Dodaj do ulubionych

Dzieci i ich wychowanie

29.12.07, 14:24
Temat, ktory chcę poruszyc to dzieci i ich wychowanie.
Coraz częściej rodzice stosują wobec swoich pociech przemoc, zarówno
psychiczną, jak i fizyczną. I w związku z tym mam do
takich ,,rodziców'' pytanie: czy chcielibyście być bici??? Czy
zdajecie sopbie sprawę, ze dziecko tez czuje??
Chyba raczej nie.
Czy naprawdę do ludzi nie dochodzi, ze bicie dzieci to nie jest
metoda wychowawcza, tylko zadawanie dziecku bólu, wywoływanie w nim
strachu, lęku itp. ?
Tacy rodzice (którzy biją swoje pociechy), wogóle nie powinni miec
dzieci.
Radze przypomnieć sobie o Januszu Korczaku i przeczytać jego dwie
ksiązki: Jak kochać dzieco i Prawo dziecka do szacunku.

I jeszcze jedno: dla wielu dorosłych ludzi, dziecko nie jest
człowiekiem, tylko dopiero nim będzie.
I tu mam kolejne pytanie, do takich, dla których dzieci to przyszli
ludzie: To w takim razie czym jest dziecko, skoro nie człowiekiem?
Cyborgiem, rośliną, zwierzęciem, duchem?
DZIECKO TO TEZ CZŁOWIEK, TYLKO ZE PO PROSTU MŁODSZY.
TO OCZYWSITE I LOGICZNE!

Radzę dobrze zapoznać się z cytatami, które teraz umieszczę:
,,Nie ma dzieci - sa ludzie; ale o innej skali pojęć, innym zasobie
doświadczenia, innych popędach, innej grze uczuć. Pamiętaj, ze my
ich nie znamy'' (Janusz Korczak)
,,Dzieci - to przyszli ludzie. Więc dopiero będa, więc jakby ich
jeszcze nie było. A przecież jesteśmy: żyjemy, czujemi,
cierpimy''(Janusz Korczak)
,,Wszystko, co osiągnięte tresura, naciskiem, przemoca - jest
nietrwałe, niepewne, zawodne''(Janusz Korczak)
,,Dzieci nie sa głupsze od dorosłych, tylko mają mniej
doświadczenia''(Janusz Korczak)
Obserwuj wątek
    • bellatrix100 Re: Dzieci i ich wychowanie 29.12.07, 14:28
      I jeszcze jedno: na jakim pedagogu się wzorujecie?? Jaki system
      wychowawczy popieracie?
      • ibulka Re: Dzieci i ich wychowanie 29.12.07, 14:44
        mój Boże, po raz tysięczny o biciu... ;x
      • camel_3d Re: Dzieci i ich wychowanie 31.12.07, 10:16
        bellatrix100 napisała:

        > I jeszcze jedno: na jakim pedagogu się wzorujecie?? Jaki system
        > wychowawczy popieracie?

        zdecydowanie na metodach dr. mengele.
    • scher Kolejny troll n/t 29.12.07, 15:15

    • nangaparbat3 A nawet jeśli troll 29.12.07, 20:10
      O biciu rzeczywiscie było juz wielokrotnie.
      A ja bym chciała o przemocy w ogole.
      O przemocy, jaka jest "terapia wodna", izolowanie, zabieranie przytulanki.
      Bo co do tego, ze bic nie wolno, zgadza sie juz calkiem sporo osob. Ale część z
      nich po prostu stosuje przemoc bardziej wyrafinowaną. Czasem mam wrażenie,, ze
      zamieniamy złe na gorsze.
      Moze jednak warto o tym porozmawiać?
      • molla7 Re: A nawet jeśli troll 29.12.07, 20:32
        karanie, a tej instancji wychowawczej zanegowac nie możemy, zawsze jest jakąś formą przemocy. Odbiera przyjemnośc, dotkliwie uderza w delikwenta konsekwencjami własnego postepowania.
        Skąd się bierze ta wg mnie dziwna presja na głęboki, prawie JP2 -owski humanitaryzm, który odsadza od wiary jakąkolwiek próbe uformowania charakteru dziecka. Sama rozmowa moze nie wystarczyc.
        Zabieranie przytulanki aktem przemocy, boże mój....
        • nangaparbat3 Re: A nawet jeśli troll 29.12.07, 20:39
          > Zabieranie przytulanki aktem przemocy, boże mój....
          >
          Owszem, i to - uważam - bardziej brutalnym niz parę klapsow w pampersa.

