Komu zwrócić uwagę- dziecku czy matce??

[alua_mm]

Od września chodzę z moim dwu i pół latkiem na zajęcia z angielskiego. Jest to
grupa 6 dzieci w wieku 2-3 lata, każdemu dziecku towarzyszy rodzic.Na zajęcia
przychodzi z mama dośc niegrzeczna dziewczynka - przeszkadza innym dzieciom,
staje na środku sali, zwraca na siebie uwagę. Jej matka nie reaguje na wybryki
córki, dopiero gdy osoba prowadząca lekcję zwróci dziewczynce uwagę, matka
chwyta dziecko za ręce i ciągnie na miejsce siłą. Ostatnio dziewczynka zaczęła
zaczepiac mojego syna. To zaczepianie to może nic takiego, bo siada przed nim
i przysuwa twarz do jego twarzy. Chce go celowo wyprowadzić z równowagi. Mój
syn zaczął jej zwracać uwagę, żeby nie patrzyła na niego, nie podglądała go,
co spowodowało że dziewczynka zaczęła mu stroić przed nosem głupie miny.
Młody zareagował - uderzył ją w twarz. Dziewczynka była w wielkim szoku, Młody
dostał ode mnie reprymendę, ale tak szczerze mówiąc podobało mi się jego
zachowanie. Wczoraj sytuacja się powtórzyła, z tym, że zdąrzyłam go złapać za
ręce zanim ją uderzył. I teraz moje pytanie - czy zwrócic uwage dziewczynce,
skoro jej matka nie reaguje na złe zachowanie córki (wczoraj dostała od córki
w twarz i sie tylko zaśmiała), czy porozmawiac z matką? Nie chcę by się taka
sytuacja powtarzała, bo moje dziecko potrafi być agresywne w stosunku do
innych dzieci, ale w tym przypadku tylko się broni.

[marzeka1]

Matce mogłaś chyba zwrócić uwagę wcześniej, że płacisz za lekcje, na których chcesz, by dziecko się czegoś nauczyło. Dziwi reakcja, że podobało Ci się, jak uderzył w twarz- nawet gdy to dziecko Cię denerwowało. A gdyby ta dziewczynka uderzyła Twoje dziecko, a jej matce to by się podobało???

[alua_mm]

Masz rację, niezręcznie to napisałam - nie podobało mi sie że uderzył ja w
twarz, bo takie zachowania uważam za naganne. Podobało mi się, że jej
kilkakrotnie zwracał uwagę, zanim stracił cierpliwość. Nie uderzył jej tak po
prostu, ale wynikało to z jego zdenerwowania, bezradności byc może.

[marzeka1]

Wiesz, mnie ta reakcja dziewczynki ani jej zachowanie nie dziwi, 2,5 roku to zbyt wcześnie na sensowną naukę angielskiego (mój mąż jest anglistą i wiem, kiedy nauka języka zaczyna przynosić naprawdę efekty, a kiedy jest tylko spełnianiem oczekiwań rodziców, którzy chcą, by ich dziecko od malego uczyło się języka i sporo za to płacą). Pamiętam moje dzieci w tym wieku, nie potrafiły wysiedzieć w skupieniu dłużej chwili i być może z tą dziewczyną jest podobnie, nie powinna w ogóle brać w nich udziału, bo jest na to zbyt niedojrzała.

[anetina]

my mamy również na zajęciach dziewczynkę, co prawda ponad chyba 4-letnią
przeszkadza
wszystkie przedmioty są jej
nie chce oddać

a matka nic nie reaguje

[alua_mm]

To nie ma byc nauka, jedynie obcowanie z językiem przez zabawę. "Lekcja" trwa 30
minut, w grupie jest 6 dzieci w podobnym wieku. Oczywiście każde z nich w jakims
momencie wstaje, chodzi po sali, coś mówi, ale generalnie są bardzo spokojne.
Zresztą wszyscy rodzice potrafią delikatnie przywołać swoje dziecko do porządku.
Dzieci sa grzeczne, ale ta para (dziewczynka + mama)mnie przeraża - szczególnie
że mała uderzyła swoja mamę w twarz, a ta nie zareagowała! I jak tu z taką osobą
rozmawiać?

