Bez telewizji?

[mimka21]

Drogie mamy,
Czy ktos z was wychowuje dzieci, a moze sam zostal wychowany bez telewizora?
Jak sie udaje? U nas w domu jest to ostatnio przedmiot goracych dyskusji
miedzy mna a mezem. On sie wychowal bez TV(jako osmiolatek SAM zadecydowal,
ze skoro wolno mu ogladac tylko Ulice Sezamkowa, to moze w ogole nie
ogladac), ja wyroslam w umiarkowanie telewizyjnej rodzinie. Dodam, ze odkad
jestem samodzielna, to znaczy od 10 lat, telewizora nie posiadam, ani za nim
nie tesknie, czasem u znajomych albo u rodzicow cos obejrze. Generalnie nie
jest to nam obojgu potrzebne. Wszystkie interesujace nas media mamy w
komputerze (mam na mysli internet i DVD). Dodam, ze do tej pory nie kryla sie
w tym zadna ideologia. Za chwile natomiast bedziemy rodzicami i... no
wlasnie. Jakies pomysly? Doswiadczenia? Bajki ostatecznie zawsze mozna puscic
na DVD, przynajmniej mam kontrole nad tym, co dziecko oglada. Z drugiej
strony sama pamietam, ze jak bylam dzieckiem, to uwielbialam nie tylko
ogladac telewizje, ale tez o niej gadac z innymi dzieciakami(Czterej
Pancerni, Kloss, i co, na Boga, sie stalo ISAURA?? itd.). No ale wtedy byly
dwa programy telewizyjne i brak reklam... W jakims sensie telewizja to
przezycie pokoleniowe. Tylko czy niezbedne? pozdrawiam Monika

[wieczna-gosia]

U nas telewizor pojawil sie rok temu. Po 10 czy 11 latach jego nieobecnosci. A
nasza najstarsza corka ma lat 13
Dzieci maja wielka adaptacje do sytuacji. Ona swietnie wiedziala co to sa
pokemony i co sie dzieje w serialu ktory ogladaja wszyscy. Czasami oczywiscie
marudzila ze nie mamy, ale to tyle
A kupilismy TV bo nam sie odechcialo zyc bez

[praktycznyprzewodnik]

U nas była telewizja, ale to było dawno, teraz, gdybym miała małe dzieci
byłabym zdecydowanie przeciw.
Znam osobiście rodzine z trójką małych dziewczynek (11,8,4), telewizora nigdy
nie mieli, ale mają wideo i komputer z DVD. Starannie dobierają kasety, które
dzieci moga same bądx z nimi obejrzec.Co do cosziennych wiadomości rodzicom
wystarcza radio. Telewizor pozyczyli od tesciowej jak był papiez.
Same pozytywy - dzieci są spokojne, wydaja mi sie bardzo inteligentne, pieknie
sie wysławiają, czytają ksiązki, oglądaja w skupieniu obrazki, potrafią je
długo komentować.
Po prostu nie mieć, a nie "zabraniać dzieciom oglądać".

[florydka]

czesc -ja z innej beczki;u mnie telewizor od rana do nocy
sa dni ze jest dzien bez telewizora ale ogolnie od rana z 19 mies corcia
ogladamy bajeczki pewnie ze czasami mamy dosc ale ogolnie zawsze jest potrzebny
bo nie zawsze Iska pozwala mi isc na komputer
nie mowie ze caly dzien siedze przed telewizorem bo Iska ma duzo ruchu na
swiezym powietrzu no ale jednak oglada bajeczki
nie jestem zwolenniczka zabraniania ogladania telewizora ale od poczatku trzeba
wyznaczyc czas ogladania zeby dziecko sie przyzwyczailo ze tylko jedna bajeczka
a potem spacer itp co innego jak nie masz telewizora to dziecko nie wie co to
jest dopiero jak pojdzie do szkoly albo do znajomych
mam znajoma psycholog ktora twierdzi ze ogladanie bajek wrecz pomaga rozwijac
mowe i inne umiejetnosci,pozatym czasami trudno kontrolowac bajeczki puszczane
na dvd bo nie mozna potem kontrolowac calego zycia dziecka i podsuwac mu tylko
dobre rzeczy
nareszcie skonczylam a moja dzidzia wlasnie oglada bajke (stosowna do jej wieku)
pozdrawiam ewa