          I wyobraź sobie, ze mozna zupełnie spokojnie wychować dziecko bez karania - mnie
          tak wychowano i jakos nic złego sie nie stało.
          • mama303 Re: A nawet jeśli troll 30.12.07, 09:24
            zalezy jeszcze cokto rozumie pod pojeciem "kara". Okazanie
            niezadowolenia przez mame tez jest w pewnym sensie karą.
            • nangaparbat3 Re: A nawet jeśli troll 30.12.07, 14:39
              Pewnie ze tak, i bez tego sie nie obejdzie, bo matka tez czlowiek, i bywa
              niezadowolona, a czasem nawet zła.
              Ale i mniej kar intencjonalnych, tym bardziej dziecko chce po prostu postępowac
              dobrze, a nie robic niczego złego, bez dodatkowych bodźców, typu kij i marchewka.
              • mama303 Re: A nawet jeśli troll 30.12.07, 21:39
                nangaparbat3 napisała:

                > Ale i mniej kar intencjonalnych, tym bardziej dziecko chce po
                prostu postępowac
                > dobrze, a nie robic niczego złego, bez dodatkowych bodźców, typu
                kij i marchewk
                > a.

                Zgadzam się. Ja właściwie nie stosuję takich "typowych" kar typu kij
                i marchewka - parę razy spróbowałam i czułam się z tym potem niezbyt
                komfortowo.
    • epreis przepis na wychowanie 30.12.07, 11:15
      wychowanie bezstresowe - nie, bo jak twierdzą nawet psychologowie
      jest złe i nie daje dziecku bezpieczeństwa,bicie - nie ale to akurat
      to rozumiem, kary - nie... to w takim razie co? jaki jest przepis na
      wychowanie szczęśliwego, dobrego i grzecznego dziecka?

      może po prostu brak dzieci?
      • doktorgonzo Prze. na wych. - pedagogika Korczaka 30.12.07, 12:02
        Janusz Korczak (Henryk Goldszmit) lekarz, pisarz, pedagog, prekursor
        walki o prawa dziecka. W 1912 roku przyczynił się do otwarcia Domu
        Sierot dla dzieci żydowskich w Warszawie, którego dyrektorem
        pozostał do śmierci. Od 1919 roku współpracował z Marią Falską w
        powołaniu do życia zakładu wychowawczego Nasz Dom dla dzieci
        polskich. Janusz Korczak zawarł swe poglądy pedagogiczne przede
        wszystkim w: Jak kochać dziecko i programowym utworze Prawo dziecka
        do szacunku. Dorobek literacki Janusza Korczaka obejmuje również
        naturalistyczne powieści społeczne: Dzieci ulicy, Dziecko salonu itd.
        Pedagogika Janusza Korczaka jest niezwykle rzadko spotykanym w
        literaturze pedagogicznej typem liberalnej, rodzimej refleksji o
        wychowaniu, ufundowanej na idei sumienia i autoodpowiedzialności.
        Stanowi ona dość ostrożny i uwolniony od przesadnego moralizmu typ
        myślenia o tym, jak pedagodzy powinni postępować wobec wychowanków,
        by nie naruszać wzajemnego prawa do wolności i do godnego życia.
        Radykalizm w myśleniu Korczaka, konsekwencja w działaniu oraz miłość
        w odczuwaniu i obejmowaniu wzajemnych relacji z dziećmi stworzyły
        niepowtarzalną koncepcję Nowego Wychowania, której istotą jest
        poszukiwanie gwarancji dla ludzkiej a nade wszystko dziecięcej
        wolności i dla sensu ludzkiego życia. W jego dziełach zawarta jest
        optymistyczna wiara w dobroć natury człowieka, w jego zdolność do
        swobodnego kreowania świata wartości. Korczak jest jednym z
        nielicznych pedagogów Nowego Wychowania, którzy potrafili łączyć
        myślenie naukowe z myśleniem praktycznym.
        • epreis Re: Prze. na wych. - pedagogika Korczaka 30.12.07, 16:53
          dziękuję za streszczenie życia i twórczości Korczaka, aczkolwiek
          znam jego książki bo czytałam i tak się składa, że studiowałam
          pedagogikę..i podczas studiowania wszystko było proste bo
          teoretyczne ale po urodzeniu dziecka wprowadzenie tej teorii w czyn
          już takie proste nie było..więc cytaty z książek, biografie i
          definicje proszę zachować dla siebie...
          ja pytałam o praktykę...teorię znam...

