specjalista wyda jakas tam decyzje,to bedziecie dzieciaka
maltretowac,zeby robil wszystko zgodnie z diagnoza lekarska.
Moj syn tez slabo maluje,mimo ze ma juz 10,5 roku,ale jak zbadacie sprawe,to
dajcie znac i ja wtedy dokopie szczeniakowi,ze sie obija.

[kasper68]

może mieć dysgrafię, ale w tak młodym wieku trudno to stwierdzić.

[nchyb]

ale dlaczego jesteś załamana?
Mój starszy syn nie cierpiał malowania, rysowania itp... W przedszkolu kazali,
to czasem coś "na odwal się" zrobił i tyle. Dysgrafii ani dysleksji nie ma.
Talentu do rysowania też nie. Za to jest jednym z najlepszych matematyków i
informatyków w szkole - klasa 5 podstawówki... Żeby było ciekawiej, również z
historii i angielskiego jest najlepszy. Za to z techniki i plastyki - hm, no
może nie najgorszy, ale tzw. poprawny, jak się go zmusi...

Przy okazji - polecam lekturę takiego np. wątku:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=575&w=21295437&v=2&s=0

[ja.justyna]

Bez paniki.Mój też nigdy nie był za tą formą spędzania czasu.Po konsultacji z
panią w przedszkolu ,która uspokoiła mnie,mówiąc,że chłopcy raczej bez
entuzjazmu podchodzą do takich zajęć,odpuściałm. Ok.6 lat,nastąpiła
przemiana,ciągle malował zamki,bitwy,statki.Na ładny domek z łączką się nie
doczekałam.Z reguly dziewczynki są większymi estetkami i prace plastyczne to
dla nich przyjemność.A standardowi chłopcy wolą budować z klocków,grać w
karty,biegać itd.

[femian]

A nie zastanawiałaś się, że ta niechęć do rysowania wynika z jakiegos buntu?
Możliwe że Twojego 5 latka drażni to jak poświęcasz uwagę 3 latkowi i tak na
przekór nie chce robić tego co robi młodszy brat. Ja też tak miałam, ale w
innych kwestiach, jakby na złość nie lubiłam tych zajęć, które lubił młodszy
brat. Ale ja akurat uwielbiałam rysować i lubiłam się tym chwalić mojej mamie.
Natomiast młodszy brat niby nie miał do tego talentu, długo unikał rysowania,
jednak samą mnie zaskoczył, kiedy zobaczyłam jego rysunek techniczny jakiegos
supernowoczesnego pojazdu, który narysował będąc w liceum. Talent plastyczny
okazało się że ma i to spory! Może jedynie czego nie lubił to takiego malowania
dla samego malowania. I w sumie się nie dziwię, ja np ze swojego talentu
plastycznego, a miałam spory, "wyrosłam", teraz mnie to w ogóle nie interesuje,
ale jak trzeba to czasem coś stworzę i nieźle mi wychodzi. A ja podobno
rysowałam mając rok, jeszcze nie umiałam chodzić a już kreśliłam kółka kredką!
Natomiast mój synek, prawie 4 lata, też nei lubi rysować, jeśli go namówię, to
coś tam nabazgroli w jednym kolorze. Aby coś autentycznie narysował to musze mu
po kolei mówić: narysuj misia, a więc najpierw kółko, teraz oczy, nos i buzia;
teraz brzuch. A teraz narysuj traktor: kółko, kółko, prostokąt-kabina, komin
itd. I tylko wtedy można powiedzieć że na kartce jest coś narysowane. Jeśli mu
nie dyktuje każdego kroku po kolei to jest kiepsko.. I generalnie jakoś mnie
samej nie bawi ta nauka rysowania. Może stąd ten problem?

[a.g.r.e.s.t]

Ja bym na pewno na wszelki wypadek zrobiła badania dotyczące wzroku. Może
potrebne są okulary? I na pewno nie naciskałabym w żaden sposób, nie namawiała.
To przecież ma być przyjemność, a nie przykry obowiązek. Przecież mozna zyc bez
rysowania. Ważne, zeby synek w ogóle miał zajęcia, które lubi i w których czuje
sie dobry. I nie martw sie na zapas. Moje dziecko robi w przedszkolu rzeczy, do
któych za nic nie zmusiłabym go w domu: je surową marchewkę, powtarza ćwiczenia
(w domu byłoby zaraz: juz mi sie nie chce! juz mi sie znudziło!)itp.

