No dobrze, to CO w takim razie ma zrobić rodzic,

[nisar]

który np. bywa uderzany przez dwulatka i który wyczerpał już:
- tłumaczenie że tak nie wolno
- karanie dziecka staniem w kącie, karnym jeżykiem, odebraniem
zabawki, nie wyjściem na dwór, nie oglądaniem dobranocki itp i
tłumaczenie że tak nie wolno
- przytrzymywanie rąk dziecka i tłumaczenie że tak...
skoro klaps nie jest metodą wychowawczą i nic nie daje?
Ma przeczekać i dać się walić po głowie albo po twarzy? Do kiedy? A
jeśli brak reakcji rodzica dziecko rozzuchwala i mamusia obrywa
coraz częściej?
Serio pytam, nie z ironią, tylko ja osobiście naprawdę nie wiem, co
należałoby zrobić. Bo jakoś nie wierzę, że bijące dziecko samo
kiedyś zrozumie że nie wolno. A jeśli nawet tak, to sorry, ale
raczej zacznie w inny sposób pomiatać mamusią, niż ją szanować. Tak
mi się na zdrowy rozum wydaje.

[agatka_s]

Karny jezyk ?

[nisar]

Yyyy Karny Jeżyk, nie język

[agatka_s]

tak, przepraszam, ale na moim sluzbowym laptopie nie ma polskich
czcionek....

[0golone_jajka]

> skoro klaps nie jest metodą wychowawczą i nic nie daje?

To JEST metoda wychowawcza i COŚ daje. Przez niektórych jest oceniana negatywnie, przez innych pozytywnie, ale to jest metoda. O efektach też różnie się różni ludziw wypowiadają. W opisanej sytuacji klaps daje NAJSZYBSZY efekt, moim zdaniem

[alabama8]

Zawsze możesz wrzasnąć na dzieciaka (nie boli).
Zawsze możesz uprzedzić, że na kolejny cios odpowiesz ciosem.
Uderzy? Dostanie po łapach. Nie w tyłek ale po łapach.
Mi się udało uniknąć takiego zachowania u potomka bo generalnie nie
miał takich zapędów żeby mnie tłuc, ale kiedy mu się przytrafiło -
oznajmiłam że tego sobie nie życzę. Nie posłuchał. Raz dostał po
łapach i od tej pory temat nie istnieje. Dostał na tyle mocno że
pacnięcie nie przypominało gry w łapki, zdziwił się niemiłosiernie i
od tego czasu nie ma tematu.

[szarsz]

nisar napisała:
> - przytrzymywanie rąk dziecka i tłumaczenie że tak...

Mnie sie wydaje (czytaj: ja nie spotkałam dziecka, na które by nie
podziałało), że to działa na _każde_ dziecko.
Tylko trzeba to zrobić odpowiednio stanowczo, powiedzieć głośno, z
naganą w głosie i jasnym przekazem, że takie zachowanie jest nie w
porządku.
Powtórzyć to w miarę potrzeby jeszcze raz, za kolejnym - przestać
się bawić "kocham Cię (lubię Cię), ale nie możesz się ze mną bawić,
bo mnie bijesz".

Ja ostatnio mam do czynienia z wieloma 2-3 latkami, z racji
posiadania potomka w takim właśnie wieku i działało na każde jedno...

Nie ma czekać

[lila1974]

Ma właśnie odsuwać łapki i mówić NIE WOLNO aż do znudzenia.
Dziecko w końcu zrozumie, ze to nie jest zabawne - jednemu zajmie to
dzień innemu miesiąc, ale przejdzie z czasem.

[lenkaaa]

ja bym właśnie w nieskończoność chwytała za ręce aby powstrzymać
uderzenie plus jasny przekaz słowny zdecydowanym głosem: "nie wolno
bić", nie poddawać się i wierzyć że nieugięta konsekwencja w końcu
odniesie efekt.
Mozna by też jako karę wyjść z pokoju i zostawić dziecko same, a jak
przyjdzie za tobą to je ignorować przez okreslony czas, jako karę za
bicie. Podobno dla dzieci najgorszą karą jest milczenie, brak
reakcji rodzica....

a co to jest ten "karny jeżyk" ???

[lenkaaa]

bo mnie to też intryguje :o)))

Lenistwo

[mim-grabarczyk]

Hmm, bicie (czy klapsy, jak kto woli) to metoda "wychowawcza" dla leniwych rodzicow, ktorzy chyba wiecej mysla o sobie niż o swoich pociechach. Musze przyznać, ze jak sie dostawalo "w tyłek" (ja np. czasem dostawalem) to cieżko potem tego nie przerzucac na wlasne dziecko, ale to kwestia tego czy nam sie chce, samozaparcia i wytrwałości. Czy dziecko jest dla nas czy my dla niego?

[szarsz]

To z "superniani"

Poduszka, na którą sadza sie dziecko na tyle minut, ile ma lat, za
karę za złe zachowanie.