Off topic - co to jest "nauka"

[titta]

Czyli twojemu mezowi nie miesci sie w glowie, ze mozna sie uczyc bes siedzenia
w miejscu w skupieniu?
Pewne badania wykazaly ze najkozystniejszym okresem do rospoczecia nauki j.
chinskiego jest okres pomiedzy 2 a 6 ...miesiacem zycia. (wtedy rozwijaja sie
struktury mozgu odpowiedzialne za wychwytywanie roznic w intonacji dzwieku;
dzieci byly z zalozenia anglojezyczne)... Kazdy okres zycia ma swoje prawa, z
jezykiem najlepiej osluchac sie jak najwczesniej.

[izunia6]

Pomijając fakt, że chodzenie na angielski z dzieckiem 2ipół letnim też uważam za
chore - obcować z językiem można puszczając mu w domu angielskie piosenki,
kolędy, filmy na BBC, matce bym krótko i stanowczo powiedziała - czy może Pani
zabrać córkę, bo przeszkadza mojemu synowi. Głośno, zeby wszyscy usłyszeli -
może Jej się głupio zrobi.

[iwkabieniek]

Zwróć uwage głosno i stanowczo matce a potem od razu córce.

[anetina]

a co powiesz na to, że z moim Małym (miał niespełna 2 latka) "naukę" zaczęła 15-
miesięczna dziewczynka !?
i u niej widać największe efekty

[izunia6]

że to wyciąganie pieniędzy od rodziców. Moja córka chodziła w Ameryce do
przedszkola, dwa lata, na pare godzin. Teraz po prawie 10 latach jej znajomość
angielskiego niczym się nie różni od rówieśników, nawet nie wiem czy jeszcze
mówi z lepszym akcentem, czy jeszcze trochę więcej rozumie - przez te wszystkie
lata, mimo ciągłej edukacji, 4-5 razy w tygodniu nic z takiej przedszkolnej
nauki nie zostało - zakres słów i ich tematyka, kręci się na tym poziomie wieku
wokół zwierzątek, cyferek, jedzenia i 100 innych słów. I umyka jak wspomnienia z
wakacji... Za to starszy był w Ameryce już w szkole i jemu biegłość i intuicja
językowa procentować będzie już do końca życia.

[mamwik]

Witaj alua_mm,
zasmucil mnie Twoj post, zasmucil mnie fakt, ze uwazasz ze niewlasciwe
zachowanie - gora 3letniej dziewczynki moze byc celowe i jak zrozumialam wynikac
z jej wyrachowania - cytat "Chce go celowo wyprowadzić z równowagi" , "staje
na środku sali, zwraca na siebie uwagę" - tak to sie juz dzieje u trzylatkow, ze
chca zwracac na siebie uwage, ze jedne sa bardziej ekspresyjne, zaciekawione, a
inne nie. Rozumiem, ze idealem byloby, aby wszystkie malutkie dzieciaczki w
wieku 2-3lat byly uporzadkowane, skupione na nauce angileskiego i grzeczne jak
trusie, ALE w tym wieku tak nie jest. Gdybys pisala o grupie 6-7 latkow, bylabym
zaciekawiona, czemu nie ma zdecydowanej reakcji jej rodzica, ale wymagac takiej
dyscypliny u 2-3latka, to mi sie nie miesci w glowie.
Kolejna sprawa, wiem ze sie potem wycofalas z tekstu "Młody zareagował - uderzył
ją w twarz. Dziewczynka była w wielkim szoku, Młody dostał ode mnie reprymendę,
ale tak szczerze mówiąc podobało mi się jego zachowanie", pozniej "Wczoraj
sytuacja się powtórzyła, z tym, że zdąrzyłam go złapać za ręce zanim ją
uderzył", ja po tym nie wiem, komu bardziej warto zwrocic uwage...
Moze to faktycznie zly pomysl, zeby wymagac na takich spotkaniach od dzieci
dyscypliny, zeby traktowac zajecia tak powaznie, to maluszki, troche sie chyba
trzeba wyluzowac, a nie traktowac zajec z dziecmi ktore sa na swiecie od gora
trzech lat z tak smiertelna powaga, powodzenia!