[kaldko]

mielismy podobny problem. Nasz synek kategorycznie odmawiał rysowania i
malowania, żeby się uspokoić, poszliśmy do poradni psych.-ped., pani
rzeczywiscie nas uspokoiła i poleciła czekać spokojnie, ewentualnie łagodnie
namawiać, ale bez krzyków i płaczu. Nie chce rysować, niech nie rysuje - ma
jeszcze czas.
No i stało się: w tej chwili synek ma 5 lat i 5 m-cy i od mniej więcej 3
miesięcy zabrał się rysowania. Może arcydzieła to nie są, ale przynajmniej
ćwiczy łapkę
Nie martw się na zapas.

[ewa2233]

Nasz (obecnie prawie 12 latek) nigdy nie lubiał malowanek i rysowania.
Nie przepada za malowaniem do dziś.
Nie każdy musi to lubieć, tak jak i nie każdy lubi śpiewać
--------------------------------------------------
çççççççççççççççççççççĂççĂç

[maksimum]

kaldko napisała:

> mielismy podobny problem. Nasz synek kategorycznie odmawiał rysowania i
> malowania, żeby się uspokoić, poszliśmy do poradni psych.-ped., pani
> rzeczywiscie nas uspokoiła i poleciła czekać spokojnie, ewentualnie łagodnie
> namawiać, ale bez krzyków i płaczu. Nie chce rysować, niech nie rysuje - ma
> jeszcze czas.

Tak to jest z bezplatnym leczeniem.Ludzie calymi dniami i tygodniami wystaja w
kolekach do kolejnych specjalistow,az wreszcie specjalista powie to,do czego
samemu mozna bylo dojsc.
"Spokojnie czekac,bez krzyku i placzu"
Czy rzeczywiscie trzeba isc do specjalisty,zeby to uslyszec??
Bo gdyby trzeba bylo zaplacic za wizyte,to moze by sie spokojnie poczekalo,bez
krzyku i placzu.

> No i stało się: w tej chwili synek ma 5 lat i 5 m-cy i od mniej więcej 3
> miesięcy zabrał się rysowania. Może arcydzieła to nie są, ale przynajmniej
> ćwiczy łapkę
> Nie martw się na zapas.

[iwpal]

Maksumum, doceniam głebię Twojego spojrzenia w tematy, które Ciebie nie dotyczą
bądź nie interesują ;-D

[maksimum]

iwpal napisała:

> Maksumum, doceniam głebię Twojego spojrzenia w tematy, które Ciebie nie
>dotyczą bądź nie interesują ;-D

Dotycza,dotycza.
Maciej jak byl maly,slabo mowil,wrecz pozno zaczal mowic.Inne dzieciaki juz
wierszykami mowily,a moj syn nie mogl jednego zdania sklecic.
Jak szedl do pre-K w wieku 4 lat,to z trudem mowil zdania 4 wyrazowe.
Lekarka ciagle powtarzala mnie,ze musze isc do speech therapist.
Nie pomoglo jej powtarzanie,ze ja tez zaczalem pozno mowic i to jest rodzinne.
Oczywiscie nie posluchalem lekarki,bo nie chcialem,zeby jakies niedouki znecaly
sie nad moim synem.
W 1 klasie w wieku 6 lat bez zadnej pomocy lekarskiej i specjalistow od wymowy
byl juz jednym z najlepiej czytajacych i mowiacach w klasie.
Czy lekarz by mu pomogl?
Watpie i jestem raczej pewien,ze by mu zaszkodzil.Przede wszystkim dzieciak
mialby swiadomosc,ze z nim jest cos nie tak,bo do lekarza chodzi i zle by sie
czul z tym miedzy innymi dzieciakami.
Kazdy ma wbudowany swoj zegar rozwoju.
Jedni rozwijaja sie szybko od samego poczatku jak moja corka,a inni startuja
powoli i z biegiem lat dochodza najlepszych jak moj syn.
Widzialem rysunki syna jak bylem na wywiadowce i mowiac oglednie nie bylem nimi
zachwycony,ale on po prostu nie ma do tego zdolnosci i ani slowa mu na ten
temat nie powiedzialem.Moze mu te zdolnosci przyjda pozniej,moze nigdy nie
nauczy sie ladnie malowac i to jest dla mnie bez znaczenia,bo idac na job
interview nikt nie sprawdza twoich zdolnosci do malowania.