Wiesz, na zasadzie, że jak dziecko bije, to mówisz mu - jak mnie
jeszcze raz uderzysz, będziesz miał karę. I sadzasz, jak nie
posłucha. Po karze dzieciak ma przeprosić.

[mama_anuszy]

karny jeżyk to miejsce (poduszka,kocyk) gdzie dziecko zostaje
odprowadzane jesli nie dociera do niego "nie wolno", siedzi tam tak
długo aż przeprosi mamę za to co zrobiło i obieca poprawę.

[lenkaaa]

dzięki, to nawet blisko byłam, bo sobie wyobraziłam sadzanie dziecka
w kącie na wycieraczce (takiej gumowej, jak jeżyk, hi, hi, hi)

ma przeczekac

[krwawakornelia]

i poprostu uniemozliwic walenie.
I zastanowc sie nad sytuacja, np.
1. od kiedy dziecko wali (zdarzylo sie ostatnio jakas zmiana, czy moze
od zawsze)
2. w jakich sytuacjach dziecko wali
3. kogo dziecko wali
4. gdzie dziecko wali (czy nie jest o czasem brzuch ciezarnej mamy)

Bo ani karanie, ani przemoc fizyczna nie sa metodami wychowawczymi.

[mama_anuszy]

a czy użycie siły żeby powstrzymać dziecko od walnięcia to jest
przemoc fizyczna wobec dziecka? No coś chyba trzeba zrobić?

przytrzymanie lapek, lub nozek

[krwawakornelia]

ale tak zeby dziecku krzywdy nie zrobic nie jest przemoca fizyczna.
Jest normalnym odruchem.

[verdana]

Po pierwsze - po rękach bic nie wolno , klaps z dwojgazlego jest
duzo lepszy. W dloniach sa zakonczenia nerwowe.
Po drugie, nie rozumiem, czym siła fizyczna przy ciągnięciu
opierającego się dziecka na "karnego jezyka" jest lepsza od klapsa.
Tu przemoc i tu przemoc.
Gdy dziecko nie chce usiąść na karnym miejscu co robiemy? Uzywamy,
jak mniemam przemocy fizycznej przytrzymujac dziecko siłą - co w
przeciwieństwie do klapsa bol.
Nie jestem zwolenniczką klapsow, ale klaps jest czasem łagodniejsza
formą przemocy, niż to, co ma go zastapić.

Po co wogóle kara???

[lila1974]

Czy dziecko to pies Pawłowa, ze musi byc nauczone odruchu na
perspektywę karnego jeżyka?
Po prostu przytrzymać małe łapska a jak się dalej sadzi do bicia, to
odsunąć od siebie i srogo powiedzieć, że nie wolno bić - NIE WOLNO i
BASTA!

Czasami dziecko bije, bo jest na prawdę wściekle, coś się nie udało,
czegoś mu zabroniono ... a w jaki sposób ma dac ujście nagromadzonej
w sobie złej emocji, skoro nie potrafi sobie jeszcze radzić z takim
stanem - bije, kopie, gryzie, ciagnie za włosy.

Z moich doświadczeń wynika, że dziecko pomaga, gdy rodzic wyrazi za
niego te emocje i podpowie, w jaki sposób można je rozładować, np.:
"Widzę, że jesteś bardzo zdenerwowany, jeśli chcesz mi pokazać jaki
jesteś zły, to tu masz kredkę i kartkę, narysuj mi swoją złość"
lub " (...) masz tu poduszkę uderzaj w nią tak mocno, aż złość sobie
pójdzie" ... "porwij gazetę".

Dziecko ma prawo do zlości, podobnie jak my dorośli, trzeba je tylko
nauczyć, jak sie zlościć a jednocześnie nie wyrzadzać krzywdy innym.

Lila

[sir.vimes]

nie kara tylko konsekwencja.

Dla mnie jasne jest że nie mam ochoty oglądać (ani konwersować ani tym bardziej
się bawić) osoby która mnie bije. Nawet jeśli ma dwa czy trzy lata.

Komunikat "wiem, ze jestes teraz bardzo zła, ale uderzyłaś mnie i nie mogę teraz
z toba rozmawiać" wydaje mi się rozsądny . I wyraża szacunek wobec uczuć dziecka
(nie bronię mu prawa do złosci tylko do bicia) .

Sir

[lila1974]

Ależ oczywiście - o tym pisalam wyzej.
Po prostu podsuwam mamom różne pomysły.

[mama303]

sir.vimes napisała:

>
> Dla mnie jasne jest że nie mam ochoty oglądać (ani konwersować ani
tym bardziej
> się bawić) osoby która mnie bije. Nawet jeśli ma dwa czy trzy
lata.
>
> Komunikat "wiem, ze jestes teraz bardzo zła, ale uderzyłaś mnie i
nie mogę tera
> z
> z toba rozmawiać" wydaje mi się rozsądny . I wyraża szacunek wobec
uczuć dzieck
> a

Uwaga, dla niektórych maluchów taka kara to ogromna trauma i wręcz
rozpacz, odczuwaja to jako całkowite odrzucenie przez matkę. Często
juz nie pamietają o co własciwie chodzi tylko rozpaczają. Nie
polecam dla wraźliwców i nadwrażliwców.