[haganna]

A właśnie.
To prowadzący zajęcia jest od zwracania uwagi.
Jeśli jemu to nie przeszkadzało, to jest oki.
Uderzenie dziecka w twarz uważam za niedopuszczalne - nawet w obronie własnej.
Po co chodzisz z dzieckiem na te zajęcia? Żeby w krótkim czasie dziecko biegle
władało angielskim, żeby zaspokajało Twoje ego? Daj spokój!
One są po to, żeby dziecko pobyło z rówieśnikami, żeby się bawiło i złapało
akcent, nauczyło się kilku piosenek. Nie traktuj tych zajęć tak ŚMIERTELNIE
POWAŻNIE.

[sir.vimes]

Swojemu synkowi - żeby nie bił małych dzieci, szczególnie po twarzy. Rozumiem
czemu to zrobił - ale przede wszystkim ty jesteś winna , mogłaś porozmawiać z
matką maleństwa albo przesadzić swoje gdzie indziej, jeżeli się bałaś.

[monicphilip]

my także chodzimy z synkiem 2 latkiem na zajęcia angielskiego i niestety mój
synio do ideałów nie należy,biega po klasie i nie słucha poleceń, ale ja nie
mam zamiaru zwracać mu uwagi,poprostu siedzę i czekam aż mu samo przejdzie, a
jeśli nie to trudno, prowadzący powinien być na takie zachowania maluchów
przygotowany, a inni rodzice bardziej wyrozumiali.....dzisiaj byliśmy na
angielskim i zwróciłam swojemu małemu uwagę tzn wzięłam go na ręcę i.....co ,
oberwałam po buzi, i co miałam zaaragować tym samym lub skarcić go -NIE, dostał
karę w domu ale nie uderzyłam go tak, jak co nie które chyba sugerowałyby za
takie zachowania, rdzę trochę poczytać fachowej literatury i później opiniować
zachowanie matek w stosunku do dzieci...
Pozdrawiam i nie radzę z takimi maluchami chodzić na takie typu zajęcia

[marzeka1]

Zacznijmy od tego- jeżeli powołujesz się już na fachową literaturę- że nauka 2-latka języka obcego mija się z celem, no chyba że jest dzieckim dwujęzycznych rodziców.

[monicphilip]

do marzeka1
napisała:jeżeli powołujesz się już na fachową literaturę- że nauka 2-latka
języka obcego mija się z celem, no chyba że
jest dzieckim dwujęzycznych rodziców.
sorki, zapomniałam dodać, Philip jest dzieckiem dwujęzycznym, tzn jest i
będzie, mieszkamy w UK, tam się urodził, tata mówi w języku angielskim, a my
tzn ja z synkiem jesteśmy na przymusowych wakacjach w Polsce i dlatego chodzimy
na angielski żeby nie zapomniał o tym języku, ja nie mówię do niego po
angielsku więc ratunkiem była w\w nauka,/według fachowej literatury/

[sir.vimes]

czemu do mnie to kierujesz, jestem b. przeciwna biciu dzieci i bicia dzieci
przez inne dzieci. A moja córka też parę razy mi przylała - kupa śmiechu , każde
dziecko próbuje, nie trzeba oddawać (co za pomysł???) tylko potraktować jako
świetną okazję do wyjaśnienia pewnych rzeczy.