          jakiś praktyczny przepis na wychowanie dziecka poproszę smile
          bo kocham bezgranicznie, konsekwentna jestem, rozmawiam...
          ale niestety czasem wyprowadza mnie z równowagi - co nie znaczy że
          gdy jestem zła, lub stwarza problemy to przestaję go kochać, czy
          znika moja konsekwencja...i wierzę optymistycznie że moje dziecko
          będzie dobyrm i przede wszystkim szczęśliwym człowiekiem aczkolwiek
          pozatą wiarą że ze złych humorów wyrośnie chciałabym zrobić coś by
          mieć tego pewność..
          • nangaparbat3 Re: Prze. na wych. - pedagogika Korczaka 30.12.07, 17:26
            i wierzę optymistycznie że moje dziecko
            > będzie dobyrm i przede wszystkim szczęśliwym człowiekiem aczkolwiek
            > pozatą wiarą że ze złych humorów wyrośnie chciałabym zrobić coś by
            > mieć tego pewność..

            Pewność?
            W pewnym momencie życia uświadomiłam sobie, ze jedyna pewność to ta, ze wszyscy
            umrzemy.
            Jak to zrozumialam, to juz byłam gotowa, zeby mieć dziecko.
            • epreis Re: Prze. na wych. - pedagogika Korczaka 30.12.07, 17:45
              ok, źle napisałam - chciałabym móc zwiększyć szansę by tak się
              stało...nie chcę by był bezproblemowy i idealny ale...

              tzn co - urodzić, kochać, rozumieć i obserwować co to z tego
              wyrośnie???? nie wiem jak to nazwać ale nie wychowaniem...
            • epreis Re: Prze. na wych. - pedagogika Korczaka 30.12.07, 17:56
              i żeby nie było, ja nie ironizuję i nie chcę wszczynac awantur i
              następnej dyskusji w stylu bić - nie bić...