[iwpal]

maksimum, strasznie CI wspólczuję, ze wokół masz samych niedouków, którzy
znęcają sie nad dziecmi z własnym biologicznym zegarem.
Moje rady wynikają jednakowoż z pewnego doświaczenia, nie zaś z niedouctwa
(takie mam poczucie) i czasem wstyd mi za tych, co każą czekać (nie wiadomo na
co) w sytuacji, gdy prostymi ćwiczeniami można dziecku pomóc, aby naprawdę nie
czuło sie gorsze od rówieśników.
No pewnie, ze nie każdy ma talent plastyczny i nawet nie byłoby dobrze aby
kazdy go miał (artyści umarli by z głodu), ale miedzy brakiem talentu a
zdecydowaną odmową i unikaniem jest kolosalna przepaść. Dzieci robią pewne
rzeczy w jakichs granicach normy rozwojowej (grance sa szerokie i generalnie
czesto nie ma sie do czego doczepić) i gdy w tej normie sie nie mieszczą, to
warto sprawdzić dlaczego.
Małemu dziecku można pomóc NA PEWNO, a 11-12 latkowi, to średnio i często to
już orka na ugorze i dla niego i dla terapeuty; a na interview nawet nie
pójdzie, bo ma już w szkole wdrukowane poczuce niższosci. A jeżeli koleżanka
psycholog zamiast zrobic porządne badanie (które nota bene moze byc dla dziecka
fajną zabawą), pociesza rodzica, ze "samo dojdzie", to mnie trafia szlag, bo
tak może powiedzieć dopiero, gdy wykona solidnie swoją pracę, a nie zamiast
niej, na odczepnego.
A dzieciak jak czuje, ze mu jakieś zabawy (znaczy sie terapie) pomagają, to sam
wstaje nawet skoro świt w sobote, by dojechać na drugi koniec miasta.

[verdana]

Maksimum, jednak duża szkoda, ze Twoi rodzice nie udali sie z Toba do
specjalisty, gdy byłeś mały.
Może coś by zrobił z tym, że nie bardzo rozumiesz słowo pisane. To taki rodzaj
dysleksji, wiąże się z opóźniona mową i wydaje mi się, ze na to własnie
cierpisz.
Podobnie jak na całkowitą nieumiejetność oderwania się od własnych doswiadczeń -
to też wina rodziców, ze tego w pore nie zauwazyli.

[maksimum]

verdana napisała:

> Maksimum, jednak duża szkoda, ze Twoi rodzice nie udali sie z Toba do
> specjalisty, gdy byłeś mały.

Tu sie niezle wyglupilas,bo moim rodzicom nikt nie sugerowal,ze powinni sie ze
mna udac do specjalisty.To mnie sie wydawalo,ze gdy bylem maly,to inni lepiej
mowili ode mnie,ale to moze dlatego,ze obracalem sie zawsze wsrod starszych od
siebie.

> Może coś by zrobił z tym, że nie bardzo rozumiesz słowo pisane.

A co Ci zasugerowalo,ze nie rozumiem slowa pisanego?
maja45?
rozumiesz.kogo,czego.slowa pisanego.

> To taki rodzaj dysleksji, wiąże się z opóźniona mową i wydaje mi się, ze na
>to własnie cierpisz.

Juz chyba rozumiesz,dlaczego z nieukami sie nie zgadzam.

> Podobnie jak na całkowitą nieumiejetność oderwania się od własnych
>doswiadczeń - to też wina rodziców, ze tego w pore nie zauwazyli.

Moje wyniki na studiach i w pracy dowodza jednak calkiem czegos innego niz Ty
sugerujesz.

[verdana]

Przykro mi, ale po prostu nie rozumiesz tego co piszą inni. Możesz wykłócać się
na forum, ale i tak widać, ze po prostu to co jest napisane do Ciebie nie
dociera - podkładasz sobie pod posty własną treść. Dlatego też nie ma żadnego
sensu dyskutować, bo i tak nie zrozumiesz. Jednak szkoda, ze nie zostałes
zdiagnozowany.
Wyniki na studiach nic tu do rzeczy nie mają. Przykre. Współczuję.

[fatalna_jendza]

Jeśli koniecznie chcesz, żeby coś rysował, spróbuj może z taką "wodną
kolorowanką". To wcale nie jest trudne, maluje się pędzlem namoczonymm w wodzie,
nie trzeba żadnych farbek, bo zdaje się papier jest czymś nasączony chyba . Na
pewno Twojemu synkowy będą wychodziły piękne obrazki, a niezbyt się natrudzi, co
może go zmotywować do dalszego malowania. Acha, i chwal go za każdy rysunek.