[kreedka]

No widac jak fachowa literatura poaga w wychowaniu, ze dzieciak klaska mamusie
po twarzy. Wychodiz na to, że nieragujesz, zeby nie najeśc sie wstydu a
zachowanie synka. Reagować trzeba, delikanie bo to maluch, ale trzeba bo musi
uczyć się jak sie zachować w grupie.

[mamka_klamka]

kreedka napisała:

> No widac jak fachowa literatura poaga w wychowaniu, ze dzieciak klaska mamusie
> po twarzy. Wychodiz na to, że nieragujesz, zeby nie najeśc sie wstydu a
> zachowanie synka. Reagować trzeba, delikanie bo to maluch, ale trzeba bo musi
> uczyć się jak sie zachować w grupie.


Racja. I jeszcze karę w domu dostał, na pewno zrozumiał za co.

[julinekk]

ja tez ci radze poczytac troche fachowej literatury na temat zasadnosci karania
dwulatka po jakims czasie od wydarzenia...

fachowa literatura

[iberka]

a czy w tej literaturze nie było nigdzie zaznaczone,iż dziecko jeśli ma dostać
reprymende czy też karę to powinno być zastoowane od razu po ty co zrobiło źle?
przecież za 2h taki kilkulatek pomimo długiego wywodu nie będzie pamiętał za co
ta kara więc mija się to z celem....

iza

[monicphilip]

widzę,że co niektórych boli określenie "fachowa literatura",piszę sprostowanie
bo mnie zjecie: z zajęć do domu mam dwie minuty, więc synek nie zapomniał za co
dostał karę, wręcz przeciwnie pamiętał, nawet opowiedział o tym babci która
przyszła 3 godziny po całym zajściu, a co do zwracania uwagi przy innych, to
nie było mi wstyd, uwaga była zwrócona zaraz po "klasku", nie opisywałam całej
sytuacji co do minuty bo to nie był mój wątek i nie nad nim miałyście skupić
uwagę
Pozdrawiam

[netty2]

Fajne musza byc te zajecia ))
Jedno bije w twarz,drugie wali w gebe matke,a ta na to nic.Lata i nie slucha
polecen,a ta czeka az sie uspokoi.Fajnie,fajnie...No bo przeciez 3 latek nie
rozumie,tak ???

do netty2

[monicphilip]

uważnie przeczytaj a później wydawaj opinie, jeśli było to do mnie("wali w gębę
matkę")to moje dziecko ma 2 latka, a nawet jeszcze nie skończył, ("No bo
przeciez 3 latek nie rozumie,tak ???)Może ty wypowiesz się na ten temat, co Ty
byś zrobiła??

[zuzia.zet]

sir.vimes napisała:

> - ale przede wszystkim ty jesteś winna ,

No nie, przeginasz, jednak PRZEDE WSZYSTKIM winna jest ta strona, która
wykazuje postawę zaczepną.

[sir.vimes]

Czyli kto? Dwuletnie dziecko? Nie żartuj. Matka chłopca mogła zareagować zanim
został ostatecznie wyprowadzony z równowagi, tamta oczywiście też mogła postarać
się, żeby córka nie wpatrywała się w chłopca, ale kto wie, może mała ma taki
zwyczaj i matka sądzi , że to "słodkie" i że wszystkim się podoba - nie wpadła
na to, że komuś to przeszkadza. Zazwyczaj ludzie nie są jasnowidzami. trzeba
było bez fałszywego wstydu pogadać z nią wcześniej.