[123redomino]

Z tym wszystkim się zgadzam i samo w sobie brzmi wspaniale (jak
większość rad w podręcznikach)- problem nie leży w niewątpliwej
słuszności teorii tylko w tym iż w codziennym życiu często dzieje
się to pomiędzy innymi zdarzeniami i wtedy nie ma czasu aby tak dać
się wyzłościć. Po prostu ograniczenia czasowe, fizyczne czy inne -
co wtedy?

Ale po co wam w ogole to bicie i kary????

[krwawakornelia]

Można

[sir.vimes]

dziecko lekceważyć.

Tzn. zakomunikować : z bijącymi nie rozmawiam i nie rozmawiać na tyle długo by
było to zapamiętywalne (nie 15 minut tylko np. 2 godziny)

I za każdym razem powtarzać.

Grunt to chyba konsekwencja - jeżeli zdarza sie tłumaczyć dziecko "był bardzo
zdenerwowoany" i konsekwencje ponosi "w kratkę" to na 100% nie wyciągnie
wniosków bo nie ma z czego.

[sir.vimes]

Oczywiście chodzi mi o recydywistę bo pierwszą, drugą taką próbę bicia
switowałabym odsunięciem łap i informacją , ze nie wolno.

Ale podaną poważnie, nie kokieteryjnie (a widuję mamy , które i polecenia i
"bury" wydają z siebie kokieteryjnym głosikiem z intonacją pytania. żżadne
dziecko czegos takiego nie weźmie sobie do serca bo to po prostu śmieszne)

a co przez to osiagasz?

[krwawakornelia]

jakie sa skutki uboczne i jak sie czuje dziecko?

Ja? Moje dziecko mnie nie bije

[sir.vimes]

Natomiast ciekawam co to jest wg ciebie szacunek i czemu należy się TYLKO dziecku?

A skutki uboczne?

[sir.vimes]

są niesamowicie szkodliwe - dziecko uczy się , że matka jest człowiekiem, nie
pluszakiem.

A przeciez powinno uważać za człowikea tylko siebie i wiedzieć , ze tylko jego
uczucia się liczą.

[mama_anuszy]

popieram

[andaba]

A ja się zastanawiam jak bez uzycia siły zmusić dożartego smarkacza (a taki co bije matkę i nie da sobie powiedzieć, że nie wolno, na pewno jest dożarty), do siedzenia na tej karnej poduszce. Bo jakos mi to sobie trudno wyobrazić. Podejrzewam, że trzeba najpierw zawlec narażajac ramiona na wyrwanie ze stawów, a potem przypiąć za tyłek agrafką do poduszki. Dziecko, które posłucha "idź na poduszkę (do kąta, do kuchni, na wycieraczkę), bo byłeś niegrzeczny", posłucha i słów "nie bij". A jak nie posłucha tego, to i tego.

[lila1974]

A to róznie bywa ... miewałam pomysly stawiania Kornelki do kąta
(zanim przeczytalam "Jak mowić, aby dzieci nas słuchały) i o dziwo
ustawiałą się w nim bez specjalnych oporów, natomiast z zębami
zdarza się jej wyskoczyć (na siostrę).

[asiara74]

Stanowczy, prawie złowrogi ton tak aby dziecko zorientowalo się że mama jest zła
nie na żarty. Póżniej stosowałam metodę ignorowania, do czego nie musiałam sie
specjalnie zmuszać bo już tak mam, że jeśli ktos mnie wkurzy to po prostu nawet
nie mam ochoty patrzeć na delikwenta nie mówiąc o jakichkilwiek rozmowach.Synek
plątał sie bezradnie między moimi nogami(mały był wtedy) i czepiał się mnie ale
ja nie zwracałam uwagi. to była dla niego naprawde kara bo zawsze mu poświęcałam
sporo uwagi Trwało to ok. 15 minut czasem trochę dłuzej.
Kiedy emocje opadły przytulałam małego i mowiłam co mi się nie podobało.
Moje dziecko za bicie nigdy się nie bralo więc powyższy sposób wykorzystywałam
przy innych przewinieniach, ale w przypadku bicia chyba też powinien byc o.k

piszecie jak o tresurze

[krwawakornelia]

zwierzakow cyrkowych ( z wyjatkiem paru wyjatkow ), a nie o wlasnym
dziecku.
Opamietajcie sie troche.
Dziecko nie jest po to zeby siedzialo grzecznie i spelnialo
oczekiwania mamusi i wykonywalo rozne sztuczki dla jej uciechy. To
czlowiek. Maly odrebny czlowiek. nalezy mu sie s z a c u n e k.