[mimka21]

Dzieki dziewczyny, balam sie ze jestesmy jakies dziwaki nietelewizyjne.
Pozdrawiam monika

[zillka]

Wiesz co ja też w cały swoim "dorosłym" życiu nie mam telewizora, nigdy nie
odczuwałam takiej potrzeby.
Co więcej ja filmów nawet na DVD nie oglądam ale to już uważam za chore, mam
straszne filmowe zaległości i chyba nigdy w życiu ich nie nadrobię.

Jako dziecko miałam telewizor i wiadomo teleranek, Isaura i takie tam.

Moja roczna Florcia miała taki moment, że u dziadka patrzyła w telewizor jak
zaklęta ale szybko jej przeszło, teraz mnie nawet zadziwia, że jak jesteśmy w
hotelu i puszczę jej rano jakąś kreskówkę to nie zwraca na telewizor specjalnej
uwagi.Co będzie później nie wiem, dopuszczam taką możliwość, że kiedyś kupię
telewizor))

zilka

[maak3]

myślę,że ważne jest,zeby zachować zdrowy rozsadek

dopiero w zeszłym roku kupilismy telewizor, po prawie 6 latach życia bez tego
cudu techniki
wiadmości czerpaliśmy z radia i gazet, zaś filmy oglądaliśmy okazjonalnie w
czasie wyjazdów do rodziców i w kinie, mały zaś dużo słuchał bajeczek z płyt i
miał dużo czytane ( co nie zmieniło się do dzisiaj)
i bardzo cenię sobie ten czas, oprócz tego, ze dużo wówczas czytałam wieczorami
(teraz czasami zamiast czytać oglądam film), miałam czas i zapał do robienia
wielu zabawek dla małego - tekturowych zamków,kuchenek, pacynek, ubranek dla
ukochanego misia synka...
telewizor kupilismy z myślą o maluchu - poranne jedyneczki i nieliczne
dobranocki okazały się zbawienne dla znużonej matki (hi hi)

znam rodziny, w których nie ma telewizora, bądź używa się okazjonalnie i
rodziny, w których telewizor gra cały czas - rodzice twierdzą,ze nic sie nie
stanie 4 latkowi jak obejrzy wiadomości lub filmy nawet ze scenami
brutalnymi, "bo i tak nie uchronią dzieci przed światem" włos się jeży na
głowie
córeczka mojej sąsiadki 5 latka i kolezanka mojego synka- ogląda tv bez
ograniczeń,w zabawach, które proponuje synkowi dominuje zabijanie,agresja i
niemożność wyjścia z trudnej sytuacji...efekt tego jest taki,że siedzę z
dzieciakami ciągle i proponuje im gry, albo zwyczjnie w świecie interweniuję w
trakcie zabawy i mówię "w naszym domu w zabijanie sie nie bawimy", ale ile
można..(dziecko zachowuje się tak jakby przeszło traumę i nie mogąc poradzic
sobie z trudnymi sytuacjami, które zobaczyło odgrywa je bez końca....po prostu
dziecku przydałaby sie pomoc psychologiczna...) i założę się,że to nie jest
jedyne dziecko

z telewizora, tak jak i z innych "używek" trzeba korzystać po prostu rozsądnie
pozdrawiam

[mama_wiktora]

Przed urodzeniem małego dużo czasu spędzaliśmy przed telewizorem, potem jakoś
samo przyszło, że nie mieliśmy na to czasu. Zresztą doszłam do wniosku, że
jeśli telewizor będzie chodził na okrągło to raczej dam przykład dziecku że
jest to jedyny sposób spędzania czasu. Telewizor więc teraz jest u nas meblem.
Wiktor ma 20 miesięcy i nie widział jeszcze nawet bajeczki. Oglądamy filmy na
komputerze. Włączamy tv gdy na prawdę chcemy coś obejrzeć. Ja czasem po to żeby
potowarzyszył mi przy prasowaniu. Ale czasem i tydzień biedactwo się kurzy.