[mkostki]

Ja tu czegoś nie rozumiem. Dziewczyna pyta, co zrobić w tej sytuacji, opisuje
co ją wkurza i dostaje serię odpowiedzi o bezsensowności uczenia angielskiego.
Luuuudzie!
Clou sprawy moim zdaniem to fakt, że matka dziewczynki nie reaguje i to,jak
sądzę najbardziej denerwuje autorkę postu. Bo pomijając angielski na takich
spotkaniach dzieci się przede wszystkim socjalizują czyt. uczą jak zachować się
wobec innych. I ich niewłaściwe zachowanie powinno byc korygowane przez
rodzica - wtedy - moim skromnym zdaniem - całe przesięwzięcie ma sens. Nie
wyobrażam sobie nie zareagować, gdyby mój syn robił coś co budzi wyraźne
niezadowolenie u innego dziecka. A mama opisywanej dziewczynki nie reaguje -
Was to nie dziwi?
Ja w podobnych sytuacjach staram się bardzo łagodnie zwrócić uwagę dziecku,ale
raczej w sposób pozytywny tj. nie np."nie rób tak",tylko np. "usiądź obok
posłuchamy razem." Często działa, bo zachowanie tej dziewczynki to jak tu juz
wielokrotnie padło - próba zwrócenia uwagi, więc gdy się te uwagę na nią
skieruje, jest lepiej. Jeśli kompletnie to nie pomaga i sprawa się zaognia -
zwróciłabym delikatnie uwagę mamie dziewczynki (może ona np. nie wie,co
zrobić),choć może się zdarzyć że nie da się z nią dogadać.Wtedy pozostaje
rozmowa z prowadzcą zajęcia.
Pozdrawiam
Magda

[jakw]

alua_mm napisała:

>Nie chcę by się taka
> sytuacja powtarzała, bo moje dziecko potrafi być agresywne w stosunku do
> innych dzieci, ale w tym przypadku tylko się broni.
E tam, przekroczył granice obrony koniecznej Wyluzuj. Przecież angielski
dla 2-3-latków to bardziej wydarzenie towarzyskie niż naukowe, a dziewczę
najwyraźniej podrywało do zabawy Twojego synka. Z mamą pogadać możesz - ale
raczej nie w stylu: "Pani córka śmie przeszkadzać w nauce mojemu synowi", ale
bardziej w stylu "Co można zrobić, by uniknąć sytuacji: 1 przeszkadza, a 2-gie
bije" - najlepiej wciągnąć w to i nauczycielkę.

[alua_mm]

Dzięki za wszystkie wypowiedzi. Chciałam jeszcze dodać kilka słów. Po pierwsze
nie traktuję tych zajęć jako NAUKI języka, a tylko jako osłuchanie z językiem i
dobra zabawę. NA zajęciach jest kupa śmiechu, dzieci robią różne dziwne i
zabawne rzeczy, nie siedza grzecznie pół godziny na miejscu. Każde na chwilkę
wstanie, zaglądnie do pudełek z rekwizytami, pochodzi po sali itd. Wcale nie
oczekuję że dzieci będą siedziały grzecznie bez ruchu, bo nie w tym rzecz.
Chodzi o to, żeby dzieci mogły usłyszeć prowadzącą, zobaczyć ją, skonfrontować
to co pokazuje z tym, o czym mówi. Dziewczynka o której piszę nie potrafi przez
2 minuty usiedziec na miejscu, a według mnie dziecko w tym wieku powinno umieć
choc na chwile się skoncentrować. Chociaz może się mylę?? Może mój urwis,
którego wszędzie pełno a który potrafi np. pół godziny układac puzzle lub
oglądać książki jest wyjątkiem??Nie uważam też, że postawa matki, której dziecko
uderza ją w twarz powinna tak wyglądać. Mój oberwał ode mnie (słownie
oczywiście)natychmiast gdy uderzył dziewczynkę. Reakcja rodzica powinna być
natychmiastowa na zasadzie akcja-reakcja. Zwracanie uwagi dziecku czy karanie w
domu, gdy dziecko nie kojarzy juz kary z całym zajściem jest bezsensowne.
Poczekamy do następnych zajęć - jeżeli sytuacja sie powtórzy spróbuję delikatnie
porozmawiac z matką, żeby nie narobic jakiegos fermentu
I jeszcze jedno - siadamy w drugim końcu sali a dziewczynka podchodzi do mojego
syna- może to rzeczywiście pierwszy podryw