[kala5]

chyba trochę przesadzasz ze swoimi poglądami. zastanów się jak Ty wychowujesz swoje dziecko, co będzie wiedziało o świecie w którym żyje. niestety tu nie jest tak kolorowo i pięknie jak w bajce i najlepiej żeby dziecko było przygotowane na wszystko.
za kilka lat (dziś) małe dziecko pójdzie do szkoły i co? będą problemy, nie poradzi sobie, bo trzeba będzie się podporządkować.
znam takich rodziców co ślepo wierzą swoim dzieciom , na wszystko pozwalają a potem biegają do szkoły i mówią że to niemożliwe ich kochany synek, albo córeczka nie mógł czegoś takiego zrobić i tylko robią problemy.
dziecko musi umieć się podporządkować pewnym panującym zasadom i regułom i im wcześniej się do tego przyzwyczai tym lepiej dla niego.
musi się nauczyć radzić sobie w życiu, bo nie jedna przykrość go może spotkać i nierzadko będzie to coś zdecydowanie gorszego niż klaps od mamy albo inna kara.

no wlasnie ja wychowuje moje dziecko

[krwawakornelia]

na pozadnego, somodzielnego, odpowiedzialnego czlowieka. Z duzym
poczuciem wlasnej wartosci i szacunkiem dla innych. A nie malpke do
tanczenia na lince w cyrku.
Dlatego nie stosuje kar. Ani przemocy ani innych represji.

[babcia47]

> na pozadnego, somodzielnego, odpowiedzialnego czlowieka. Z duzym
> poczuciem wlasnej wartosci i szacunkiem dla innych
- pozostaje nam uwierzyć że takie wychowanie w Twoim wykonaniu jest
skuteczne i że Twoje dziecko w kazdej dziedzinie rozwinie
odpowiedzialnośc i empatie w stosunku do innych ludzi..Pytasz
powyzej po co te kary i bicie..zakładam że Twoje dzieci nie maja
takich zapędów (moje również szczęśliwie nie miały a jak juz
działały na nie delikatne srodki) jednak widziałam i znałam takie
dzieci wśród znajomych i rodziców, na które takie nie
działały..potrafiły okładac wszystkich naokoło niezależnie od tego
czy był to swój czy obcy..bywało, że dopiero doswiadczenie na
zasadzie "zobacz jak Twoje razy bolą innych" skutkowało..Ja w ten
sposób oduczyłam Młodszego od podnoszenia małego kociaka za ogon lub
łapke, robił to mimo wielokrotnego tłumaczenia, mimo, że słyszał, że
maluch piszczy z bólu (o dziwo nigdy go nie podrapał)..po prostu
podniosłam go za raczkę do momentu aż wydał z siebie pisk bólu..i
starczyło!! wiecej tego nie zrobił, bo dowiedział sie na własnym
przykładzie..a po co kara..kazdy człowiek podlega represjom z tytułu
bycia członkiem społeczeństwa. Ma do wyboru poszukac bezludnej wyspy
lub w miarę szybko nauczyć sie i zaakceptowac że za okreslone
zachowania spotka go kara.. Lepiej jeżeli nauczy sie tego od
kochajacego rodzica niz w ramach systemu prawnego..

czy Ty przypadkiem nie jestes Trollem?

[krwawakornelia]

Bo piszesz w tej chwili tak, jakos dla mnie jakbys byla 17 latkiem,
ktory male dzieci widzial na oczy najwyzej w telewizji w
amerykanskim serialu.

A to co piszesz o karach (ostatnie zdania) to jak z jakiegos starego
kumunistycznego wystapienia "Towarzysza".

Nie wiem gdzie Ty mieszkasz, i na jakim swiecie zyjesz, ale to co
piszesz jest poprostu srednio realne.

Tak samo jak wiadomo, ze dziecko musi jesc czy spac, tak samo
wiadomo, ze aby nabyc nowe umiejetnosci musi sprawdzac co wolno a co
nie i wyprobowywac rozne rzeczy. I dlatego nie rozumiem, gdzie tu
miejsce na kary. A zanim sobie dziecko cos naprawde przyswoi zawsze
potrzeba czasu.

[scher]

Z wielkim zainteresowaniem czytam wszystkie posty babci47, dużo się
uczę, patrząc na różne problemy nie tylko swoim, ale i jej okiem.

Bardziej mnie przekonuje opinia matki dorosłych dzieci, patrzącej na
wychowanie z odpowiedniej perspektywy czasowej i mogącej ocenić
pewne metody wychowawcze po owocach niż opinie nafaszerowanych
książkowymi, nowomodnymi, "psychologiczno-pedagogicznymi" teoriami
matek dzieci kilkuletnich.

Podzielam pogląd, że dziecka bez kary, bez konsekwencji się
prawidłowo nie wychowa.

masz do tego prawo.

[krwawakornelia]

prosze bardzo. ja czytam tez czesto wypowiedzi babci47 i strasznie
odrealnione mi sie za kazdym razem wydaja.