Wiem że niedługo przyjdzie czas, żeby i Wiktor zaczął oglądać krótkie bajeczki
i trochę się tego boję. Na razie dużo czasu bawi się zabawkami, biega po
podwórku, ogląda z nami książeczki. Nie sądzę żeby czegoś mu brakowało. A i my
lepiej, bardziej interesująco i aktywnie zajmujemy sobie i jemu czas bez
telewizora.

W przyszłości mam zamiar puszczać małemu też raczej bajki z kaset niż z tv.
Choć jeszcze nie wiem kiedy to nastąpi. Jak wy myślicie w jakim wieku dziecko
skupi się już kilka minut na bajce? I od jakiej zacząć?

pzdr
Gosia

[wana]

Witajcie.
Moim zdaniem podstawą sukcesu jest umiar - i w oglądaniu i w nieoglądaniu - jak
któras z Was słusznie zauważyła - prędzej czy później dziecko "odkryje"
telewizor - ważne jest, abysmy przy tym byli i pomogli zrozumieć świat
przedstawiany. Nie da się ustrzec dziecka przeb brutalnymi scenami (mają swoje
sposoby, zawsze coś podpatrzą)- ważne jest, aby dziecku racjonalnie
wytłumaczyć, że to aktorZy, że to nie jest prawdziwe życie, że to czerwone to
np. ketchup, który po ich pracy się zmyje, itp, jednocześnie uwrażliwiając na
to, że w prawdziwym życiu zranienie boli, trupy nie wstają, itp.

Nasza 5-cio letnia Ula zna telewizor, ma swoje ulubione bajki i potrafi
rozgraniczyć fikcję od rzeczywistości - przede wszystkim dlatego, że my
jesteśmy obokk i tłumaczymy. Nie oglądamy telewizowra namiętnie, ale nie
odmawiamy go sobie - a poniewaz mieszkamy we trójkę w jednym pokoju, Ula siłą
rzeczy tez coś nie coś ogląda. I nie na tym wic polega, aby wcale nie było dla
dziecka dostępu do telewizora, bo to nie sztuka, to jest pójście na łatwiznę, a
TVproblem prędzej czy później wystąpi, ale na tym, aby zadać sobie trochę trudu
i pomóc dziecku zrozumieć to, co widzi i pomóc znaleźć coś dla niego. Opłaca
się wysiłek włożony w rozsądne ogladanie TV, bo dziecko, mające pewne nawyki
wyrobione można z telewizorem zostawić, a nastolatka, który go dopiero odkrył,
raczej nie.

Troszkę refleksji, mam nadzieję, zę nikomu się nie naraziłam - poprostu wiem,
że ortodoksja jeszcze nigdy nie przyniosła dobrych efektów na dłuższą skalę.
Pozdrawiam
Gosia

[maak3]

wana napisała:
> Nie da się ustrzec dziecka przeb brutalnymi scenami (mają swoje
> sposoby, zawsze coś podpatrzą)
da się ustrzec nie oglądając takich scen przy dziecku, co w praktyce oznacza
nieoglądanie przy dziecku, programów dla niego nieodpowiednich, bo
nawet "niewinne "reklamy są przesycone nie agresją
>ważne jest, aby dziecku racjonalnie
> wytłumaczyć, że to aktorZy, że to nie jest prawdziwe życie, że to czerwone
to
> np. ketchup, który po ich pracy się zmyje, itp, jednocześnie uwrażliwiając
na
> to, że w prawdziwym życiu zranienie boli, trupy nie wstają, itp.
możesz mieć wrażenie, że dziecko przyjmie Twoje racjonalne argumenty
ALE rozwój poznawczy 5 latka nie pozwala mu jeszcze rozgraniczyć fikcji z
rzeczywistością, choć nie wiem jakbyśmy sie starali i warto miec to na uwadze
serwując brutalną telewizyjną rzeczywistość