              ja chcę poznać autentyczne sposoby na wychowanie..czyli jak w
              praktyce udaje wam się unikać błędów wychowawczych..
              i chcę je poznać bynajmniej nie po to by krytykować..
              • nangaparbat3 Re: Prze. na wych. - pedagogika Korczaka 30.12.07, 18:14
                Epreis, nie ma SPOSOBOW. Sa drogi. I kazdy ma wlasną, i wydaje mi sie, ze
                najgorzej jest wtedy, kiedy staramy sie wychowac dziecko według wskazowek, które
                nie sa zgodne z naszym widzeniem swiata. I to jest pat, bo ktoś, w czyjej wizji
                swiata doskonale się miesci odbieranie maluchowi przytulanki w celach
                wychowawczych, albo skrzywdzi dziecko, odbierajac przytulanke, albo bedzie
                wymyślal inne metody karania, jeszcze bardziej wyrafinowane, albo przestanie
                karac w ogole - ale ponieważ nie umie z dzieckiem szczerze rozmawiać, słuchać,
                towarzyszyc mu - i tak nic z tego nadzwyczajnego nie wyjdzie.
                Wydaje mi się, że po pierwsze trzeba zaakceptować fakt, ze jakieś błedy
                popelnisz - bo nie ma rodzica, ktoremu by sie to nie zdarzyło.
                Poza tym dobrze zaakceptować inny fakt - ze nie wysztko jestesmy w stanie
                przewidieć, nie wszystko skontrolować, a wiele naszych przemyslnie zaplanowanych
                posunieć wychowawczych odniesie skutek dokładnie odwrotny do tego, czego
                pragnelismy.
                Poza tym myslę, ze w wychowaniu najwazniejsze jest słuchanie dziecka -
                wysłuchanie tego, co chce nam powiedzieć, niewypytywane, samo z siebie.
                Kiedys obowiazywała jakas taka upiorna definicja, ze wychowanie to "urabianie
                charakteru". teraz sie mowi, że to "wspieranie w rozwoju".
                Wydaje mi sie, ze to dośc sensowne sformułowanie.
                Jedno pewne - nic tak nie uczy pokory jak rodzicielstwosmile
                • epreis Re: Prze. na wych. - pedagogika Korczaka 30.12.07, 18:24
                  w zupełności się z tobą zgadzam tylko powiedz mi czy nie uwarzasz,
                  że to wieczne poruszanie tematów typu bicie złe, karanie złe i
                  wieczna krytyka wychowania odbiera cała radość z macierzyństwa? ja
                  oczywiście uważam, że takie uświadamianie ma sens ale jeśli mieście
                  się w granicach normy bo owszem czytając jeden drugi trzeci temat
                  tego typu sama zaczynam myśleć nad sobą, ale czytanie tego samego 2
                  miesiące sprawia, że już mi wszystko jedno...
                  tak jak napisałaś każdy ma własną drogę po której idzie i prowadzi
                  swoje dzieci, i większość z tych dróg się różni..właściwie jestem
                  skłonna powiedzieć, ze wszystkie - i na każdej z tych dróg są jakieś
                  przeszkody i wybory- złe lub dobre...i jeśli uważam,że to forum jest
                  świetne jako pomoc przy dokonywaniu wyborów o tyle męczą mnie te
                  wszystkie teoretyczne wątki gdzie nikt nigdy nie dojdzie do
                  porozumienia...
                  do tej pokory dodałabym jeszcze cierpliwość...smile byłam osobą która w
                  ciągu sekundy wybuchała i dalej jestem choleryczką...tylko przy
                  synku umiem się opanować choć niestety nie zawsze sad na
                  szczęście "wpadki" nie zdarzają się często...
                  • nangaparbat3 Re: Prze. na wych. - pedagogika Korczaka 30.12.07, 18:34
                    Ja tez wybucham.
                    Ale pamietam taki dzień - to było 8 lat temu, a jakby wczoraj - wrzeszczę na
                    córkę i wrzeszcząc uswiadamiam sobie, ze drę sie tak dlatego, bo SOBIE NA TO
                    DAJE PRZYZWOLENIE. I tez - ze dre się tak samo jak robi to mój ojciec.
                    Nie wiem dlaczego, ale od tamtego dnia juz nigdy tak bardzo mnie nie poniosło.
                    Wiec pewnie warto - przygladać się sobie, swoim reakcjom.
                    Co do forum - każdy porusza taki temat, na jaki ma ochotę. I chyba tak jest dobrze.
                    Nikt tu raczej nikogo nie przekona - ale dyskutując, mozna wstępować w glab
                    siebie samego, lepiej rozumiec własne pragnienia, potrzeby, reakcje. Zobaczyc
                    cos po nowemu. Sama ostatnio mam taka serię olsnień - chociaż niezwiazanych z
                    wychowaniem (jesli cokolwiek nie jest z tym zwiazanesmile
                    • epreis Re: Prze. na wych. - pedagogika Korczaka 30.12.07, 21:05
                      pewnie masz rację ale ja po prostu nienawidzę przynudzania i
                      wałkowania w kółko tego samego..to takie zrzędliwe jak moja mama big_grin
                      • nangaparbat3 Re: Prze. na wych. - pedagogika Korczaka 31.12.07, 15:13
                        epreis napisała:

                        > pewnie masz rację ale ja po prostu nienawidzę przynudzania i
                        > wałkowania w kółko tego samego..to takie zrzędliwe jak moja mama big_grin
                        No tak, to duzo tłumaczy.
                        Moja mama nie zrzędzi, wiec mam w tej sprawie wiecej luzu smile))
                    • jacksparrow1 Re: Prze. na wych. - pedagogika Korczaka 30.12.07, 21:29
                      nangaparbat3 - wspomnialas cos o terapii wodnej - przerpraszam za
                      pytanie - co to znowu za "cudo" - jest gdzies jakis link?
                      • jacksparrow1 Re: Prze. na wych. - pedagogika Korczaka 30.12.07, 21:38
                        jacksparrow1 napisała:

                        > nangaparbat3 - wspomnialas cos o terapii wodnej - przerpraszam za
                        > pytanie - co to znowu za "cudo" - jest gdzies jakis link?
                        Wlasnie znalazlam link do forum gdzie dziecko chcialo malowac w
                        przedpokoju i mu nie pozwolono i potraktowano woda.Co to za nowa
                        metoda? Co rodzic ma przez to osiagnac?
                        • nangaparbat3 terapia wodna 31.12.07, 15:15
                          jacksparrow1 napisała:

                          > jacksparrow1 napisała:
                          >
                          > > nangaparbat3 - wspomnialas cos o terapii wodnej - przerpraszam za
                          > > pytanie - co to znowu za "cudo" - jest gdzies jakis link?
                          > Wlasnie znalazlam link do forum gdzie dziecko chcialo malowac w
                          > przedpokoju i mu nie pozwolono i potraktowano woda.Co to za nowa
                          > metoda? Co rodzic ma przez to osiagnac?