[hankam]

Alua, wprawdzie watek jest o zachowaniu, nie o zasadnosci nauki, ale poniewaz
wiele osobie czepia, to jako matka osmiolatki, ktora wczesnie zaczela nauke
jezyka chce napisac, ze bylo warto. Najpierw oswajalam ja z angielskim sama,
gdy miala trzy lata zaczela chodzic do Helen Doron. W klasie mojej corki
(spolecznej) widac ogromna roznice miedzy dziecmi, ktore uczyly sie wczesniej w
przedszkolu lub na kursach dla dzieci. Moja corka moze sobie obejrzec
dobranocke po angielsku, slucha MOICH plyt czytajac tekst (ktory probuje
zrozumiec, przynajmniej czesciowo), w szkole (niby od poczatku, ale troche
inaczej) lapie wszystko momentalnie. Wazne, zeby w nauce nie bylo przerw - i
dziecko po malu idzie do przodu. Pozdrawiam.

[judytak]

hankam napisała:

> W klasie mojej corki
> (spolecznej) widac ogromna roznice miedzy dziecmi, ktore uczyly sie wczesniej
> w przedszkolu lub na kursach dla dzieci.

w klasie (szóstej) mojej córki (szkoła państwowa, angielski od czwartej klasy)
też są dzieci, które chodziły na angielski "od zawsze", przynajmniej od
pierwszej klasy, i to nie oni sa najlepsi z angielskiego, tylko moja, którą w
czwartej klasie zapisałam na kurs typu "szybko, mechanicznie, powierzchniowo",
w piątej klasie chodziła na kurs (na podstawie testu i rozmowy) z grupą dzieci
w jej wieku, które się uczyły od kilku lat, w tym roku chodzi do
grupy "intermediate" z szesnastolatkami :o)

osobiście uważam, że rozkładanie nauki języków na wiele lat demotywuje, należy
w ciągu 2-3 lat osiągnąć poziom, który daje konkretne możliwości korzystania z
języka (czytanie, rozmowa), z drugiej strony jest to możliwe raczej tylko
poprzez systematyczną, świadomą naukę, której nie wyobrażam sobie wcześniej,
niż w wieku 10 lat (zresztą wcześniej dziecko tego nie potrzebuje do niczego)
oczywiście pomijam tu "naukę" spontaniczną w obcojęzycznym otoczeniu - tu im
wcześniej, tym łatwiej

oczywiście nie neguję, że inni mają mieć inaczej, po prostu w znanych mi
przypadkach tak jest

pozdrawiam
Judyta

[asia_i_p]

Judyta, podałaś własnie ten wiek, w którym znika szansa na idealny akcent przez
osłuchanie. A długa nauka moze byc demotywujaca tylko dla kogos, kto ma duze
oczekiwania, a nie dla dziecka, ktore chce przede wszystkim sie bawic.

[sir.vimes]

Wiesz, dzieci rozwijają się indywidualnie - ta dziewczynka może być jeszcze
niezdolna do koncentracji. Troszkę dziwię się , że jej rodzice olewają dość
jasne tego sygnały. Ciesz się, że twój syn słucha i ma szansę coś wynieśc z tych
zajęć.

[kreedka]

alua_mm proponuje zwrócic uwage dziewczynce z usmieche na twarzy delikatnie,
ale tak żeby mamusia słyszała, w końcu to sa dzieciaki nie jej wina że sie nudzi.