[wana]

Zgadzam się całkowicie - nie twierdzę, że dziecko może oglądać wszystko - ja
staram się cenzorować, co Ula ogląda - ale jak już zobaczy coś, czego nie
powinna, staram się jej to tłumaczyć. Fakt, bywa trudno, ale warto się pomęczyć.
Pozdrawiam
Gosia

[maak3]

oczywiście z tymi reklamami to chodziło mi o agresja (nawet jeśli nie jest
pokazywana wprost)

[mimka21]

Czesc,
to nie ortodoksja, to po prostu kalkulacja - jesli moge tak to nazwac. To
pytanie, czy telewizor wogole kupowac? Bo go nie ma, wiec i problemu nie ma.
Kupowac tylko dla dziecka, zeby mu puszczac telewizyjne bajki? Poza tym, co to
znaczy chronic - badz nie chronic dziecka przed swiatem przy pomocy telewizora?
Pomijam tu ulubiony temat przemocy w telewizji, ale wezmy chocby teleturnieje
czy talk-shows... Czy tak wyglada swiat? Moj piecioletni bratanek z upodobaniem
oglada tele-zakupy na przyklad i generalnie wszystko, co akurat leci w TV, gdy
rodzice nie widza, spia, czy sa zajeci. Czy ma to cos wspolnego z wprowadzaniem
dziecka w swiat?

[wana]

Niestety, taka kalkulacja często zawodzi - przez 7 lat nie masz telewizji potem
dziecko idzie do koleżanki/kolegi i oglądają - skąd wiesz co? Znam przykład
dzieciaczka, który wraz z kolegą wychowanym bez telewizji oglądał filmy
pornograficzne na satelicie - skończyło się na psychologu dziecięcym, bo tamten
nie był zupełnie przygotowany na odbiór fikcji.
Nie chcę nikogo krytykować, broń Boże, poprostu jestem za ostrożnym dawkowaniem
wrażeń, tych z telewizji też.
Pozdrawiam
Gosia

[mimka21]

A mnie bardziej interesuje to drugie, przygotowane na odbior fikcji dziecko. To
znaczy ogladalo te filmy pornograficzne i nic, zdrowe, a wszyscy zadowoleni?

[wana]

Nie przesadzajmy, poprostu podałam przykład drastyczny. Moja córka wie, że są
programy tylko dla dorosłych ("a dlaczego, mamusiu? Ponieważ jeszcze nie
wszystko rozumiesz, a jak nie rozumiesz, to będziesz się nudziła, jak np. na
bajce o Mulan" - Ula zaakceptowała takie tłumaczenie i nie ma problemu) i wie,
że są programy dla dzieci, które oglada czasami.
Chodzi mi jedynie o to, że nie sztuką jest udawać, że czegoś nie ma (np.
telewizji), sztuką jest usiąść z dzieckiem i tłumaczyć, co widzi. I -jeśli
dziecko zobaczy coś, czego nie powinno (mordobicie, reklame z podtekstem
erotycznym, czy chociażby drastyczne sceny z Wiadomości)trzeba z dzieckiem
usiąść i pomóc to zrozumieć, a nie ignorowac zjawisko, "no bo u nas telewizji
się nie ogląda, więc problemu nie ma".