                          Jack, dla mnie jest to forma znecęnia sie.
                          Ale dla innych znakomity sposób na przerwanie ATAKU HISTERII KILKULATKA.
                          Każdy orze jak moze.
              • jacksparrow1 Re: Prze. na wych. - pedagogika Korczaka 30.12.07, 21:22
                epreis, bledow wychowawczych nie jestes w stanie uniknac.Ale
                jestesmy w stanie uczyc sie na wlasnych bledach.JAk ktos pieknie
                stwierdzil matka tez czlowiek i moze ja poniesc, moze sie
                zdenerwowac, po w koncu kolejnej z rzedu niedospanej nocy, bo cos
                znowu nie tak jak powinno byc, bo wlasnie tylko dwa dni przerwy i
                dziecko znowu chore i nikogo do pomocy i w koncu cos peknie i
                krzyknie czy nawet da tego klapsa.Czasami takiego klapsa na pampera
                czy tyleczek nalezy dac, bo pomimo tlumaczen dziecko nie chce
                sluchac i moze ta okrezna droga dotrze - u mnie w dwoch przypadkach
                sie potwierdzilo ze okrezna droga przez klapsiora informacja ktora
                kladlo sie dziecku do lepetynki dotarla - pierwsza nie wybiega sie
                na jezdnie ( ba nawet ta informacje przekazala swojemu mlodszemu
                bratu w kilka lat pozniej, a uwierzcie klaps nie byl mocny -
                najwieksze bylo zaskoczenie ze cos na tylnej stronie wyladowalo bo
                bylo to pierwszy raz) a druga informacja przekazana ta droga - syn
                mial zawirowania z kontaktami jak cos z nich wystawalo i dostal
                reprymende po paluszkach i sie skonczylo raz na zawsze.
                W naszym spoleczenstwie tego typu skarcenie jest uznawane
                rownoznaczne z katowaniem dziecka.NIe jest to najlepsze rozwiazanie,
                ale czasami jak juz rodzic jest bezsilny to przylozy klapsa.Mysle ze
                te klapsy nie sa az tak czeste u tych ktorzy wierza ze mozna i
                staraja sie wychowac dzieci bez bicia.Ale jakies inne kary z
                pewnoscia stosuja - jakie najlepsze?Nie ma reguly.Nie ma idealnego
                srodka, bo to co u mnie podziala u kogos innego absolutnie nie.Np u
                kogos szlaban na Tv bedzie dla dziecka wielka kara - dla mojej
                corki - absolutnie nie, ale zabrac jej ksiazki to dramat mlodego
                czlowieka.
                Dla tych ktorzy twierdza ze klaps i regularne bicie to to samo
                polecam ksiazki Dave Pelzer "Child Called It", "The Lost Boy", "A
                Man".
                I trzeba rozroznic - przylac dziecku dlatego ze rozlalo zupke czy
                przynioslo kolejna pale z matematyki bo nie rozumie - to jest chore,
                ale jezeli tlumaczysz do upadlego i dzieciak( maly brzdac) lezie w
                szkode ze moze sobie zrobic krzywde to chyba bezpieczniej dac
                delikatnego klapsa w pupsko opancerzone w pampera niz potem rwac
                wlozy z glowy - ojej, moglem/moglam cos zrobic.Bo nie zawsze
                odwrocenie uwagi pomaga.No i powiedzmy sobie szczerze ten delikatny
                klapsior( nie zeby sie wyladowac bo to tez musimy sobie wyjasnic )
                to dziecka nie boli - dla niego jest wiekszym zaskoczeniem ze cos
                wyladowalo na tylnej czesci ciala.
                • epreis Re: Prze. na wych. - pedagogika Korczaka 30.12.07, 21:43
                  > epreis, bledow wychowawczych nie jestes w stanie uniknac.Ale
                  > jestesmy w stanie uczyc sie na wlasnych bledach.JAk ktos pieknie
                  > stwierdzil matka tez czlowiek i moze ja poniesc, moze sie
                  > zdenerwowac, po w koncu kolejnej z rzedu niedospanej nocy, bo cos
                  > znowu nie tak jak powinno byc, bo wlasnie tylko dwa dni przerwy i
                  > dziecko znowu chore i nikogo do pomocy i w koncu cos peknie i
                  > krzyknie czy nawet da tego klapsa