[verdana]

Moze to byc pierwszym objawem dysleksji.
A moe byc pierwszym objawem, e dziecko nie maszyna, nie ma obowiązku lubic
wszystkiego.
W przypadku mojego syna rzeczywiscie okazało się, ze jest to pierwszy objaw
trudnosci dyslektycznych. Ale moja córka malowała pięknie, zdobyła nawet
nagrodę na międzynarodowym konkursie. Trudnosci dysortograficzne - jak wyej.
Najśmieszniejsze, e mój nierysujący 5-latek wyrósł na męzczyznę, obdarzonego
wyranym talentem plastycznym. Nie potrafi napisać jednej prostej litery, a
potrafi doskonale rysować albo robic bizuterię dla całej rodziny. Jego dziadek-
malarz jest nareszcie zadowolony.

[nulleczka]

Może wywierasz na niego zbyt dużą presję? Na Twoim miejscu bym sobie odpuściła
i dała inne mozliwości ćwiczenia ręki: lepienie z plasteliny, masy solnej, masy
papierowej. Moje dzieciaki ostatnio lepia z gliny, a po wysuszeniu ich
arcydzieł oczywiście malujemy je farbkami. Czasami wieszam duży papier na
ścianie i w ten sposób o wiele chętniej maluja i rysuja. Może wycinanie?
Origami? Nawlekanie (moi nawlekali guziki na sznurówkę, a córka też robiła
koraliki). Może wydzieranki? Albo rysowanie pasta do żebów (ja moim pozwalałam
w ten sposób rysować swoje autoportrety na lustrze)?
Staraj się podejść do tego na luzie, bez presji - dzieci wtedy chetniej
współpracuja.
Aha! Jeszcze można naklejać różne wzorki z makaronu, naklejac kulki z waty,
malować na podkładzie z kaszy manny, rysować linie w labiryncie, odrysowywać
przez kalke. Moja córka tez chetna do różnych wyczynów plastycznych nie była,
więc próbowałam rozmaitych metod, żeby troche rączkę pocwiczyła.

[kkd51]

Oczywiście nie chodzi mi o to żeby wyrósł Matejko, jak również go nie zmuszam.
Uważam jednak, że jeśli w grupie przedszkolnej (chodzi już 2 rok)cała grupa
rysuje człowieka bardziej lub mniej ładnego lub auta a on ma kłopoty z kółkiem i
kwadratem to chyba mamy pewne braki. Pomysłów macie dużo i za nie dziękuję. Ja
również wymyślam "cuda". Poczekam jeszcze trochę może faktycznie coś go ruszy.
Tymczasem DZIĘKI WIELKIE za pomoc. Obiecuję, że jeśli zaczniemy rysować to
napiszę o tym dla innych mam, żeby się nie martwiły. (gorzej jeśli nie
zaczniemy) Jestem dobrej myśli - dzięki WAM. Dziękuję i pozdrawiam

[iwpal]

KKD, jeżeli ma 5,5 i chodzi 2 rok do pzredszkola, a nie potrafi narysowac
prostego człowieka (głowownóg - coś w rodzaju kółka i jakieś odnóża, to norma
dla 3-4-latka nawet takiego, z którego ani Matejko ani Picasso), to hmmmm - ja
podtrzymuję swoje rady w całej rozciągłości.
Dobrym pomysłem jest też rysowanie/malowanie na dużych powierzchniach -
przyczep na ścianie duży pakowy papier i malujcie wielkim pędzlem alb dłońmi.

[iwpal]

Jeżeli już pójdziesz do Poradni (lepiej wczesniej niż później, nie czekaj na
jakies magiczne 6 czy 7 lat, bo mozesz sie nie doczekać) poproś o zrobienie
Testu Rozwoju Percepcji Wzrokowej - mogą wyjśc ważne rzeczy; co lepsze na bazie
tego jest program terapeutyczny do wykonywania w domu.

[maksimum]

iwpal napisała:

> Jeżeli już pójdziesz do Poradni (lepiej wczesniej niż później, nie czekaj na
> jakies magiczne 6 czy 7 lat, bo mozesz sie nie doczekać) poproś o zrobienie
> Testu Rozwoju Percepcji Wzrokowej - mogą wyjśc ważne rzeczy; co lepsze na
>bazie tego jest program terapeutyczny do wykonywania w domu.