[babcia47]

A to co piszesz o karach (ostatnie zdania) to jak z jakiegos
starego
> kumunistycznego wystapienia "Towarzysza".
..to akurat teksty wyniesione z nauki na lekcjach "prawoznawstwa"..
i dziwię się że jako osoba, która ma obowiazek wychować dziecko
(znaczy..chyba dorosła)i ponoszaca za nie całkowita odpowiedzialnośc
jeszcze takich "tekstów" nie znasz lub nie słyszałaś..
> wiadomo, ze aby nabyc nowe umiejetnosci musi sprawdzac co wolno a
co
> nie i wyprobowywac rozne rzeczy. I dlatego nie rozumiem, gdzie tu
> miejsce na kary. A zanim sobie dziecko cos naprawde przyswoi
zawsze potrzeba czasu.
OK..ale pod warunkiem, że nie bedzie "trenowało" na innych ludziach
lub dzieciach..za bicie mojego wnuka wezwałabym "słuzby" i oskarżyła
jego matkę!..i guzik by mnie interesowało jakie ona ma poglady na
społeczne wychowanie swoich dzieci, czy widzi w tym "wystapienie" i
zachowanie starego Towarzysza..jeżeli chce by nauka poprawnego
(społecznego) zachowania trwała latami i odbywała się "bezstresowo"
niech trzyma swoje dziecko w domu..lub wyjedzie na bezludna wyspę

ale to sie kupy nie trzyma co piszesz

[krwawakornelia]

bo albo chcesz dziecko czegos uczyc, albo robisz to za nie.
I jedno drugie wyklucza.

A nie kradniesz, nie dlatego ze za to jest "kara", tylko dla tego,
ze szanujesz cudza wlasnosc.
Itd. Tylko dlatego to wszystko funkcjonuje. Bo kary zawsze da sie
jakos uniknac. To chodzi o wychowanie dziecka w pewnych wartosciach.
a nie wpojenie mu leku przed kara.

> OK..ale pod warunkiem, że nie bedzie "trenowało" na innych
ludziach
> lub dzieciach..za bicie mojego wnuka wezwałabym "słuzby" i
oskarżyła
> jego matkę!..i guzik by mnie interesowało jakie ona ma poglady na
> społeczne wychowanie swoich dzieci, czy widzi w tym "wystapienie"
i
> zachowanie starego Towarzysza.

W ten sposob chodujesz dziecko na ofiare, lub napastnika. Nie uczysz
go zadnych wartosci moralnych i pokazujesz ze je tez "guzik moze
obchodzic" co czuje drugi czlowiek.

Ty aby napewno nie jestes trollem?
Bo chyba dorosla osoba az tak nie miesza sie w jednej wypowiedzi.
A logika jest gdzies kolo I klasy liceum.

[babcia47]

To Ty chyba jesteś trollem..bo tylko ktoś, kto chce "namieszać" na
forum lub całkowicie oderwany od realiów zycia moze takie bzdury
pisac..Mam stac i przygladac się kiedy ktos bije osobe, która jest
pod moja opieka???.. i zastanawiac sie nad pobudkami, które
skłaniaja jego matke przed zaniechaniem interwencji, do której jest
zobowiązana zgodnie z prawem??
Moze mam sie tez poddac gwałtowi i zastanawiac co skłoniło tego
biednego gwałciciela do takiego zachowania? Moze miał ciężkie
dzieciństwo? kłopoty w kontaktach z kobietami albo nikt go nie
kocha???
Mam sie zastanawiać co skłoniło to biedne dziecko do agresywnego
zachowania a jego matke do braku reakcji..a w tym czasie niech
napastnik okłada dalej i broń boze mu nie przeszkadzac bo sie
jeszcze biedaczek zestresuje?
> A nie kradniesz, nie dlatego ze za to jest "kara", tylko dla tego,
> ze szanujesz cudza wlasnosc.
Ty jednaj albo jesteś trollem albo niepoprawna idealistką..gdyby
swiat funkcjonował w ten sposób niepotrzebny byłby cały kodeks karny
i stado ludzi zatrudnionych w systemie prawnym i pokrewnych
dziedzinach..
Swoja drogą jestem bardzo ciekawa jak Ty byś zareagowała bedąc na
miejscu matki ofiary..może masz lepszy pomysł jak przerwać bicie
swojego dziecka przez agresora, którego matka przyglada się temu ze
stoickim spokojem?

[babcia47]

Nie uczysz
> go zadnych wartosci moralnych i pokazujesz ze je tez "guzik moze
> obchodzic" co czuje drugi czlowiek.
-jakos taki sposób wychowania nie przeszkodziło mi wychować dwóch
synów na porządnych ludzi ..ale to prawda, że nauczyłam ich, że
pobudki, którymi kierują się ludzie pozbawieni moralności są dużo
mniej istotne od zapewnienia bezbieczenstwa bezbronnym bliskim
narażonym na niebezpieczeństwo z ich strony..najpierw bronić!! ..a
jezeli ktos sie nie stosuje do ogólnie przyjetych zasad niech się
tłumaczy ze swoich czynów i pobudek przed wymiarem sprawiedliwosci
powołanym do tego przez społeczeństwo..

[scher]

krwawakornelia napisał:

> bo albo chcesz dziecko czegos uczyc, albo robisz to za nie.
> I jedno drugie wyklucza.
> A nie kradniesz, nie dlatego ze za to jest "kara", tylko dla tego,
> ze szanujesz cudza wlasnosc.
> Itd. Tylko dlatego to wszystko funkcjonuje. Bo kary zawsze da sie
> jakos uniknac. To chodzi o wychowanie dziecka w pewnych
> wartosciach a nie wpojenie mu leku przed kara.

