Rece opadaja

[Gość: guest]

Doslownie brakuje mi slow i szlag mnie trafia jednoczesnie kiedy ja mowie kilka razy nie wchodz do kaluzy, a dziecko wchodzi, nie rzucaj zabawka, a on rzuca zlosliwie na moich oczach. Syn ma 2,5 roku jak reagowac w takiej sytuacji skoro tlumaczenie nie pomaga? Jak mnie wkurzy to poprostu daje mu klapa choc wiem, ze nie jest to dobre rozwiazanie. Pomocy

[Gość: guest]

Przeczekać! Dla dwuipół latka to jest świetna zabawa i nie rozumie dlaczego ma nie wchodzić do takiej fascynującej kałuży albo robić wiele innych "dziwnych" rzeczy. Jakoś przetrwałam takie momenty i szczerze mówiąc im mniej zwracałam na to uwagę tym szybciej (oczywiście pozornie) to minęło. Jak dziecko nie robi sobie krzywdy to nie masz się co martwić, taki okres

[Gość: guest]

Ale jak przejsc obojetnie kolo np. kaluzy skoro jest to brudna woda, ponadto moze sie przeziebicb bo zmoczy nogi. A ponadto jak w ogole nie bede reagowac to pomysli, ze normalne jest chodzenie po kaluzach itd.

[Gość: guest]

Moniko zróbcie z biegania po kałużach zabawę, wystarczą kalosze. My nie raz wychodzimy właśnie po to by pobiegać po kałużach (obowiązkowo w kaloszach)Ale sprzątanie zabawek...ręce opadają

[Gość: guest]

Chodziło mi o to, że 2.5 latkowi tego po prostu nie wytłumaczysz, to co dla Ciebie logiczne dla niego jest abstrakcją. Nie mówię "nie zwracaj uwagi" czy pzrejdź obojętnię, po prostu napisałam to co ja o tym myślę bo przeszłam przez to i wiem jak to jest, w końcu do dzieckoa zaczną docierać argumenty że do wody lepiej wejść w kaloszach a piasek niekoniecznie służy do jedzenia ale póki co trzeba używać małych podstępów

[Gość: guest]

Moniko nie zamartwiaj się! Mój młody 2,5 letni też pędził prosto do kałauży. Wkurzyłam się i kupiłam mu kalosze! Idziemy na dwór a są kałuże to kalosze i para spodni do przebrania siup do torby!Trzeba zobaczyć jego minę jak się bryka jak tygrysek w kałużach. A że ludzie czasem dziwnie patrzą i się usmiechają, to znaczy że nic ciekawszego do roboty nie mają! Pozwalam mu na to bo sama pamiętam swoją fascynację kałużami i dżdżownicami! Więc i ty czasem pozwól!A zabawki? Musi pozbierać jak nie ma gdzie wysypać z kosza następnych....Moniko musimy to przetrwać, nie jest to łatwe, ale takie są dzieci. Zauważyłam, że jak chcę żeby poszedł na dwór to on nie chce i na odwrót, więc daję mu trochę wolnosci i sam powie spacerek! Cierpliwosci jak najwięcej bo nerwy tu nie wskórają nic a nic, wiem po sobie. Pozdrawiammilka

[Gość: dalia]

Uzbroić sie w cierpliwość - to po pierwsze. To minie. A po drugie - ja stosowałam taką metodę: mówiłam np. nie wchodź do kałuży, bo będziesz miał mokre nogi i wrócimy do domu. On oczywiście nie słuchał,więc jak tylko wszedł do kałuży - to ja go do domu. Nie było to przyjemne, bo wrzask był na całe osiedle, no i żal było spaceru, ale wyobraź sobie poskutkowało. Po kilku takich numerach mały zaczął kalkulować co mu sie opłaca i zrozumiał, że ja nie żartuję. Teraz jak mnie nie słucha na spacerze, ja mu groże powrotem do domu i to działa.

[Gość: guest]

Tak jest stosuję dokładnie tę samą metodę co Dalia. Ostatnio miałam numer z pokrzywami. Gaba wlazła w trawę i nie przyjęła do wiadomości, że tam jest mnóstwo pokrzyw. Doświadczenie było bolesne, pomógł fenistil i póki co jest spokój. Gorzej na przykład- bo uparcie włazi z wózkiem dla lalki na dość wysokie schody i z miną przemądrzała oświadcza mi- "widzis- mówiłam ci ze nie spadnę" ufff

[Gość: guest]

Dzieki Kochane Mamy za wsparcie, chyba nic innego nie pozostaje jak uzbroic sie w cierpliwosc, a jednoczesnie opracowywac jakies skuteczne metody. Serdecznie Pozdrawiam