Klikamy na kosz?

[iwpal]

Czyżbym naruszyła netykietę lub inne zasady forum?
Maksimum, sprecyzuj o co Ci chodzi?

[malgoska13]

Zostaw go w spokoju. Mój też nie chciał rysować, przez prawie rok, bo Pani
idiotka z przedszkola sie z niego śmiała. Może Twojego spotkało to samo? Ja
zmieniłam przedszkole i wszystko samo wróciło do normy.

[ladylazarus]

Nie potrafię zrozumieć dlaczego rodzice chcą na siłę zmusić dziecko aby było
takie jak inne, aby wpasowało się w szablon. Przecież każdy jest niepowtarzalną
osobowością. Naciskają na niego powoduje pewnie jeszcze większą awersje do
zajęć plastycznych, dziecko wyczuwa że bardzo Ci na tym zależy, czuje się
przytłoczone Twoimi wymaganiami i widzi że jesteś rozczarowana jego brakami. To
zupełnie jak z tymi "występami" przed rodziną. Nasze dziecko pięknie śpiewa
jakś pioseneczkę i zazwyczaj kiedy przed babciami, dziadkami chcemy się
pochwalić talentem muzycznym naszego dzieciaka lecz kiedy prosimy aby
zaśpiewało piosenkę wtedy jak na złosć milczy jak zaklęte. Bo nic na siłę.
Im szybciej zaakceptujesz fakt że Twoje dziecko niekoniecznie musi być fanem
kredek. Jeżeli rozwija się normalnie, przejawia zainteresowanie innymi
dziedzinami powinnaś być spokojna

[iwpal]

Wbrew pozorom nie chodzi o rysowanie dla samego rysowania czy popisywania sie;
rysowanie przygotowuje do prawidłowego pisania, a prawidłowe wodzenie wzrokiem
przygotowuje do czytania. Nie zrobimy Matejki z osoby, która ewidentnie nie ma
talentu i myśle, ze kkd nie wywiera presji na swojego synka, tylko sie
normalnie martwi jak kazda matka, któa widzu różnicę w rozwoju swojego dziecka
i innych dzieci.

[femian]

A dlaczego żadne z Was nie bierze pod uwagę tego, że dziecko zwyczajnie okazuje
tą niechęcią do rysowania swoją odrębność? Nie chce robić tego samego i
zachwycać swojej mamy tym samym co robi młodszy brat. Może chce pokazać, że
jest inny i nawet go za bardzo nie interesuje to rysowanie właśnie przez to, że
jest to "działka" jego brata. On na pewno ma swoją jakąś ulubioną "działkę" w
której jest dobry i ja bym się skupiła na rozwijaniu tej działki, która go
interesuje i mu wychodzi. Przygotowywać do pisania można na inne sposoby niż
rysowaniem. Czy dziecko nie ćwiczy rąk i sprawności manualnej, kiedy np
rozkręca i skręca samochód albo układa puzzle? Mój synek też niechętnie rysuje,
ale np pisanie liter mu całkiem nieźle wychodzi. Jest niemal genialny w
układaniu puzzli, klocków oraz rozszyfrowywaniu swoich zabawek. Potrafi także
już pisać niektóre słowa na komputerze. Na rysowanie myślę przyjdzie czas
wtedy, kiedy będzie miał na to ochotę i mu się bardziej spodoba niż inne
zajęcia. Zmuszać nie warto, bo to tylko zniechęca.

[iwpal]

femian napisała:
> A dlaczego żadne z Was nie bierze pod uwagę tego, że dziecko zwyczajnie
okazuje tą niechęcią do rysowania swoją odrębność? Nie chce robić tego samego i
zachwycać swojej mamy tym samym co robi młodszy brat. Może chce pokazać, że
jest inny i nawet go za bardzo nie interesuje to rysowanie właśnie przez to, że
jest to "działka" jego brata. <
Prawdę mówiąc ja nie biorę tego pod uwagę, bo jestem "zboczona zawodowo". Mam
co prawda tylko dwoje własnych dzieci, ale przez 8 lat mojej pracy przez mój
gabinet (pracuję m.innymi w szpitalu dla dzieci) przeszły setki dzieci z
mniejszymi i większymi problemami. Staram sie więc nie patrzeć przez
pryzmat "bo moje dziecko tez tak miało" albo "dzieci rozwijają sie różnie",
tylko trochę szerzej, bo wiem, ze skoro jest tak, to jest jakaś przyczyna, a
jak wcześnie znajdziemy przyczynę, to wcześnie znajdziemy dla dziecka pomoc.
Przecież nie namiawiam nikogo, aby szedł do konkretnego gabinetu, do konkretnej
osoby, tylko wskazuję droge.
I też jestem za tym, by rozwijac ulubione działki i znajdować mocne strony, ale
problemów nie można przyklepywać. To tak jakby czesać wspaniałe gęste włosy, a
nie wyleczyć anginy.