Uważam, że koniecznie powinnaś przeczytać "Dobre dziecko. Jak sprawić,by nasze dzieci odróżniały dobro od zła" Brendy Houghton.

Dziecko nie od razu nie kradnie, bo "kradzież jest zła". Najpierw dziecko nie robi źle ze strachu przed konsekwencjami i niezadowoleniem rodziców, a robi dobrze, aby zasłużyć na ich aprobatę. Dopiero później - na bazie właściwie wpojonych przez rodziców _nawyków_ - kształtuje się sumienie.
Od dyscypliny zewnętrznej do samodyscypliny - taka jest droga.

[babcia47]

ja jeszce dodam to co piszą pedagodzy i psychologowie dziecięcy, a
ja przerobiłam na własnym przykładzie: do momentu pójscia dziecka
do "placówki"(przedszkole, szkoła) rodzic jest najwyzszym
autorytetem, potem jest nim "Pani" w rzedszkolu lub szkole..od ok 10-
tego roku życia kolega lub koleżanka, na którym dziecko sie wzoruje,
potem przedstawiciel płci przeciwnej..taka jest kolej rzeczy, czy
Kornelii sie to podoba czy nie..w najmłodszych latach dziecko stara
sie zadowolić rodzica, postepuje według jego zaleceń..potem "świat
zewnetrzny" zaczyna przejmowac nad nim władzę..to co
dziecko "wyniesie" z domu jest posagiem na całe zycie, jednak by nie
uległo pokusie, chcąc zyskac "poklask" u kolegów" czy zaimponować
dziewczynie/chłopakowi wazne jest by wiedziało, ze oprócz nagrody
jaką jest dobre samopoczucie z powodu zastosowania sie do nauk
rodziców i bycia "porządnym człowiekiem", jest również kara która je
czeka za ich przekroczenie..a karą może byc zarówno potępienie ze
strony osób wśród ktorych się obraca jak i konsekwencje prawne
nakładane przez "ogół".. bo takie są prawa ludzkiego stada..

[scher]

krwawakornelia napisała:

> Dziecko nie jest po to zeby siedzialo grzecznie i spelnialo
> oczekiwania mamusi i wykonywalo rozne sztuczki dla jej uciechy.

Nie jest też po to, żeby było pępkiem świata, wokół którego skaczą
zafascynowani jego istnieniem dorośli. Nie jest po to, żeby myślało,
że matka nie ma żadnych uczuć, matki nie boli, matce nie należy się
szacunek, matkę można traktować jak obiekt do wyładowywania złości,
frustracji, do natychmiastowego zaspokajania zachcianek i kaprysów.

Jeżeli pozwolisz dziecku sobą pomiatać, będzie tobą gardzić - i o
jakimkolwiek wpływie wychowawczym możesz zapomnieć.
Dzieci trzeba rozpieszczać, nie rozpuszczać!

matko, piszesz jak z KC

[krwawakornelia]

przepraszam co to za czarna pedagogika?

Skad u ciebie takie podejscie do swiata sie wzielo?

Tylko szanujac dziecko nauczysz je szacunku do innych. W druga strone
sie nie da.

[verdana]

A gdzie Ty tu widzisz w wypowiedzi Scher brak szacunku dla
dziecka???? Nie powiem, abym byla szczególną fanką jego pogladów,
ale tu ma 100% racji. Wymaganie, aby dziecko liczyło się z innymi -
to wlasnie wyraz głębokiego szacunku wobec dziecka. Gdy uznajemy, ze
ono nie musi - traktujemy je inaczej niż "prawdziwych" ludzi - jako
kogos, kto nie ma rozumu, uczuć i możliwosci empatii. Czyli jak
głupca.

[alabama8]

Jak wychować dziecko aby nauczyć je zarówno szacunku dla innych,
empatii jak i poczucia własnej wartości, nie wpędzić w kompleksy,
nie zaszczepić poczucia winy?
Co z tego że posiedzi na karnym jeżyku aż przeprosi? Po jakimś
czasie przeprosiny staną się automatyczną formułką.
Z drugiej strony - łapanie za rączkę i cierpliwe tłumaczenie. Za 3-4
lata nikt mu nic w przedszkolu cierpliwie tłumaczyć nie będzie. Jak
strzeli kolegę to dostanie od niego dwa razy mocniej. To już pora
żeby się maluch dowiedział że matkę też boli, że ona z tego powodu
może być zła. Że może się złościć. Takie trzymanie "niunia" pod
kloszem może się na nim nie najlepiej odbić.
Sama dobrze wiem co to jest klosz. U mnie w domu się raczej nie
krzyczy bo akurat nie ma takiej potrzeby, tak więc mój 5-cio latek
poryczał się ze strachu kiedy koleżanka głośnym
krzykiem "opierdzielała" swoich nieswornych synów (akurat nie
bezpodstawnie - bo to łobuzy nieziemskie i dokonali jakiejś istotnej
demolki w lokalu . Miała rację, a ja zdałam sobie sprawę że mój
mały ma jeszcze dużo w życiu do zobaczenia i doświadczenia.