[syllo]

Witam wszystkie mamy. Własnych dzieci nie posiadam jeszcze, natomiast jestem
pedagogiem z wykształcenia i z dziećmi pracuję od lat i pewne rzeczy sobie
podejrzeć zdążyłam. Oto moje wnioski, może komuś sie przydadzą, i nie piszę
tego , żeby sie powymądrzać, tylko podzielić swoimi spostrzeniami. Po pierwsze:
rodzic powinien od razu i stanowczo reagować na jakikolwiek przejaw agresji
dziecka, czy w srosunku do siebie, czy innego dziecka(stanowczym głasem i
odsunąć rękę dziecka od siebie i na pewno nie powinien się śmiać), to bardzo
ważne, bo gdy nie reaguje takie zachowanie się utrwala. Po drugie mama zawsze
może zwrócić drugiej mamie uwagę, że jej dziecko przeszkadza, spokojnie i
kulturalnie, przecież ta mama płci za te zajęcia i ma przekonanie, że te
zajęcia w przyszłości zaowocują(i nie ważne czy inni się z tym zgadzają czy
nie, to jej osobista opinia). Moim zdaniem to, że chłopiec w końcu uderzył tą
dziewczynkę wynikało z tego, że nikt dorosły nie zareagował w odpowiednim
czasie i dziecko załatwiło sprawy po swojemu, co nie znaczy, że dobrze, ale
dzieci tak właśnie załatwiają swoje sprawy. Rodzic jest odpowiedzialny za
zachowanie swojego dziecka i zobligowany do reagowania, a nie bycia biernym
obserwatorem. Osobie prowadzącej ciężko jest zwracać uwagę dziecku przy mamie,
bo skoro jest mama i nie reaguje? Pozdrawiam wszystkie mamy i życzę sukcesów
wychowawczych- myślę, że wkrótce sama będę mogła się przekonać czym jest
macierzyństwo i wtedy będę sie mogła z wami zmierzyć, jak równy z równym

[cooky1]

Ja też z synkiem chodze na takie zajecia , jest już starszy bo ma 6 lat i na
pierwszych zjęciach tez był nieznośny , przeszkadzaj innym dzieciom i mi było
wstyd ( były to zwyczajne wygłupy, nie bił chłopcow, tylko sme wygłupy) Więc
zaraz po zajęciach porozmawiłam ze swoim synkiem i powiedziałam mu ze nie mozna
tak postępować bo przeszkadza to przede wszystkim pani nauczycielce oraz
dzieciom. Kolejny raz był juz duzo lepszy tym razem inny chłopiec zachecał
Rafałka do wygłupów, ale Rafałek dzielnie sie trzymał. Powinnaś przede wszystki
porozmawiać z mama tej dziewczynki, i jej mama powinna porozmawiac że swoja
córką.

[zapowazna]

Temat wątku określony, ale większość wpisów zupełnie nie na temat. Coś pięknego!
Większość musi wtrącić swoje trzy grosze, bo inaczej zachoruje
Świetnie, że chodzisz na takie zajęcia z dzieckiem. Co do zachowania absolutnie
zgadzam sie z nianią syllo.
Zanim córka skończyła 4lata zaczęłam chodzić z nią na muzyke. Też słyszałam, że
to za wcześnie. Teraz Mała zaczyna grać obiema rączkami a ma 5 lat. Na naszych
zajęciach (rodzice też uczestniczą) wyrażnie jest określone, że to PROWADZĄCY
dba o porządek na zajęciach.
Co robi w takich sytuacjach, o których piszesz, nauczycielka???

[alua_mm]

Nauczycielka zwraca uwagę dziewczynce (jak i innym dzieciom gdy np. wszystkie
naraz postanawiaja wstać i robic co im sie podoba), ale zajęcia sa na tyle
krótkie, że nie może tracić całego czasu na uspokajanie jednego dziecka. Wydaje
mi sie że takie zajęcia dlatego prowadzone sa w obecności rodziców, by to
właśnie oni panowali nad zachowaniem swoich dzieci.

[martika06]

Ja bym zwrócila najpierw dziewczynce w obecności jej matki , a jak to nie
pomoże to matce.

[mama303]

Jesli mama nie bardzo sobie radzi to Ty zwróć uwagę tej dziewczynce, głośno i
dobitnie.