Sposób na kłamczucha

[Gość: Becik]

Bardzo proszę forumowiczów i forumowiczki o podzielenie się swoimi doświadczeniami. Nasza 6-letnia Kamila kłamie i robi to coraz bardziej profesjonalnie. Nie pomaga tłumaczenie, że nie będziemy jej wierzyć, że przecież my jej nie okłamujemy. Z pełną odpowiedzialnością mogę stwierdzić, że K. ze swoim "talentem" ma zadatki na polityka ( kariera murowana). Z góry dziękuję za pomoc. B.

[Gość: małgorzata.sa]

Kiedyś widziałam w serialu, jak okłamany rodzic również skłamał. Wybrał oczywiście temat odpowiednio ważny dla dziecka. Na wyrzut ze strony dziecko odpowiedział rozbrajająco "skłamałem". Nie próbowałam, bo na razie nie mam (odpukać) tego problemu, ale jeśli bedę musiała, to chyba tak postąpię. Oczywiście potem wytłumaczę dziecku, że problemem jest nie samo kłamswo, ale przykrość jaką robi się okłamanemu i nieuczciwość wobec niego. Znając to uczucie z własnego doświadczenia może pojmie o co w tym chodzi.Oczywiście w serialu nie pokazano tej drugiej części - czyli tłumaczenia całego zajścia, bo co prawda jest wychowawcza, ale niemedialna. Gocha

[Gość: eBeata]

Becik kłamie, czy fantazjuje?

[Gość: as]

Zbyt mało napisałaś o okolicznościach, powodach z jakich to kłamstwo się bierze. Około rok temu w moim domu pojawiło się to samo zjawisko, ale dałam bardzo wyraźnie do zrozumienia, że kłamstwo jest o wiele gorsze od kłopotu z którego się wzieło (chodziło o uniknięcie konsekwencji jakiejś psoty) i że zrobiło mi wielką przykrość. Od tego czasu po długich bólach jakoś dowiaduję się prawdy. Ale najbardziej skuteczny jest sposób listowny - powiedziałam, że jeśli trudno jest o czymś powiedzieć to zawsze można to napisać lub narysować. I to działa rewelacyjnie tylko trzeba o tym przypominać. Dużo rozmawiamy i zawsze powtarzam że o wszystkim można i trzeba mówić, czasem wiem że jak moja córeczka mówi o swoich zabawkach lub o swoich koleżankach to może to właśnie jej dotyczyć i ona sprawdza w ten sposób co ja o czymś tam myślę. PozdrawiamAS