[scher]

alabama8 napisała:

> Jak wychować dziecko aby nauczyć je zarówno szacunku dla innych,
> empatii jak i poczucia własnej wartości, nie wpędzić w kompleksy,
> nie zaszczepić poczucia winy?

Zdrowe poczucie winy w momencie złego zachowania jest dziecku
potrzebne do prawidłowego rozwoju moralnego. To rezultat dobrze
działającego sumienia.

> Co z tego że posiedzi na karnym jeżyku aż przeprosi? Po jakimś
> czasie przeprosiny staną się automatyczną formułką.

Przecież to łatwo poznać - kiedy przeprosiny są nieszczere. Nie
wolno pozwolić dziecku na skończenie sprawy nieszczerymi
przeprosinami.

[stypkaa]

Przeczytałam z uwagą całą dyskusję, bo akurat jestem mamą
takiego "niesfornego" 3 latka. Może nie bije nas, dorosłych, za to
mamy problem z biciem młodszego brata. Napisałam o tym osobny wątek,
ale jakoś nie dostałam wielu rad.

Przecież to łatwo poznać - kiedy przeprosiny są nieszczere. Nie
> wolno pozwolić dziecku na skończenie sprawy nieszczerymi
> przeprosinami.

Owszem, poznać łatwo. W przypadku mojego dziecka tak właśnie jest -
przeprasza, bo wie, że tego od niego oczekujemy. Ale co w takim
wypadku zrobić? Jak mam zmusić/skłonić dziecko do wyrażenia
skruchy???? do szczerych przeprosin????? To wydaje mi się
niemożliwe...

[scher]

stypkaa napisała:

> Jak mam zmusić/skłonić dziecko do wyrażenia skruchy?
> do szczerych przeprosin?

Nie od razu Kraków zbudowano. Na początek wystarczy każdorazowe
tłumaczenie dziecku, co zrobiło źle i jak czuje się pokrzywdzony
brat. W poważniejszych przypadkach jestem zwolennikiem wyciągania -
uzasadnianych dziecku - konsekwencji i pilnowania, aby sprawca
zadośćuczynił pokrzywdzonemu (czynem!).

[stypkaa]

W poważniejszych przypadkach jestem zwolennikiem wyciągania -
> uzasadnianych dziecku - konsekwencji i pilnowania, aby sprawca
> zadośćuczynił pokrzywdzonemu (czynem!).
>

No tak, wyciąganie konsekwencji - też jestem zwolenniczką.
Generalnie tak wychowujemy dzieci, aby nauczyły się, że ponosi się
konsekwencje własnych zachowań - w nas wygląda to tak, że np. jeśli
coś rozleje - ma zetrzeć, jeśli coś zrzuci ze stołu - ma podnieść,
jeśli użyje zabawki do bicia - zabawka idzie w odstawkę na jakiś
czas, jeśli najedzie samochodem na kogoś - samochód też idzie w
odstawkę.
Ale jaką konsekwencje wyciągnąć w przypadku bicia ręką, popychania,
przewracania??
Czasem robi to ze złości, jak mały mu akurat w czymś przeszkodzi. To
jeszcze byłabym w stanie zrozumieć, nie zgadzać się, ale zrozumieć.
Ale on bardzo często bije go bez żadnego, przynajmniej widocznego
powodu. Po prostu podlatuje i leje, albo popchnie.
Jakie konsekwencje wyciągać w takich przypadkach?
Druga sprawa - rozładowywanie złości. Nie neguje jego prawa do
złości, mówię mu, że rozumiem, że jest zdenerwowany, że ma prawo.
Uczymy go, że jeśli jest zły to niech np. bije poduszkę, albo kopie
w fotel. Ale jak ja go zaprowadzam do pokoju gdzie jest ta poduszka
w którą może sobie pokopać to jego to jeszcze bardziej rozwściecza i
wtedy próbuje nawet uderzyć mnie.
Co w takich przypadkach??

[titta]

Nie mozna zmusic do szczerych przeprosin kogos kto nie zaluje tego
co zrobilo! Jesli w jkego mniemaniu brat jest intruzem/ agresorem to
przeciez nie bedzie zalowal, ze go udezyl. co wiecej on moze w ogole
nie rozumiec o co chodzi.
Trzeba tlumaczyc (i samemu rozumiec), ze przeprosiny czasem sluza
zazegnaniu konfliktu, sa forma dyplomacji w stosunkach spolecznych.
Sama unikam zmuszania ryczacych kilkulatkow do wypowiadania
formulki "I'm sorry" bo, najczesciej wcale mu nie jest przykro. (co
innego "przepraszam", bo ma inny wudzwiek, ale ja funkcjonuje "po
angielsku"). Trzeba tlumaczyc, ze sie nie bije "bo boli", rozwijac
empatie i pomoc panowac nad wlasna agresjaa i zloscia. Np. niech
bije poduszke a nie brata czy rodzica.

