Co potrafi 3-latek?

[agamamaoli]

Przyglądam się Oli i zastanawiam się czy fakt że nie jest w stanie skupić się
na grze, puzzlach dłużej niż 5 minut to sprawa jej temperamentu czy wieku,
czy jeszcze innych czynników. Ola dostała wielkie puzzle piankowe i
próbowaliśmy z nią układac ale ona robi to do góry nogami, dopasowuje
elementy bz sensu, jak prosimy żeby chwilikę popatrzyła, naprowadzamy ją to
ułoży element, ale żeby całość, ba połowę to nie ma mowy - tanczy, rozgląda
się, bawi się w częstowanie nas wafelkami (puzzlami), i nawet zachęta w
postaci nagrody dla tego kto ułoży pierwszy układankę nie pomaga.
Puzle to tylko przykład, z rysowaniem i malowaniem jest podobnie - nic nie
jest nawet odrobinę podobne do tego co ona nam mówi - tylko bazgroły.
Zastanawiam się czy trzylatki takie są czy córka jest taka rozkojarzona albo
nie przejawia talentów powiedzmy artystycznych? Poza tym świetnie mówi,
kojarzy, jest sprytna, lubi słuchać bajki, ładnie bawi się z wyobraźnią,
układa scenki i rymuje z głowy. Tylko jak chcemy nauczyć ją jakiejś zabawy
któa ma zasady zaczyna się problem.A

[kubinka]

W kwestii rysowania- rysunki trzyletniego dziecka maja prawo tak wyglądać.
Dziecko w tym wieku nie jest w stanie rysować tego co widzi w taki sposób
byście mogli sami rozpoznac co to jest. Oczywiście, ze pozostaje jeszcze
kwestia indywidualnych róznic i uzdolnień.
Weźcie też pod uwagę-może po prostu układanie puzzli jej nie bawi?może
przyjdzie na nie czas później?
Bez urazy, ale po przeczytaniu Twojego postu mam wrażenie, że zbyt duży nacisk
kładziecie na rozwijanie sprawności intelektualnej córeczki a dziecko w tym
wieku potrzebuje przede wszystkim zabawy-nie zawsze ćwiczącej intelekt ( choć
tak naprawdę chyba wszystkie zabawy dziecka rozwijają je).
Takie jest moje wrażenie-być może zupełnie niesłuszne. I refleksja-ja sama od
momentu gdy moje dziecko pojawiło się na świecie bardzo chciałam jak
najbardziej i jak najszybciej je "rozwijać", ale teraz już wiem,że pewnych
etapów rozwoju nie da się przeskoczyć i że nie zawsze to co rozwijające jest
dla dziecka równie interesujące jak dla mnie. Poza tym na pewne rzeczy
przychodzi czas znacznie później niż nam się wydaje. Zaczęłam bawić się z moim
dzieckiem w układanie prostych puzzli jakiś rok temu-bez żadnych niemal efektów
bo raczej bawiło je przewożenie puzzli traktorem niż ich układanie. A po kilku
miesiącach sam zabrał się za układanie i błyskawicznie złapał o co w tym chodzi.
Pozdrawiam

[agamamaoli]

O to chodzi że do tej pory nie kładliśmy na sprawy rozwoju intelektualnego
większego nacisku aż do momentu układania tych puzzli - zaczęliśmy zastanawiać
się czy czegoś nie zaniedbujemy, za mało z nią ćwiczymy. Ola idzie do
przedszkola i zastanawiam się jak panie nakłonią małą do zajęć które mają
reguły i jak utrzymają ją w miejscu np przy stoliku podczas malowania - prędzej
pomaluje sąsiada - to na pewno ją ubawi. A

[nchyb]

powiem tak, gdybyś pierwszy post pisała o dziecku 6-letnim, idącym do zerówki,
wtedy tak, warto zastanowić się nad rozwojem intelektualnym dziecka i czy
wszystko jest w porządku. Jednak Ty piszesz o 3-latce, a to wszystko co
opisujesz to takie typowe dla tego wieku...

> się czy czegoś nie zaniedbujemy, za mało z nią ćwiczymy. Ola idzie do
> przedszkola i zastanawiam się jak panie nakłonią małą do zajęć które mają
> reguły i jak utrzymają ją w miejscu np przy stoliku podczas malowania
na wszystko przyjdzie czas, stopniowo będzie się uczyć... Ona ma dopiero 3-lata
a ja mam wrażenie, że Wy macie wymagania jak do dziecka 5-6 letniego...

[kubinka]

agamamaoli napisała:

> Ola idzie do
> przedszkola i zastanawiam się jak panie nakłonią małą do zajęć które mają
> reguły i jak utrzymają ją w miejscu np przy stoliku podczas malowania -
prędzej
>
> pomaluje sąsiada - to na pewno ją ubawi. A

Nie martwiłabym się tym. Jej rówieśnicy będa podobni. Konkretne zajęcia dla
3latków w przedszkolu( te wynikajace z programu nauczania) są conajwyżej
10minutowe a nauczycielki dokładają starań by były interesujące-dzięki temu
maluchy przez chwilę "usiedzą". Do przestrzegania reguł mała pewnie się wdroży
tak jak i inne dzieci-z czasem.
Pozdrawiam i powodzenia. Ciekawa jestem jak małej pójdzie-może napiszesz za
jakiś czas?