                  widzisz, ja też tak uważam ale czytając tu co chwila, że nie wolno
                  bic, nie wolno karać, nie wolno krzyczeć i nie wolno i nie wolno i
                  owszem wolno ci się zdenerwować ale zatrzymaj to w sobie (chociaż to
                  podobno też niezdrowe jest) a nie wyrzywaj się na dziecku to
                  szczerze mówiąc już mi się nie chce nawet starać być cierpliwą i mam
                  dystans do sprawy bo jestem osobą która i tak robi to co uwarza
                  aczkolwiek mam już dość w kółko tego samego...

                  Czasami takiego klapsa na pampera
                  > czy tyleczek nalezy dac, bo pomimo tlumaczen dziecko nie chce
                  > sluchac i moze ta okrezna droga dotrze

                  ja bym zamiast "należy" napisała "może się zdarzyć" bo generalnie
                  nie lubię bić i uważam,że to złe- mało tego..odkąd ciążaowe humory i
                  natłok problemów + zmęczenia zaczęly mi doskwierać i ta klapsy synek
                  dostał, cierpliwość się zmniejszyła i zaczęłam częściej krzyczeć
                  zamiast efektów obserwuję raczej pogorszenie w zachowaniu mojego
                  synka...dlatego zgadzam się,że generalnie trzeba szanować dziecko i
                  nie wolno bić bo widzę,że u mojego syna to działa..ale irytuje mnie
                  to że dziecko jest człowiekiem ale mamy muszą być megacierpliwymi
                  cyborgami -raz przeczytane jestem skłonna przetrawić i
                  przeanalizować ale po 10 mam dość...

                  ale zabrac jej ksiazki to dramat mlodego
                  > czlowieka.
                  też to znam- byłam molem książkowym, nawet w nocy wstając do
                  toalety brałam książkę..właściwie nie rozstawałam sie z jakas ijak
                  był szlaban to zakaz czytania książek smile

                  klapsów nie bronię..nie uważam żeby były dobrą metodą wychowawczą a
                  właściwie jakąkolwiek ale zgadzam się z tym,że można je czasem
                  zrozumieć.
                  • nangaparbat3 co do wyzywania się 31.12.07, 15:18
                    Przypomniało mi sie, że pomagało mi układanie wierszyków. Jeden nawet pamietam:
                    jedzie dzidziuś w swym powozie,
                    matka ciagnie, juz nie może,
                    dzidziuś sie w powozie kiwa,
                    matka ciągnie ledwo zywa.
                    • epreis Re: co do wyzywania się 31.12.07, 15:23
                      ej to dobre smile chyba nic lepszego do tej pory na tym forum nie
                      przeczytałam..dzięki wielkie smile
                      • nangaparbat3 Re: co do wyzywania się 31.12.07, 16:04
                        Jeszcze jeden, to była piosenka na taka szybką radosna melodię:
                        ta nasza Isia,
                        to ciągle cysia,
                        albo siusia albo rzyga albo kupy robi....
    • scher Indianie amazońscy wychowują bez klapsów ;-) 30.12.07, 23:24
      Oglądałem dzisiaj relację Cejrowskiego z jego amazońskich podróży.
      Odcinek o życiu codziennym w indiańskiej wiosce.

      Jak karcą dzieci Indianie? Przystawiają na chwilę do tyłka dziecka
      małą mrówkę, której ugryzienie dość mocno boli. Mrówka nieco
      jadowita jest.

      Oprócz funkcji wychowawczego klapsa pełni to również role
      szczepionki, uodparnia na jad tych mrówek. Dzięki temu gdy dorosłego
      Indianina ugryzie duża taka mrówka, to noga spuchnie mu - jak się
      wyraził Cejrowski - "tylko trochę".
    • camel_3d a co sadzicie o biciu piany? 31.12.07, 10:15
      najlepsza jest z bialka... tylko nie wiem bo to w sumie maltretowanie
      nienarodzonego..co prawda kurczaka, ale zawsze to zycie.
      smile
Inne wątki na temat:

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka