głupi problem ale jednak

[m_onik76]

mam 1,5 rocznego synka i spodziewam się kolejnego chłopaczka.
Pierwszy syn jest cudownym dzieckiem jak do tej pory, nie dał nam w
kość i bardzo ucieszyłam sie że jestem w kolejnej ciaży. Zwrot
nastąpił kiedy dowiedziałam się że to kolejny syn, podświadomie
bardzo marzyłam o dziewczynce od dawna, no ale cóż najważniejsze aby
zdrowe i myślałam że mi przejdzie, ale wpadłam w jakiegoś doła i
jestem wściekła na siebie, że nie moge przestać o tym myśleć.
Przeraża mnie ten męski świat w moim domu. Nie mogę sobie z tym
poradzić. Mam wyrzuty sumienia że tak myślę, przeraża mnie to że się
tak czuję i te emocję przekazuję synkowi w brzuchu. Jak sobie radzić
z takimi sytuacjami?

[aniak37]

Ja bardzo chciałam mieć syna, (mój mąż miał już córkę z pierwszego małżeństwa) i
mam dwie córki w drugiej ciąży nadzieję miałam do końca że będzie syn a tu
córka. Nie myśl o tym na pewno jak urodzi się dzidziuś będzie taki kochany, że
pokochasz go od razu. Pomyśl sobie że jak chłopcy dorosną to będą swoja mamę
nosili na rękach , a moje córki nawet mnie nie udźwignął we dwie))))

[sabko]

Ile mam tyle pragnień
Ja mając już jedną córeczkę, marzyłam o drugiej. Zawsze wydawało mi się, że dwie
dziewczynki będą się lepiej dogadywały, będę miały wspólne zainteresowania,
zabawy, sekrety
Gdy dowiedziałam się że zamiast Nadii będzie Jaś też byłam zawiedziona. Potem
zaczęłam wymyślać sobie dobre strony takiego układu
Jednak gdy pierwszy raz zobaczyłam mojego małego syneczka wiedziałam że nie
oddałabym go nawet za 1000 córeczek.
U ciebie będzie tak samo, zobaczysz

[mamuletka]

oj znam to... niestety a może stety
mam 2 synów ale było ciężko byłam zawiedziona jak dowiedziałam sie
że będziemy mieć 2 syna, a jak moja koleżanka która syna miała
urodziła córkę to ryczałam jak bóbr byłam wściekła... kuzynka też
miała syna i była w ciąży i modliłam się żeby mieli 2 syna bo jakby
była dziewczynka to znów bym się wściekła potem odetchnałam z ulga
bo jednak m się urodził syn...
i tak za każdym razem jak ktoś w ciąży i urodzi się dziewczynka to
mam żal, kocham moich chłopców i to bardzo i bardzo się cieszę że
ich mam że są zdrowi i cali gdzieś tam za mną ciągle jadnak
chodzi córka może by tak kolejny raz??? w sumie to może by
spróbować, ale jak będzie 3 syn nie będę próbować aż do skutku... he
he
tylko jak Michałek był malutki to kilka razy pomyślałam że fajnie by
było gdyby był np. Michalinką ale z czasem przeszło... dlej
zazdroszczę jednak jak ktoś ma córkę, taka dziwna jestem.
Jak sobie poradzić??? hmmm no cóż jesteś w ciąży i targają Tobą
różne mysli, trzeba się nastawić pozytywnie i tyle...
Serdecznie pozdrawiam!!!

[m_onik76]

Mamuletka no właśnie. Tak to wygląda. Wiem, co czujesz. Najgorsze
jest to, że tak całe życie można się zadręczać, a przecież nie o to
chodzi, nie mamy na to wpływu, więc cieszmy się tym, co mamy. Tylko,
dlaczego jest to takie trudne. Jak mnie to wkurza, że takie myśli
mną targają, czuję się jak gówniara, która czegoś nie dostała i ma
żal. TO jakiś obłęd. Ale to czuję niestety.

[mamuletka]

Wiesz z czasem myśli się o tym coraz mniej, najgorsze że wszyscy
sąsiedzi, rodzina, znajomi mówią: "to nastepna dziewczynka?" i
rozdrapują. Potem jak już będzie drugie maleństwo to i czasu na
takie mysli mniej jest. Będzie dobrze! ja też tak myślałam o sobie
że jestem jakąś debilką...

[iska76]

A my z mężulkiem marzymy o drugim synku, podświadomość narazie mówi
mi że to będzie dziewczynka, staram się już na wszelki wypadek
znaleźć tego jakieś plusy. Choć ciężko mi je znaleźć. W
przeciwieństwie do Ciebie nie przeraża mnie męski świat, ale mam
jakieś dziwne przekonanie że dziewczyny są o wiele trudniejsze do
wychowania i mają bardziej skomplikowany świat. Boję się że za nic
nie poradzę sobie z wychowaniem dziewczyny oraz przekazaniem jej
cennych wartości jakie powinna mieć kobieta w moich oczach. Sama
jestem typem chłopczycy, więc mam poważne obawy.

[lola125]

I dlatego my do końca drugiej ciąży nie chcieliśmy wiedzieć jaka jest płeć. Jak
urodził się (drugi syn)byliśmy szczęśliwi, że jest zdrowy i wszystko poszło w
miarę gładko. Myślę, że dziadkowie byli zawiedzeni( w rodzinie sami chłopcy),
ale nikt już nic nie mówił (po prostu ludziom nie wypada, a myślą ze jak dziecko
w brzuchu to im można wybrzydzać ). Ja też gdzieś jak mi powiedzieli, że to
chłopiec poczułam lekki zawód, ale zaraz dali mi go do pocałowania i wszystko
minęło- oczywiście myślę czasem, jakby to było gdybyśmy mieli córkę, ale to
chyba normalne. Ostatnio mąż zabrał starszego na formułę i pomyślałam sobie , ze
za 3 - 4 lata jak młodszy podrośnie,to oni będą mieli swój męski świat (już
widać, że zapaleni samochodziarze), a ja święty spokój dla siebie. Tobie też
życzę i cobyś nie miała wyrzutów sumienia zwal wszystko na hormony

meski świat

[monia420]

męski świat jest cudowny: nikt nie łazi bez potrzeby po kuchni, nikt
nie myśli o tym, że można by tak poprostu odkurzać, prać, sprzątać -
sama decydujesz o swoje pracy i swoich obowiązkach, a jak coś
zaniedbasz, to nikt nie zauważy

A poza tym: jazdy na deskorolce, rolkach, łyżwach, karate i judo,
piłka nożna i do koszykówki, puzzle z samochodami, lego ze statkami
i zabawy w piratów. Sporo w tych zabawach agresji jednak, ale za to
ile inwencji dla taty. Przyznaję, że ja nie znam tego swiata, nie
umiem bez końca jeździć autami po dywanowych ulicach i wymyślać
zabaw z klocków lego. dużo czasu poświęca chłopcom mąż, a ja w tym
czasie: kawa, herbata, gazeta... świat jest piękny

[lola125]

Pisząc o męskim świecie nie do końca miałam na myśli co Ty. Chcę uczestniczyć w
życiu, zabawach, zainteresowaniach swoich dzieci nawet jeżeli w większości
wypadków ich nie podzielam. Nie dzielę świata na agresywne zabawy synów i mamę w
kuchni z odkurzaczem. Moi synowie muszą sprzątać (na razie starszy), mają różowy
wózek, lalki. Pisząc męski świat miałam na myśli to, że za kilka lat będę mogła
trochę odpuścić, bo i oni będą tego potrzebowali.

[batuni]

Każda się na kogoś nastawiała. Ja nie mogłam uwierzyć ,ze będę mieć chlopca ( pierwsza dziewczynka). W mojej głowie nigdy nie powstała myśl, ze urodzę syna. Do dziś ( ma 3 mce) zdarza mi siepowiedzieć na niego ONA. Oczywiście bardzo siecieszę, że mam synka. Musze tylko się przyzwyczaić U mnie to przekonanie o kolejnej córce był ostąd, ze w ro dzinie i mijej i męża ogromna przewaga dziewczynek.

[anita.anita80]

ja zawsze chciałam synka zawsze myslałam ,że urodze synka piersza córcia ,drugie
dziecko myślałam ,że będzie synek niestety córcia
no ale najważniejsze ,że zdrowe
pozdrawiam

[t.nina1]

Wiem co czujesz. U nas sytuacja była odwrotna, choć to nie ja
nakręcałam się że druga dziewczynka jest nieszczęściem, a otoczenie.
Przecież parka (jak to ładnie mówią) jest jedynym idealnym
rozwiązaniem. Nasłuchałam się w ciąży i nie szczędzono uwag gdy już
Liwia już była na świecie. Właściwie już przy pierwszej córce
syszałam słowa, że szkoda iż nie syn. Wszak mąż mój wedle otoczenia
musiał mieć dziedzica.
Decyzja o trzecim dziecku nie miała żadnego związku z płcią. Ja
jednak po cichu miałam nadzieję na synka, najbardziej bałam się
reakcji otoczenia na trzecią córkę.
Prawdą jest, że większość matek nie zamieniłaby swoich dzieci na
żadne inne, choćby była to piąta córka. Mam nadzieję, że Ty również.

[martynahpt]

TEz mam synka 3 latka a w lutym bede rodzic i tez chlopak. Jak sie
dowiedzialam to sie zalamalam, ciagle mwoilam ze jakbym wiedziala to
bym sie nie zdecydowala, ze nie chce byc w ciazy, az moj maz sie
wkurzyl i powiedzial ze jak moge tak ciagle gadac ze temu dziecku
ejst naparwde przykro. Ale jakos etz przeraza mnie wizja bycia
tesciowa, ta wredna syna matka. Kurcze mowie ciagle ten sam dzial
jesli chodzi o ubranka, zabawki, wszytsko to sao. Zadnej odmiany.
Zadnej sukienczki, nic. Nawet przez to tak bardzo nie przezywam tej
ciazy. Pewnie niektore mnie wysmieja i pwioiedzia ze nienormalna
jestm. Ale coz takie sa moje odczucia. Nie chce 2 chlopakow. Ale
teraz to sobie moge gadac. Nic to nie da. Pozostaje pogodzic sie z
ta mysla.

[anaj75]

Ja to na odwrót, odkąd pamiętam, mówiłam, że chcę mieć czterech
synów Na razie mam dwóch. Obawiałam sie trochę mieć córkę, bo
powielę relację z własną matką, bo będę musiała wejść w te
różowości, spineczki, które jakoś mojego wzroku nie przyciągają itp.
A mnie, dla odmiany, od zawsze pociągał męski świat - zabawy w
wojnę, mundury, samochody. Nigdy ciuchy, kosmetyki, sukieneczki.
Bardzo ciekawym wydaje mi się wychowanie mężczyzn o tak różnych
temperamentach jak moi synowie. Ciekawi mnie, na ile pomogę
przygotować się im do roli męża - partnera i ojca.
Na szczęście trochę się we mnie zmieniło i zaczynam być też ciekawa,
jak to jest być mamą kobiety Dlatego, jakbym miała mieć trzecie,
to na równi mile widziani: syn i córka.
Myślę, że kluczem do odzyskania równowagi jest zrozumienie skąd się
to nasze nastawienie do płci bierze, akceptacja i dostrzeżenie
dobrych stron takiego stanu rzeczy.
Pozdrawiam i radości z malucha życzę