[daga_j]

Ja uważam, że można liczyć na to, że dziecko zrozumie, że nie wolno bić i wyrośnie z tego. Teraz ma dwa lata, jego zachowania jeszcze wiele razy się zmienią, dojrzeje, będzie grzeczniejsze. Ale żeby na to liczyć należy postępować pedagogicznie. Tłumaczyć wytrwale. Gdy dziecko uderza, chwycić jego rękę (czyli nie będzie to pozwalanie na okładanie się dziecku tylko jedna-pierwsze uderzenie) i powiedzieć "nie wolno bić mamy ani nikogo. Chciałeś mnie uderzyć więc należy Ci się kara" zależnie od sytuacji mogą być różne kary ale powinny następować od razu, np. natychmiastowe odejście od wspólnej zabawy na parę minut a następnie przypomnienie "nie bawiłam się z Tobą bo próbowałeś mnie uderzyć, przeproś mamę to wrócimy do zabawy". Ale jeśli dziecko nie cierpi z powodu konieczności samodzielnej zabawy i rodzic o tym wie, to kiepska taka kara, więc lepsza byłaby zabranie zabawki która jest lubiana i akurat się nią bawił - na parę minut i potem ten sam tekst: "zabrałam Ci zabawkę bo.." Jeśli zabranie zabawki nie robi dziecku różnicy bo zaraz sięga sobie po inną to trzeba znaleźć inną karę taką, która jednak będzie pewną przykrością dla dziecka (jeśli zaraz miała być bajka i dziecko o tym wiedziało, to może być nie włączenie tej bajki, albo miał być deser w postaci ulubionego słodycza, to nie dać dziecku tego. Niestety czasem karanie jest okropne bo brzmi jak wyszukiwanie "co mojemu dziecku sprawi największą przykrość w danej chwili" i robienie tego... Ale lepsze to niż klaps. A sądzę, że przyniesie lepsze efekty. Powodzenia.

[shamsa]

rodzic popelnia jakis blad i w ktoryms momencie nagradza zachowanie.

tlumaczenie - supernagorda, fajnie mama mowi i sie wkurza i w ogole jutro tez
tak zrobie

> - karanie dziecka staniem w kącie, karnym jeżykiem, odebraniem
> zabawki, nie wyjściem na dwór, nie oglądaniem dobranocki itp i
> tłumaczenie że tak nie wolno

nieadekwatne konsekwencje i na 100% zle zastosowane (na przyklad z tyrada,
irytacja) zakaz dobranocki i wyjscia na dwor zuoelnie nie na miejscu. obstawiam
zze te "tlumaczenia" wszystko psuja.


> - przytrzymywanie rąk dziecka i tłumaczenie że tak... po cholere te
tlumaczenia sa? przeciez dziecku o nie wlasnie chodzi

rada: pilnuj sie, zeby nie nagradzac bicia uwaga skierowana na to zachowanie.
wyjdz, przestan sie bawic, ale nie skupiaj sie na biciu. jedno wyjasnienie,
dlaczego wychodzisz wystarczy.

[mama303]

shamsa napisała:

> tlumaczenie - supernagorda, fajnie mama mowi i sie wkurza i w
ogole jutro tez
> tak zrobie

jedna uwaga - moje dziecko nigdy nie lubiło i nie lubi gdy sie
wkurzam.
Natomiast generalnie zgadzam sie że zbytnie wdawanie sie w
tłumaczenie i wałkowanie tematu może odnieśc odwrotny skutek.

[mon-ika33]

To co napisała shamsa to bardziej do wychowywania piesków się
odnosi... ale może sprawdza się i w przypadku "ludzkich
szczeniaczków"

[koza_w_rajtuzach]

w przypadku mojego dziecka wystarczyłoby powiedzieć, że to boli, że jest mi
przykro jak mnie bije.
Nic by tak nie pomogło jak "zagranie" jej na uczuciach, ale to bardzo wrażliwe
dziecko.

[101krotka]

Wybaczcie jesli sie powtorze,tych wypowiedzi bylo mnostwo.Moze
zastanow sie co ten maluch chce przez to osiagnac kiedy cie bije?
Moze widzi,jaka to reakcje u ciebie wywoluje (z pewnoscia UWAGA cala
skierowana na niego),sprobuj to usunac,tzn. wiem,ze nie mozna
zupelnie zignorowac bycia bitym ale staraj sie temu moze nadac
zupelnie inny status.Zamiast karac dziecko za zle
zachowanie,nagradzaj je wtedy jak JEST GRZECZNE I NIE BIJE i wtedy
dawaj mu mnostwo uwagi ze swojej strony.Moze ono szuka
zainteresowania z twojej strony i widzi,ze najwiecej go otrzymuje
bedac niegrzecznym i bijac.Taka tylko sugestia,mysl z mojej
strony.Wcale nie twierdze,ze to zadziala i jest cudownym lekarstwem.