[wieczna-gosia]

Wiesz ja mysle ze pod dziecko to nie ma sensu telewizora kupowac My
kupilismy bo to my chcielismy. Ale dzieciom u dziadkow telewizji nie
limitowalam. Bo ja uwazam, ze agresja jest jednym z elementow tego swiata i
nie da sie jej wyeliminowac z zycia. Dziecko potrafi Teletubisie odebrac jako
brutalne ) Wazne zeby z nim byc.
My telewizora nie mielismy bez ideologii ze chronimy dziecko. Po prostu przez
11 lat szlismy po TV do sklepu a wychodzilismy z mikserem czy innym
odkurzaczem bo nie czulismy potrzeby
Poza tym bez przesady- cale Discovery? Strae dobre bajki na Minimaxie? Teatr
telewizji? Jest cos w tej TV )

[mama_wiktora]

Ja bym się zgodziła z tym umiarem. Może idealizuję, ale jeśli włącza się tv na
konkretny film, bajkę czy coś innego, dobrane do wieku dziecka i ogląda program
z dzieckiem, rozmawiając potem z nim na ten temat (na poziomie w zależności od
wieku dziecka), rozpoznając co i jak zrozumiało, może doprowadzić do tego, że
po pierwsze wiemy co maluch ogląda, po drugie on widzi że tv nie leci na
okrągło tylko włącza się tv w określonym celu, że służy to poznaniu jakiś
treści, które trzeba przemyśleć, jakoś przetrawić, nie bezmyślnie naśladować,
po trzecie wiemy jak maluch to odbiera, nadążamy nad jego rozwojem, możemy
więcej wytłumaczyć.

Choć im dziecko starsze, tym mniej mamy możliwości kontroli i uczestniczenia w
jego poczynaniach - te pierwsze lata powinny tylko wyrabiać nawyki (także
innego spędzania czasu) i być wskazówką że tv to nie święte guru.

gosia

[maak3]

wana łapię się za głowę jak czytam co piszesz
5 latek i wiadomości i tłumaczenie?!!!
a po co 5 latkowi wiedza o sytuacji w Iraku, atakach terorystycznych i
zabójstwach
co innego tłumaczyć dziecku świat "okołopodwórkowy", który jest namacalny i
obecny w zyciu dziecka, a co innego pokazywać świat, który serwują nam mass-
media o wojnach, przemocy etc. i który tak naprawdę jest trudno
dorosłemu "przetrawić", chyba, ze to wpatrywanie się w "okno na świat" tak Cię
znieczuliło,że nie robią na Tobie wrażenia terroryzm, wojny i itd.
a 7 latek i pornografia? kto się tymi dziećmi zajmuje?! przecież to ewidentne
zaniedbanie wychowawcze!!! a serowanie dzieciom porno to przemoc seksualna i
są na to paragrafy!!!

dla psychiki 5 latka "trudny świat",ż którym ma sobie poradzić i przetrawić i
jest dla niego odpowiedni to swiat czytanych przez rodziców bajek i baśni
i warto byśmy o tym pamiętali

[wana]

Nie łąp się za głowę, tylko czytaj uważnie. Jeśli 5-cio latek przypadkiem
(powtarzam, przypadkiem - np. idąc do łazienki zobaczy jakąś scenę z Wiadomości
lecących w innym pokoju) zobaczy coś, czego nie powinien, to należy mu to
wytłumaczyć, a nie udawać, że nie ma problemu, no bo nie powinien tego widzieć.
Tylko o to mi chodzi, by zachować umiar, a nie odcinać od czegoś, co i tak
prędzej czy później pojawi się w życiu dziecka. Nie łap mnie za słówka,
koleżanka z postu wyżej dokładnie zrozumiała moje intencje. Ważne jest, aby
dziecku pomóc zrozumiec otaczający go świat - a telewizja, czy chcesz, czy nie
do tego swiata należy, a nie udawać, że problem nie istnieje. Im dziecko
starsze, tym mniej mamy szansy na nauczenie go, że z telewizji trzeba wybrać
rzeczy wartościowe, a nie sieczkę, jak leci. Zakazany owoc kusi najbardziej, a
taki, podawany rozsądnie, pod kontrolą rodziców i odpowiednio do dziecka wieku
już takiego uroku nie ma.
A przykład z pornografią był drastyczny - nie wiesz, kiedy dziecko się z nią
zetknie, ale możesz miec kontrolę nad tym, co wybierze do ogladania w telewizji.
Pozdrawiam i proszę - czytaj uwazniej
\Gosia