[neomia]

Mam dwoje trzylatków. Nie układaja puzzli, bo ich to nie interesuje. Wolą
zabawy samochodami, w kuchuni ,klockami np. budowanie koscioła czy inne
wspólnie wymyślone. Chętnie malują, rysują, ale na razie są to bazgroły i
kółka. I np. mały zygzaczek to może być siostra. W przedszkolu dzieci będą się
naśladować, więc szybko twoja córka usiądzie do malowania czy rysowania.
Widziałam na zajecich adaptacyjnych jak dzieci słuchały pani. Grzecznie
siedziały, czekały na swoją kolej.
Bądż cierpliwa i obserwuj w jakim kierunku idą zainteresowania córki.

[weronikarb]

Myślę, że to raczej kwestia zainteresowania.
Mój synek nie usiedzi przy malowaniu kredkami, czasami dłużej przy farbami.
Ciastolinka kiedyś dłużej go zajmowal, teraz anwet nie chce się nią bawić.
Kiedyś puzzli piankowych nie lubil, tydzien temu mu dalam i zna je na pamięć,
od soboty układa już normalne na 24 elementów (z moja pomocą) i go to bawi.
Zabawy dla dziecka trzeba szukac i cały czas wymyslać coś innego.
Dlatego synek idzie tez do przedszkola (2 lata 20 m-cy), bo tam zapewnia mu
różnorodność zabawy, kontakt z rowieśnikami.

[weronikarb]

mialo byc 2 lata i 10 m-cy

[anik801]

Moja córka potrafi się skupić,bardzo szybko wszystko pojmuje.Dopasowuje różne
rzeczy(ale to ją interesowało od zawsze),potrafi bawić się z innymi dziećmi np.
robią coś wspólnie.Jednak mówi po swojemu,niektóre wyrazy mało wyraźnie.
Domownicy ją rozumieją,ale obcy niezbyt.A co do rysowania najlepiej jej wyszło
na ścianieMyślę,że każde dziecko rozwija się inaczej.Mało jest dzieci
genialnych,które potrafią wszystko.Nasze trzylatki za jakiś czas podszlifują
swoje umiejętności.Jak byłam ostatnio u lekarza,to siedziałam akurat przy
gabinecie neurologa dziecięcego.Był tam tata z trzlatką,o rozwoju dwulatki,albo
niżej.Mała wydawała z siebie jakieś dźwięki,dopiero co opanowała sztukę
chodzenia(robiła to bardzo niepewnie),nadal robiła w pieluchę,no i wyglądała na
dwulatkę.Trochę pogadałam z tym facetem,ale nie chciałam o nic pytać.Tak więc
naprawdę nie masz się czym martwić.Może po prostu za dużo oczekujesz od swojej
córki?Nie porównuj jej z innymi dziećmi,na wszystko przyjdzie pora.

[steffa]

Mój syn też nie lubił w tym wieku układać puzzli, zresztą do tej pory rzadko udaje mu się osiągnąć stan,
w którym chce mu się na nich skupić. A za to bez problemu skupia się na książkach. Rysować pasjami też
nie lubi, ani malować. W malowaniu najbardziej zawsze pociągał go sam proces rozprowadzania wody.
Dzieciństwo jest od zabawy. Ma czas na ukierunkowane zajęcia.

[rycerzowa]

Puzzle są ważne, bo ćwiczy się przy tym syntezę i analizę, co jest istotne
przy nauce pisania i czytania.
Ale nie zaczynajmy od wielkiego puzzliska na 24 elementy!
Niektóre dzieci to zdolniachy, fakt, ale nie wszystkie.

Najlepiej zacząć od kartek swiątecznych (imieninowych), przeciętych na pół,
potem na 3 części itd.

Rysowanie ma być radością, nie obowiązkiem. Niektórzy (nie tylko) chłopcy nie
cierpią rysować, malować, lepić, ani nic z tych rzeczy. Za to majsterkują,
wszystko "naprawiają"(czyli rozkręcają),a jeśli biorą ołowek do ręki, to po to ,
by narysować jakiś schemat, plan albo mapkę.

[lch74]

Myslę, że to zależy od temperamentu i zainteresowań dziecka. Mój 3-letni synek
uwielbia układać puzzle 15, 24, 30-el (te co ma umie na pamięć i mimo to go nie
nudzą). Natomiast koloruje tylko przez chwilę i najbardziej lubi gdy ja to
robię, jego rysunki też wyglądają jak bazgroły Polepi też chwilkę z
plasteliny ale też z moją asystą... Uwielbia za to czytać literki i cyferki,
lubi jak piszę mu je na znikopisie i może wtedy je odczytywać i literować
wyrazy, lubi też pisać literki na komputerze... A tak to jeszcze pobawi się
klockami, buduje wysokie pojazdy, które nazywa "kolosy" (to z bajki o czerwonym
traktorku) i autkami.

[molla7]

dzieci nasiakają wiedzą czerpaną z zabaw mimowolnie, cos co sprawia kłopot, za tydzien, miesiąc moze byc juz jak bułka z masłem. Poza tym nauką i zabawą moze byc wszystko to co nam nawet do głowy by nie przyszlo. wszystko co sie dzieje w domu moze byc okazja do nauki przez zabawe, usprawniajacą zdolnosci manualne dziecka. chocby segregowanie rzeczy do prania-kolory, zamiatanie zmiotką- precyzja ruchu, lepienie z resztek ciasta na makaron, tudziez pierogi-sprawnosc rączek. Namawiam do pomyslowosci ale i prostoty w zastawianiu dziecku "pulapek intelektualno-sprawnosciowych.
akurat mojemu dziecku takie zabawy jak ukladanie puzzli, malowanie, rysowanie , lepienie nie sprawiają trudnosci, to są wrecz jedyne rozrywki ktore są ja w stanie na dłuzej zatrzymac w jednym miejscu. ale najwieksża frajde sprawia jej bycie ekspertka od pomagania mamie.