[femian]

Ja też się zgadzam z tym, że nie należy przyklepywać problemów, jeśli jakieś
są. Z tym że ja bym tez próbowała dojść, dlaczego dziecko ma tą niechęć do
danego zajęcia (tu akurat rysowania). Rysowania nie można traktować jak zwykłą
czynność, powinno być czymś w rodzaju pasji a nie koniecznego obowiązku. Na nic
się zdadzą wycieczki do specjalistów, jeśli dziecko nie będzie miało
przyjemności z tego zajęcia i w jakiś sposób się tym nie zainteresuje. Chyba,
że specjaliści będą potrafili znaleźć sposób na pobudzenie tego
zainteresowania. Ja własnie przez to skłaniam się do poszukiwania źródła
problemu w tym dążeniu do odrębności (nie chce robić tego samego co lubi robić
młodszy brat i za co ten brat jest chwalony), ponieważ może trzeba byłoby coś
zmienić w tej kwestii. Być może pochwały i nieukrywane zachwyty kierowane do
młodszego działają na starszego demotywująco? Oczywiście nie znaczy to, że
młodszego nie należałoby chwalić ale może np dobrze byłoby podkreślić jakiś
element, który starszemu wyszedł bardzo dobrze??? Może jakieś zadziałanie na
ambicję? Ja już sama nie wiem, bo mojego synka tez jest mi trudno zachęcić do
rysowania, ale nie wydaje mi się, aby to był problem z dysleksją albo wzrokiem.
Litery chętniej kreśli ołówkiem niż misie czy inne rzeczy. Ale litery zna już
od dawna... Ale może faktycznie dobrze by było najpierw wykluczyć problemy
natury zdrowotnej u dobrego specjalisty.

[judytak]

femian napisała:

> A dlaczego żadne z Was nie bierze pod uwagę tego, że dziecko zwyczajnie
okazuje
>
> tą niechęcią do rysowania swoją odrębność?

dlatego, że autorka wątku pisze, że nie_potrafi narysować kółko czy kwadrat
dlatego, że nie rysuje również w przedszkolu, a tam brata nie ma, jak też nie
rysował w przedszkolu rok temu, półtora roku temu, kiedy młodszy brat, obecnie
trzyletni, siłą rzeczy raczej nie rysował
dlatego, że dziecko, według opisu, nie rysuje nawet "użytkowo", od czasu do
czasu (np. list do świętego mikołaja, znaki drogowe dla samochodów, planszę czy
karty do wymyślonej gry, itp. itd.)
czyli raczej nie "potrafi, tylko nie lubi", a "nie rysuje, bo nie umie", czyli
ma problem z odwzorowaniem tego, co widzi (przed sobą lub w wyobraźni)
dlatego dla mnie też wygląda na trudności z percepcja wzrokową i/lub
koordynacją ręka-oko

są do tego odpowiednie ćwiczenia, z początku niewymagające nawet brania kredki
do ręki (np. szukanie różnic lub identycznych rysunków, śledzenie palcem
labiryntów czy splątanych linii, układanie klocków według wzoru itp. itd.)

pozdrawiam
Judyta

[iwpal]

Wracam do tematu, właśnie dzisiaj diagnozowałam dziecko, ktore "nie lubi
rysować". Problem z wodzeniem wzrokiem i obuoczną zbieżnościa (konwergencją),
słabe czucie głebokie w palcach (słaby chwyt, przez co źle trzyma kredkę);
dobrze,ze ma dopiero 4;7 roku - mamy około 6-9 m-cy pracy, bo jakby jakby
rodzice przyszli z nim w II kl. szkoły podstawowej, gdzie by dołożyly sie
problemy emocjonalne, bo dzieciak inteligentny i widziałby różnice między sobą
a kolegami, między tym, co chce a co może, to pracy byłoby znacznie więcej, na
lata.